Αρχεία | Νοέμβριος, 2011

НАВОДНУВАЊЕ – ΝΑΒΟΝΤΝΟΥΒΑΝΙΕ ΑΡΔΕΥΤΙΚΑ ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΑΡΔΕΥΣΕΙΣ [Οργάνωση και αυτενέργεια στις Μακεδόνικες κοινότητες]

Пред Големио Рид

Пред Големио Вир

(Πρεντ Γκολέμιο Ριντ

Πρεντ Γκολέμιο Βιρ)

ΒΑΣΚΟ ΚΑΡΑΤΖΖΑ

Τόσο κατά τη Βυζαντινή όσο και κατά την Οθωμανική κυριαρχεία και μέχρι τη δεκαετία του 1950, οι Μακεδόνικες κοινότητες αυτοοργανώνονταν και αυτενεργούσαν.

Τα περισσότερα έργα των χωριών γίνονταν με αυτοοργάνωση και προσωπική εργασία. Τέτοια έργα ήταν οι δρόμοι, αρδευτικά έργα, επισκευή και χτίσιμο εκκλησιών και σχολείων, αντιπλημμυρικά έργα και άλλα. Όσο κουραστικές κι εάν είναι στην ανάγνωση οι περιγραφές των ενεργειών των κοινοτήτων, αποτελούν βασικά στοιχεία της ψυχοσύνθεσης του μακεδόνικου πολιτισμού.

Ορισμένες καλλιέργειες δεν μπορούν να αναπτυχθούν χωρίς νερό (πότισμα) και αυτές γίνονταν σε ποτιστικά χωράφια. Για να φτάσει όμως το νερό μέχρι το χωράφι από το ποτάμι, χρειαζόταν η κατασκευή αρδευτικών έργων (бразди – μπράζντι).

Το νερό προερχόταν από το ποτάμι ή από χαράδρες που τροφοδοτούνταν με νερό και το καλοκαίρι. Τα ποτίσματα ήταν απαραίτητα το καλοκαίρι και τα απαραίτητα έργα έπρεπε να γίνουν την άνοιξη.

Ο κλητήρας του χωριού (претугер – πρέτουγκερ), διαλαλούσε το μήνυμα, δηλαδή την απόφαση να κατασκευαστεί ή να συντηρηθεί αρδευτικό έργο. Το μήνυμα ακουγόταν σε κεντρικά μέρη του χωριού και αναφερόταν η περιοχή όπου θα γινόταν η εργασία. Αν κάποιος είχε χωράφι στην περιοχή αυτή, έπρεπε να βρεθεί εκεί με τα σκαπτικά του εργαλεία για να γίνει το έργο. Το κυρίως έργο ήταν ένα βαθύ χαντάκι που άρχιζε από από τη δέση και έφτανε μέχρι και το τελευταίο χωράφι. Το χαντάκι διακλαδιζόταν για να ποτίζονται όσο το δυνατό περισσότερα χωράφια.

Όταν το έδαφος ήταν ομαλό, η κατασκευή δεν τους δυσκόλευε. Αν όμως υπήρχε κάποιο εμπόδιο, όπως χαράδρα ή κάποιος λόφος, χρειάζονταν ειδικές επεμβάσεις.

Αν για παράδειγμα υπήρχε μια χαράδρα, έπρεπε να γίνει αυλάκι σε ισοϋψή καμπύλη, δηλαδή να ακολουθήσει τη χαράδρα παράλληλα, όπου το νερό μπορούσε να κυλήσει στην άλλη όχθη και πάλι παράλληλα να κατεβεί μέχρι την ευθεία. Αν η χαράδρα ήταν πολύ βαθιά, τότε γινόταν εναέρια, δηλαδή τοποθετούσαν ημικυλινδρικούς αγωγούς ξύλινους, που είχαν κατασκευάσει μόνοι τους από κορμούς δέντρων ή λαμαρίνες, σε σχήμα πάλι ημικυλινδρικό και στήριζαν τις κατασκευές αυτές με ξύλινους στύλους.

Αν υπήρχε κάποιος λόφος, σκάβανε χαντάκι περιφεριακά του λόφου, αφού όλα γίνονταν με το φτυάρι και τον κασμά.

Τα αρδευτικά αυτά έργα χρειάζονταν κάθε χρόνο συντήρηση ή μετά από πλημμύρα και στην πλημμύρα ιδιαίτερα η δέση.

Σ’ένα αρδευτικό έργο, το τελευταίο πράγμα που έκαναν ήταν η δέση, η οποία ήθελε πιο συχνή συντήρηση, γιατί μετά από μια ραγδαία βροχή, αυτή καταστρεφόταν. Η δέση γινόταν με μεταφορά βράχων, τους οποίους τοποθετούσαν κάθετα στο ρεύμα του ποταμού ή της χαράδρας. Στο εσωτερικό του φράγματος τοποθετούσαν πασσάλους και δημιουργούσαν ένα φράχτη. Το νερό «φούσκωνε» κι έμπαινε στο αυλάκι.

Στο πότισμα τηρούσαν σειρά προτεραιότητας. Άρχιζε κάποιος και όταν αυτός πότιζε, τον ρωτούσαν εάν έχει ζητήσει άλλος σειρά και εάν όχι, «έκλεινε» όποιος ήταν πρώτος μετά από αυτόν.  Αν εμφανιζόταν κάποιος άλλος, αυτός που πότιζε τον ενημέρωνε ότι άλλος έχει σειρά πριν από αυτόν και ότι έπρεπε να τον βρει για να πάρει την επόμενη σειρά. Αν κάποιος ξεκινούσε να ποτίζει σε ορισμένη περιοχή, πρόσεχε εάν το νερό ήδη χρησιμοποιείται από κάποιον άλλο ή όχι. Αν το νερό δεν το είχε «πιάσει» άλλος, τότε πότιζε, αν όχι, τότε ενημέρωνε αυτόν που πότιζε ότι θέλει να ποτίσει και αν δεν είχε «κλείσει» άλλος, θα ήταν ο επόμενος.

Κι έρχεται η Ελληνική Πολιτεία, στο τέλος της δεκαετίας του 1950 με τα εγγειοβελτιωτικά έργα και θαμπώνει τους αγρότες με την τεχνογνωσία και την τεχνολογία, κατασκευάζοντας αρδευτικά έργα. Το πότισμα έγινε ευκολότερο, η παραγωγή μεγαλύτερη και σιγά σιγά ο αγρότης άρχισε να εμπιστεύεται την πολιτεία, να μειώνει την συμμετοχή του στις αποφάσεις του χωριού, με αποτέλεσμα να σπάει η συνοχή της κοινωνίας του χωριού. Η κοινωνική συνείδηση άρχισε να αλλάζει και να κατευθύνεται από άλλους.

Η Ελληνική Πολιτεία έχοντας μαζί της και δικά της μέσα μαζικής ενημέρωσης και ελέγχοντας έμεσα τα μέσα παραγωγής (δάνεια, τράπεζες), ξεκίνησε προσπάθεια εξομοίωσης όλων των πολιτών και διαμόρφωση μιας μέσης κοινωνικής συνείδησης του Έλληνα πολίτη.

Το ιδεώδες του Έλληνα στηρίζεται στην προγονολατρεία. Η μόνιμη παρηγοριά του, σε κάθε του αποτυχία, είναι το ένδοξο παρελθόν των Αρχαίων Ελλήνων, άσχετα αν αυτοί πρέσβευαν πως «αι ιδικαί σου αρεταί οι καλύτεροι πρόγονοί σου». Η λατρεία και η σχεδόν αγιοποίηση των προγόνων είναι επίδραση ανατολικών θρησκειών. Μια τέτοια θεώρηση των πραγμάτων, οδηγεί στην ανευθυνότητα, στην προσωρινότητα και τη μίμηση.

Δεν συνιστούμε επιστροφή στη ζωή του παρελθόντος και κατα συνέπεια στον πρωτογονισμό. Η εξέλιξη, τόσο η τεχνολογική όσο και η πολιτισμική, πρέπει να αφομοιώνεται και να ενσωματώνεται στη γενικότερη κουλτούρα των λαών. Μόνο έτσι θα αναπτύξουμε τον πολιτισμό μας και δεν θα αλλοιώσουμε την συνείδησή μας.

