Αρχεία | Φεβρουάριος, 2016

Το κράτος (σας) με νίκησε

του Δημήτρη Φύσσα

Tέλειωσα το σχολείο το 1974 κι έπιασα αμέσως δουλειά, πριν ακόμα μπω στο πανεπιστήμιο. Έχω δηλαδή ένσημα από την εποχή της μεταπολίτευσης (εργοστάσιο «Θερμίς»). Από τότε, σχεδόν χωρίς σταματημό, δουλεύω. Καθώς δεν ήμουνα φτωχόπαιδο, στην αρχή δε δούλευα για το ψωμί, μα για το βούτυρο. Από τότε που έκανα παιδιά κι ήρθαν και διάφορες δυσκολίες κι έγινα φτωχόπαιδο, δουλεύω για το ψωμί.

Μια ζωή στον ιδιωτικό τομέα, λοιπόν, ΙΚΑ τα πρώτα χρόνια (ή ούτε καν ΙΚΑ), κι από το 1984, στα 28 μου, ΤΕΒΕ (τώρα ΟΑΕΕ). Εργοστάσιο, βιβλιοπωλεία, διδασκαλία Αγγλικών για αρχάριους σ’ ένα χωριό της Αττικής, συγγραφή λημμάτων στην εγκυκλοπαίδεια «Ήλιος», καφάσια στη Λαχαναγορά, πλασιεδιλίκι, ιδιαίτερα μαθήματα, φροντιστήρια άλλων και δικά μου, κειμενογραφία σ’ εταιρίες, δημοσίευση με το κομμάτι σε περιοδικά κι εφημερίδες, συγγραφή λημμάτων στο λεξικό «Δημητράκου», γράψιμο βιβλίων, ειδησεογραφία, αρθρογραφία, παρουσίαση βιβλίων, τρεις μήνες σύμβουλος σ΄ έναν (πανάξιο, από τους λίγους) υπουργό, παραγωγή ραδιοφωνικών εκπομπών, επιμέλειες κειμένων –ίσως και τίποτ’ άλλο που το ξεχνάω.

Το ξαναλέω: 41 χρόνια στη δουλειά, 31 στην αυτοαπασχόληση. Υπάλληλος, εργοδότης, αυτοαπασχολούμενος, απ’ όλα. Όποιος/α καταλαβαίνει, καταλαβαίνει – για τους άλλους/τις άλλες (άεργους, προστατευμένους στο θερμοκήπιο του δημόσιου τομέα, κομματόσκυλα κ.λπ.) δεν έχει νόημα να εξηγώ.

Τώρα το ελληνικό κράτος με νίκησε. Αναγκάζομαι να κλείσω τα βιβλία μου (αν τα καταφέρω), μετά από 31 χρόνια (υποτιθέμενης) εργασιακής ανεξαρτησίας. ΦΠΑ, έκτακτες εισφορές, εισφορές αλληλεγγύης, γραφειοκρατία, προκαταβολές φόρου, συνάφειες, καταστάσεις πελατών – προμηθευτών, ΤΕΒΕ / ΟΑΕΕ (€ 450 το μήνα, παρακαλώ), χαράτσια, ΕΝΦΙΑ και δεν ξέρω και γω τι άλλο, με νικήσανε. Το ελληνικό κράτος με κατάφερε να του χρωστάω, εγώ που πάντα πλήρωνα τους φόρους μου στην ώρα τους. Κι αν συνέχιζα αυτοαπασχολούμενος, το χρέος μου θ’ αυξανόταν κι άλλο.

Δεν έχει νόημα να εξηγώ ούτε τι σημαίνει «Κλείνω τα βιβλία μου». Μόνο οι γνώστες και οι γνώστριες καταλαβαίνουνε το μέγεθος της ψυχολογικής ήττας.

Γι’ άλλους είναι τα ΕΣΠΑ, τα επιδόματα, οι χορηγίες, τα ρουσφέτια, οι διορισμοί (νόμιμοι, πλάγιοι και κομματικοί), οι αργομισθίες, οι κάρτες που τις χτυπάει άλλος, οι επιδοτήσεις, τα χαριστικά δάνεια, τα λεφτά που πέφτουν χωρίς δουλειά / με ελάχιστη δουλειά / ούτε καν με φυσική παρουσία, οι μέχρι και 18 μισθοί, οι απεργίες και οι στάσεις εργασίας, η τεμπελιά, τα συνδικαλιστικά προνόμια, τα εκτός έδρας, τ’ αφορολόγητα, οι πρόωρες συντάξεις, τα οδοιπορικά, οι κατά κλάδο παροχές, οι πληρωμένες διακοπές, οι ηγεμονικές αμοιβές, τα δώρα και τα μπόνους, οι κομματικοί διορισμοί (πράσινοι, μπλε, κόκκινοι και ροζ), τα πάσης φύσεως επιδόματα, τα ΝΠΔΔ που δεν παράγουν τίποτα, οι άδειες «απ’ τη σημαία» μετ’ αποδοχών, η μη παραγωγικότητα.

Γι’ άλλους είναι, όχι για μας. Πάντως, όχι για μένα. Και δεν τα ζηλεύω καθόλου. Για μας είναι τα όλο και περισσότερα χαρτιά και παραχαρτιά (που αυξηθήκανε, αν και υποτίθεται ότι όλα έχουνε γίνει ηλεκτρονικά), οι όλο και περισσότερες δυσκολίες, οι όλο και μεγαλύτεροι φόροι. Αυτό έχω να πω μετά από τόσες δεκαετίες δουλειάς: το ελληνικό κράτος μάς εκδικείται που δε γίναμε υπάλληλοί του. (Όμως φταίμε και μεις, γιατί ποτέ δε φτιάξαμε έναν πολιτικό φορέα που να εκπροσωπεί τον ιδιωτικό τομέα και μόνο – τον κόσμο της αυτοαπασχόλησης και της εξαρτημένης εργασίας, τον κόσμο δηλαδή του ΙΚΑ και του ΤΕΒΕ).

