Αρχεία | Ιανουάριος, 2015

Македонски јазик ќе се чуе на албанската радио телевизија Η Μακεδόνικη γλώσσα θα ακουστεί στην αλβανική ραδιοτηλεόραση

Η αλβανική ραδιοτηλεόραση για πρώτη φορά στην ιστορία, θα ξεκινήσει την παρουσίαση τηλεοπτικών εκπομπών και στη γλώσσα όλων των εθνικών κοινοτήτων της χώρας, δηλαδή στη μακεδόνικη, στην ελληνική, στη βλάχικη, στην σέρβικη και στη γλώσσα των Ρομά.

Η επίσημη δήλωση της απόφασης έγινε από τον Κρίστο Γκότσι, μέλος της Κρατικής Επιτροπής για τις μειονότητες, εκπρόσωπος της βλάχικης μειονότητας, στην οποία Επιτροπή εκπροσώπους έχουν  όλες οι εθνικές κοινότητες.

-Η ιστορία μόλις άρχισε. Την πρώτη του Ιανουάρη, στην τηλεόραση θα ακουστούν ευχές για την Πρωτοχρονιά σε όλες τις μειονοτικές γλώσσες και έπειτα, κάθε εβδομάδα θα μεταδίδονται εκπομπές ενημερωτικού περιεχομένου, σε όλες τις γλώσσες, όπως και εκπομπές για τη ζωή, την κουλτούρα και τις παραδόσεις των μειονοτήτων, δήλωσε ο Γκότσι.

Η είδηση αυτή, για εκπομπές στη μακεδόνικη γλώσσα στην αλβανική ραδιοτηλεόραση, χαιρετήθηκε από όλες τις μακεδόνικες οργανώσεις της Αλβανίας, με τόνο αισιοδοξίας και αίσθημα δικαίωσης.

-Πρόκειται πραγματικά για την είδηση της ημέρας, την ημέρα της Διεθνούς Ημέρας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Θετικό βήμα μπροστά, μετά από τόσους αγώνες, ελπίζουμε για πολλά περισσότερα στο μέλλον. Ο αγώνας για τα δίκαια των Μακεδόνων συνεχίζεται – δήλωσε ο πρόεδρος του συλλόγου ,,Илинден (Ίλιντεν),, Никола Ѓурѓај (Νίκολα Γκιούργκιαϊ).

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

БЕГАЛЦИ – ΔΙΩΓΜΕΝΟΙ

И дојдовме…Ненадејно…без багаж…и пасош!

Не дојдовме како туристи за да си ја заборавиме болката.

Не сме ниту питачи, ниту аскитници.

Дојдовме од земјата на Гоце, на Мисирков.

Дојдовме, ние, учениците на Апостолите,

верните на Белиот светилник на Апокалипсата.

Ние сме бегалците…бегалците…

Оставивме зад нас оган…колеж…откорнување…

Дојдовме! Остатоците на славата и легендата.

Дојдовме бегалци полни со спомени, сме безбројни.

И не сме само ние.

Со нас се мртвите, понижените…

Лежат по улиците на Костур,

во пештерите на Грамос, во расветените сокаци на Воден.

Плачат во шаторите и ќелиите на Макронисос…

Ги носиме сите во нашите ранети души.

Бараме и за нив дел во трагичното сеќавање на нацијата.

Ќе ни дадете ли место да ги изградиме нашите домови,

и парче земја за да го посееме семето на надежда

кое остана во дисагите на бегството.

Ќе сплетиме ние нова облека,

за да ги облечеме наште последни голи сништа,

нашата судбина пак ќе најде потпора.

Македонци сме…

ΔΙΩΓΜΕΝΟΙ

Και ήρθαμε…Στα ξαφνικά…χωρίς αποσκευές…και διαβατήριο!

Δεν ήρθαμε σαν τουρίστες για να ξεχάσουμε τον πόνο.

Δεν είμαστε ούτε ζητιάνοι, ούτε αλήτες.

Ήρθαμε από τη γη του Γκότσε, του Μίσιρκοβ.

Ήρθαμε, εμείς, οι μαθητές των Αποστόλων,

οι πιστοί του Λευκού φάρου της Αποκάλυψης.

