Αρχεία | Ударни вести

Η ελληνική Μακεδονία δεν ήταν. Έγινε ελληνική

του Φίλιππου Ηλιού

Το κείμενο του ιστορικού Φίλιππου Ηλιού, ιδρυτή των Αρχείων Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας (ΑΣΚΙ), που έχουν έδρα στο κτίριο του ΣΥΡΙΖΑ, στην πλατεία Κουμουνδούρου, είναι η αριστερή αντεθνικιστική ανάγνωση της υστερίας που επικράτησε στην Ελλάδα μετά το 1992, σχετικά με το όνομα της γειτονικής χώρας, η συνταγματική ονομασία της οποίας είναι Δημοκρατία της Μακεδονίας. Πρωτοδημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στις 21/2/1993, στην εφημερίδα Εποχή, ως συνέντευξη στον Νίκο Φίλη. Εδώ αναδημοσιεύεται από το βιβλίο Ψηφίδες Ιστορίας και Πολιτικής του 20ού αιώνα, Πόλις, Αθήνα 2007.

Το πιο ενοχλητικό, επικίνδυνο και ανησυχητικό για την Ελλάδα και τους Έλληνες δεν είναι ότι πιθανόν να αναγνωριστεί ένα κράτος με το όνομα που αυτό έχει επιλέξει, όπως έχει άλλωστε το δικαίωμα, αλλά ότι με αφορμή το Μακεδονικό αναδείχθηκαν και επιβλήθηκαν, ως κυρίαρχες τάσεις στην ελληνική κοινωνία και τους παράγοντες που διαμορφώνουν την κοινή γνώμη, στοιχεία μιας πρωτοφανούς αρχαϊκότητας, που μας εμφανίζουν να αθετούμε δημοκρατικές κατακτήσεις και πολύτιμες δημοκρατικές ευαισθησίες, που, μετά τη μεταπολίτευση, είχε θεωρηθεί ότι αποτελούσαν πλέον κοινό κτήμα των Ελλήνων πολιτών. Χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε πάντοτε, μέσα σε μια έξαρση εθνικισμού, αναβιώσαμε, στο επίπεδο της πολιτείας, των κομμάτων, στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αλλά και σε αριστερά κινήματα, έναν εθνικισμό και έναν σοβινισμό άλλων εποχών, έναν ρατσισμό που δεν τιμά την ελληνική κοινωνία. Τα φαινόμενα της μισαλλοδοξίας, του φανατισμού και των νέων δογματισμών που αναπτύσσονται, υπονομεύουν την εθνική συνοχή και τις συλλογικές συνειδήσεις πολύ περισσότερο απ’ ό,τι οι υπαρκτοί ή οι εφευρισκόμενοι εξωτερικοί «κίνδυνοι». Και όλα αυτά γίνονται με τη βεβαιότητα και την ήσυχη συνείδηση ότι πράττουμε ένα εθνικό καθήκον. Στην ουσία καταρρακώνεται κάθε έννοια εθνικού αυτοσεβασμού και αυτογνωσίας.

Για τη θεωρούμενη εθνική υπόθεση επιστρατεύθηκαν από τους αρμοδίους, και έγιναν με μεγάλη ευκολία δεκτά από την κοινή γνώμη, πράγματα που αντιστρατεύονται τις αρχές της κοινής λογικής και ό,τι αποτελεί το σημερινό επίπεδο των ιστορικών γνώσεων. Λέγεται ότι η Μακεδονία ήταν, είναι και θα είναι ελληνική. Όλοι όμως, γνωρίζουν ότι δίπλα στην ελληνική Μακεδονία υπάρχουν σλαβικές Μακεδονίες, που διαμορφώθηκαν ιστορικά και την ύπαρξη των οποίων ουδείς ποτέ θεώρησε ότι μπορεί να αμφισβητήσει. Προχωρούμε: «Η ελληνική Μακεδονία ήταν, είναι και θα είναι ελληνική». Γιατί θέλουμε να ξεχνούμε ότι η ελληνική Μακεδονία έγινε ελληνική κατά τον διανυόμενο αιώνα, μέσα από ένα σπαρακτικό ξερίζωμα πληθυσμών, με αμοιβαίες ανταλλαγές πληθυσμών, με τον ερχομό των μικρασιατών Ελλήνων μετά από την καταστροφή; Η σημερινή πληθυσμιακή σύνθεση της Μακεδονίας είναι, κατά κύριο λόγο, αποτέλεσμα των ανταλλαγών πληθυσμών και όχι της επιβίωσης γηγενών ελληνικών πληθυσμιακών συνόλων.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι πάντα μπορούμε να εμφανίζουμε στοιχεία, πολλά από τα οποία μπορεί να είναι βάσιμα, για να τεκμηριώσουμε μια άποψη. Το σημαντικό όμως είναι ότι, χωρίς να εξηγούμε τι αντιπροσωπεύει και πώς πραγματοποιήθηκε η διαδικασία της ελληνοποίησης της ελληνικής Μακεδονίας, καλλιεργούμε έναν «εθνικό φανατισμό» στους πολίτες, μέσα από ένα σύνθημα που δεν έχει αντιστοιχία προς τις ιστορικές πραγματικότητες. Δεν θέλω να σχολιάσω τις αηδίες περί Μεγαλέξανδρου. Αν, στη θέση των συνθημάτων που ευνοούν την αμάθεια, φανατίζουν και αποπροσανατολίζουν, είχαν αναδειχθεί τα στοιχεία της ιστορικότητας των φαινομένων, και ιδίως των εθνικών φαινομένων, τότε οι πολίτες αυτής της χώρας θα είχαν τη δυνατότητα να αντιληφθούν ευκολότερα πόσο κοινές σε όλους τους λαούς είναι οι εθνοκεντρικές τάσεις και πόσο αυτά που θεωρούνται ελληνικές μοναδικότητες ή ελληνικές θαυματουργίες αποτελούν κοινούς τόπους στην ιστορία όλων των λαών, όταν, σε συγκεκριμένες φάσεις της ιστορικής διαδρομής τους, θεωρούν ότι αντιπροσωπεύουν το κέντρο της γης και τον ομφαλό του κόσμου. Αλλά φαίνεται ότι αυτή η ιστορικοποίηση της γνώσης κάποιους δεν τους συνέφερε. Και οδηγηθήκαμε στους παραλογισμούς και τις παραδοξολογίες…

Το πρόβλημα είναι πώς θα αναγνωρίσουμε τις ιδιαιτερότητες μέσα από τις οποίες διαμορφώθηκαν οι εθνότητες στη Βαλκανική. Να καταλάβουμε σε τι δράματα οδήγησε η αντιπαράθεση, με ευθύνη όλων των εθνοτήτων και όλων των κρατών, γιατί όλοι με το ίδιο πρότυπο και τους ίδιους μηχανισμούς λειτούργησαν προκειμένου να εξασφαλίσουν και την ύπαρξή τους και την επιβίωσή τους. Έχω την εντύπωση ότι με τον τρόπο που χειρίστηκε τα προβλήματα η ελληνική εξωτερική πολιτική υπονόμευσε τον ιδιαίτερο ρόλο που θα μπορούσε, για ιστορικούς λόγους, να έχει η Ελλάδα στα Βαλκάνια. Η χώρα μας, έχοντας αποφύγει το στάδιο του υπαρκτού σοσιαλισμού, με ένα δημοκρατικό πολίτευμα που στηρίζεται σε αξίες οι οποίες τείνουν να γίνουν κυρίαρχες στη διεθνή κοινότητα, θα μπορούσε να έχει, όχι έναν ανώτερο ρόλο, αλλά έναν πρόσκαιρα οδηγητικό, υπό τον όρο ότι θα έπαιζε το παιχνίδι της σύγκλισης και του σεβασμού των ιδιαιτεροτήτων και όχι το παιχνίδι της αντιπαλότητας.

