Αρχεία | 2015

Руски документи од 1945та година Ρώσικα έγγραφα από το 1945

Πρόσφυγες Μακεδόνες από την Ελλάδα

Καθημερινά τα σύνορα περνούν μεγάλες ομάδες Μακεδόνων που προσπαθούν να γλιτώσουν από την ελληνική τρομοκρατία. Η Δημοκρατία της Μακεδονίας υποδέχεται και φροντίζει όλους όσους πέρασαν τα σύνορα.

Λόγω μιας ανήκουστης τρομοκρατίας από πλευράς ελληνικών στρατιωτικών και αστυνομικών δυνάμεων εις βάρος του πληθυσμού της βόρειας Ελλάδας (πολίτες αυτού του κράτους), Μακεδόνες – νέοι και γέροι, άντρες και γυναίκες, εγκαταλείπουν τις πατρικές τους εστίες και μαζικά περνούν τα σύνορα για τη γιουγκοσλαβική επικράτεια.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει εώς τώρα συγκεντρώσει η επιτροπή μας (ρώσικη) που βρίσκεται επιτόπου, μέχρι σήμερα από το ελληνικό τμήμα της Μακεδονίας έχουν φύγει-εκδιωχθεί περισσότεροι από 20.000 Μακεδόνες. Οι πρόσφυγες καταφτάνουν καθημερινά.  Ενδιαφέρον είναι ότι μαζί με τους Μακεδόνες, λόγω της τρομοκρατίας, στη Γιουγκοσλαβία καταφεύγουν και πολλοί Έλληνες. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε ο πρόεδρος της Λαϊκής επιτροπής της περιοχής Μπίτολα, Κ΄ρστο Σίμοβσκι, μόνο στην περιοχή αυτήν εώς τις 17 Ιουλίου καταφύγιο βρήκαν περίπου τρεις χιλιάδες άνθρωποι. Λες και είναι κανόνας, όλοι οι πρόσφυγες που περνούν τα σύνορα, καταφτάνουν ημίγυμνοι, ξυπόλητοι και εξουθενομένοι από το δύσκολο δρόμο. Ο λαός και οι αρχές της γιουγκοσλαβικής λαϊκής εξουσίας επιδεικνύουν καλή υποδοχή στους πρόσφυγες, Μακεδόνες και Έλληνες. Στη Μπίτολα για παράδειγμα έχει ανοίξει αίθουσα εστίασης και εξοπλίστηκαν ειδικοί χώροι. Οι ικανοί για εργασία κατανέμονται σε χωριά και πόλεις για δουλειά. Οι ανίκανοι για εργασία, κυρίως ηλικιωμένοι, έχουν εγκατασταθεί σε ειδικά σπίτια υποδοχής, όπου τους εξασφαλίζεται τροφή και ρουχισμός.
Ως εκπρόσωποι της ΕΣΣΔ μιλήσαμε με αρκετούς πρόσφυγες από διάφορα μέρη. Π.χ. στο χωριό Ντούπενι της Πρέσπας, περιοχή της Μπίτολα, στις 16 Ιουλίου 1945: χωρικός – Μακεδόνας, 65 ετών Γκλίγκορ Μπόγκοϊα Μπάλια, έφυγε από το χωριό Ράμπι (ελληνικά Λαιμός) περιοχή της Πρέσπας, Ελλάδα. Κυνηγήθηκε επειδή βοηθούσε τους παρτιζάνους. Η οικογένειά του, γυναίκα, γιος, νύφη και τα παιδάκια τους αγνοούνται. Όλοι όσοι βοηθούν ή απλά συμπαθούν τον αγώνα των παρτιζάνων, ζουν μια απερίγραπτη τραγωδία, μια τρομοκρατία χωρίς τέλος.

Από το χωριό Ράμπι (αποτελείται από 120 μακεδόνικα σπίτια και 40 ελληνικά), μόνο στο χωριό Ντούπενι κατέφυγαν 20 άτομα.

-Χωρικός – Μακεδόνας, 80 ετών Νίκολα Στεφάνοβ Καζάκοβσκι, από το χωριό Ράμπι, εκδιώχθηκε το μήνα Μάη με τον 35χρονο γιό του. Τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας παρέμειναν στην Ελλάδα. Λόγος του εκδιωγμού τους: βοηθούσαν τους παρτιζάνους, έκρυβαν και γιάτρευαν τους τραυματίες. Από το χωριό του έχουν συλληφθεί 13 άτομα και έχουν φυλακιστεί στο Λέριν (Φλώρινα).

