Αρχεία | Οκτώβριος, 2012

МАКЕДОНСКИ ЗАКОП – ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΚΗΔΕΙΑ (Μεγαλοπρεπείς αποχαιρετισμός)

Одговара Шар Планина

Жена жали шест недели

Сестра жали три години

Мајка жали дур до века

НАРОДНА ПЕСНА (извадок)

(Οντγκόβαρα Σσαρ Πλάνινα

Ζζένα ζζάλι σσεστ νέντελι

Σέστρα ζζάλι τρι γκόντινι

Μάικα ζζάλι ντουρ ντο βέκα

************************

Απαντάει το βουνό Σσαρ

Η γυναίκα πενθεί έξι βδομάδες

Η αδερφή πενθεί τρία χρόνια

Η μητέρα πενθεί όλη της τη ζωή

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ – απόσπασμα)

Ο θάνατος (умирање-ουμίρανιε) είναι για τον καθένα μας το μόνο σίγουρο από τα αναμενόμενα. Όλοι ξέρουμε πως απ΄αυτόν δε θα ξεφύγουμε κι όμως κανένας δε συμβιβάζεται μ΄αυτόν και δεν υπάρχει κανένας που να μην στεναχωριέται και να μην επανακαθορίζει πολλά όταν βρεθεί ενώπιόν του. Είναι ο θάνατος η διακοπή της ζωής; Υπάρχει συνέχεια και πόσο θα γοήτευε αυτό; Εδώ στάθηκαν οι διάφορες θρησκείες και στόλισαν το θάνατο για να θαμπώσουν τη ζωή. Ο θάνατος, είπαν, είναι η αρχή μιας άλλης ζωής, της μεταθανάτιας κι επομένως δεν πρέπει να τον φοβόμαστε. Κάτω απ΄αυτό το πρίσμα και την οπτική γωνία, οι άνθρωποι συμβιβάζονται με το θάνατο. Έτσι ο νεκρός (мртовец-μ΄ρτοβετς) πρέπει να είναι έτοιμος γι΄αυτήν τη νέα ζωή κι εμείς οι ζώντες πρέπει να τον προετοιμάσουμε για ,,εκεί,,. Πρέπει να είναι καθαρός και καλοντυμένος και γι΄αυτό τον πλένουμε και τον ντύνουμε. Τα ρούχα του και τα παπούτσια του πρέπει να είναι αφόρετα, έτσι όπως θα πήγαινε σε μια μεγάλη γιορτή.

Όταν κάποιος πέθαινε, του έκλειναν τα μάτια, τον έπλεναν, δηλαδή περνούσαν με βρεγμένα πανιά όλο του το σώμα και στην συνέχεια τον έντυναν. Τους άντρες τους ξύριζαν και μ΄ένα μαντήλι σε άντρες και γυναίκες τους έκλειναν το στόμα, αν ήταν ανοιχτό, δηλαδή έδεναν το μαντήλι περιφερικά του προσώπου ώστε να κλείσει το σαγόνι κι όταν επερχόταν η νεκρική ακαμψία το έβγαζαν. Στην συνέχεια τον έντυναν και όταν τελείωναν το ντύσιμο του σταύρωναν τα χέρια και τα έδεναν με ένα μαντήλι. Τα δαχτυλίδια, ρολόι, κολιέ κι άλλα τέτοια στολίδια, ιδιαίτερα στις γυναίκες, τ΄άφηναν. Ακόμη και νερό για το ταξίδι στον κόσμο των πνευμάτων του έβαζαν σε ένα σταμνί. Στο στόμα ή στην τσέπη του έβαζαν μερικά νομίσματα, μήπως τα χρειαστεί ο ταξιδιώτης ιδιαίτερα για ναύλα. Αν ήταν μεγάλης ηλικίας, στο φέρετρο έμπαινε και το μπαστούνι.

Το φέρετρο (ковчег-κόβτσσεγκ) το έφτιαχνε με σπιτικά σανίδια ο ξυλουργός του χωριού. Όταν έβαζαν το νεκρό μέσα στο φέρετρο, το μετέφεραν από το κρεβάτι σ΄ένα άλλο δωμάτιο όπου κι έρχονταν σχεδόν όλοι οι συγχωριανοί και από άλλα χωριά συγγενείς και φίλοι να τον ,,αποχαιρετήσουν,, (πριβόντατ) συνήθως με λουλούδια.

Δύο γυναίκες αναλάμβαναν το ρόλο της νοικοκυράς για τις διάφορες δουλειές και μόνιμα η μία από τις δύο ήταν πάντα δίπλα στο νεκρό για να μην ξαφνιαστεί, αν αφυπνιστεί σε περίπτωση νεκροφάνειας. Για τον ίδιο λόγο τον έθαβαν μετά από 24 ώρες ή μετά από δύο μέρες όπως έλεγαν, εννοώντας να μεσολαβήσει μια νύχτα. Οι δύο γυναίκες σέρβιραν και ,,καφέ,, σ΄άλλο χώρο από το δωμάτιο που βρισκόταν ο νεκρός. Ο ,,καφές,, ήταν καβουρδισμένο κριθάρι και ρεβίθι. Στις γυναίκες που αναλάμβαναν τη ,,φύλαξη,, του νεκρού και τις άλλες δουλειές, το σπιτικό τους έκανε ένα καλό δώρο. Πολλοί ήταν αυτοί που έμεναν όλη τη νύχτα στο σπίτι του νεκρού – γκο οσούνβαα (τον ξενυχτούσαν) – και σ΄αυτούς προσφερόταν ξηρά τροφή.

Την ημέρα που θα ενταφιαζόταν ο νεκρός, τέσσερα άτομα, που δεν έπρεπε να είναι στενοί συγγενείς, έσκαβαν τον τάφο (γκρομπ). Το μήκος το υπολόγιζαν με καλάμι βρίζας, επειδή πίστευαν ότι η χρήση μέτρου ήταν απρέπεια και ασέβεια προς το νεκρό.

Βρτικοπ-Σκύδρα, 1917, φαγητό στο τάφο συγγενή

Βρτικοπ-Σκύδρα, 1917, φαγητό στο τάφο συγγενή

Όταν ο νεκρός ήταν άντρας έσφαζαν π΄ρτςς (τράγο) κι αν ήταν γυναίκα έσφαζαν όβτσα (προβατίνα) για φαγητό μετά το ζάκοπ (κηδεία). Την συκωταριά την έδιναν στην εκκλησία. Οι γυναίκες, παράλληλα μ΄όλες τις δουλειές και προετοιμασίες, φρόντιζαν να ζυμώσουν και να ψήσουν ψωμί και πούπτσσινα (ψωμάκια).