Με άλλα λόγια, πρέπει την τύχη μας και το μέλλον μας να μην τα αφήσουμε σε ξένα χέρια. Οι ρίζες του μακεδόνικου πολιτισμού είναι βαθιές. Να μην αφήσουμε τόσο για μας όσο για τις μελλοντικές γενιές, να χαθούν τα στοιχεία του πολιτισμού μας. Η διαφορετικότητά μας, αποτελεί σοβαρό στοιχείο για την παγκόσμια ιστορία. Η ιστορία δεν φτιάχνεται ούτε παραμορφώνεται, υπάρχει εξ αντικειμένου και αργά ή γρήγορα καταγράφεται.

ΑΙΓΑΙΑΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ ΜΙΣΟΥΣ, ΔΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ


Κατα τη διάρκεια του εορτασμού της εθνικής γιορτής της 25ης Μαρτίου, το 2010, και κατα την παρέλαση που έγινε σε κεντρικό σημείο της Αθήνας, 39 βατραχάνθρωποι της Ομάδας Υποβρυχίων Καταστροφών (ΟΥΚ), φώναξαν διάφορα ρατσιστικά συνθήματα εναντίων μειονοτήτων και μελών ομάδων με μη ελληνική εθνική καταγωγή, όπως «τους λένε Σκοπιανούς, τους λένε Αλβανούς, τα ρούχα μου θα ράψω με δέρματα από αυτούς» και πολλά άλλα παρόμοια αίσχη.

Η είδηση έκανε το γύρο της Ελλάδας, αλλά και όλου του κόσμου, κάνοντας για ακόμη μια φορά την Ελλάδα παγκοσμίως ρεζίλι, δείχνοντας το πόσο μακριά στην ουσία βρίσκεται η κοινωνία από αυτό που διαλαλείται διεθνώς περι «κοιτίδας της δημοκρατίας, της ανεκτικότητας, της φιλοξενίας».

Άμεση αντίδραση υπήρξε μόνο από το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι, το οποίο κατέθεσε μήνυση κατά των υπευθύνων και συμμετάσχοντων στα αίσχη αυτά. Η δίκη ορίστηκε για τις 20 Σεπτεμβρίου, ημέρα Τρίτη και οι 39 άντρες των ΟΥΚ του Λιμενικού, παραπέμφθηκαν, κατηγορούμενοι για παράβαση του αντιρατσιστικού νόμου.

Ο δικηγόρος Χαλκίδας και Αθηνών κ.Θανάσης Τάρτης, μαζί με την συνεργάτιδά του Κλαίρη Μπαζίγου, ως συνήγοροι του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι, μετέβηκαν στο Ναυτοδικείο για να δηλώσουν παράσταση πολιτικής αγωγής.

Η δίκη αναβλήθηκε για το Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς. Έξω όμως από το Ναυτοδικείο είχαν συγκεντρωθεί αρκετά μέλη ακροδεξιών οργανώσεων σε ένδειξη συμπαράστασης στους κατηγορούμενους. Με την έξοδο τους οι δύο δικηγόροι – συνήγοροι από το Ναυτοδικείο, δέχτηκαν φραστικές βίαιες επιθέσεις, βρυσιές και απόπειρες κατά της σωματικής τους ακεραιότητας. «Πρώτη φορά στη ζωή μου φοβήθηκα τόσο. Το μίσος που έβγαζαν αυτοί οι άνθρωποι δεν περιγράφεται. Έδειχναν ικανοί για όλα» δήλωσε η δικηγόρος Κλαίρη Μπαζίγου. Εκτός των άλλων, ο δικηγόρος Θανάσης Τάρτης δήλωσε «Κανείς δεν μηδενίζει την τεράστια προσφορά των κατηγορουμένων στην εθνική μας ασφάλεια. Αυτό όμως δεν τους δίνει το δικαίωμα να ξεφτιλίζουν διεθνώς τη χώρα μας με τέτοια εμετικά ρατσιστικά συνθήματα».

Παρακάτω δίδεται το σχετικό Δελτίο Τύπου του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) ενημερώνει πως στις 20 Σεπτεμβρίου 2011 στο Ναυτοδικείο Πειραιά ξεκίνησε η δίκη 39 λιμενικών που κατηγορούνται για παράβαση του Άρθρου 2 του αντιρατσιστικού νόμου 927/79 επειδή: «ενώ αποτελούσαν μέλη του αγήματος της Μονάδας Υποβρυχίων Αποστολών (ΜΥΑ) του Λιμενικού Σώματος (Λ.Σ) που συμμετείχε στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου [2010], αποφάσισαν από κοινού και εξέφρασαν δημοσίως ιδέες προσβλητικές κατά ομάδας προσώπων λόγω της εθνικής τους καταγωγής, συγκεκριμένα, μετά από την αποχώρησή τους από την εξέδρα των επισήμων στην Πλατεία Συντάγματος και ενώ συνέχισαν την πορεία τους σε συγκροτημένο σχηματισμό και με βηματισμό παρέλασης επί των οδών Πανεπιστημίου και Αγ. Κωνσταντίνου, ανέκραξαν όλοι μαζί ενώπιον των θεατών της παρέλασης τις εξής φράσεις: ‘Έλληνας γεννιέσαι, δεν γίνεσαι ποτέ, το αίμα σου θα χύσουμε γουρούνι Αλβανέ’, ‘Τους λένε Σκοπιανούς, τους λένε Αλβανούς, τα ρούχα μου θα ράψω με δέρματα από αυτούς’, ‘Θα γίνει μακελειό, μετά θα εκδικηθώ, όταν θα προσκυνήσετε σημεία και σταυρό’.» Το δικαστήριο έκανε δεκτή την παράσταση πολιτικής αγωγής δύο πολιτών της «Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας» και της Αλβανίας που κατοικούν στην Ελλάδα ενώ απέρριψε αντίστοιχο αίτημα ενός πολίτη της Αλβανίας που ζει στην Αλβανία και του Παύλου Βοσκόπουλου μέλους της μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα τα μέλη της οποίας αποκαλούνται «Σκοπιανοί». Τα αιτήματα υπέβαλε ο πληρεξούσιός τους και νομικός σύμβουλος του ΕΠΣΕ Θανάσης Τάρτης. Στη συνέχεια, επειδή η Εισαγγελία του Ναυτοδικείου Πειραιά, αντίθετα με την πρακτική των πολιτικών δικαστηρίων σε παρόμοιες υποθέσεις, είχε αρνηθεί να χορηγήσει αντίγραφα της δικογραφίας στην πολιτική αγωγή πριν από τη δίκη και να καλέσει σε αυτή τον εκπρόσωπο του ΕΠΣΕ Παναγιώτη Δημητρά παρ’ ότι είχε υποβάλει τη μία από τις δύο αρχικές μηνύσεις και είχε καταθέσει κατά την προκαταρκτική εξέταση, το Ναυτοδικείο Πειραιά αποφάσισε τη χορήγηση αντιγράφων της δικογραφίας, την κλήση του μάρτυρα αυτού και, λόγω αδυναμίας προσδιορισμού νέας δικασίμου μέσα σε 15 ημέρες, την αναβολή της δίκης για τις 16 Δεκεμβρίου 2011.

Κατά τη διάρκεια της δίκης, ομάδα φασιστών φώναζε συνθήματα συμπαράστασης στους κατηγορούμενους και ρατσιστικά συνθήματα ενώ επαναλάμβανε τα ρατσιστικά συνθήματα που τους οδήγησαν στη δίκη. Μετά το τέλος της δίκης, μερικά από τα άτομα αυτά καταδίωξαν το νομικό σύμβουλο του ΕΠΣΕ Θανάση Τάρτη που τους ξέφυγε μόνος του. Η αστυνομία παρέμεινε αδρανής και δεν συνέλαβε κανέναν από τους φωνασκούντες ρατσιστικά συνθήματα παρ’ ότι με αυτά τελούσαν αυτόφωρο αδίκημα, ούτε διασφάλισε την ασφαλή αποχώρηση του νομικού συμβούλου του ΕΠΣΕ Θανάση Τάρτη. Στη συνέχεια δημοσιεύτηκαν στο διαδίκτυο εκατοντάδες υβριστικά και ρατσιστικά μηνύματα κατά των Θανάση Τάρτη, Παύλου Βοσκόπουλου και Παναγιώτη Δημητρά πολλά από τα οποία περιείχαν ευθείες απειλές κατά της σωματικής ακεραιότητας ακόμα και της ζωής των τριών αυτών προσώπων, ή/και διέγερση σε άσκηση βίας ή ανθρωποκτονίας σε βάρος τους. Οι κατηγορούμενοι λιμενικοί σε καμιά στιγμή τότε ή έκτοτε δεν αποστασιοποιήθηκαν από αυτή την υποστήριξη και από όσα ακολούθησαν. Σήμερα, οι τρεις απειλούμενοι κατέθεσαν έγκληση κατά των συντακτών των απειλητικών μηνυμάτων και των ηθικών αυτουργών και ζήτησαν επίσης από τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη τη λήψη μέτρων αστυνομικής προστασίας τους και την ενημέρωσή τους για τους λόγους μη απομάκρυνσης των κατηγορούμενων λιμενικών που εμφανίστηκαν ένστολοι στο δικαστήριο υπενθυμίζοντας τη δήλωση του προκατόχου του πως «Αυτοί οι κύριοι δεν έχουν θέση στο Λιμενικό Σώμα».