Στη Μπίτολα, 17 Ιουλίου 1945:
-Χωρικός – Μακεδόνας, 84ετών Άναστας Πάντσσεβ από το χωριό Βίσσενι, Κόστουρσκο (Βυσσινιά Καστοριάς). Κατέφυγε στη Μπίτολα την ημέρα αυτή μετά από άγριο ξυλοδαρμό από πλευράς των ελληνικών αρχών επειδή κατηγορήθηκε ότι έκανε προπαγάνδα. Στο κεφάλι του και στο πρόσωπό του είναι εμφανή τα σημάδια του ξυλοδαρμού. Καταφέρνωντας να ξεφύγει, παρόλα τα χρόνια του, κατέφυγε στα βουνά και από εκεί, πεζός βρέθηκε στη Γιουγκοσλαβία. Μέσα σε λίγες μόνο μέρες περπάτησε περισσότερα από 80 χιλιόμετρα μέσα στα βουνά.
-Ιωάννης Θεοδωρίδης, Έλληνας, 28 ετών, από το χωριό Λιβερά Κοζάνης. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, ήταν γραμματέας της τοπικής επιτροπής αντίστασης της περιοχής Κοζάνης. Κυνηγήθηκε ως κομμουνιστής από τις ελληνικές αρχές και κατέφυγε στη Γιουγκοσλαβία.
Μερικές φορές στη Δημοκρατία της Μακεδονίας καταφτάνουν Μακεδόνες – πρόσφυγες από τη Θράκη, με τρένο μέσω Βουλγαρίας. Μια τέτοια ομάδα περίπου 200 ατόμων συναντήσαμε στο χωριό Γκράτσκο, 20 χιλιόμετρα από την πόλη Βέλες. Οι πρόσφυγες μας είπαν ότι είναι Μακεδόνες από τα χωριά Γκόρεντσε και Πρόσοτσσεν, Ντράμσκα οκόλια (περιοχή Δράμας), απ΄όπου κατέφυγαν σε βουλγαρική επικράτεια στα μέσα του μήνα Απρίλη αυτής της χρονιάς. Σύμφωνα με τα λεγόμενά τους, στη Βουλγαρία, στις πόλεις Πλόβντιβ, Πάζαρτζζικ και Νέβροκοπ, βρίσκονται 10.000 Μακεδόνες πρόσφυγες από την Ελλάδα. Όλοι εκείνοι οι άνθρωποι θα μεταφερθούν στη Γιουγκοσλαβία. Υπάρχει εκεί γιουγκοσλαβική επιτροπή που ασχολείται με το ζήτημα αυτό.

Οι πρόσφυγες αυτοί δήλωσαν ότι οι μοναρχικοί εκδιώχνουν όλους τους Μακεδόνες από την Ελλάδα. Οι ελληνικές αρχές ληστεύουν το μακεδόνικο πληθυσμό. Σοδειές, ζωντανά, χρήματα. Όλα. Φεύγοντας από τη Θράκη, οι εκδιωγμένοι άφησαν εκεί όλη τους την περιουσία με όλο το νοικοκυριό. Μεταξύ αυτών υπάρχουν και ηλικιωμένοι, γυναίκες και παιδιά, στις περισσότερες περιπτώσεις ολόκληρες οικογένειες.  Π.χ. ο χωρικός Κ΄ρστο Ντιμίτροβ Μπόντσσεβ, ετών 36, από το χωριό Πρόσοτσσεν, Ντράμσκο (Προσοτσάνη Δράμας), κατέφυγε στη Γιουγκοσλαβία με τα τρία του παιδιά, ηλικίας έξι, δέκα και δώδεκα ετών. Ο χωρικός Ίβαν Ανγκέλοβ Πασκάλεβ, ετών 36, από το χωριό Γκόρεντσε, Ντράμσκο (Καλή Βρύση Δράμας), κατέφυγε με τη γυναίκα του και τα τρία παιδιά του, έξι, δεκατρία και δεκαεφτά ετών.
Ο χωρικός Κότσσο Ραμσούλεβ, ετών 46 από το Πρόσοτσσεν, εκδιώχθηκε με όλη του την οικογένεια, αλλά τα υπόλοιπα μέλη της αγνοούνται.

Οι πρόσφυγες από το κομμάτι της Μακεδονίας που έχει προσαρτίσει η Ελλάδα, συναντούν στη Γιουγκοσλαβία πολύ καλή υποδοχή. Στις 2 Αυγούστου στη Μακεδονία γιορτάζεται η εθνική γιορτή Ίλιντεν (Ημέρα επανάστασης ενάντια στους Τούρκους). Εκείνη την ημέρα σε όλη τη Δημοκρατία της Μακεδονίας θα διοργανωθούν δωρεές για τους πρόσφυγες – τα αδέρφια από τη Μακεδονία του Αιγαίου. Η μακεδόνικη κυβέρνηση οργάνωσε ειδική λαχειοφόρο αγορά, της οποίας τα έσοδα θα πάνε στο ταμείο βοήθειας των προσφύγων…

Υπογράφοντες:
Δεύτερος Γραμματέας της Πρεσβείας της ΕΣΣΔ στη Γιουγκοσλαβία, Γκριγκόροβ και  Ατασέ της Πρεσβείας της ΕΣΣΔ στη Γιουγκοσλαβία, Αγκέεβ – 28 Ιουλίου 1945.

(απλά σκεφτείτε ότι οι αριθμοί αυτοί προσφύγων Μακεδόνων είναι μόλις το 1945 και όχι την περίοδο  1946-1949 με τον Εμφύλιο πόλεμο, όταν οι εκδιωγμοί είχαν φτάσει στο ζενίθ τους…)

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Μέλος της Ευρωπαϊκής Ελεύθερης Συμμαχίας- Ευρωπαϊκό Πολιτικό Κόμμα (EFA-EPP)

Μέλος της Ομοσπονδιακής Ένωσης των Ευρωπαϊκών Εθνοτήτων (FUEN)