Στα άτομα που έσκαβαν τον τάφο (γκρόμπαρι) πήγαιναν κολατσιό στον τάφο και μετά τον ενταφιασμό έρχονταν στο τραπέζι μαζί με τους άλλους. Παλαιότερα η μεταφορά προς την εκκλησία και το νεκροταφείο (γκρόμπισστα) γινόταν με τα χέρια και το νεκρό το μετέφεραν οι τρεις που έσκαβαν τον τάφο, ενώ ο τέταρτος πρόσεχε τον τάφο για να μη μπει κάποιο ζώο. Η μεταφορά προς εκκλησία και νεκροταφείο δε γινόταν από την συντομότερη διαδρομή, αλλά γινόταν μια περιφορά στο χωριό και στάσεις με την συνοδεία του παπά και ψάλτη, που δεν έπαυαν να ψάλλουν.

Κατά το μεσημέρι ερχόταν ο παπάς για να ,,σηκώσει,, το νεκρό. Πάνω στο φέρετρο διάβαζε ευχές, στην συνέχεια γινόταν η πορεία προς την εκκλησία όπου ακουγόταν η νεκρώσιμη ακολουθία και ακολουθούσε ο τελευταίος ασπασμός και ο νεκρός μεταφερόταν στο νεκροταφείο. Ακολουθούσε ο ενταφιασμός. Πρώτος ο παπάς έριχνε λίγο χώμα στο φέρετρο κι ακολουθούσαν οι άλλοι, ενώ κάπου παράμερα γυναίκες με στάμνες έριχναν νερό για να πλύνουν τα χέρια τους και πετσέτες για να σκουπιστούν.

Σε περίπτωση που πέθαινε ο άντρας και η γυναίκα ήταν νέα και ήθελε να ξαναπαντρευτεί, δεν πήγαινε στον τάφο. Αν ξαναπαντρευόταν και είχε παιδιά, αυτά έμεναν στην οικογένεια του άντρα. Οι συγγενείς του νεκρού πενθούσαν και το πένθος εκδηλώνονταν μέσω αποχής από γιορτές και πανηγύρια, μαύρη φορεσιά οι γυναίκες και γενειάδα επί πολλούς μήνες οι άντρες.

Την επόμενη του ενταφιασμού, οι συγγενείς πήγαιναν στον τάφο (τρι ντένα) για να ,,ξυπνήσουν,, το νεκρό. Κάθονταν γύρω από τον τάφο και πρόσφεραν φαγώσιμα και κυρίως αυτά που άρεσαν στο νεκρό, με την πίστη ότι κι αυτός τ΄απολαμβάνει. Όλοι αναφέρονταν στο νεκρό και διηγούνταν διάφορα συμβάντα σχετικά μ΄αυτόν.

Το νεκρό το ,,διάβαζαν,, όταν συμπλήρωνε μια βδομάδα (ντέβετ ντένα), τρεις βδομάδες, σαράντα μέρες (με παράθεση γεύματος), τρεις μήνες, ένα χρόνο και τρία χρόνια (με γεύμα).

ΣΗΜΕΙΩΣΗ

Πίστευαν πως η ντούσσα (ψυχή) είναι ,,κάτι,, το υλικό, που μπορούμε να το αντιληφθούμε με τις αισθήσεις μας. Αυτό το ,,κάτι,, μπορεί να είναι ένα ζωύφιο και γι΄αυτό εάν κάποιος βρισκόταν κοντά σε κάποιον που ξεψυχούσε, κοίταζε το χώρο γύρω του για να εντοπίσει την ψυχή. Εάν έβλεπε π.χ. κάποιο έντομο, τότε πίστευε ότι είχε εντοπίσει την ψυχή.

Μέχρι τα σαράντα μετά το θάνατο κάποιου, πίστευαν ότι η ψυχή του επισκέπτεται όλα τα μέρη όπου είχε ζήσει. Ήταν σίγουροι ότι θα επέστρεφε και στο σπίτι του. Κάθε μέρα άφηναν τροφή στην σόφρα για να φάει η ψυχή και για το διαπιστώσουν αυτό έστρωναν το καθιστικό με ένα στρώμα στάχτης για ν΄αφήσει τα ίχνη της, όταν η ψυχή θα επισκεπτόταν το σπίτι. Αν έβρισκαν ίχνη από κάποιο ζωύφιο (πεταλούδα, σαύρα, ποντίκι κτλ), τότε ήταν σίγουροι ότι η ψυχή επισκέφτηκε το σπίτι και ήρεμη πια, ευχαριστημένη και χορτάτη θα περνούσε στον άλλο κόσμο.

ΑΙΓΑΙΑΤΗΣ  ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΣΥΜΦΩΝΙΩΝ ΤΟΥ ΕΛΣΙΝΚΙ (ΕΠΣΕ) ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

18 Σεπτεμβρίου 2012

Νέα ευρωδίκη της Ελλάδας για τη μακεδονική μειονότητα (Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού)

Το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) γνωστοποιεί πως χθες το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) δημοσιοποίησε την απόφασή του της 30 Αυγούστου 2012 να κρίνει κατ’ αρχή παραδεκτή και να κοινοποιήσει στην Ελλάδα την προσφυγή Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού και λοιποί κατά Ελλάδας με το ερώτημα αν η άρνηση των ελληνικών δικαστηρίων να αναγνωρίσουν το σωματείο αυτό είναι συμβατή με το δικαίωμα των αιτούντων στην ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι όπως αυτή ορίζεται από το Άρθρο 11 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ). Η Ελλάδα πρέπει να υποβάλει τις παρατηρήσεις της μέχρι τις 15 Ιανουαρίου 2013. Θα ακολουθήσουν παρατηρήσεις των προσφευγόντων και συμπληρωτικές παρατηρήσεις της Ελλάδας και στη συνέχεια έκδοση απόφασης, κατά τα τέλη του 2013 ή κατά το 2014.

