Κατά τη διάρκεια του προηγούμενου μήνα, Απριλίου 2012, κατατέθηκαν προς ψήφηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από την ευροκοινοβουλευτική ομάδα των S&D (Σοσιαλιστές & Δημοκράτες), δύο τροπολογίες που αφορούσαν εκθέσεις σχετικές με την κυβέρνηση Τάντιτς και την Σερβία, όπως και το Κόσοβο. Στις εκθέσεις αυτές, η Δημοκρατία της Μακεδονίας αναφερόταν ως Δημοκρατία της Μακεδονίας και για το λόγο αυτό δημιουργήθηκε σχετικό θέμα. Το Προεδρείο του Виножито – Ουράνιου Τόξου, ρώτησε σχετικά με το θέμα Ευρωβουλευτές της EFA, του κόμματος που το Виножито είναι μέλος και η απάντηση που δόθηκε ήταν η εξής:

Concluding remarks: it is interesting to note that the big losers were the S&D whose 2 amendments in support of Tadic’s government (one in the Serbia’s report and the other in the Kosovo’s report) were both defeated.

Further to this for the first time ever the EP rejected the replacement of the name “Macedonia” with FyROM. The name Macedonia slipped into the resolution on Serbia by chance thanks to an amendments of EFA/Greens in the AFET committee about free movement of people in the Western Balkans. The EP services did not change it automatically as they usually do and the S&D Greek MEPs tabled an amendment in the plenary to replace it. For the first time the European Parliament stated that this country should be called the way the European public opinion calls it i.e. Macedonia. This is a clear sign that MEPs are fed up with this bilateral long-standing quarrel.

(Μετάφραση) Καταληκτικές παρατηρήσεις: Είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι οι μεγάλοι χαμένοι ήταν οι S & D των οποίων 2 τροπολογίες για την υποστήριξη της κυβέρνησης του Τάντιτς (μία στην έκθεση της Σερβίας και μία στην έκθεση του Κοσσυφοπεδίου), δεν πέρασαν.

Πέρα από αυτό, για πρώτη φορά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απέρριψε την αντικατάσταση του ονόματος “Μακεδονία” με το ΠΓΔΜ. Το όνομα Μακεδονία συμπεριλήφθηκε στο ψήφισμα της Σερβίας, χάρη τροποποιήσεων της EFA / Πράσινοι, στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των ανθρώπων στα Δυτικά Βαλκάνια. Οι υπηρεσίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν άλλαξαν αυτόματα, όπως συνήθως κάνουν, το όνομα και οι  Έλληνες Ευρωβουλευτές των S&D κατέθεσαν μια τροπολογία στην Ολομέλεια για να αντικατασταθεί. Για πρώτη φορά όμως, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δήλωσε ότι η χώρα αυτή θα πρέπει να ονομάζεται με τον τρόπο που η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη την ονομάζει, δηλαδή Μακεδονία. Αυτό είναι ένα σαφές σημάδι ότι οι βουλευτές έχουν απηυδήσει με τη διμερή αυτή τη μακροχρόνια διαμάχη.

Έχει επανειλημμένα ειπωθεί ότι τούτη η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική. Σε

του Διονύση Γουσέτη

ψηλότερο επίπεδο είναι πολιτική και σε ακόμη ψηλότερο πολιτιστική. Καίριος δείκτης του πολιτισμού μια κοινωνίας είναι η εφαρμογή της νομοθεσίας και των κανόνων για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Θυμίζω τρία περιστατικά παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων που έγιναν μόλις τον περασμένο μήνα.

Το πρώτο μας το προσφέρει ο εκπρόσωπος της Ελλάδας, πρέσβης Γ. Κακλίκης. Στις 2/3/2012 βεβαίωσε την 19η Συνέλευση του Συμβουλίου του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, ότι «η Ελλάδα έχει ισχυρή νομοθεσία κατά των διακρίσεων, η οποία απαγορεύει, μεταξύ άλλων, τις διακρίσεις με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου». Ο κ. πρέσβης παραπλανά τον ΟΗΕ. Το «Παρατηρητήριο Ελσίνκι», μαζί με ομοφυλοφιλικές οργανώσεις, μας πληροφόρησε ότι η Ελλάδα όχι μόνο δεν διαθέτει την «ισχυρή νομοθεσία» που ισχυρίστηκε, αλλά δεν έχει καν ενσωματώσει, ως όφειλε από το 2008, τη σχετική δεσμευτική απόφαση – πλαίσιο 2008/913/ΔΕΥ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την οποία έχει υπερψηφίσει. Αντ’ αυτού, υπήρξε ένα νομοσχέδιο που ήλθε στη Βουλή και απήλθε με το φόβο της …καταψήφισης!

Το δεύτερο περιστατικό αφορά τον Άρειο Πάγο. Απέρριψε την εφαρμογή απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Συγκεκριμένα, απέρριψε αίτηση της Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης για την αναγνώρισή της ως νόμιμου σωματείου παρά την προηγούμενη δικαίωσή της στο Στρασβούργο. Το χειρότερο είναι το σκεπτικό του Αρείου Πάγου, κατά το οποίο οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου δεν είναι δεσμευτικές! Το ίδιο είχε κάνει ο Άρειος Πάγος και το 2009 με το σωματείο «Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού». Φαίνεται ότι το καθεστώς της ελληνικής ανομίας ο Άρειος Πάγος θέλει να το περάσει και στην Ευρώπη!

Το τρίτο περιστατικό αφορά το κρεματόριο που ψήφισε το δημοτικό συμβούλιο του καταχρεωμένου Δήμου Μαρκόπουλου. Θα ήταν το μοναδικό στην Ελλάδα και θα ξελάσπωνε το Δήμο. Καθημερινά δύο με τρεις σοροί «μεταναστεύουν» κυρίως στη Βουλγαρία για να αποτεφρωθούν έναντι 3.000 έως 6.000 ευρώ. Αλλά ο Μητροπολίτης Μεσογαίας δεν χαμπερίζει ούτε από δικαιώματα των πολιτών, ούτε από την οικονομική αιμορραγία της χώρας, ούτε από το ξελάσπωμα του Δήμου Μαρκόπουλου, ούτε από τον κορεσμό των νεκροταφείων, ούτε από τίποτα. Απείλησε ξεκάθαρα με «έντονα κοινωνικά προβλήματα» που «πιθανόν να προκαλέσει» αυτή η απόφαση. Έτσι, οι δημοτικοί σύμβουλοι, σε νέα θυελλώδη συνεδρίαση, ανακάλεσαν την απόφαση. Οι επιστήμονες που θα υπεράσπιζαν το έργο εγκατέλειψαν τη συνεδρίαση κάτω από τα γιουχαΐσματα και της λεκτικές επιθέσεις των ανανηψάντων δημοτικών συμβούλων.