Στ.  Δραγούμη 11 Φλώρινα/Lerin  Τ.Κ. 53100 Τ.Θ. 51 Τηλ./fax 0030 23850 46548

www.vinozito.org e-mail: vinozito@otenet.gr & rainbow@florina.org


Η ΕΕΣ Ουράνιο Τόξο εκφράζει τη συμπαράστασή της στις οικογένειες των αθώων θυμάτων των προσφατων τρομοκρατικών επιθέσεων του Παρισιού. Λέξεις όπως αποτροπιασμός και βαρβαρότητα δεν αρκούν για να περιγράψουν την ανθρώπινη τραγωδία που εκτυλιχθηκε μπροστά στα μάτια ολόκληρης της ανθρωπότητας. Γεγονότα όπως αυτό και όπως η πρωτοφανής προσφυγική κρίση δίνουν ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι η εποχή της αθωότητας για την Ευρώπη πέρασε ανεπιστρεπτί. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει άμεσα να σταθεί στιο ύψος των περιστάσεων, αναλαμβάνοντας κοινές δράσεις, προσφέροντας κοινά συμφωνημένες λύσεις χωρίς ταυτόχρονα να απεμπολήσει τις αρχές που τη δημιούργησαν. Μονομερείς πράξεις κρατών-μελών που περιορίζουν-έστω και προσωρινά-το κράτος δικαίου, που υψώνουν φράχτες και φραγμούς στο ευρωπαικό κεκτημένο δεν μπορούν και δεν πρέπει να γίνουν αποδεκτές. Οι Μακεδόνες της Ελλάδας στέκονται διπλα στο γαλλικό λαό, του ζητούν όμως να σεβαστεί κι αυτός με τη σειρά του όλους τους άλλους γηγενείς λαούς που ζουν εντός της γαλλικής επικράτειας (Αλσατούς, Βάσκους, Καταλανούς, Κορσικανούς, Βρεττόνους, Οξιτανούς κ.α.) και να τους δώσει την ευκαιρία να σταθούν ισότιμοι δίπλα του. Μια Ευρώπη όπου όλοι οι λαοί στέκονται στο ίδιο επίπεδο και αποφασίζουν μαζί είναι η μόνη λύση.

Το Προεδρείο της Ε.Ε.Σ. – Ουράνιο Τόξο

Πολιτικό Κόμμα των εθνικά Μακεδόνων στην Ελλάδα

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Εθνοκάθαρση; – Γενοκτονία; Ή Εθνικό συμφέρον και εθνική υποκρισία;


Σε μια άκρως σοβαρή καμπή για την οικονομική πορεία της χώρας, με έναν χειμώνα να έρχεται απειλητικός για όλους τους Έλληνες, ξαφνικά το ενδιαφέρον της δημόσιας συζήτησης μετατίθεται από τα καθημερινά μας στα εθνικουπαρξιακά μας.

Σαν ανίδεος, ο υπουργός Φίλης άγγιξε ένα θέμα το οποίο οι «εθνικοπατριώτες» -οι οποίοι είναι η συντριπτική πλειοψηφία σε όλα τα κόμματα ακόμα και στην Αριστερά- το έκαναν σημαία, απαιτώντας ο ένας από τον άλλο πιστοποιητικά εθνικοφροσύνης ανώτερα από αυτά που ο καθείς περιφέρει στην αγορά!!!

Και περισσεύει η υποκρισία και οι εθνικές και οι εθνικιστικές κορώνες.
Πάντως και η γενοκτονία και η εθνοκάθαρση είναι έννοιες και ορισμοί νομικοί και επιστημονικοί που περιγράφουν μια πολύ άσχημη συμπεριφορά ενός κράτους απέναντι σε συγκεκριμένη εθνική ή φυλετική ή κοινωνική ομάδα.
Και οι δύο έννοιες αφορούν φρικτές και απάνθρωπες πρακτικές. Τα σαφή όρια της μίας ή της άλλης μπορεί να είναι δυσδιάκριτα και για τον απλό λαό ίσως να μην είναι το κρίσιμο η ονομασία της πράξης αλλά αυτή κάθε αυτή η πράξη
.
Και βέβαια κάθε τέτοια ενέργεια είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και πρέπει να τυχαίνει της απολύτου καταδίκης άσχετα ποιο είναι το κράτος το οποίο επιβάλλει τέτοιες πρακτικές. Η ευαισθησία όμως δεν μπορεί να είναι μονομερής.

Δεν μπορεί εύκολα και ανέξοδα να καταδικάζουμε τα εγκλήματα των άλλων αλλά όταν ανάλογες πρακτικές εφαρμόστηκαν κατά καιρούς από την δικιά μας την πατρίδα, τότε τρέχουμε να δικαιολογήσουμε τα αδικαιολόγητα.

Παράδειγμα, αν κάποιος πει ότι η Ελλάδα εφάρμοσε πρακτικές εθνοκάθαρσης στους Τσάμηδες της Θεσπρωτίας τότε αμέσως τρέχουν όλοι να πουν ότι «αυτοί ήταν συνεργάτες του εχθρού»!!!
Μάλιστα(!), 30.000 άνθρωποι , νέοι γέροι και παιδιά από 25 χωριά «άπαντες» συνεργάτες… Σκεφθείτε το. Την ίδια δικαιολογία «συνεργασία με τους Ρώσους εισβολείς» χρησιμοποιεί η Τουρκία για την σφαγή και τον ξεριζωμό των Ποντίων!.
Το ότι η Ελλάδα προσπαθούσε από το 1920 να ξεφορτωθεί τους Μουσουλμάνους Τσάμηδες λέτε να μην έπαιξε ρόλο;

Δεύτερο παράδειγμα πιέσεων και διώξεων εναντίον εθνικής-φυλετικής ομάδας δεν είναι άραγε οι ανιθαγενείς της Ελληνικής Θράκης. Για ψάξτε να μάθετε για αυτό το σχετικά πρόσφατο μέτρο.

Τρίτο παράδειγμα οι διώξεις εναντίον των Μακεδόνων της Ελλάδας. Ακόμα ισχύει ο νόμος του 1982 που δεν επιτρέπει την επιστροφή των πολιτικών προσφύγων που δεν είναι Έλληνες στο γένος!!!
Δεν μιλάμε για εξορίες, φυλακές, ρετσινόλαδα, κάψιμο χωριών, ορκωμοσίες για μη χρήση της γλώσσας, για γκρέμισμα εκκλησιών, για αλλαγές ονομάτων ανθρώπων , τόπων και χωριών αυτά είναι γνωστά.
Ας μιλήσουμε για την τύχη των 28000 παιδιών του «παιδομαζώματος».
Οι Δεξιοί κατηγορούσαν τους Αριστερούς ότι έκλεψαν τα παιδιά και τα έβγαλαν εκτός Ελλάδας αλλά την ίδια στιγμή και για δεκαετίες τα παιδιά τα αφήναν εκτός των χωριών που γεννήθηκαν.

