Αρχεία | Ιανουάριος, 2016

Η γραφειοκρατική γάγγραινα και το χρέος


Γράφει ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος* - freewill.gr

Διπλά βιβλία, άγνωστοι κωδικοί και απίστευτη τυπολατρεία είναι τα κύρια χαρακτηριστικά ενός απίθανου γραφειοκρατικού συστήματος, που σήμερα συντρίβει κυριολεκτικά την ελληνική οικονομία.

Στο Δημόσιο υπάρχουν διπλά βιβλία τα οποία ίσως και οι υπουργοί να αγνοούν. Υπάρχουν κωδικοί πληρωμής και κινήσεως κεφαλαίων που δεν έχουν καταγραφεί. Παρατηρούνται εσωτερικές μεταφορές πόρων που δεν ελέγχονται παρά μόνον από κάποιους μυστηριώδεις παράγοντες, αγνώστων λοιπών στοιχείων. Τα δε ποσά που κινούνται στο απίθανο αυτό κύκλωμα – το οποίο έχουν κατ’ επανάληψιν καταγγείλει άνθρωποι όπως οι κ.κ. Λέανδρος Ρακιντζής και Παναγιώτης Καρκατσούλης – εκτιμάται στα 2 με 3 δισεκατομμύρια ευρώ τον χρόνο.

Ουδείς τολμά να ψάξει τα ποσά αυτά και, ακόμα περισσότερο, να τα ελέγξει. Βρίσκονται στο απυρόβλητο, ενίοτε δε μάς λένε ότι αυτό γίνεται για «εθνικούς λόγους». Έτσι, την ώρα που η κυβέρνηση διαπραγματεύεται με τον εαυτό της –διότι περί αυτού πρόκειται– την δόση των 2 δισεκατ. ευρώ που πρέπει να μάς δώσουν οι δανειστές μας, το χρήμα αυτό υπάρχει στα δημόσια ταμεία αλλά κανείς δεν γνωρίζει πού βρίσκεται!

Κανείς, όμως, δεν θέλει και να μάθει πού και πώς κυκλοφορεί το χρήμα αυτό. Αυτός είναι και ο λόγος που η αμίμητη γραφειοκρατία μας – το κόστος της οποίας ο κ. Χρήστος Κήττας, μέλος του Λογιστικού Συλλόγου Αθηνών εκτιμά σε 14 δισεκατ. ευρώ ετησίως – δεν θέλει να υπάρξει ψηφιοποίηση των δημοσίων υπηρεσιών.

Σήμερα, όμως, μόνον με την ριζική και άμεση καταστολή της γραφειοκρατίας θα μπορούσε η χώρα να σωθεί από την κατάρρευση. Ιδού ένα πολύ απλό και εύγλωττο παράδειγμα το οποίο αναφέρει ο κ. Χρ. Κήττας, αποδεικνύοντας ταυτοχρόνως πόσο εχθρική είναι η γραφειοκρατία απέναντι στον πολίτη. Αναφέρεται έτσι σε πρόσφατη εγκύκλιο του υπουργείου Εργασίας σχετικά με τα δικαιολογητικά που απαιτούνται για την εφαρμογή των διατάξεων για την ρύθμιση ληξιπρόθεσμων οφειλών. Ζητούνται για τον σκοπό αυτόν, προφανώς εκτυπωμένα, στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι: α) ο οφειλέτης είναι φυσικό πρόσωπο, β) η υπαγόμενη στην ρύθμιση οφειλή υπερβαίνει το 50% του δηλωθέντος ετήσιου εισοδήματος του οφειλέτη, γ) η ακίνητη περιουσία του, όπως προκύπτει από την δήλωση περιουσιακής κατάστασης (Ε9) δεν υπερβαίνει σε αντικειμενική αξία το ύψος των 150.000 ευρώ.

Εάν είχαμε βάλει στόχο έως τώρα να περιορίσουμε την γραφειοκρατία, δεν θα έπρεπε να ζητηθεί κανένα δικαιολογητικό. Και τούτο γιατί:

α) Το ότι ο οφειλέτης είναι φυσικό πρόσωπο προκύπτει από τον Αριθμό Φορολογικού Μητρώου με τον οποίο συναλλάσσεται και υπάρχει στο μητρώο του Taxis.

β) Το ετήσιο εισόδημα είναι ήδη δηλωμένο στο Ε1, καταχωρημένο στο Taxis, με τον πιο επίσημο και αξιόπιστο τρόπο.

γ) Η περιουσιακή κατάσταση (Ε9) είναι επίσης στο Taxis και μάλιστα ενημερωμένη μέχρι τον προηγούμενο μήνα.

Το μόνο που ίσως θα έπρεπε να ζητηθεί θα ήταν εξουσιοδότηση (και αυτή ηλεκτρονικά) για την χρήση των στοιχείων ή η ενημέρωση του πολίτη ότι έγινε χρήση των στοιχείων αυτών.

Εξυπακούεται ότι σε καμμία περίπτωση δεν θεωρούμε ότι αυτό θα μπορούσε να γίνει από τον συντάκτη της απόφασης αυτής ή τον προϊστάμενό του, αφού, και να ήθελε, δεν θα μπορούσε, δεδομένου ότι δεν υπάρχει η κατάλληλη υποδομή. Η πολιτεία μας δεν φρόντισε να συνδέσει ηλεκτρονικά τις δημόσιες υπηρεσίες μας, με αποτέλεσμα η κάθε υπηρεσία να λειτουργεί ως να είναι «άλλου κράτους».

Ένα «άλλο κράτος» που κάποιοι θεωρούν απαραίτητο, διότι έτσι διαιωνίζεται η γραφειοκρατική διαφθορά στο Δημόσιο και τροφοδοτείται το πελατειακό κράτος.

Το μέγεθος του τελευταίου και τον ολέθριο πλέον ρόλο του στην οικονομία περιέγραψαν οι περισσότεροι ομιλητές στην σημαντική εκδήλωση της οργανώσεως Διεθνής Διαφάνεια την περασμένη Πέμπτη, τονίζοντας, ορισμένοι από αυτούς, ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος μπορεί πολύ άνετα να εξυπηρετηθεί και μόνον από τον περιορισμό της γραφειοκρατίας. Με την τελευταία να έχει επίσης δραματικές επιπτώσεις και στην ελληνική Δικαιοσύνη, που είναι η πιο αργή και γραφειοκρατούμενη στην Ευρώπη.