Στη συνέχεια, δημοσιεύθηκαν στο διαδίκτυο εκατοντάδες μηνύματα και σχόλια τα περισσότερα από τα οποία είναι εξυβριστικά και συκοφαντικά για τους εδώ εγκαλούντες, οι οποίοι όμως δεν επιθυμούν την άσκηση ποινικής δίωξης για το υβριστικό και συκοφαντικό σκέλος των μηνυμάτων. Πολλά από τα μηνύματα και σχόλια όμως περιέχουν απειλές ή/και ευθεία διέγερση σε άσκηση βίας ή/και διάπραξη του κακουργήματος της ανθρωποκτονίας.

«ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΑ Ο.Υ.Κ ΝΑ ΞΑΝΑΦΩΝΑΞΟΥΝ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ» είναι το όνομα διακτυκτιακής ομάδας που προωθεί τα σχόλια και τα απειλητικά μηνύματα. Όλα αυτά από μόνα τους αποτελούν διέγερση σε διάπραξη του πλημμελήματος της προσβολής λόγω εθνοτικής καταγωγής (άρθρο 2 Ν. 927/79) και προσβολή λόγω εθνοτικής καταγωγής, που αποτελεί και αντικείμενο της δίκης. Είναι αξιοσημείωτο πως οι 39 κατηγορούμενοι με κανένα τρόπο δεν αποστασιοποιήθηκαν από όλα αυτά τα κείμενα ενώ υπάρχουν ενδείξεις πως έχουν επαφές με τα άτομα αυτά, άρα καθίστανται ηθικοί αυτουργοί. Προφανώς, ο εντοπισμός των στοιχείων των εγκαλουμένων εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Τμήματος Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος Διεύθυνσης Ασφάλειας Αττικής και για αυτό η παρούσα υποβάλλεται μέσω της υπηρεσίας αυτής. Στον ίδιο διαδυκτιακό χώρο παρουσιάστηκαν και δύο κείμενα, τα οποία εξυμνούν τον πρώην δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο.

Μέχρι και η δικηγόρος των κατηγορουμένων, κ.Χριστίνα Τσαμπάζη, κινείται στις ίδιες συχνότητες μίσους και φασισμού. Σε διάφορες δηλώσεις της, τόνισε: «συνιστώ προς όλους υπομονή και ψυχραιμία, αυτόν τον κύριο θα τον τακτοποιήσουμε εμείς οι υπερασπιστές των Ο.Υ.Κ. στο Ναυτοδικείο τον Δεκέμβριο. Οι ύβρεις είναι περιττές, πρέπει να δράσουμε και να ενεργήσουμε όπως ενεργεί το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΣΥΜΦΩΝΙΩΝ ΤΟΥ ΕΛΣΙΝΚΙ, εκπροσωπούμενο από τον κ. Δημητρά, που παρίσταται ως πολιτική αγωγή, μαζί με τον γνωστό Βοσκόπουλο. Μηνύσεις σε όποιον θίγει την Ελλάδα μας, και τους Ελληνες». «Δεν είναι δυνατόν να υποκύπτουμε συνεχώς στην ισχυρή μειοψηφία όπως έχει επικρατήσει να λέγονται οι εθνομηδενιστές και εθνοπροδότες, αρκετά τους αφήσαμε ανεξέλεγκτους».

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ОМО Илинден Пирин го доби спорот со бугарската држава Το ΟΜΟ Ίλιντεν Πίριν κέρδισε τη δίκη εναντίων της Βουλγαρίας

Европскиот суд за човекови права (ЕСЧП) во едногласно донесената пресуда, констатира дека Бугарија на три пати го прекшила членот 11 на Европската конвенција за човекови права, (член со кој е гарантирана слободата на собирање и здружување), со тоа што одбила да го регистрира здружението ОМО Илинден и што не дозволила одржување на голем број мирни собири на поддржувачите на тоа здружение, исто како и собирите на сестринската организација ОМО Илинден-Пирин, како и нивните регистрации.

Со повторното одбивање на Бугарија да ја регистрира политичката партија ОМО Илинден-Пирин, според Судот од Стразбур, била прекршена слободата на здружување, но немало дискриминација. Најновата пресуда се однесува на петте случаи: ОМО Илинден против Бугарија (бр.2) (предмет број 34960/2004), Сингартиски и другите против Бугарија предмет број (48284/2007), ОМО Илинден и Иванов против Бугарија бр.2 (предмет број 37586/2004) и ОМО Илинден-Пирин и другите против Бугарија бр.2 (предмет број 41561/2007 и 20972/2008).

Во пресудата се нагласува дека Судот од Стразбур и во претходните пет пресуди од 2001, 2005 и 2006 година, дека мотивите на кои се повикуваат бугарските судови за да не ги регистрираат македонските здруженија, не се доволни за да се одбие нивната регистрација. Во образложенијата на бугарските судови се вели дека ОМО Илинден и ОМО Илинден-Пирин се залагале за сепаратизам, што според Европскиот суд за човекови права не е доволно за одбивање на регистрацијата.

Исто така, според Судот од Стразбур, малиот број на членови на партијата, не е доволна причина за да се одбие нејзината регистрација, иако одлуката на Врховниот суд на Бугарија била легална, таа била во контекстот на залагањето на локалните власти од регионот на Пирин да го спречат организирањето и собирањето на партијата и другите организации на Македонците.

Судот од Стразбур пресуди дека Бугарија треба да им исплати на секој од жалителите во предметите по 9.000 евра за морална оштета и 1.443,47 евра за судски трошоци.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) σε ομόφωνη απόφασή του, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Βουλγαρία τρεις φορές παραβίασε το άρθρο 11 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (άρθρο το οποίο εγγυάται την ελευθερία του συνέρχεσθαι και του συνεταιρίζεσθαι), αρνούμενη την εγγραφή του συλλόγου ΟΜΟ Ίλιντεν και εμποδίζοντας με απαγορεύσεις την διοργάνωση μεγάλου αριθμού ειρηνικών συγκεντρώσεων των μελών του συλλόγου αυτού, όπως και την εγγραφή και τις συγκεντρώσεις της οργάνωσης ΟΜΟ Ίλιντεν Πίριν.

Με την επαναλαμβανόμενη άρνηση της Βουλγαρίας να εγγράψει το πολιτικό κόμμα ΟΜΟ Ίλιντεν Πίριν, σύμφωνα με το Δικαστήριο στο Στρασβούργο, παραβιάστηκε η ελευθερία του συνέρχεσθαι και του συνεταιρίζεσθαι, αλλά δεν υπήρξε διάκριση. Η νέα αυτή καταδίκη της Βουλγαρίας σχετικά με τα δικαιώματα των Μακεδόνων στην επικράτειά της, αφορά τις εξής υποθέσεις: ОМО Илинден εναντίων της Βουλγαρίας (αρ.2) (υπόθεση 34960/2004), Σιγκαρτίσκι και άλλοι εναντίων της Βουλγαρίας (υπόθεση 48284/2007), ОМО Илинден και Ιβάνοβ εναντίων Βουλγαρίας (αρ.2, υπόθεση 37586/2004) και ОМО Илинден-Пирин και άλλοι εναντίων Βουλγαρίας (αρ.2 υπόθεση 41561/2007 και 20972/2008).

Στην καταδικαστική απόφαση τονίζεται ότι το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Στρασβούργου, όπως και στις προηγούμενες πέντε καταδικαστικές αποφάσεις του 2001, 2005 και 2006, θεωρεί ότι τα κίνητρα τα οποία παρουσίαζαν οι βουλγάρικες αρχές και οι δικαιολογίες τους για να μην εγγράψουν τις μακεδόνικες οργανώσεις, δεν ήταν αρκετά για να απορριφθεί η εγγραφή τους. Στα επιχειρήματα των βουλγαρικών δικαστηρίων σημειώνεται ότι το ΟΜΟ Ίλιντεν Πίριν και το ΟΜΟ Ίλιντεν  υποστήριζαν αποσχιστικές τάσεις, κάτι το οποίο δεν αποτελεί για το Δικαστήριο του Στρασβούργου, ισχυρό επιχείρημα απόρριψης εγγραφής.

