Κάποτε, πριν μερικά χρόνια, μια δημοσι- ογράφος της Θεσ- σαλον ίκης -Солун, επισκέφτηκε το χωριό Зеленич-Ζέλενιτςς-Σκλήθρο του νομού Φλώρινας. Εκεί συνάντησε ένα ηλικιωμένο άντρα και άρχισε να τον ρωτά- ει για την ιστορία του χωριού.

Όταν όμως ο γεράκος είπε την ιστορία, η δημοσιογράφος κα- τάλαβε ότι δεν ήταν τα πράγ- ματα όπως τα είχε διαβάσει στην επίσημη ελληνική ιστο- ρία. Ρώτησε λοιπόν το γέρο αν αισθάνεται Έλληνας και αυτός απάντησε ότι είναι Μακεδόνας και ότι δεν απολαμβάνει τα ανθρώπινα δικαιώματα όπως θα έπρεπε ως Μακεδόνας. Η δημοσιογράφος ρώτησε: «Για- τί δεν υψώνετε τη φωνή σας, εσείς οι Μακεδόνες για να διεκδικήσετε τα δικαιώματά σας;». Ο γέρος αποκρίθηκε ότι υπάρχει μεγάλος φόβος στην ψυχή των Μακεδόνων. Η δη- μοσιογράφος συνέχισε: «Δεν ξέρετε ότι για να δώσουν γάλα στο μωρό, αυτό πρέπει να κλά- ψει;». Και ο γεράκος απάντησε:

«Εδώ ούτε τα μωρά δεν κλαίνε !!!».

Οι παλαιότεροι τράβηξαν πολ- λά !!! Ο φόβος φωλιάζει στις καρδιές τους. Σήμερα όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά.

Εμείς, Εσείς αγαπητοί αναγνώ- στες-мили Македонци,κυρί- ως η νέα γενιά, τί λέτε; Αξίζει να… «κλάψουμε λιγάκι»; Να αγωνιστούμε για τα δικαιώμα- τά μας και για την αξιοπρέπειά μας ;

Αξίζει; !!!