Αναφέρουμε στο σημείο αυτό ένα γεγονός που δείχνει γιατί η οικονομία μας πάσχει από επενδύσεις σε μία εποχή όπου μόνον αυτές θα μπορούσαν να την βγάλουν από το τέλμα στο οποίο βρίσκεται.

Πριν από λίγες ημέρες δημοσιεύθηκε τελεσίδικη απόφαση δικαστηρίου η οποία αφορούσε προσφυγή φορολογούμενης εταιρείας από το 1993 για υπόθεση που ανάγονταν στην χρήση 1987. Δηλαδή, χρειάστηκαν 22 ολόκληρα χρόνια για να τελεσιδικήσει μία αμφισβήτηση η οποία αφορούσε υπόθεση πριν από 28 χρόνια… Δεν κρίνουμε την απόφαση, όποια και αν είναι αυτή. Άλλωστε, μπορεί πλέον να μην έχει καμμία αξία ούτε για τον φορολογούμενο, ούτε για το Δημόσιο. Αλλά αναρωτιόμαστε: ποιος σοβαρός επενδυτής θα στήσει επιχείρηση στην χώρα μας όταν ανά πάσα στιγμή κινδυνεύει να βρεθεί έρμαιο στα δυσώδη κύματα της γραφειοκρατίας;

Μία γραφειοκρατία η οποία, μαζί με την διαφθορά που η ίδια παράγει και αναπαράγει, όπως πολύ σωστά επισημαίνεται σε τελευταία μελέτη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, αποτελεί κρυφό φόρο κατά της αναπτύξεως. Κατά της κρυφής αυτής φορολογήσεως έχουν γίνει μαζικές διαδηλώσεις στην Μαλαισία, στην Ουκρανία, στην Ινδία, στην Βραζιλία, στην Χιλή και στην Νότιο Αφρική –αλλά, βεβαίως, όχι στην Ελλάδα.

Στην χώρα με τον «πιο έξυπνο λαό του κόσμου» το θέμα αφήνει σχεδόν παγερά αδιάφορη την κοινή γνώμη, για τον απλό λόγο ότι είναι συνηθισμένη να συναλλάσσεται με το φαυλοκρατικό σύστημα και άρα να το ανέχεται. Εξάλλου, όταν το 70% του λαού εξαρτάται από το σύστημα αυτό και ανέχεται να σιτίζεται από τους τρεις Έλληνες στους δέκα που είναι ενεργοί, τότε κάθε ελπίδα ότι η εγχώρια φαυλοκρατία μπορεί να εκλείψει καθίσταται μάταιη. Εξ ου και η πρόβλεψή μας ότι η ανάπτυξη στην Ελλάδα θα περιμένει…

Όσο για το χρέος, συνεχώς θα αυξάνεται όσο το γραφειοκρατικό τέρας θα παραμένει αλώβητο.

*Επίτιμος Διεθνής Πρόεδρος Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Кукавички напад на Националисти против ДЕБ, Турската малцинска партија за Еднаквост, Мир и Пријателство во Комотини/Ѓумулџина | Άνανδρη Επίθεση Εθνικιστών κατά του DEB (ΚΙΕΦ),Τουρκικού μειονοτικού κόμματος Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας στην Κομοτηνή

Τα μεσάνυχτα της Τρίτης -08.12.2015- τα γραφεία του Τουρκικού μειονοτικού κόμματος καταστράφηκαν από επίθεση ανεγκέφαλων εθνικιστικών. Έσπασαν πόρτες, έβαψαν τοίχους με σπρέι θέλοντας να περάσουν μηνύματα τρόμου, μισαλλοδοξιας και μη ανεκτικότητας.

Άκρως καταδικαστέα η ενέργεια αυτή. Ευχόμαστε η ελληνική πολιτεία να κάνει το καθήκον της και σύντομα να βρει τους πραγματικούς αλλά και τους ηθικούς αυτουργούς που προκάλεσαν την καταστροφή των γραφείων του Τουρκικού μειονοτικού κόμματος.

Έχοντας βιώσει την ίδια τρομοκρατία και καταστροφή των γραφείων μας είκοσι χρόνια πριν (Εμπρησμός και ολοκληρωτική καταστροφή των γραφείου του Ουράνιου Τόξου – κόμμα των εθνικά Μακεδόνων στην Ελλάδα λόγω ανάρτηση δίγλωσσης πινακίδας -Σεπτέμβριος 1995) λυπούμαστε βαθύτατα που διαπιστώνουμε ότι η ίδια βία, το ίδιο μίσος και τρομοκρατία συνεχίζεται από τους γνωστούς  – αγνώστους εθνικιστικούς κύκλους και ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει προς το σεβασμό της διαφορετικότητας.

Διαπιστώνουμε για ακόμη μια φορά ότι η ελληνική πολιτεία αδυνατεί να προστατέψει  τα μειονοτικά κόμματα από τέτοιες επιθέσεις. Οι υλικές ζημιές θα διορθωθούν όμως το τραύμα που έχει προκληθεί στο αίσθημα δικαίου και ασφάλειας για Τούρκους συμπολίτες μας δεν μπορεί να επουλωθεί εύκολα. Παράλληλα να μη ξεχνάμε ότι η βία φέρνει βία.

Το πέπλο της τρομοκρατίας από διάφορα ναζιστικά/φασιστικά στοιχεία απειλεί την ειρηνική συνύπαρξη των εθνοτικών ομάδων αλλά και την ίδια τη δημοκρατία της χώρας, με την ανοχή των πολιτικών κομμάτων που ακόμα δεν έχουν καταδικάσει την απαράδεκτη αυτή ενέργεια.