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης κατόρθωσαν να διαμορφώσουν ένα κλίμα ανομολόγητου ρατσισμού, είτε με την περιφρόνηση του τρίτου είτε με την εικόνα ότι η Ελλάδα είναι το κέντρο της γης και όλοι οι άλλοι την επιβουλεύονται. Όμως όποτε έχουμε υπάρξει ελληνοκεντρικοί και ομφαλοσκόποι, αυτό συνοδεύτηκε από εθνική πτώση και συχνά καταστροφές, στο μέτρο ιδίως που μια τέτοια τάση μας απομόνωσε από τα στοιχεία που, διασταυρούμενα με τις δικές μας ιδιαιτερότητες, ενίσχυαν την πολιτισμική μας φυσιογνωμία. Όταν βγαίνουμε και αποκαλούμε τους γείτονες κρατίδιο, έχουμε ποτέ σκεφτεί ότι η Κύπρος είναι το ένα τέταρτο του «κράτους των Σκοπίων» Θα θέλαμε να την αποκαλούν κρατίδιο; Υπάρχει κι ένα θέμα αγωγής του πολίτη. Το μέσο ενημέρωσης οφείλει να μεταδίδει την πληροφορία ως έχει. Όταν ο Μιτεράν μιλάει για τη Δημοκρατία της Μακεδονίας και εννοεί τη Δημοκρατία της Μακεδονίας με πρωτεύουσα τα Σκόπια και οι δημοσιογράφοι βάζουν εισαγωγικά στη λέξη Μακεδονία, είναι ως εάν τα εισαγωγικά να τα έχει βάλει ο Μιτεράν. Έτσι, όμως, δημιουργείται η εντύπωση ότι η διεθνής κοινότητα έχει την άποψή σου και συνεπώς σκληραίνεις τη θέση σου. [...]

Η αναζωπύρωση του εθνικισμού στην Ελλάδα εντάσσεται σε έναν κύκλο που έχει τα ομόλογά του και στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και στις χώρες του Ισλάμ, όπου ξαναζωνταντεύουν οι θρησκευτικές και οι εθνικιστικές αδιαλλαξίες. […] Φάνηκε ότι, παρά τις επιφάσεις κάποιου εκσυγχρονισμού, η κοινωνία μας απέχει πολύ από το να ζήσει με την αξιοπρέπεια των ανθρώπων και των πολιτών του εικοστού και του εικοστού πρώτου αιώνα.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

«Κουτοπονηριές» στην Ειδομένη

Τι ήταν αυτό που προκάλεσε το «ντου» στην άλλη πλευρά των συνόρων; Υπάρχουν ορισμένοι κύκλοι που έχουν «υιοθετήσει» την Ειδομένη και θέλουν να κάνουν πολιτική με τους ανθρώπους που βρίσκονται εκεί…

Πήγα στο Χαμηλό την περασμένη Παρασκευή. Ρώτησα πού τελειώνει ο φράκτης που έχουν υψώσει οι γείτονες. Μου είπαν ότι τελειώνει 5 χιλιόμετρα δυτικά της Ειδομένης και πήγα.

Τάσος Τέλλογλου

Τάσος Τέλλογλου

Εχει κάτι λόφους από τη δική μας μεριά. Από τη δική τους είναι αμπέλια και κάμπο. Οταν πέρασα από την απέναντι μεριά, μια πηγή των υπηρεσιών ασφαλείας μου είπε ότι τα βλέπουν όλα σε αυτό το σημείο με θερμικές κάμερες και άλλα τεχνικά μέσα. «Οποιος μπαίνει θα απελαύνεται» μου είπαν οι αξιωματούχοι των γειτόνων.

Υπάρχουν ωστόσο ερωτήματα για τη δική μας πολιτική. Τι ακριβώς θέλουμε; Να συνεχίσουν οι πρόσφυγες και οικονομικοί μετανάστες να διασχίζουν τη μεθόριο παράνομα και να φαίνεται, διεθνώς, πως κάνουμε στη γειτονική μας χώρα ό,τι κάνει η Τουρκία σε εμάς; Και έπειτα, όπως είναι ο βαλκανικός διάδρομος, όσοι περάσουν από την ΠΓΔΜ θα τους σταματήσει η Σερβία. Και όσοι περάσουν από εκεί θα τους σταματήσει η Κροατία, η Σλοβενία, η Ουγγαρία και η Αυστρία. Με μια κουβέντα: τα σύνορα είναι κλειστά και δεν θα ανοίξουν.

Στην Ειδομένη είδα πάνω από 70 συνθήματα, γραμμένα στα αγγλικά, για την απαξία των συνόρων. Δεν είμαι σίγουρος ότι τα έγραψαν πρόσφυγες και μετανάστες…

Ο Γιάννης Μουζάλας το είπε επανειλημμένα αυτό αλλά υπάρχουν ορισμένοι κύκλοι που έχουν «υιοθετήσει» την Ειδομένη και θέλουν να κάνουν πολιτική με τους ανθρώπους που βρίσκονται εκεί. Θα με ρωτήσετε πώς το ξέρω. Θα σας πω.

Στην Ειδομένη είδα πάνω από 70 συνθήματα, γραμμένα στα αγγλικά, για την απαξία των συνόρων. Δεν είμαι σίγουρος ότι τα έγραψαν πρόσφυγες και μετανάστες.

Υπάρχει ένα ερώτημα αν η αστυνομία της ΠΓΔΜ ειδοποιήθηκε από τη δική μας αστυνομία για το χθεσινό «ντου» που προκλήθηκε μετά τη διανομή ενός φυλλαδίου. Προφανώς δεν έγινε κάτι τέτοιο. Η ΕΛ.ΑΣ διευκρίνισε ότι θα προχωρούσε σε συλλήψεις όσων επιχειρούσαν να περάσουν τα σύνορα, αλλά αυτό δεν έγινε. Ωστόσο άλλες πηγές στην Αθήνα λένε ότι ούτε αυτή η προειδοποίηση υπήρξε. Σε κάθε περίπτωση η θέση της χώρας μας δεν πρέπει να υποβιβασθεί με «κουτοπονηριές». Το κυριότερο, οι άνθρωποι που είναι στριμωγμένοι στην Ειδομένη δεν είναι «πρόβατα» ούτε «πιόνια» σε ένα παιχνίδι για την εσωτερική κοινή γνώμη.

Τι έγραφε το φυλλάδιο που προκάλεσε την «απόδραση»:

«ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

1. Τα Ελληνο-Μακεδονικά (Σκοπιανά) σύνορα είναι κλειστά και θα παραμείνουν κλειστά.

2. Δεν θα υπάρχουν λεωφορεία ή τρένα να σας μεταφέρουν στη Γερμανία.

3. Το πιο πιθανό είναι πως όποιος θα μείνει στην Ελλάδα θα απελαθεί στην Τουρκία.

4. Όποιος καταφέρει να περάσει με μη νόμιμο τρόπο προς χώρες της Κεντρικής/Ανατολικής Ευρώπης θα καταφέρει να παραμείνει. (Η Γερμανία ακόμα υποδέχεται τους πρόσφυγες).

5. Το πιο πιθανό είναι πως θα εκκενωθεί το CAMP της Ειδομένης στις επόμενες μέρες. Πιθανόν θα σας πάνε σε δομές της Ελληνικής Κυβέρνησης όπου από κει θα σας επιστρέψουν πίσω στην Τουρκία.

Η ΛΥΣΗ

1. Ο Φράχτης που είναι τοποθετημένος μπροστά σας είναι για να σας αποπροσανατολίσει και να νομίζετε πως τα σύνορα είναι κλειστά. Ο Φράχτης τελειώνει στα πέντε (5) χιλιόμετρα από εδώ, όπου μετά δεν υπάρχει φράχτης να σας αποτρέψει να μπείτε στη Μακεδονία (Σκόπια). Μπορείτε να περάσετε από κει (κοιτάξτε το χάρτη).

2. Εάν μετακινηθείτε σε μικρές ομάδες ή μόνοι σας θα καταφέρει η αστυνομία των συνόρων ή ο στρατός να σας σταματήσει και να σας επιστρέψει στην Ελλάδα.

3. Εάν όμως μαζευτείτε περάσουν χιλιάδες άτομα ταυτόχρονα δεν θα μπορέσει η Αστυνομία να σας σταματήσει και να σας επιστρέψει.

Ας βρεθούμε την Δευτέρα και ώρα 14:00 στην είσοδο του CAMP για να περάσουμε τα σύνορα όλοι μαζί.