Ακόμα και σήμερα που τα τότε παιδιά είναι παππούδες και γιαγιάδες το Ελληνικό κράτος τους αρνείται την επιστροφή.
Τους αφαίρεσαν την ιθαγένεια χωρίς να υπάρχει συμμετοχή σε καμία εχθρική πράξη ενάντια στην πατρίδα τους, χωρίς να υπάρχει καμία καταδικαστική απόφαση από κανένα ποινικό ή άλλο δικαστήριο.

Ερώτηση απλοϊκή…
Αυτή η πρακτική -σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες- εμπίπτει σε κάποια από τις ενέργειες τις οποίες δίνουν τα Ηνωμένα Έθνη για την εθνοκάθαρση;

Παρακαλώ πολύ όσους σωστά προσπαθούν να εντάξουν τα εγκλήματα κατά του Ποντιακού Ελληνισμού σε κάποια από τις έννοιες που υπάρχουν στο διεθνές δίκαιο, ας προσπαθήσουν να το κάνουν και για αυτά που υπέστησαν οι Τσάμηδες, οι Τούρκοι της Θράκης και οι Μακεδόνες πολίτες της Ελλάδας.

Έτσι απλά για να αντιληφθούμε άπαντες ότι ο Εθνικισμός εγκληματεί είτε ξεδιάντροπα πχ Πόντος, Σρεμπρένιτσα είτε με το «γάντι»…

Για να βοηθήσω την κρίση σας παραθέτω απόσπασμα με αυτά που λέει ο ΟΗΕ.
«ο επίσημος ορισμός που δίνουν τα Ηνωμένα Έθνη για την εθνοκάθαρση είναι «το να καταστήσει κάποιος μια περιοχή εθνικά ομογενοποιημένη, χρησιμοποιώντας μέσα όπως τη βία και τον φόβο, προκειμένου να διώξει από την περιοχή εκείνους τους πληθυσμούς που ανήκουν σε μια άλλη εθνική ή φυλετική ομάδα».

Από την άλλη, σύμφωνα με την Διακήρυξη του ΟΗΕ από την 9η Δεκεμβρίου του 1948, ως γενοκτονία καλείται «μια από τις ακόλουθες πράξεις που λαμβάνει χώρα με στόχο την ηθελημένη καταστροφή ή τον αφανισμό ενός μέρους ή μιας ολόκληρης εθνικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας ανθρώπων:

Την δολοφονία μελών της ομάδας αυτής.
Την πρόκληση σοβαρών σωματικών ή ψυχολογικών τραυμάτων σε μέλη της ομάδας.
Την ηθελημένη επέμβαση στις συνθήκες ζωής των ομάδων αυτών, με στόχο τον φυσικό αφανισμό τους.
Την επιβολή μέτρων με στόχο τον εμποδισμό των γεννήσεων εντός της ομάδας αυτής.
Την βίαιη μετατόπιση παιδιών από την ομάδα αυτή σε μια άλλη ομάδα ανθρώπων».

Πάντως, πολλοί ακαδημαϊκοί κι επιστήμονες συμφωνούν πως, παρόλο που οι δυο έννοιες δεν είναι συνώνυμες, εντούτοις αμφότερες αναφέρονται σε «επιθέσεις πάνω σε συγκεκριμένες εθνικές ή φυλετικές ομάδες»…

More Sokol , 4/11/2015

Σε κάποιο χωριό της Μακεδονίας οι μητέρες και οι γιαγιάδες οδηγούν τα μικρά στην πομπή που θα τους περάσει απο την άλλη πλευρά των συνόρων.
65 χρόνια μετά τα παιδιά αυτά -αν ακόμα ζούν- δεν μπορούν να επιστρέψουν στα χωριά τους. Κατα τα άλλα σκεφθείτε τι γνωρίζετε για αυτό που η πατρίδα ονόμασε “παιδομάζωμα”…

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

20 Ноември: Светски Ден за Правата на Детето 20 Νοεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων του Παιδιού

Αν ερωτηθεί  κάποιος ενήλικάς για το ποιά ηλικία της ζωής του θεωρεί ως την καλύτερη,  σίγουρα θα απαντήσει «την παιδική ηλικία». Οι λόγοι απλοί. Υπάρχει η προστασία των γονέων, η  ανεμελιά είναι κανόνας και το παιχνίδι σκοπός ζωής.

Πέρα όμως από αυτά τα σπουδαία πράγματα υπάρχουν και ζητήματα που πρέπει να διασφαλιστούν για τα παιδιά  από μια κοινωνία όπως η προστασία του περιβάλλοντος ώστε το παιδί και το δικό του παιδί να ζει αρμονικά με τη φύση, το δικαίωμα στην εκπαίδευση ώστε κάθε παιδί να αποκτήσει γερές βάσεις για το μέλλον του, το δικαίωμα στις παροχές υγείας, το δικαίωμα να περνά αρκετό χρόνο με τους γονείς του, καθώς επίσης και τη διασφάλιση ενός ειρηνικού και δίκαιου κοινωνικού περιβάλλοντος.