Επίσης, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, ο μικρός αριθμός μελών του κόμματος, δεν αποτελεί αιτία για να απορριφθεί η εγγραφή του και παρότι η απόφαση του Τριτοβάθμιου Δικαστηρίου της Βουλγαρίας ήταν νόμιμη, είχε παρθεί ως στήριξη των τοπικών αρχών της περιοχής του Πίριν, οι οποίες προσπαθούσαν να εμποδίσουν την οργάνωση και την σύναξη του κόμματος και των άλλων οργανώσεων των Μακεδόνων.

Το Δικαστηριο, αποφάσισε επίσης ότι η Βουλγαρία θα πρέπει να καταβάλει σε κάθε ένα από τους αιτούντες για κάθε μια από τις υποθέσεις, το ποσό των 9000 ευρώ για ηθική αποζημίωση και το ποσό των 1443,47 ευρώ για δικαστικά έξοδα.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

МАКЕДОНЦИ И ГРЦИ СОРАБОТУВААТ ЗА ЗАЕДНИЧКОТО ДОБРО ВО АЛБАНИЈА ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΚΑΛΟ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ

Ο Βάσιλ Μπολάνο, ηγέτης του συλλόγου Ομόνοια,πολιτικό όργανο της ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία, δήλωσε πρόσφατα, σχετικά με την απογραφή του πληθυσμού στην Αλβανία, ότι η όλη διαδικασία εγγραφής των μελών των μειονοτήτων στη χώρα είναι φιάσκο, όπως γινόταν και επι κομουνιστικού καθεστώτος. Το ίδιο ακριβώς δήλωσε και ο πρόεδρος του μακεδόνικου κόμματος της Αλβανίας Έντμοντ Τέμελκο, όπως και ο Μπλένταρ Μπασσάκοβιτς, εκπρόσωπος της σερβικής μαυροβουνιακής μειονότητας. Στήριξη στην κίνηση αυτή εξέφρασαν και οι μειονότητες που δεν αναγνωρίζονται, όπως οι Βλάχοι, οι Ρομά, οι Αιγύπτιοι κ.α.

Μάλιστα, στα πλαίσια των κινήσεων αυτών, επαφές είχαν οι ηγέτες της ελληνικής μειονότητας Μπολάνο και Ντούλε με τον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας κ.Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος πληροφορήθηκε για θέματα που απασχολούν την μειονότητα στην Αλβανία.

Και εμείς αναρωτιώμαστε, πότε επιτέλους οι πολιτικοί ηγέτες θα ενδιαφερθούν και για τις εθνικές ομάδες που υπάρχουν εντός της επικράτειάς τους; Πότε επιτέλους θα ενδιαφερθούν για θέματα που απασχολούν πολίτες της χώρας τους; Πότε; Ενώ ξοδεύουν τεράστια ποσά για τη διατήρηση ελληνικών μειονοτήτων σε Τουρκία, Αλβανία κτλ, ταυτόχρονα ξοδεύουν ακόμη περισσότερα στην προσπάθειά τους να εξαλείψουν τις υπάρχουσες μειονότητες στην ίδια τους τη χώρα. Γέφυρα φιλίας μεταξύ των δύο χωρών αποκάλεσε ο κ.Σαμαράς την ελληνική μειονότητα στην Αλβανία, ενώ οι εθνικά Μακεδόνες στην Ελλάδα, αντι να αντιμετωπίζονται ως γέφυρα φιλίας, περιθωριοποιούνται και αποκαλούνται πράκτορες, προδότες κ.α. Το λιγότερο… οξύμωρο.

Άξιο λόγου αποτέλεσε και το γεγονός ότι η κίνηση μη αναγνώρισης της απογραφής υπογράφτηκε από κοινού από τους ηγέτες της μακεδονικής και της ελληνικής μειονότητας, Τέμελκο και Μπολάνο. Συχνά, οι δύο κοινότητες, συνεργάζονται, μέσα σε κλίμα αμοιβαίας αναγνώρισης και αλληλεγγύης. Αυτό όμως ποτέ δεν δημοσιεύτηκε από τα ελληνικά ΜΜΕ. Γιατί άραγε; !!

Васил Болано, лидерот на друштвото Омониа, политички орган на грчкото малцинство во Албанија, изјави неодамна, во врска со пописот на населението во Албанија, дека целата процедура околу регистрацијата на членовите на малцинствата во земјата е фијаско, како што се правеше во време на комунистичкиот режим. Истото го изјави и лидерот на македонската партија во Албанија Едмонд Темелко, како и Бледар Башаковиќ, преставник на српското црногорското малцинство. Подршка на ова движење изразија и непризнаетите малцинства на Бласите, Ромите, Еѓипјаните итн.

Дури, во рамките на овие движења, средба имаа лидерите на грчкото малцинство Болано и Дуле, со претседателот на Нова Демократија Андонис Самарас, кој беше информиран за работи што го засегаат грчкото малцинство во Албанија.

И ние се запрашуваме, кога конечно политичките лидери ќе се заинтересираат и за етничките групи кои постојат внатре во нивната територија? Кога конечно ќе се заинтересираат и за темите кои ги засегаат граѓаните на нивната држава? Кога? Додека трошат огромни срества за одржување на грчките малцинства во Турција, Албанија и друго, истовремено трошат уште повеќе во нивниот обид да ги снема постоечките малцинства во самата нивна држава. Мост на пријателство меѓу двете земји го нарече грчкото малцинство г.Самарас, додека Македонците во Грција, место да се прифаќаат како мост на пријателство, се стават на страна и се нарекуваат агенти, предавници итн. Најмалку… оксиморон, апсурдно.

Вредно за спомнување беше и фактот дека движењето за не признавање на пописот и релативниот документ, беше потпишан заеднички од лидерите и на Македонците и на Грците, Темелко и Болано. Често, двете заедници соработуваат во атмосфера на взаемно признавање и солидарност. Но тоа никогаш не било објавено од грчките медиуми. Зошто ли ? !!

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

МАКЕДОНСКИОТ ЈАЗИК И НЕГОВОТО НЕГИРАЊЕ ОД СТРАНА НА ГРЧКИОТ НАЦИОНАЛИЗАМ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ Η ΜΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ

Το ζήτημα της ιδιαιτερότητας της μακεδόνικης γλώσσας αποτελεί καθημερινό θέμα «επιστημονικής» και πολιτικής συζήτησης στα βαλκανικά κράτη. Η χρήση ξεπερασμένης και ακατάλληλης ορολογίας αποτελεί συχνή πρακτική, με σκοπό η γλώσσα να αποκλειστεί ως τέτοια, παρόλη την κωδικοποίησή της, με την οποία αναδείχθηκε εθνική γλώσσα του μακεδόνικου έθνους. Η κωδικοποίηση αποτελεί αποδοχή και συστηματοποίηση των γλωσσικών κανόνων και νόμων και προδιαγραφή της υποχρεωτικής γλωσσικής μορφής.

Οι πλέον χρησιμοποιούμενες ορολογίες για την ονομασία της, συνδεδεμένες με εθνικούς και πολιτικούς σκοπούς της εθνικής ιδεολογίας των γειτονικών εθνών-κρατών είναι: «διάλεκτος», «ιδίωμα» ή κάποια «μίξη διαφόρων γλωσσών».  Τέτοιες προκατελειμένες επιβολές έχουν σκοπό την αναίρεση της εθνικής μακεδονικής ταυτότητας, στην οποία η γλώσσα κατέχει σημαντική θέση ως κριτήριο της διαμόρφωσής του. Έτσι σήμερα, όπως και στο παρελθόν, η ελληνική διανοούμενη και πολιτική ελίτ, αρνείται την αναγνώριση της μακεδόνικης γλώσσας, ισχυριζόμενη ότι αυτή είναι «μόνο διάλεκτος» ή «ιδίωμα» της βουλγάρικης γλώσσας (μερικές φορές της σέρβικης, μέχρι και της ελληνικής), με έλλειψη «συντακτικής» και «γραμματικής». Ο πολιτικός Στέλιος Παπαθεμελής, με τις «αποδείξεις» του, προχωρά ένα βήμα παραπάνω. Ισχυρίζεται ότι η μακεδόνικη γλώσσα είναι στην ουσία ελληνική!!  Ο πλέον όμως χρησιμοποιούμενος ορισμός από πλευράς μεγάλου αριθμού Ελλήνων «ειδικών», είναι ότι η μακεδόνικη γλώσσα αποτελεί «κομουνιστική κατασκευή», πολιτικό «χειρισμό», με σκοπό αλυτρωτικό. Σε καμία περίπτωση δεν λαμβάνονται υπόψιν οι πραγματικές ιστορικές-γλωσσικές φάσεις της δημιουργίας της μακεδόνικης γλώσσας. Αυτό δεν βολεύει καθόλου τους πολιτικο-εθνικιστικούς στόχους.