Είμαστε οι φυγάδες…οι διωγμένοι…

Αφήσαμε πίσω μας φωτιά..σφαγή…ξερίζωμα…

Ήρθαμε! Ως υπόλοιπο της δόξας και του θρύλου.

Ήρθαμε διωγμένοι γεμάτοι με αναμνήσεις, αμέτρητοι είμαστε.

Και δεν είμαστε μόνο εμείς.

Μαζί μας είναι και οι νεκροί, οι ταπεινωμένοι…

Κείτονται στους δρόμους του Κόστουρ,

Στις σπηλιές του Γράμμου, στα ανθισμένα σοκάκια του Βόντεν.

Κλαίνε στις σκηνές και τα κελιά της Μακρόνησου…

Όλους τους κουβαλάμε στις πληγωμένες ψυχές μας.

Ζητάμε και γι΄αυτούς μέρος στην τραγική μνήμη του έθνους.

Θα μας δώσετε άραγε μέρος να χτίσουμε τα σπίτια μας,

Και κομμάτι γης για να σπείρουμε τον σπόρο της ελπίδας

που έμεινε στα δισάκια του διωγμού.

Θα πλέξουμε εμείς καινούργια ρούχα,

για να ντύσουμε τα τελευταία μας γυμνά όνειρα,

η μοίρα μας πάλι θα βρει στήριγμα.

Μακεδόνες είμαστε…

Ποίημα που έγραψε πριν από δέκα χρόνια (22.12.2004) η ακούραστη ακτιβίστρια για τα δίκαια των Μακεδόνων Елефтерија Вамваковска Љоровска (Ελευτέρια Βαμβάκοβσκα Λιόροβσκα) με καταγωγή από το Тремињо, Кајларско (Τρέμινιο ΚάιλαρσκοΚαρδιά Εορδαίας) και το οποίο αναφέρει τα βάσανα των εκδιωγμένων Μακεδόνων από τις ελληνικές αρχές.

Η Ελεφτέρια απεβίωσε πρόσφατα, στα μέσα του Δεκέμβρη 2014, πάντοτε αγέρωχη και περήφανη.

Лесна и земја – Λέσνα ι ζέμια!!

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ОРОТО ,,КОПАЧКА,, ВО ЛИСТАТА НА УНЕСКО Ο ΧΟΡΟΣ ,,ΚΟΠΑΤΣΣΚΑ,, ΣΤΗ ΛΙΣΤΑ ΤΗΣ ΟΥΝΕΣΚΟ

Εντυπωσιακή εμφάνιση έδωσε πρόσφατα το χορευτικό συγκρότημα Копачка (Κόπατσσκα) από το χωριό Драмче (Ντράμτσσε) του δήμου Делчево (Ντέλτσσεβο) της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, με αφορμή την καταχώρηση του μακεδόνικου παραδοσιακού χορού ,,Κόπατσσκα,, στη λίστα μη υλικής πολιτιστικής κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ (Εκπαιδευτικός Επιστημονικός και Πολιτιστικός Οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών).

Μια μεγάλη αναγνώριση της μακεδόνικης παράδοσης, όχι μόνο για το Ντέλτσσεβο, αλλά για όλους τους Μακεδόνες, όπου αυτοί και εάν ζουν – δήλωσαν οι δημοτικές αρχές του Ντέλτσσεβο, όπως και οι υπεύθυνοι του πολιτιστικού συλλόγου.

Ο χορός ,,Κόπατσσκα,, είναι ένας πολύ παλιός μακεδόνικος χορός, ο οποίος χορεύεται κυρίως στις ανατολικές περιοχές της γεωγραφικής Μακεδονίας, η μουσική συνοδεία αποτελείται μόνο από τάπανι (νταούλια), συνήθως τρία τον αριθμό, και οι χορευτές, συνήθως άντρες, πιάνονται με τα χέρια σταυρωτά.

