Αρχεία | Μάρτιος, 2015

ВОДЕНИЦАТА – Ο ΝΕΡΟΜΥΛΟΣ

(,,тешката,, индустрија на селото – η ,,βαριά,, βιομηχανία του χωριού)

А бре воденичаре, баш пријателе
мојта снага твоја нека биде
сомели ми житото.

Воденицата вода ми има
ќе ти мелам житото

(Αχ βρε μυλωνά καλέ μου φίλε
το σώμα μου δικό σου ας γίνει
άλεσε μου το γέννημα.

Ο νερόμυλος έχει νερό
θα σου αλέσω το γέννημα)

Η воденица (βοντένιτσα – νερόμυλος) είναι μια πανάρχαια επινόηση του ανθρώπου να μετατρέπει τον καρπό των σιτηρών σε брашно (μπράσσνο – αλεύρι) είτε σε превој (πρέβοϊ – γερμάς) με τη βοήθεια της ορμής του νερού και σε ,,μαζική,, παραγωγή.

Με το αλεύρι γίνεται το леб (λεμπ – ψωμί) και άλλα όπως πίτες, кори (κόρι – χυλόπιτες) тарана (τάρανα – τραχανάς), петолици (πετόλιτσι – τηγανίτες) και πολλά φαγητά, όπως τσρνα τσσόρμπα, σσότο μάκαλο κ.α. ενώ ο γερμάς αποτελεί άριστη храна (χράνα – τροφή) για τα ζωντανά.

Η βοντένιτσα δε γίνεται σε οποιαδήποτε θέση, γιατί πρέπει να υπάρχη άφθονη και συνεχής ροή από вода (βόντα – νερό), άρα πρέπει να βρίσκεται κοντά σε река (ρέκα – ποτάμι). ακόμη πρέπει να υπάρχει δυνατότητα το νερό να πέφτει με сила (σίλα – ορμή/δύναμη) για να κινεί το чарго (τσσάργκο – φτερωτή) και αυτό να κινεί το вртено (β΄ρτενο – άξονα) που δίνει κίνηση στο воденички камен (βοντένιτσσκι κάμεν – μυλόπετρα) και για να επιτευχθεί όλο αυτό θα πρέπει να υπάρχει υψομετρική διαφορά της θέσης του νερού και της φτερωτής, δηλαδή το μέρος να έχει κρέμαση.

Τα βασικά μέρη ενός νερόμυλου είναι η θέση που παίρνει το νερό, δηλαδή το засек (ζάσεκ – δέση), το јаз (γιαζ – μυλαύλακας) και η κτηριακή εγκατάσταση, η βοντένιτσα. Η δέση έπρεπε να είναι κοντά για να μην χάνεται πολύ νερό μέχρι να φτάσει στο μύλο και να συντηρείται ευκολότερα ο μυλαύλακας. Όσοι κατά μήκος του μυλαύλακα έπαιρναν νερό για να ποτίσουν τα χωράφια τους, έπρεπε να συμμετέχουν στην συντήρηση τόσο του μυλαύλακα όσο και της δέσης. Το κύριο όμως μέρος της λειτουργίας του νερόμυλου, δηλαδή της άλεσης, είναι το κτίριο με τον εσωτερικό εξοπλισμό του και οι буки (μπούκι – υδροσωλήνες). Η θέση που το νερό διοχετεύεται στους υδροσωλήνες (салак – σάλακ) μπορεί να έχει εισόδους για ένα ή δύο υδροσωλήνες, ενώ πριν τα στόμια εισόδου υπάρχει μια θέση εκτροπής του νερού σ΄ένα βοηθητικό μυλαύλακα κι αυτό γινόταν όταν ήθελαν να σταματήσουν τις μυλόπετρες να γυρίζουν.

Για να έχει ορμή το νερό έπρεπε ο μυλαύλακας να είναι αρκετά ψηλότερα από τις φτερωτές, ενώ οι υδροσωλήνες να έχουν ειδική κατασκευή, δηλαδή η διάμετρος του υδροσωλήνα να είναι πιο μεγάλη πάνω και μικρή κάτω. Το μέρος κατάληξης των υδροσωλήνων είναι πολύ στενό (цифун – τσίφουν), που ελευθερώνει το νερό με μεγάλη ορμή και κινεί τις φτερωτές κι αυτές τον άξονα που δίνει κίνηση στην πέτρα.

Οι μυλόπετρες ήταν αρκετά ψηλότερα από τις φτερωτές και το νερό, κι αυτό γινόταν για να μην παίρνει υγρασία το αλεύρι, οπότε μουχλιάζει, αλλά και το γέννημα με υγρασία θα δυσκόλευε την άλεση.

Ανάλογα με τις ανάγκες και την ποσότητα του νερού που προσφέρεται, μπορεί να υπάρχουν περισσότερες θέσεις άλεσης. Οι μυλόπετρες είναι δύο σε κάθε θέση άλεσης, η κάτω που είναι ακίνητη και η πάνω που περιστρέφεται, εξού και οι μυλωνάδες τη λένε πεταχτούλα.

Στην πάνω μυλόπετρα και στη μέση υπάρχει μια дупка (ντούπκα – τρύπα) όπου πέφτει σε μικρές ποσότητες το γέννημα που αλέθεται. Πάνω από την τρύπα υπάρχει το στόμιο του кошот (κόσσοτ – κοφινιού) με μεγάλο άνοιγμα πάνω και μικρό κάτω.

Το άνοιγμα του στομίου ρυθμίζεται ως προς την ποσότητα που θ΄αφήνει να ρέει. Από το κάτω μέρος του κοφινιού κρέμεται ένα σανιδάκι που ακουμπάει στην πάνω μυλόπετρα και καθώς κινείται μεταδίδει μια ανατάραξη στο κοφίνι κι έτσι πέφτει το γέννημα στην τρύπα.

Στον πίσω χώρο από τις πέτρες υπάρχει ένα πατάρι όπου αραδιάζονταν τα προς άλεση σακιά κι από εκεί τροφοδοτείται το κοφίνι. Συνήθως υπάρχει και αμπάρι όπου αποθηκεύεται το урушот (ούρουσσοτ – αμοιβή) του μυλωνά, είτε σε γέννημα είτε σε αλεύρι. Υπάρχει πάντα το кантар (κάνταρ – ζυγαριά) για να ζυγίζεται το γέννημα στην παραλαβή και το αλεύρι στην παράδοση, για να υπολογιστεί το δικαίωμα (ούρουςς) του μυλωνά.

Κάπου μέσα στο μύλο υπάρχει το κατάλυμα του μυλωνά μ΄ένα πρόχειρο κρεβάτι και μερικά σκεύη μαγειρικής για την παρασκευή πρόχειρου φαγητού.