Σας παρακαλώ να κοιτάξτε το χάρτη για να γνωρίζετε τη διαδρομή και τον τόπο συνάντησης».

http://www.protagon.gr/

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Όλος ο πλανήτης αποκαλεί τη χώρα “Μακεδονία”, εκτός ημών

Toυ Δημήτρη Σούλτα

Επί 25 χρόνια ζούμε ένα καραγκιοζιλίκι με το θέμα της ονομασίας. Διπλωματικά η χώρα ήταν πάντα λιγότερο σοβαρή από το καρναβάλι του Μοσχάτου, ενώ η γελοιότητα με Μεγαλέξανδρους, Βουκεφάλες, Άγιες Λαύρες μας κατέταξαν και επισήμως σαν ένα από τα διασημότερα καρναβάλια της υφηλίου. Βεβαίως και οι γείτονες δεν πήγαιναν πίσω. Κόντρα Μεγαλέξανδρους και σύνορα κοντά στη Λάρισα και άλλες τέτοιες εθνικιστικές πίπες για εσωτερική κατανάλωση. Μία ήταν η ευκαιρία, το 1991, να δεχτούμε την πρόταση που είχε πέσει στο τραπέζι με την ονομασία “Σλαβομακεδονία” και το θέμα θα είχε λήξει. Η διπλωματία δεν είναι ούτε χοροεσπερίς με ποντιακά και τσάμικα, ούτε ομιλίες ύμνοι στον αλυτρωτισμό, ούτε ταρατατζούμ εθνικές υπερηφάνειες. Είναι γνώση της κατάστασης, αντίληψη των ισορροπιών και εκμετάλευση ευκαιριών. Τόσα απλά, τόσο κυνικά

Όλα αυτά τα χρόνια οι δύο χώρες έχουν στενές οικονομικές σχέσεις, εμείς πάμε ψωνίζουμε εκεί, αυτοί έρχονται κάνουν διακοπές εδώ, οι τζογαδόροι μας πάνε και τα ακουμπάνε στο καζίνο τους, οι ελληνικές επιχειρήσεις έχουν στήσει δουλίτσες εκεί και παριστάνουμε τους οχτρούς ΜΟΝΟ για εσωτερική κατανάλωση και συνεχίσουμε έναν άτυπο διαγωνισμό ποιος τιμά καλύτερα τα αρχίδια του Βουκεφάλα.

Η χώρα δεν έχει αναγνωριστεί από το ελληνικό κράτος ως Μακεδονία, αλλά επίσης η χώρα δεν λέγεται “Σκόπια”. Σκόπια είναι η πρωτεύουσα. Για πόσα χρόνια πιστεύουμε ότι όλος ο πλανήτης θα θεωρούσε απολύτως φυσιολογικό οι κάτοικοι μιας χώρας να αποκαλούνται κάτοικοι μιας πρώην χώρας, που περιλαμβάνει το όνομα, που τώρα δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν; Πόσο εύκολα πιστεύετε ότι θα δεχόταν κάποιος την άποψη ότι οι κάτοικοι αυτοί της χώρας λέγονται Πουγουδουμίτες ή Φυρομέζοι;

Ας το πάρουμε χαμπάρι. Η χώρα ηττήθηκε στο διπλωματικό πεδίο. . Ακόμα και όταν κάποιος ξένος σε δηλώσεις του λέει “Μακεδονία” εμείς μεταφράζουμε “Σκόπια”. Δεν αποδίδουμε δηλαδή αυτό που λέει, αλλά αυτό που θα θέλαμε να πει. Αστειότητες. Σαν να παίρνεις δήλωση από έναν ρατσιστή που λέει “αράπης” και εσύ να μεταφράζεις “πολίτης αφρικανικής καταγωγής” επειδή το θεωρείς ορθότερο. Δεν αποδίδεις “δίκαιο”, παραποιείς τη δήλωση.

Η δήλωση Μουζάλα είναι εμφανές ότι έγινε εκ παραδρομής, αλλά ένας υπουργός κυβέρνησης, αφενός μεν εκφράζει ΠΑΝΤΑ την επίσημη γραμμή (και η επίσημη γραμμή δεν αναγνωρίζει καμία Μακεδονία) και αφετέρου πρέπει να είναι πιο προσεκτικός.

Από την άλλη οι αντιδράσεις Καμμένου και Ν.Δ. συνεχίζουν αυτήν την παράδοση φαιδρότητας που ζούμε αυτά τα 25 χρόνια και δυστυχώς θα συνεχίσουμε να ζούμε.

Πηγή: http://agonaskritis.gr/

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Άκου Ανελλήνιστε Ελληναρά

Οι πρώτοι Φιλέλληνες που αποβιβάστηκαν το 1821 στο Ναυαρίνο, έτοιμοι να πεθάνουν για την ελευθερία σου, έτυχαν ελληνικής υποδοχής:

του Κώστα Κούρκουλου – δικηγόρου

του Κώστα Κούρκουλου – δικηγόρου

Ληστεύτηκαν.

Ο γιατρός του σώματος των Φιλελλήνων, στο δρόμο για το Πέτα, κατά την πορεία τους δηλαδή προς το θάνατο για χάρη σου, έτυχε ελληνικής μεταχείρισης: Ληστεύτηκε.  Μάλιστα, γλύτωσε τη ζωή του, παραδίδοντας στους προγόνους σου και τα όπλα που έφερε, με σκοπό να πολεμήσει για την ελευθερία σου.

Στο ίδιο το Πέτα, όταν οι πρόγονοί σου όχι μόνο «λάκισαν» αλλά, κατά πως λένε, πρόδωσαν τους Φιλέλληνες, οι τελευταίοι έμειναν εκεί για να πεθάνουν για χάρη σου.

Και όταν τα πάντα είχαν χαθεί, πάλι στο Ναυαρίνο, εκεί δηλαδή όπου οι πρόγονοί σου λήστεψαν τους πρώτους Φιλέλληνες, οι «κουτόφραγκοι» πολέμησαν και σου έδωσαν την ελευθερία σου. Και ήταν τόσο αμετανόητα «κουτόφραγκοι», ώστε να νομίζουν πως πεθαίνουν για τα παιδιά του Αριστοτέλη, του Σοφοκλή και του Περικλή!

Ενώ εσύ ξέρεις, πολύ καλά μάλιστα, ότι δεν έχεις καμία απολύτως σχέση με όλα αυτά, για τα οποία πέθαιναν οι Φιλέλληνες. Γι’ αυτό και μισείς ό, τι έρχεται από τη Δύση, εκτός των χρημάτων και των «εργαλείων». Και παραμένεις προσκολλημένος στην Ανατολή, παρ’ ότι από κει, κατά την ανατριχιαστική περιγραφή του Μαρξ, έρχεται «χολέρα και θρησκεία».

Κι έχεις δίκιο στο μίσος σου για τη Δύση. Διότι, στα μέρη της, αυτά που εσύ θεωρείς κόλαση, συμβαίνουν και τα εξής «θεότρελα» και «ανήκουστα»: Έχει δημιουργηθεί ένας νέος ανθρωπολογικός τύπος. Αυτός του ευρωπαίου πολίτη που, για πρώτη φορά μετά την Αθηναϊκή δημοκρατία, ανέτρεψε τη θρησκευτική παράσταση του κόσμου. Έχει δηλαδή δημιουργηθεί ο τύπος του ανθρώπου που συνειδητοποίησε ότι είναι ο ίδιος υπεύθυνος για την ιστορία του. Ο οποίος, ακριβώς γι’ αυτό, μπορεί να αμφισβητήσει την υπαρκτή εξουσία, να σκεφτεί ότι ο νόμος είναι άδικος, να το διακηρύξει δημόσια, να δράσει για να τον αλλάξει και να συμμετάσχει στον καθορισμό της μοίρας του.

Στη Δύση δηλαδή συμβαίνει το εξής φρικιαστικό για σένα: Δημιουργείται μία κοινωνία που όχι μόνον μπορεί να θέτει ερωτήματα στον εαυτό της, αλλά και να τον αμφισβητεί! Με άλλα λόγια, δημιουργείται μία κοινωνία που έχει την ικανότητα να αμφισβητεί τους δικούς της θεσμούς, επειδή συνειδητοποιεί ότι δημιουργός τους δεν είναι κάποιος απεσταλμένος του θεού ή της ιστορίας, αλλά η ίδια. Κάτι δηλαδή που είναι αδιανόητο σε κάθε άλλον πολιτισμό. (Και στον δικό σου).

Άσε που αυτοί οι θεσμοί της, επιτρέπουν στους πολίτες της να ζουν σε μεγάλο βαθμό τη ζωή τους και να τη διαθέτουν κατά την κρίση τους. Να μην κόβουν δηλαδή τα χέρια αυτού που έκλεψε, να μην ακρωτηριάζουν τους παραβάτες, να μην θεωρείται η γυναίκα κατώτερο είδος, ούτε κτήμα του άνδρα, να μην ακρωτηριάζονται οι γυναίκες με την αποκοπή της κλειτορίδας, να μην εκτελούνται με λιθοβολισμό (ή με όποιο άλλο τρόπο) οι γυναίκες σε περίπτωση «μοιχείας», να μην δολοφονούνται δημοσιογράφοι επειδή ασκούν κριτική στον «τσάρο» (βλ. Ρωσία), να μην φυλακίζονται πολίτες επειδή διαφωνούν με τον ηγεμόνα (βλ. Βενεζουέλα), να μην εκτελούνται τέλος οι υπήκοοι, επειδή νύσταξαν μπροστά στον αρχηγό που έστειλε η ιστορία (βλ. Β. Κορέα) κ.ο.κ.