Θα τους επιτρέψουμε να συνεχίσουν ανενόχλητοι;

Το Γραφείο Τύπου

Σχετικά με το παραπάνω δελτίο τύπου-καταδίκη, δημοσιεύουμε και το παρακάτω σχόλιο του Παύλου Φιλίποβ Βοσκόπουλου

“Γελάω” τώρα γιατί τότε το 1995 έκαναν ακριβώς τα αντίθετα από αυτό που γράφουν στην ανακοίνωση οι “ιθύνοντες” κύκλου ΥΠΕΞ-ΕΥΠ κλπ… όταν κάηκαν τα Γραφεία του ΟΥΡΑΝΙΟΥ ΤΟΞΟΥ στο Λέριν/Φλώρινα…
Μεταξύ άλλων…
1. Όταν αναρτήθηκε η τρίγλωσση πινακίδα έξω από τα Γραφεία στις σύγχρονες γλώσσες, Ελληνική, Μακεδονική και Αγγλική, έγραφε απλά το όνομα και τη διεύθυνση του Γραφείου.
2. Κάλεσε το Δημοτικό Συμβούλιο και διάφοροι “φρουροί του έθνους” σε αποκαθήλωση της “σκοπιανής πινακίδας”. Τα ΜΜΔιαστρέβλωσης στην ίδια “εθνική ρότα”…
3. Η Μητρόπολη Φλώρινας και ο Καντιώτης, τότε με κουδουνοκρουσίες καλούσε το “ποίμνιο” να αντιδράσει δυναμικά με ανακοινώσεις, δηλώσεις παπάδων, ομιλίες κλπ.
3. Η Δημόσια Εισαγγελέας απήγγειλε κατηγορίες σε 4 στελέχη του ΤΟΞΟΥ μεταξύ αυτών και εγώ, μας μήνυσε το κράτος δηλ. με αιτιολογίες σχετικά με “ανθελληνικές δραστηριότητες”.
4. Μετά από 2-3 μέρες “παράκρουσης” στη περιοχή “εξαφανίστηκε” ένα βράδυ η πινακίδα (μεταλλική) και αναγκαστήκαμε να ξανα-αναρτήσουμε την ίδια πινακιδα (χάρτινη-πρόχειρη) την επόμενη ημέρα.
5. Επειδή η “παράκρουση” έφτασε στο φόρτε του έγινε διαδήλωση μπροστά από τα Γραφεία στο 1ο όροφο του κτιρίου σε Κεντρικό δρόμο της Φλώρινας. Ρατσιστικά συνθήματα, απειλές κάτι σαν το Ιράν του σήμερα…
6. Ο Δήμος απαίτησε από όχημα-γερονοφόρο να αφαιρεθεί η πινακίδα με τη βία, αναγκάζοντας τους εργαζόμενους του Δήμου (η τοπική εξουσία), οι άνθρωποι να γίνουν “μαϊμούδες” και να σκαρφαλώνουν στα μπαλκόνια, βραδυνές ώρες μάλιστα. Υπερωρίες έπρεπε να κάνουν…
7. Μόλις το είδαμε, πριν ακόμη φτάσουν στη πινακίδα τη βγάλαμε και τη δώσαμε στους ανθρώπους μη σκωτωθούν σκαρφαλώνοντας οι άνθρωποι στα μπαλκόνια…Ο πλήθος αλλαλάζει ζητωκραυγώντας.
8. Πριν και μετά υπήρχε λιθοβολισμός των Γραφείων από τους “αγανακτισμένους διαδηλωτές” και όσοι είμασταν μέσα έπρεπε να μαζευτούμε στο πίσω μέρος άλλωστε επικίνδυνο και από τα σπασμένα τζάμια…
9. Αργότερα κάποιοι “φρουροί του έθνους” ανέβηκαν στον όροφο έσπασαν τη πόρτα τα λίγα μέλη του ΤΟΞΟΥ μέσα αναγκαστήκαμε να φύγουμε…από τύχη δεν υπήρχε σοβαρό ατύχημα.
10. Οι αστυνομικές δυνάμεις είχαν αποκλείσει το τετράγωνο και τη πρόσβαση στα Γραφεία εκτός από “διαδηλωτές” και τραμπούκους…
11. Οι “φρουροί του έθνους” ότι βρήκαν στο Γραφείο, από υπολογιστές, βιβλία, τραπέζια κλπ. τα κατέστρεψαν πέταξαν όλα τα πράγματα στη μέση Κεντρικού δρόμου κάτω μπροστά από το Γραφείο του κόμματος, άναψαν φωτιά και μεγάλωσε τόσο ώστε να αγγίξουν τα ηλεκτρικά καλώδια με συνέπεια διακοπής ρεύματος στη περιοχή.
12. Άνοιξε τόσο μεγάλη τρύπα από τη φωτιά στο δρόμο (έλειωσε η άσφαλτος) ώστε αναγκάστηκε ο Δήμος πρωί ξημερώματα να καλέσει για υπερωρίες τους υπαλλήλους για επιδιόρθωση και ασφαλτόστρωση ώστε να αποκατασταθεί η κυκλοφορία των οχημάτων.
13. Το ΤΟΞΟ έκανε μήνυση στους τραμπούκους τις επόμενες ημέρες. Απορίφθηκε η μήνυση σε όλα τα επίπεδα της Δικαιοσύνης και αναγκάστηκε να κάνει προσφυγή μετά από 5 χρόνια (το τραβούσε η Δικαιοσύνη όσο μπορούσε…) στο ΕυρωπαίκόΔικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Στρασβούργο, (ΕΔΑΔ).
14. Έγινε δίκη στη Φλώρινα μετά από την μήνυση της τότε Εισαγγελέως για τις “ανθελληνικές ενέργειες”. Προς τιμή δημοκρατών συμπολιτών μαρτύρων υπεράσπισης, δικηγόρων υπεράσπισης από Αθήνα (αρνήθηκαν όλοι οι Φλωρινιώτες δικηγόροι να αναλάβουν την υπόθεση, αρκετοί φοβήθηκαν να υπερασπίσουν τα “μιάσματα” στις δικαστικές αίθουσες, άλλωστε ο δικηγορικός σύλλογος Φλώρινας έγινε δεκανίκι του παρα-κράτους…) αθωωθήκαμε με το σκεπτικό ότι …”ναι μεν ανθελληνική η ενέργεια ανάρτησης προκλητικής πινακίδας” αλλά οι κατηγορούμενοι δεν είχαν το “γνώθι σαυτόν” δηλ. ήταν λίγο χαζούληδες και δεν ήξεραν τι έκαναν τα μέλη του ΤΟΞΟΥ. Ο λόγος γιατί πήρε το θέμα μεγάλη έκταση στους Ευρωπαϊκούς κύκλους μέχρι και η παγκόσμια οργάνωση Amnesty International εξέδωσε ανακοίνωση ότι σε περίπτωση καταδίκης θα μας υιθετήσει ως “κρατούμενους συνείδησης”…σε περίπτωση καταδίκης.
15. Δικαιώθηκε το ΤΟΞΟ στο Στρασβούργο μετά από λίγα χρόνια, καταδικάστηκε η Ελλάδα γιατί δυστυχώς η ελληνική Δικαιοσύνη ντρόπιασε τη χώρα, μάλιστα επιδικάσθηκε ποσό 35.000 ευρώ αποζημίωση. Το ΥΠΕΞ πονηρά παραποίησε και απέκρυψε την καταδίκη από τη κοινή γνώμη.
16. Με τα χρήματα αυτά χρηματοδοτήθηκαν δραστηριότητες του κόμματος το επόμενο διάστημα, μεταξύ αυτών η έκδοση-επανέκδοση του αναγνωστικού ABECEDAR (για εκμάθηση της σύγχρονης Μακεδονικής γλώσσας) που τύπωσε αλλά δεν μοίρασε στα Μακεδονικά χωριά το 1926 η ελληνική κυβέρνηση τότε. Μάλιστα! Το κλου της ομοιότητας του τότε και σήμερα…της κατάστασης στη χώρα.
Κατέστρεψαν και έκαψαν τα βιβλία-αναγνωστικά ABECEDAR αγανακτησμένοι “φρουροί του έθνους” που το ίδιο κάνουν στη σύγχρονη εποχή…