Ο воденичар (βοντένιτσσαρ – μυλωνάς) μέσα στο κοφίνι είχε δεμένο ένα σπάγγο που στην άλλη άκρη του είχε δεμένο ένα κουδούνι και κρεμόταν έξω από το κοφίνι. Ο σπάγγος βυθιζόταν μέσα στο γέννημα. Όταν άδειαζε το κοφίνι, το κουδούνι έπεφτε στην πάνω μυλόπετρα και ακουγόταν το κουδούνισμα που ειδοποιούσε το μυλωνά ότι άδειασε το κοφίνι και αν κοιμόταν τον ξυπνούσε. Το κουδούνι φαίνεται πως ήταν απαραίτητο γιατί το άλεσμα γινόταν το βράδυ, ιδιαίτερα το καλοκαίρι, γιατί δεν έπαιρναν νερό για πότισμα οι συγχωριανοί του κι έτσι το νερό ήταν μπόλικο και επειδή ο μυλωνάς ήταν κι αυτός γεωργός και την ημέρα δούλευε στα χωράφια, άλεθε το βράδυ, έπρεπε όμως και να μοιμηθεί γι΄αυτό ήταν απαραίτητος ο ,,συναγερμός,, με το κουδούνι.

Ο μύλος ήταν κι ένας τόπος συνάντησης, κάτι σαν στέκι κυρίως ηλικιωμένων ατόμων, γιατί ο μυλωνάς είχε πάντα κάτι να τους προσφέρει, είτε καφέ, είτε ράκια, είτε κάποιο φρούτο, αφού έχοντας γέννημα στ΄αμπάρι μπορούσε κάτι ν΄αγοράσει από τους μικροπωλητές, χώρια που πολλοί όταν νύχτωναν στο χωριό διανυκτέρευαν στο μύλο κι όλο και κάτι του άφηναν. Όλοι οι πραματευτάδες κι άλλοι περαστικοί ήξεραν πως στο νερόμυλο θα βρούνε στέγη, ζεστασιά και φιλοξενία κι απ΄την άλλη για το μυλωνά ήταν μια συντροφιά στη μοναξιά του και ιδιαίτερα τις μεγάλες νύχτες του χειμώνα.

Στα χρόνια της Επανάστασης του Ίλιντεν, του ξεσηκωμού του μακεδόνικου λαού ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, οι μύλοι ήταν συχνά καταφύγια των Μακεδόνων κομιτατζήδων, γι΄αυτό και οι οθωμανικές αρχές όταν είχαν κάποιες πληροφορίες για κάποιους μύλους, τους κατέστρεφαν πυρπολώντας τους.

ΑΙΓΑΙΑΤΗΣ  ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

СМЕ ПОБЛИСКУ И ПОБЛИСКУ – ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ

Οι αποστάσεις δεν αποτελούν πλέον μεγάλο εμπόδιο στις επαφές μεταξύ των ανθρώπων, όπου αυτοί και εάν βρίσκονται. Το ίδιο συμβαίνει και με τους Μακεδόνες ανά την υφήλιο.

Για μια ακόμη χρονιά, τέταρτη στην σειρά, οι μακεδόνικες κοινότητες πολλών πόλεων της Αυστραλίας διασκέδασαν με αυθεντική μακεδόνικη μουσική και τραγούδια και μάλιστα με αρχήστρα από τα μέρη καταγωγής τους και συγκεκριμένα από το Лерин (Λέριν/Φλώρινα).

Λόγος γίνεται για τις ετήσιες εκδηλώσεις που διοργανώνει κάθε χρόνο ανελειπώς η Αυστραλιανή Μακεδόνικη Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (AMHRC) σε διάφορες πόλεις της μακρινής αυτής χώρας, με προσκεκλημένους από το μακεδόνικο κίνημα στην Ελλάδα και μουσικά συγκροτήματα από τα μακεδόνικα χωριά αυτής.

Το έτος 2012 είχαν συμμετάσχει στις εκδηλώσεις αυτές χορευτικό συγκρότημα με χορευτές από διάφορα μακεδόνικα χωριά της Ελλάδας, με το όνομα ,,Беломорци (Μπελομόρτσι),, με την συνοδεία του συντάκτη της Νόβα Ζόρα Δημήτρη Ιωάννου, το 2013 είχαν ταξιδέψει για τη μεγάλη αυτή χώρα με την πολυάριθμη μακεδόνικη διασπορά τα μέλη του μουσικού συγκροτήματος Μουσικόραμα, το 2014 συμμετείχαν τα νεαρά μέλη της ορχήστρας Лерински Билбили (Αηδόνια της Φλώρινας) με την συνοδεία του συντάκτη της Νόβα Ζόρα Δημήτρη Ιωάννου και του τότε προέδρου του Οβτσσάρανι (Μελίτη) Παναγιώτη Αναστασιάδη και φέτος, το 2015 το μουσικό συγκρότημα Μουσικόραμα, το οποίο για μια ακόμη φορά δημιούργησε μια εκπληκτική ατμόσφαιρα και απερίγραπτο κέφι σε όλους τους μακεδόνικους χορούς που οργανώθηκαν.

Από τα μέσα εώς και τα τέλη του Φλεβάρη, η καρδιά της Αυστραλίας χτυπούσε μακεδόνικα. Χορός στη Μελβούρνη, χορός στο Περθ, στην Αντελάιντα, στο Ουόλογκογκ, στο Μπίζμπεϊν, στο Τζελόνγκ και πάλι στη Μελβούρνη και οι αίθουσες ασφυκτικά γεμάτες για να ακούσουν τραγούδια από τον τόπο καταγωγής τους, για να δουν ότι όλες οι προσπάθειες αφομοίωσης των Μακεδόνων στην Ελλάδα δεν απέφεραν τους καρπούς που επιθυμούσαν οι ελληνικές αρχές.

Επίσης προσκεκλημένος του ΑMHRC ήταν και ο Γιώργος Παπαδάκης, μέλος του προεδρείου του Виножито-Ουράνιο Τόξο και Υπεύθυνος Επικοινωνίας του Ευρωπαϊκού Κόμματος EFA-Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία, ο οποίος συμμετείχε στις εκδηλώσεις και πραγματοποίησε σημαντικές συναντήσεις. Για την συγκεκριμένη αυτήν επίσκεψη παραθέτουμε το παρακάτω άρθρο:

Το μέλος του Προεδρείου της ΕΕΣ-Ουράνιο Τόξο και Υπεύθυνος Επικοινωνίας της Ευρωπαικής Ελεύθερης Συμμαχίας (ΕΕΣ)  Γιώργος Παπαδάκης, βρέθηκε στα τέλη Φεβρουαρίου στη Μελβούρνη της Αυστραλίας μετά από πρόσκληση της οργάνωσης της μακεδιονικής διασποράς Australian Macedonian Human Rights Committee.

Ο Γιώργος Παπαδάκης ήταν επίσημος ομιλητής στον 31ο ετήσιο χορό της AMHRC που διεξήχθη στην κατάμεστη αίθουσα (πάνω από 500 καλεσμένοι) Grand Neret που βρίσκεται στο Epping, ένα προάστιο της Μελβούρνης που πραγματικά μακεδονοκρατείται. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι και οι λιγοστοί μη Μακεδόνες κάτοικοι της περιοχής, ως επί το πλείστον μετανάστες από την Κίνα και τη ΝΑ Ασία, μιλούν και αυτοί μακεδονικά!