Μπορείτε να απολαύσετε το χορό αυτό στο ίντερνετ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://www.youtube.com/watch?v=WvroIfN2jWQ όπως και στην : https://www.youtube.com/watch?v=M3B3ZIP2CT0

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Македонец дизајнер доминираше на австралијанските трки

Μακεδόνας σχεδιαστής μόδας  κυριάρχησε στους αυστραλιανούς αγώνες

Η τρίτη ημέρα, ημέρα της γυναίκας, των παραδοσιακών αυστραλιανών ανοιξιάτικων (για μας φθινοπωρινών) αγώνων ιππόδρομου, όπως ήταν αναμενόμενο, προσέλκυσε όλη την προσοχή της κοινής γνώμης.

Αυτή ακριβώς η μέρα θεωρείται από τις κομψότερες της Αυστραλίας, όπου εμφανίζονται οι αστέρες της χώρας και οι κοπέλες που είναι γνωστές για το μοναδικό τους στυλ.

Τη φετινή χρονιά, την τιμή να επιλεγεί ως η κοπέλα με το καλύτερο στάιλινγκ, είχε η 21χρονη Μπρόντι Ουόρελ, η οποία εμφανίστηκε με υπέροχο λευκό φόρεμα του σχεδιαστή μόδας με μακεδόνικη καταγωγή Τόνι Ματίτσσεβσκι.

Τη δεύτερη θέση, στον παραδοσιακό διαγωνισμό κομψότερης κοπέλας, κατέλαβε η Νίκι Γκόγκαν, η οποία φορούσε μια μαύρη-λευκή δημιουργία επίσης του Τόνι Ματίτσσεβσκι. Με φόρεμα του γνωστού πλέον παγκοσμίως Μακεδόνα σχεδιαστή εμφανίστηκε και η αγαπημένη τηλεπαρουσιάστρια και μανεκέν της Αυστραλίας Τζένιφερ Χόκινς, η οποία έλαμπε με την ομορφιά της.

Ιπποδρομίες, σχεδιαστές μόδας, υπέροχα φορέματα, καπέλα, κοστούμια, μια μέρα γεμάτη κομψότητα και αίγλη.

Αυτό που είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον, είναι το γεγονός ότι σ΄αυτή την εκδήλωση μόδας απονέμεται και το ακριβότερο βραβείο της Αυστραλίας. Η νικήτρια επιστρέφει στο σπίτι της με επιταγή στην τσέπη της 400.000 δολαρίων Αυστραλίας και καινούργιο πανάκριβο αυτοκίνητο Lexus.

Ο Τόνι Ματίτσσεβσκι θεωρείται ένας από τους γνωστότερους και πλέον ταλαντούχους νέους σχεδιαστές, ενώ δημιουργίες του, εκτός της Αυστραλίας, έχουν φορεθεί στην απονομή των βραβείων Όσκαρ, στα μουσικά βραβεία του MTV κ.α.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Τι κάνει η πατρίδα μας για την προστασία της γλώσσας δεκάδων χιλιάδων Ελλήνων πολιτών, εθνικά Μακεδόνων;

«αποτελεί τιμή απέναντι  στους προγόνους μας και υποχρέωση απέναντι στους απογόνους μας να διατηρήσουμε όλα όσα κληρονομήσαμε και να τα παραδώσουμε ανέπαφα στις επόμενες γενιές…»
Μια γλώσσα χάνεται -
Κανένα ενδιαφέρον από την ελληνική πολιτεία