Δυσανεξία στον διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό. Δυσανεξία στον «διαφορετικό» συμπολίτη. Θρησκευτικός φανατισμός. Τρεις πρόσφατες δημόσιες εκφάνσεις του πολιτιστικού επαρχιωτισμού μας. Δεν πρόκειται για λιντσαρίσματα όχλου. Πρόκειται για ενέργειες υπεύθυνων οργάνων της κοινωνίας, που φθάνουν μέχρι να παραβιάζουν τη διεθνή νομοθεσία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και που αποκαλύπτουν σε όλο τον κόσμο την καθυστέρησή μας. Στο εσωτερικό εκπέμπουν το σύνθημα για αυθαιρεσία στις «τοπικές κοινωνίες», για θράσος στις συντεχνίες, για οχλοκρατία στους αγανακτισμένους, για καταστροφές στους κουκουλοφόρους κ.ά. Στους εταίρους – δανειστές μας διαμορφώνουν μια γνώμη για μας που επηρεάζει ακόμα και τον τρόπο που αντιμετωπίζουν το χρέος μας. Και αυτό πληρώνεται. Όχι από τον κ. Κακλίκη, τους Αρεοπαγίτες και τον άγιο Μεσογαίας. Από τους ασθενέστερους από εμάς.

Ανάμεσα στις 452 αιτήσεις συμμετοχής που στάλθηκαν στο διαγωνισμό για το διάσημο βρετανικό βραβείο  στον τομέα της οικονομίας „Ούολφσον“, ήταν και αυτή ενός εντεκάχρονου αγοριού από την Ολλανδία, του Γιούρε Χέρμανς. Αν και δεν κατάφερε να κερδίσει το μεγάλο βραβείο των 300.000 ευρώ για την καλύτερη ιδέα σχετικά με το πώς να βγει η Ευρώπη από την κρίση, λόγω της προσπάθειάς του, βραβεύτηκε με 100 ευρώ, για την πρότασή του η Ελλάδα να επιστρέψει στη δραχμή (sic) με σκοπό να πληρώσει το χρέος της και οι αρχές να τιμωρούν τον καθένα που θα προσπαθεί να αποφύγει την αντικατάσταση των ευρώ με τη δραχμή.

Η ιδέα του μικρού Γιούρε δεν πέρασε στον τελικό, αλλά εκτός του συμβολικού βραβείου, έλαβε και επαίνους από την ειδική ομάδα των οργανωτών. Ο Χέρμανς εξήγησε την ιδέα του, χρησιμοποιώντας το παράδειγμα της πίτσας ή της κρέπας.
Στην αρχή δήλωσε ότι ανησυχεί πολύ για την κρίση στο ευρώ και καθημερινά παρακολουθεί την κατάσταση στην τηλεόραση. Σύμφωνα με τη γνώμη του, η λύση είναι η Ελλάδα να εγκαταλείψει την ευρωζώνη. Σύμφωνα με την πρότασή του, την οποία παρουσίασε και με τη βοήθεια ζωγραφιάς, οι Έλληνες θα αντικαταστήσουν τα ευρώ με δραχμές στις τράπεζες και τα ευρώ θα καταλήξουν στην ελληνική κυβέρνηση.
„Όλα αυτά τα ευρώ μαζί, σχηματίζουν κρέπα ή πίτσα. Έτσι, η ελληνική κυβέρνηση θα μπορεί να ξεκινήσει να επιστρέφει τα χρέη της και σε όποιον χρωστάει θα δώσει κομμάτι της πίτσας“, εξήγησε ο Χέρμανς.
Οι Έλληνες όμως δεν θα είναι ευτυχισμένοι, πρόσθεσε ο Χέρμανς, εξηγώντας ότι οι άνθρωποι να καταλάβουν ότι η δραχμή θα χάσει αξία και έτσι θα προσπαθήσουν να κρατήσουν τα ευρώ τους, εωσότου αυξηθεί η αξία της δραχμής.
σ΄αυτήν την περίπτωση, προτείνει ο Γιούρε, οι Έλληνες που θα προσπαθήσουν να κρύψουν τα ευρώ τους ή να τα μεταφέρουν σε τράπεζες άλλων κρατών, να λάβουν χρηματικό πρόστιμο ιδίου ή και διπλάσιου ποσού από αυτό που προσπάθησαν να κρύψουν ή φυγαδεύσουν.
„Φυσικά, εάν η χώρα επιστρέψει όλα της τα χρέη, τότε μπορεί να επιστρέψει και πάλι στην ευρωζώνη“, συμπέρανε ο μικρός Γιούρε.
Αφού έγινε πολύ δημοφιλής στα μέσα ενημέρωσης, δήλωσε ότι η επιθυμία του δεν είναι να γίνει οικονομολόγος, αλλά διευθυντής ζωολογικού κήπου και επίσης ότι αυτή η δημοσιότητα τον ενοχλεί και περισσότερο θέλει να παίζει ήσυχα με τους φίλους του.

Και εμείς έχουμε να προσθέσουμε σε όλα αυτά: ίσως να μην συμφωνούμε με όλα αυτά που προτείνει ο μικρός Γιούρε, αλλά τουλάχιστον αυτός ενδιαφέρθηκε και ανησύχησε και κάθησε και δημιούργησε σχέδιο διάσωσης. Εσείς, όλα αυτά τα τελευταία χρόνια της κρίσης στην Ελλάδα, είδατε, διαβάσατε ή ακούσατε κάποιο σχέδιο διάσωσης της χώρας και εξόδου της από την κρίση; Εκτός από τις τραγικωμικές γελοίες τριτοκοσμικές καταστάσεις που συμβαίνουν καθημερινά στο πολιτικό προσκήνιο και παρασκήνιο της χώρας, κάτι άλλο, διαφορετικό, δεν είχαμε την τιμή να ακούσουμε, διαβάσουμε ή δούμε!

Ήθελα νάμουν τσέλιγγας, νάμουν κι ένας σκουτέρης

να πάω να ζήσω στο μαντρί, στην ερημιά, στα δάσα

κι ένα σωρό μαντρόσκυλα, νάχω και βοσκοτόπια

το καλοκαίρι στα βουνά και το χειμώ στους κάμπους.

ΚΩΣΤΑΣ ΚΡΥΣΤΑΛΛΗΣ

Καθώς επί τουρκοκρατίας ο ντόπιος πληθυσμός, δηλαδή οι Μακεδόνες, ήταν απωθημένος στα ορεινά, μεγάλο μέρος της δραστηριότητάς τους για επιβίωση ήταν η κτηνοτροφία, αφού τα χωράφια στις ορεινές περιοχές τους ήταν λιγοστά.

Τα ζώα που φρόντιζαν, όλα ελευθέρας βοσκής, ήταν μεγάλα ζώα (βόδια, άλογα, αγελάδες, γαϊδούρια, γουρούνια) και μικρά ζώα (αιγοπρόβατα, κότες). Τα μεγάλα ζώα εν μέρει τα εκτρέφανε στα пандили-παντίλι (στάβλους) που βρίσκονταν κατά κανόνα στο χωριό και οι περισσότεροι μάλιστα στα дворои-ντβόροϊ (αυλές). Τα μικρά ζώα τα φρόντιζαν στα трла-τ΄ρλα (μαντριά) που βρίσκονταν στα βουνά και σχετικά κοντά στο χωριό, δυό ως τρία χιλιόμετρα συνήθως.