Το γνωστό μουσικό συγκρότημα “Μουσικόραμα” που πραγματοποιεί αυτή την περίοδο μεγάλη περιοδεία στην Αυστραλία φρόντισε να προσφέρει αξέχαστες στιγμές στους καλεσμένους ενώ την παράσταση έκλεψε το παιδικό χορευτικό συγκρότημα “Σφέτα Πέτκα” αποτελούμενο από Μακεδονόπουλά ηλικίας 4 έως και 13 ετών.

Ο εκπρόσωπος του κόμματος και της ΕΕΣ είχε την ευκαιρία να συζητήσει με τους Μακεδόνες τις νέες ευκαιρίες που διανοίγονται στον ορίζοντα μετά την ανάληψη των νέων καθηκόντων τύπου στις Βρυξέλλες. Πιο συγκεκριμένα, έγινε αναφορά στην στενότερη συνεργασία ανάμεσα στην ΕΕΣ και στην μακεδονική διασπορά στο πλαίσιο της νέας πολιτικής που ακολουθείται και που αποσκοπεί σε σύσφιξη των σχέσεων ανάμεσα στις Βρυξέλες και την πολυπληθή διασπόρα των λαών που εκπροσωπούνται στην ΕΕΣ και κατοικούν εκτός Ευρώπης.

Πρώτος καρπός αυτής της συνεργασίας θα είναι ένα διεθνές επιστημονικό συνέδριο που θα πραγματοποιηθεί στη Φλώρινα/Lerin τον προσεχή Ιούλιο.

Παράλληλα συζητήθηκε εκτενώς η πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα μετά την κυβερνητική αλλαγή και το τι μπορεί αυτό να (μην) σημαίνει για τους Μακεδόνες στη χώρα και η ανάγκη αναδιοργάνωσης της ΕΕΣ-Ουράνιο Τόξο με στόχο την αύξηση της απήχησής της στον μακεδονόφωνο και όχι μόνο πληθυσμό.

Ο Γίώργος Παπαδάκης είχε επίσης συνάντηση με την Κολίν Χάρτλαντ, βουλευτή των Πρασίνων στην Άνω Βουλή της πολιτείας της Βικτόρια. Οι Πράσινοι είναι η ανερχόμενη πολιτική δύναμη στην Αυστραλία και αναμένεται να σπάσουν το δίπολο Συντηρητικών-Εργατικών που κυβερνά τη χώρα ανελλιπώς τα τελευταία 100 χρόνια.

Τέλος, ο εκπρόσωπος της ΕΕΣ και της ΕΕΣ-Ουράνιο Τόξο παραχώρησε μια εκτενή συνέντευξη στο μακεδονικό πρόγραμμα του κρατικού ραδιοφώνου SBS που είναι το κορυφαίο σε ακροαματικότητα σε ολόκληρη την Αυστραλία. Εκεί αναφέρθηκε εκτενώς στις πρωτοβουλίες που πρόκειται να αναληφθούν άμεσα ώστε τα δίκαια αιτήματα των Μακεδόνων σε Ελλάδα και Βουλγαρία να τύχουν ευρύτερης διεθνούς προβολής.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

21 Февруари – Светски Ден на Мајчин Јазик 21 Φεβρουαρίου – Παγκόσμια Ημέρα Μητρικής Γλώσσας

Καθιερώθηκε από τη Γενική Συνέλευση της UNESCO στις 17 Νοεμβρίου 1999 και επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο από τον Φεβρουάριο του 2000. Σκοπός της είναι η προώθηση της γλωσσικής πολυμορφίας και της πολύγλωσσης εκπαίδευσης καθώς και η διάσωση των ολιγότερο ομιλουμένων γλωσσών.

Η Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία – Ουράνιο Τόξο, με όποιες δυνάμεις διαθέτει, δεν έχει πάψει από την ίδρυση του κόμματος έως σήμερα να βροντοφωνάζει και να ζητεί από τις εκάστοτε κυβερνήσεις τον σεβασμό της Μακεδονικής γλώσσας,  μητρική γλώσσα χιλιάδων εθνικά Μακεδόνων στη Βόρεια Ελλάδα.

Οι παλιότεροι ακόμη θυμούνται τις δημόσιες ορκωμοσίες (της ντροπής) για μη ομιλία των Μακεδονικών, πολλοί άνθρωποι στάλθηκαν στην εξορία, κάποιοι έχασαν και την ζωή τους.

«Σπίτια του Παιδιού» φυτεύτηκαν σε κάθε Μακεδονικό χωριό με σκοπό τα παιδιά να εκριζώνονται από την μητρική τους γλώσσα μέρα με την ημέρα.

Στα χρόνια της μεταπολίτευσης το ίδιο τροπάριο ακολούθησαν δάσκαλοι και καθηγητές εκτελώντας το εθνικό τους καθήκον εκφοβίζοντας παιδιά να μην μιλούν  τη μακεδόνικη γλώσσα, άλλοτε με τιμωρία άλλοτε με δημόσιο αποτροπιασμό ενώπιων άλλων μαθητών.
Δεν υπάρχει παιδί (τώρα πια ενήλικες) που να μην θυμούνται κάποιο περιστατικό όπου ο δάσκαλος χτύπησε με την βέργα ή ντρόπιασε  παιδί γιατί αυτό χρησιμοποίησε λέξεις της μακεδονικής γλώσσας.

Βρισκόμαστε εν έτη 2015 και πλέον η μακεδονική γλώσσα σε κάποιους νομούς του ελληνικού τμήματος της Μακεδονίας ακούγεται κάθε στιγμή από τους περαστικούς στους δρόμους, στα καφενεία, στα καταστήματα,  ενώ κατά την διάρκεια του καλοκαιριού δεν υπάρχει τόπος όπου δεν ακούγετε  Μακεδονικό τραγούδι ή σκοπός.

Και το πιο ελπιδοφώρο από όλα είναι ότι όλο και περισσότεροι νέοι την μιλούν, πληροφορίες, συναισθήματα και σκέψεις μεταδίνονται, αλλά πέρα από αυτό με την  καθημερινή της χρήση διαμορφώνεται και η πολιτισμική και πολιτιστική ταυτότητα των εθνικά Μακεδόνων και για το λόγο αυτό και την φοβάται η επίσημη κλειστοφοβική, μη δημοκρατική και μη πολυπολιτισμική πολιτική κοινωνία της Ελλάδας.

Κρίση στην οικονομία αλλά και στον πολιτισμό και στην κουλτούρα και κόκκινες γραμμές παντού και ενώ υπάρχει «ένα κλίμα αλλαγής» κάποιοι τοίχοι, κατάλοιπα του σκοτεινού πολιτικού παρελθόντος, δεν πέφτουν.

Μιλήστε στα Μακεδονικά είναι δικαίωμα σας κανείς δεν μπορεί να σας το στερήσει.