Μια από τις λιγότερο ομιλούμενες γλώσσες, η οποία ωστόσο δεν παύει να αποτελεί κομμάτι της καθημερινότητας πολλών χιλιάδων ανθρώπων στη χώρα μας, είναι η μακεδόνικη, η οποία δυστυχώς σβήνει χρόνο με το χρόνο και ο κίνδυνος να χαθεί κάποια μέρα οριστικά είναι υπαρκτός. Πρόκειται για τη μητρική γλώσσα των δεκάδων χιλιάδων Ελλήνων Μακεδόνων η οποία ποτέ ως τώρα δεν έχει καταγραφεί επίσημα και για το λόγο αυτό είναι αδύνατο να διδαχτεί στα σχολεία της βόρειας Ελλάδας, παρόλο που αυτό προβλέπεται ξεκάθαρα από τις  διάφορες παγκόσμες συνθήκες.
Οι ίδιοι οι Μακεδόνες, όμως, έστω και σε προφορικό επίπεδο διατηρούν εδώ και αιώνες τη γλώσσα τους. Είναι η γλώσσα που μιλάνε καθημερινά στο σπίτι, στο χωράφι, στο καφενείο, στη δουλειά. Οι πρώτες λέξεις που λέει το κάθε νεογέννητο Μακεδονόπουλο είναι Μακεδόνικες, αλλά παρόλα αυτά ορισμένοι «παντογνώστες» εξακολουθούν να ισχυρίζονται πως στην Ελλάδα δεν υπάρχουν Μακεδόνες κι άρα δεν υφίσταται θέμα ύπαρξης μακεδόνικης γλώσσας.
Φοβάμαι όμως πως η θέληση των ίδιων των Μακεδόνων να διατηρήσουν τη γλώσσα τους δεν είναι αρκετή ώστε να αποτραπεί ο αφανισμός της και πως είναι θέμα χρόνου να χαθεί ένα μεγάλο πολιτιστικό κομμάτι του ελληνικού τμήματος της Μακεδονίας. Όλα αυτά τα χρόνια φυσικά έχουν γίνει πολλές προσπάθειες τόσο από Μακεδόνες της όσο και από ιστορικούς, εκπαιδευτικούς κλπ. για την καταγραφή της Μακεδόνικης γλώσσας και πλέον έχουμε φτάσει στο σημείο να λέμε πως ένα μεγάλο κομμάτι της έχει καταγραφεί. Όσο όμως δεν υπάρχει αναγνώριση αυτής της καταγραφής από την επίσημη ελληνική πολιτεία είναι σα να μην έχουμε κάνει απολύτως τίποτα.
Σήμερα κυκλοφορούν ελληνομακεδονικά και μακεδονοελληνικά λεξικά, έχουν καταγραφεί ήθη, έθιμα και παραδόσεις των Μακεδόνων, έχουν καταγραφεί σχεδόν όλα τα δημοτικά τραγούδια μας και γενικά μπορώ να πω πως ένα τεράστιο κομμάτι της πολιτιστικής ταυτότητας των Μακεδόνων υπάρχει και γραπτά.

Stephan Tassopoulos

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Το 1995 παρακολούθησα χορευτικό σε σχολείο προαστίου στο Σίντνεϊ προς τιμή αποστολής ακτιβιστών από όλο τον κόσμο παραμονές εορτασμού των 50 χρόνων της Οικουμενικής Διακήρυξης του ΟΗΕ. Επικεφαλής μια Ελληνίδα και μια Μακεδόνισα: συγκινήθηκα και συγκινούμαι πάντα όταν αναφέρομαι σε αυτό. Μετά τους είπα ποιος είμαι, έμαθα πως είναι οι καλύτερες φίλες, αλλά στα σπίτια τους είναι προσεκτικές για να αποφύγουν επιπτώσεις της διακοινοτικής έντασης στις σχέσεις τους. Την επόμενη ημέρα πήγα σε κινηματογράφο του Σίντνεϊ για να δω το άπαικτο ακόμα στην Ελλάδα “Πριν τη Βροχή”… Και για αυτό λατρεύω την Αυστραλία…

Νικος Τζενος

“Aν κάνετε κλικ στην εικόνα θα δείτε δίπλα-δίπλα μια Ελληνίδα και μια Μακεδόνισσα.
Κάνω την υπόθεση οτι αυτές οι γυναίκες (πιθανό) να είναι και “ξαδέλφες”. Στην Αυστραλία  (ίσως και στον Καναδά) δεν είναι καθόλου σπάνιο, άνθρωποι απο το ίδιο σόι, να υιοθετούν  διαφορετική εθνική ταυτότητα…….και να συνυπάρχουν αρμονικά.
Μια παλιά μου επίσκεψη στο Ζelenits-Σκλήθρο μου έδωσε μια ανάλογη εμπειρία.”

Nafsika Papanikolatou

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Μια συγκλονιστική (αντιπολεμική) φωτογραφία που αξίζει εκατομμύρια λέξεις

Μια συγκλονιστική (αντιπολεμική) φωτογραφία που αξίζει εκατομμύρια λέξεις

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Για να ξέρουμε που βρισκόμαστε...

Για να ξέρουμε που βρισκόμαστε...