Μη ξεχνώντας βέβαια ένα ακόμα  βασικό δικαίωμα που δυστυχώς στη χώρα μας δεν θεωρείται  αυτονόητο, το δικαίωμα στη μάθηση της μητρικής γλώσσας. Πόσα παιδία γεννιούνται στη Ελλάδα (και για να μη γίνεται σύγχυση  αναφερόμαστε στη βόρεια Ελλάδα), μεγαλώνουν χωρίς  να γνωρίζουν ότι οι παππούδες και οι γιαγιάδες τους δεν είχαν τα ελληνικά ως μητρική γλώσσα,  πόσα παιδία μεγαλώνουν σε σπίτια που ακούν τα ελληνικά και τα μακεδονικά μαζί  και μεγαλώνοντας διαπιστώνουν πόσο άνισα αντιμετωπίζεται η μακεδονική γλώσσα από για την ελληνική πολιτεία.

Μιλήστε τη μακεδόνικη γλώσσα στα παιδιά σας. Έχουν δικαίωμα να τη μάθουν.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ТАЈНАТА ОД МЕКСИКО: ПОТРЕСНАТА ПРИКАЗНА ЗА ЗАБОРАВЕНИОТ НАТПРЕВАРУВАЧ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΥ: Η ΣΥΝΤΑΡΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟ ΑΓΩΝΙΣΤΗ

Από τη φωτογραφία των Ολυμπιακών Αγώνων στο Μεξικό, ξεχάστηκε ο λευκός του οποίου η ζωή, μετά εκείνη την στιγμή, δεν ήταν ποτέ η ίδια.

Στην Αμερική το 1968 ήταν ένα έτος σκοτεινό για τον αφροαμερικανικό πληθυσμό. Δολοφονήθηκαν οι Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και Μπόμπι Κένεντι, ενώ η αφροαμερικανική κοινότητα δεν είχε βρεθεί σε χειρότερη κατάσταση στην σύγχρονη ιστορία.

Την ίδια χρονιά έλαβαν χώρα οι Ολυμπιακοί Αγώνες στο Μέξικο Σίτι. Στον τελικό των 200μ. τις πρώτες τρεις θέσεις κατέλαβαν δύο Αμερικάνοι και ένας Αυστραλός. Ο Τόμι Σμιθ πήρε το χρυσό μετάλιο, ο συμπατριώτης του Τζον Κάρλος το χάλκινο και ο Πίτερ Νόρμαν το αργυρό.

Ο Σμιθ και ο Κάρλος ανέβηκαν στο πιεντεστάλ ξυπόλυτοι και όταν έλαβαν τα μετάλια, σήκωσαν σφιγμένες τις γροθιές τους στις οποίες φορούσαν μαύρα γάντια. Ήταν ένα ισχυρό μήνυμα για την υποστήριξη των ανθρωπίνων κικαιωμάτων που εκείνη την εποχή στην Αμερική καταπατούνταν.

Η κίνησή τους ήταν πραγματικά θαρραλαία, επειδή μετά την επιστροφή τους στην Αμερική, τους περίμεναν ποινές και διασυρμοί. Είχαν υψώσει ανάστημα σε μεγάλη διοργάνωση και αυτό δε μπορούσε να περάσει χωρίς συνέπειες. Από τη φωτογραφία όμως έχει ξεχαστεί ο λευκός, ο οποίος με μια πρώτη ματιά φαίνεται να μη δείχνει ενδιαφέρον για ότι γίνεται πίσω από την πλάτη του.

Εκείνη όμως ήταν η στιγμή που ξεκίνησαν τα προβλήματα για το Νόρμαν, προβλήματα που τον ακολουθούσαν εώς το τέλος της ζωής του.

Εκείνη την εποχή στην Αυστραλία κυριαρχούσαν αυστηροί νόμοι για το απαρχάιντ, παρόμοιοι με εκείνους της Νότιας Αφρικής. Εκεί γινόντουσαν διαμαρτυρίες και πορείες λόγω της απαγόρευσης ερχομού μεταναστών που δεν ήταν λευκοί, όπως και διακρίσεις εις βάρος του γηγενούς πληθυσμού Αμποριτζίνι.

Ο Νόρμαν εξέπληξε πολλούς και στον τελικό όλοι τον θεωρούσαν αουτσάιντερ που όλως τυχαίως είχε κάνει ένα καλό χρόνο στον ημιτελικό. Ο Νόρμαν όμως έκανε πραγματικό θαύμα και στα τελευταία 100 μέτρα προσπέρασε τον Κάρλος και έκανε χρόνο 20,06 που ακόμη και σήμερα αποτελεί εθνικό ρεκόρ της Αυστραλίας.

Πριν να πάει στο χώρο απονομής και να λάβει το μετάλιο, μίλησε με τους Αμερικανούς σπρίντερ.

-Πιστεύεις στα ανθρώπινα δικαιώματα; – τον ρώτησαν. –Πιστεύω. –Πιστεύεις στο Θεό; – Ναι, είμαι καλός πιστός.

-Τότε αυτό που σχεδιάζουμε να κάνουμε είναι μεγαλύτερο από οποιαδήποτε αθλητική νίκη – του είπαν ο Τόμι και ο Τζον.

-Είμαι μαζί σας – τους απάντησε ο Αυστραλός και τους έκανε να απορήσουν με την υποστήριξή του.

-Νόμιζα θα δω φόβο στα μάτια του, αλλά είδα αγάπη – δήλωσε ο Κάρλος.

Οι Αμερικάνοι είχαν αποφασίσει να βάλουν στις φόρμες τους σήματα-καρφίτσες που έγραφαν ,,Ολυμπιακό Πρόγραμμα για Ανθρώπινα Δικαιώματα,, με τα οποία επιδείκνυαν ότι ανήκουν στο κίνημα για ισότητα στον αθλητισμό.

Ήθελαν να εμφανιστούν ξυπόλυτοι επειδή αυτό ήταν το σύμβολο της φτώχειας του μαύρου πληθυσμού και έπειτα θυμήθηκαν και τα μαύρα γάντια, ακόμη ένα σύμβολο του αγώνα για ισότητα.