Τη Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού εκπροσωπούν ενώπιον του ΕΔΔΑ το ΕΠΣΕ και η δικηγόρος Έφη Τελλή που υπέβαλαν την προσφυγή στις 10 Δεκεμβρίου 2009. Ο εκπρόσωπος του ΕΠΣΕ Παναγιώτης Δημητράς δήλωσε: «Η Ελλάδα εγκαλείται για άλλη μια φορά διεθνώς για παραβίαση των δικαιωμάτων της μακεδονικής μειονότητας. Αν και την ευθύνη της απάντησης στο ΕΔΔΑ φέρει η τρικομματική κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, θέση οφείλουν να πάρουν και οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις της χώρας και ιδιαίτερα η αξιωματική αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ».

Υπενθυμίζεται πως η Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού ζήτησε την αναγνώρισή της για πρώτη φορά στις 12 Ιουνίου 1990. Το αίτημά της αυτό απορρίφθηκε τελικά από τον Άρειο Πάγο στις 16 Μαΐου 1994. Η Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού προσέφυγε στη συνέχεια στο ΕΔΔΑ που καταδίκασε την Ελλάδα για παραβίαση του Άρθρου 11 της ΕΣΔΑ στις 10 Ιουλίου 1998 (Υπόθεση Σιδηρόπουλος και λοιποί κατά Ελλάδας – απόφαση στην ιστοσελίδα http://www.nsk.gov.gr/webnsk/pdf.jsp?fileid=1331163). Μετά από περιπετειώδη αναζήτηση δικηγόρου στη Φλώρινα για να ξεκινήσει νέα διαδικασία αναγνώρισης, τα συμπροσφεύγοντα στο ΕΔΔΑ μέλη του ΔΣ της Στέγης Μακεδονικού Πολιτισμού Πέτρος Δήμτσης, Ιωάννης Γκότσης, Παναγιώτης Αναστασιάδης, Γεωργία Πετροπούλου, Ελευθέριος Μάντζας, Πέτρος Βασιλειάδης και Ηλίας Δαφοπουλος ζήτησαν την αναγνώριση της Στέγης Μακεδονικού Πολιτισμού στις 24 Ιουνίου 2003. Το αίτημα αυτό απορρίφθηκε τελικά από τον Άρειο Πάγο στις 11 Ιουνίου 2009 (απόφαση 1448/2009 διαθέσιμη στην ιστοσελίδα του Άρειου Πάγου: http://www.areiospagos.gr/nomologia/apofaseis_DISPLAY.asp?cd=M5XWKQ14K1DK4WJ9SZH5A9CK5ML29R&apof=1448_2009).

Για το ίδιο θέμα, δελτίο τύπου εξέδωσε και η Στέγη Μακεδόνικου Πολιτισμού:

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΣΤΕΓΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΣΜΟΥ

Η αυγή νέας νίκης της Στέγης Μακεδονικού Πολιτισμού στο Ευρωπαϊκό Δικστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Ένα σύνολο Ελλήνων πολιτών, αποπειράθηκαν να ιδρύσουν πολιτιστικό σύλλογο τέλη του 1980, αρχές του 1990 με την επωνυμία Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού. Όλα τα ελληνικά Δικαστήρια αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν-εγγράψουν τον σύλλογο παράλογα και παράνομα εναντίον βασικών αρχών και άρθρων της  Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ). Επιβεβαιώθηκε η παράνομη συμπεριφορά της χώρας μας τον Δεκέμβριο του 1998 με απόφαση-κόλαφος για την Ελλάδα στο Ευρωπαίκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) στο Στρασβούργο. Το επόμενο διάστημα οι πολίτες προσπάθησαν να ιδρύσουν τον σύλλογο μετά μάλιστα την καταβολή αποζημίωσης-πρόστιμο της χώρας υπέρ των ιδρυτικών μελών του συλλόγου.

Τα ελληνικά Δικαστήρια ίσως κατ’ εντολή “απ΄τα πάνω” αρνήθηκαν πεισματικά την αναγνώριση της Στέγης Μακεδονικού Πολιτισμού μη σεβόμενη ούτε την απόφαση του ΕΔΑΔ και μετά από πολύχρονες δικαστικές αγώνες εντός της χώρας, τον Δεκέμβριο του 2009 για δεύτερη φορά τα μέλη του συλλόγου έκαναν προσφυγή στο ΕΔΑΔ στο Στρασβούργο, με την αμέριστη συμπαράσταση του Ελληνικού Παρατηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) και της δικηγόρου τους κ. Έφη Τελλή. Το πρώτο βήμα μιας νέας νικηφόρας πορείας τους επόμενους μήνες είναι η απόφαση να γίνει δεκτή η προσφυγή Ελλήνων πολιτών εναντίον της Ελλάδος, η οποία πρόσφατα δημοσιεύτηκε (30 Αυγούστου 2012).

Η υπόθεση της Στέγης Μακεδονικού Πολιτισμού αποτελεί την αφετηρία της νέας επιθετικής αντι-Μακεδονικής πολιτικής της ελληνικής Πολιτείας τις τελευταίες δεκαετίες. Το αίτημα της αναγνώρισης του συγκεκριμένου συλλόγου με έδρα την Φλώρινα/Λέριν, αρχές του 1990, δείχνει τις ομοιότητες με την εξωτερική πολιτική της χώρας εναντίον στην Δημοκρατία της Μακεδονίας την ίδια περίοδο.

Το ελληνικό κράτος αμφισβητεί και δεν σέβεται το δικαίωμα στον λαό της γειτονικής χώρας στον αυτοπροσδιορισμό και κατ’ επέκταση την ιδιαίτερη Μακεδονική εθνική ταυτότητα. Η Ελλάδα θεωρεί ξεχωριστή-μοναδική την Μακεδονικότητα αποκλειστικά ως ελληνική όπως ευαγγελίζεται και υποστηρίζει επιχειρήματα σύμφωνα με την ελληνική εθνική-εθνικιστική ιδεολογία-στερεότυπα αλλά ξεπερασμένη για τους λογικούς.

Παρόμοια συμπεριφέρεται εναντίον Ελλήνων πολίτών που εκφράζουν Μακεδονική εθνικη ταυτότητα διαφορετική από αυτό που επιθυμεί και αποπειράται να οικοδομήσει η ελληνική Πολιτεία μερικές δεκαετίες.  Αρνούμενο να αναγνωρίσει τον συγκεκριμένο σύλλογο το ελληνικό κράτος αρνείται έμμεσα την ιδιαίτερη Μακεδονική εθνική ταυτότητα εντός της επικράτειας. Ένα τμήμα των πολιτών της χώρας οι εθνικά Μακεδόνες επιθυμούν να την εκφράσουν νόμιμα και νομότυπα μέσα από ένα θεσμικό φορέα όπως η Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού ειδικά σε πολιτιστικό-γλωσσικό επίπεδο.