Το τ΄ρλο ήταν μια σχετικά πιο πρόχειρη κατασκευή, ωστόσο δεν έπαυε να είναι λειτουργική. Η κύρια κατασκευή ήταν η корда-κόρντα. Ήταν συνήθως κυκλική κατασκευή, κτισμένη πρόχειρα, περιφερικά στεγασμένη και στη μέση ξέσκεπη. Η μάντρα ήταν πέτρινη σε σχήμα κυκλικό και δεν είχε ποτέ ύψος μεγαλύτερο από δύο μέτρα. Στο εσωτερικό της μάντρας και σε ομόκεντρη διάταξη υπήρχαν στύλοι, περίπου μισό μέτρο κοντύτεροι και η στέγη είχε μια κλίση και μάλιστα προς τα μέσα. Όταν η περιφερική στέγη ήθελαν να έχει δύο κλίσεις, μια προς τα μέσα και μια προς τα έξω, τότε υπήρχαν δύο σειρές στύλων σε ομόκεντρη διάταξη. Η πλησιέστερη στη μάντρα ψηλότεροι από τη μάντρα και η εσωτερική χαμηλότεροι. Ανάμεσα στη μάντρα η σκεπή ήταν από ραβδισμένη арженица-αρζζενίτσα (σίκαλη). Στις κακοκαιρίες τα ζωντανά προστατεύονταν κάτω από την στέγη, ενώ στις καλοκαιρίες πλάγιαζαν στο ξέσκεπο μέρος, που ήταν κυκλικό.

Στην κόρντα υπήρχαν δύο ανοίγματα. Το ένα μεγάλο για να μπαίνουν τα ζωντανά και ένα μικρό, το м΄лзило-μ΄λζιλο (ρούγα). Δεξιά και αριστερά, εξωτερικά του μ΄λζιλο, υπήρχαν δύο μεγάλες πέτρες όπου κάθονταν αυτοί που άρμεγαν (μ΄λζάτσι).

Η колиба-κόλιμπα (καλύβα) ήταν το κατάλυμα των βοσκών. Υπήρχε τζάκι για να ζεσταίνονται το χειμώνα και να μαγειρεύουν. Οι διαστάσεις της καλύβας ήταν συνήθως 3χ3 και η σκεπή της ήταν από αρζζενίτσα ή πάπρα (φτέρη). Η καλύβα βρισκόταν χωροθετικά αρκετά κοντά στο μαντρί για ν΄ ακούει ο βοσκός τα ζωντανά που φύλαγε. Αρκετά κοντά στο μαντρί ήταν μια πρόχειρη πάλι κυκλική περίφραξη, η стрга-στ΄ργκα (στρούγκα), όπου φιλοξενούσαν τα ζωντανά το καλοκαίρι, τις νυχτερινές ώρες κι όπου γινόταν το άρμεγμα. Η στ΄ργκα είχε και αυτή δύο ανοίγματα, το μεγάλο που ήταν η είσοδος κι έκλεινε με μια καφασωτή κατασκευή τη леса-λέσα και το στενό πέρασμα για το άρμεγμα.

Οι ζωοτροφές συνήθως ήταν έξω μαζεμένες σε ένα μακρόστενο χώρο, τη жлема-ζζλέμα, που σκεπαζόταν με πάπρα και ειδική τεχνική. Όσοι είχαν οικονομική δυνατότητα, έχτιζαν плевна-πλέβνα (αχερώνα) ή саија-σάια (υπόστεγο).

Στον ίδιο χώρο υπήρχαν τα копанки-κόπανκι (ξύλινα μεταφερόμενα παχνιά), δηλαδή δύο μακριές σανίδες καρφωμένες έτσι που να σχηματίζουν οξεία γωνία και στηρίζονταν από ζεύγη πασσάλων σε χιαστί τοποθέτηση. Εκεί έτρωγαν τα ζωντανά το превој-πρέβοϊ (γερμά) και το крма-κ΄ρμα (αλάτι). Όταν τα τάιζαμ με слама-σλάμα (άχυρο) ή сено-σένο (σανό), τα έριχναν στο έδαφος.

Αν το μαντρί βρισκόταν κοντά σε извор-ίζβορ (πηγή) ή σε трапче-τράπτσσε (ρυάκι), τότε την εποχή του αρμέγματος στηνόταν και λειτουργούσε το бачило-μπάτσσιλο (μπατζάριο), διαφορετικά το κοπάδι μεταφερόταν σε θέση με νερό, όπου μια πρόχειρη στ΄ργκα φιλοξενούσε τα ζωντανά και μια πρόχειρη ξύλινη καλύβα το τυροκομείο και τους βοσκούς όταν έβρεχε.

Οι Μακεδόνες ήταν κατά κανόνα γεωργοκτηνοτρόφοι, αφού ούτε πολλά χωράφια είχαν, ούτε και μεγάλα βοσκοτόπια. Έτσι, ούτε με τη γεωργική τους παραγωγή, ούτε με την κτηνοτροφική τους παραγωγή από μόνες τους δεν επαρκούσαν για την επιβίωσή τους. Έτσι λοιπόν η αποκλειστική απασχόληση μόνο με τη γεωργία ή μόνο με την κτηνοτροφία ήταν απαγορευτική. Έπρεπε να εξασφαλίζουν και χωράφια και βοσκοτόπια. Για να εξασφαλίζουν την παράλληλη ασχολία όριζαν τα βοσκοτόπια και τις καλλιεργούμενες εκτάσεις. Φρόντιζαν οι περιοχές αυτές να είναι ισοδύναμες. Τα όρια ήταν σταθερά, η χρήση όπως άλλαζε εκ περιτροπής. Εκ των πραγμάτων υπήρχε η ανάγκη να έχουν μαντριά και στις δύο περιοχές όπως και χωράφια. Αυτό φαίνεται ότι γινόταν από παλιά, αφού τα είχαν σχεδόν εξίσου μοιρασμένα τα χωράφια τους και στις δύο περιοχές.

Δεν θα είχε δώσει κάποιος την σωστή περιγραφή της εικόνας των μαντριών, εάν δεν αναφερόταν στα овчарски кучишта-όβτσσαρσκι κούτσσισστα (τσομπανόσκυλα), που ήταν συνυφασμένα με το булук-μπούλουκ (κοπάδι). Τα καλά τσομπανόσκυλα αποτελούσαν εγγύηση για την ακεραιότητα του κοπαδιού. Φυλούσαν το κοπάδι από τον влк-β΄λκ (λύκο) και τους ζωοκλέφτες. Ήταν υπάκοα στον αφέντη και προστάτευαν τόσο τα ζωντανά όσο και τα πράγματα του μαντριού, αλλά και τον αφέντη μέχρι αυτοθυσίας. Ήταν πειθαρχικά και συνεπή στις υποχρεώσεις τους αφού ακολουθούσαν πάντα το κοπάδι και δεν απομακρύνονταν από το μαντρί όταν αυτό βρισκόταν εκεί. Ο αφέντης τα τάιζε πάντοτε στο μαντρί για να επιστρέφουν εάν καθυστερούσαν κάπου κυνηγώντας κάποιο άγριο ή ακολουθούσαν κάποιο θηλυκό σε περίοδο αναπαραγωγής.

Η τροφοδοσία των βοσκών, κυρίως σε леб-λεμπ (ψωμί) και των τσομπανόσκυλων σε чуменици-τσσουμενίτσι (σκυλόψωμα), γινόταν από τον ιδιοκτήτη που ζούσε στο χωριό, αν και τις περισσότερες φορές οι βοσκοί ήταν μέλη της οικογένειας του ιδιοκτήτη. Κάποιο άτομο της οικογένειας, συνήθως μικρό αγόρι ή κάποιος γέροντας έφερνε τα τρόφιμα στο μαντρί.