Και προσοχή! Αυτά τα δικαιώματα δεν ήταν αυτονόητα, ούτε «φύτρωσαν». Ούτε τα πήραν ως εμφυτεύματα από κάπου αλλού, όπως καλή ώρα στην περίπτωσή σου. Αντίθετα, στηρίζονται σε τεράστιους δημοκρατικούς αγώνες διαδοχικών γενεών. Ούτε βεβαίως είναι «τυπικά» δικαιώματα, όπως ανόητα ισχυρίζονται όσοι τα υποτιμούν. Διότι μπορεί μεν να είναι «μερικά», αλλά είναι βαθύτατα ουσιαστικά. Άλλωστε, είναι ακριβώς αυτά που οδηγούν όλους τους κατατρεγμένους της γης, να δίνουν ακόμη και τη ζωή τους στα κύματα, προκειμένου να φτάσουν στην Ευρώπη.

Ξέρω πως εσύ βλέπεις μόνο την άλλη πλευρά της Ευρώπης, η οποία είναι εξ ίσου υπαρκτή. Εκείνη δηλαδή που έκανε πολέμους, που προκάλεσε αδικίες και αιματοχυσίες, που έκανε στρατόπεδα συγκέντρωσης κ.ο.κ.

Γι’ αυτό, άκου και πάλι: «Δεν εφεύρε η Ευρώπη τον πόλεμο, το μίσος προς τους άλλους, το ρατσισμό, την υποδούλωση, τις σφαγές εξόντωσης, την αναγκα­στική πολιτιστική αφομοίωση: η καταγραμμένη ιστορία ξεχειλίζει απ” αυτά. Η Ευρώπη τα εφάρμοσε και αυτή. Μα η ιδιαιτερότητά της είναι πως όλα αυτά στην Ευρώπη αμφισβητήθηκαν και πολεμή­θηκαν από μέσα». (Κ. Καστοριάδης, «Καιρός»).

Και εδώ ανελλήνιστε ελληναρά είναι η διαφορά μας. Με άλλα λόγια, η δυνατότητά μας να αμφισβητούμε τους θεσμούς μας, θεωρώντας ότι είμαστε υπεύθυνοι για την ιστορία μας, δημιουργεί αγεφύρωτο χάσμα ανάμεσα στη δική μας Ευρώπη και στην κοινωνία της Ανατολής που εσύ υπερασπίζεσαι. Και γι’ αυτήν ακριβώς τη διαφορά μισείς θανάσιμα την Ευρώπη. Και τώρα, στην τραγωδία που μας ήρθε, αυτό το μίσος έβγαλες με όλους τους τρόπους. Από τη μεμψιμοιρία για τη Γαλλική σημαία και τις αναφορές στην αποικιοκρατία, μέχρι το συμψηφισμό της στυγνής αυτής δολοφονίας με άλλες τραγωδίες. Σαν να μην μπορείς να το κρύψεις ότι το «φχαριστήθηκες» κι από πάνω. Κι έχεις δίκιο. Γιατί με το μαζικό αυτό φόνο επιχειρήθηκε να προσβληθεί ο ελληνοδυτικός πολιτισμός, με τον οποίο, ανελλήνιστε ελληναρά, είσαι ξένος και εχθρός.

Τελειώνω με μία διευκρίνιση: Είναι αυτονόητο ότι δεν προσπαθώ να σου αποδείξω την αξία του ελληνοδυτικού πολιτισμού και των μεγάλων θεσμικών δημιουργιών της Ευρώπης. Δηλαδή της ελευθερίας, της ισότητας και της δικαιοσύνης. Διότι, όπως ξέρεις, πείθονται μόνον οι πεισμένοι. Αντίθετα, την απόφασή μας να υπερασπιστούμε αυτές τις ευρωπαϊκές αξίες, χωρίς περιστροφές και υποσημειώσεις, περιγράφω. Διότι, για να παραφράσω το λόγο μιας από τις τραγικότερες προσωπικότητες της ελληνικής αριστεράς, ανάμεσα στην ναζιστική θηριωδία, τη σταλινική βαρβαρότητα και τον ισλαμοφασισμό που εσύ τώρα κρυφοκοιτάζεις, εμείς επιλέγουμε την Ευρώπη.

Πηγή: http://pointfromview.blogspot.mk

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Πολιτιστικές γέφυρες ανάμεσα στην Ελλάδα και την Δημοκρατία της Μακεδονίας

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Μέλος της Ευρωπαϊκής Ελεύθερης Συμμαχίας – Ευρωπαϊκό Πολιτικό Κόμμα (EFA-EPP)
Μέλος της Ομοσπονδιακής Ένωσης των Ευρωπαϊκών Εθνοτήτων (FUEN)
Στ. Δραγούμη 11 Φλώρινα/Lerin Τ.Κ. 53100; Τ.Θ. 51 Τηλ./fax 0030 23850 46548
www.vinozito.org; e-mail: rainbow@vinozito.org

Λεριν / Φλώρινα, 23 -2-2016

Την Παρασκευή, 19 Φεβρουαρίου 2016 πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά θεατρική παράσταση στη Μακεδονική γλώσσα στo Λέριν/Φλώρινα, μετά την εποχή του Εμφυλίου Πολέμου. «Women from the Underground” ήταν ο τίτλος του έργου σε σκηνοθεσία του Andrej Cvetanovski. Η παράσταση δόθηκε υπό την αιγίδα ενός Ευρωπαϊκού διασυνοριακού προγράμματος. Την πρόσκληση και οργάνωση της παράστασης ανέλαβε ο Οργανισμός Πολιτιστικών Εκδηλώσεων Πρεσπών –Φλώρινας.

Για τη θεατρική παράσταση δεν έχουμε να σημειώσουμε παρά μόνο ότι ήταν άψογη από όλες τις πλευρές. Πέρα όμως από την ψυχαγωγική και αισθητική λειτουργία αυτής της, υπάρχει και η πολιτική της διάσταση.

Από το παρελθόν  είναι γνωστό το έργο του  Πολιτιστικού Συλλόγου Πρεσπών – Φλώρινας λειτουργούν με επαγγελματισμό προωθώντας κατά καιρούς πολιτικά και πολιτιστικά μηνύματα ανάλογα με τους καιρούς και τις διαθέσεις των εκάστοτε ελληνικών κυβερνήσεων στο χώρο των Βαλκανίων. Σε κάθε εκδήλωση του Οργανισμού οι φορείς του φροντίζουν να πολυδιαφημίσουν τις εκδηλώσεις ώστε να υπάρχει μεγάλη ανταπόκριση από το κοινό.

Στην περίπτωση όμως της θεατρικής παράστασης που έγινε στη Μακεδονική γλώσσα τα πράγματα δεν ήταν και τόσο ξεκάθαρα.

Ο τίτλος  του θεατρικού έργου που αναγραφόταν στις προσκλήσεις ήταν στα αγγλικά. Ελάχιστοί διαβάζοντας τη μπορούσαν να καταλάβουν περί τίνος πρόκειται.

Η προβολή της θεατρικής παράστασης και τα σχόλια στα τοπικά μπλογκ δεν ήταν αρκετά ώστε το ευρύ κοινό να καταλάβει πολλά για το έργο και σε πια γλώσσα αποδίδεται.

Εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς ότι θα μπορούσαν να γίνουν περισσότερα για την προβολή αυτού του θεατρικού έργου. Να είχε δοθεί περισσότερη διάσταση στο γεγονός, απεναντίας υπήρχε μια ατμόσφαιρα σιωπής από τους διοργανωτές, ερωτήματα του τύπου «τι κάνουμε τώρα», «τι αντιδράσεις θα έχουμε» από την αγία εκκλησία που είναι ,,ευαίσθητη,, στο θέμα της Μακεδονικής γλώσσας, από τους ακραίους «ελληναράδες» συμπολίτες μας. «Θα υπάρχουν δημοκράτες να μας υποστηρίξουν;». Οπότε δυστυχώς επιλέχτηκε μια πιο ήπια προβολή, πιο αθόρυβη και πιο διακριτική, έτσι όπως γίνεται σε χώρες με περιορισμένη δημοκρατία και ελευθερίες.

Ας θυμηθούμε όμως τι είχε συμβεί με την παράσταση αρχαίου δράματος  από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος «Βάκχες – Ευριπίδης» στις 24/8/2007 στη Μπίτολα της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, όπου από την μεγάλη προβολή που υπήρξε, γέμισε ασφυκτικά το αρχαίο θέατρο της Χερακλέα.

Πόσοι υπήρχαν στην αίθουσα «Θ. Αγγελόπουλος» στο Πολιτιστικό Κέντρο Φλώρινας στην θεατρική παράσταση που δόθηκε στη Μακεδονική γλώσσα;

Μήπως υπήρχε πρόβλημα ότι το κοινό δεν θα καταλάβαινε τι γλώσσα;

Μήπως χάσαμε μια μεγάλη ευκαιρία να δούμε μια σπουδαία παράσταση;

Η αρχή έγινε, γέφυρες μπορούν να κτίζονται όχι μόνο με υπόβαθρο τον πολιτισμό αλλά και σε άλλους τομείς.