Εν κατακλείδι…
Καρντάσια συμπολίτες! Μάλλον αρκετοί δημοκράτες, σοβαροί άνθρωποι, με αφορμή την οικονομική κρίση γνωρίζουν πλέον ότι η οικονομική κρίση ως κύρια αιτία, είναι η κουτοπονηρίστικη έως καταστροφική πολιτική στα οικονομικά, πολλών κυβερνήσεων δεκαετιών που η Ελλάδα δεν έχει πιάσει “πάτο” ακόμη…ότι η ευθύνη είναι εντός. Δεν μας φταίνε οι άλλοι για τα “κακά της μοίρας μας”…

Λοιπόν στα λεγόμενα “εθνικά θέματα” μεταξύ αυτών στα μειονοτικά εντός Ελλάδος (Τουρκική και Μακεδονική μειονότητα) δεν ψιλιιάζεστε ότι μάλλον “σανό” σας ταίζει η εθνική παιδεία περί “εθνικών δικαίων”…”προκλητικών γειτόνων” (κάπως σαν περί ισχυρής οικονομίας…κακοί οι ξένοι…οι Ευρωπαίοι…η Δύση κλπ για χρόνια) και ότι “εμετό” ακούμε στη παιδεία και παρα-παιδεία μας για δεκαετίες; Για σκεφτείτε “συντρόφια” και μη…

Τι πρέπει να σας προβληματίζει ότι σε πολλά, λάθος αρμενίζει η σύγχρονη Ελλάδα, να αναθεωρήσετε παγιωμένες ξεπερασμένες αντιλήψεις και “ταμπού” που τα θεωρείτε ως απόλυτες αλήθειες; Αρωγοί θα έχετε ανάλογα από “ανύπαρκτους” συμπολίτες αλλά τολμήστε…

So zdravje …

Υ.Γ. Επίσης η γελοιότητα στο μεγαλείο της, το Υπουργείο Εξωτερικών να βγάζει ανακοινώσεις για εσωτερικό ζήτημα…Γιατί δυστυχώς θεωρούν τους Τούρκους συμπολίτες μας κάτι σαν “ξένο σώμα”…a priori ξένοι στο μυαλουδάκι τους, αν έχουν βέβαια…

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

,,10Декември – Ден на Човековите Права,, «10 Δεκεμβρίου – Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων»

Πότε θα έχουμε εκπαίδευση για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα;

Ανθρώπινα δικαιώματα είναι μια έννοια που κάθε άνθρωπος την αντιλαμβάνεται διαφορετικά και πολύ συχνά ερμηνεύονται τα δικαιώματα  κατά το δοκούν.
Το δικαίωμα στη ζωή, το δικαίωμα στο να αποζητά κάποιος άσυλο και να το λαμβάνει λόγω πολέμου και κατατρεγμού (πολύ επίκαιρο  τελευταία),  το δικαίωμα στην ελευθερία άποψης και έκφρασης,  το δικαίωμα της ελεύθερης  επιλογής θρησκεύματος,  φύλου είναι  κάποιες από τις  βασικές αξίες της Οικουμενικής  Διακήρυξης  των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα  Δικαιώματα που μπορεί ο καθένας μας εύκολα να έχει ως αφετηρία για το τι είναι ανθρώπινα δικαιώματα.

Όμως όσο ξεκάθαρα και αν διατυπώνονται, για το ευρύ κοινό αποτελούν άγνωστες έννοιες, επειδή, πολύ απλά, κανένας και ποτέ δεν το εκπαίδευσε ή δεν το επιμόρφωσε. Στο εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας τα ανθρώπινα δικαιώματα παρέχονται κυρίως ως πληροφορία χωρίς να υπάρχει καμία εμβάθυνση αλλά ούτε και διαρκής διαδικασία επιμόρφωσης  όπου όλοι οι μαθητές από πολύ μικρές ηλικίες θα μαθαίνουν πώς να σέβονται την αξιοπρέπεια και τη διαφορετικότητα του άλλου.

Διαπιστώνεται επίσης μια παντελώς έλλειψη κουλτούρας γύρω από τα ανθρώπινα δικαιώματα και γενικά κυριαρχεί η νοοτροπία μιας παντελούς μη ανεκτικότητας και μη κατανόησης του διαφορετικού. Το τι είναι ισότητα, το ποιούς θεωρούμε ισότιμους,  το τι είναι  δικαιώματα των αυτόχθονων, γηγενών, ενθοτικών, θρησκευτικών και γλωσσικών ομάδων.  Ανταυτού κυριαρχεί μια  κοινότυπη απάντηση, μια απάντηση καραμέλα για όλες τις περιπτώσεις, το  «έλα μωρέ!  αυτά είναι ψιλά γράμματα, τι ψάχνεις τώρα». Ακόμη κι αν υπάρχουν φωνές που θέλουν να παρουσιάσουν την άλλη πλευρά των πραγμάτων, μονομιάς τα  μέσα μαζικής ενημέρωσης και  οι  επαγγελματίες πατριώτες καλούνται να σβήσουν και να απαξιώσουν την αξιοπιστία του  ατόμου, αποκαλώντας το ως: γραφικό, γελοίο, προδότη, ανιστόριτο κ.ο.κ.  

Με νομοθετικές μεταρρυθμίσεις, με συνεργασία κρατικών φορέων και σχολείου σε τοπικό, περιφερειακό, κρατικό, αλλά ακόμη και σε διεθνή επίπεδο και με τον εκπαιδευτικό να είναι το πρόσωπο κλειδί,  συνδυάζοντας κατάλληλα σύγχρονα εκπαιδευτικά προγράμματα βασισμένα στα ανθρωπινά δικαιώματα, σίγουρα θα υπάρξουν αλλαγές από αυτόν το μεσαίωνα που κυριαρχεί στα μυαλά και στις ψυχές των μαθητών, αλλά ακόμη και μιας ολόκληρης κοινωνίας σε μια αναγέννηση.