Μια γιορτή μεγάλη στο μαντρί γινόταν τη μέρα του стрижејне-στριζζέινε (κουρέματος), αφού εκείνη τη μέρα θα έπαιρναν το μαλλί που ήταν το μεγαλύτερο έσοδό τους, μια και τότε η τιμή του ήταν αρκετά μεγάλη. Ψητά της σούβλας ετοιμάζονταν, τραγούδια ακούγονταν κι όλα τα μέλη της οικογένειας ήταν παρόντα. Η ατμόσφαιρα ήταν πέρα για πέρα χαρούμενη.

Άλλη γιορτή παραδοσιακά καθιερωμένη, ήταν η δεύτερη μέρα του Πάσχα, όπου όλη η οικογένεια ανέβαινε στο μαντρί και γιόρταζαν με φαγοπότι τη μεγάλη αυτή γιορτή της Ορθοδοξίας.

Κέφι, θαυμάσια ατμόσφαιρα, συντροφικότητα, παραλήρημα, χαρά… Δύσκολα μπορούν να συνδιαστούν λέξεις για να περιγράψουν τον 2^ο ετήσιο χορό της Νόβα Ζόρα, της εφημερίδας των εθνικά Μακεδόνων στην Ελλάδα.

Όλα ξεκίνησαν στις 8.30 η ώρα της 17^ης Μαρτίου, στο κέντρο Νυχτέρι του Соровичево-Σοροβίτσσεβο (Αμύνταιο) και αυτό που ακολούθησε ήταν άνω των προσδοκιών των οργανωτών, αλλά και των παρεβρισκομένων. Η αίθουσα του κέντρου, η οποία στην αρχή θεωρήθηκε κάπως μεγάλη για την όλη εκδήλωση, τελικά αποδείχτηκε μικρότερη των αναγκών. Κάποιοι έμειναν όρθιοι. Και ποιός καθόταν άλλωστε; Ο χορός και το μακεδόνικο τραγούδι, χωρίς σταματημό, ακούγονταν εώς τις τέσσερις περίπου τα ξημερώματα.

Εάν και η έναρξη είχε προγραμματιστεί για τις 8.30, Μακεδόνες άρχισαν να καταφτάνουν από τις 7 η ώρα και από όλα τα μέρη της βόρειας Ελλάδας. από το Костур-Καστοριά, εώς το Сер-Σέρρες. Λίγο αργότερα η αίθουσα ήταν ήδη γεμάτη και η εκδήλωση ξεκίνησε με χαιρετιστήριο λόγο από τον συντάκτη της εφημερίδας. Ακολούθησε μια υπέροχη εμφάνιση του χορευτικού τμήματος του πολιτιστικού συλλόγου του χωριού Овчарани, Леринско-Οβτσσάρανι, Λέρινσκο (Μελίτη Φλώρινας), το οποίο χόρεψε και τραγούδησε χορούς και τραγούδια από πολλά μέρη της Μακεδονίας. Το κέφι φούντωσε και όλη η σάλα πλέον χόρευε και τραγουδούσε στους ρυθμούς και μελωδίες της θαυμάσιας μουσικής ορχήστρας Μουσικόραμα, από την περιοχή του Лерин-Φλώρινας. Η τέλεια ατμόσφαιρα έφτασε στο ζενίθ με τον προσκεκλημένο γκεστ σταρ της βραδιάς, τον γνωστό μουσικό Стевче Стојковски-Στέβτσσε Στόικοβσκι, ο οποίος με τη γκάιντα και τη ζούρλα του, ξεσήκωσε ακόμη περισσότερο τους παρεβρισκομένους και έδωσε ένα άλλο, παραδοσιακότερο τόνο στον εορτασμό αυτό. Μεγάλη εντύπωση και συγκίνηση επέφερε επίσης και το τραγούδι ενός νεαρού κοριτσιού από την περιοχή του Кукуш-Κούκουςς, το οποίο με την γλυκιά του φωνή και με την  συνοδεία της ορχήστρας, τραγούδησε το Јовано Јованке.

Επίσης υπήρχε έκθεση πολλών τευχών της Нова Зора, όπως και του Ελληνο-Μακεδονικού και Μακεδονο-Ελληνικού Λεξικού και έτσι πολλοί είχαν την ευκαιρία να προμηθευτούν κάποια από αυτά.

Η επιτυχία του δεύτερου αυτού εορτασμού της εφημερίδας ακούστηκε παντού και σχολιάζεται ακόμη και σήμερα, με τόνους αισιοδοξίας και ελπίδας, ως προαγγελία μεγαλύτερης μαζικοποίησης του μακεδόνικου κινήματος στην Ελλάδα, ως μήνυμα καλύτερων ημερών σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα και την αναγνώριση των εθνικά Μακεδόνων. Αυτό όμως εξαρτάται από όλους μας!!!

Παρακάτω ακολουθεί ο χαιρετιστήριος λόγος των οργανωτών, κατά τη έναρξη της εκδήλωσης, ο οποίος δόθηκε στη μακεδόνικη γλώσσα και εδώ δίνεται σε μετάφραση:

,, Αγαπητοί συμπολίτες, αγαπητοί Μακεδόνες,

Καλως ήρθατε στο δεύτερο εορτασμό της εφημερίδας μας, της εφημερίδας όλων μας, Νόβα Ζόρα. Έναν εορτασμό για όλους τους Μακεδόνες σε όλον τον κόσμο.

Αγωνιζόμαστε για τα δικαιώματα των Μακεδόνων στην Ελλάδα, πάμε μπροστά, δεν σταματάμε. Έχουμε εφημερίδα, έχουμε το κόμμα Виножито-Ουράνιο Τόξο, έχουμε συλλόγους, ίντερνετ ράδιο και τηλεόραση, έχουμε μουσικές ορχήστρες, έχουμε ανθρώπους.

Σήμερα βρίσκονται εδώ Μακεδόνες από τις περιοχές Κόστουρ, Λέριν, Κάιλαρι, Βόντεν, Νέγκουςς, Ενιτσσεβάρνταρ, Σόλουν, μέχρι και από Σερ και πολύ σημαντικό είναι το γεγονός ότι μεταξύ μας βρίσκονται και Έλληνες δημοκράτες, οι οποίοι στηρίζουν τον αγώνα μας για αναγνώριση και δίκαια.

Καιρός είναι επιτέλους να αναγνωριστούν οι εθνικά Μακεδόνες στην Ελλάδα, να αρχίσει η μακεδόνικη γλώσσα να διδάσκεται στα σχολεία, να επιστρέψουν τα αδέλφια μας πολιτικοί πρόσφυγες, να αφεθεί στην ησυχία της η μακεδονική κουλτούρα για να μπορεί ελεύθερα να αναπτύσεται.

Για τους λόγους αυτούς μάχεται η εφημερίδα Νόβα Ζόρα, όπως και για να αφυπνίσει μεγάλο αριθμό Μακεδόνων, οι οποίοι ακόμη βρίσκονται σε κατάσταση λήθης και πιστεύουν στα ψέματα της ελληνικής πολιτείας, μιας πολιτείας που είναι αναγκαίο να χρησιμοποιήσει την οικονομικοκοινωνική κρίση που βρίσκεται και να θέσει βάσεις εκδημοκρατισμού και εξευρωπαϊσμού. Επιτέλους.