Οι καταδίκες της Ελλάδος που αρνείται το δικαίωμα του “συνεταιρίζεσθαι” σε Έλληνες πολίτες και μάλιστα σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις για δεύτερη φορά αποδεικνύει όχι απλά το έλλειμμα δημοκρατίας στην χώρα αλλά την χρεοκοπημένη εθνική-εθνικιστική ιδεολογία σε ευρωπαϊκό θεσμικό επίπεδο και ευρύτερα.

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΥΠΟ ΙΔΡΥΣΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ТРИЈАЗИЧНИК – ΤΡΙΓΛΩΣΣΟ

Λεξικό μακεδόνικης, αλβανικής και τούρκικης γλώσσας. Λεξικό τριών γλωσσών με ημερομηνία έκδοσης 1875, στο Βελιγράδι. Η λέξη λεξικό αναφέρεται στα μακεδόνικα ως ρέτσσνικ, στα αλβανικά ως φιάλτορ και στα τούρκικα ως λιούγκατ. Η μακεδόνικη γλώσσα αναφέρεται στα μακεδόνικα –μακέντονσκι, στα αλβανικά-μακεντονίτσσε και στα τούρκικα-μακεντόνλουτζζεςς. Και όλα αυτά το 1874. Μακεδόνικη γλώσσα. Ούτε σλαβικά, ούτε ιδίωμα, ούτε τεχνιτή γλώσσα, ούτε ούτε ούτε… Ακόμα θα μιλάμε για κατασκεύσμα του Τίτο; Όλα αυτά μισό αιώνα πριν γεννηθεί…

На здравје – να ζντράβιε

Речник на македонски, албански и турски јазик. Речник на три јазици со дата на издавање 1875, во Белград. Зборот речник се споменува на македонски како Речник, на албански како Фјаљтор и на турски каи Љугат. Македонскито јазик се споменува на македонски како Македонски, на албански како Македонише и на турски како Македонлуџеш. И сето тоа во 1875. Македонски јазик. Ниту славјански, ниту идиом, ниту вестачки јазик, ниту, ниту, ниту… Уште ли ќе зборуваме за конструкција на Тито? Сето ова пола век прет неговото раѓање…

На здравје

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕ ΜΙΑ ΜΕΡΑ…


Δάνεια και χρεωκοπίες τότε και τώρα: Από τις υφαρπαγές και τις καταχρήσεις

των αγγλικών δανείων τού 1824, στην πτώχευση τού 1836, μέχρι και σήμερα…

Η Ρωμιοσύνη στη διαχρονικότητά της.

της Φυλακτού Ευγενίας

Πώς θα διαβάζατε αυτές τις παραγράφους;
«Πραγματικά, η Ελλάδα την αυγή τού 20ού αιώνα ήταν βουλιαγμένη στο πολιτικό και οικονομικό αδιέξοδο. Δεν είχαν περάσει παρά μερικά χρόνια από τον ντροπιασμένο πόλεμο τού 1897, που κόστισε στη χώρα την ολοκληρωτική της υποδούλωση στους ξένους ομολογιούχους και δανειστές της. 100 εκατομμύρια χρυσές δραχμές πληρώθηκαν στην Τουρκία για πολεμική αποζημίωση, ενώ το εθνικό εισόδημα, μαζί με τα τελευταία ίχνη τής ανεξαρτησίας τής χώρας ξεπουλιούνταν στόν Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο. Το τεράστιο χρηματιστηριακό κόλπο τού πολέμου τού 1897 έπιασε για καλά και όλοι τώρα έτρεχαν πατείς με πατώ σε, από τους ξένους ομολογιούχους ως τους ντόπιους βιομήχανους και μεγαλοσαράφηδες, να βυζάξουν το αίμα τής Ελλάδας απο τις ανοιχτές πληγές της.

Αντιπροσωπευτικό σκίτσο, που περιγράφει το κλίμα τής προ αιώνος χρεωκοπίας. Ο Χαρ. Τρικούπης κολυμπάει στη φουρτουνιασμένη θάλασσα τής οργής τού λαού. Στις σανίδες από το τσακισμένο καράβι αναγράφονται: πολιτική προδοσιών, φορολογικό νομοσχέδιο κ.ά..

»Ο “εικονικός ψευδοπόλεμος, τού οποίου την εκτέλεσιν η διπλωματία ενεπιστεύθη εις το στέμμα”, όπως βροντοφώναξε ένας δημοκράτης τής εποχής, ο Φιλάρετος, έφερνε τώρα τους χρυσούς καρπούς του για την ολιγαρχία.

Πενία, θρησκεία και εθνικισμός πόλεμο κατεργάζονται.
Επίστρατοι της Λάρισας αναχωρούν για το μέτωπο σε κλίμα ενθουσιασμού. Ο παπάς μπροστά και ο εθνικιστής της Εθνικής Εταιρείας με το κοστούμι από πίσω. Σε λίγες ημέρες η υποχώρηση ήρθε υπό πλήρη σύγχυση. Λαός και κάτοικοι έφευγαν πανικόβλητοι, ενώ οι Τούρκοι Κυριακή του Πάσχα κατέλαβαν τη Λάρισα.

»”Ως πολίτης συναισθάνομαι το αίσχος και το όνειδος τού πολέμου”- έλεγε ο Δεληγιάννης- “ως υπουργός, όμως, ουδεμίαν φέρω ευθύνην”» . (Τάσου Βουρνά: «Γουδί. Το κίνημα τού 1909», έκδοση «Ο Τύπος Α.Ε.», Αθήνα, 1976).

Πάντα κάποιος τού φταίει τού «κυρίαρχου λαού». Τότε έφταιγε ο Τρικούπης, άλλοτε έφταιγαν οι αμερικανοί, οι εβραίοι, η KGB, ο Κίσσιγκερ, οι στρατιωτικοί κ.ά., τώρα η Μέρκελ, οι πολιτικοί γενικά κ.λπ. κ.λπ. Μόνο ο ίδιος δεν φταίει ποτέ! Ίδιον τού βλακός είναι να επιρρίπτει τις ευθύνες για τα παθήματά του στους άλλους…
Παντού, μα παντού υπάρχει το «θύμα», ο λαός. Ο ίδιος λαός, που θεοκρατείται, εθνοκρατείται, ρουσφετοκρατεί και ρουσφετοκρατείται και… τού αρέσει! Τρέχει να ψηφίσει βουλευτές ή κυβερνήτες, για να έχει κάποιον να παρακαλά και να γλείφει για μια θεσούλα στο δημόσιο, για κάποια προμήθεια δημοσίου, για να μετατεθεί από τη Λήμνο στο σπίτι του ο κανακάρης του, που κάνει τη θητεία του και γενικά δια πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν.