Οι συμφοιτητές και συμφοιτήτριές μου έχουνε πάρει σύνταξη. Δεν τους ζηλεύω ούτε κι αυτούς, ούτε θα το ’θελα για μένα (άσε που οι λεβέντες του ελληνικού κράτους θέλουνε και 3 χρόνια για να καταφέρουνε να βγάλουνε τη σύνταξή μας), ούτε μετανιώνω που δε διορίστηκα καθηγητής στη Μέση Εκπαίδευση. Να δουλεύω θέλω, και είμαι και νιώθω παραγωγικός, θα ’θελα να πεθάνω δουλεύοντας, σαν τυπικός, καλός αυτοαπασχολούμενος. Μα τώρα, αναγκασμένος να κλείσω τα βιβλία μου (αν τα καταφέρω, το ξαναλέω, και ποιος ξέρει πόσο τελικό χρέος θα μου βγάλουνε στην εφορία και στο ΤΕΒΕ) και μη όντας πια αυτοαπασχολούμενος, μόνο στην εξαρτημένη εργασία μπορώ να ξαναγυρίσω. (Ειρήσθω εν παρόδω ότι τελειώνει κι η σύμβασή μου στον «Αθήνα 9,84», πάνω στην ώρα.)

Ωστόσο, κανένας εργοδότης δε θα προσλάμβανε ένα σχεδόν εξηντάρη, δεν πα’ να ’ταν ο καλύτερος γραφιάς του κόσμου και με υγεία ταύρου. Θα ’μενα λοιπόν κατά πάσα πιθανότητα στην ανεργία και στην (ακόμα μεγαλύτερη) φτώχεια, όπως ο Στέλιος Μέσκουλας, ο ήρωας που έφτιαξα στο μυθιστόρημά μου «Η Νιλουφέρ στα χρόνια της κρίσης» («Εστία» 2015), αν δεν υπήρχε αυτή εδώ η εφημερίδα.

Υπάλληλος λοιπόν ξανά, απ’ τον καινούργιο χρόνο. Όπως όταν ήμουνα πιτσιρικάς. Έχει η ζωή γυρίσματα. Χαίρετε. Κι ευτυχισμένο το 2016.

d.fyssas@gmail.com

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ΕΜΕΙΣ «ΟΙ ΜΗ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΟ ΓΕΝΟΣ»….

Διάβασα και ξαναδιάβασα σήμερα τον νόμο του 1982 και θυμάμαι τις ελπίδες που είχαμε τότε το 81, πως αν βγει το ΠΑΣΟΚ θα γυρίσουν στα χωριά μας οι δικοί μας πολιτικοί πρόσφυγες…
Θυμάμαι, πως με κοίταζαν στην Τοπική Οργάνωση του χωριού όταν ζήτησα να γραφθεί στο πρακτικό που θα πήγαινε στη Νομαρχιακή και αυτό ανάμεσα στα άλλα αιτήματα…

Και πήγαν και ψήφισαν αυτόν τον νόμο… Και έμειναν πάλι στην ξενιτιά οι δικοί μας..
Και εγώ που έλεγα πως έφταιγε η κακιά Δεξιά ανακάλυπτα πως και το ΠΑΣΟΚ τα ίδια κάνει στους Μακεδόνες.

Όταν το 1978 γνώρισα τους θειούς μου στην πόλη των Σκοπίων ρώτησα τον μεγάλο
«Θείο Χρήστο τι έγινε τότε, τι έφταιξε;» – «Το ΚΚΕ φνούτσε -μου λέει- το ΚΚΕ μας χαντάκωσε…»

Και με αυτά και με τα άλλα πέθανε ο θείος το 2003 εκεί στα ξένα και ο δεύτερος ο Πέτρος πέθανε το 2012. Πέθανε και ο πατέρας μου το 2010 με τον καημό τους και εγώ ακόμα θυμάμαι που ρώτησα τον σύντροφο Γεννηματά στην Αθήνα δείχνοντας του ένα έγγραφο από το ληξιαρχείο που είχε γραμμένα τα ονόματα όλης της οικογένειας. Παππούς , γιαγιά και 7 αδέλφια..

«Σύντροφε του είπα, τα δύο μεγαλύτερα αδέρφια -σύμφωνα με αυτό που ψηφήσατε-
δεν είναι ΕΛΛΗΝΕΣ στο γένος για αυτό και παρέμειναν στο εξωτερικό, σε παρακαλώ πες μου τα υπόλοιπα πέντε αδέλφια τι γένος είναι;;;
Κάτι ψέλλισε για λάθος, ότι ο πρόεδρος είναι ενήμερος, ότι θα υπάρξει τροπολογία..» αλλά μάταια περιμέναμε χρόνια..

Και έτσι έγινα πενήντα και… για να καταλάβω δυό πράγματα..