Το Γραφείο Τύπου της Ε.Ε.Σ.-Ουράνιο Τόξο

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Το «ανθελληνικό» μανιτάρι

Του Δημήτρη Ψαρρά   Πηγή: www.efsyn.gr

Ο δάσκαλος Σταύρος Ζωγράφος (αριστερά με το κόκκινο γιλέκο) στη γιορτή Μανιταρόφιλων στη Φλώρινα, με το σημαιάκι του Συλλόγου Μανιταρόφιλων της (σερβικής) πόλης Νις. Η γιορτή τού στοίχισε δυσμενή μετάθεση

Η περιπέτεια ενός δασκάλου στην ακριτική Φλώρινα θυμίζει ότι στη χώρα μας δεν έχουν πάψει να κυβερνούν οι εμφυλιοπολεμικές ψυχώσεις. Ο Σταύρος Ζωγράφος είναι σήμερα 50 χρόνων και εργάζεται ως δάσκαλος στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση επί 18 χρόνια. Ζει στην πόλη της Φλώρινας και είναι παντρεμένος από το 1992 με τη Βέσνα Πέτροβα, με την οποία έχουν αποκτήσει δύο κόρες.

Στις 16 Οκτωβρίου 2014, ένα μήνα από την έναρξη της σχολικής χρονιάς, τον κάλεσε ο διευθυντής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Φλώρινας στο γραφείο της Διεύθυνσης και του ανακοίνωσε την υπουργική απόφαση με αριθμό πρ.166408/Δ1/14-10-2014 που διέταζε τη μετάθεσή του από το Δημοτικό Σχολείο Αετού στο Δημοτικό Σχολείο Αγίου Γερμανού.

Για όποιον γνωρίζει την τοπογραφία της περιοχής, είναι σαφές ότι η μετάθεση αυτή ήταν «δυσμενής» για κάποιον που κατοικεί στη Φλώρινα και όχι στις Πρέσπες.

Ανευ λόγου

Η απόφαση του υπουργού Ανδρέα Λοβέρδου δεν ανέφερε τον λόγο της μετάθεσης. Από τις διατάξεις που επικαλείται ο τότε υπουργός (άρθρο 16, Κεφ. Β΄, παράγραφοι 1β και 7β του νόμου 1566/85), υποδηλώνεται ότι πρόκειται για ενέργεια που πραγματοποιείται «από υπαιτιότητα του εκπαιδευτικού», εφόσον μόνο σ’ αυτή την περίπτωση επιτρέπεται «άμεση απομάκρυνση εκπαιδευτικού κατά τη διάρκεια του διδακτικού έτους».

Ο κ. Ζωγράφος έμεινε έκπληκτος από την απόφαση αυτή και επιχείρησε να ανακαλύψει τους λόγους που οδήγησαν το υπουργείο σ’ αυτή την απόφαση. Οι τοπικοί υπηρεσιακοί παράγοντες δεν γνώριζαν βέβαια τίποτα περισσότερο. Δεν υπήρχε ούτε εκκρεμούσε κανένα πειθαρχικό, διοικητικό, ποινικό ή άλλου είδους παράπτωμα είτε καταγγελία εις βάρος του.

Οι εκπρόσωποι της ΔΟΕ στην περιοχή ενημερώθηκαν αμέσως και προσπάθησαν να ερευνήσουν την υπόθεση, αλλά δεν κατάφεραν να βγάλουν άκρη. «Είναι θέμα υπουργού», του απάντησαν. Μάλιστα, η μετάθεση δημιούργησε και άλλη δυσλειτουργία. Υποχρεώθηκε να φύγει κάποιος άλλος δάσκαλος, παρά τη θέλησή του, προκειμένου να αδειάσει η θέση του.

Ποια ήταν λοιπόν αυτή η μυστηριώδης «υπαιτιότητα» του κ. Ζωγράφου, που οδήγησε σ’ αυτή την απόφαση; Υποχρεώθηκε -όπως μας εξηγεί ο ίδιος- να απευθυνθεί στον βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Φλώρινας, κ. Στάθη Κωνσταντινίδη, ο οποίος ενδιαφέρθηκε άμεσα και ενημέρωσε τον δάσκαλο τηλεφωνικά στις 17 Οκτώβρη, αναφέροντας ότι επικοινώνησε με τον κ. Λοβέρδο και πληροφορήθηκε ότι «κάτι πολύ σοβαρό συμβαίνει».

Σύμφωνα με τη διήγηση του βουλευτή, «ο υπουργός μού είπε, δείχνοντας με προτεταμένο το δάχτυλο του χεριού του, πες αυτού του Ζωγράφου, που πολύ ασχοληθήκαμε μαζί του, να πάει εκεί που τον στέλνουμε για να μη γίνει χαμός». Ο κ. Κωνσταντινίδης εξήγησε ότι δεν έμαθε τον λόγο της μετάθεσης, «αλλά από ό,τι κατάλαβα είναι κάτι που συνέβη πρόσφατα, τις τελευταίες μέρες».

Η γιορτή

Προκειμένου να ανακαλύψει τη λύση του γρίφου, ο δάσκαλος άρχισε να σκέφτεται ποια μπορεί να ήταν η αφορμή που έδωσε ο ίδιος στο υπουργείο Παιδείας για μια τέτοια τιμωρία. Η μόνη απάντηση που μπόρεσε να δώσει είναι ότι λίγες μέρες πριν από την υπουργική απόφαση, στις 11-12 Οκτωβρίου, είχε οργανώσει την «11η Πανελλήνια Μανιταρογιορτή» στη Φλώρινα, εφόσον είναι γ.γ. του συλλόγου «Μανιταρόφιλοι Δυτικής Μακεδονίας».

Είναι κοινό μυστικό στην περιοχή ότι ο Σταύρος Ζωγράφος ήταν επί χρόνια η ψυχή αυτού του συλλόγου, σε έναν τόπο που έχει πράγματι εκατοντάδες ποικιλίες μανιταριών. Ο φετινός εορτασμός πραγματοποιήθηκε με κάθε επισημότητα, υπό την αιγίδα της Περιφέρειας και του δήμου, με εκδηλώσεις στον πεζόδρομο του Σακουλέβα και το αμφιθέατρο του Αριστοτέλη. Μετείχαν εκπρόσωποι «μανιταρόφιλων» από όλη την Ελλάδα, αλλά η γιορτή είχε παμβαλκανικό χαρακτήρα, με εκπροσώπους από τη Σερβία, τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και την ΠΓΔΜ.

Μας διηγείται ο κ. Ζωγράφος: «Κάποιοι Σέρβοι φίλοι μας, σε ένδειξη φιλίας και αδελφοσύνης, μού χάρισαν ένα πανό με το έμβλημα του συλλόγου τους, το οποίο με χαροποίησε αφάνταστα. Αμέσως μετά παρήγγειλαν στην ορχήστρα μας και έναν τοπικό παραδοσιακό χορό. Χόρευα ανεμίζοντας το μπαϊράκι και, επειδή το έμβλημα και το φόντο του ταίριαζε με τη γνωστή ανθελληνική σημαία, οι ρουφιάνοι που ήταν σε διακριτική απόσταση μπερδεύτηκαν λόγω σκότους και άγνοιας και ρουφιάνεψαν άλλα αντί άλλων».