Η Ε.Ε.Σ – Ουράνιου Τόξου θα είναι στο πλευρό όλων των φορέων που συμβάλουν σε πολιτιστικές αναγεννήσεις και πρωτοποριακές πρωτοβουλίες που συμβάλουν στην ειρηνική συνύπαρξη των λαών των Βαλκανίων.

Αλλά ας μη χαθούν άλλες ευκαιρίες. ,,Οpen borders open minds”

Το Γραφείο Τύπου

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

21 Φεβρουαρίου – Παγκόσμια Ημέρα Μητρικής Γλώσσας


ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΑ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Μέλος της Ευρωπαϊκής Ελεύθερης Συμμαχίας – Ευρωπαϊκό Πολιτικό Κόμμα (EFA-EPP)

Μέλος της Ομοσπονδιακής Ένωσης των Ευρωπαϊκών Εθνοτήτων (FUEN)

Στ. Δραγούμη 11 Φλώρινα/Lerin Τ.Κ. 53100; Τ.Θ. 51 Τηλ./fax 0030 23850 46548

www.vinozito.org; e-mail: rainbow@vinozito.org

Καμία γλώσσα δεν είναι περισσότερο ανώτερη ή κατώτερη από μια άλλη.  Είναι θέμα ουσίας, η γλώσσα του κάθε ατόμου πρέπει να είναι σεβαστή γιατί  ενθαρρύνει το άτομο να έχει αυτοσεβασμό, αυτοπεποίθηση και γενικά  να σέβεται τους άλλους. Παρόλα αυτά υπάρχουν άνθρωποι που τραβούν γραμμές και δεν αναγνωρίζουν τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα και την αξία τους για την ανθρωπότητα.

Η Μακεδονική γλώσσα ομιλείται από ένα μεγάλο πληθυσμό στη Β. Ελλάδα σε ολόκληρο το μήκος και πλάτος της. Κάποιοι την αποκαλούν ως  « ντόπια» γλυτώνοντας έτσι από μια επίθεση ή για λόγους άμυνας, αδιαφορίας κάποιες φορές και πολλές φορές από συνήθεια.  Λίγοι είναι αυτοί οι οποίοι διακατέχονται από ακραία εθνικιστική πολιτική ιδεολογία  την αποκαλούν ως  «σλάβικα»,  «βουλγάρικα»  κ.ο.κ  Τόσες πολλές παραονομιασίες για μια γλώσσα, αυτό από μόνο του δείχνει τη σοβαρότητα του ζητήματος ως προς τι είναι γλώσσα και αν ένας τρίτος έχει το δικαίωμα να ονομάζει και να βαφτίζει τη γλώσσα σου με ότι όνομα αυτός θέλει ταπεινώνοντας σε ως προσωπικότητα και άτομο.

Και σε αυτό το σημείο έρχεται η συζήτηση στο τι θεωρούμε δημοκρατία και ίσα δικαιώματα, αν έχουμε ελευθερία σκέψης, συνείδησης, θρησκείας, γνώμης, έκφρασης,  τι είναι  οι διεθνείς συμβάσεις, ο χάρτης για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το κράτος και η κοινωνία μας δοκιμάζεται καθημερινά στο πόσο αντέχει η κουλτούρα μας το διαφορετικό.

Μας κάνει κακό ως ανθρώπους, ως κοινωνία και ως κράτος να μη αντιμετωπίζουμε την πραγματικότητα κατάματα και να την αποδεχόμαστε την αλήθεια. Το να ζεις με μύθους και με ψέματα και να τα διαιωνίζεις δεν οδηγεί πουθενά, τα βρίσκεις πάντα μπροστά σου. Η Μακεδονική γλώσσα δεν θα σβήσει, δεν θα πάψει να υπάρχει πάντα θα υπάρχουν Μακεδόνες που θα μιλούν στα παιδία τους Μακεδόνικα.  Όπως θα υπάρχει και η Βλάχική γλώσσα, τα Αρβανίτικα (Αλβανικά), τα Τουρκικά και με τα νέα δεδομένα πολλές ακόμη γλώσσες θα υπάρχουν στη μικρή μας χώρα.

Το σύνδρομο που κυριαρχεί την ελληνική κοινότητα για ένα έθνος, μια γλώσσα  και μια θρησκεία δείχνει ανασφάλεια και έλλειψη αυτοεκτίμησης και γενικά δείχνει ήττα.  Τα παιδία δεν μαθαίνουν ιστορία, εθνολογία και λαογραφία πάρα μόνο διαστρεβλώσεις των πραγματικών δεδομένων μαθαίνουν μόνο για την γενναιότητα των ελλήνων  και φυσικά όλα είναι υπέρ των ελλήνων και όλοι οι υπόλοιποι λαοί «κατοικούσαν σε σπήλαια όταν οι Έλληνες έχτισαν Παρθενώνες».  Αν ήταν έτσι γιατί ζούμε αυτό που ζούμε σήμερα οικονομική και πολιτιστική κρίση.

Σημαντικός είναι ο ρόλος της Παιδείας κάθε εκπαιδευτικός φέρει βαθιά ευθύνη είναι το άτομο που θα πρέπει να μη διαιωνίζει τις προκαταλήψεις γιατί  επηρεάζουν το μέλλον των μετέπειτα γενιών.

Το μήνυμα είναι απλό σεβασμός στη γλώσσα του άλλου. Καμία γλώσσα δεν είναι περισσότερο ανώτερη από τη γλώσσα κάποιου άλλου. Όλοι είμαστε ίσοι με ίσα δικαιώματα ως προς τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Και ένα σχετικό σχόλιο από το ίντερνετ:

,,Να θυμηθούμε τις άλλες μητρικές γλώσσες στην Ελλάδα (εκτός μεταναστών); Ρομανί, Ρωσικά, Ποντιακά, Αρβανίτικα, Αρουμάνικα και Μεγλενορουμάνικα (Βλάχικα), Τουρκικά, Μακεδονικά, Πομάκικα, Τσακώνικα, Εβραϊκά και Σεφαρδίτικα και Γίντις (και ίσως κάτι μου διέφυγε). Πώς ακριβώς τις τιμούμε σήμερα;

Nafsika Papanikolatou Jaklin Hatzopoulou,,

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Το κράτος (σας) με νίκησε

του Δημήτρη Φύσσα

Tέλειωσα το σχολείο το 1974 κι έπιασα αμέσως δουλειά, πριν ακόμα μπω στο πανεπιστήμιο. Έχω δηλαδή ένσημα από την εποχή της μεταπολίτευσης (εργοστάσιο «Θερμίς»). Από τότε, σχεδόν χωρίς σταματημό, δουλεύω. Καθώς δεν ήμουνα φτωχόπαιδο, στην αρχή δε δούλευα για το ψωμί, μα για το βούτυρο. Από τότε που έκανα παιδιά κι ήρθαν και διάφορες δυσκολίες κι έγινα φτωχόπαιδο, δουλεύω για το ψωμί.

Μια ζωή στον ιδιωτικό τομέα, λοιπόν, ΙΚΑ τα πρώτα χρόνια (ή ούτε καν ΙΚΑ), κι από το 1984, στα 28 μου, ΤΕΒΕ (τώρα ΟΑΕΕ). Εργοστάσιο, βιβλιοπωλεία, διδασκαλία Αγγλικών για αρχάριους σ’ ένα χωριό της Αττικής, συγγραφή λημμάτων στην εγκυκλοπαίδεια «Ήλιος», καφάσια στη Λαχαναγορά, πλασιεδιλίκι, ιδιαίτερα μαθήματα, φροντιστήρια άλλων και δικά μου, κειμενογραφία σ’ εταιρίες, δημοσίευση με το κομμάτι σε περιοδικά κι εφημερίδες, συγγραφή λημμάτων στο λεξικό «Δημητράκου», γράψιμο βιβλίων, ειδησεογραφία, αρθρογραφία, παρουσίαση βιβλίων, τρεις μήνες σύμβουλος σ΄ έναν (πανάξιο, από τους λίγους) υπουργό, παραγωγή ραδιοφωνικών εκπομπών, επιμέλειες κειμένων –ίσως και τίποτ’ άλλο που το ξεχνάω.

Το ξαναλέω: 41 χρόνια στη δουλειά, 31 στην αυτοαπασχόληση. Υπάλληλος, εργοδότης, αυτοαπασχολούμενος, απ’ όλα. Όποιος/α καταλαβαίνει, καταλαβαίνει – για τους άλλους/τις άλλες (άεργους, προστατευμένους στο θερμοκήπιο του δημόσιου τομέα, κομματόσκυλα κ.λπ.) δεν έχει νόημα να εξηγώ.

