Αρχεία | Σεπτέμβριος, 2015

МАКЕДОНСКО ОРО ВО БЕЛГИЈА – ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΧΟΡΟΣ ΣΤΟ ΒΕΛΓΙΟ

Друштвото ,,ОВЧАРАНИ ИЛИНДЕН,, во Белгија, кое е создадено од Македонци имигранти од селото Овчарани – Леринско, Ве поканува на македонско оро што го организира на 14.11.2015 во градот Вервје во Белгија со музичката група ,,Мусикорама,, од Лерин.

Ο Σύλλογος ,,OVCHARANI ILINDEN,, του Βελγίου, ο οποίος έχει συσταθεί από Μακεδόνες μετανάστες του χωριού Οβτσσάρανι, Λέρινσκο (Μελίτη Φλώρινας), Σας προσκαλεί στο μακεδόνικο χορό που διοργανώνει στις 14.11.2015  στην πόλη Βερβιέ του Βελγίου, με το μουσικό συγκρότημα ,,Μουσικόραμα,, από το Λέριν/Φλώρινα.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Τι πήρε η Ελλάδα από την Ε.Ε. από το 1980 και εντεύθεν — Το τέρας του κρατισμού και οι παθογένειες


Τα αίτια της πτώχευσης οφείλονται αποκλειστικά και μόνον στον κρατισμό, δεδομένου ότι στην χώρα μας το κράτος αντιπροσωπεύει το 65% της επίσημης οικονομίας

Στο παραγωγικό της μοντέλο, στον υπέρμετρο κρατισμό, στη διαφθορά και στις άλλες παθογένειες θα πρέπει να αναζητηθούν τα αίτια της χρεοκοπίας της Ελλάδος και όχι στις πολιτικές της Ε.Ε., ασχέτως με τα λάθη ή τις αρρυθμίες που αυτές έχουν.
Ασφαλώς τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει πολλά λάθη που ενίσχυσαν το αίσθημα της ανισότητας, κυρίως από τις χώρες του Νότου και την Ελλάδα οι οποίες πλήττονται περισσότερο από την κρίση.
Όμως, η Ελλάδα, όταν κατηγορεί την Ε.Ε. θα πρέπει να «αναμετράται» με το τι ήταν πριν το 1980, πριν μπει δηλαδή στη Ευρωπαϊκή Οικονομική Ένωση, πριν «παρελάσει» ο πακτωλός των χρημάτων από τις επιδοτήσεις, τα πακέτα Ντελόρ, ευρωπαϊκά προγράμματα, τα ΕΣΠΑ και όλα τα υπόλοιπα.
Εξαιρετική είναι η μελέτη που έχει κάνει ο καθηγητής κ. Αθ. Παπανδρόπουλος τόσο για το ύψος των κεφαλαίων που πέρασαν από την Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες, όσο και για τις παθογένειες που έφεραν την πτώχευση.
Ο καθηγητής σημειώνει ότι «από το 1981 έως σήμερα, το ελληνικό παμφάγο κράτος έχει δεχθεί 660 δισ. ευρώ δάνεια, 290 δισ. ευρώ καθαρές επιδοτήσεις και 26 δισ. ευρώ άτοκες επενδυτικές επιχορηγήσεις.
Επίσης, από την Ελλάδα έχουν «κουρευτεί» χρέη περίπου 120 δισ. ευρώ!
Με άλλα λόγια, μέσα σε 34 χρόνια το ελληνικό κράτος είχε την δυνατότητα να αξιοποιήσει πάνω από 1.000 δισ. ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί σε 100.000 ευρώ ανά Νεοέλληνα ή σε 335.000 ευρώ ανά νοικοκυριό.
Παρόλα αυτά, η Ελλάδα είναι πτωχευμένη, η παραγωγική της μηχανή είναι από τις χειρότερες στην Ευρώπη, οι υποδομές της είναι απλά υποφερτές και η διοικητική της μηχανή απέχει αισθητά από τον κοινοτικό μέσον όρο.
Αντιθέτως, η χώρα πρωτεύει σε διαφθορά και παραοικονομία, γεγονός που αποτρέπει παραγωγικές επενδύσεις και νοθεύει την δημοσιονομική πολιτική της.
Όσο για τα αίτια της πτώχευσης οφείλονται αποκλειστικά και μόνον στον κρατισμό, δεδομένου ότι στην χώρα μας το κράτος αντιπροσωπεύει το 65% της επίσημης οικονομίας.
Πρόκειται, δηλαδή, για ποσοστό παραπλήσιο με τα αντίστοιχα σε πρώην κομμουνιστικές χώρες, οι οποίες εξ αυτού του λόγου κατέρρευσαν.
Το 2010, λοιπόν, αυτό το κράτος, με συνολικό χρέος κοντά στα 300 δισ. ευρώ, βρέθηκε σε πλήρη αδυναμία να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του και τελικά σώθηκε από την άτακτη χρεοκοπία αποκλειστικά και μόνον γιατί συμμετείχε στην ευρωζώνη – τα μέλη της οποίας έσπευσαν να το σώσουν, για να προστατεύσουν το ευρώ και να αποτρέψουν σοβαρότερα προβλήματα στην οικονομική και νομισματική ένωση.
Στα πέντε χρόνια που ακολούθησαν, η Ελλάδα, με χίλια βάσανα και με δραστικές οριζόντιες περικοπές, κατάφερε να περιορίσει τα δραματικά ελλείμματα στον προϋπολογισμό της και στο ισοζύγιο πληρωμών της –πλην όμως, από πλευράς περιορισμού του κρατισμού, οι μεταρρυθμίσεις που πραγματοποιήθηκαν ήταν ελάχιστες.