Α. Τελικά καμιά πολιτική δύναμη δεν πάει κόντρα στην εθνική πολιτική που σταθερά επεδίωκε την απαλλαγή του έθνους από τους ανεπιθύμητους.. και Β. Στην ερώτηση τι είσαι απαντώ όπως ορίζει ο νόμος της πατρίδας μου… «ΜΗ ΕΛΛΗΝ στο γένος»

MORE SOKOL… 17/1/2016

«ΚΟΙΝΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Αθήνα 29.12.1982
Θέμα: Ελεύθερος επαναπατρισμός και απόδοση της Ελληνικής Ιθαγένειας στους πολιτικούς πρόσφυγες.
Έχοντες υπ’ όψη: Τις διατάξεις του Νόμου 400 / 76 “Περί Υπουργικού Συμβουλίου και Υπουργείων” όπως τροποποιήθηκαν με το Ν. 1266 / 1982 και στα πλαίσια της πολιτικής της Κυβέρνησης για Εθνική συμφιλίωση και ομοψυχία,
ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ:
Μπορούν να επιστρέψουν στην Ελλάδα όλοι οι Έλληνες το γένος , που κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου 1946-1949 και λόγω αυτού κατέφυγαν στην αλλοδαπή ως πολιτικοί πρόσφυγες έστω και αν αποστερήθηκαν της Ελληνικής Ιθαγένειας…

ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ
Γ. Γεννηματάς – Γιάννης Σκουλαρίκης»

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Ο Εμφύλιος του μυαλού τους

Ο γραμμματέας Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε να δικαιολογήσει τις αποκαλύψεις για διορισμούς μελών της οικογένειάς του – Παντελώς

του Ανδρέα Πετρουλάκη

του Ανδρέα Πετρουλάκη

ανυποψίαστος για το τι συμβαίνει στη ζωή έξω από τα δωμάτια που ζυμώνονται οι σημερινοί κυβερνώντες νομίζει ότι η απλή επίκληση του αριστερού ηρωικού παρελθόντος είναι η απάντηση

Από μικρό κι από τρελό. Ο νεαρός γραμματέας της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ, εν τη αφελεία του, λέει αυτά που σκέφτονται και οι πιο ψημένοι σύντροφοί του αλλά ξέρουν ότι δεν πρέπει να τα πουν. Oτι ήρθαν να κυβερνήσουν στο όνομα των μισών Ελλήνων. Αυτά λένε μεταξύ τους και με αυτόν τον ιδεασμό κατέκτησαν την εξουσία, απλώς ο άπειρος σύντροφος δεν είχε καταλάβει ότι αυτά δεν λέγονται δημοσίως. Μπορεί να έχει ακούσει πολλές φορές στο παρελθόν, στις κλειστές αίθουσες που δενόταν το ατσάλι, ότι ο αγώνας τους είναι καθαγιασμένος από το αίμα των ηττημένων του Εμφυλίου και η εξουσία θα είναι η δικαίωσή του, αλλά ο καημένος αυτός δεν ειδοποιήθηκε ότι τώρα λέμε ότι είμαστε κυβέρνηση όλων των Ελλήνων.

Για αυτό, ο φτωχός, παντελώς ανυποψίαστος για το τι συμβαίνει στη ζωή έξω από τα δωμάτια που ζυμώνονται οι αγωνιστές ακούγοντας «Αξιον Εστί», μακριά από τα πεζοδρόμια των αγώνων που περνούν τις δεκαετίες τους οι σύντροφοι, παρασάγγας από τον Εμφύλιο που κατοικεί στο μυαλό του, νομίζει ότι η απλή επίκληση του αριστερού ηρωικού παρελθόντος της οικογενείας του είναι η απάντηση που εξουδετερώνει κάθε ερώτηση. Προφανώς δεν έχει ακούσει ότι ζούμε σε ένα πολίτευμα που ονομάζεται κοινοβουλευτική αστική δημοκρατία, στην οποία κάθε κυβέρνηση  καλείται να εκπροσωπήσει όλους τους πολίτες, δηλαδή και τους κατιόντες της άλλης πλευράς του Εμφυλίου, τους απογόνους των εχθρών της οικογενείας του πριν από αρκετές δεκαετίες. Και πως όλα αυτά τα χρόνια η χώρα έχει κάνει πολλά βήματα μπροστά και έχει καταφέρει να σβήσει τις πληγές αυτές και καλά θα κάνει και ο ίδιος να τις διαβάζει σαν Ιστορία και όχι σαν προσόντα του ΑΣΕΠ.

Βουτηγμένος στο ιερό δίκιο του ο γραμματέας δεν υποψιάζεται καν ότι η μόνη αποδεκτή απάντηση θα ήταν πως τα μέλη της οικογενείας του που προσελήφθησαν είχαν τυπικά προσόντα καλύτερα από των συνυποψηφίων τους για τις ίδιες θέσεις

Γιατί εκεί έξω επιπλέον, υπάρχουν άνθρωποι που εργάζονται κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες και φορολογούνται βάναυσα και δικαιούνται να γνωρίζουν αν οι κρατικοί υπάλληλοι που πληρώνονται από τα χρήματά τους έχουν στο βιογραφικό τους κάτι περισσότερο από αδελφό που πέρασε τη ζωή του στις καταλήψεις  και παππού που δίκαζε στον Εμφύλιο τους αντιπάλους του (που μπορεί να ήσαν οι δικοί τους παππούδες). Βουτηγμένος στο ιερό δίκιο του ο γραμματέας δεν υποψιάζεται καν ότι η μόνη αποδεκτή απάντηση θα ήταν πως τα μέλη της οικογενείας του που προσελήφθησαν είχαν τυπικά προσόντα καλύτερα από των συνυποψηφίων  τους για τις ίδιες θέσεις. Και ότι μπορεί στο κόμμα τους να τους ζητάνε «να βάλουν πλάτη» και «να συνεχίσουν να προσφέρουν», αλλά αυτό είναι μια χαρά για την Κουμουνδούρου. Προκειμένου για θέσεις που αμείβονται από δημόσιο χρήμα, ο φορολογούμενος απαιτεί απλώς να προσλαμβάνονται αξιοκρατικά, ασχέτως αγωνιστικών περγαμηνών. Το ηθικό πλεονέκτημα μπορούν όσο θέλουν να το καταναλώνουν οι ίδιοι αλλά δεν μετρά πουθενά έξω για μεταπτυχιακό.