Σε κάθε περίπτωση, αναμφισβήτητα η γλώσσα είναι ζωντανό υλικό, ευπαθές σε διάφορες τροποποιήσεις κατα τη διάρκεια του ιστορικού χρόνου. Το ίδιο μπορούμε να πούμε και για τη μακεδόνικη γλώσσα, όπως και για όλες τις βαλκανικές γλώσσες.  Στην κατεύθυνση αυτή, ξεκινώντας από το γεγονός ότι το ελληνικό έθνος βασίστηκε κυρίως στη θρησκεία και τη γλώσσα και στην τάση του ελληνικού εθνικισμού για μέγιστη εθνική ομογενοποίηση, η ελληνική γλώσσα κατα την ροή της ιστορίας πέρασε από διάφορες φάσεις ανάπτυξης και πριν τη διαμόρφωσή του και κατα την περίοδο που η ίδια έγινε εθνική γλώσσα του ελληνικού κράτους. Ο γλωσσικός σχεδιασμός ήταν φαινόμενο σε όλα τα βαλκανικά κράτη και το ίδιο συνέβει και στην Ελλάδα. Έτσι, ορισμοί όπως «τεχνητό έργο» ή «κατασκεύασμα» δεν ισχύουν, ή ισχύουν για όλες τις γλώσσες του «πολιτισμένου» κόσμου.

Η ορολογία της επίσημης ονομασίας των εθνικά Μακεδόνων και της μακεδόνικης γλώσσας από πλευράς του ελληνικού κράτους και των προπαγανδιστικών ινστιτούτων του στη Μακεδονία στο τέλος του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα, πάνω απ’όλα εξαρτώταν από το τότε πολιτικο-προπαγανδιστικό περιβάλλον και τις συγκρούσεις με άλλα κράτη-διεκδικητές των εδαφών και του πληθυσμού της Μακεδονίας. Στην οικοδόμηση της εθνικής συνείδησης μεταξύ του μη ελληνόφωνου πληθυσμού της Μακεδονίας, οι ελληνικές προπαγανδιστικές οργανώσεις βασίζονταν κυρίως στο ανήκειν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Επίσης, η «καταγωγή» και η «συνείδηση», έγιναν ένας από τους καθοριστικούς παράγοντες «απόδειξης» της ελληνικής καταγωγής του μακεδόνικου πληθυσμού και μαζί με την Ορθοδοξία έδωσαν τη δυνατότητα να ελαχιστοποιηθεί ο ρόλος της γλώσσας ως κριτήριο προσδιορισμού της εθνικής ταυτότητας. Αυτό οφειλόταν κυρίως στην λανθασμένη εκτίμηση, σύμφωνα με την οποία όλοι οι ορθόδοξοι χριστιανοί που χρησιμοποιούσαν την ελληνική γλώσσα στη λειτουργεία, ανεξάρτητα από τη μητρική τους γλώσσα, θεωρούνταν αυτόματα τμήμα του «ελληνισμού»  (Κωφός, 1977:380). Αυτή όμως η κατηγοριοποίηση άλλαξε σε μεγάλο βαθμό μετά την ίδρυση της βουλγάρικης Εξαρχείας (1870), όταν σε ορισμένες περιοχές της Μακεδονίας, η ελληνική γλώσσα δεν αποτελούσε την κύρια γλώσσα στην εκκλησιαστική λειτουργία και οι δύο εθνικές ιδεολογίες, ιδιαίτερα μετά την σύσταση του Βασιλείου της Βουλγαρίας (1878), τέθηκαν σε άμεση αντιπαράθεση. Λόγω αυτού, η ελληνική εθνική ιδεολογία άρχισε να χάνει την σημασία της σε ότι αφορά τον προσδιορισμό της ελληνικής εθνικής ταυτότητας στη Μακεδονία. Η επίσημη Αθήνα ισχυριζόταν ότι αυτοί που παρέμειναν υπο την σκέπη του Πατριαρχείου ήταν οι «αληθινοί Έλληνες», αν και όχι γλωσσικά, τότε σύμφωνα με την «καταγωγή» τους και το εθνικό αίσθημα (Livanios, 2006:60, 66).

Η ελαχιστοποίηση της σημασίας της γλώσσας στη διαμόρφωση και τον ορισμό της πλειοψηφίας του χριστιανικού πληθυσμόυ της Μακεδονίας, ώθησε την επίσημη Αθήνα, όλη εκείνη την περίοδο να χρησιμοποιεί διάφορα ονόματα για τη μακεδόνικη γλώσσα. Όσες περιοχές της Μακεδονίας ανήκαν πλέον στην Εξαρχεία, για το ελληνικό κράτος ο μακεδόνικος πληθυσμός μετατράπηκε πλέον σε βουλγάρικο (λίγο διάστημα πριν παρουσιαζόταν ως  «καθαρά ελληνικός») ή βουλγαρόφωνο και η γλώσσα σε βουλγάρικη (Κωστόπουλος, 2000:41). Από την άλλη πλευρά, οι Μακεδόνες πατριαρχικοί χαρακτηρίζονταν ως «Σλάβοι», «Σλαβόφωνοι», «Σλαβομακεδόνες», μέχρι και «Μακεδόνες» και η γλώσσα τους ως «σλάβικη γλώσσα». Αυτός όμως ο διαχωρισμός δεν ήταν σταθερός. Πολύ συχνά, εθνικά Μακεδόνες, μέλη της Πατριαρχείας ή της Εξαρχείας, περνούσαν από τη μια πλευρά στην άλλη, αλλά και λόγω της λανθασμένης συχνά εικόνας που είχε η ελληνική προπαγάνδα για την εθνολογική εικόνα της Μακεδονίας.

Ότι ο κατασκευασμένος με τον τρόπο αυτόν ελληνικός εθνικισμός εξυπηρετούσε μόνο την ικανοποίηση των ελληνικών εθνικών φιλοδοξιών ως προς τη Μακεδονία και τους Μακεδόνες την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και ότι αυτό βρισκόταν πολύ μακριά από την πραγματικότητα, δείχνουν και τα παρακάτω παραδείγματα:

Από έκθεση του Έλληνα προξένου στη Μπίτολα, έγινε γνωστό ότι το 1907, στο χωριό της περιοχής, το Скочивир-Σκότσσιβιρ, ο πρόξενος της Ρωσίας ζήτησε από έναν χωρικό να μιλήσει στα ελληνικά, αλλά εκείνος του απάντησε ότι δεν ομιλεί ούτε τα ελληνικά, ούτε τα βουλγάρικα και ότι η δική του γλώσσα είναι η μακεδόνικη, διαφορετική από αυτήν της Βουλγαρίας (Καλοστύπης, 1991:69). Το ίδιο συνέβει και σε συνομιλία Μακεδόνα χωρικού με τον Άγγλο δημοσιογράφο Άλεν Άπουορντ (Allen Upward), στο χωριό Владово, Воденско – Βλάντοβο Βόντενσκο (Άγρας Έδεσσας): «τον ρώτησα τί γλώσσα μιλάει και ο Έλληνας μεταφραστής μου απάντησε αδιάφορα ,,βουλγάρικα,,. Ο χωρικός όμως είχε απαντήσει ,,μακεντόνσκι,, και εγώ είχα δώσει σημασία στη λέξη αυτή. Ο χωρικός επίσης μου εξήγησε ότι δεν θεωρεί τη γλώσσα του βουλγάρικη. Δεν λέγεται βουλγάρικη η γλώσσα μου. Μακεδόνικη (μακεντόνσκι) λέγεται, απάντησε σε σχετική ερώτηση ο χωρικός από το Βλάντοβο (Upward, 1908:204, 205). Ενδιαφέρουσες πληροφορίες προσφέρει και η ελληνική εφημερίδα της εποχής εκείνης, Σκριπ. Σε φύλλο της, στις 8 Ιουλίου 1905, είχε δημοσιευτεί είδηση «συναγερμός», ότι «μακεδόνικη γραμματική θα χρησιμοποιήται πλέον στα βουλγάρικα σχολεία της Μακεδονίας», ονομάζοντας βέβαια βουλγάρικα τα εξαρχικά σχολεία.   Παρακάτω αναφέρει: « … Πριν λίγους μήνες, στη Μπίτολα και τη Φλώρινα, συστάθηκε μια επιτροπή από πλευράς της Μακεδόνικης Οργάνωσης, η οποία έχει καθήκον να δημιουργήσει σύγχρονη μακεδόνικη γραμματική. Η επιτροπή αποτελείται από εφτά καθηγητές γλωσσολογίας και ως βάση αυτής της γραμματικής θα ληφθεί η διάλεκτος που ομιλείται στο βίλαετ της Μπίτολα (το βίλαετ αυτό περιλάμβανε τις περιοχές Μπίτολα, Πρίλεπ, Ρέσεν, Λέριν, Κόστουρ, Σόροβιτςς). Ήδη έχει ανακυρηχθεί από πλευράς της επιτροπής ως μακεδόνικη γλώσσα (δηλαδή τα περι κατασκευάσματος του Τίτο, ανατρέπονται καθέτως). Οι δάσκαλοι των σχολείων στη Μακεδονία έχουν λάβει εντολή να διδάσκουν αυτή τη γλώσσα, αντί της βουλγάρικης ή της σέρβικης. Σύντομα θα εκτυπωθούν σχολικά και άλλα βιβλία και έπειτα η Οργάνωση σκέφτεται να απαγορέψει την χρήση της βουλγάρικης και της σέρβικης γλώσσας» (Σκριπ, 1905:1).