www.bankingnews.gr, Απόστολος Σκουμπούρης –Δημοσιογράφος

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Грчки погранични ливчиња и за американски пасоши Ελληνικά συνοριακά χαρτάκια και για τα αμερικανικά διαβατήρια

„Σύμφωνα με τις οδηγίες για τις συνοριακές μας αρχές, οι οποίες αφορούν τα έγγραφα που περιέχουν το όνομα της γειτονικής μας χώρας, κάθε έγγραφο που περιέχει το συνταγματικό όνομα της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας δε μπορεί να σφραγιστεί και γι΄αυτό εξασφαλίζονται ιδιαίτερες λίστες για είσοδο και έξοδο“.

Αυτή είναι η απάντηση του Βασίλη Κακαρέλη, πρεσβευτή της Ελλάδας στις ΗΠΑ, που έστειλε στο μέλος του Κονγκρέσου Πίτερ Βισλόσκι, ο οποίος είχε ζητήσει εξηγήσεις μετά την αντίδραση του Μπόρις Παπούτσσκοσκι, Αμερικανού υπηκόου.

Ο Παπούτσσκοσκι ζει και εργάζεται επί πολλά χρόνια στο Κράουν Πόιντ της Ιντιάνα. Κατέχει αμερικάνικο διαβατήριο. Είναι γεννημένος στο χωριό Κριβογκάσστανι του Πρίλεπ, Δημοκρατία της Μακεδονίας. Δηλαδή δεν είναι ένας από τους εκδιωγμένους Μακεδόνες της Ελλάδας, για τους οποίους υπάρχει και μαύρη λίστα ανεπιθυμήτων προσώπων και σε πολλούς απαγορεύεται η είσοδος στην Ελλάδα, ακόμη και αν είναι υπήκοοι του Καναδά, Αυστραλίας ή Ηνωμένων Πολιτειών.

Ο Παπούτσσκοσκι όμως θεωρεί ότι ακόμη και η έκδοση ξεχωριστού εγγράφου για σφραγίδα κατά την είσοδο στην Ελλάδα σε υπήκοο των ΗΠΑ, αποτελεί προσβολή. Έτσι έκατσε και έγραψε στον κόνκρεσμαν της περιοχής του.

Στο αμερικανικό διαβατήριο του Παπούτσσκοσκι, στο σημείο αναφοράς του τόπου γέννησης, γράφει πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. „Το διαβατήριό μου εκδόθηκε πριν την επίσημη αναγνώριση της Δημοκρατίας της Μακεδονίας από τις ΗΠΑ με το συνταγματικό της όνομα. Ακόμη δηλαδή μεγαλύτερη η έκπληξη για την πράξη αυτή των ελληνικών συνοριακών οργάνων“, δήλωσε ο Παπούτσσκοσκι.

„Μ΄αυτό η Ελλάδα δείχνει ότι δεν αναγνωρίζει το διαβατήριο των ΗΠΑ. Ζητώ εξηγήσεις για ποιό λόγο έγιναν όλα αυτά“, απευθύνθηκε ο Παπούτσσκοσκι στο μέλος του Κονγκρέσου.

Η απάντηση του πρεσβευτή της Ελλάδας στις ΗΠΑ ήταν η αναμενόμενη.

Ο Παπούτσσκοσκι τώρα αναμένει το επόμενο βήμα του Αμερικανικού Κονγκρέσου.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

МАКЕДОНЕЦ Е СВЕТСКИОТ ПРВАК ПО ЈАДЕЊЕ ЛУТО ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ Ο ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ ΚΟΣΜΟΥ ΣΤΙΣ ΚΑΥΤΕΡΕΣ ΠΙΠΕΡΙΕΣ

Ο 39χρονος Στέφαν Καν κατάγεται από το χωριό Αρμπίνοβο της Οχρίδας – Δημοκρατία της Μακεδονίας και ζει στη Γερμανία. Φέτος κατέφερε να κάνει τη Δημοκρατία της Μακεδονίας παγκόσμιο πρωταθλητή, ως εκπρόσωπός της στο πρώτο παγκόσμιο πρωτάθλημα κατανάλωσης καυτερής πιπεριάς που διοργανώθηκε αρχές Αυγούστου στο Βερολίνο.