Τώρα το ελληνικό κράτος με νίκησε. Αναγκάζομαι να κλείσω τα βιβλία μου (αν τα καταφέρω), μετά από 31 χρόνια (υποτιθέμενης) εργασιακής ανεξαρτησίας. ΦΠΑ, έκτακτες εισφορές, εισφορές αλληλεγγύης, γραφειοκρατία, προκαταβολές φόρου, συνάφειες, καταστάσεις πελατών – προμηθευτών, ΤΕΒΕ / ΟΑΕΕ (€ 450 το μήνα, παρακαλώ), χαράτσια, ΕΝΦΙΑ και δεν ξέρω και γω τι άλλο, με νικήσανε. Το ελληνικό κράτος με κατάφερε να του χρωστάω, εγώ που πάντα πλήρωνα τους φόρους μου στην ώρα τους. Κι αν συνέχιζα αυτοαπασχολούμενος, το χρέος μου θ’ αυξανόταν κι άλλο.

Δεν έχει νόημα να εξηγώ ούτε τι σημαίνει «Κλείνω τα βιβλία μου». Μόνο οι γνώστες και οι γνώστριες καταλαβαίνουνε το μέγεθος της ψυχολογικής ήττας.

Γι’ άλλους είναι τα ΕΣΠΑ, τα επιδόματα, οι χορηγίες, τα ρουσφέτια, οι διορισμοί (νόμιμοι, πλάγιοι και κομματικοί), οι αργομισθίες, οι κάρτες που τις χτυπάει άλλος, οι επιδοτήσεις, τα χαριστικά δάνεια, τα λεφτά που πέφτουν χωρίς δουλειά / με ελάχιστη δουλειά / ούτε καν με φυσική παρουσία, οι μέχρι και 18 μισθοί, οι απεργίες και οι στάσεις εργασίας, η τεμπελιά, τα συνδικαλιστικά προνόμια, τα εκτός έδρας, τ’ αφορολόγητα, οι πρόωρες συντάξεις, τα οδοιπορικά, οι κατά κλάδο παροχές, οι πληρωμένες διακοπές, οι ηγεμονικές αμοιβές, τα δώρα και τα μπόνους, οι κομματικοί διορισμοί (πράσινοι, μπλε, κόκκινοι και ροζ), τα πάσης φύσεως επιδόματα, τα ΝΠΔΔ που δεν παράγουν τίποτα, οι άδειες «απ’ τη σημαία» μετ’ αποδοχών, η μη παραγωγικότητα.

Γι’ άλλους είναι, όχι για μας. Πάντως, όχι για μένα. Και δεν τα ζηλεύω καθόλου. Για μας είναι τα όλο και περισσότερα χαρτιά και παραχαρτιά (που αυξηθήκανε, αν και υποτίθεται ότι όλα έχουνε γίνει ηλεκτρονικά), οι όλο και περισσότερες δυσκολίες, οι όλο και μεγαλύτεροι φόροι. Αυτό έχω να πω μετά από τόσες δεκαετίες δουλειάς: το ελληνικό κράτος μάς εκδικείται που δε γίναμε υπάλληλοί του. (Όμως φταίμε και μεις, γιατί ποτέ δε φτιάξαμε έναν πολιτικό φορέα που να εκπροσωπεί τον ιδιωτικό τομέα και μόνο – τον κόσμο της αυτοαπασχόλησης και της εξαρτημένης εργασίας, τον κόσμο δηλαδή του ΙΚΑ και του ΤΕΒΕ).

Οι συμφοιτητές και συμφοιτήτριές μου έχουνε πάρει σύνταξη. Δεν τους ζηλεύω ούτε κι αυτούς, ούτε θα το ’θελα για μένα (άσε που οι λεβέντες του ελληνικού κράτους θέλουνε και 3 χρόνια για να καταφέρουνε να βγάλουνε τη σύνταξή μας), ούτε μετανιώνω που δε διορίστηκα καθηγητής στη Μέση Εκπαίδευση. Να δουλεύω θέλω, και είμαι και νιώθω παραγωγικός, θα ’θελα να πεθάνω δουλεύοντας, σαν τυπικός, καλός αυτοαπασχολούμενος. Μα τώρα, αναγκασμένος να κλείσω τα βιβλία μου (αν τα καταφέρω, το ξαναλέω, και ποιος ξέρει πόσο τελικό χρέος θα μου βγάλουνε στην εφορία και στο ΤΕΒΕ) και μη όντας πια αυτοαπασχολούμενος, μόνο στην εξαρτημένη εργασία μπορώ να ξαναγυρίσω. (Ειρήσθω εν παρόδω ότι τελειώνει κι η σύμβασή μου στον «Αθήνα 9,84», πάνω στην ώρα.)

Ωστόσο, κανένας εργοδότης δε θα προσλάμβανε ένα σχεδόν εξηντάρη, δεν πα’ να ’ταν ο καλύτερος γραφιάς του κόσμου και με υγεία ταύρου. Θα ’μενα λοιπόν κατά πάσα πιθανότητα στην ανεργία και στην (ακόμα μεγαλύτερη) φτώχεια, όπως ο Στέλιος Μέσκουλας, ο ήρωας που έφτιαξα στο μυθιστόρημά μου «Η Νιλουφέρ στα χρόνια της κρίσης» («Εστία» 2015), αν δεν υπήρχε αυτή εδώ η εφημερίδα.

Υπάλληλος λοιπόν ξανά, απ’ τον καινούργιο χρόνο. Όπως όταν ήμουνα πιτσιρικάς. Έχει η ζωή γυρίσματα. Χαίρετε. Κι ευτυχισμένο το 2016.

d.fyssas@gmail.com

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ΕΜΕΙΣ «ΟΙ ΜΗ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΟ ΓΕΝΟΣ»….

Διάβασα και ξαναδιάβασα σήμερα τον νόμο του 1982 και θυμάμαι τις ελπίδες που είχαμε τότε το 81, πως αν βγει το ΠΑΣΟΚ θα γυρίσουν στα χωριά μας οι δικοί μας πολιτικοί πρόσφυγες…
Θυμάμαι, πως με κοίταζαν στην Τοπική Οργάνωση του χωριού όταν ζήτησα να γραφθεί στο πρακτικό που θα πήγαινε στη Νομαρχιακή και αυτό ανάμεσα στα άλλα αιτήματα…

Και πήγαν και ψήφισαν αυτόν τον νόμο… Και έμειναν πάλι στην ξενιτιά οι δικοί μας..
Και εγώ που έλεγα πως έφταιγε η κακιά Δεξιά ανακάλυπτα πως και το ΠΑΣΟΚ τα ίδια κάνει στους Μακεδόνες.

Όταν το 1978 γνώρισα τους θειούς μου στην πόλη των Σκοπίων ρώτησα τον μεγάλο
«Θείο Χρήστο τι έγινε τότε, τι έφταιξε;» – «Το ΚΚΕ φνούτσε -μου λέει- το ΚΚΕ μας χαντάκωσε…»

Και με αυτά και με τα άλλα πέθανε ο θείος το 2003 εκεί στα ξένα και ο δεύτερος ο Πέτρος πέθανε το 2012. Πέθανε και ο πατέρας μου το 2010 με τον καημό τους και εγώ ακόμα θυμάμαι που ρώτησα τον σύντροφο Γεννηματά στην Αθήνα δείχνοντας του ένα έγγραφο από το ληξιαρχείο που είχε γραμμένα τα ονόματα όλης της οικογένειας. Παππούς , γιαγιά και 7 αδέλφια..

«Σύντροφε του είπα, τα δύο μεγαλύτερα αδέρφια -σύμφωνα με αυτό που ψηφήσατε-
δεν είναι ΕΛΛΗΝΕΣ στο γένος για αυτό και παρέμειναν στο εξωτερικό, σε παρακαλώ πες μου τα υπόλοιπα πέντε αδέλφια τι γένος είναι;;;
Κάτι ψέλλισε για λάθος, ότι ο πρόεδρος είναι ενήμερος, ότι θα υπάρξει τροπολογία..» αλλά μάταια περιμέναμε χρόνια..

Και έτσι έγινα πενήντα και… για να καταλάβω δυό πράγματα..