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Γιατί 2004 και όχι 1983;

του Τάκη Μίχα

του Τάκη Μίχα

Σε πρόσφατες δηλώσεις του ο υπουργός Οικονομικών κ.Βενιζέλος ανέφερε ότι το βιοτικό επίπεδο θα πρέπει να επανέλθει στο 2004, όταν κατά τη γνώμη του ξεκίνησε η «φούσκα», τις δραματικές επιπτώσεις της οποίας βιώνουμε σήμερα. Ας μου επιτραπεί να διαφωνήσω.

Η «φούσκα», αν με αυτό τον όρο εννοούμε αύξηση του βιοτικού επιπέδου, που δεν οφείλεται σε αύξηση ούτε της παραγωγικότητας ούτε της ανταγωνιστικότητας, ξεκίνησε από την δεκαετία του ‘80, με την άνοδο στην εξουσία του κόμματος στο οποίο συμμετέχει και συμμετείχε ο υπουργός Οικονομικών.
Κατά τις δεκαετίες 1960-1969 και 1970-1979 οι κυβερνήσεις  στην ουσία ισοσκέλιζαν έσοδα και δαπάνες. Το μέσο ετήσιο έλλειμμα ήταν 0.6% του ΑΕΠ την πρώτη περίοδο και 1,2% την δεύτερη. Το έλλειμμα απογειώνεται δραματικά την δεκαετία του 80 (1980-1989) και την δεκαετία του 90 (1990-1999). Την πρώτη περίοδο οι δαπάνες υπερέβησαν τα έσοδα κατά 8,1% του ΑΕΠ ετησίως  και 8,4% του ΑΕΠ την δεύτερη. Την δεκαετία 2000-2009 το έλλειμμα παρέμενε σε ανάλογα υψηλά επίπεδα (5,9%).
Τα υψηλά αυτά ελλείμματα στην δεκαετία του 1980 οδήγησαν σε δραματική αύξηση του χρέους. Το χρέος αυξήθηκε από 26% του ΑΕΠ το 1980 σε 71% το 1990 σε 101,5% το 2000. Το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων δαπανήθηκε για την αύξηση της μισθοδοσίας στο δημόσιο τομέα δηλαδή προσελήφθησαν  περισσότεροι δημόσιοι υπάλληλοι και δόθηκαν υψηλότεροι μισθοί.
Όπως διαπίστωνε ο ΟΟΣΑ το 1991 «το πιο καταπληκτικό και ίσως το πιο καταστροφικό χαρακτηριστικό της μακροοικονομικής διαχείρισης κατά την διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας ήταν η απότομη αύξηση του ελλείμματος του δημόσιου τομέα».
Το γεγονός ότι ο κ. Βενιζέλος δεν επιθυμεί να επιστρέψει στις πραγματικές ρίζες του προβλήματος δυστυχώς σηματοδοτεί ότι δεν έχει την διάθεση να έρθει σε καμιά ρήξη με τις δομές του πελατειακού κράτους που έφεραν την Ελλάδα στη σημερινή κατάσταση. Η ΝΔ, στην οποία επιρρίπτει όλα τα προβλήματα ο υπουργός Οικονομικών, ασφαλώς έχει τις ευθύνες της, οι οποίες πηγάζουν από το γεγονός ότι αποτελούσε μέρος των δομών του πελατειακού κράτους, στην ανάπτυξη όμως του οποίου έπαιξε καθοριστικό ρόλο το κόμμα του κ.Βενιζέλου και ιδιαίτερα ο Ανδρέας Παπανδρέου (στον οποίο ο κ.Βενιζέλος δεν έχει ποτέ ασκήσει κριτική).
Δεν ήταν  η ΝΔ εκείνη που έδιωχνε τις ξένες επενδύσεις από την Ελλάδα την δεκαετία του ‘80, που δημιουργούσε τα στίφη των «πρασινοφρουρών», που πρωτοστατούσε στους βανδαλισμούς στα πανεπιστήμια, που κατήργησε κάθε έννοια ιεραρχίας  και αξιοκρατίας στο δημόσιο, που νομιμοποιούσε την διαφθορά μέσα σε «λογικά όρια», που, που, που… η λίστα είναι ατελείωτη. Απλά η ΝΔ σε κάποια φάση αντιλήφθηκε ότι προκειμένου να μεγιστοποιήσει τις πελατειακές της επιδόσεις θα έπρεπε να υιοθετήσει στρατηγικές και τακτικές ΠΑΣΟΚ – όπως και έκανε. Άλλωστε δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι ο Κώστας Καραμανλής πάντοτε εκφραζόταν με τα θερμότερα λόγια για τον Ανδρέα Παπανδρέου, τον οποίο μάλιστα θεωρούσε πρότυπο του!

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Η ΔΑΝΙΑ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ

Λίγα χρόνια πριν, γνωστός πολιτικός της Ελλάδας, υποσχέθηκε ότι θα κάνει τη χώρα, Δανία του νότου.      Ας δούμε λοιπόν μερικά από τα χαρακτηριστικά της Δανίας, έτσι όπως τα παρουσίασε η ευφυή πένα του δημοσιογράφου Τάκη Μίχα. Απολαύστε και αναρωτηθήτε: 1)Οι μαθητές που φοιτούν σε ιδιωτικά σχολεία στη Δανία επιδοτούνται από το κράτος. 2) Μια ομάδα γονέων μπορεί να προσλάβει δασκάλους (που πληρώνονται από το κράτος) και να δημιουργήσει το δικό της σχολείο. 3) Δεν υπάρχει πανεπιστημιακό «άσυλο». 4) Δεν υπάρχουν αιώνιοι φοιτητές. Ενας φοιτητής που θα αποτύχει δύο συνεχόμενες φορές στις εξετάσεις θα πρέπει να εγκαταλείψει τη σχολή. 5) Οι φοιτητές αγοράζουν τα πανεπιστημιακά βιβλία -δεν τα παίρνουν δωρεάν. 6) Δεν υπάρχει ένα πανεπιστημιακό εγχειρίδιο. Υπάρχουν πολλά βιβλία γραμμένα πολλές φορές και σε άλλες γλώσσες (αγγλικά, γερμανικά). 7) Πολλές φορές οι κενές θέσεις διδασκαλίας στα πανεπιστήμια της Δανίας διαφημίζονται στα διεθνή επιστημονικά έντυπα. Στόχος είναι να προσελκυσθούν τα καλύτερα μυαλά και όχι να βολευτούν τα «φιλαράκια». 8) Στόχος του εκπαιδευτικού συστήματος είναι να παράγει άτομα που μπορούν να ανταποκριθούν στις συνεχώς μεταβαλλόμενες απαιτήσεις ενός διεθνοποιημένου περιβάλλοντος -και όχι άτομα έτοιμα να «παρκάρουν» για όλη τους τη ζωή στο Δημόσιο. 9) Επιτρέπονται οι μαζικές απολύσεις χωρίς αποζημίωση. Μια επιχείρηση μπορεί να απολύσει από τη μια ημέρα στην άλλη όλο το προσωπικό. 10) Οι εργοδότες δεν πληρώνουν εισφορές. 11) Οι άνεργοι είναι υποχρεωμένοι να παρακολουθούν μαθήματα μετεκπαίδευσης και να στραφούν προς νέες μορφές απασχόλησης, αν ο κλάδος είναι κορεσμένος. Αν αρνηθούν να παρακολουθήσουν τα μαθήματα ή αν αρνηθούν να πάρουν τη θέση εργασίας που θα τους υποδείξει το γραφείο ανεργίας, τερματίζεται το γενναιόδωρο επίδομα ανεργίας. 12) Η παγκοσμιοποίηση και η ανταγωνιστικότητα των δανικών προϊόντων θεωρείται από όλους η απόλυτη προϋπόθεση για την ευμάρεια της χώρας. 13) Οι γιατροί δεν παίρνουν «φακελάκι». 14) Οι καθηγητές δεν κάνουν «ιδιαίτερα». 15) Οι δημοσιογράφοι δεν δουλεύουν παράλληλα με το ΜΜΕ και σε γραφεία Τύπου υπουργείων ή επιχειρήσεων. 16) Οι εφοριακοί δεν τα «πιάνουν». 17) Οι δικαστικοί δεν λαδώνονται από τα «κυκλώματα». 18) Οι πολιτικοί δεν παρίστανται σε μεσαιωνικές τελετές που έχουν ως αντικείμενο τη λατρεία «θαυματουργών εικόνων»! 19) Η επιρροή της Εκκλησίας της Δανίας στη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής της χώρας τερματίστηκε περίπου τον 15ο αιώνα. 20) Δεν υπάρχουν ούτε στρατιωτικές ούτε μαθητικές παρελάσεις. 21) Η Δανία δεν θεωρεί ότι έχει το δικαίωμα να επιβάλλει πώς θα ονομάζονται άλλες χώρες, άλλες γλώσσες ή άλλες εθνότητες. Αν μια χώρα ονομαζόταν «Γιουτλάνδη» (επαρχία της Δανίας) και αν οι κάτοικοί της ισχυρίζονταν ότι προέρχονται από τους Βίκινγκς, οι Δανοί θα το θεωρούσαν πολύ ενδιαφέρον και θα έσπευδαν να εκμεταλλευτούν τις οικονομικές ευκαιρίες που τους παρείχε αυτή η προνομιακή σχέση. 22) Το κεντρικό μήνυμα που προσπαθεί να περάσει η διδασκαλία της ιστορίας στα σχολεία δεν είναι τα «επιτεύγματα του Εθνους», αλλά οι αδυναμίες του ανθρώπου. 23) Τα γεγονότα αποκαλούνται με το όνομά τους. Οταν οι Δανοί το 1520, σε εισβολή τους στη Σουηδία έσφαξαν 52 Σουηδούς ομήρους, το γεγονός αυτό αποκαλείται στην ιστορία τους ως: «Το μακελειό της Στοκχόλμης». Δεν αποκαλείται «Η ηρωική άλωση της Στοκχόλμης». 24)Στη Δανία, αν διαφοροποιηθεί κάποιος σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεν χαρακτηρίζεται «αντιδανός». Στα δανικά η έκφραση «αντιδανός» δεν υπάρχει. 25)Στη δημόσια συζήτηση μια άποψη κρίνεται από τα εμπειρικά δεδομένα στα οποία στηρίζεται και όχι από τα «σκοτεινά» συμφέροντα που εξυπηρετεί. 26)Ολοι οι νέοι έχουν εγκαταλείψει το σπίτι των γονιών τους και μένουν μόνοι τους όταν κλείσουν τα 18. Δεν μένουν με τη μαμά τους μέχρι τα 40. 27)Οι εφημερίδες δεν προσφέρουν CD, διακοπές και αυτοκίνητα για να ανεβάσουν τις κυκλοφορίες τους. 28)Με τα θέματα που αφορούν τη γερμανόφωνη μειονότητα που διαβιοί στο νότιο τμήμα της χώρας ασχολούνται οι δημοτικές αρχές και όχι η ασφάλεια και οι μυστικές υπηρεσίες. 29)Σε περίπτωση διαζυγίου, ισχύει κοινή επιμέλεια των τέκνων. Για όλα τα σημαντικά θέματα που αφορούν την ανατροφή του παιδιού συναποφασίζουν και οι δύο γονείς και όχι αποκλειστικά η μητέρα. 30)Οι Δανοί δεν θεωρούν ότι ο λόγος για τον οποίο έχασαν τον Τριακονταετή πόλεμο εναντίον των Σουηδών το 1625 οφείλεται σε «σκοτεινές ενέργειες» της CIA.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

НОВА ЗОРА ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Πριν από περίπου ενάμιση χρόνο, ξεκίνησε η έκδοση της μακεδόνικης εφημερίδας Нова Зора. Τότε, οι υπεύθυνοι έκδοσής της, είχαν στείλει Δελτίο Τύπου σε όλα σχεδόν τα ελληνικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, όπως και σε πολλά ξένα. Δυστυχώς, όπως σχεδόν πάντα, δημοσιεύτηκε σε ελάχιστα ελληνικά ΜΜΕ. Στο τεύχος αυτό, σας παραθέτουμε το Δελτίο Τύπου, έχοντας δύο στόχους: Πρώτον να μπορέσουν οι αναγνώστες να δουν ποιό ήταν το πνεύμα που επικρατούσε και επικρατεί σχετικά με την όλη προσπάθεια και δεύτερον για να δείξουμε ότι όσα λέγαμε τότε, σήμερα είναι ακόμη περισσότερο φανερά και έντονα.

НОВА ЗОРА

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η σημερινή είναι μια ιστορική μέρα για το μακεδονικό κίνημα αλλά και  για όλους τους Έλληνες πολίτες  που επιθυμούν μια πραγματικά ευρωπαική, δημοκρατική Ελλάδα. Κυκλοφορεί το πρώτο μαζικό μέσο ενημέρωσης στη χώρα μας που περιέχει ειδήσεις οι οποίες αφορούν κυρίως τους Μακεδόνες, άρθρα και σχόλια και στη μακεδονική γλώσσα. Μια γλώσσα που επίσημα δεν υπάρχει, ανεπίσημα όμως την μιλούν περισσότερα από 500 χωριά (και μεγάλο ποσοστό κατοίκων πόλεων)στη Βόρεια Ελλάδα και όχι μόνο.

Η Нова Зора(Νόβα Ζόρα-Νέα Αυγή) είναι μια εφημερίδα που απευθύνεται πάνω από όλα στους Μακεδόνες που θέλουν να κρατήσουν την επαφή με τη μητρική τους γλώσσα, που επιθυμούν  να την μάθουν καλύτερα και οι ίδιοι και τα παιδιά τους, που θέλουν να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους, να μάθουν για την ιστορία τους και τον πολιτισμό τους. Το μήνυμα που περνά είναι ξεκάθαρο: Οι καιροί του φόβου πέρασαν. Η χώρα μας δε μπορεί να κρύβεται πλέον πίσω από το δάχτυλό της , οφείλει να συμμορφωθεί και να προσαρμοστεί στα όσα συμβαίνουν σε όλες τις άλλες ευρωπαικές χώρες.

Η εφημερίδα απευθύνεται  όμως και στο ευρύτερο κοινό, σ’ εκείνους που δεν αντέχουν πλέον τη συνωμοσία της μη-ενημέρωσης, στην οποία μας έχουν καταδικάσει τα υπόλοιπα ελληνικά ΜΜΕ και οι μεγαλοδημοσιογράφοι. Γι’ αυτό, θα προσφέρει στο αναγνωστικό της κοινό θέματα που δεν μπορεί να τα βρει πουθενά αλλού. Άγνωστες πτυχές γνωστών γεγονότων που έμειναν σκόπιμα στο σκοτάδι επι δεκαετίες, απλές καθημερινές ιστορίες, αναλύσεις και γνώμες χωρίς παρωπίδες, εξαρτήσεις και φτιασιδώματα. Αυτή είναι η μόνη μας δέσμευση.