Όπως δήλωσε ο ίδιος, οι чушки (τσσούσσκι – καυτερές πιπεριές) βρίσκονταν πάντοτε στο οικογενειακό τραπέζι και έτσι από μικρός απέκτησε όρεξη για κατανάλωση καυτερού, όπως και μεγάλη αντοχή σ΄συτό.

-Η μητέρα μου είναι Μακεδόνισσα και ο πατέρας μου μισός Γερμανός και μισός Μακεδόνας. Η γιαγιά μου πάντοτε μαγείρευε πολύ καυτερά φαγητά και απ΄όταν θυμάμαι τον εαυτό μου πάντοτε καυτερά έτρωγα, ανέφερε ο Καν.

Ο Στέφαν αποδείχτηκε ως ο πιο θαρραλαίος μεταξύ των συμετάσχοντων και άντεξε να φάει πιπεριές που συνολικά περιήχαν 7,7 εκατομμύρια σκόβιλς (η πιο καυτερή πιπεριά στον κόσμο περιέχει 40.000 σκόβιλς). Μ΄αυτό κατέχει πλέον και το παγκόσμιο ρεκόρ.

-Η μητέρα μου, η αδερφή μου, οι φίλοι μου ήταν εκεί και παρακολουθούσαν τον αγώνα και εγώ είπα μέσα μου ότι δεν πρόκειται να σηκωθώ από το τραπέζι. Αν σηκωθείς, χάνεις. Πρέπει να κερδίσω για να μάθει ο κόσμος πόσο όμορφη χώρα είναι η Μακεδονία, δήλωσε ο Στέφαν.

Τις μέρες αυτές ξεκουράζεται στη λίμνη της Οχρίδας και καθημερινά κάνει προπόνηση καταναλώνοντας καυτερά που περιέχουν εκατομμύρια σκόβιλς.

-Έχω συμπυκνωμένους χυμούς πιπεριάς που περιέχουν 5 εκατμμύρια σκόβιλς και κάθε πρωί πίνω από λίγο. Δεν τρώω ποτέ γλυκά, μόνο αλμυρά. Τρώω σούπα και βάζω μέσα μισό κουταλάκι από την σάλτσα αυτή και το ίδιο για το γεύμα και το δείπνο. Τρεις φορές την ημέρα, πρόσθεσε ο Καν.

Περήφανοι για την επιτυχία του συμπολίτη τους, οι κάτοικοι της Οχρίδας τον υποδέχονται με ικανοποίηση και χαμόγελο, αλλά και με αρμάθες τσσούσσκι…

Ο 39χρονος Στέφαν Καν κατάγεται από το χωριό Αρμπίνοβο της Οχρίδας – Δημοκρατία της Μακεδονίας και ζει στη Γερμανία. Φέτος κατέφερε να κάνει τη Δημοκρατία της Μακεδονίας παγκόσμιο πρωταθλητή, ως εκπρόσωπός της στο πρώτο παγκόσμιο πρωτάθλημα κατανάλωσης καυτερής πιπεριάς που διοργανώθηκε αρχές Αυγούστου στο Βερολίνο.

Όπως δήλωσε ο ίδιος, οι чушки (τσσούσσκι – καυτερές πιπεριές) βρίσκονταν πάντοτε στο οικογενειακό τραπέζι και έτσι από μικρός απέκτησε όρεξη για κατανάλωση καυτερού, όπως και μεγάλη αντοχή σ΄συτό.

-Η μητέρα μου είναι Μακεδόνισσα και ο πατέρας μου μισός Γερμανός και μισός Μακεδόνας. Η γιαγιά μου πάντοτε μαγείρευε πολύ καυτερά φαγητά και απ΄όταν θυμάμαι τον εαυτό μου πάντοτε καυτερά έτρωγα, ανέφερε ο Καν.

Ο Στέφαν αποδείχτηκε ως ο πιο θαρραλαίος μεταξύ των συμετάσχοντων και άντεξε να φάει πιπεριές που συνολικά περιήχαν 7,7 εκατομμύρια σκόβιλς (η πιο καυτερή πιπεριά στον κόσμο περιέχει 40.000 σκόβιλς). Μ΄αυτό κατέχει πλέον και το παγκόσμιο ρεκόρ.

-Η μητέρα μου, η αδερφή μου, οι φίλοι μου ήταν εκεί και παρακολουθούσαν τον αγώνα και εγώ είπα μέσα μου ότι δεν πρόκειται να σηκωθώ από το τραπέζι. Αν σηκωθείς, χάνεις. Πρέπει να κερδίσω για να μάθει ο κόσμος πόσο όμορφη χώρα είναι η Μακεδονία, δήλωσε ο Στέφαν.