Πέρυσι, στον πρώτο εορτασμό, είχαμε πει την περίφημη φράση του μεγάλου Μακεδόνα από το Πόστολ-Πέλλα, Κρστε Πέτκοβ Μίσιρκοβ, колку сме, толку сме, токму сме – πόσοι είμαστε, τόσοι είμαστε, είμαστε ότι πρέπει. Φέτος μπορούμε να πούμε ότι είμαστε ακόμη περισσότερο ότι πρέπει.

Θα θέλαμε να εκφράσουμε τις ευχαριστίες μας σε όλους εσάς που βοηθάτε να εκδίδεται η εφημερίδα και να μοιράζεται σε πολλά μακεδόνικα χωριά και πόλεις.

Η εφημερίδα είναι δική σας και όποιος μπορεί να βοήθησει οικονομικά ή να γρ¨αψει κάτι ή να μοιράζει, αυτό να το πράξει.

Επίσης, ένα μεγάλο ευχαριστώ στον πολιτιστικό σύλλογο του Овчарани-Οβτσσάρανι (Μελίτη), που είναι μαζί μας για να δώσει μεγαλύτερη ομορφιά στον χορό, όπως και στο μουσικό συγκρότημα Μουσικόραμα, το οποίο αμέσως δέχτηκε και μάλιστα δωρεάν να καλύψει τις μουσικές ανάγκες της όλης εκδήλωσης. Μεγάλο ευχαριστώ και στον Стевче Стојковски, ο οποίος κατάγεται από το χωριό Горно Врбени-Γκόρνο Βρμπενι (Ξινό Νερό Φλώρινας) και ο οποίος ήρθε από τη Δημοκρατία της Μακεδονίας, αφιλοκερδώς για να μας διασκεδάσει με τη γκάιντα και το κάβαλ του.

Μαζί μας σήμερα είναι επίσης και εκπρόσωποι των παιδιών φυγάδων από τη Δ.Μακεδονίας, εκπρόσωποι της τούρκικης μειονότητας της Θράκης, εκπρόσωποι των Μακεδόνων της Αλβανίας και Βουλγαρίας, εκπρόσωποι των Μακεδόνων μεταναστών μας στη Γερμανία και Βέλγιο.

Είμαστε εδώ και θα είμαστε εδώ και δεν θα σταματήσουμε εωσότου οι Μακεδόνες στην Ελλάδα και σε όλον τον κόσμο δεν ζουν ως αυτό που είναι. Ως Μακεδόνες.

Καλά να περάσετε στον χορό.

Να στε γεροί και δυνατοί, νε στε Μακεδόνες!!!

Μετά από τους συλλόγους  „Преспа (Πρέσπα)“, „Илинден (Ίλιντεν)“, „Мир (Μιρ)“, „Мед (Μεντ)“ και „ Гора (Γκόρα)“, οι Μακεδόνες στην Αλβανία κατάφεραν να ιδρύσουν έναν ακόμη. Πρόκειται για τον σύλλογο „Мост (Μοστ-Γέφυρα)“ τον οποίο ίδρυσαν οι Μακεδόνες που ζουν στην περιοχή Голо Брдо-Γκόλο Μπ΄ρντο και ήδη έχει εγγραφεί στο μητρώο του Πρωτοδικείου των Τιράνων.
Μέσω του Μοστ, οι κάτοικοι της περιοχής, τον εικοστό πρώτο αιώνα, θα αγωνίζονται για τα βασικά τους δικαιώματα, την αναγνώρισή τους ως Μακεδόνες από πλευράς αλβανικού κράτους και εισαγωγή της μακεδόνικης γλώσσας στην τακτική διδασκαλία των σχολείων. Επίσης, μέσω διαφόρων δραστηριοτήτων, θα διατηρούν την εθνική μακεδόνικη ταυτότητά τους, τον πολιτισμό, παράδοση, γλώσσα, ιστορία και έθιμα.
Η έδρα του συλλόγου βρίσκεται στο Δήμο Требиште-Τρέμπισστε και πολύ σύντομα θα συσταθούν παρακλάδια και στους δήμους Острени-Όστρενι και Стеблево-Στέμπλεβο, της ίδιας περιοχής, όπου συνολικά υπάρχουν 22 χωριά, από τα οποία στα 18 ζουν μόνο Μακεδόνες. Οι Μακεδόνες του Голо Брдо είχαν αναγνωριστεί από το αλβανικό κράτος το 1949. Από τότε μέχρι και σήμερα, ως Μακεδόνες  η Αλβανία συνεχίζει να αναγνωρίζει επίσημα μόνο τους Μακεδόνες που ζουν στην περιοχή της Мала Преспа (Μάλα Πρέσπα-Μικρή Πρέσπα).

Од 22 до 24 Март, се одржа Генералното Собрание на Европската Слободна Алијанса – Европска Политичка Партија, на партијата што со повеќе европратеници учествува на работите на Европскиот Парламент и нејзин член е и партијата на Македонците во Грција, Виножито.  Повеќе од 150 политичари и активисти од целата Европа, претставници на 35 партии, членови на ЕФА, се сретнаа во градот Ljouwert, главен град на Fryslan, провинција на Холандија, со цел да разговараат во врска со европската изборна програма за 2014 година, како и за повеќе други прашања, во врска со малцинствата и етничките заедници на земјите на стариот континент.

Присуствуваше и делегација на Виножито, преку членовите на Претседателството на партијата Павле Филипов Воскопулос и Димитри Иоанну, како и преставник на Македонците во Бугарија и партијата ОМО Илинден ПИРИН, Стојан Мечкаров. Активистите за човековите права на Македонците во Грција и Бугарија, освен нивното активно учество на работите на Собранието, имаа прилика да информираат во врска со Македонците во Грција и Бугарија, недостаток на демократија и непостоечките права на сите ,,различни,, групи на граѓани што живеат во овие земји. Исто така, беа дискутирани стратегии кои ќе се протуркаат од страна на Европарламентарците и ќе се однесуваат на прашања поврзани со Македонците во Грција, како што е јазикот, признавањето, културата, политички бегалци и многу други. Димитри Иоанну, како член на Политичкото Биро на ЕФА, учествуваше и на работите на бирото, кои беа одржани во истиот град на 22 Март и каде беа разгледани прашања и донесени одлуки во врска со стратегии и кандидатури на нови партии со цел да станат членови на оваа Алијанса. Претставниците на Виножито имаа исто така прилика да се запознаат од блиску со системот на самоуправување кој се применува во локалните општества на Холандија и општо на западна Европа, нешто што е сосема различно од скапаниот, остарен систем што владее во Грција. Холандија е една од најдемократски земји на светот, каде сите граѓани уживаат на нивните права, независно од етничкиот идентитет, мајчиниот јазик, вера, политичка идеологија, култура или сексуална ориентација и сите заедно придонесуваат за напредокот на оваа земја.