Και κάτι άλλο που προφανώς δεν αντιλαμβάνεται ο νέος, αλλά δεν φταίει και πολύ γιατί έτσι έχει διαπαιδαγωγηθεί. Στη Δημοκρατία μας υπάρχει ελευθερία του Τύπου. Για αυτό οι αποκαλύψεις του δεν θεωρούνται ρουφιανιά.

Πηγή: http://www.protagon.gr

…και το δικό μας σχόλιο: Εάν τα επαρκή μόρια πρόσληψης αποκτούνταν από το πόσο η οικογένεια προσέφερε στην αντίσταση και στον αγώνα κατά του φασισμού επί κατοχής και επί εμφυλίου πολέμου, τότε στα μακεδόνικα χωριά της Ελλάδας δε θα έπρεπε να υπάρχει κανένας άνεργος και όχι μόνο σήμερα, αλλά θα έπρεπε να υπογράφονται οι προσλήψεις και των επομένων.. τριών τεσσάρων γενεών… Και αφού το υψηλό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ ανέφερε αγωνιστές και θύματα των δημοκρατικών αγώνων εκείνης της εποχής, για ποιό λόγο ακόμη δεν έχει αναφέρει ούτε λέξη για τους χιλιάδες εκδιωγμένους Μακεδόνες, οι οποίοι πολέμησαν πλάι πλάι με τους παππούδες του;;;

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ОД СМЕШНО НА ПОСМЕШНО… – ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΑ ΓΕΛΟΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ…

Αυτή η πινακίδα ήταν στον καινούργιο αυτοκινητόδρομο Λέριν/Φλώρινα – Νεγκότσσανι/Νίκη, νέος δρόμος χρηματοδοτούμενος και από Κοινοτικά Ταμεία. Θα έπρεπε να παραδοθεί σε κυκλοφορία αυτές τις ημέρες.

Ο δρόμος οδηγεί στη Δημοκρατία της Μακεδονίας και τελειώνει δίπλα στο συνοριακό σταθμό.

Η πινακίδα ανέγραφε αυτό που πρέπει να γράφει, δηλαδή, το όνομα της πρώτης γειτονικής πόλης στην διπλανή χώρα. Δίπλα στο όνομα της πόλης πρέπει να αναγράφεται το ΜΚ σε κύκλο όπως αντίστοιχα για πινακίδες που οδηγούν προς Ελλάδα αναγράφεται το GR.

Αυτό ισχύει διεθνώς σύμφωνα με τους ανάλογους κανόνες κυκλοφοριακής σήμανσης σχετικα με τις πινακίδες. Στη πινακίδα δεν υπάρχει το ΜΚ μέσα σε λευκό κύκλο, όπως είναι υποχρέωση της χώρας μας και έτσι όπως έχει αναγνωρίσει και υπογράψει.

Το γελοίο όμως της όλης υπόθεσης ,,έσκασε,, λίγες μέρες μετά την τοποθέτηση της πρώτης πινακίδας…

Η κατασκευαστική εταιρεία που θα παραδώσει το δρομο – με καθυστέρηση – δέχθηκε πιέσεις από επαγγελματίες εθνικιστές, νεόκοπους “Μακεδονομάχους” και κατηγορίες για τη χρήση του όρου”Μπίτολα” – “Bitola” στη πινακίδα απαιτώντας να γράφει αντί “Μπίτολα” “Μοναστήρι”.

Ω! Του θαύματος…
Η εταιρεία άμεσα έκανε παραγγελία με νέες πινακίδες γιατί δεν είναι μόνο μία στο δρόμο περίπου 20 χιλιομέτρων. Κατέφτασε και γερανοφόρο και άλλαξε αυτές τις πινακίδες με τις νέες…που ήδη παρέλαβε.

Με άλλα λόγια ακολουθούν οι κατασκευαστικές εταιρείες μεγαλοιδεατικές ορέξεις και πολιτικές, επαγγελματιών “πατριωτών” στη χώρα …άλλωστε κατ’ αυτούς το “ελληνικότατο Μοναστήρι δεν απελευθερώθηκε στους Βαλκανικούς πολέμους 1912-13 όπως και η ,,Γευγελή,, και η ,,Στρώμνιτσα,,…

Τέτοιες ηλιθιότητες – και όχι μόνον – κάνουν στη χώρα μας οι αρμόδιοι…

Φυσικά θα υπάρξει και νομικό διεθνές πρόβλημα για τη χρήση σε πινακίδα του όρου αφού διεθνώς έχουν κατοχυρωθούν ονομασίες πόλεων κάθε χώρας, αφού ο αυτοκινητόδρομος είναι ενταγμένος σε διεθνές δίκτυο αυτοκινητόδρομων.

Η Εγνατία “έξυπνα” στη λεγόμενη Νέα Εγνατία σε κόμβους που δείχνουν (σήμα) το δρόμο για τη πρωτεύουσα άλλης χώρας έγραψαν “Skopja” ενώ έπρεπε “Skopje” γιατί έτσι έπρεπε σύμφωνα μα τα διεθνή στάνταρντ…

Θα μπορούσε δια διπλωματικής οδού η Νέα Εγνατία να αλλάξει το Skopja σε Skopje αν διαμαρτυρηθούν οι γείτονες…

Φανταστείτε το “πανηγύρι” με το “Μοναστήρι” στις νέες πινακίδες … στη πινακίδα της δεύτερης φωτογραφίας…

Δεν φαντάζομαι βέβαια οι γείτονες να αλλάζουν πινακίδες αυτοκινητοδρόμων και να γράφουν Solun αντί “Thessaloniki”, “Lerin” αντί “Florina”, “Kukush” αντί “Κιλκίς” κλπ.