Τις μέρες αυτές ξεκουράζεται στη λίμνη της Οχρίδας και καθημερινά κάνει προπόνηση καταναλώνοντας καυτερά που περιέχουν εκατομμύρια σκόβιλς.

-Έχω συμπυκνωμένους χυμούς πιπεριάς που περιέχουν 5 εκατμμύρια σκόβιλς και κάθε πρωί πίνω από λίγο. Δεν τρώω ποτέ γλυκά, μόνο αλμυρά. Τρώω σούπα και βάζω μέσα μισό κουταλάκι από την σάλτσα αυτή και το ίδιο για το γεύμα και το δείπνο. Τρεις φορές την ημέρα, πρόσθεσε ο Καν.

Περήφανοι για την επιτυχία του συμπολίτη τους, οι κάτοικοι της Οχρίδας τον υποδέχονται με ικανοποίηση και χαμόγελο, αλλά και με αρμάθες τσσούσσκι…

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

“Μέχρι τελευταία, λίγο πριν την ανταλλαγή των πληθυσμών του 1922 που επέφερε την έξοδο των Ντονμέδων από την Σαλονίκη προς την Τουρκία, κάθε Αμπ Μπεθ Ντιν είχε την βιβλιοθήκη του, όπου έβρισκε κανείς ραβινικά έργα, διασκευές του Ζοχάρ στα ισπανοεβραϊκά, μικροσκοπικά προσευχολόγια, τα περισσότερα συνήθως χειρόγραφα, μεταγραμμένα σε χαρακτήρες ρασί, κατά το πρότυπο του 17ου αιώνα, που παραποιήθηκε αισθητά από τότε στους Εβραίους της Σαλονίκης. Αυτοί οι θησαυροί προστατεύονται προσεκτικά, όπως και σ’ όλα τα σπίτια των Ντονμέδων, από όλα τα αδιάκριτα βλέμματα, κλειδώνονται σε ντουλάπες με διπλό πάτο, που έχουν πάνω πάνω αντίτυπα του Κορανίου και έργα σε αραβική γλώσσα, μιας άψογης μουσουλμανικής ορθοδοξίας.”

Γιοζέφ Νεχαμά, Ιστορία των Ισραηλιτών της Σαλονίκης, 1409

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Δηλαδή για να καταλάβω…

Στην αρχή εμείς δε θέλαμε μνημόνια και αυτοί μας λέγανε, όχι θα θέλετε μνημόνια, εμείς μετά επιμέναμε ότι θα σχίσουμε τα μνημόνια, αυτοί τότε μας είπανε να συζητήσουμε και να διαπραγματευθούμε, εμείς είπαμε οτι εντάξει θα διαπραγματευτούμε αλλά με τους δικούς μας κανόνες, αυτοί μας είπανε οτι και αυτοί έχουν κανόνες, εμείς είπαμε δεν αναγνωρίζουμε τους κανόνες τους και θα πάμε εκεί που αναγνωρίζονται οι κανόνες μας…Αυτοί μετά μας κάνανε κάποιες προτάσεις για να βγει ο λογαριασμός και περίμεναν να δουν αν μας δέχονταν οι άλλοι…οι άλλοι μας είπανε ότι ναι μεν σας δεχόμαστε αλλά δεν σας πληρώνουμε, μετά εμείς ξαναπήγαμε στους πρώτους αφού δεν μας δέχτηκαν οι δεύτεροι και τους είπαμε, “ξέρετε κάτι αλλάξαμε γνώμη, θα κάνουμε δημοψήφισμα” για να σας δείξουμε ότι αυτό που μας προτείνατε δεν μας αρέσει και επειδή δεν μας αρέσει και είναι καταστροφικό σας απειλούμε πως θα σας καταστρέψουμε αν συνεχίσετε έτσι… Αυτοί σοκαρίστηκαν γιατί περίμεναν συγκεκριμένες προτάσεις για να βγει ο λογαριασμός με μια έκπτωση και ανταυτού  εξέλαβαν απειλές…Θύμωσαν αλλά δέχτηκαν την απόφασή μας… Εμείς στο μεσοδιάστημα τους είπαμε στείλτε λεφτά “να αγοράσουμε ,,όπλα,, για να σας απειλήσουμε πιο ελεύθερα”…Αυτοί είπανε κάντε πρώτα το δημοψήφισμα και μετά ξαναελάτε…Εμείς κάναμε δημοψήφισμα, χωριστήκαμε σε 2 στρατόπεδα και μετά οι περισσότεροι χορεύαμε γιατί νομίζαμε ότι κερδίσαμε…Αυτοί όμως γελούσαν κάτω από τα μουστάκια τους…Εμείς μετά τους είπαμε ότι παρερμηνεύθηκε το δημοψήφισμα και να ξέρετε πλάκα κάναμε…θέλουμε τελικά μνημόνια light αλλά χωρίς συγκεκριμένες προτάσεις, αυτοί μας είπανε φέρτε συγκεκριμένες προτάσεις γιατί τελειώνει ο χρόνος..(στο μεσοδιάστημα έχουμε κλειστές τράπεζες και ανοιχτές εκκλησίες να προσευχόμαστε να δεχτούν τους κανόνες τους) …εμείς τους είπαμε εντάξει θα σας φέρουμε προτάσεις αλλά πάλι δεν τους πήγαμε…αυτοί μας είπανε μέχρι χθες να τους στείλουμε…Εμείς πρόσφατα τους στείλαμε τις προτάσεις μας που είναι 10 φορες πιο μνημόνιο από το μνημόνιο (μας βοήθησαν και οι Γάλλοι και δεν μπορούσαμε πλέον να κάνουμε διαφορετικά, γιατί αυτοί δεν εξέλαβαν ως πλάκα αυτό που τους κάναμε και ταυτόχρονα ανέβηκε ο λογαριασμός από την (δήθεν) πλάκα μας ή απείλη μας). Τώρα εμείς που λέγαμε ΟΧΙ (και ΝΑΙ) σε μνημόνια, προσπαθούμε να πείσουμε εαυτούς και αλλήλους να αποδεχτούμε το 10φορες μνημόνιο και κάνουμε αγώνα για να περάσει η συμφωνία που εξαρχής απορρίπταμε με τσαμπουκά…παρουσιάζοντας ως ηρωική στάση την συμπεριφορά των υπευθύνων των διαπραγματεύσεων… ΚΑΙ ΡΩΤΩ…. ΠΑΡΑΝΟΙΚΟ;;;