Μαθήματα όπως ιστορία, κοινωνική και πολιτική αγωγή, θα πρέπει να επανεξεταστούν και  με  εκπαίδευση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με παραδείγματα από τη καθημερινότητα σίγουρα θα υπάρξουν αποτελέσματα, λιγότερη ξενοφοβία, μισαλλοδοξία, λιγότερος ρατσισμός. Γιατί κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να απολαμβάνει τα δικαιώματά του χωρίς διακρίσεις,  ανεξάρτητα από φυλή, έθνος, χρώμα, φύλο, γλώσσα και θρησκεία.

Το Γραφείο Τύπου

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ЗА МАКЕДОНСКОТО ОРО ВО БЕЛГИЈА – ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΧΟΡΟ ΣΤΟ ΒΕΛΓΙΟ


Η 18η Μακεδόνικη Βραδιά του Συλλόγου Ίλιντεν του Οβτσσάρανι της πόλης Βερβιέ του Βελγίου, μόλις ολοκληρώθηκε πρόσφατα, στις 14 Νοεμβρίου 2015.

Επιτρέψτε μου να πω λίγα λόγια σχετικά με τους σκοπούς και στόχους μας.

Σκοπός μας είναι απλά να προβάλουμε πρώτα απ΄όλα, τη Μακεδόνικη γλώσσα, τη Μακεδόνικη κουλτούρα και  την ιδιαιτερότητα και την ταυτότητα του Μακεδόνικου Έθνους χωρίς καμιά ντροπή.

Πρόκειται στην ουσία για μια πράξη καθορισμού των δικαιωμάτων μας. Είναι ένα πολιτικό αίτημα.

Η Επιτροπή Ίλιντεν Οβτσσάρανι του Βερβιέ θεωρεί ότι αυτή η αφόρητη πραγματικότητα έχει αγνοηθεί για πολύ καιρό και η τρέχουσα κατάστασή μας έχει απορριφθεί από το ελληνικό κράτος.

Αυτή η απόρριψη έχει υπάρξει για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα και εξακολουθεί να υφίσταται.

Διεκδικούμε αυτή την αλήθεια, διεκδικούμε τα δικαιώματά μας και εκφράζουμε την ύπαρξή μας μέσα από τη συγκεκριμένη εκδήλωση. Κανείς, ούτε καν το ελληνικό κράτος, δεν μπορεί να αγνοήσει αυτή την πραγματικότητα.

Ο δεύτερος στόχος που θέλουμε να επιτύχουμε είναι να υποστηρίξουμε και να εισαγάγουμε τον πολιτισμό μας προς τα παιδιά μας, προκειμένου να επιλέξουν την κατεύθυνση αυτή και να καθορίσουν  την ταυτότητά τους. Αυτό που χαρακτηρίζει τη βραδιά αυτή είναι η ύπαρξη ενός σημαντικού αριθμού  νέων ανθρώπων που συμμετέχουν, αλλά και βοηθούν στην οργάνωση αυτής της εκδήλωσης.

Ο τρίτος στόχος είναι η δυνατότητα όλοι οι Μακεδόνες, όπου αυτοί και εάν ζουν, να παραστούν κατά τη διάρκεια αυτής της ετήσιας συγκέντρωσης. Οι επισκέπτες μας είναι Μακεδόνες που ζούνε στο Βέλγιο, στη Γερμανία, στο Λουξεμβούργο και την Ολλανδία. Επίσης, κάποιοι έρχονται μέχρι και από τη Μακεδονία του Αιγαίου – Ελλάδα.

Μεγαλύτεροι στην ηλικία Μακεδόνες από το Βερβιέ, μεταξύ των οποίων και εγώ, ξεκίνησαν αυτή την περιπέτεια το 1994.

Η εκδήλωση άρχισε να γίνεται όλο και πιο επιτυχημένη με το πέρας του χρόνου και αυτό μας επέτρεψε, το 2004, να καλέσουμε Μακεδόνικη ορχήστρα από τη Μακεδονία του Αιγαίου – Ελλάδα.

Το 2008, τα παλαιότερα μέλη της επιτροπής μας αποφάσισαν να αποχωρήσουν και η ομάδα μας σταμάτησε τις δραστηριότητές της μέχρι και το 2012.

Εκείνη τη χρονιά, μια ομάδα νεαρών αντρών και γυναικών αποφάσισε να γίνει μέλος της επιτροπής.

Η εκδήλωση διοργανώθηκε και πάλι τον Οκτώβριο του 2013, όπως και τα επόμενα δύο χρόνια, με μεγάλη επιτυχία.

Στο πλαίσιο αυτό, είναι απαραίτητο να τονιστεί η σημασία των επισκεπτών μας. Χωρίς την υποστήριξη και τη συμμετοχή τους, δεν θα ήταν δυνατόν να διοργανωθεί αυτή η εκδήλωση. Με το πέρας του χρόνου, ο αριθμός των επισκεπτών όλο και αυξάνεται.

Η παρουσία των νεότερων μελών, μας επέτρεψε να γίνουμε πιο δυναμικοί.

Έχουμε κάνει και συνεχίζουμε να κάνουμε πολλές προσπάθειες προς την αύξηση της επικοινωνίας και  την προώθηση, οπτικά, της ταυτότητάς μας, χωρίς κανένα ταμπού. Οικοδομούμε πλέον τους εαυτούς μας έτσι όπως εμείς επιθυμούμε, ξεπερνώντας σταδιακά τους φόβους του παρελθόντος.

Η 14η Νοεμβρίου 2015 μας επέτρεψε να φέρουμε κοντά εκατοντάδες ανθρώπους από το Βερβιέ, το Μπέρινγκεν, τις Βρυξέλες, την Κολωνία, το Τζούλιχ, τη Λιέγη και το Λουξεμβούργο.

Η ατμόσφαιρα ήταν θαυμάσια και μοναδική, εώς τις 5 η ώρα το επόμενο πρωί.

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τους επισκέπτες μας, όπως και τα μέλη του μουσικού συγκροτήματος Μουσικόραμα, που φέτος περισσότερο από ό, τι πέρυσι, μας έδωσε τη δυνατότητα να εκφραστούμε μέσα από τη μακεδόνικη μουσική, τα τραγούδια και τους χορούς.