«Αφορμή»

Να, λοιπόν, που το σημαιάκι του Συλλόγου Σέρβων Μανιταρόφιλων, με σήμα το μανιτάρι, θεωρήθηκε «σκοπιανό έμβλημα» και ο δάσκαλος εξοβελιστέος. Ο ίδιος θεωρεί ότι αυτή η «παρεξήγηση» ήταν η αφορμή για τη δίωξή του. Αλλωστε δεν είναι άγνωστο το μπλέξιμο που συνηθίζουν οι επαγγελματίες εθνικόφρονες μεταξύ Σερβίας και ΠΓΔΜ.

Ας συμπληρωθεί ότι πολλοί απ’ αυτούς ακόμα δεν μπορούν να χωνέψουν τον τοπικό παραδοσιακό χορό (το πουστσένο) που χορεύεται και τραγουδιέται και από τις δύο πλευρές των συνόρων.

Ας συμπληρωθεί το γεγονός ότι ακόμα και σήμερα για ορισμένους θυλάκους του βαθέος κράτους είναι εξ ορισμού «εθνικώς ύποπτοι» οι ντόπιοι κάτοικοι της περιοχής που γνωρίζουν και μιλούν την τοπική γλώσσα, όπως ο Σταύρος Ζωγράφος, τον οποίο βαρύνει επίσης το ολίσθημα ότι η σύζυγός του κατάγεται από την ΠΓΔΜ.

Εκείνο που προκαλεί εντύπωση είναι πάντως το γεγονός ότι στην απόφαση αυτή παρασύρθηκε ο Ανδρέας Λοβέρδος, ο οποίος γνωρίζει από πρώτο χέρι το πρόβλημα. Και έχει υποστεί ο ίδιος την μήνι του βαθέος κράτους, όταν το 2003 επιχείρησε ως υφυπουργός Εξωτερικών να λύσει το χρονίζον πρόβλημα των τελευταίων προσφύγων του εμφυλίου πολέμου.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Луѓе од претходниот век – Άνθρωποι του προηγούμενου αιώνα

Η αίθουσα του  κοινοτικού  καταστήματος του Νέρετ/Πολυποτάμου  χρησιμοποιείται εδώ και πολλά χρόνια από τον παλαιότερο πολιτιστικό σύλλογο για συγκεντρώσεις, πρόβες, ταυτόχρονα όμως η αίθουσα χρησιμοποιείται και για τοπικές συνελεύσεις.  Λέμε παλαιότερο επειδή πρόσφατα  δημιουργήθηκε και ένας νεότερος σύλλογος, ,,ελληνικότερος,,  ο οποίος υποστηρίζεται από τον Πρόεδρο του Τοπικού Συμβουλίου του Νέρετ/Πολυποτάμου.

Δύο διαφορετικές συγκεντρώσεις την ίδια μέρα και ώρα στον ίδιο χώρο, η μία από πλευράς του Συλλόγου και άλλη από πλευρά του Τοπικού Συμβουλίου έδωσαν αφορμή στον Πρόεδρο να βγάλει όλα του τα  εθνικοπατριωτικά εσώψυχα και μίσος προς τα μέλη του Συλλόγου, καθώς επίσης και προς άλλα μέλη δασικών συλλόγων που παραβρίσκονταν εκεί.

«Δεν σας παραχωρώ την αίθουσα, (σαν να την κληρονόμησε από τον πατέρα του) να τα μαζέψετε και να φύγετε από εδώ μέσα».

Φυσικά τέτοιο πράγμα δεν έγινε, το κοινοτικό κτήριο ανήκει σε όλους τους κατοίκους και κανείς δεν έχει το δικαίωμα να τους διώξει.

Βέβαια το όλο φαινόμενο καμιά έκπληξη δε δημιουργεί. Εδώ και δεκαετίες γίνονται τέτοιου είδους προσπάθειες από το βαθύ κράτος και παρακράτος, αλλά και από μεμονομένα άτομα τα οποία επιθυμούν να αποδείξουν το ελληνικό εθνικό τους φρόνημα, διάλυσης των μακεδόνικων συλλόγων στα μακεδόνικα χωριά (τα παραδείγματα πολλά: Οβτσσάρανι/Μελίτη με τον σύλλογο ,,Ελπίδα,, συλλόγοι υπό την προστασία Εμφιετζόγλου κάποτε, σύλλογος στο χωριό Κρίβα,Κούκουσσκο/Γρίβα Κιλκίς κ.α.).

Βρισκόμαστε πλέον στον εικοστό πρώτο αιώνα και ακόμη διαπιστώνουμε το ζήλο που δείχνουν κάποιοι για να ξεριζώσουν τη Μακεδονική ταυτότητα,  πολιτιστική και πολιτική, ως σύγχρονοι ,,Μακεδονομάχοι,,.

Τα πράγματα άλλαξαν, η τρομοκρατία δεν περνάει πια. Η Μακεδόνικη εθνική και πολιτιστική ταυτότητα στην Ελλάδα, παρόλα τα αμέτρητα απάνθρωπα μέτρα που λήφθησαν τον τελευταίο αιώνα, επέζησε και θα επιζήσει. Ραζμπερέτε γκο έντναςς…

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ЖЕЛБА – ΖΖΕΛΜΠΑ

Γνώρισα στη ζωή μου κάμποσους τέτοιους ανθρώπους, πολίτες της Ελλάδας, που μιλούν τη μακεδονική γλώσσα – ανθρώπους που

του Θανάση Τριαρίδη

του Θανάση Τριαρίδη

υποχρεώθηκαν να αυτοακρωτηριαστούν για να επιβιώσουν, να αποκρύψουν τη γλώσσα της μάνας τους πληρώνοντας τα ακατανόητα λύτρα του εθνοφασισμού που έγινε στην Ελλάδα κυρίαρχη ιδεολογία. Κι όση προπαγάνδα κι αν μας γεμίζει η εκπαίδευση του τρόμου μας, η θρησκεία της απάνθρωπης αυτοκατάφασης, τα μαζικά μέσα της ιδεολογικοποιημένης φενάκης και η πολιτική δημαγωγία, δύσκολα μπορεί να κρυφτεί η μουγγή αλήθεια: ο κυρίαρχος ελληνικός εθνικισμός έθεσε έναν πληθυσμό και μια γλώσσα υπό διωγμόν – μια γλώσσα με την οποία ερωτεύονταν, αγαπιούνταν και ονειρεύονταν χιλιάδες άνθρωποι. Για δεκαετίες κανείς δεν μπορούσε να αντιδράσει – και όταν κάποιοι λιγοστοί που όρθωσαν το ανάστημά τους στις αρχές της δεκαετίας του ΄80 (ήταν οι ίδιοι που αργότερα συγκρότησαν την πολιτική κίνηση του Ουρανίου Τόξου) χαρακτηρίστηκαν μονομιάς από τους λογής εθνοφασίστες ως «προδότες» και «πράκτορες» – απέκτησαν δηλαδή έναν τίτλο τιμής…