Α. Τελικά καμιά πολιτική δύναμη δεν πάει κόντρα στην εθνική πολιτική που σταθερά επεδίωκε την απαλλαγή του έθνους από τους ανεπιθύμητους.. και Β. Στην ερώτηση τι είσαι απαντώ όπως ορίζει ο νόμος της πατρίδας μου… «ΜΗ ΕΛΛΗΝ στο γένος»

MORE SOKOL… 17/1/2016

«ΚΟΙΝΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Αθήνα 29.12.1982
Θέμα: Ελεύθερος επαναπατρισμός και απόδοση της Ελληνικής Ιθαγένειας στους πολιτικούς πρόσφυγες.
Έχοντες υπ’ όψη: Τις διατάξεις του Νόμου 400 / 76 “Περί Υπουργικού Συμβουλίου και Υπουργείων” όπως τροποποιήθηκαν με το Ν. 1266 / 1982 και στα πλαίσια της πολιτικής της Κυβέρνησης για Εθνική συμφιλίωση και ομοψυχία,
ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ:
Μπορούν να επιστρέψουν στην Ελλάδα όλοι οι Έλληνες το γένος , που κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου 1946-1949 και λόγω αυτού κατέφυγαν στην αλλοδαπή ως πολιτικοί πρόσφυγες έστω και αν αποστερήθηκαν της Ελληνικής Ιθαγένειας…

ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ
Γ. Γεννηματάς – Γιάννης Σκουλαρίκης»

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Ο Εμφύλιος του μυαλού τους

Ο γραμμματέας Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε να δικαιολογήσει τις αποκαλύψεις για διορισμούς μελών της οικογένειάς του – Παντελώς

του Ανδρέα Πετρουλάκη

του Ανδρέα Πετρουλάκη

ανυποψίαστος για το τι συμβαίνει στη ζωή έξω από τα δωμάτια που ζυμώνονται οι σημερινοί κυβερνώντες νομίζει ότι η απλή επίκληση του αριστερού ηρωικού παρελθόντος είναι η απάντηση

Από μικρό κι από τρελό. Ο νεαρός γραμματέας της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ, εν τη αφελεία του, λέει αυτά που σκέφτονται και οι πιο ψημένοι σύντροφοί του αλλά ξέρουν ότι δεν πρέπει να τα πουν. Oτι ήρθαν να κυβερνήσουν στο όνομα των μισών Ελλήνων. Αυτά λένε μεταξύ τους και με αυτόν τον ιδεασμό κατέκτησαν την εξουσία, απλώς ο άπειρος σύντροφος δεν είχε καταλάβει ότι αυτά δεν λέγονται δημοσίως. Μπορεί να έχει ακούσει πολλές φορές στο παρελθόν, στις κλειστές αίθουσες που δενόταν το ατσάλι, ότι ο αγώνας τους είναι καθαγιασμένος από το αίμα των ηττημένων του Εμφυλίου και η εξουσία θα είναι η δικαίωσή του, αλλά ο καημένος αυτός δεν ειδοποιήθηκε ότι τώρα λέμε ότι είμαστε κυβέρνηση όλων των Ελλήνων.

Για αυτό, ο φτωχός, παντελώς ανυποψίαστος για το τι συμβαίνει στη ζωή έξω από τα δωμάτια που ζυμώνονται οι αγωνιστές ακούγοντας «Αξιον Εστί», μακριά από τα πεζοδρόμια των αγώνων που περνούν τις δεκαετίες τους οι σύντροφοι, παρασάγγας από τον Εμφύλιο που κατοικεί στο μυαλό του, νομίζει ότι η απλή επίκληση του αριστερού ηρωικού παρελθόντος της οικογενείας του είναι η απάντηση που εξουδετερώνει κάθε ερώτηση. Προφανώς δεν έχει ακούσει ότι ζούμε σε ένα πολίτευμα που ονομάζεται κοινοβουλευτική αστική δημοκρατία, στην οποία κάθε κυβέρνηση  καλείται να εκπροσωπήσει όλους τους πολίτες, δηλαδή και τους κατιόντες της άλλης πλευράς του Εμφυλίου, τους απογόνους των εχθρών της οικογενείας του πριν από αρκετές δεκαετίες. Και πως όλα αυτά τα χρόνια η χώρα έχει κάνει πολλά βήματα μπροστά και έχει καταφέρει να σβήσει τις πληγές αυτές και καλά θα κάνει και ο ίδιος να τις διαβάζει σαν Ιστορία και όχι σαν προσόντα του ΑΣΕΠ.

Βουτηγμένος στο ιερό δίκιο του ο γραμματέας δεν υποψιάζεται καν ότι η μόνη αποδεκτή απάντηση θα ήταν πως τα μέλη της οικογενείας του που προσελήφθησαν είχαν τυπικά προσόντα καλύτερα από των συνυποψηφίων τους για τις ίδιες θέσεις

Γιατί εκεί έξω επιπλέον, υπάρχουν άνθρωποι που εργάζονται κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες και φορολογούνται βάναυσα και δικαιούνται να γνωρίζουν αν οι κρατικοί υπάλληλοι που πληρώνονται από τα χρήματά τους έχουν στο βιογραφικό τους κάτι περισσότερο από αδελφό που πέρασε τη ζωή του στις καταλήψεις  και παππού που δίκαζε στον Εμφύλιο τους αντιπάλους του (που μπορεί να ήσαν οι δικοί τους παππούδες). Βουτηγμένος στο ιερό δίκιο του ο γραμματέας δεν υποψιάζεται καν ότι η μόνη αποδεκτή απάντηση θα ήταν πως τα μέλη της οικογενείας του που προσελήφθησαν είχαν τυπικά προσόντα καλύτερα από των συνυποψηφίων  τους για τις ίδιες θέσεις. Και ότι μπορεί στο κόμμα τους να τους ζητάνε «να βάλουν πλάτη» και «να συνεχίσουν να προσφέρουν», αλλά αυτό είναι μια χαρά για την Κουμουνδούρου. Προκειμένου για θέσεις που αμείβονται από δημόσιο χρήμα, ο φορολογούμενος απαιτεί απλώς να προσλαμβάνονται αξιοκρατικά, ασχέτως αγωνιστικών περγαμηνών. Το ηθικό πλεονέκτημα μπορούν όσο θέλουν να το καταναλώνουν οι ίδιοι αλλά δεν μετρά πουθενά έξω για μεταπτυχιακό.

Και κάτι άλλο που προφανώς δεν αντιλαμβάνεται ο νέος, αλλά δεν φταίει και πολύ γιατί έτσι έχει διαπαιδαγωγηθεί. Στη Δημοκρατία μας υπάρχει ελευθερία του Τύπου. Για αυτό οι αποκαλύψεις του δεν θεωρούνται ρουφιανιά.

Πηγή: http://www.protagon.gr

…και το δικό μας σχόλιο: Εάν τα επαρκή μόρια πρόσληψης αποκτούνταν από το πόσο η οικογένεια προσέφερε στην αντίσταση και στον αγώνα κατά του φασισμού επί κατοχής και επί εμφυλίου πολέμου, τότε στα μακεδόνικα χωριά της Ελλάδας δε θα έπρεπε να υπάρχει κανένας άνεργος και όχι μόνο σήμερα, αλλά θα έπρεπε να υπογράφονται οι προσλήψεις και των επομένων.. τριών τεσσάρων γενεών… Και αφού το υψηλό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ ανέφερε αγωνιστές και θύματα των δημοκρατικών αγώνων εκείνης της εποχής, για ποιό λόγο ακόμη δεν έχει αναφέρει ούτε λέξη για τους χιλιάδες εκδιωγμένους Μακεδόνες, οι οποίοι πολέμησαν πλάι πλάι με τους παππούδες του;;;

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Η γραφειοκρατική γάγγραινα και το χρέος


Γράφει ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος* - freewill.gr

Διπλά βιβλία, άγνωστοι κωδικοί και απίστευτη τυπολατρεία είναι τα κύρια χαρακτηριστικά ενός απίθανου γραφειοκρατικού συστήματος, που σήμερα συντρίβει κυριολεκτικά την ελληνική οικονομία.

Στο Δημόσιο υπάρχουν διπλά βιβλία τα οποία ίσως και οι υπουργοί να αγνοούν. Υπάρχουν κωδικοί πληρωμής και κινήσεως κεφαλαίων που δεν έχουν καταγραφεί. Παρατηρούνται εσωτερικές μεταφορές πόρων που δεν ελέγχονται παρά μόνον από κάποιους μυστηριώδεις παράγοντες, αγνώστων λοιπών στοιχείων. Τα δε ποσά που κινούνται στο απίθανο αυτό κύκλωμα – το οποίο έχουν κατ’ επανάληψιν καταγγείλει άνθρωποι όπως οι κ.κ. Λέανδρος Ρακιντζής και Παναγιώτης Καρκατσούλης – εκτιμάται στα 2 με 3 δισεκατομμύρια ευρώ τον χρόνο.