Σχόλιο από το ίντερνετ

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ОД ДОМА ОДАМ ДОМА…

Έφτασε ο καιρός να φύγω και να αφήσω το σπίτι μου στο Οβτσσάρανι για να επιστρέψω στο σπίτι μου στη Μελβούρνη, μετά από τριάντα μέρες προσπάθειας να καταφέρω να δω όλη την υπόλοιπη οικογένειά μου και τον πατέρα μου. Ήταν μια μεγάλη εμπειρία για μένα επίσης, να δω από μόνος μου την κατάσταση από κοντά, να δω την ελληνική κρίση από πρώτο χέρι. Αλλά για ποιά ελληνική κρίση μιλάμε; Τέτοια κρίση δεν είδα, τουλάχιστον στην περιοχή μας στο Λέριν, όπου ο κόσμος είναι μαθημένος επί πολλές δεκαετίες σε πολλές εθνικές, οικονομικές, πολιτικές κρίσεις… και όπου σχεδόν κάθε τέλος εβδομάδας πανηγύρια και φεστιβάλ λάβαιναν χώρα σε διάφορα χωριά και εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες, άνθρωποι, κυρίως νέοι, γέμιζαν τα τραπέζια τους με σουβλάκια, μπύρες και χυμούς, δείχνοντας ότι τα πράγματα, τουλάχιστον προς το παρόν, είναι εντάξει. Πέρασα πολύ καλό χρονικό διάστημα με κάποιους πραγματικά καλούς φίλους και τους ευχαριστώ και αισθάνθηκα πολύ καλά βλέποντας μερικούς βουλευτές του ελληνικού κοινοβουλίου να χορεύουν και να τραγουδούν στη Μακεδόνικη γλώσσα μακεδόνικα τραγούδια. Τα πράγματα, αργά αλλά σταθερά, αλλάζουν, αλλάζουν κάποια βασικά πράγματα, όπως η αυτοέκφραση…