Αρμόδιοι στο ΥΠΕΧΩΔΕ ξυπνήστε αν έχετε μυαλουδάκι και δεν γνωρίζετε τα τεκταινόμενα …

Παύλος Φιλίποβ Βοσκόπουλος

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ


Ποστάρισμα στο ίντερνετ, σημείωμα του σκηνοθέτη και σχόλια φίλων

Η ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ βγήκε στις αίθουσες τον Οκτώβρη του 2009, 60 χρόνια μετά τη λήξη του Εμφυλίου.
Γιατί το 2009 μια τέτοια ταινία;;
Γιατί όταν η ιστορία φεύγει από τα αρχεία με τις διαταγές και τους αριθμούς, και «γράφεται» πάνω σε ζωντανά πρόσωπα και κορμιά μιλάει διαχρονικά, θυμίζει, προβληματίζει. Γιατί η τέχνη αντλεί από την ανθρώπινη περιπέτεια.
ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ
Ποιος νίκησε τελικά ;;
Στα πεδία των μαχών των Βαλκανικών πολέμων χάθηκαν 12.000 έλληνες στρατιώτες, στη Μικρασιάτικη εκστρατεία 37.000, στην Ιταλογερμανική επίθεση 15.000 και στον Εμφύλιο 70.000, στρατιώτες και αντάρτες. Σε κάθε πόλεμο σκληραίνουν οι άνθρωποι, τα πρόσωπα σκοτεινιάζουν. Στον Εμφύλιο η διάσταση είναι πιο δραματική γιατί καμία εξήγηση δεν πείθει απόλυτα, δεν παρηγορεί. Η εμφύλια αναμέτρηση είναι η πιο τραγική εκδοχή πολέμου. Αφήνει για χρόνια ανοιχτές πληγές.
Ο λαός και ο τόπος πληρώνουν πανάκριβο λογαριασμό. Καμία πλευρά δεν μπορεί να είναι υπερήφανη, δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι όλα ήταν καλά καμωμένα. Από νέος ήθελα να κάνω μια ταινία γι’ αυτό το δύσκολο και οδυνηρό κεφάλαιο της σύγχρονης ιστορίας μας.
Την έκανα στα 68 μου. Για τη συγγραφή του σεναρίου ανέβηκα πολλές φορές σε όλα τα χωριά και τις βουνοκορφές του Γράμμου και του Βιτσίου, όπου διαδραματίζεται η ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ. Απαιτήθηκε πολύχρονη έρευνα σε επίσημα ντοκουμέντα, επιστημονικές μελέτες, γραπτές και προφορικές μαρτυρίες, που συχνά απέδιδαν απροσδόκητα αποτελέσματα, αφορμές για στοχασμό και αναστοχασμό πάνω στα γεγονότα. Δεν είμαι πολιτικός, ούτε ιστορικός, είμαι καλλιτέχνης και στην ταινία καταθέτω αυτό που μου αναλογεί, αυτό πού μέσα μου, επιμένει να με συγκλονίζει. Τη μοίρα των απλών ανθρώπων, των από κάτω, των λησμονημένων θυμάτων. Κινηματογράφησα μια κόλαση που διαδραματίστηκε στον παράδεισο, την ασύλληπτης ομορφιάς φύση της Δυτικής Μακεδονίας. Εστίασα στα πρόσωπα και τις ιστορίες των ταπεινών, ανταρτών, στρατιωτικών και χωρικών της περιοχής. Ιστορίες μεγάλης σκληράδας και μεγάλης ανθρωπιάς. Ήρωες μου δύο αδέρφια, βοσκόπουλα, 17 και 14 χρονών. Η τύχη τους, τύχη των τότε καιρών.
Πολυβόλα, αμερικάνικες βόμβες Ναπάλμ, παράσημα ηρώων, στρατοδικεία.
ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ

Stella Deli: Συμφωνώ, όταν είδα την ταινία πρώτη φορά, δεν μπορούσα να συγκρατήσω τα δάκρυα μου και οι “αριστερές” φίλες μου που δεν έχασαν κανέναν στον ελληνικό εμφύλιο…….απορούσαν και δεν κατάλαβαιναν για ποιό λόγο έκλαιγα ………

More Sokol: Εγώ όταν το είδα εξαγριώθηκα. Τσιμουδιά για τους Μακεδόνες. ο Βούλγαρης. Ένα ολόκληρο έργο 2 ώρες και το μόνο που βρήκε να πει ήταν ένα πουστσένο (μουγκό βεβαίως). Θυμάμαι φώναξα δυνατά στην γυναίκα μου -και ακούστηκε σε όλη την αίθουσα- “Καλά ρε γυναίκα, πως είναι δυνατόν οι Έλληνες αντάρτες του Βούλγαρη να χορεύουν Πουστσένο; Ελληνικούς χορούς δεν ήξεραν άραγε;;; Πάντως υπάρχει συνέντευξη του Βούλγαρη στην οποία απαντά πως εν γνώσει του προτίμησε να μην κάνει νύξη γιατί θα χανόταν το νόημα αυτών που ήθελε να δείξη.. Μπορούσαν βέβαια οι δήθεν αριστεροί σκηνοθέτες να πουν μια κουβέντα για τους Μακεδόνες του ΔΣΕ αλλά που;;;; ΚΡΙΜΑ.