Ουδείς τολμά να ψάξει τα ποσά αυτά και, ακόμα περισσότερο, να τα ελέγξει. Βρίσκονται στο απυρόβλητο, ενίοτε δε μάς λένε ότι αυτό γίνεται για «εθνικούς λόγους». Έτσι, την ώρα που η κυβέρνηση διαπραγματεύεται με τον εαυτό της –διότι περί αυτού πρόκειται– την δόση των 2 δισεκατ. ευρώ που πρέπει να μάς δώσουν οι δανειστές μας, το χρήμα αυτό υπάρχει στα δημόσια ταμεία αλλά κανείς δεν γνωρίζει πού βρίσκεται!

Κανείς, όμως, δεν θέλει και να μάθει πού και πώς κυκλοφορεί το χρήμα αυτό. Αυτός είναι και ο λόγος που η αμίμητη γραφειοκρατία μας – το κόστος της οποίας ο κ. Χρήστος Κήττας, μέλος του Λογιστικού Συλλόγου Αθηνών εκτιμά σε 14 δισεκατ. ευρώ ετησίως – δεν θέλει να υπάρξει ψηφιοποίηση των δημοσίων υπηρεσιών.

Σήμερα, όμως, μόνον με την ριζική και άμεση καταστολή της γραφειοκρατίας θα μπορούσε η χώρα να σωθεί από την κατάρρευση. Ιδού ένα πολύ απλό και εύγλωττο παράδειγμα το οποίο αναφέρει ο κ. Χρ. Κήττας, αποδεικνύοντας ταυτοχρόνως πόσο εχθρική είναι η γραφειοκρατία απέναντι στον πολίτη. Αναφέρεται έτσι σε πρόσφατη εγκύκλιο του υπουργείου Εργασίας σχετικά με τα δικαιολογητικά που απαιτούνται για την εφαρμογή των διατάξεων για την ρύθμιση ληξιπρόθεσμων οφειλών. Ζητούνται για τον σκοπό αυτόν, προφανώς εκτυπωμένα, στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι: α) ο οφειλέτης είναι φυσικό πρόσωπο, β) η υπαγόμενη στην ρύθμιση οφειλή υπερβαίνει το 50% του δηλωθέντος ετήσιου εισοδήματος του οφειλέτη, γ) η ακίνητη περιουσία του, όπως προκύπτει από την δήλωση περιουσιακής κατάστασης (Ε9) δεν υπερβαίνει σε αντικειμενική αξία το ύψος των 150.000 ευρώ.

Εάν είχαμε βάλει στόχο έως τώρα να περιορίσουμε την γραφειοκρατία, δεν θα έπρεπε να ζητηθεί κανένα δικαιολογητικό. Και τούτο γιατί:

α) Το ότι ο οφειλέτης είναι φυσικό πρόσωπο προκύπτει από τον Αριθμό Φορολογικού Μητρώου με τον οποίο συναλλάσσεται και υπάρχει στο μητρώο του Taxis.

β) Το ετήσιο εισόδημα είναι ήδη δηλωμένο στο Ε1, καταχωρημένο στο Taxis, με τον πιο επίσημο και αξιόπιστο τρόπο.

γ) Η περιουσιακή κατάσταση (Ε9) είναι επίσης στο Taxis και μάλιστα ενημερωμένη μέχρι τον προηγούμενο μήνα.

Το μόνο που ίσως θα έπρεπε να ζητηθεί θα ήταν εξουσιοδότηση (και αυτή ηλεκτρονικά) για την χρήση των στοιχείων ή η ενημέρωση του πολίτη ότι έγινε χρήση των στοιχείων αυτών.

Εξυπακούεται ότι σε καμμία περίπτωση δεν θεωρούμε ότι αυτό θα μπορούσε να γίνει από τον συντάκτη της απόφασης αυτής ή τον προϊστάμενό του, αφού, και να ήθελε, δεν θα μπορούσε, δεδομένου ότι δεν υπάρχει η κατάλληλη υποδομή. Η πολιτεία μας δεν φρόντισε να συνδέσει ηλεκτρονικά τις δημόσιες υπηρεσίες μας, με αποτέλεσμα η κάθε υπηρεσία να λειτουργεί ως να είναι «άλλου κράτους».

Ένα «άλλο κράτος» που κάποιοι θεωρούν απαραίτητο, διότι έτσι διαιωνίζεται η γραφειοκρατική διαφθορά στο Δημόσιο και τροφοδοτείται το πελατειακό κράτος.

Το μέγεθος του τελευταίου και τον ολέθριο πλέον ρόλο του στην οικονομία περιέγραψαν οι περισσότεροι ομιλητές στην σημαντική εκδήλωση της οργανώσεως Διεθνής Διαφάνεια την περασμένη Πέμπτη, τονίζοντας, ορισμένοι από αυτούς, ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος μπορεί πολύ άνετα να εξυπηρετηθεί και μόνον από τον περιορισμό της γραφειοκρατίας. Με την τελευταία να έχει επίσης δραματικές επιπτώσεις και στην ελληνική Δικαιοσύνη, που είναι η πιο αργή και γραφειοκρατούμενη στην Ευρώπη.

Αναφέρουμε στο σημείο αυτό ένα γεγονός που δείχνει γιατί η οικονομία μας πάσχει από επενδύσεις σε μία εποχή όπου μόνον αυτές θα μπορούσαν να την βγάλουν από το τέλμα στο οποίο βρίσκεται.

Πριν από λίγες ημέρες δημοσιεύθηκε τελεσίδικη απόφαση δικαστηρίου η οποία αφορούσε προσφυγή φορολογούμενης εταιρείας από το 1993 για υπόθεση που ανάγονταν στην χρήση 1987. Δηλαδή, χρειάστηκαν 22 ολόκληρα χρόνια για να τελεσιδικήσει μία αμφισβήτηση η οποία αφορούσε υπόθεση πριν από 28 χρόνια… Δεν κρίνουμε την απόφαση, όποια και αν είναι αυτή. Άλλωστε, μπορεί πλέον να μην έχει καμμία αξία ούτε για τον φορολογούμενο, ούτε για το Δημόσιο. Αλλά αναρωτιόμαστε: ποιος σοβαρός επενδυτής θα στήσει επιχείρηση στην χώρα μας όταν ανά πάσα στιγμή κινδυνεύει να βρεθεί έρμαιο στα δυσώδη κύματα της γραφειοκρατίας;

Μία γραφειοκρατία η οποία, μαζί με την διαφθορά που η ίδια παράγει και αναπαράγει, όπως πολύ σωστά επισημαίνεται σε τελευταία μελέτη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, αποτελεί κρυφό φόρο κατά της αναπτύξεως. Κατά της κρυφής αυτής φορολογήσεως έχουν γίνει μαζικές διαδηλώσεις στην Μαλαισία, στην Ουκρανία, στην Ινδία, στην Βραζιλία, στην Χιλή και στην Νότιο Αφρική –αλλά, βεβαίως, όχι στην Ελλάδα.

Στην χώρα με τον «πιο έξυπνο λαό του κόσμου» το θέμα αφήνει σχεδόν παγερά αδιάφορη την κοινή γνώμη, για τον απλό λόγο ότι είναι συνηθισμένη να συναλλάσσεται με το φαυλοκρατικό σύστημα και άρα να το ανέχεται. Εξάλλου, όταν το 70% του λαού εξαρτάται από το σύστημα αυτό και ανέχεται να σιτίζεται από τους τρεις Έλληνες στους δέκα που είναι ενεργοί, τότε κάθε ελπίδα ότι η εγχώρια φαυλοκρατία μπορεί να εκλείψει καθίσταται μάταιη. Εξ ου και η πρόβλεψή μας ότι η ανάπτυξη στην Ελλάδα θα περιμένει…

Όσο για το χρέος, συνεχώς θα αυξάνεται όσο το γραφειοκρατικό τέρας θα παραμένει αλώβητο.

*Επίτιμος Διεθνής Πρόεδρος Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Κατηγορίες

Ευχαριστούμε θερμά τους Μακεδόνες οικονομικούς μας μετανάστες σε Αυστραλία, Καναδά και δυτική Ευρώπη, όπως και τους φίλους μας απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας, για την οικονομική στήριξη της έκδοσης της Нова Зора. Благодариме - Μπλαγκοντάριμε


ALPHA BANK

Account 852 00 2101 031390

IBAN: GR47 0140 8520 8520 0210 1031 390

BIC: CRBAGRAA

Μηνιαίες Εκδόσεις

Македонска Ризница
  • ,ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΥΧΩΝ
    РАЗГЛЕДУВАЊЕ НА ПРЕТХОДНИ БРОЕВИ
  • 2016 (147)
  • 2015 (416)
  • 2014 (404)
  • 2013 (377)
  • 2012 (372)
  • 2011 (323)
  • 2010 (202)