Είχαν όμως μόνο ένα ζευγάρι μαύρα γάντια και ο Νόρμαν τους πρότεινε ο καθένας να φορέσει από ένα γάντι και μετά ζήτησε από αυτούς και σήμα-καρφίτσα για να το βάλει στη φόρμα του και μ΄αυτό να τους υποστηρίξει.

Ο Νόρμαν δε μπορούσε να δει την στιγμή που ο Κάρλος και ο Σμιθ σήκωσαν τα χέρια τους, αλλά ήξερε το τι συνέβαινε.

,,Ήξερα τι θα ακολουθήσει από την στιγμή που μίλησα μαζί τους. Όταν άκουσα να σταματάει η φωνή που έλεγε τον εθνικό ύμνο των ΗΠΑ και στο στάδιο να επέρχεται σιωπή, ήξερα ότι το σχέδιο είχε εφαρμοστεί,,.

Ο Σμιθ και ο Κάρλος την ίδια στιγμή εκδιώχθηκαν από την αμερικανική ολυμπιακή ομάδα και απομακρύνθηκαν από το ολυμπιακό χωριό. μετά την επιστροφή τους στις ΗΠΑ έλαβαν πολλές απειλές θανάτου και αντιμετώπισαν σοβαρές συνέπειες.

Έλαβαν όμως και την υποστήριξη αυτών που σκέφτονταν όπως αυτοί και όταν πέρασε εκείνη η ταραγμένη περίοδος, έγιναν ήρωες και τοποθετήθηκε μάλιστα και άγαλμά τους στο Πανεπιστήμιο του Σαν Χοσέ.

Το άγαλμα όμως που παρουσιάζει την στιγμή των Ολυμπιακών Αγώνων δεν περιλαμβάνει το Νόρμαν. Ξεχάστηκε, όπως ξεχάστηκε και από τη χώρα του, την Αυστραλία.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, δεν κάλεσαν το Νόρμαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου, αν και κατείχε το εθνικό ρεκόρ και είχε καταρρίψει το χρόνο συμμετοχής στα 200μ. 13 φορές και στα 100μ. πέντε φορές.

Απογοητεύτηκε πολύ και σταμάτησε επαγγελματικά να ασχολείται με τον αθλητισμό, αφιερώνοντας το χρόνο του στον ερασιτεχνικό αθλητισμό. Ακόμη και εκεί όμως τον περίμενε απογοήτευση. Η οικογένειά του παραιτήθηκε απ΄αυτόν, όπως και οι συνάδελφοί του της ολυμπιακής ομάδας.

,,Όσο εμείς λαμβάναμε όλο και μεγαλύτερη υποστήριξη, ο Πίτερ ήταν μόνος ενάντια σε ολόκληρο το κράτος, υπέφερε,, θυμήθηκε ο Κάρλος.

Η Ολυμπιακή Επιτροπή της Αυστραλίας προσέφερε δουλειά στο Νόρμαν, αλλά υπό τον όρο να καταδικάσει την κίνηση των Αμερικανών συναδέλφων του. Δεν συμφώνησε με αυτό και επί πολλές δεκαετίες πλήρωνε γι΄αυτό. Δε μπορούσε να βρει εργασία, με το ζόρι επιβίωνε. Είχε απορριφθεί από το ίδιο του το κράτος.

Αν και κατείχε το ρεκόρ της χώρας, δεν καλέσθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίντνευ, 200 χρόνια Ολυμπιακών Αγώνων. Προσκλήθηκε από τον Αμερικανό σπρίντερ Μάικλ Τζόνσον, ο οποίος δύο μέρες πριν την έναρξη των αγώνων, γιόρτασε τα γενέθλιά του.

Έξι χρόνια αργότερα, το 2006, ο Νόρμαν πέθανε από καρδιακή προσβολή. Δεν πρόλαβε τη δημόσια συγνώμη από το αυστραλιανό κράτος και την Ολυμπιακή Επιτροπή. Αυτό συνέβη το 2012 στο αυστραλιανό κοινοβούλιο.

Στην κηδεία του, το φέρετρο το κουβάλησαν οι Τόμι Σμιθ και Τζον Κάρλος.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

,,Усмртен војник,,: Една статуа која пешачи | “Θνήσκων πολεμιστής”: Ένα άγαλμα που περπατά

Περπατάνε τα αγάλματα; Σίγουρα όχι.

Κι όμως! Yπάρχει ένα άγαλμα που έχει “περπατήσει”, και μάλιστα πολύ, στη “ζωή” του. Σε αυτή την ανάρτηση θα παρακολουθήσουμε, εν συντομία, τα “περπατήματα” αυτού του αγάλματος.

O γνωστός στο χώρο των τεχνών γλύπτης Δημήτρης Καλαμάρας, προφανώς γηγενής Μακεδόνας, καταγόταν από το χωριό Бапчор – Μπάπτσσορ – Ποιμενικό Καστοριάς. Γεννήθηκε στο Лерин/Λέριν/Φλώρινα το 1924 και πέθανε το 1997 σε ηλικία 73 ετών.

Το 1981 ο Δημήτρης Καλαμάρας ζήτησε από τον τότε Ιερέα και νυν Αρχιμανδρίτη εθνικά Μακεδόνα Νικόδημο Τσαρκνιά να βαφτίσει το γιο του. Όταν ο Αυγουστίνος Καντιώτης έμαθε για την βάφτιση έδιωξε τον Νικόδημο Τσαρκνιά από τη Μητρόπολη του Λέριν/Φλώρινας και του είπε να βρει άλλη Μητρόπολη.

