ΑΠΟΜΥΘΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ “ΘΕΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ”

Το 1991, η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας (ΣΔΜ), ψήφισε υπέρ της ανεξαρτησίας από τη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας. Η ΣΔΜ κήρυξε την ανεξαρτησία της ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας», ωστόσο, όπως είναι γνωστό η Ελλάδα αντιτέθηκε στην ανεξαρτησία της χώρας, λόγω της χρήσης της λέξης «Μακεδονία» στην ονομασία της. Σύμφωνα με την επίσημη ελληνική άποψη, τα «Σκόπια» δεν έχουν το δικαίωμα να “μονοπωλήσουν” το «Ελληνικό όνομα της Μακεδονίας». Αν επιτραπεί στα “Σκόπια” να χρησιμοποιούν το όνομα «Μακεδονία», θα υπάρξει σύγχυση μεταξύ της νέας Δημοκρατίας και της “ελληνικής επαρχίας της Μακεδονίας”. Η Ελλάδα υποστηρίζει επίσης ότι Μακεδόνικο έθνος και μακεδόνικη γλώσσα δεν υπάρχουν και ότι όλα αυτά είναι «δημιουργία» του Τίτο το 1944.

Ωστόσο αληθεύουν όλα αυτά; Το όνομα της Δημοκρατίας είναι το πραγματικό πρόβλημα ή κάτι άλλο; Δημιουργείται στ’ αλήθεια σύγχυση μεταξύ των δύο Μακεδονιών; Αληθεύει ότι το Μακεδόνικο έθνος «κατασκευάστηκε» πριν από λίγες δεκαετίες; Από μια προσεκτική ανάλυση του προδικαστικού ερωτήματος προκύπτει ότι τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Πρώτον, η ελληνική πλευρά υποστηρίζει ότι το συνταγματικό όνομα της Δημοκρατίας της Μακεδονίας είναι ταυτόσημο με την ονομασία της ευρύτερης γεωγραφικής περιοχής “Μακεδονία”, κάτι που δεν είναι σωστό. Το συνταγματικό όνομα της χώρας δεν είναι απλά “Μακεδονία”, αλλά είναι «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Υπάρχει ένας σαφής πολιτικός προσδιορισμός (“Δημοκρατία”), που προηγείται του ουσιαστικού «Μακεδονία». Επιπλέον, στην Ελλάδα, υπάρχουν τρεις ξεχωριστές διοικητικές περιοχές ή “Περιφέρειες” που χρησιμοποιούν το ουσιαστικό «Μακεδονία» στο όνομά τους. Οι περιφέρειες αυτές είναι: «Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας», «Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας» και «Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης”. Οι περιφέρειες αυτές διακρίνονται σαφώς μεταξύ τους από τα αντίστοιχα προθέματα πριν από το ουσιαστικό «Μακεδονία». Εξάλλου, αυτές οι εσωτερικές διοικητικές περιοχές της Ελλάδας εύκολα διακρίνονται και ξεχωρίζουν από το ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος που ονομάζεται «Δημοκρατία της Μακεδονίας».

Έτσι, για ποιό λόγο όλη αυτή η διαμάχη; Κατά ειρωνικό τρόπο, ο πραγματικός λόγος για τη διαμάχη αυτή «αποκαλύφθηκε» το 1993 από τον πρώην Πρωθυπουργό της Ελλάδας, Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, ο οποίος δήλωσε το εξής: «κατανόησα το Σκοπιανό (Μακεδόνικο) ζήτημα από την αρχή στην πραγματική του διάσταση … Το πρόβλημα για μένα δεν ήταν το όνομα του κράτους. Ήταν να αποφευχθεί η εμφάνιση ενός δεύτερου μειονοτικού προβλήματος στη Δυτική Μακεδονία (το 1ο είναι οι Τούρκοι της Δ.Θράκης) … Για μένα, ο στόχος πάντα ήταν να δηλώσει σαφώς η γειτονική Δημοκρατία ότι δεν υπάρχει σλαβο-μακεδόνικη μειονότητα στην Ελλάδα… Αυτό είναι το κλειδί στην Ελληνο-Σκοπιανή (Μακεδόνικη) διαμάχη». Πράγματι, η Ελλάδα μέχρι σήμερα δεν έχει αναγνωρίσει επισήμως Μακεδόνικη εθνοτική και γλωσσική μειονότητα, κάτι το οποίο έντονα έχει κατακριθεί από πλευράς ελληνικών και διεθνών οργανώσεων. Η πιο πρόσφατη διεθνής οργάνωση που καταδίκασε την Ελλάδα για την συμπεριφορά της απέναντι στην εθνική της μακεδόνικη κοινότητα, ήταν τα Ηνωμένα Έθνη. Ο ανεξάρτητος εμπειρογνώμων μειονοτικών ζητημάτων του ΟΗΕ, δημοσίευσε το 2009 έκθεση για την Ελλάδα, όπου αναφερόταν μεγάλος αριθμός παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κάλεσε “την Ελλάδα να αποχωρήσει από τη διαμάχη για το αν υπάρχει μακεδόνικη ή τουρκική μειονότητα στην Ελλάδα και να επικεντρωθεί στην προστασία των δικαιωμάτων αυτοπροσδιορισμού, ελευθερίας της έκφρασης και του συνεταιρίζεσθαι των εν λόγω κοινοτήτων ».