Από τις 22 εώς τις 24 Μαρτίου, έλαβε μέρος η Γενική Συνέλευση της Ευρωπαϊκής Ελεύθερης Συμμαχίας – Ευρωπαϊκό Πολιτικό Κόμμα, του κόμματος που με περισσότερους ευρωβουλευτές συμμετέχει στις εργασίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και μέλος του είναι και το κόμμα των εθνικά Μακεδόνων στην Ελλάδα, Виножито-Ουράνιο Τόξο. Περισσότεροι από 150 πολιτικοί και ακτιβιστές από όλη την Ευρώπη, εκπρόσωποι των 35 κομμάτων μελών της E.F.A.  συναντήθηκαν στην πόλη Ljouwert, πρωτεύουσα της Fryslan, περιοχής της Ολλανδίας, για να συζητήσουν σχετικά με το ευρωπαϊκό εκλογικό πρόγραμμα του 2014, όπως και για πολλά άλλα θέματα σχετικά με τις μειονότητες και τις εθνικές κοινότητες των χωρών της γηραιάς ηπείρου.

Παρούσα ήταν και αντιπροσωπεία των εθνικά Μακεδόνων στην Ελλάδα, μέλη του Προεδρείου του Виножито-Ουράνιο Τόξο, όπως και εκπρόσωπος των Μακεδόνων της Βουλγαρίας, του κόμματος ΟΜΟ  Ίλιντεν ΠΙΡΙΝ. Οι Παύλος Φιλίποβ Βοσκόπουλος και Δημήτρης Ιωάννου από κοινού με τον Στόγιαν Μετσσκάροβ του ΟΜΟ Ιλιντεν ΠΙΡΙΝ, εκτός της συμμετοχής στις εργασίες της Συνέλευσης, είχαν την ευκαιρία να συζητήσουν με όλους τους Ευρωβουλευτές της E.F.A. και να ενημερώσουν σχετικά με τους εθνικά Μακεδόνες στην Ελλάδα και Βουλγαρία, το έλλειμα δημοκρατίας και τα ανύπαρκτα δικαιώματα όλων των ,,διαφορετικών,, ομάδων πολιτών που ζουν στη χώρα. Επίσης συζητήθηκαν στρατηγικές κινήσεις που θα προωθηθούν στο άμεσο μέλλον στο Ευρωκοινοβούλιο από πλευράς Ευρωβουλευτών και θα αφορούν θέματα των Μακεδόνων στην Ελλάδα, όπως γλώσσα, αναγνώριση, πολιτισμός, πολιτικοί πρόσφυγες και πολλά άλλα. Ο Δημήτρης Ιωάννου, ως μέλος του πολιτικού γραφείου της EFA, συμμετείχε και στις εργασίες αυτού, που έλαβαν μέρος στην ίδια πόλη στις 22 Μαρτίου, και όπου συζητήθηκαν θέματα και λήφθηκαν αποφάσεις σχετικά με στρατηγικές και υποψηφιότητες νέων κομμάτων, με σκοπό να γίνουν και αυτά μέλη της Συμμαχίας αυτής. Οι εκπρόσωποι του Виножито είχαν επίσης την ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά το σύστημα αυτοδιοίκησης και αυτοδιαχείρησης που εφαρμόζεται στις τοπικές κοινωνίες της Ολλανδίας και γενικά της δυτικής Ευρώπης, κάτι το τελείως διαφορετικό από το σάπιο και απαρχαιωμένο σύστημα που επικρατεί στην Ελλάδα. Η Ολλανδία είναι μια από τις δημοκρατικότερες κοινωνίες του κόσμου, όπου όλοι οι πολίτες απολαμβάνουν τα δικαιώματά τους, ανεξαρτήτως εθνικής συνείδησης, μητρικής γλώσσας, θρησκείας, πολιτικής ιδεολογίας, κουλτούρας ή σεξουαλικού προσανατολισμού και όλοι μαζί συμβάλουν στην πρόοδο της χώρας αυτής.

Македонско оро со голем успех организираа во соработка македонските друштва од западниот дел на Германија, кое што беше одржано во градот Аахен, на 24 Март 2012. Голем број Македонци имигранти со потекло од македонските села во Грција и од Република Македонија, пристигна од повеќе градови на Германија, Белгија, Холандија, дури и од Луксембург и ја наполна целосно салата на македонскиот културен центар на Аахен. Од 7 попладне па до разденување на следниот ден, присутните се забавуваа, разговараа, се запознаваа меѓу себе. Голема заслуга за одличната атмосфера имаше и уметникот Јордан Митев од Република Македонија, кој заедно со останатите членови на оркестарот и со гајдата и кавалот, создадоа една посебна вечер, која сите ќе ја долго ќе ја памтат. Во оваа прекрасна манифестација присуствуваа и членови на партијата на Македонците во Грција, Виножито, кои во текот на нивното враќање од Собрание во Холандија, примија покана за орото и со задоволство ја прифатија. Таму имаа прилика да се сретнаат со повеќе Македонци економски имигранти од повеќе места на северна Грција и се договорија за непосредно формирање на огранок на Виножито за западна Европа, со цел подлабока соработка на изборно, политичко, културно и јазично ниво.

Μακεδόνικο χορό με μεγάλη επιτυχία διοργάνωσαν σε συνεργασία οι μακεδόνικοι σύλλογοι του δυτικού τμήματος της Γερμανίας, ο οποίος έλαβε μέρος στην πόλη Άαχεν, στις 24 Μαρτίου 2012. Πλήθος Μακεδόνων μεταναστών με καταγωγή από τα μακεδόνικα χωριά της Ελλάδας, αλλά και της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, κατέφθασε από πολλές πόλεις της Γερμανίας, του Βελγίου, της Ολλανδίας, μέχρι και του Λουξεμβούργου και γέμισε ασφυκτικά την αίθουσα του μακεδόνικου πολιτιστικού κέντρου του Άαχεν. Από τις 7 το απόγευμα εώς τα ξημερώματα της επόμενης μέρας, οι παρεβρισκόμενοι διασκέδασαν, συζήτησαν, γνωρίστηκαν μεταξύ τους. Μεγάλη ήταν και η συμβολή στην όλη ατμόσφαιρα και του καλλιτέχνη Јордан Митев – Γιόρνταν Μίτεβ από τη Δημοκρατία της Μακεδονίας, ο οποίος με τα υπόλοιπα μέλη της ορχήστρας του και με τη γκάιντα και το κάβαλ του, δημιούργησε μια ξεχωριστή βραδιά, την οποία όλοι θα θυμούνται για μεγάλο διάστημα. Στην θαυμάσια αυτήν εκδήλωση παρεβρέθηκαν και μέλη του κόμματος των εθνικά Μακεδόνων στην Ελλάδα, Виножито-Ουράνιο Τόξο, τα οποία κατά τη διάρκεια της επιστροφής τους από Συνέδριο στην Ολλανδία, έλαβαν πρόσκληση για το χορό και με ευχαρίστηση τη δέχτηκαν. Εκεί, είχαν την ευκαιρία να συναντηθούν με πολλούς Μακεδόνες οικονομικούς μετανάστες, από πολλά μέρη της βόρειας Ελλάδας και συμφώνησαν στην άμεση σύσταση  κλάδου του Виножито δυτικής Ευρώπης, με σκοπό τη βαθύτερη συνεργασία σε εκλογικό, πολιτικό, πολιτιστικό και γλωσσικό επίπεδο.

