ЕТНИЧКИТЕ ПРОМЕНИ ВО СЕВЕРНА ГРЦИЈА (МАКЕДОНИЈА) ΕΘΝΟΤΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΕΛΛΑΔΑ (ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ) (1928 – 1940)

(ΙΙ μέρος. Το Ι μέρος δημοσιεύτηκε στο τεύχος Νοεμβρίου. www.novazora.gr)

Ολόκληρη την περίοδο μεταξύ των δύο παγκοσμίων πολέμων, οι ελληνικές επίσημες αρχές, προσπάθησαν να αποδείξουν ότι με την εγκατάσταση τεραστίων προσφυγικών πληθυσμών, επιτεύθηκε στη Μακεδονία της Ελλάδας, ελληνική εθνική ομογενοποίηση. Η επίσημη θέση της ελληνικής πολιτικής ήταν πως στο δικό της κομμάτι της Μακεδονίας δεν υπήρχε άλλος πληθυσμός. Όλοι ήταν Έλληνες. Αυτοί που δεν αισθάνονταν έτσι, «εθελοντικά» εγκατέλειψαν τη χώρα. Επειδή όμως, δεν μπορούσαν έτσι εύκολα να κρύψουν την παρουσία περισσοτέρων από 300.000 Μακεδόνων, τα αρμόδια όργανα, τα κυβερνητικά έντυπα, οι πολιτικοί και οι πνευματικοί άρχοντες, ισχυρίζονταν και επέμεναν να παρουσιάζουν τον αριθμό των Μακεδόνων στην Ελλάδα όσο το δυνατόν μικρότερο από τον πραγματικό και πάντοτε να τους αντιμετωπίζει ως ελληνικό πληθυσμό με λιγότερο ανεπτυγμένη την ελληνική εθνική συνείδηση.

Αποδεικτικό της ύπαρξης Μακεδόνων στα μέρη αυτά ήταν η επίδραση της μακεδόνικης γλώσσας. Έτσι π.χ. μεγάλος αριθμός ελληνικών εφημερίδων εκείνου του καιρού, επιδείκνυαν τον «κίνδυνο» οι πρόσφυγες του ελληνο-τουρκικού πολέμου (1922), οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στη Μακεδονία, ευκολότερα να μάθουν τη μακεδόνικη απ’ ότι την ελληνική γλώσσα, ιδιαίτερα οι τουρκόφωνοι πρόσφυγες. Λογικό το συμπέρασμα πώς μόνο μια συμπαγής μάζα ιδίων χαρακτηριστικών θα μπορούσε να με φυσικό τρόπο και χωρίς εξαναγκασμό να έχει τόση ισχυρή επίδραση στους νεοεγκατεστημένους πρόσφυγες. Παρόλη την τεράστια πίεση, η μακεδόνικη γλώσσα και παραπέρα παρέμεινε το βασικό μέσο επικοινωνίας μεταξύ του πληθυσμού. Η απομάκρυνση της γλώσσας από την καθημερινή ζωή αποτελούσε άλυτο πρόβλημα για τις ελληνικές αρχές. Η γλώσσα παρέμεινε σημαντικός παράγοντας προστασίας της συνείδησης της  εθνικής ταυτότητας των Μακεδόνων και ισχυρό όπλο εναντίων της προσπάθειας αφομείωσής των, ιδιαίτερα κατα την περίοδο της δικτατορίας του Μεταξά (1936-1940). Από τις πολυάριθμες πληροφορίες εκείνης της περιόδου αναφέρεται πως σε μέρα λαικής αγοράς, στη δυτική πλευρά της Μακεδονίας της Ελλάδας, δινόταν η εντύπωση στον οποιοδήποτε «πως δεν βρίσκεται σε ελληνική γη».

Λόγω του ότι οι επίσημες αρχές δεν αναγνώριζαν την ύπαρξη εθνικού μακεδονικού πληθυσμού, είναι πολύ δύσκολο να επιβεβαιωθεί ο πραγματικός αριθμός του. Έτσι θα χρησιμοποιήσουμε άλλες πηγές. Έτσι π.χ. προσεγγίζουν την πραγματικότητα οι αριθμοί που παρουσίαζε το ΚΚΕ το 1935. Λόγω της ανάγκης να οικοδομήσει δική του πολιτική πάνω στο μακεδονικό πρόβλημα στην Ελλάδα, η ηγεσία  του κόμματος, μην πιστεύοντας στα επίσημα κρατικά όργανα, πραγματοποίησε δημογραφική έρευνα. Τα αποτελέσματα της «απογραφής» έδειξαν ότι τότε στην Ελλάδα ζούσαν  περίπου 300.000-320.000 Μακεδόνες. Στην περιοχή Лерин-Λέριν-Φλώρινας  – 70 000 или 81% του συνολικού πληθυσμού, στην περιοχή Костур-Κόστουρ-Καστοριάς – 45.000 ή 61%, περιοχή Воден-Βόντεν-Έδεσσας (περιλαμβανομένων και των περιοχών Ениџевардар-Γιαννιτσών και Негуш-Νάουσας) – 85.000, Кајларско-Κάιλαρσκο-Πτολεμαίδας – 20.000, περιοχή Σερ-Σερρών και Ντραμ-Δραμας – 50.000 και στην περιοχή Σόλουν-Θεσσαλονίκης 30.000 Μακεδόνες.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια.

Κατηγορίες

Ευχαριστούμε θερμά τους Μακεδόνες οικονομικούς μας μετανάστες σε Αυστραλία, Καναδά και δυτική Ευρώπη, όπως και τους φίλους μας απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας, για την οικονομική στήριξη της έκδοσης της Нова Зора. Благодариме - Μπλαγκοντάριμε


ALPHA BANK

Account 852 00 2101 031390

IBAN: GR47 0140 8520 8520 0210 1031 390

BIC: CRBAGRAA

Μηνιαίες Εκδόσεις

Македонска Ризница
  • ,ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΥΧΩΝ
    РАЗГЛЕДУВАЊЕ НА ПРЕТХОДНИ БРОЕВИ
  • 2016 (147)
  • 2015 (416)
  • 2014 (404)
  • 2013 (377)
  • 2012 (372)
  • 2011 (323)
  • 2010 (202)