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Edito 507

Αυτή τη βδομάδα που πέρασε οι σαχλαμάρες για μνημονιακές και αντιμνημονιακές πολιτικές πήραν τέλος, ναυάγησαν στο Λονδίνο και το

του ΦΩΤΗ ΓΕΩΡΓΕΛΕ

του ΦΩΤΗ ΓΕΩΡΓΕΛΕ

Παρίσι. Το ελληνικό πολιτικό σύστημα συνολικά, η κυβέρνηση στο Παρίσι και η αντιπολίτευση στο Λονδίνο, προσέκρουσαν στην πραγματικότητα και η πραγματικότητα πάντα είναι πιο ισχυρή. Το ναυάγιο, που αυτή τη φορά ήταν εθνικό, γιατί συνέβη αποκαλυπτικά τις ίδιες μέρες και στους δυο ταυτόχρονα, δείχνει ότι η περίοδος της εξαπάτησης, η περίοδος των 5 χρόνων που περάσαμε, έφτασε στο τέλος της. Η κυβέρνηση είδε να απορρίπτονται όλα τα σχέδια που είχε καταστρώσει για το προσεχές πολιτικό μέλλον, η δε αντιπολίτευση, ακόμα χειρότερα, συνάντησε τον ανοιχτό καγχασμό και τη σαρκαστική ειρωνεία. Οι κύριες πολιτικές δυνάμεις της χώρας βρίσκονται σε πολιτικό αδιέξοδο και μαζί και η χώρα.

Το χειρότερο, είναι τόσο εγκλωβισμένες στη στρατηγική της ακινησίας που δεν μπορούν να παρουσιάσουν κανένα εναλλακτικό σχέδιο, παρά μόνο την επανάληψη του εαυτού τους. Οι μεν, να συνεχίζουν την πολιτική της μίζερης κουτοπονηριάς, των καθυστερήσεων, των «διαπραγματεύσεων», των κόκκινων γραμμών σε ό,τι θίγει το παλιό σύστημα. Να καταργούν τις υποχρεωτικές εισφορές στα επιμελητήρια και να τις επανεμφανίζουν ως πληρωμή υπηρεσιών, να καταργούν την «προσωπική διαφορά» που αυξάνει σιωπηλά τους μισθούς σε επιλεγμένα τμήματα του δημοσίου και να την επανεμφανίζουν ως μπόνους αποτελεσματικότητας. Ό,τι μας κρατάει δηλαδή καθηλωμένους 5 χρόνια χωρίς να λύνεται κανένα πρόβλημα. Να αυξάνουμε το όριο εξόδου στη σύνταξη και –θαύμα– να βγαίνουν περισσότεροι και νεότεροι στη σύνταξη με 7 και 9 πλασματικά χρόνια, με δεκάδες, αναρίθμητες εξαιρέσεις. Η χώρα να χρειάζεται χρήμα για να αναπνεύσει η οικονομία, να γίνουν επενδύσεις, να δημιουργηθούν δουλειές και, αντί αυτού, να μπαίνουν φόροι για να βρεθούν τα λεφτά εκατοντάδων χιλιάδων νέων εφάπαξ. Και οι δε, επιστρέφουν στο μόνο παιχνίδι που ξέρουν καλά, τον εθνικολαϊκισμό. Απαντούν στο Λονδίνο, με τη Λαμία: «Εμείς θα βαράμε το νταούλι κι αυτοί θα χορεύουν, δεν θα παίζουν αυτοί το ζουρνά κι εμείς θα χορεύουμε». Γιατί ο στόχος «αυτών» δεν είναι τα δανεικά, είναι «τα αεροδρόμια, τα λιμάνια, ο δημόσιος πλούτος της χώρας. Τη χώρα θέλουν να μετατρέψουν σε αποικία χρέους». Δεν είναι περίεργο που μετά απ’ όλα αυτά, το μόνο σύμμαχο που βλέπει ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι ο Πάνος Καμμένος.