Dino Boy Mican: Πολύ συγκεκαλυμένα υπάρχουν κάποια αμιδρά πράγματα και που παραπέμπουν εμμέσως στο θέμα, αλλά μόνο ένα υποψιασμένος θα κάνει τους συνειρμούς. Τι περίμενες, φιλέ More Sokol να ακούμε διαλόγους στα μακεδόνικα και να βλέπουμε τους ανεξάρτητους σχηματισμούς του ΝΟΦ;  Ένα ωραίο μισταγωγικό ταινιάκι μυθοπλασίας που αποκαθιστά τους αριστερούς αντάρτες στα μάτια μια κοινωνίας.

Stella Deli: Μου άρεσε η απάντηση – σχόλιο του More Sokol σ’ έναν “πατριώτη”…..”Ρε γείτονα εγώ είμαι 50 χρονών και έχω περάσει τα σύνορα 5 φορές για να δω συγγενείς μου. Εσύ πας 5 φορές τι βδομάδα να φας, να πιεις, να ψωνήσεις, να ….., να παίξεις στα καζίνο και όταν γυρνάς στο χωριό θυμάσαι και μένα να μου ρίξεις τη ρετσινιά” Σημ: Έχει και παιδί που σπουδάζει στη Βουλγαρία και πινακίδες βουλγάρικες στην BMW. Κατα τα άλλα είμεθα πατριώτες !! (Ορίστε μια φωτογραφία ενος τέτοιου πατριώτη προχτές στα Γιαννιτσά!! Άφησε εδώ τα χρέη του και η έδρα του είναι στη Βουλγαρία!!! Κατα τα άλλα Ελλάδα όλοι σε αγαπάνε!!! Και αυτός πιο πολύ από όλους). Kαι που βρήκες το δικαίωμα να με αποκαλείς “Σκοπιανό” ή “Βούλγαρο”; Η αναφορά μου στο πρώτο σχόλιο είναι ξεκάθαρη. Στα χωριά μας γεννήθηκαν οι παππούδες μας, οι πατεράδες μας, εμείς τα παιδιά μας, πήγαμε στο ίδιο σχολείο που πήγες και εσύ, στον ίδιο στρατό, στην ίδια εφορία, στο ίδιο ΙΚΑ, ΤΕΒΕ, Νοσοκομείο και πετάγεσαι σε μια συζήτηση να μας πεις οτι “θα κατασπαράξουμε την χώρα σου”…!!

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Трето полувреме – The Third Half – To Τρίτο Ημίχρονο

Η κινηματογραφική ταινία με τίτλο “Το Τρίτο Ημίχρονο” εμπνέεται από πραγματικά γεγονότα.
Αφηγείται την ιστορία της ποδοσφαιρικής ομάδας ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ της πόλης Σκόπιε που κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και της Bουλγαρικής κατοχής είχε για προπονητή της έναν Εβραίο, τον οποίο αποπειράθηκαν να δολοφονήσουν οι δυνάμεις κατοχής της Βουλγαρίας.

Η ταινία προκάλεσε διπλωματικό επεισόδιο ανάμεσα σε Μακεδονία και Βουλγαρία.
Έντονες ήταν οι διαμαρτυρίες των Βουλγάρων για τον τρόπο που το φιλμ περιέγραφε τα χρόνια της Βουλγάρικης κατοχής και την συμμετοχή των Βουλγάρων στην εθνοκάθαρση των Εβραίων της Μακεδονίας αλλά και την προσπάθεια εκβουλγαρισμού των Μακεδόνων.

Παράλληλα, το φιλμ του σκηνοθέτη Ντάρκο Μίτρεβσκι αφηγείται την ιστορία 7.148 Εβραίων της Μακεδονίας που οδηγήθηκαν σε θαλάμους αερίων της πόλης Τρεμπλίνκα από τις Bουλγαρικές αρχές, το στρατό και την αστυνομία.
Το σενάριο της ταινίας βασίστηκε στην αληθινή ιστορία της Neta Koen, Εβραίας από την Μακεδονία την οποία μπορείτε να δείτε και να ακούσετε στο παρακάτω βίντεο:
https://www.youtube.com/watch?v=v-A1Nu2rpS0

Επίσης ο τερματοφύλακας της ομάδας Μακεδονία έδωσε μια συνέντευξη για τα χρόνια εκείνα…. https://www.youtube.com/watch?v=1aR3qgaLlN0

Δείτε την επίσημη ιστοσελίδα της ταινίας “Το Τρίτο Ημίχρονο” εδώ: http://www.thethirdhalf-movie.com/.

Δείτε όλη την ταινία εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=8fo42TvEAgo

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

MAKEDONAJ PERLOJ МАКЕДОНСКИ БИСЕРИ – ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙΑ

“Μακεδονικά μαργαριτάρια”: Μια συλλογή 150 παραδοσιακών τραγουδιών από την Μακεδονία, μεταφρασμένα στην γλώσσα Εσπεράντο από τον Νίκολα Στραντζάσκι.

Η γλώσσα Εσπεράντο είναι μια τεχνητή γλώσσα, κατασκευασμένη από τον Πολωνό γιατρό Λούντβικ Ζάμενχοφ. Όραμα του ήταν η απλή και πολιτικά / εθνικά ουδέτερη αυτή γλώσσα να γίνει διεθνής ώστε να γεφυρώσει το χάσμα  επικοινωνίας μεταξύ των λαών.