Βρίζει τη Μέρκελ, γιατί τον κάνει ντα ή όποιον βρει πρόχειρο μπροστά του κάθε φορά. Ρωμιοί μου, σταματήστε να φέρεστε σαν παιδάκια και αναλάβατε επιτέλους τις ευθύνες σας. Δεν γνωρίζετε, ότι οι λαοί έχουν τους κυβερνήτες, που τους αξίζουν;

«Εκλαμπρότατε, να με θυμηθής όταν έλθη το δάνειον, ότι τας ελπίδας μου, μετά τον Θεόν, εις την Εκλαμπρότητα σου την έχω και μη με αφήσης περίλυπον. Παρακαλώ να με αγαπάς όπως και πρότερον».
ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ
(Απόσπασμα επιστολής του προς τον Κουντουριώτη, από τα Αρχεία Κουντουριώτου, τ. Ζ΄, σελ. 546).

Τα αγγλικά δάνεια, που χορηγήθηκαν στην κυβέρνηση το 1824 (τα πρώτα, που έλαβε το ρωμαίικο κρατίδιο) εγκαινίασαν την στερεότυπη μεταχείριση, την οποία θα είχαν έκτοτε όλα τα δάνεια, που θα συνήπτε το προτεκτοράτο: δεν διοχετεύθηκαν προς τον σκοπό τού αφελώς αποκαλούμενου «κοινού καλού» (αν είναι ποτέ δυνατόν να έχουν «κοινό καλό» το κοινωνικό υποζύγιο και τα αφεντικά του!), αλλά γέμισαν τις τσέπες «ημετέρων». Διαβάστε στην « Ελεύθερη Έρευνα»: Η κατάχρηση των αγγλικών δανείων από τους «ημέτερους» το ΄21.)

Δεν έχει αλλάξει τίποτε ε; Έχουν περάσει 200 χρόνια και δεν έχει αλλάξει τίποτε. Σαν να μην πέρασε μια μέρα! Δεν αναρωτιέστε γιατί; Επειδή δεν έχετε αλλάξει εσείς. Στο παραμικρό, στο απειροελάχιστο…

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Ιδέες, όχι φασολάκια!

Πρόσφατα οδηγούσα στην νότια Δανία. Σε ένα σημείο στα δεξιά του δρόμου πρόβαλλε ένα μικρό υπόστεγο-θα μπορούσε να ήταν

του Τάκη Μίχα

του Τάκη Μίχα

μία αποθήκη ή μια μικροβιοτεχνία. Το γεγονός είναι ότι δεν επρόκειτο να της δώσω καμία ιδιαίτερη σημασία αν ο συνοδηγός μου ο Τόρμπεν δεν μού επεσήμανε ένα πολύ σημαντικό γεγονός: Ότι αυτή η ταπεινή εκ πρώτης όψεως μικροβιοτεχνία κατείχε το 70% της παγκόσμιας αγοράς στόχων για τοξοβολία. Κάποιος Δανός με άλλα λόγια είχε σκαρφιστεί μία έξυπνη ιδέα σχετικά με την παραγωγή βελτιωμένων στόχων τοξοβολίας, την έβαλε σε εφαρμογή και voila το αποτέλεσμα!

Εδώ λοιπόν έχουμε την ουσία της επιχειρηματικότητας: Μια νέα ιδέα και η εφαρμογή της. Γι αυτό και η επιχειρηματικότητα δεν είναι προβλέψιμη. Οπως ακριβώς δεν μπορεί κανείς να προβλέψει μία νέα επιστημονική ανακάλυψη, έτσι δεν μπορεί να προβλέψει κανείς τις νέες επιχειρηματικές ιδεές και το ποσοστό επιτυχίας τους.

Απ αυτή την σκοπιά οι σοβαροφανείς απόψεις που διατυπώνονται από διάφορους ειδήμονες σχετικά με τους τομείς της οικονομίας στους οποίους θα πρέπει να στραφούν οι νέοι μας μου φαίνονται αστείες. Πάρτε π.χ. την ευρύτατα διαδεδομένη άποψη ότι θα πρέπει να στραφούμε προς τον τουρισμό και την γεωργία όπου έχουμε «αντικειμενικά» συγκριτικά πλεονεκτήματα. Δυστυχώς όμως και σε αυτούς τους κλάδους δεν υπάρχει ούτε μία ελληνική επιχείρηση που να διακρίνεται διεθνώς. Αν πάρουμε π.χ. τον τουρισμό δεν γνωρίζω ούτε μία ελληνική επιχείρηση της οποίας τα προϊόντα διαχείρισης ελεύθερου χρόνου να είναι παγκοσμίως ανταγωνιστικά. Οσο δε για την γεωργία, οι διάφορες προσπάθειες να δημιουργηθούν επώνυμα προϊόντα είναι μία αρκετά θλιβερή ιστορία που δεν χρειάζεται να την επαναλάβουμε εδώ.

Οι ελληνικές ανταγωνιστικές διεθνώς επιχειρήσεις βρίσκονται έξω από τους προαναφερθέντες κλάδους -όπως π.χ. η εταιρεία
καλλυντικών Korres, κοσμημάτων Follie-Follie και στρωμάτων ύπνου Cocomat. Σε όλες αυτές τις επιχειρήσεις αυτό που μέτρησε ήταν το concept -δηλαδή η ιδεά- του επιχειρηματία και όχι κάποιοι «αντικειμενικοί» προϋπάρχοντες παράγοντες.