Δεν είναι κεραυνός εν αιθρία όσα συνέβησαν, ούτε έγιναν επειδή τελειώνουν τα μνημόνια, όλος ο κόσμος θέλει να τελειώσουν τα μνημόνια και να μην ασχολείται συνεχώς με την Ελλάδα. Αλλά η Ελλάδα πια αποδεικνύεται special case, είναι η μόνη χώρα που μπήκε σε πρόγραμμα και δεν μπορεί 5 χρόνια τώρα να κάνει αυτά που οφείλει για να ανακάμψει. Όλες οι χώρες έχουν βγει, η οικονομία τους έχει πάρει μπρος, οι εξαγωγές τους αυξήθηκαν, η ανεργία μειώνεται, η Ελλάδα είναι κολλημένη στο 2010, συζητάει ακόμα τα προβλήματα του 2010. Το μήνυμα είχε δοθεί ένα μήνα πριν όταν οι αγορές ανέβασαν τα ελληνικά spreads στο 9, όταν δήλωσαν δηλαδή ότι δεν δανείζει κανείς στον κόσμο την Ελλάδα. Εξακολουθούμε να ζούμε με το σωληνάκι της χρηματικής υποστήριξης από τα κράτη της Ευρώπης. Καταφέραμε να μειώσουμε τα ελλείμματα με την υπερφορολόγηση αλλά έχουμε την ίδια κρατική μηχανή, την ίδια οικονομία της χρεοκοπίας. Κανένας άχρηστος δημόσιος οργανισμός δεν κλείνει, κανείς δεν αξιολογείται, ενιαίο μισθολόγιο δεν εφαρμόζεται, ακόμα περισσότεροι και νεότεροι άνθρωποι βγαίνουν στη σύνταξη, οι συνταξιούχοι έχουν γίνει όσοι οι εργαζόμενοι και περιμένουν άλλοι 300.000 στη σειρά επειδή δεν υπάρχουν λεφτά για να τους δοθεί ακόμα σύνταξη.

Η κυβέρνηση δεν μπορεί πια να είναι πειστική, από τις ευρωεκλογές έχει εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια αλλαγών. Έκανε το κλασικό λάθος του δεύτερου, να μιμηθεί τον πρώτο. Έσκιζε τα μνημόνια κάθε μέρα, έδιωχνε τα ΔΝΤ, ξαναγύρισε στην «αντιμνημονιακή» εποχή των Ζαππείων. Και είδε τη διαφορά στις δημοσκοπήσεις να μεγαλώνει. Το φωνακλάδικο πρωτότυπο υπερισχύει πάντα από τις πιο λάιτ απομιμήσεις. Το τέλος συναγερμού έδωσε το σήμα ότι όλα είναι όπως πριν, άρχισαν τα επιδόματα στους ενστόλους, οι φοροαπαλλαγές από τον ΕΝΦΙΑ, οι δικαστικές αποφάσεις που επαναφέρουν τους μισθούς των υψηλότερων κλιμακίων του δημοσίου τομέα στην παλιά καλή εποχή. Γιατί σε μια χρεοκοπημένη χώρα από πού θα ξεκινήσει η αντιμετώπιση της «ανθρωπιστικής καταστροφής», από τους ανέργους; Η χώρα της υποκρισίας. Κάθε επιστροφή στα παλιά δημιουργεί νέα ελλείμματα στον προϋπολογισμό, νέα ανάγκη φόρων. Έπειτα θα έρθουν τα ΜΜΕ της παραπλάνησης με τους τεράστιους τίτλους: Νέες απαιτήσεις της τρόικας, στο στόχαστρο οι συντάξεις, θέλουν αύξηση του ΦΠΑ. Η κοροϊδία συνεχίζεται.

Και οι άλλοι, στηριγμένοι σ’ αυτό το με αιματηρό τρόπο επιτευχθέν πλεόνασμα, υπόσχονται ακόμα μεγαλύτερες παροχές, ακόμα περισσότερη Ελλάδα της χρεοκοπίας, ακόμα περισσότερο 2009. Πάμε σαν άλλοτε.