Να μιλάμε καθαρά: Κάποιοι από τους αναγνώστες ετούτης της στήλης πιστεύουν πως υπάρχουν έθνη και αυτοπροσδιορίζονται ως εθνικά Έλληνες. Λογαριάζω τα έθνη ως φονική κατασκευή βίας και θανάτου (όπως άλλωστε και τις θρησκείες), μα θα κατέβαινα ευχαρίστως στον δρόμο για να υπερασπιστώ το δικαίωμα ετούτων των αναγνωστών να αυτοπροσδιορίζονται ως εθνικά Έλληνες -ακριβώς γιατί ο αυτοπροσδιορισμός της ταυτότητάς τους είναι σημαντικότερος από την άποψή μου. Παρόμοια υπάρχουν πολίτες της χώρας μας (λίγοι ή πολλοί, αυτό είναι αδιάφορο) που αυτοπροσδιορίζονται ως εθνικά Μακεδόνες ή εθνικά Τούρκοι: αν πιστεύουμε, έστω και ελάχιστα, στα ανθρώπινα δικαιώματα οφείλουμε να κατεβούμε με την ίδια ζέση στον δρόμο και να διεκδικήσουμε το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού τους, το δικαίωμα τους να είναι εθνικά Τούρκοι ή εθνικά Μακεδόνες ή ό,τι άλλο επιθυμούν. Κάθε περιστολή ετούτου του δικαιώματος (όπως ο άθλιος ισχύων νόμος του 1982 που, κόντρα σε κάθε αρχή δικαίου, απαγορεύει στους «μη εθνικά Έλληνες» πολιτικούς πρόσφυγες να γυρίσουν στην Ελλάδα και να διεκδικήσουν τις περιουσίες τους) είναι μια προσχώρηση στον φασισμό – μια προσχώρηση στην τελετουργία της βίας και του φόβου.

Κι αν τα έθνη είναι φονικές κατασκευές οι ανθρώπινες γλώσσες είναι το όργανο του ανθρώπινου λόγου, αυτό που μας επιτρέπει να εκφράζομαστε και εν τέλει να ζούμε. Όποιος, στο όνομα του εθνοφασισμού του ή της πολιτικής του, ακρωτηριάζει μια γλώσσα ή εμποδίζει την ελεύθερη ομιλία της διαπράττει ένα έγκλημα κατά ολόκληρης της ανθρωπότητας – παρόμοια με αυτόν που ξεραίνει έναν ποταμό ή νεκρώνει μια λίμνη. Και αυτό το έγκλημα το έκαναν όλα τα εθνικά κράτη τα τελευταία διακόσια χρόνια σε βάρος των «μειονοτικών» γλωσσών (κι ας μην υπάρχει «λάθος» γλώσσα όπως δεν υπάρχει «λανθασμένη θάλασσα»). Η εθνικιστική Ελλάδα δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση: το ελληνικό κράτος από το 1913 και μετά και για ολόκληρο τον 20ο αιώνα κυνήγησε, ενοχοποίησε, απαγόρευσε, κατέστειλε και ταπείνωσε όσους μιλούσαν τα μακεδονικά, όσους ένιωθαν πως έχουν μια άλλη ταυτότητα από αυτήν που επέβαλε η κυρίαρχη πλειοψηφία. Οι αδιάκοπες απειλές, τα μουρουνόλαδα, οι αποκλεισμοί, το ξύλο, οι εκτοπίσεις, οι φυλακίσεις, η χρήση του φόβου ως μεθόδου πειθαναγκασμού συνιστούν τον ορισμό της θεσμικής εθνικιστικής βίας πάνω στην ανθρώπινη έκφραση (δηλαδή: πάνω στο ανθρώπινο σώμα). Και τούτη η αθλιότητα συνεχίζεται μέσα στις μέρες μας, ως κηλίδα ντροπής αυτού που με ευκολία περισσή ονομάζουμε «στέρεη δημοκρατία»· γιατί δημοκρατία δίχως αυτοπροσδιορισμό δεν υπάρχει – με τoν ίδιο τρόπο που δεν υπάρχουν άνθρωποι δίχως όνομα ή άνθρωποι δίχως γλώσσα.

Πριν από δεκαπέντε χρόνια ένας φίλος μου πρωτομίλησε για τούτη την κομμένη μακεδονική γλώσσα – κι από τότε μαζεύω σκόρπιες λέξεις προσπαθώντας να βυθομετρήσω τις ενοχές μου. Η τελευταία μου ανακάλυψη είναι η ζέλμπα (που προφέρεται με παχύ z): στα μακεδονικά σημαίνει την έντονη λαχτάρα, την πεθυμιά. Δεν είναι εύκολο να προσπεράσεις μια τέτοια λέξη. Και τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές προσπαθώντας να περιγράψω μια ακόμη κτηνωδία του ελληνικού εθνοφασισμού, σκέφτομαι πως είναι καθήκον (ναι, ανθρώπινο καθήκον) όλων μας να πάψει η μακεδονική γλώσσα να είναι μια «κομμένη γλώσσα» και να διδαχτεί επιτέλους (μαζί με τα τραγούδια της και τα λογοτεχνήματά της) στα σχολεία των περιοχών όπου μιλιέται. Για να μπορούν όσοι μιλούν μακεδονίτικα να τα λαλούν και να τα γράφουν ελεύθερα – δίχως τις απειλές, τα σκαμπίλια, τα μουρουνόλαδα και τα κυνηγητά, δίχως την θεσμική βία και τον σπαρμένο φόβο του κυρίαρχου εθνοφασισμού μας. Αξίζει να γυρέψουμε ετούτη τη ζέλμπα.