Φυσικά το ίδιο συμβαίνει παγκοσμίως. Ποιός άραγε θα μπορούσε να προβλέψει ότι σήμερα ένα από τα πιο εξαγώγιμα προιόντα της Σουηδίας και της Νορβηγίας είναι το αστυνομικό μυθιστόρημα (Λάρσον και Νέσμπο); Ή ότι η Βραζιλία θα παρήγαγε μία από τις πιο επιτυχημένες αεροκατασκευαστικές εταιρείες (Ebraer); Ή ότι ο κολοσσός των εσωρούχων (Icebreaker) θα γεννιόταν στην Νέα Ζηλανδία;

Αν χρειάζονται κάτι οι νέοι μας αυτό δεν είναι νουθεσίες σχετικά με ποιους τομείς θα πρέπει να στραφούν για να δοκιμάσουν τις ιδέες τους. Αυτό που χρειάζονται είναι αφ ενός την δημιουργία ενός περιβάλλοντος που να προωθεί αντί να τιμωρεί τις νέες ιδέες και καινοτομίες και αφ ετέρου η συνειδητοποίηση ότι ο χώρος στον οποίο θα πρέπει να κατευθύνουν τις δημιουργικές τους προσπάθειες είναι η παγκόσμια και όχι η μικρή εσωτερική αγορά.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ДОБАР НО НЕСООДВЕТЕН – ΚΑΛΟΣ ΑΛΛΑ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟΣ

Επιστολή του κόμματος Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία προς την Υπουργό Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Κάθριν Άστον, σχετικά με την τοποθέτηση στην θέση του ειδικού εκπροσώπου ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Ε.Ε. του Σταύρου Λαμπρινίδη.

Προς

Ms. Catherine Ashton

Επίτροπος Εξωτερικών Υποθέσεων και Πολιτικής Ασφάλειας Ε.Ε.

Αγαπητή κυρία Ashton,

Αρχικά θα θέλαμε να καλωσορίσουμε την υιοθέτηση του Στρατηγικού Πλαισίου της Ε.Ε. για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τη Δημοκρατία ως ένα εργαλείο για περαιτέρω βελτίωση των  προτύπων για τα ανθρώπινα και μειονοτικά δικαιώματα καθώς επίσης για την εδραίωση της δημοκρατίας. Επίσης θα θέλαμε θερμά να καλωσορίσουμε την εισαγωγή του Ειδικού  Εκπροσώπου της Ε.Ε για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα,  κάτι το οποίο είχε επανηλημένως ζητηθεί από τους ευρωβουλευτές. Ωστόσο,  ανησυχούμε ιδιαίτερα για το περιορισμένο πεδίο του σχεδίου το οποίο εστιάζεται κυρίως πάνω στις εξωτερικές σχέσεις της Ε.Ε και δεν δίνει την απαραίτητη εσωτερική άδεια για να ασχοληθεί με τα μέλη κράτη της Ε.Ε τα οποία συνεχώς παραβιάζουν τα άρθρα του Καταστατικού Χάρτη της Ε.Ε.  Πιστεύουμε δυνατά ότι ο Απεσταλμένος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα της Ε.Ε πρέπει να έχει την εντολή να αντιμετωπίζει παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων όχι μόνο εκτός της Ένωσης αλλά και εντός των δικών της Μελών Κρατών.

Στην συνέχεια, θα θέλαμε να σας εκφράσουμε την βαθιά μας ανησυχία για την επιλογή του πρώτου Ειδικού Εκπροσώπου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα της Ε.Ε. Βρίσκουμε την τοποθέτηση του κ. Σταύρου Λαμπρινίδη εξαιρετικά ακατάλληλη και μη δεκτή διότι πιστεύουμε ότι οι υποψήφιοι για μια τέτοια υψηλή θέση πρέπει να είναι ουδέτεροι και πρέπει να έχουν αποδεδειγμένη εμπειρία σε μια διεθνή και εθνική φήμη ως προς την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μαζί με μια μακρά εμπειρία  πάνω στις  παραβιάσεις των  ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Όχι μόνο ο κ. Λαμπρινίδης δεν έχει καμία καλή φήμη στη προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην χώρα του την Ελλάδα, αλλά είναι ήδη γνωστός ως ένα υποκινητής του ελληνικού προπαγανδιστικού πολέμου κατά της Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Σε πολλές περιπτώσεις, στις ομιλίες του, χρησιμοποίησε υποτιμιτικές εκφράσεις για την περιγραφή της γειτονικής χώρας της Ελλάδας. Ακόμη έχει απαιτήσεις σε ένα υψηλό μη-διπλωματικό τρόπο από τον Πρωθυπουργό της Δημοκρατίας της Μακεδονίας να ξαναγράψει την ιστορία της χώρας του αντί να κλέβει την ιστορίας της Ελλάδας. Υπερασπίζεται τα δικαιώματα των Ελλήνων της Αλβανίας και είναι πολύ επικριτικός προς την Κυβέρνηση της Αλβανίας αλλά την ίδια στιγμή ανοιχτά δεν δέχεται την ύπαρξη της Μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα.  Η ανεξάρτητη ειδική απεσταλμένη των Η.Ε. κ. Gay McDougall αναφέρει στην έκθεση της για την Ελλάδα ότι «η Ελλάδα θα πρέπει να αποσυρθεί από την διαμάχη σχετικά με το εάν υπάρχει μια Μακεδονική ή μια Τουρκική μειονότητα εντός των ορίων της και να εστιάσει στην προστασία των δικαιωμάτων του αυτοπροσδιορισμου, της ελευθερίας της έκφρασης και την ελευθερία του συνέρχεσθε  αυτών των κοινωτήτων.» Πως ο Ειδικός Εκπρόσωπος της Ε.Ε. για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα θα εναρμονιστεί σε θέματα για τα ανθρώπινα δικαιώματα  των Η.Ε.  όταν δεν σέβεται της συστάσεις που έχουν ανακοινωθεί από αυτό το διεθνές σώμα και από την ανεξάρτητη ειδική απεσταλμένη;

Είναι σημαντικό να υπογραμμιστεί ότι η Ελλάδα ακόμη δεν έχει επικυρώσει πολλές βασικές διεθνείς συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, παράλληλα με την ανησυχητική κατάσταση επί του ελληνικού χώρου κάνει την Ελλάδα μια από τις χειρότερες  χώρες στην Ευρώπη σε ότι αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ευρώπη (για περισσότερες πληροφορίες, παρακαλούμε να ελέγξετε  τις ετήσιες εκθέσεις που εκπονήθηκαν από τη Διεθνή Αμνηστία, το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τον ΟΑΣΕ, ΟΗΕ, κλπ). Ο κ. Λαμπρινίδης είχε την ευκαιρία και την δύναμη τα αλλάξει την πραγματικότητα ενώ κατείχε διάφορες υψηλές θέσεις στην ελληνική κυβέρνηση και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αλλά δυστυχώς το μόνο που έκανε ήταν να συνεχίσει την παραδοσιακή Ελληνική κριτική υποστηρίζοντας ότι δεν υπάρχουν μειονότητες στην Ελλάδα.