Ο Καντιώτης αντιπαθούσε γενικά τις τέχνες κι ακόμη περισσότερο αντιπαθούσε κάθε μορφή τέχνης που είχε σχέση με Μακεδόνες. Γι αυτό δεν είχε παραβρεθεί ποτέ σε παρουσιάσεις των έργων του καλλιτέχνη Δημήτρη Καλαμάρα και όχι μόνο αυτό. Τα ίδια έκανε με πολλούς άλλους καλλιτέχνες όπως τα γνωστά επεισόδια στα γυρίσματα της ταινίας το Μετέωρο Βήμα του Πελαργού του Θεόδωρου Αγγελόπουλου.

Ένα από τα κορυφαία γλυπτά έργα του Δημήτρη Καλαμάρα είναι ο “Θνήσκων πολεμιστής”.

Αρχικά το γλυπτό στήθηκε στην πλατεία του Λέριν/Φλώρινας μεσούσης της δικτατορίας το 1971. Το γλυπτό δεν άρεσε στον Καντιώτη και γι’ αυτό ξεσήκωσε τον κόσμο ζητώντας από τους στρατιωτικούς της χούντας την απόσυρση του αγάλματος με εξής ελληναράδικη “λογική”:
«Το έργον τούτο, ως έργον αφηρημένης τέχνης, μη φέρον ενδεικτικόν στοιχείον Έλληνος πολεμιστού ή γενικώτερον Ελλάδος αγωνιζομένης, δύναται να στηθεί και εις τα Τίρανα και εις το Βελιγράδιον και εις αλλην τινά πόλιν του Δυτικού ή Ανατολικού κόσμου, χωρίς να προκαλέσει ουδεμίαν αντίδρασιν. Οποίος το βλέπει δεν αναπολεί την Ελλάδα και τας ιστορικάς στιγμάς τας οποίας έζησεν. Οποία αντίθεσις του έργου τούτου προς άλλα ηρώα της πατρίδος και συγκεκριμένως πρός τα ηρώα των πόλεων Κιλκίς και Γιαννιτσών. Η τέχνη δεν είναι αυτοσκοπός. Η τέχνη πρέπει να είναι θεραπαινίς των ιδανικών του Εθνους».

Με αυτά και με πολλά άλλα, τελικά, ο Καντιώτης πέτυχε την απομάκρυνση του γλυπτού φτωχαίνοντας την πόλη του Λέριν/Φλώρινας από τέχνη από τη μια και πλουτίζοντας την Αθήνα από την άλλη. Από το έτος 2000 μέχρι το 2009 το γλυπτό με τον “Θνήσκων πολεμιστή” βρέθηκε να κοσμεί το Αττικό Μετρό στο σταθμό Εθνικής Άμυνας, Παπάγου.

Πριν από λίγα χρόνια, το έτος 2010, το γλυπτό “Θνήσκων Πολεμιστής” του Δημήτρη Καλαμάρα ξαναγύρισε και πάλι στο Λέριν/Φλώρινα, όπου και τοποθετήθηκε σε κεντρικό σημείο στο νέο πάρκο της πόλης εκεί όπου πριν μερικά χρόνια ήταν το πρώην αθλητικό στάδιο αυτής.

Αυτό το άγαλμα, εκτός του ότι “περπατά”, θα είχε ενδιαφέρον να “μιλήσει” κιόλας. Σίγουρα θα είχε πολλά να πει για τα “ταξίδια” του.

Абецедар Abecedar

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ПРВ БАЛКАНСКИ ЕКОНОМСКИ ФОРУМ ΠΡΩΤΟ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ

Στα μέσα του μήνα Νοέμβρη, στην Αθήνα, έλαβε χώρα το Βαλκανικό Οικονομικό Φόρουμ, όπου εκπρόσωποι από διάφορες βαλκανικές χώρες αντάλλαξαν εμπειρίες και απόψεις σχετικά με το οικονομικό δυναμικό της περιοχής και τις μελλοντικές συσφίξεις συνεργασιών.

Ο οργανωτής και πρόεδρος του Βαλκανικού Οικονομικού Φόρουμ, Κονσταντάν Αλεξάντερ δήλωσε ότι τα οικονομικά προβλήματα των Βαλκανίων αποτέλεσαν την κύρια αιτία για να γεννηθεί πριν ένα χρόνο η ιδέα για ένα τέτοιο συνέδριο.

,,Το Βαλκανικό Οικονομικό Φόρουμ θα αποδειχθεί πολύ χρήσιμο επειδή δημιουργεί ένα νέο πεδίο στο οποίο η ιδιωτική πρωτοβουλία μπορεί να έχει κοινή φωνή, ξεπερνώντας τα σύνορα, χωρίς περιορισμούς, με ανοιχτούς ορίζοντες επίλυσης των κοινών προβλημάτων. Ανεξαρτήτως αν βρισκόμαστε στην Ελλάδα, την Τουρκία, τη Μακεδονία ή τη Βουλγαρία ή οπουδήποτε αλλού,, δήλωσε ο Κόνστανταν Αλεξάντερ.

Οι κύριοι ομιλητές του φόρουμ ήταν οι κύριοι οικονομολόγοι των κεντρικών τραπεζών της Ελλάδας, Δημοκρατίας της Μακεδονίας και Μαυροβουνίου. Η Μακεδόνισσα εκπρόσωπος δρ.Ανέτα Κ΄ρστεβσκα τόνισε ότι στη χώρα της η οικονομία βρίσκεται σε ανοδική πορεία και ότι τα επιτόκια είναι σταθερά τα τελευταία δύο χρόνια και από τα μέσα του 2013 ανέρχονται στο 3,25%, κάτι που κάνει τη χώρα επιπλέον ελκυστική στους επενδυτές. Φέτος, παρόλη την πολιτική αστάθεια, ο ρυθμός ανάπτυξης θα διαμορφωθεί στο 3%.