Θανάσης Τριαρίδης (Θεσσαλονίκη, 1970). Συγγραφέας και αντιρρησίας συνείδησης. Έχει γράψει 28 βιβλία με αφηγήσεις και δοκίμια και περισσότερα από 150 άρθρα, όλα συγκεντρωμένα στην ιστοσελίδα http://triaridis.gr/. Στα χρόνια 1996-2001 υπήρξε ακτιβιστής του Δικτύου DROM για τα κοινωνικά δικαιώματα των Τσιγγάνων, ενώ από το 1996 συμμετείχε ενεργά στη δημιουργία του Δικτύου Εθελοντών Δοτών Αιμοπεταλίων Θεσσαλονίκης. Το καλοκαίρι του 2005 διέκοψε τη 18μηνη συνεργασία του με την εφημερίδα Μακεδονία της Κυριακής, όταν η τελευταία αρνήθηκε να δημοσιεύσει το κείμενό του που αφορούσε την κομμένη μακεδονική γλώσσα και την αναγκαιότητα διδασκαλίας της στα σχολεία (http://www.triaridis.gr/keimena/keimD046.htm). Στα χρόνια 2005-2008 δημιούργησε και συντόνισε τη σειρά Αντιρρήσεις στις εκδόσεις «τυπωθήτω», όπου εκδόθηκαν συνολικά έξι βιβλία (http://www.triaridis.gr/keimena/keimD059.htm). Από το καλοκαίρι του 2009 είναι αρνητής εφεδρικής στράτευσης και αντιρρησίας συνείδησης (http://www.triaridis.gr/keimena/keimD062.htm). Τον Δεκέμβριο του 2009 έκανε αίτηση προς τον Συνήγορο του Πολίτη για απομάκρυνση των θρησκευτικών συμβόλων από τις σχολικές αίθουσες και για την κατάργηση της σχολικής προσευχής και του σχολικού εκκλησιασμού (http://www.triaridis.gr/keimena/keimD063.htm). Έχει γράψει πολλά κείμενα ενάντια στα έθνη, τις θρησκείες, τους ολοκληρωτισμούς, τους κοσμοδιορθωτισμούς και τον ανθρωποδιορθωτισμό, το ρατσισμό και κάθε μορφή ατομικής και συλλογικής βίας.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Δεν είναι τυχαίο που το αφήγημα της σύγχρονης Ελλάδας είναι το αφήγημα του θύματος: θύμα των Οθωμανών, των ξένων δυνάμεων κατοχής (Βρετανία, Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία), της Τουρκίας, των ναζί, των Ηνωμένων Πολιτειών (εμφύλιος και μετά χούντα), των αγορών, της Ευρώπης, της Γερμανίας…

Δημήτρης Λιθοξόου

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Ερώτηση Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ για τους Μακεδόνες πρόσφυγες του Εμφυλίου πολέμου

(Άρθρο της Νόβα Ζόρα τεύχος 8. Δεκέμβριος 2010. Τα πράγματα άλλαξαν. Οι κύριοι που έθεσαν την παρακάτω ερώτηση είναι σήμερα στην εξουσία. Θα πράξουν άραγε όσα τότε δήλωναν ότι εκπροσωπούν ή θα βρουν τη θέση τους σιγά σιγά στο μεσαιωνικό ελληνικό ,,δημοκρατικό,, σύστημα;)

Ένα ισχνό φως στο μεγάλο σκοτεινό τούνελ. Ελπίζουμε πως τέτοιου τύπου πρωτοβουλίες θα συνεχιστούν, όχι μόνο από μερικούς βουλευτές ενός κόμματος, αλλά από το σύνολο των πολιτικών αρχόντων της χώρας μας. Δυστυχώς, εώς σήμερα, ανάλογη απάντηση από τους αρμοδίους δεν έχει δοθεί. Παρακάτω παραθέτεται το κείμενο της ερώτησης προς τους αρμόδιους Υπουργούς.

Προς τους κ.κ. Υπουργούς
Εσωτερικών
Εξωτερικών

Θέμα: Πρόσφυγες του εμφυλίου.

Μετά το νόμο 1285/1982 «για την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης του Ελληνικού Λαού εναντίον των στρατευµάτων κατοχής 1941 – 1944», ο Υπουργός Εσωτερικών Γιώργος Γεννηματάς και ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης Γιάννης Σκουλαρίκης της κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. εξέδωσαν κοινή απόφαση (106841/29-12-1982) με θέμα «Ελεύθερος επαναπατρισμός και απόδοση της Ελληνικής Ιθαγένειας στους πολιτικούς πρόσφυγες»… «στα πλαίσια της πολιτικής της Κυβέρνησης για Εθνική συμφιλίωση και ομοψυχία» και όρισαν ότι «Μπορούν να επιστρέψουν στην Ελλάδα όλοι οι Έλληνες το γένος, που κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου 1946-1949 και λόγω αυτού κατέφυγαν στην αλλοδαπή ως πολιτικοί πρόσφυγες έστω και αν αποστερήθηκαν της Ελληνικής Ιθαγένειας».

Η διάκριση αυτή που εξαίρεσε όλους τους αποκαλούμενους μη «Έλληνες το γένος» Έλληνες πολίτες αποτελεί σαφώς απαράδεκτη διάκριση -διάκριση λόγω εθνοτικής καταγωγής και δεν έχει καταργηθεί ακόμα-, παρά τις επανειλημμένες δεσμεύσεις του ΠΑΣΟΚ και τις συστάσεις προς την Ελλάδα Ευρωπαϊκών και διεθνών οργανισμών.

Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας του Συμβουλίου της Ευρώπης στην έκθεσή της για την Ελλάδα το 2009 «συστήνει ξανά στις Ελληνικές αρχές να λάβουν μέτρα για να εφαρμόσουν, με μη-μεροληπτικό τρόπο, τα μέτρα συμφιλίωσης που έλαβαν για όλους εκείνους που τράπηκαν σε φυγή λόγω του εμφύλιου πόλεμου».

Επειδή δεν είναι δυνατόν να παρατείνονται μέχρι σήμερα μετεμφυλιακά σύνδρομα σε βάρος ελλήνων πολιτών- πολιτικών προσφύγων του εμφυλίου πολέμου που ζουν σε άλλες χώρες, επειδή δηλώνουν διαφορετική από την ελληνική εθνοτική καταγωγή

Ερωτώνται οι κ.κ.Υπουργοί:

1) Περισσότερα από εξήντα χρόνια μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου και εικοσιπέντε μετά την επιστροφή των περισσότερων πολιτικών προσφύγων στην Ελλάδα, τι σκοπούς εξυπηρετεί η απαγόρευση επιστροφής των εναπομεινάντων πολιτικών προσφύγων;
2) Αναγνωρίζουν ότι αυτή η ανοικτή ακόμα πληγή του εμφυλίου αποτελεί στίγμα για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα;
3) Πότε σκοπεύουν να αφαιρέσουν από τους παραπάνω νόμους την μεροληπτική, ρατσιστική και μισαλλόδοξη διάκριση «Έλληνες το γένος»;

Οι ερωτώντες βουλευτές:

Λαφαζάνης Παναγιώτης

Αμμανατίδου-Πασχαλίδου Ευαγγελία

Δρίτσας  Θοδωρής

Κουράκης Αναστάσιος

Μουλόπουλος Βασίλης

ΚΟΙΝΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Αθήνα 29.12.1982
Θέμα: Ελεύθερος επαναπατρισμός και απόδοση της Ελληνικής Ιθαγένειας στους πολιτικούς πρόσφυγες.
Έχοντες υπ’ όψη: Τις διατάξεις του Νόμου 400 / 76 “Περί Υπουργικού Συμβουλίου και Υπουργείων” όπως τροποποιήθηκαν με το Ν. 1266 / 1982 και στα πλαίσια της πολιτικής της Κυβέρνησης για Εθνική συμφιλίωση και ομοψυχία,
ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ:
Μπορούν να επιστρέψουν στην Ελλάδα όλοι οι Έλληνες το γένος
, που κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου 1946-1949 και λόγω αυτού κατέφυγαν στην αλλοδαπή ως πολιτικοί πρόσφυγες έστω και αν αποστερήθηκαν της Ελληνικής Ιθαγένειας…

ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ
ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ
Γ. Γεννηματάς
Γιάννης Σκουλαρίκης

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Μπορείτε να προσφέρετε ένα δολάριο την ημέρα για τα ανθρώπινα δικαιώματα των Μακεδόνων;

Ανακοίνωση Τύπου
12 Φεβρουαρίου 2015

Τώρα είναι η δική μας εποχή. Παρόλους τους εκδιωγμούς και την τακτική διασποράς φόβου από πλευράς εξουσιών της Ελλάδας, Βουλγαρίας και Αλβανίας, οι Μακεδόνες ακόμη περήφανα δηλώνουν Μακεδόνες και αγωνίζονται για τα ανθρώπινα δικαιώματά τους.