Голем поздрав,  Кочо Филин

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

БОГ ДА ГИ ПРОСТИ

Μπέγκαϊτε μπέγκαϊτε έλεγε συνέχεια και μονότονα η μπάμπα Βέικα και τα μάτια της όλο βούρκωναν…Νε πλάτσσι μάικο νε πλάτσσι απαντούσε ο γιός της… Αλλά τι τα θες; Η μπάμπα Βέικα άδικα φώναζε, άδικα  έκλαιγε και εκείνοι δεν έφυγαν, αλλά έφυγαν  ντέντο Φιλίποβ, ο άντρας της και ο Μίτρο, ο γιός της. Τον άντρα της τον πήραν και τον φυλάκισαν μιας και ήταν από τους ..άλλους, δεν ήξερε από πολιτική, δεν ήξερε να σιωπά, δεν δέχτηκε να αλλάξει το όνομα του, ακόμα και αν στο δημοτολόγιο του το είχαν αλλάξει. Τον γιό της τον  φυγάδεψε για να μην ζήσει  άλλα κακά…Τον γιό της δεν τον είδε ποτέ ξανά,  τον άντρα της δεν τον έθαψε ποτέ κανονικά, μόνο ένα κασόνι με κόκαλα που της έφεραν και απλά της είπαν ότι ήταν του άντρα της, αλλά μέχρι τα βαθιά γεράματα η μπάμπα Βέικα έλεγε για  όσους της μαύρισαν την ψυχή και την ζωή – μπογκ ντα γκι πρόστι (ο Θεός να τους συγχωρέσει) και αυτό δήλωνε ήθος ..Ένα ήθος που εμείς η Μακεδόνες κουβαλάμε σαν βαρύ φορτίο, σαν μια βάρια  κληρονομιά!!! Πόσες φορές στην ζωή μας δεν νιώσαμε κυνηγημένοι έμμεσα η άμεσα; Πόσες φορές ακόμα και σήμερα δε δεχτήκαμε  επίθεση για την καταγωγή μας; Πόσες φορές δεν μας χαρακτήρισαν σαν ξοανα; Σαν κάτι ξένο και εχθρικό; Πόσες φορές δεν είδαμε σε δημοσιεύματα που είχαν σαν είδηση τα  Μακεδονικά πανηγύρια τον περίτρανο τίτλο ,,Τα πανηγύρια της προπαγάνδας,,; Αλλά και πόσες φορές δειλιάσαμε να συμμετέχουμε σε παρόμοιες εκδηλώσεις φοβούμενοι τον ,,στιγματισμό,,;  Αμέτρητες φορές χαρακτηριστήκαμε  σαν προπαγανδιστές  αλλά ελάχιστες-εως καθόλου- οι στιγμές δειλίας μας… Η συμμετοχή και όχι μόνο στα Μακεδονικά πανηγύρια δίνει μια ηχηρή απάντηση σε όλους όσους μας θεωρούν κάτι άυλο, κάτι ξένο…Είμαστε εδώ ζωντανοί συνεχιστές της Μακεδονικής κουλτούρας, τιμούμε τους προγόνους μας την πολιτιστική μας κληρονομία και το μόνο που μένει είναι να δώσουμε έμμεσα μια απάντηση ανάλογη με αυτή που έλεγε η μπάμπα Βέικα στους χωροφυλακές όταν πήγαν να συλλάβουν τον άντρα της…

Ζα μόιοτ τάτκο σο λιούμποβ!

Μάκης Γατόπουλος/Τόμε Γκάτσσεβ

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Και πομάκικο έθνος στην Ελλάδα;

Στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας Ζαγάλισα υπάρχει ένας κείμενο-λίβελος εναντίον μου. Άρεσε δε τόσο πολύ, αυτός ο λίβελος, στον

Του Δημήτρη Λιθοξόου

Του Δημήτρη Λιθοξόου

παραδοσιακό χώρο των μαύρων εθνικοσοσιαλιστών (διάφορος αυτός των κόκκινων εθνικο-σοσιαλιστών ή εθνικο-κρατιστών, της άλλης πλευράς του φαιοκόκκινου νομίσματος) που αναδημοσιεύτηκε τον τελευταίο μήνα σε δεκάδες ιστολόγιά τους.

Πέρα από τα υβριστικά ή ειρωνικά σχόλια για το πρόσωπό μου, που προφανώς χαρακτηρίζουν τον συντάκτη του άρθρου και την κουλτούρα που έχει για το δημόσιο διάλογο, στόχος του συγγραφέα είναι η μελέτη μου «Πληθυσμός και οικισμοί της τουρκικής μειονότητας στη Θράκη», που ας σημειωθεί δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 2006, ως χωριστό κεφάλαιο, στην τρίτη έκδοση του βιβλίου μου «Μειονοτικά ζητήματα και εθνική συνείδηση στην Ελλάδα», μαζί με το χάρτη που έφτιαξα για όλα τα χωριά της περιοχής.

Το ζήτημα αυτό κανένας μέχρι τότε, δεν το είχε προσεγγίσει σε επίπεδο χωριού-χωριού (ούτε οι Τούρκοι) και υπήρχε αντικειμενική δυσκολία, καθώς οι δημοσιευμένες σχετικές πληροφορίες ήταν διάσπαρτες και κάλυπταν μόνο ένα μέρος του υπό εξέταση χώρου.

Γι’ αυτό επέλεξα να κάνω κάτι κοπιαστικό, να επεξεργαστώ τον τηλεφωνικό κατάλογο του ΟΤΕ του 1996, αξιοποιώντας τις πληροφορίες που μου έδιναν τα 106 χιλιάδες ονοματεπώνυμα που υπήρχαν για τη Θράκη.

Τα ονοματεπώνυμα μπορούν να δώσουν, για όσους έχουν τη γνώση να τα διαβάσουν, σημαντικές πληροφορίες. Ένας τηλεφωνικός ή ένας εκλογικός κατάλογος (μπορεί να) κρύβει σημαντικές πληροφορίες για την ιστορία του τόπου, για τη γλώσσα και τη θρησκεία των κατοίκων του. Εκτός βέβαια αν τα ονόματα των ανθρώπων έχουν υποχρεωτικά αλλαχτεί, με εθνικό κρατικό σχέδιο, όπως για παράδειγμα έγινε σε αρκετούς (κυρίως μακεδονικούς) νομούς της Ελλάδας.