Δεν έχουμε καμία αμφιβολία για το εκτενές πολιτικό χαρτοφυλάκιο του κ. Λαμπρινίδη καθώς και για τη διπλωματική του εμπειρία και το εξαίρετο εκπαιδευτικό υπόβαθρό  αλλά σίγουρα αμφιβάλουμε ότι διαθέτει τα προσόντα και τις δεξιότητες για μια τέτοια σημαντική θέση στην Ε.Ε προκειμένου να είναι σε θέση να προωθήσει με ακεραιότητα τις θεμελιώδεις αξίες και αρχές της Ε.Ε. Ο Ειδικός Εκπρόσωπος της Ε.Ε. για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα θα πρέπει να έχει μια ευρεία κατανόηση του όρου των δικαιωμάτων του ανθρώπου και ένα βαθύ σεβασμό των ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων του κάθε ατόμου.

Πως μπορούμε να αναμένουμε από ένα πρώην Υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας και έναν πρώην Πρέσβη της Ελληνικής Δημοκρατίας, ο οποίος ποτέ πριν δεν έχει μιλήσει ανοιχτά για τις παραβιάσεις των μειονοτικών δικαιωμάτων στην Ελλάδα, θα εκτελέσει τα καθήκοντα του ως Ειδικός Απεσταλμένος της Ε.Ε. για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα ανεξάρτητα από την εθνική του κυβέρνηση και θα είναι σε θέση να προστατέψει αυτές τις ευάλωτες ομάδες ανθρώπων; Εάν ο κ. Λαμπρινίδης ήθελε να προβάλλει την αξιοπιστία  για τα ανθρώπινα δικαιώματα της Ε.Ε. ανά τον κόσμο θα έπρεπε πρώτα να αντιμετωπίσει τα εκκρεμή θέματα για τα ανθρώπινα δικαιώματα εντός της Ένωσης, ιδίως στην πατρίδα του την Ελλάδα.

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω επιχειρήματα και ανησυχίες σας παρακαλούμε να επανεξετάσετε την απόφαση σας. Εάν έχετε περαιτέρω ερωτήσεις ή αμφιβολίες μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας. Θα είναι χαρά μας να σας συναντήσουμε και να σας εξηγήσουμε λεπτομερώς την θέση μας.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ДАЛИ ПОЧНУВА …АДАПТАЦИЈАТА СО НАЦИОНАЛНИОТ МИТ? ΜΗΠΩΣ ΑΡΧΙΖΕΙ Ο…ΕΓΚΛΙΜΑΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΜΥΘΟ;

Πρόσφατα, σε ομιλία του στα πλαίσια της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, δήλωσε μεταξύ άλλων, ότι στο Σύνταγμα της Δημοκρατίας της Μακεδονίας αναφέρονται επεκτατικές βλέψεις μέχρι το Αιγαίο.

Είναι δηλαδή γενικό το φαινόμενο…Όσοι κρατούν στην Ελλάδα μια κάπως θετικότερη θέση σχετικά με τα εθνικά ταμπού, μόλις αισθανθούν ότι βρίσκονται κοντά στην εξουσία ή ότι ίσως χάσουν την ευκαιρία λόγω των θέσεων αυτών, κάνουν ,,κολοτούμπες,, και αντιστρέφουν τις απόψεις τους, με σκοπό την συμπάθεια της ,,πατριωτικής,, κοινής γνώμης…Βλέπε Οικολόγους Πράσινους…

Το σοβαρό της όλης υπόθεσης όμως δεν είναι το αν έκανε λάθος ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ή αν τον πληροφόρησαν σωστά ή δεν τον πληροφόρησαν καθόλου…Το μεγάλο ερωτηματικό είναι για ποιό λόγο έκανε αυτές τις δηλώσεις. Ποιός ο σκοπός αυτής της αντίδρασης;

Αντί να συνεχίσουμε τον σχολιασμό του γεγονότος, παραθέτουμε ένα ηλεκτρονικό σχόλιο του Μακεδόνα ακτιβιστή ABECEDAR:

,,Eπειγόντως λέμεεε…

Επειγόντως κάποιος να ενημερώσει τον Τσίπρα ότι το Σύνταγμα της Δημοκρατίας της Μακεδονίας δεν αναφέρει πουθενά «ότι στόχος τους είναι να επεκταθούν μέχρι το Αιγαίο» όπως επί λέξη είπε.

Επειγόντως κάποιος να ενημερώσει τον Τσίπρα ότι τέτοιοι «επεκτατικοί στόχοι» υπάρχουν μόνο στα αρρωστημένα συνομωσιολογικά μυαλά εθνικιστών ένθεν και κακείθεν.

Επειγόντως κάποιος να εξηγήσει στον «εν αναμονή Πρωθυπουργό» ότι οι δηλώσεις του στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης 2012 σχετικά με το Μακεδονικό είναι ακριβής αναπαραγωγή, δυστυχώς σε θεσμικό επίπεδο, των φοβικών αντιλήψεων τις οποίες συστηματικά καλλιεργούν στη Βόρειο Ελλάδα οι Άνθιμοι, Παπαθεμελήδες, Ψωμιάδηδες και λοιποί εθνικόφρονες .

Εκτός κι αν… ο Τσίπρας έκανε τις δηλώσεις ηθελημένα προκειμένου να γίνει αρεστός στους Άνθιμους, Παπαθεμελήδες, Ψωμιάδηδες και λοιπούς εθνικόφρονες οπότε… αλλάζει το πράμα για όσα ξέραμε μέχρι σήμερα για τον «εν αναμονή Πρωθυπουργό»…,,

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ДА СЕ КЕРДОСААТ !!

И меѓу главно песимистичките текстови и една многу пријатна вест.

Членот на претседателството на партијата на Македонците во Грција, Виножито, Павле Филипов Воскопулос, од Лерин, незапирлив активист за правата на Македонците, стапи во брак со Татјана Јованова од Неготино, Република Македонија.

Прославата/вечера се одржа на 2 Септември 2012, во хотелот Плијадес во Лерин и следниот ден, во општинската зграда на Лерин, се изврши регистрацијата на бракот на младоженците.

Виножито и Нова Зора, им посакуваат на Татјана и Павле среќен брак и здрави потомци!!