Αν και οι Μακεδόνες συλλαμβάνονταν από τη βουλγαρική μυστική αστυνομία, αν και λάμβαναν τρομερές απειλές από κυβερνητικά στελέχη της Αλβανίας και αν και δέχονταν επιθέσεις και απειλές από πλευράς των Ελλήνων νεοναζιστών και αστυνομίας, αυτοί δε φοβήθηκαν. Παντού στα μακεδόνικα χωριά της Ελλάδας γίνονται μακεδόνικα φεστιβάλ όπου αντικατοπτρίζεται η μακεδόνικη κουλτούρα και γλώσσα και όπου οι Μακεδόνες με περηφάνια χορεύουν και τραγουδούν μακεδόνικα πατριωτικά και ερωτικά τραγούδια. Μνημόσυνα προς τιμή Μακεδόνων ηρώων γίνονται σε όλη τη Μακεδονία του Πιρίν στη Βουλγαρία, ενώ πολλά είναι τα μακεδόνικα χωριά στην Αλβανία όπου τοπικοί άρχοντες είναι πλέον Μακεδόνες και τα μακεδόνικα σύμβολα βρίσκονται στους εκεί δήμους.

Το κίνημα για τα ανθρώπινα δικαιώματα των Μακεδόνων σε όλα τα τμήματα της Μακεδονίας γίνεται όλο και ισχυρότερο και δείχνει περισσότερες δυνατότητες από οποτεδήποτε, αλλά είναι αναγκαία η βοήθειά σας για να συνεχιστεί ο δίκαιος αυτός αγώνας για ισοτιμία και αναγνώριση. Ενταχθείτε και εσείς. Γίνετε εθελοντές. Προσφέρετε βοήθεια. ενταχθείτε στο ίδρυμα “Από ένα δολλάριο τη μέρα για το MHRMI και κάνετε τη διαφορά.

Το Μακεδόνικο Διεθνές Κίνημα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, όπως και οι συνεργάτες μας Αυστραλιανή Μακεδόνικη Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (AMHRC), βοηθάει πολλές δραστηριότητες για τα μακεδόνικα ανθρώπινα δικαιώματα στα Βαλκάνια. Οι πρωτοβουλίες μας πολυάριθμες, σε πολλά επίπεδα και χώρες. Πρωτοβουλίες σχετικές με τη διατήρηση της μακεδόνικης γλώσσας, των μακεδόνικων εντύπων, της μακεδόνικης παράδοσης και συνείδησης.

Το Μακεδόνικο Διεθνές Κίνημα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΜΗΡΜΙ) ενεργά δραστηριοποιείται στο πεδίο των ανθρώπινων και εθνικών δικαιωμάτων των Μακεδόνων και των υπολοίπων αδικημένων λαών, από την ίδρυσή του το έτος 1986. Για περισσότερες πληροφορίες: www.mhrmi.org, twitter.com/mhrmi, facebook, info@mhrmi.org, 1-416-850-7125.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

МАКЕДОНСКО ДРУШТВО “ИЛИНДЕН”- ТИРАНА ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ,,ΙΛΙΝΤΕΝ,, – ΤΙΡΑΝΑ

Τίρανα 20.02.2015 – Δελτίο Τύπου

Εκπρόσωποι της Ομοσπονδιακής Ένωσης Ευρωπαϊκών Εθνοτήτων (FUEN) επισκέφτηκαν το Μακεδόνικο Σύλλογο ”Илинден”- Τιράνων

Στις 20.02.2015, ο πρόεδρος του Μακεδόνικου Συλλόγου ”Илинден”- Τιράνων, Νίκολα Γκιουργκιάι, όπως και οι υπεύθυνοι του συλλόγου για τις υπόλοιπες περιοχές της Αλβανίας όπου ζουν Μακεδόνες, πραγματοποίησαν επίσημη συνάντηση με τον αντιπρόεδρο της Ομοσπονδιακής Ένωσης Ευρωπαϊκών Εθνοτήτων (FUEN) κ.Χάλιτ Χάμπιπ Όγλου, ο οποίος είναι παράλληλα και πρόεδρος της Ομοσπονδίας Τούρκων Δυτικής Θράκης στην Ευρώπη (ABTTF), όπως και με το νομικό σύμβουλο της FUEN, κ.Φρανκ Ντε Μπόερ. Οι εκπρόσωποι της FUEN είχαν τη δυνατότητα να ενημερωθούν για την κατάσταση της Μακεδόνικης εθνικής μειονότητας στην Αλβανία και για τις δραστηριότητες του συλλόγου. Στην συνάντηση συζητήθηκε επίσης για την εγγραφή ως μέλος του Μακεδόνικου Συλλόγου στη FUEN και τονίστηκε η ανάγκη για συνεργασία μεταξύ των δύο αυτών οργανώσεων.  Η FUEN είναι μια ευρωπαϊκή οργάνωση των αυτοχθόνων, εθνικών μειονοτήτων και εθνικών ομάδων στην Ευρώπη και μέλη της είναι περίπου 90 οργανώσεις απ΄όλη τη γηραιά ήπειρο. Έχει ιδρυθεί πριν από 65 χρόνια στο Παρίσι και η έδρα της βρίσκεται στην πόλη Φλένσμπουργκ της Γερμανίας.

Μακεδόνικος Σύλλογος “Ίλιντεν”- Τίρανα, Πρόεδρος Νίκολα Γκιουργκιάι

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Κατηγορίες

Ευχαριστούμε θερμά τους Μακεδόνες οικονομικούς μας μετανάστες σε Αυστραλία, Καναδά και δυτική Ευρώπη, όπως και τους φίλους μας απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας, για την οικονομική στήριξη της έκδοσης της Нова Зора. Благодариме - Μπλαγκοντάριμε


ALPHA BANK

Account 852 00 2101 031390

IBAN: GR47 0140 8520 8520 0210 1031 390

BIC: CRBAGRAA

Μηνιαίες Εκδόσεις

Македонска Ризница
  • ,ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΥΧΩΝ
    РАЗГЛЕДУВАЊЕ НА ПРЕТХОДНИ БРОЕВИ
  • 2016 (147)
  • 2015 (416)
  • 2014 (404)
  • 2013 (377)
  • 2012 (372)
  • 2011 (323)
  • 2010 (202)