«Απορία ψάλτου βηξ». Για έναν αμόρφωτο, ένας τηλεφωνικός κατάλογος, όπως διδάσκει εξ άλλου και το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, είναι απλώς «ένας τηλεφωνικός κατάλογος». Οπότε ειρωνευόμαστε το Λιθοξόου και τους τηλεφωνικούς καταλόγους του, μια κι «όσα δε φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια».

Επί της ουσίας, στην περίπτωση της Θράκης, τα ονοματεπώνυμα του καταλόγου διακρίνονται σε δυο κατηγορίες: σε αυτά των χριστιανών και εκείνα των μουσουλμάνων. Αν λοιπόν θεωρήσουμε ότι τόσο οι χριστιανοί όσο και οι μουσουλμάνοι είχαν τη δυνατότητα να έχουν τηλέφωνο, τότε μπορούμε να βρούμε το ποσοστό των κατοίκων των δύο θρησκευτικών κοινοτήτων ανά οικισμό.

Αν στη συνέχεια συνδυάσουμε τα ποσοστά αυτά, με τον πληθυσμό της πιο κοντινής (στο 1996) απογραφής, που είναι η απογραφή του 2001, έχουμε τον πληθυσμό των θρησκευτικών κοινοτήτων ανά οικισμό, με πολύ μικρή απόκλιση από την πραγματικότητα (που δεν θα τη μάθουμε ποτέ, αφού το ελληνικό κράτους δεν το επιθυμεί).

Η επίσημη ελληνική θέση, η θέση της ελληνικής πολιτείας και του ελληνικού έθνους, είναι πως δεν υπάρχει τουρκική μειονότητα ή τουρκική εθνική κοινότητα στην Δυτική Θράκη. Υπάρχουν μόνο εθνικά Έλληνες και θρησκευτικά μουσουλμάνοι. Οι τελευταίοι δε, διακρίνονται σε Τούρκους, σε Πομάκους και σε Τσιγγάνους.

Εδώ αρχίζουν, τα επί του θέματος, δύσκολα για την ελληνική εθνική θέση.

Όσοι ζουν στη Δυτική Θράκη, γνωρίζουν πως εκεί δεν υπάρχει ένα έθνος αλλά δύο. Υπάρχουν δύο εθνικές κοινότητες, η ελληνική και η τουρκική. Ξέρουν επίσης οι άνθρωποι, πως αυτό δεν πρέπει να ακούγεται δημόσια. Και αν λέγεται δυνατά από κανένα «ξεροκέφαλο», είναι γιατί εκμεταλλεύεται την αναγκαστική ανοχή των αρχών, λόγω της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η πραγματικότητα όμως, σε κάθε περίπτωση, παραμένει η ίδια: Στη Δυτική Θράκη υπάρχουν δύο έθνη, οι Έλληνες και οι Τούρκοι.

Ξέρουμε επίσης πως εθνικά Έλληνας σημαίνει κυρίως χριστιανός ορθόδοξος, ή τέλος πάντων χριστιανός άλλου τύπου ή κάποιας άλλης θρησκείας ή παραξενιάς (δωδεκαθεϊστής), άντε και άθρησκος ή άθεος, όχι όμως και μουσουλμάνος.

Ας μην ξεχνάμε πως το ελληνικό έθνος έδιωξε, το 1923-1924, τους ρωμιούς μουσουλμάνους της Κρήτης (τους λεγόμενους Τουρκοκρητικούς) και τους ρωμιούς μουσουλμάνους της Μακεδονίας (τους λεγόμενους Βαλαάδες) γιατί τους θεωρούσε εθνικά Τούρκους.

Επομένως ένα μουσουλμανικό χωριό της Δυτικής Θράκης, σύμφωνα με την ίδια την ελληνική εθνική σκέψη, δεν μπορεί να είναι εθνικά ελληνικό.

Αντίθετα, ορθόδοξοι χριστιανικοί πληθυσμοί, με διαφορετική μητρική γλώσσα, έχουν διαχρονικά ενσωματωθεί στο ελληνικό Έθνος.

Οι μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης, στην μεγάλη πλειοψηφία τους, έχουν ως μητρική γλώσσα την τουρκική. Ένα μικρότερο τμήμα του πληθυσμού έχει ως μητρική γλώσσα την πομάκικη (που ανήκει στη μεγάλη οικογένεια των νότιων σλαβικών γλωσσών) και ένα ακόμα μικρότερο έχει την τσιγγάνικη (ή ρομά, μια γλώσσα που συγγενεύει με τη χιντί).

Αυτές όμως είναι διακρίσεις ως προς τη γλώσσα (ή τον πολιτισμό) και όχι ως προς το Έθνος, που είναι ιδεολογικο-πολιτική κοινότητα.