Ολόκληρο το βιβλίο μπορείτε να το δείτε εδώ: http://i-espero.info/…/eo%20-%20makedonaj%20perloj.pdf

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

21 Февруари – Светски Ден на Мајчинскиот Јазик 21 Φεβρουαρίου – Παγκόσμια Hμέρα Μητρικής Γλώσσας

Η γλώσσα είναι χωρίς αμφιβολία, το πιο σημαντικό, το πιο αποτελεσματικό όργανο επικοινωνίας που έχει στη διάθεσή του ο άνθρωπος. Ο εορτασμός της Ημέρας μητρικής γλώσσας έχει διπλό νόημα. Από τη μια, υπογραμμίζει το σεβασμό που οφείλουμε στη μητρική μας γλώσσα και προβάλλει τις θυσίες και τους αγώνες που έχουν γίνει σε πολλά μέρη του κόσμου για να διαφυλάξουν οι άνθρωποι το δικαίωμά τους να μαθαίνουν, να μιλούν, να μελετούν και να διδάσκουν τη μητρική τους γλώσσα. Από την άλλη, μας υπενθυμίζει ότι το δικαίωμα να μιλά, να προωθεί και να προστατεύει κανείς τη μητρική του γλώσσα ισχύει όμοια σε εμάς και στους άλλους.
Η μητρική γλώσσα, για ένα λαό δεν είναι απλώς ένα μέσο επικοινωνίας, ένα όχημα μεταφοράς πληροφοριών και γνώσεων, συναισθημάτων και σκέψεων, είναι κάτι το πολύ πιο σημαντικό. Είναι ουσιαστικής σημασίας της εθνικής ταυτότητας του ανθρώπου και παράμετρος βασική του πολιτισμού του.

Η μητρική γλώσσα για κάθε λαό είναι ένας κοινωνικός θεσμός, που εκφράζει μια συγκεκριμένη φιλοσοφία ζωής, ένα ιδιαίτερο ύφος και ήθος ζωής. Στην εθνική γλώσσα έχουν εγγραφεί όλα τα βιώματα, όλες οι αξίες, όλες οι αντιλήψεις που έχουν υιοθετηθεί ανά τους αιώνες από μια γλωσσική κοινότητα, από ένα έθνος.

Η μητρική  γλώσσα για κάθε λαό είναι ουσιαστικά ο κόσμος του, η σκέψη του, ο ίδιος ο εαυτός του, εκφράζει, αποδίδει και ταυτίζεται με τον εθνικό πολιτισμό.

Και όπως ένας λαός προοδευτικός, που έχει συνείδηση της ιστορίας του και αισθάνεται εθνικά υπεύθυνος, περήφανος και αξιοπρεπής, φιλοδοξεί, εργάζεται και αγωνίζεται αδιάκοπα για την ποιοτική αναβάθμιση των άλλων πολιτισμικών κατακτήσεών του, κατά τον ίδιο τρόπο και στον ίδιο βαθμό πρέπει να ενδιαφέρεται, να μοχθεί και να αγωνίζεται για την ανάπτυξη και τον εμπλουτισμό της μητρικής του γλώσσας  και αυτό είναι ίσως και κατά κάποιο τρόπο στόχος ζωής για έναν λαό που στιγματίζεται η  μητρική του γλώσσα ως ανύπαρκτη.

Μάκης Γατόπουλος

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

МАКЕДОНЦИТЕ ВО ЗАПАДНА АВСТРАЛИЈА – ИСТОРИСКИ И СЕКОЈДНЕВНИ МИГОВИ ΟΙ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΣΤΗΝ ΔΥΤΙΚΗ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ – ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ

МАКЕДОНЦИ ЗА СЕВЕРНАТА ТЕРИТОРИЈА – ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗ (Northern Territory)

Πίσω στο 1905, ο κύριος Χέιλ, ένας σεβαστός Αυστραλιανός συγγραφέας και πολεμικός ανταποκριτής, μεταβαίνει στα Βαλκάνια για να ερευνήσει τη Μακεδόνικη αντίσταση κατά των Τούρκων.

Είχε συμπεράνει ότι η Αυστραλία θα έπρεπε να καλέσει και να εγκαταστήσει περίπου 100,000+  Μακεδόνικες οικογένειες στη Βόρεια Περιοχή.

Αυτό επειδή οι άνθρωποι αυτοί ήταν “πολύ εργατικοί, ολιγαρκείς, τίμιοι και φιλόξενοι.”

Είχε επίσης αναφέρει ότι οι Μακεδόνισσες ήταν ‘ηθικές και όμορφες’ ενώ είχε περιγράψει τους Μακεδόνες ως γεμάτους με υπέροχο θάρρος και λεπτή σωματική διάπλαση.

Ο κύριος Χέιλ είχε υποστηρίξει (ρατσιστικό βέβαια) ότι δε θα μπορούσε να σκεφτεί μια πιο ‘φίνα ράτσα’ απ΄οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη, όπως τους Μακεδόνες, οι οποίοι θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην οικοδόμηση και την ανάπτυξη της Αυστραλίας σε ένα μεγάλο έθνος.