Σας χαιρετώ, Ίλια Γκαϊγκάνης

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Одбележани 90 години од печатењето на првиот „Абецедар“ Γιορτάστηκαν τα 90 χρόνια από την εκτύπωση του πρώτου ,,Abecedar,,

Ο Μακεδόνικος Επιστημονικός Σύλλογος της Μπίτολα, στις 17 Δεκεμβρίου, οργάνωσε επιστημονική εκδήλωση, όπου και παρουσίασε την έκδοση „Абецедар“, ‘μια ιστορική διαδρομή του σημαντικού αυτού γεγονότος, της οποίας συγγραφέας είναι ο Александар Литовски (Αλεξάνταρ Λίτοβσκι), δόκτορ ιστορίας με καταγωγή από το χωριό Ράκιτα, Κάιλαρσκο (Ολυμπιάδα Εορδαίας).

Στην εκδήλωση τονίστηκε ότι το αναγνωστικό „Абецедар“ είχε εκδοθεί το έτος 1925, μα βάση τον τρόπο ομιλίας της μακεδόνικης γλώσσας στις περιοχές της Μπίτολα και Λέριν (Φλώρινας), με ειδικά τροποποιημένη αλφάβητο με 29 γράμματα και με τονισμένη φωνητική ορθογραφία.

– Το Абецедар αποτελεί ένα έργο μεγάλης σημασίας στην ιστορία των Μακεδόνων που ζουν στο Αιγαιατικό κομμάτι της Μακεδονίας, ντοκουμέντο που επιβεβαιώνει την ύπαρξή τους,  την ιδιαιτερότητά τους, όπως και την αναγνώριση της εθνικής μακεδόνικης μειονότητας με ξεχωριστή γλώσσα. Είμαστε περήφανοι που οργανώσαμε εκδήλωση για το μεγάλο αυτό έργο και να εκδόσουμε κατάλληλη σχετική έκδοση – δήλωσε ο πρόεδρος του συλλόγου Ίγκορ Νεντέλκοβσκι.

Σύμφωνα με τον συγγραφέα της έκδοσης, Αλεξάνταρ Λίτοβσκι, η σημασία του „Абецедар“ για το μακεδόνικο έθνος και τη μακεδόνικη γλώσσα, είναι τεράστια.

– Το Абецедар ήταν σχολικό βιβλίο των Μακεδονόπουλων στην Ελλάδα και είχε εκτυπωθεί από το ελληνικό Υπουργείο Παιδείας το 1925. Το γεγονός αυτό σημαίνει ένα τεράστιο βήμα στην ανάπτυξη του μακεδόνικου εθνικού ζητήματος, επειδή μια κρατική υπηρεσία για πρώτη φορά εξέδωσε αναγνωστικό, σχολικό βιβλίο στη μακεδόνικη γλώσσα, αναγνωρίζοντας αυτόματα και την ύπαρξη της μακεδόνικης εθνικής μειονότητας. Η επανέκδοση του Абецедар είχε γίνει το έτος 2008 από τη μακεδόνικη οργάνωση στην Ελλάδα „Виножито“ (Βινόζζιτο-Ουράνιο Τόξο) – τόνισε ο Λίτοβσκι.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Χ. Ρίχτερ: «Είμαι εμ- βρόντητος, απολύτως σαστισμένος και βα- θιά πληγωμένος»

Οφείλω να πω ότι είμαι εμβρό- ντητος, απολύτως σαστισμένος και βαθιά πληγωμένος», δή- λωσε μιλώντας στον «Αθήνα 9.84», ο ιστορικός, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μάν- χαϊμ, επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου της Κρήτης και συγγραφέας της μονογραφίας “Η Μάχη της Κρήτης”, Χάιντς Ρίχτερ, ο οποίος έχει παραπεμ- φθεί σε δίκη στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ρεθύμνου, βάσει της διάταξης τοu αντι- ρατσιστικού νόμου με την κα- τηγορία “άρνηση εγκλημάτων ναζισμού σε βάρος του κρητι- κού λαού με εξυβριστικό περι- εχόμενο” «Το να οδηγείται κάποιος, εξαι- τίας ενός ιστοριογραφικού έρ- γου, ενώπιον της δικαιοσύνης είναι ασύλληπτο σε ολόκληρη την δυτική Ευρώπη. Σε οποιο- δήποτε δημοκρατικό κράτος, κάτι τέτοιο είναι ασύλληπτο. Δεν είναι δυνατόν να συμβαί- νει, επειδή ένας ιστορικός ανα- φέρεται σε κάποια επιστημονι- κά τεκμήρια, που δεν αρέσουν στην κυβέρνηση», είπε. Για το ενδεχόμενο να ανακληθεί ο τίτλος του επίτιμου διδάκτο- ρα στο πανεπιστήμιο της Κρή- της, απάντησε: «Ανακηρύχθηκα επίτιμος διδάκτορας ομόφωνα. Σας τονίζω, ομόφωνα. Τότε εμ- φανίστηκε κάποιο άρθρο στο οποίο αντιτασσόταν ο στρα- τηγός με την αναγόρευσή μου. Η τιμητική αναγόρευση ενός καθηγητή δεν έχει ουδεμία σχέση με τη δικαιοσύνη. Έχω τιμηθεί και με το παράσημο του φοίνικα. Όλο αυτό είναι απλώς γκροτέσκο. Εάν ανακαλέσουν τον τίτλο μου του καθηγητού, θα είμαι ο δεύτερος Γερμανός που συμβαίνει κάτι τέτοιο. Ο πρώτος ήταν ο νομπελίστας Τό- μας Μαν. Ανακάλεσαν τον τίτλο του οι Ναζί. Κάτι τέτοιο θα γινό- ταν γνωστό σε όλη την Ευρώπη και θα ήταν επιβλαβές για την Ελλάδα». Πηγή:metarithmisi.gr

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Ιστορία και υστερία

Δύο κείμενα για το ίδιο θέμα, για την ίδια ντροπή…

Η ιστορία είναι μία επιστήμη που στην Ελλάδα ασκείται σαν ποδόσφαιρο – με πάθος και μίσος. Το κριτήριο δεν είναι (όπως σε άλλες επιστήμες) η αντιστοιχία με την πραγματικότητα – αλλά το τι μας αρέσει και τι μας κολακεύει.