Και μεταξύ των κυρίως απαισιόδοξων κειμένων και μια πολύ ευχάριστη είδηση.

Το μέλος του προεδρείου του κόμματος των εθνικά Μακεδόνων στην Ελλάδα, Виножито-Ουράνιο Τόξο, Παύλος Φιλίποβ Βοσκόπουλος, από το Лерин-Φλώρινα, δραστήριος ακτιβιστής για τα δικαιώματα των εθνικά Μακεδόνων,ενώθηκε με τα δεσμά του γάμου με την Татјана Јованова- Τατιάνα Γιοβάνοβα από την πόλη Неготино-Νεγκότινο της Δημοκρατίας της Μακεδονίας.

Το γλέντι/δείπνο έλαβε μέρος στις 2 Σεπτεμβρίου 2012, στο ξενοδοχείο Πλειάδες του Λέριν-Φλώρινας και την επομένη μέρα, στο Δημαρχείο της πόλης, τελέσθηκε η πολιτική ένωση του ζευγαριού.

Το Виножито και η Нова Зора, εύχονται στην Τατιάνα και στον Πάβλε ευτυχισμένο γάμο και γερούς απογόνους!!

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ОДБЕЛЕЖУВАЊЕТО НА ДЕНОТ НА НЕЗАВИСНОСТА НА РЕПУБЛИКА МАКЕДОНИЈА ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Με αφορμή τον εορτασμό της ημέρας της ανεξαρτησίας της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, του οποίου η κεντρική εκδήλωση έλαβε μέρος στην πρωτεύουσα Скопје-Σκόπιε, με μια θεαματική συναυλία στην ποδοσφαιρική αρένα Φίλιπ Βτόρι, όπου παρεβρέθηκαν άνω των 70.000 κόσμου και πολλοί καλλιτέχνες από όλα τα Βαλκάνια, εκδηλώσεις εορτασμού έλαβαν μέρος και σε πολλά άλλα μέρη, όπως στην περιοχή Γκόρα του Κοσόβου. Η Μακεδόνικη Κοινότητα της Γκόρα Κοσόβου, σε συνεργασία με την Ένωση Μουσουλμάνων Μακεδόνων, διοργάνωσαν το τέταρτο παραδοσιακό Μακεδόνικο τουρνουά μίνι ποδοσφαίρου Драгаш-Ντράγκαςς 2012.

Η όλη εκδήλωση αποτελεί μέρος της προσπάθειας διατήρησης της μακεδόνικης πολιτιστικής και γλωσικής κληρονομιάς της ευρύτερης περιοχής. Στο τουρνουά συμμετείχαν ομάδες μαθητών εώς και 16 ετών, από όλες τις κατοικημένες περιοχές της Γκόρα.

Με αφορμή την ημέρα της ανεξαρτησίας, ο Δήμος Пустец-Πούστετς, στην περιοχή Μάλα Πρέσπα της Αλβανίας, διοργάνωσε πλούσιο πολιτιστικό και καλλιτεχνικό πρόγραμμα, το οποίο περιελάμβανε συναυλία κλασικής μουσικής, όπως και εμφανίσεις πολλών πολιτιστικών χορευτικών συλλόγων από τη Δημοκρατία της Μακεδονίας και μακεδόνικων χωριών της περιοχής.

Επίσης, με μεγάλη επισημότητα γιορτάστηκε η ημέρα της ανεξαρτησίας και στον Καναδά, Αυστραλία, ΗΠΑ όπου στην Ουάσιγκτον έλαβε μέρος, μεταξύ άλλων και αγώνας δρόμου, όπως και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Во Перт отворено ново македонско училиште Στο Περθ άνοιξε νέο μακεδόνικο σχολείο

Η μέρα της ανεξαρτησίας της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, 8 Σεπτεμβρίου, γιορτάστηκε, μεταξύ των άλλων, και στο Περθ της Αυστραλίας, με τα εγκαίνια νέου μακεδόνικου σχολείου για την εκεί μακεδονική κοινότητα.

Στην τελετή λόγο έβγαλε η δήμαρχος της πόλης Αλάνα Μακτίεραν, όπως και η Ρίτα Τογκνίνι, γενική γραμματέας του Υπουργείου Παιδείας της Δυτικής Αυστραλίας, η οποία τόνισε την σπουδαιότητα διατήρησης της μητρικής γλώσσας των εθνικών κοινοτήτων στην πολυπολιτισμική Αυστραλία.
Τους παρεβρισκόμενους χαιρέτησε και ο πρόεδρος της μακεδονικής κοινότητας Сотир Новацков-Σότιρ Νοβάτσκοβ (με καταγωγή από το χωριό Турје,Леринско-Τούριε,Λέρινσκο-Κορυφή Φλώρινας), ενώ οι βουλευτές του Αυστραλιανού Κοινοβουλίου Λουκ Σίμπκινς και Τζων Χάιντ αναφέρθηκαν στην ανάπτυξη των πολύ καλών σχέσεων μεταξύ του αυστραλιανού και του μακεδόνικου λαού.
Η τελετή διέρκησε όλη την ημέρα, προσφέροντας στους καλεσμένους μακεδόνικα παραδοσιακά φαγητά και κρασιά, ενώ υπέροχη ήταν και η εμφάνιση του πολιτιστικού συλλόγου „Гоце Делчев-Γκότσε Ντέλτσσεβ“, ο οποίος παρουσίασε μακεδόνικους χορούς και τραγούδια, αποσπάζοντας όλη την προσοχή και τα χειροκροτήματα του κοινού.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Κατηγορίες

Ευχαριστούμε θερμά τους Μακεδόνες οικονομικούς μας μετανάστες σε Αυστραλία, Καναδά και δυτική Ευρώπη, όπως και τους φίλους μας απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας, για την οικονομική στήριξη της έκδοσης της Нова Зора. Благодариме - Μπλαγκοντάριμε


ALPHA BANK

Account 852 00 2101 031390

IBAN: GR47 0140 8520 8520 0210 1031 390

BIC: CRBAGRAA

Μηνιαίες Εκδόσεις

Македонска Ризница
  • ,ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΥΧΩΝ
    РАЗГЛЕДУВАЊЕ НА ПРЕТХОДНИ БРОЕВИ
  • 2016 (147)
  • 2015 (416)
  • 2014 (404)
  • 2013 (377)
  • 2012 (372)
  • 2011 (323)
  • 2010 (202)