МАКЕДОНЦИ ПИОНЕРИ ВО ЗАПАДНА АВСТРАЛИЈА, 1930 – ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΠΙΟΝΕΡΟΙ ΣΤΗ ΔΥΤΙΚΗ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ, 1930

Η Μακεδόνικη Κοινότητα της Δυτικής Αυστραλίας έχει ρίζες που συνδέονται με τις περιόδους μετανάστευσης που ακολούθησαν τις λήξεις του Πρώτου και Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Οι πρώτοι Μακεδόνες μετανάστες έφτασαν στην Αυστραλία τη δεκαετία του ΄20, μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι πιονέροι αυτοί ήταν στην ουσία “πετσσάλμπαρι” δηλαδή οικονομικοί μετανάστες που κατέφτασαν στην Αυστραλία για μια μερικών ετών εργασία και έπειτα επιστροφή στις οικογένειές τους στη Μακεδονία.
Τα σχέδιά τους αυτά όμως σύντομα άλλαξαν με την έναρξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και του Εμφυλίου Πολέμου στην Ελλάδα.
Μετά τη λήξη αυτών  των πολέμων, ξεκίνησε μια μακρόχρονη και δύσκολη διαδικασία επανένωσης οικογενειών και δεκάδες χιλιάδες Μακεδόνες βρήκαν μια νέα πατρίδα στη Δυτική Αυστραλία και συνέφεραν σημαντικά στην οικονομική, κοινωνική, πολιτιστική και αθλητική ανάπτυξη αυτής και γενικά ολόκληρης της Αυστραλίας.

МИГОВИ НА ЗАБАВА – ΣΤΙΓΜΕΣ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗΣ

Διοργάνωση μακεδόνικου πικ νικ στο Ουάνερου το 1960

Διοργάνωση μακεδόνικου πικ νικ στο Ουάνερου το 1960

МАКЕДОНЦИТЕ ВО МАНИЈМАП – ΟΙ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΤΟΥ ΜΑΝΙΙΜΑΠ

Η ζωή ήταν αρκετά πιο απλή στις αρχές της δεκαετίας του ΄60. Ετοιμασία αρνιών στις σούβλες για το γάμο στην οικογένεια Μάρκοβσκι στο Μάνιιμαπ.

Η ζωή ήταν αρκετά πιο απλή στις αρχές της δεκαετίας του ΄60. Ετοιμασία αρνιών στις σούβλες για το γάμο στην οικογένεια Μάρκοβσκι στο Μάνιιμαπ.

ГОРД МОМЕНТ – ΠΕΡΗΦΑΝΗ ΣΤΙΓΜΗ!


Ο Γκουθ Ουίτλαμ, ένας από τους πρωθυπουργούς της Αυστραλίας που άφησαν εποχή, επισκέπτεται τη  Macedonian Community in Perth, Western Australia (Μακεδόνικη Κοινότητα του Περθ, Δυτική Αυστραλία). Επίσης, φύτεψε ένα δέντρο μπροστά στη μακεδόνικη λέσχη, στα επίσημα εγκαίνιά της το  1976.

МАКЕДОНСКИОТ ПАРК ВО ЗАПАДНА АВСТРАЛИЈА – ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ

Γιότε Κιάντοβσκι, Πάντο Τόλλης, Τάνας Πέοβ και Κ΄ρστο Σκόρντοβ, κατασκευή του Μακεδόνικου πάρκου της Δυτικής Αυστραλίας – Περθ 1985. Όλοι τους με καταγωγή από τα μακεδόνικα χωριά της Ελλάδας.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Ден на Виното во Долна Горица, Мала Преспа Ημέρα Κρασιού στη Ντόλνα Γκόριτσα, Μάλα Πρέσπα

Οι Μακεδόνες της περιοχής Μάλα Πρέσπα στην Αλβανία, συνέχισαν την παράδοση διοργάνωσης της Ημέρας του Κρασιού, παραδοσιακά το μήνα Δεκέμβριο, εδώ και περισσότερα χρόνια στην σειρά. Για τον εορτασμό της ημέρας αυτής, το Αλβανικό Ινστιτούτο προστασίας της φύσης και η τοπική οργάνωση Green & Cleen, οργάνωσαν επίσημη εκδήλωση στην αυλή του κτιρίου του εθνικού δρυμού Πρέσπα. Η διοργάνωση έγινε στα πλαίσια του προγράμματος  SENIORA και χρηματοδοτήθηκε από την Κυβέρνηση της Σουηδίας. Έκθεση και προσφορά άφθονου κρασιού, παραδοσιακών μακεδόνικων εδεσμάτων, μακεδόνικοι παραδοσιακοί χοροί και τραγούδια από χορευτικά συγκροτήματα της ευρύτερης περιοχής, γλέντι για όλους τους παρεβρισκομένους, ήταν μερικά μόνο από τα στοιχεία που συνέθεσαν αυτήν την υπέροχη μέρα και εορτασμό. Πολλοί ήταν οι επισκέπτες, όπως και οι εκπρόσωποι της τοπικής και κεντρικής εξουσίας, των μέσων μαζικής ενημέρωσης και των διπλωματικών αντιπροσωπειών στη χώρα αυτή. Βλέπετε εκεί οι Μακεδόνες δεν είναι ,,ανύπαρκτοι,, ούτε οι εκπρόσωποί τους χαρακτηρίζονται ,,ανθαλβανοί,, ,,πράκτορες,, και άλλα πολλά…

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Κατηγορίες

Ευχαριστούμε θερμά τους Μακεδόνες οικονομικούς μας μετανάστες σε Αυστραλία, Καναδά και δυτική Ευρώπη, όπως και τους φίλους μας απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας, για την οικονομική στήριξη της έκδοσης της Нова Зора. Благодариме - Μπλαγκοντάριμε


ALPHA BANK

Account 852 00 2101 031390

IBAN: GR47 0140 8520 8520 0210 1031 390

BIC: CRBAGRAA

Μηνιαίες Εκδόσεις

Македонска Ризница
  • ,ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΥΧΩΝ
    РАЗГЛЕДУВАЊЕ НА ПРЕТХОДНИ БРОЕВИ
  • 2016 (147)
  • 2015 (416)
  • 2014 (404)
  • 2013 (377)
  • 2012 (372)
  • 2011 (323)
  • 2010 (202)