Επίσης, ο ισχυρισμός ότι το Μακεδόνικο έθνος και η μακεδονική γλώσσα κατασκευάστηκαν πριν από μερικές δεκαετίες, δεν είναι μόνο ανόητος, αλλά και ένα κραυγαλέο ψέμα. Υπάρχουν άφθονα  στοιχεία τα οποία αποδεικνύουν το ακριβώς αντίθετο και παρακάτω θα αναφερθούν δύο τρανταχτά παραδείγματα. Περισσότερο από έναν αιώνα πριν, όταν οι άνθρωποι από όλες τις περιοχές της Μακεδονίας, μετανάστευσαν στις ΗΠΑ, πολλοί από αυτούς δήλωσαν ως ιθαγένεια τους τη Μακεδόνικη, ως κάτι διαφορετικό από τη βουλγαρική, σερβική και ελληνική. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία από το Ellis Island, κατά την περίοδο 1897-1924, υπήρχαν 7.821 τέτοια άτομα. Αυτό το γεγονός έλαβε μέρος πολλές δεκαετίες πριν την «κατασκευή» του Μακεδόνικου έθνους από τη Γιουγκοσλαβία του Τίτο, όπως η ελληνική πολιτική ισχυρίζεται. Επίσης, σε σχέση με την ύπαρξη της μακεδονικής γλώσσας, ένα από τα ισχυρότερα αποδεικτικά στοιχεία, δεν προέρχεται από τον ακαδημαικό κόσμο, αλλά –τί ειρωνία- από το ίδιο το ελληνικό κράτος. Στην ελληνική εθνική απογραφή του πληθυσμού, το 1920, η μακεδονική γλώσσα αναφέρεται ώς Μακεδόνικη γλώσσα, ως μία από τις γλώσσες που ομιλούνται από τμήματα του πληθυσμού στην Ελλάδα και όχι ως σλαβομακεδόνικη ή σλαβική ή σλαβικό ιδίωμα. Μέρος των επισήμων αποτελεσμάτων της απογραφής αυτής δημοσιεύθηκαν και ως εκ τούτου αναγνωρίστηκε και η μακεδόνικη γλώσσα από το ελληνικό κράτος. (Γενικά Αρχεία του Ελληνικού κράτους, αναδημοσίευση Μ. Χουλιαράκης, Γεωγραφική, διοικητική και πληθυσμιακή εξέλιξη τησ Ελλάδας, τόμος 3, σελίδα 363).

Την πρώτη περίοδο, η Ελλάδα δεν δεχόταν τη χρήση του όρου «Μακεδονία» στο όνομα της Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Αυτή η στάση όμως άλλαξε και τώρα δέχεται τη χρήση αυτή, αλλά μόνο με γεωγραφικό προσδιορισμό. Και αυτό όχι λόγω «καλοσύνης», αλλά επειδή η Αθήνα γνωρίζει ποιές θα είναι οι συνέπειες επι της μακεδόνικης εθνικής ταυτότητας και της μακεδόνικης γλώσσας (π.χ. Βόρεια Μακεδονία, Βορειομακεδόνες, Βορειομακεδόνικη γλώσσα). Ομοίως και κάποιο όνομα όπως Βάρνταρσκα Μακεντόνια-Μακεδονία του Βαρδάρη, θα άλλαζε τη μακεδονική εθνική ταυτότητα (π.χ. Βαρδαρομακεδόνες κτλ.). είναι πλέον ξεκάθαρο ότι οι ελληνικές θέσεις για το όνομα της Δημ.Μακεδονίας, δεν σχετίζονται με το όνομα αυτό καθ’αυτό της χώρας, αλλά αποτελούν προσπάθεια επαναπροσδιορισμού της Δημ.Μακεδονίας, του μακεδόνικου λαού και της μακεδόνικης γλώσσας. Έχοντας υπ’όψη τις δηλώσεις της Δημ.Μακεδονίας (με απόλυτο δίκιο), πως κάθε αλλαγή στη μακεδόνικη ταυτότητα και γλώσσα, δεν πρόκειται να γίνει αποδεκτή, είναι πλέον ξεκάθαρο πως οι γεωγραφικοί προσδιορισμοί δεν μπορούν να αποτελούν βάση για «λύση του προβλήματος».

Είναι ξεκάθαρο δηλαδή πως το πρόβλημα δεν έχει καμιά σχέση με το όνομα της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, αλλά με την Ελλάδα, η οποία θα πρέπει να αποδεχτεί ότι το όνομα δεν αποτελεί καμιά απειλή. Η χώρα μας θα πρέπει να δεχτεί πως η γειτονική χώρα έχει κάθε δικαίωμα, ηθικό και νομικό (σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο), να ονομάζεται όπως επέλεξε και επίσης ότι ακόμα και σήμερα υπάρχουν Μακεδόνες και μακεδόνικη γλώσσα και στην επικράτειά της και εκτός αυτής. Εάν παραφράσουμε τον κ.Μητσοτάκη, τότε θα έχουμε στα χέρια μας το «κλειδί» της Ελληνο-Μακεδόνικης «διαμάχης».

δεν επιτρέπονται τα σχόλια.

Κατηγορίες

Ευχαριστούμε θερμά τους Μακεδόνες οικονομικούς μας μετανάστες σε Αυστραλία, Καναδά και δυτική Ευρώπη, όπως και τους φίλους μας απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας, για την οικονομική στήριξη της έκδοσης της Нова Зора. Благодариме - Μπλαγκοντάριμε


ALPHA BANK

Account 852 00 2101 031390

IBAN: GR47 0140 8520 8520 0210 1031 390

BIC: CRBAGRAA

Μηνιαίες Εκδόσεις

Македонска Ризница
  • ,ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΥΧΩΝ
    РАЗГЛЕДУВАЊЕ НА ПРЕТХОДНИ БРОЕВИ
  • 2016 (147)
  • 2015 (416)
  • 2014 (404)
  • 2013 (377)
  • 2012 (372)
  • 2011 (323)
  • 2010 (202)