Το κείμενο που ακολουθεί, έχει γραφτεί από τον Γάλλο συγγραφέα του 19^ου αιώνα Έντμοντ Αμπού και πρόσφατα επαναδημοσιεύτηκε από τον ευρωπαϊκό τύπο. Περιγράφει την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα το 1858, μερικές δηλαδή δεκαετίες μετά την σύσταση του νεοελληνικού κράτους. Μήπως σας θυμίζει σημερινές καταστάσεις; Και μετά 150 χρόνια δηλαδή, δεν άλλαξε τίποτα.

Παράλυτη από το χρέος, βοηθημένη από τις ευρωπαϊκές δυνάμεις, καταρακωμένη από μη αποτελεσματική διοίκηση: οι διαγνώσεις των αρρώστειων της Ελλάδας δεν αποτελούν κάτι το νέο.

Η Ελλάδα είναι το μοναδικό παράδειγμα χώρας, η οποία ζει σε κατάσταση χρεοκοπίας από την ημέρα που συστάθηκε. Εάν τέτοια κατάσταση κυριαρχούσε στη Γαλλία ή στην Αγγλία μόνο ένα χρόνο, θα επέρχονταν φρικτές καταστροφές. Η Ελλάδα ειρηνικά ζούσε σε χρεοκοπία περισσότερα από 20 χρόνια. Όλοι οι προϋπολογισμοί της χώρας, από τον πρώτο εώς τον τελευταίο, είναι ελλειματικοί.  
Σε πολιτισμένες χώρες, όταν το συνολικό ποσό των εσόδων δεν επαρκεί για να καλύψει τον προϋπολογισμό των εξόδων, δημιουργείται διαφορά από εσωτερικό δανεισμό. Η ελληνική κυβέρνηση όμως ποτέ της δεν προσπάθησε να λάβει τέτοιο δάνειο και κάθε προσπάθεια να το πράξει αυτό, θα ήταν μάταια.
Οι δυνάμεις, οι οποίες προστατεύουν την Ελλάδα, είναι υποχρεωμένες να εγγυούνται την φερεγγυότητα του ελληνικού κράτους, με σκοπό να μπορεί να διαπραγματεύεται με εξωτερικούς δανειστές. Τα δάνεια όμως, που λήφθηκαν με τον τρόπο αυτό, οι κυβερνήσεις τα σπατάλησαν χωρίς καμιά χρησιμότητα για τη χώρα και τώρα όταν τα χρήματα πλέον δεν υπάρχουν, τα κράτη που εγγυούνταν, δεν έχουν άλλο τί να πράξουν, από το να δείξουν έλεος και να πληρώσουν τους τόκους, τους οποίους η Ελλάδα δεν μπορεί να καλύψει.
Σήμερα, η χώρα παραιτήθηκε από όλες τις ελπίδες αποπληρωμής των χρεών της και εάν οι τρίτες δυνάμεις συνεχίσουν να πληρώνουν απροσδιόριστα αντί για αυτήν, η Ελλάδα δεν θα βρεθεί σε καλύτερη κατάσταση επειδή τα χρέη της θα είναι πάντοτε μεγαλύτερα από τα έσοδά της.
Η Ελλάδα είναι η μοναδική πολιτισμένη χώρα όπου ο φόρος εισοδήματος καταβάλεται σε είδος.  Τα χρήματα είναι τόσο σπάνια στη χώρα και έτσι μοναδική εκδοχή ήταν να αποδεχτεί αυτήν τη μέθοδο συγκέντρωσης. Η κυβέρνηση στην αρχή όρισε εφοριακούς υπαλλήλους, οι οποίοι θαρραλαία ξεκίνησαν το καθήκον τους, αλλά μετά δεν επέτυχαν να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους προς το κράτος, το οποίο δεν είχε τη δύναμη να τους περιορίσει. Τώρα όταν το κράτος ξεκίνησε μόνο του να συγκεντρώνει το φόρο, τα έξοδα αποδείχθηκαν μεγαλύτερα, ενώ τα έσοδα που συγκεντρώθηκαν ήταν αυξημένα απειροελάχιστα.
Οι φορολογούμενοι ακολουθούσαν το παράδειγμα των εφοριακών: δεν πλήρωναν. Πλούσιοι ιδιοκτήτες, οι οποίοι έχουν μεγάλη επίδραση, κατάφεραν να απατήσουν το κράτος με χρηματισμούς, κοινώς λαδώματα, ή με εκφοβισμούς των εκπροσώπων του. Οι εκπρόσωποι, οι οποίοι αμοίβονται με χαμηλούς μισθούς και μπορούν να απολυθούν με κάθε αλλαγή υπουργού, δεν προστατεύουν τα συμφέροντα του κράτους, όπως γίνεται στη δική μας χώρα.   Μοναδικός τους σκοπός είναι να φροντίζουν τα συνφέροντα των πλουσίων και ισχυρών και να γεμίζουν τις δικές τους τσέπες μέσω αυτής της διαδικασίας. Σε ότι αφορά τους μικρούς ιδιοκτήτες γης, οι οποίοι υποχρεούνται να πληρώνουν αντί των πλουσίων γειτόνων τους, όταν δεν μπορούν λόγω της φτώχειας τους να προστατευτούν, έχουν ισχυρούς φίλους, οι οποίοι ενεργούν καταλλήλως για να μην κατασχεθούν οι περιουσίες αυτών.
Στην Ελλάδα, ο νόμος δεν αποτελεί κάτι το απαραβίαστο όπως εμείς το γνωρίζουμε.  Οι φορολογούμενοι είναι πεπεισμένοι ότι λόγω του αδελφικού αισθήματος με τους εφοριακούς, πάντοτε μπορούν να αφήσουν στην άκρη τις τυπικότητες και να επιτύχουν μια θετική συμφωνία.  Οι Έλληνες πολύ καλά γνωρίζονται μεταξύ τους και λίγο αγαπιούνται. Στην ουσία όμως, δεν γνωρίζουν την αφηρημένη έννοια, την ύπαρξη που αποκαλούμε κράτος και που καθόλου δεν συμπαθούν. Επίσης, οι εφοριακοί είναι πάντοτε προσεκτικοί: εκείνοι γνωρίζουν ότι πρέπει να αποφεύγουν να νευριάζουν τους συμπατριώτες τους, επειδή στο δρόμο για το σπίτι υπάρχουν πολλά επικίνδυνα σημεία και μπορεί εύκολα να συμβούν ατυχήματα.
Οι νομάδες φορολογούμενοι (βοσκοί, ξυλοκόποι, καρβουνιάρηδες και ψαράδες) ονόμασαν την αποφυγή καταβολής φόρου με τον όρο ,,εργασία τιμής,,. Θεωρούν, όπως κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας, ότι τα αφεντικά τους είναι εχθροί τους και ότι το μεγαλύτερο δικαίωμα του ανθρώπου είναι να κρατάει τα χρήματά του. Λόγω αυτών των αιτιών, εώς το 1846, οι Έλληνες υπουργοί οικονομικών ετοίμαζαν δύο προϋπολογισμούς εσόδων. Ο πρώτος, προϋπολογισμός της τρέχουσας χρονιάς, παρουσίαζε τα ποσά που η κυβέρνηση έπρεπε να λάβει και ο δεύτερος, διοικητικός προϋπολογισμός, παρουσίαζε αυτό που η κυβέρνηση έλπιζε να λάβει.
Επειδή όμως οι υπουργοί οικονομικών κάνουν πάντοτε λάθη υπέρ του κράτους όταν υπολογίζουν πιθανές πηγές εσόδων, χρειαζόταν πολλές φορές να ετοιμάζουν και τρίτο προϋπολογισμό, στον οποίο αναφέρονταν λεπτομερώς τα ποσά που το κράτος ήταν σίγουρο ότι θα συγκεντρώσει. Παράδειγμα, το 1845, σχετικά με το φόρο που έπρεπε να καταβάλουν ιδιώτες φορολογούμενοι λόγω της χρήσης από πλευράς τους δημόσιων ελαιόδεντρων, ο αρμόδιος υπουργός ανέφερε ότι θα έπρεπε να καταβληθούν 441.800 δραχμές. Στον διοικητικό όμως προϋπολογισμό, ανέφερε ότι έλπιζε σε ποσό των 61.500 δραχμών. Αυτή όμως η ελπίδα ήταν πολύ αισιόδοξη από μόνη της και έτσι από τις 441.800 δραχμές που έπρεπε το κράτος να λάβει και τις 61.500 δραχμές που έλπιζε να λάβει, έλαβε στο τέλος μόνο 4.457 δραχμές και 31 λεπτά, δηλαδή μόλις 1% του ποσμού που έπρεπε να λάβει σύμφωνα με το νόμο. Το 1846, ο υπουργός αποφάσισε ότι μάταια ετοιμαζόταν ο διοικητικός προϋπολογισμός και σταμάτησε η χρήση του.
Τα κύρια έξοδα του ελληνικού κράτους είναι: εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους (εσωτερικού και εξωτερικού), λίστα πολιτών, χρηματοδότηση του κοινοβουλίου και των κυβερνητικών υπουργείων, συγκέντρωση φόρων, διοικητικά έξοδα και διάφορα άλλα έξοδα.
Εάν έπρεπε να συμβουλέψω μια κυβέρνηση η οποία δεν ήταν σίγουρη για την ικανότητά της, τους δεσμούς της με τους υπηκόους της και την πρόοδό της, εγώ θα έλεγα: „Να βγει δάνειο με κάθε τρόπο“.
Τα δάνεια δίνονται μόνο σε κυβερνήσεις που είναι επιβεβαιωμένες. Δάνεια δίνονται μόνο σε κυβερνήσεις που πιστεύεται ότι είναι αρκετά τίμιες να σεβαστούν τις υποχρεώσεις τους και δάνεια δίνονται μόνο σε κυβερνήσεις που οι δανειστές επιθυμούν να διατηρήσουν σε λειτουργία. Πουθενά στον κόσμο η αντιπολίτευση δεν δανείζει στην κυβέρνηση. Επίσης, οι δανειστές μπορούν να δανείσουν μόνο όταν έχουν και εκείνοι τα αναγκαία χρήματα.