του Νίκου Δήμου

του Νίκου Δήμου

Παρακολουθώντας το «ρεζιλίκι Ρίχτερ», θυμήθηκα την απίθανη εκείνη «ιστορία – ή υστερία – Ντιροζέλ», το 1989. Συγγράφεται ιστορία της Ευρώπης από μία πολυεθνική ομάδα διαπρεπών ιστορικών υπό τον εποπτεία του Γάλλου ακαδημαϊκού Ντιροζέλ. Κάποιος στην Αθήνα κυκλοφορεί τη φήμη ότι η ιστορία αυτή, που την είχε υπό την αιγίδα της η τότε ΕΟΚ (επί Ντελόρ), δεν περιλαμβάνει την Ελλάδα. Οπου ξαφνικά όλη η χώρα – Κυβέρνηση,  Βουλή, Κόμματα, Ακαδημία, Πανεπιστήμια, Σύλλογοι, Ομοσπονδίες, Σωματεία – σαν ένας άνθρωπος, ξεσηκώνεται και καθυβρίζει ένα επιστημονικό έργο που ΚΑΝΕΙΣ δεν είχε  διαβάσει! Ο «μισέλλην Ντιροζέλ» μπήκε αμέσως στην Πινακοθήκη των Ανθελλήνων δίπλα στον Φαλμεράγιερ.

Ενα χρόνο μετά κυκλοφόρησε το βιβλίο, πρώτα στα γερμανικά και μετά σε άλλες οκτώ Δυτικοευρωπαϊκές γλώσσες. Στο πρώτο άνοιγμα μία δισέλιδη («σαλόνι») φωτογραφία του Παρθενώνα. Μετά ένα εκτενέστατο κεφάλαιο για την Ελλάδα. Μην  το αναζητήσετε στα ελληνικά. Το  μόνο ευρωπαϊκό κράτος όπου δεν κυκλοφόρησε είναι η Ελλάδα. Κανείς δεν ζήτησε συγγνώμη για τα ψηφίσματα και τις ύβρεις. Γίναμε πανευρωπαϊκό ρεζίλι για το τίποτα.

Το ίδιο επαναλαμβάνεται τώρα με την «υπόθεση Ρίχτερ». Κατηγορείται ότι έγραψε πράγματα που – άσχετο αν είναι τεκμηριωμένα ή όχι – δεν μας αρέσουν.

Μόνο που σήμερα υπάρχει και ο ατυχής «αντιρατσιστικός» νόμος (που χρησιμοποιείται μόνο …ρατσιστικά) και το θέμα οδηγήθηκε στο δικαστήριο. Το οποίο είναι τόσο αρμόδιο να κρίνει ένα επιστημονικό βιβλίο, όσο το κονκλάβιο των καρδινάλιων τις θεωρίες του Γαλιλαίου.

Κι έτσι πάλι έχει ξεσηκωθεί η Ελλάδα. Πόλεμος στη δίκη και στο διαδίκτυο. Ανθρωποι που δεν έχουν διαβάσει ποτέ ιστορικό βιβλίο, (ούτε αυτό) αναμασούν φράσεις που ουδέποτε έγραψε ο Ρίχτερ και τον αναθεματίζουν. Πώς τολμάει ένας Γερμανός να μας κρίνει; Κι ας έχει γράψει δεκάδες ιστορικά βιβλία για την Ελλάδα κι ας τον έχουμε παρασημοφορήσει ως φιλέλληνα. Μέχρι και Ναζί τον έβγαλαν!

Οπως και με την υπόθεση Ντιροζέλ, κινδυνεύουμε να γίνουμε πανευρωπαϊκό ρεζίλι. Σέρνουμε έναν διαπρεπή ιστορικό στο δικαστήριο και ζητάμε από τους δικαστές να κρίνουν την επιστημονική εγκυρότητα ενός συγγράμματος! Δικάζουμε την έρευνα, την ερμηνεία και την γνώμη!

Δεν θα ήθελα να είμαι στη θέση των δικαστών που πρέπει να αποφασίσουν ανάμεσα στον φανατισμό και την ψυχραιμία. Πιστεύω ότι θα προσέξουν για να μην βλάψουν την χώρα μας.

Πηγή: Protagon.gr
Χ. Ρίχτερ: «Είμαι εμβρόντητος, απολύτως σαστισμένος και βαθιά πληγωμένος»

«Οφείλω να πω ότι είμαι εμβρόντητος, απολύτως σαστισμένος και βαθιά πληγωμένος», δήλωσε μιλώντας στον «Αθήνα 9.84», ο ιστορικός, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μάνχαϊμ, επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου της Κρήτης και συγγραφέας της μονογραφίας “Η Μάχη της Κρήτης”, Χάιντς Ρίχτερ, ο οποίος έχει παραπεμφθεί σε δίκη στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ρεθύμνου, βάσει της διάταξης τοu αντιρατσιστικού νόμου με την κατηγορία “άρνηση εγκλημάτων ναζισμού σε βάρος του κρητικού λαού με εξυβριστικό περιεχόμενο”
«Το να οδηγείται κάποιος, εξαιτίας ενός ιστοριογραφικού έργου, ενώπιον της δικαιοσύνης είναι ασύλληπτο σε ολόκληρη την δυτική Ευρώπη. Σε οποιοδήποτε δημοκρατικό κράτος, κάτι τέτοιο είναι ασύλληπτο. Δεν είναι δυνατόν να συμβαίνει, επειδή ένας ιστορικός αναφέρεται σε κάποια επιστημονικά τεκμήρια, που δεν αρέσουν στην κυβέρνηση», είπε.

Για το ενδεχόμενο να ανακληθεί ο τίτλος του επίτιμου διδάκτορα στο πανεπιστήμιο της Κρήτης, απάντησε: «Ανακηρύχθηκα επίτιμος διδάκτορας ομόφωνα. Σας τονίζω, ομόφωνα. Τότε εμφανίστηκε κάποιο άρθρο στο οποίο αντιτασσόταν ο στρατηγός με την αναγόρευσή μου. Η τιμητική αναγόρευση ενός καθηγητή δεν έχει ουδεμία σχέση με τη δικαιοσύνη. Έχω τιμηθεί και με το παράσημο του φοίνικα. Όλο αυτό είναι απλώς γκροτέσκο. Εάν ανακαλέσουν τον τίτλο μου του καθηγητού, θα είμαι ο δεύτερος Γερμανός που συμβαίνει κάτι τέτοιο. Ο πρώτος ήταν ο νομπελίστας Τόμας Μαν. Ανακάλεσαν τον τίτλο του οι Ναζί. Κάτι τέτοιο θα γινόταν γνωστό σε όλη την Ευρώπη και θα ήταν επιβλαβές για την Ελλάδα». Πηγή:metarithmisi.gr

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

МАКЕДОНЕЦ – ΜΑΚΕΝΤΟΝΕΤΣ

“Makedonec “ταινία – ντοκιμαντέρ του Mito Aleksowski. Παραγωγή του 2013 στην Πολωνία.
Η ταινία ” Makedonec ” γυρίστηκε για να δείξει την τύχη του Μιτο Κλάβτσσεφ από το Σσεστέβο, Κόστουρσκο – Σιδηροχώρι Καστοριάς (на Мито Клавчев од Шештево, Костурско).