Τα έθνη έχουν ως πολιτικό πρόγραμμα τη συγκρότηση και κατόπιν τη διατήρηση ιδιαίτερου κράτους. Μια κοινότητα που δεν θέλει κρατική εξουσία, δεν μπορεί να είναι εθνική κοινότητα.

Επανέρχομαι τώρα στη μελέτη μου, για να θυμίσω πως σε αυτή δεν σχεδίασα το χάρτη των οικισμών της Δυτικής Θράκης, σύμφωνα με τη μητρική γλώσσα των κατοίκων.

Διευκρίνισα πως θεωρώ ότι οι μουσουλμάνοι έχουν τουρκική εθνική συνείδηση (είναι μια μη αναγνωρισμένη, πλην όμως υπαρκτή εθνική μειονότητα) και οι χριστιανοί «ανεξάρτητα αν η μητρική γλώσσα τους είναι ρωμαίικη, τουρκική (Γκαγκαβούζηδες) ή αλβανική (Αρβανίτες)» έχουν ελληνική εθνική συνείδηση.

Όποιος επιθυμεί και έχει τη γνώση να σχεδιάσει και το χάρτη της Δυτικής Θράκης, ανά οικισμό, σύμφωνα με τη μητρική γλώσσα των κατοίκων της, ας το επιχειρήσει. Ιδού πεδίον δόξης λαμπρό.

Άφησα όμως τα σημαντικά για το τέλος.

Το εναντίον μου άρθρο είναι ανυπόγραφο. Ο συντάκτης του κρύβεται στο σκοτάδι. Όσοι είναι υποψιασμένοι, καταλαβαίνουν τι σημαίνει να γράφεις για τέτοια ευαίσθητα ζητήματα ανώνυμα ή με ψευδώνυμο.

Το χειρότερο όμως, για το ελληνικό Έθνος, είναι ότι ο συντάκτης του άρθρου χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο «ένας Εθνικά Πομάκος».

Που σημαίνει, για όσους στοιχειωδώς καταλαβαίνουν, τη δήλωση ύπαρξης ή επιθυμία συγκρότησης κοινότητας στη Θράκη, πού για να είναι εθνική, δεν μπορεί παρά να έχει πολιτικά ως στρατηγικό στόχο το σχηματισμό πομάκικου εθνικού Κράτους ή πομάκικης αυτόνομης Περιοχής. Δηλαδή μελλοντική διεκδίκηση πομάκικης κρατικής εξουσίας, σε μια περιοχή που σήμερα μοιράζεται μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας.

Κοντολογίς ο αρθογράφος της εφημερίδας Ζαγάλισα, για να ξορκίσει το «κακό», την ύπαρξη των εθνικά Τούρκων, επιχειρεί να εμφανίσει κι άλλο έθνος στην περιοχή (και μάλιστα μουσουλμανικό ως προς το θρήσκευμα).

Στην αγωνία του να αντικρούσει τον άεθνο Λιθοξόου (που καταγράφει όσα γνωρίζουν όλοι στη Θράκη) ή διαπράττει μια φοβερή εθνική γκάφα ή συμμετέχει σε ένα εθνικά βλακώδη υπηρεσιακό σχεδιασμό ή αποκαλύπτει μια υπό διαμόρφωση δεύτερη εθνική κοινότητα, στο χώρο των θρησκευτικά μουσουλμάνων της περιοχής, δίπλα στην τουρκική, και επομένως ένα νέο αντίπαλο δέος για το ελληνικό Έθνος.

Κι εντάξει, αυτός έγραψε, όσα έγραψε. Οι εθνικοί παπαγάλοι που αναπαράγουν το λόγια του στα ιστολόγια, προσθέτοντας μόνο λίγη λάσπη εναντίον μου, δεν καταλαβαίνουν τι διαβάζουν και τι ζημιά προκαλούν στον εαυτό τους; Βάζουνε τα χέρια τους και βγάζουν τα (εθνικά) μάτια τους.

Δεν έχουν κουκούτσι μυαλό οι σύγχρονοι έλληνες Εθνικιστές;

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Κατηγορίες

Ευχαριστούμε θερμά τους Μακεδόνες οικονομικούς μας μετανάστες σε Αυστραλία, Καναδά και δυτική Ευρώπη, όπως και τους φίλους μας απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας, για την οικονομική στήριξη της έκδοσης της Нова Зора. Благодариме - Μπλαγκοντάριμε


ALPHA BANK

Account 852 00 2101 031390

IBAN: GR47 0140 8520 8520 0210 1031 390

BIC: CRBAGRAA

Μηνιαίες Εκδόσεις

Македонска Ризница
  • ,ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΥΧΩΝ
    РАЗГЛЕДУВАЊЕ НА ПРЕТХОДНИ БРОЕВИ
  • 2016 (147)
  • 2015 (416)
  • 2014 (404)
  • 2013 (377)
  • 2012 (372)
  • 2011 (323)
  • 2010 (202)