„Φρανκφούρτερ Αλγκεμάιν Τσάιτουνγκ“

Пленарната седница на Европскиот Парламент го одобри на 14 Март 2012, со големо мнозинство, извештајот за напредокот на Република Македонија за 2011 година, со кој се бара непосредно започнување на претпристапните преговори со Европската Унија, без предусловот за решавање на прашањето околу името.

Во оваа пленарна седница на Европскиот Парламент која беше одржана во францускиот град Стразбург, за резолуцијата која беше доставена од нејзиниот излагач Ричард Ховит, за гласаа 582 членови, против 70 и 34 европарламентарци изјавија воздржаност.
Преку оваа резолуција, се повикува Европскиот Совет да одреди дата за започнување на преговорите, без дополнително задоцнување, додека истовремено се изразува жалењето на Европскиот Парламент за фактот дека «спорот околу името продолжува да го спречува патот на земјата кон Европската Унија, спречувајќи ја така и самата процедура на проширување». Исто така, беше изгласан и потврден фактот дека прашањето за името се однесува само на името на државата а не на националниот идентитет и на јазикот. Европарламентарците објаснија дека нема да дозволат во иднината контроверзии околу терминот ,,македонски,, и ,,македонски јазик,,.

Меѓу реакциите и коментарите што се слушнаа за целиот случај, најкарактеристичен беше тој на грчки европратеник, кој кажа во текот на седницата дека ,,и да не го земиме предвид името, се работи за земја со недостиг на демократија и голема корупција,, (кој зборува!!!). На ова, полски европратеник одговори дека во овој момент Грција е најголемата опасност за Европа и поради тоа добро ќе биде да не коментира.

Веќе следниот ден започнаа претпристапните преговори.

Η Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου ενέκρινε στις 14 Μαρτίου 2012, με μεγάλη πλειοψηφία, την έκθεση προόδου της Δ.Μακεδονίας για το 2011, με την οποία ζητείται η άμεση έναρξη των προενταξιακών διαπραγματεύσεων με την ΕΕ, χωρίς τη ρητή προϋπόθεση της επίλυσης του θέματος της ονομασίας.

Στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου που έλαβε μέρος στο Στρασβούργο της Γαλλίας, για το ψήφισμα που υποβλήθηκε από τον εισηγητή Ρίτσαρντ Χόβιτ, υπέρ ψήφισαν 582 μέλη, κατά 70 και 34 ευροβουλευτές δήλωσαν αποχή.
Με το ψήφισμα, καλείται το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να ορίσει ημερομηνία για την έναρξη των διαπραγματεύσεων, χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση, ενώ εκφράζεται η λύπη του Ευρωκοινοβουλίου για το γεγονός ότι «η διένεξη για το όνομα εξακολουθεί να εμποδίζει τον δρόμο της χώρας για την ένταξη στην ΕΕ, παρεμποδίζοντας έτσι και την ίδια τη διαδικασία της διεύρυνσης». Επίσης ψηφίστηκε και επιβεβαιώθηκε το γεγονός ότι το θέμα του ονόματος αφορά μόνο το όνομα της χώρας και όχι την εθνική ταυτότητα και τη γλώσσα. Οι ευρωβουλευτές εξήγησαν ότι δεν θα επιτρέψουν στο μέλλον την αμφισβήτηση του όρου ,,μακεδόνικος,, και ,,μακεδόνικη γλώσσα,,.

Μεταξύ των αντιδράσεων και σχολίων που ακούστηκαν για το όλο γεγονός, η πλέον χαρακτηριστική ήταν αυτή  Έλληνα Ευρωβουλευτή, ο οποίος είπε κατα τη διάρκεια της συνεδρίασης ότι ,,και να μην λάβουμε υπόψη μας το όνομα, πρόκειται για μια χώρα με ελλειπής δημοκρατία και μεγάλη διαφθορά,,. (Ποιός μιλάει;;;) Σε αυτό, Πολωνός Ευρωβουλευτής απάντησε ότι αυτήν την στιγμή η Ελλάδα αποτελεί το μεγαλύτερο κίνδυνο για την Ευρώπη και για το λόγο αυτό καλά θα κάνει να μην σχολιάζει.

Ήδη από την επόμενη μέρα ξεκίνησαν οι προενταξιακές διαπραγματεύσεις.