Η ταινία -μέσα από την προσωπική ιστορία του πρωταγωνιστή- αναδεικνύει την τραγωδία και την εκδίωξη των παιδιών των Μακεδόνων το 1948. Για αυτόν τον ξεριζωμό στην Ελλάδα δεν μιλά κανείς. Επίσημα για το Ελληνικό κράτος δεν υπάρχουν Μακεδόνες, Μακεδόνικη γλώσσα και φυσικά δεν μιλά κανείς για τους ξεριζωμένους.
Να όμως που κάποιος από την Πολωνία πηγαίνει στα χωριά του Κόστουρ/Καστοριάς, εκεί που γεννήθηκε, εκεί που είναι η εστία και τα μνήματα της οικογένειας του και μια χαρά συνομιλεί με τους χωριανούς του στην «ανύπαρκτη» μητρική Μακεδόνικη γλώσσα τους.
Η ιστορία του είναι η ίδια με τα υπόλοιπα 28000 χιλιάδες παιδιά (επισήμως, ανεπίσημα άγνωστος ο αριθμός) που η Ελλάδα κυνηγά 65 χρόνια μετά. Ας σκεφθούν όσοι μπορούν το μέγεθος αυτής της καταγγελίας.
Μακάρι να δούμε ολόκληρη την ταινία στην Ελλάδα.
Στην παρακάτω ηλεκτρονική διεύθυνση μπορείτε να δείτε ένα μικρό απόσπασμα από το τρέιλερ της ταινίας: https://www.youtube.com/watch?v=Xt4tDCYAULI

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

КАЖАВТЕ НЕШТО ?? – ΕΙΠΑΤΕ ΚΑΤΙ ;;


Француска слика од почетокот на 20 век, каде турски офицер се ракува со грчки андартин

Γαλλική φωτογραφία από τις αρχές του 20ου αιώνα, όπου Τούρκος αξιωματικός κάνει χειραψία με Έλληνα αντάρτη ,,Μακεδονομάχο,,.

Περισσότερα σχόλια περιττά…..

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ДА СИ ГО СПАСИМЕ НАШИОТ ЈАЗИК – ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ

Παρακάτω παρουσιάζουμε μια πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση του καλού φίλου Μιχάλη Δασκαλάκη Γιόντη. Αξίζει την προσοχή όλων μας…

Όλοι γνωρίζουμε ότι τα Μακεδονικά είναι πολύ πλούσια σε τοπικές διαλέκτους, που μπορεί να διαφέρουν ακόμη και από χωριό σε χωριό.

Πιστεύω ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό ο καθένας και η καθεμιά μας να προσπαθήσει να διασώσει ότι μπορεί από την τοπική διάλεκτο της περιοχής του/της. Κακά τα ψέματα, όσο περνάει ο καιρός οι νεότερες γενιές μιλάνε όλο και πιο στοιχειωδώς την γλώσσα μας. Επίσης, όσο και να είναι ευχάριστο το γεγονός ότι η επίσημη Μακεδονική είναι προστατευμένη ως διεθνώς αναγνωρισμένη κρατική γλώσσα, είναι γεγονός ότι δεν περιλαμβάνει το εύρος όλης της ποικιλομορφίας των Μακεδονικών, ειδικά της δικής μας Μακεδονίας.

Ως συγκεκριμένη πρόταση, θα συνιστούσα την σύσταση βασικών λεξικών με όρους της καθημερινής ζωής που αφορούν αγροτικές εργασίες, αντικείμενα του σπιτιού, ονόματα ζώων και φυτών, συναισθήματα, σχέσεις συγγένειας κτλ όπως και την καταγραφή παροιμιών και ιδιωματισμών με σκοπό την διατήρηση της τοπικής προφοράς και ιδιολέκτων.

Προσωπικά, σχεδιάζω να το κάνω για το δικό μου χωριό με την βοήθεια των συγγενών μου. Αν υπάρχει ενδιαφέρον μπορώ να μοιραστώ την μέθοδο που θα χρησιμοποιήσω ώστε να βοηθήσω κι άλλους. (https://www.facebook.com/dekani.widah?fref=nf).

Ένα τέτοιο σχέδιο δεν απαιτεί εξειδικευμένες γνώσεις. Χρειάζεται μόνο πρόθυμους ομιλητές, χαρτί ή υπολογιστή και ίσως και μαγνητόφωνο.

Ως σημείο αναφοράς επισυνάπτω ένα αγγλόφωνο βίντεο για την ιθαγενή Αμερικάνα Marie Wilcox η οποία στα βαθιά γεράματα και με την βοήθεια της κόρης και του εγγονού της έκανε το πρώτο λεξικό της γλώσσας Wukchumni, της οποίας είναι η τελευταία άπταιστη ομιλήτρια.
Στο σύντομο βιντεάκι μπορείτε να δείτε το πως έγραψαν και ηχογράφησαν το περιεχόμενο του λεξικού.

https://www.youtube.com/watch?v=iRDmRXCizEM

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Κατηγορίες

Ευχαριστούμε θερμά τους Μακεδόνες οικονομικούς μας μετανάστες σε Αυστραλία, Καναδά και δυτική Ευρώπη, όπως και τους φίλους μας απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας, για την οικονομική στήριξη της έκδοσης της Нова Зора. Благодариме - Μπλαγκοντάριμε


ALPHA BANK

Account 852 00 2101 031390

IBAN: GR47 0140 8520 8520 0210 1031 390

BIC: CRBAGRAA

Μηνιαίες Εκδόσεις

Македонска Ризница
  • ,ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΥΧΩΝ
    РАЗГЛЕДУВАЊЕ НА ПРЕТХОДНИ БРОЕВИ
  • 2016 (147)
  • 2015 (416)
  • 2014 (404)
  • 2013 (377)
  • 2012 (372)
  • 2011 (323)
  • 2010 (202)