Είναι  πολύ θετικό ότι η κυκλοφορία της Нова Зора συμπίπτει με την βαθύτερη ίσως κρίση απο καταβολής του νεοελληνικού κράτους, με μια περίοδο που ελπίζουμε ότι θα κάνει πολλούς Έλληνες να αναθεωρήσουν εκ βάθρων τα όσα πίστευαν και να κάνουν μια νέα αρχή. Ελλάδα έχει ακριβώς αυτό ανάγκη: να αφήσει στην άκρη το αδιέξοδο παρελθόν που την οδήγησε σε οικονομική, πολιτική και κοινωνική χρεωκοπία, να επανεξετάσει τη σχέση της με τους πολίτες της που έχουν διαφορετική εθνική και γλωσσική ταυτότητα, αλλά και με τις γειτονικές της χώρες. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος για να επανέλθει κάποια στιγμή σε ανοδική πορεία. Η εφημερίδα αυτή, με πλήρη συναίσθηση της μοναδικότητας και της αποστολής της, θα κάνει αυτό που της αναλογεί για να αλλάξει την Ελλάδα. Ξέρουμε ότι θα βρούμε συμπαραστάτες όλους τους Μακεδόνες, ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης και ελπίζουμε και όλους τους Έλληνες δημοκράτες. Ξέρουμε επίσης ότι το βαθύ (παρα)κράτος θα προσπαθήσει να μας φιμώσει. Θα είναι, όμως, οι επιθανάτιοι σπασμοί μιας προσπάθειας καταδικασμένης σε αποτυχία. Η Нова Зора άργησε αλλά ήρθε για να μείνει.

Η Συντακτική Επιτροπή της Нова Зора

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Τι να προσέξετε πριν βάλετε πετρέλαιο θέρμανσης


Η τιμή του πετρελαίου θέρμανσης παίρνει την ανιούσα κάτι που σημαίνει ότι κάθε λίτρο που κερδίζουμε είναι… χρυσός. Διαβάστε παρακάτω μερικές απλές και σε κάποιες περιπτώσεις αυτονόητες συμβουλές από ενώσεις προστασίας καταναλωτών, εν όψει της χειμερινής σαιζόν, ώστε να μην πληρώσετε ακριβότερα από όσο πρέπει το πετρέλαιο θέρμανσης.

1.Η παραλαβή θα πρέπει να γίνεται από τουλάχιστον δύο άτομα, τα οποία να έχουν γνώση του αντικειμένου.

2.Πριν και μετά την παράδοση να γίνεται μέτρηση του ύψους του πετρελαίου μέσα στη δεξαμενή, με μέτρο δικό μας και να απαιτείται από τον οδηγό του βυτιοφόρου να γράψει τις δύο αυτές ενδείξεις (σε εκατοστά) στην απόδειξη που θα δώσει.

3.Να ελέγχουμε τη στάθμη του πετρελαίου μέσα στη δεξαμενή και να μην εμπιστευόμαστε τους εξωτερικούς μετρητές στάθμης πετρελαίου.

4.Το χρώμα του πετρελαίου να είναι ζωηρό κόκκινο και όχι θολό

5.Ένας τόνος είναι 1.200 λίτρα και όχι 1000

6.Προσοχή σε περιπτώσεις που κάποιος προτείνει το καθάρισμα της δεξαμενής θα πρέπει να γίνεται γραπτή συμφωνία για τα λίτρα που θα αφαιρεθούν και θα επιστραφούν μετά. Τέλος καλό θα είναι να γίνεται μια φορά το χρόνο συντήρηση του καυστήρα καθώς επίσης και να μειωθεί η θερμοκρασία του νερού μιας και έτσι θα υπάρχει μικρότερη κατανάλωση.

7.Απαραίτητη κρίνεται η ογκομέτρηση της δεξαμενής, για να υπολογιστεί σωστά η χωρητικότητα της. Εφόσον η δεξαμενή έχει σχήμα ορθογωνίου παραλληλεπιπέδου, γίνεται πολλαπλασιασμός των διαστάσεων της (μήκος, πλάτος, ύψος) σε μέτρα. Το αποτέλεσμα είναι ο όγκος της δεξαμενής σε κυβικά μέτρα που όταν πολλαπλασιαστεί επί (Χ) 1.000 μας δίνει τη χωρητικότητα της δεξαμενής σε λίτρα.

8.Πριν ανάψουμε το καυστήρα μας θα πρέπει να τον καθαρίσουμε και να τον ρυθμίσουμε, ώστε να είναι πιο αποδοτικός και λιγότερο ρυπογόνος.

9.Ο διαχειριστής της πολυκατοικίας θα πρέπει να γράψει το ύψος της δεξαμενής πριν και μετά την παράδοση στην απόδειξη παραλαβής.

10.Η μάνικα του βυτιοφόρου πρέπει να είναι εντελώς άδεια, τόσο προτού όσο και μετά την παράδοση του πετρελαίου.

11.Τέλος, εάν και εφόσον τηρήσουμε τα παραπάνω και νομίζουμε ότι κάτι δεν πάει καλά, έχουμε δικαίωμα αμφισβήτησης και μπορούμε να γράψουμε πάνω στην απόδειξη παραλαβής τις λέξεις «ΜΕ ΕΠΙΦΥΛΑΞΗ» και να ζητήσουμε την παρέμβαση οργάνωσης καταναλωτών, ή του υπουργείου Ανάπτυξης ή της Γενικής Γραμματείας Καταναλωτή.

Του Γιώργου Καράμπελα

Αναδημοσίευση από την Ελευθεροτυπία, 21.10.2011

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ЕФА, ГРЦИЈА, ЕВРОПА, КРИЗА ΕΦΑ, ΕΛΛΑΔΑ, ΕΥΡΩΠΗ, ΚΡΙΣΗ

Ολοκληρώθηκαν, στις 11 Οκτωβρίου 2011,οι εργασίες της τακτικής συνεδρίασης του Πολιτικού Γραφείου του Ευρωπαϊκού Κόμματος Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία – EFA, μέλος του οποίου είναι και ο Ιωάννου Δημήτριος ως  εκπρόσωπος του Ουράνιου Τόξου-Виножито, κόμματος των εθνικά Μακεδόνων στην Ελλάδα, εκπροσωπεύοντας ταυτόχρονα και το ΟΜΟ Ίλιντεν Πίριν, το κόμμα των εθνικά Μακεδόνων στη Βουλγαρία. Μεταξύ των άλλων θεμάτων της Ημερήσιας Διάταξης που συζητήθηκαν σε αίθουσα του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου, συζητήθηκε και το θέμα των εθνικά Μακεδόνων της Ελλάδας. Ιδιαίτερα τονίστηκε η θέση της μακεδόνικης κοινότητας σε μια Ελλάδα που αντιμετωπίζει σκληρή οικονομική και κοινωνική κρίση και το πώς όλο αυτό μπορεί να επιδράσει ή ήδη επιδρά και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η αντιπροσωπεία του Ουράνιου Τόξου πραγματοποίησε και άλλες πολιτικές συναντήσεις στα πλαίσια των εργασιών του Κοινοβουλίου και παντού, το θέμα που απασχολούσε τους εκπροσώπους των ευρωπαικών χωρών ήταν ποιός θα είναι ο τρόπος που θα φέρει  φως στο τούνελ της μεγάλης αυτής κρίσης.

Се реализираа, на 11 Октомври 2011, работите на редовната седница на Политичкото Биро на Европската Партија Европска Слободна Алијанса, чие член е и Димитриос Иоанну како преставник на Виножито, партијата на Македонците во Грција, преставувајки ја истовремено и партијата на Македонците во Бугарија, ОМО Илинден Пирин. Меѓу другите точки на Дневниот Ред кои беа дискутирани во сала на Европскиот Парламент, беше дискутирана и темата на Македонците во Грција. Посебен акцент беше даден на позицијата на македонската заедница во една Грција која се соочува со многу тешка економска и општествена криза и како сето ова може да влијае или веќе влијае и на останатата Европа. Делегацијата на Виножито оствари и други политички средби во рамките на работите на Парламентот и секаде, темата со која се занимаваа преставниците на другите европски држави, беше на кој начин ќе се појави светло во тунелот на оваа голема криза.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Κατηγορίες

Ευχαριστούμε θερμά τους Μακεδόνες οικονομικούς μας μετανάστες σε Αυστραλία, Καναδά και δυτική Ευρώπη, όπως και τους φίλους μας απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας, για την οικονομική στήριξη της έκδοσης της Нова Зора. Благодариме - Μπλαγκοντάριμε


ALPHA BANK

Account 852 00 2101 031390

IBAN: GR47 0140 8520 8520 0210 1031 390

BIC: CRBAGRAA

Μηνιαίες Εκδόσεις

Македонска Ризница
  • ,ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΥΧΩΝ
    РАЗГЛЕДУВАЊЕ НА ПРЕТХОДНИ БРОЕВИ
  • 2016 (147)
  • 2015 (416)
  • 2014 (404)
  • 2013 (377)
  • 2012 (372)
  • 2011 (323)
  • 2010 (202)