Ηρωικοί διαπραγματευτές των Παρισίων, ηρωικότεροι οικονομολόγοι του Λονδίνου και ηρωικότατοι πανηγυρτζήδες της Λαμίας, λειτουργούν παραπληρωματικά. Με εκβιασμούς ελληνικών τηλεπαραθύρων που αντιμετωπίζουν καγχασμούς και ειρωνείες μόλις συναντηθούν με την «πραγματική» πραγματικότητα. Δώστε μας χρηματοδοτική στήριξη κι ας μη λύνουμε τα προβλήματα γιατί θα έρθουν οι άλλοι και θα προσθέσουν περισσότερα. Σε μας θα δώσετε, γιατί σας απειλούμε με τη διάλυση της ευρωζώνης. Και όλοι μαζί ζητάνε από τη Μέρκελ να σταματήσει επιτέλους «την πολιτική της λιτότητας». Και γιατί παρακαλάνε τη Μέρκελ; Τι λόγος της πέφτει; Γιατί δεν τη σταματάνε μόνοι τους τη λιτότητα, ποιος τους εμποδίζει; Γιατί δεν έχουν λεφτά. Εννοούν να τους δώσουν κι άλλα οι Eυρωπαίοι. Όπως γινόταν 30 χρόνια. Κανένα άλλο σχέδιο δεν έχει στο πρόγραμμά του το ελληνικό πολιτικό σύστημα. Να αλλάξει τα δεδομένα, ούτε μπορεί ούτε θέλει. Γι’ αυτό 5 χρόνια κάνουμε σημειωτόν γύρω από τον εαυτό μας και μιλάμε πάλι λες και είμαστε στο 2010. Ποιος θα μας δώσει λεφτά. Έκαναν το 2010, το 2012, μια επιλογή, απέφυγαν τον «ξαφνικό θάνατο», μόνο που αντί να εκμεταλλευτούν το χρόνο και τη βοήθεια που έδωσε η Ευρωπαϊκή Ένωση, επέλεξαν τον «παρατεταμένο θάνατο», τη στασιμότητα. Τη διατήρηση του χρεοκοπημένου καθεστώτος όσο υπάρχουν λεφτά να αφαιμάξει. Ηρωικά και ηρωικότερα. Μνημονιακά και αντιμνημονιακά.

Σε μπακάλικα μαθηματικά, χρωστάμε ήδη στο κράτος, πέρα από όσα έχουμε δώσει, πάνω-κάτω 70 δις και καμιά 20αριά στα ασφαλιστικά ταμεία. Όσα δηλαδή αντιστοιχούν με τα δύο τρίτα περίπου των συνολικών ελληνικών καταθέσεων. Ε, άλλα 2-3 χρόνια και τα αποτελέσματα του ξαφνικού θανάτου θα έχουν επιτευχθεί σταδιακά. Τότε, όταν τελειώσουν οι καταθέσεις, θεόφτωχοι όλοι, θα αναρωτηθούμε μήπως κάναμε κάτι λάθος όλα αυτά τα χρόνια. Η ιστορία δεν θα γράφει ότι ο Αντώνης έσκιζε μνημόνια στο Παρίσι, ούτε ότι ο Αλέξης βάραγε νταούλια στη Λαμία. Θα γράφει ότι μία από τις πιο εύπορες και πιο καλομαθημένες κοινωνίες του πλανήτη αρνήθηκε, δεν κατάφερε να κάνει ούτε τα στοιχειώδη 5 πράγματα που έκαναν όλοι, Κύπριοι, Πορτογάλοι, Ιρλανδοί, Ισπανοί, Πολωνοί, Εσθονοί, όλες οι ανατολικές χώρες. Συνέχισε να ζητάει δανεικά μέχρι να χρεοκοπήσει και να γίνει «αποτυχημένο κράτος».

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Κατηγορίες

Ευχαριστούμε θερμά τους Μακεδόνες οικονομικούς μας μετανάστες σε Αυστραλία, Καναδά και δυτική Ευρώπη, όπως και τους φίλους μας απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας, για την οικονομική στήριξη της έκδοσης της Нова Зора. Благодариме - Μπλαγκοντάριμε


ALPHA BANK

Account 852 00 2101 031390

IBAN: GR47 0140 8520 8520 0210 1031 390

BIC: CRBAGRAA

Μηνιαίες Εκδόσεις

Македонска Ризница
  • ,ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΥΧΩΝ
    РАЗГЛЕДУВАЊЕ НА ПРЕТХОДНИ БРОЕВИ
  • 2016 (147)
  • 2015 (416)
  • 2014 (404)
  • 2013 (377)
  • 2012 (372)
  • 2011 (323)
  • 2010 (202)