Το Βαλκανικό Οικονομικό Φόρουμ έλαβε χώρα για πρώτη φορά και σύμφωνα με τον πρόεδρό του, στο μέλλον θα μεταβεί και στις υπόλοιπες χώρες της ευρύτερης περιοχής.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Η παρεξήγηση με την πολυπολιτισμικότητα

Στη Βρετανία, μουσουλμανικά σχολεία καθιστούν υποχρεωτική την μπούρκα. Και όταν οι αρχές αντιδρούν, καταγγέλλονται για θρησκευτικές

του Διονύση Γουσέτη

του Διονύση Γουσέτη

διακρίσεις και συνήθως υποχωρούν. Στη Γαλλία υπήρξε δικαστική απόφαση υπέρ της κλειτοριδεκτομής. Αντίστοιχα, θα έπρεπε να επιτρέπουν και στους Ελληνες να σπάζουν πιάτα όταν «μερακλώνουν».

Δεν πρόκειται για την κατακτημένη δυτική ανοχή, που ξεκίνησε το 1685 με την Epistola de Tolerantia του John Locke και διατυπώθηκε νομικά με το άρθρο 10 της Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη της γαλλικής επανάστασης του 1789, κατά το οποίο: «ουδείς επιτρέπεται να ενοχλείται για τις πεποιθήσεις του, περιλαμβανομένων των θρησκευτικών». Πρόκειται για τη λεγόμενη «θεωρία της πολυπολιτισμικότητας», που διατυπώθηκε από την Αριστερά με την πτώση της Σοβιετικής Ενωσης (Στ. Ράμφος). Σύμφωνα με αυτήν, μία σύγχρονη κοινωνία πρέπει να δίνει πλήρη δικαιώματα στους ξένους μετανάστες και να σέβεται απολύτως την κουλτούρα τους. Αυτή η αριστερή θεωρία όμως αντίκειται στο παραπάνω άρθρο 10, το οποίο συνεχίζει: «…υπό τον όρο η εκδήλωση των πεποιθήσεων να μη διαταράσσει την [...] δημόσια τάξη». Ναι. Η δυτική κουλτούρα θέτει ως όριο της ελευθερίας καθενός το σημείο όπου αρχίζει η ελευθερία του άλλου. Και αυτό το όριο το παραβιάζουν τα «πλήρη δικαιώματα». Ετσι, φέρνουν σε αντιπαράθεση τους μετανάστες με τις κοινωνίες στις οποίες φιλοξενούνται. Διαλύουν τη συνοχή της κοινωνίας. Είναι μια παρεξηγημένη εκδοχή της ανοχής και των δυτικών αξιών.

Επειδή οι ΗΠΑ είναι χώρα μεταναστών, δεν υπάρχει εκεί αυτό το πρόβλημα με τους μετανάστες. Ο καθηγητής Τσαρλς Κάπτσαν (Charles Kupchan) χρεώνει τη δυσκολία της μετανάστευσης στην Ευρώπη στο ότι, αντίθετα με τις ΗΠΑ, η κρατική υπόσταση προσεγγίστηκε ιστορικά περισσότερο με εθνικά (ethnic) κριτήρια παρά με κριτήρια πολίτη (civic). Στην Ευρώπη επικρατεί ακόμη η έννοια του «έθνους-κράτους», παρά την υπονόμευσή του από μειονότητες, όπως οι Σκωτσέζοι ή οι Βάσκοι. Τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. αντιμετώπισαν τη συμμετοχή στην Ευρωζώνη, όχι σαν προσπάθεια ενοποίησης της Ευρώπης, αλλά με κριτήριο το «εθνικό συμφέρον» καθενός. Την οικονομική κρίση ομοίως. Συνεχίζουν τον παραλογισμό να έχουν κοινό νόμισμα, αλλά διαφορετικά «εθνικά» υπουργεία Οικονομικών. Τώρα, τους μουσουλμάνους μετανάστες τους αντιμετωπίζουν ως ρύπο που ο καθένας θέλει να τον διώξει από την «αυλή» του. Δεν διστάζουν να παραβιάσουν τη διεθνή νομοθεσία, αρνούμενοι να δεχτούν πρόσφυγες όταν αυτοί είναι μουσουλμάνοι, χτίζουν φράχτες για να τους «φορτώσουν» στον γείτονα, καταργούν de facto τη συνθήκη Σένγκεν. Η κυριαρχία των εθνών-κρατών και των φυλών πάνω στην Ευρωπαϊκή Ενωση αντιστρατεύεται την ευρωπαϊκή ιδέα και διευκολύνει τη δράση των τζιχαντιστών, που και αυτοί φυλετική ιδεολογία ασπάζονται. Αν η οικονομική κρίση δεν κατάφερε να αποτελέσει κίνητρο για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, ας ευχηθούμε ότι ο πόλεμος των τζιχαντιστών θα το καταφέρει. Θα είναι και η δικαίωση των θυμάτων του.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Η Πορτογαλία είχε μπει σε πρόγραμμα διάσωσης ένα χρόνο μετά την Ελλάδα, τον Απρίλιο 2011. Δανειοδοτήθηκε με 78 δισ. ευρώ – το ένα τρίτο όσων δόθηκαν στην Ελλάδα. Μια τριετία αργότερα, κατάφερε να βγει στις αγορές. Και την περασμένη Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου, πέτυχε το πιο εντυπωσιακό: Δανείστηκε 1,1 δισ. ευρώ για διάρκεια ενός έτους και με αρνητικό επιτόκιο, ώστε το μέσο επιτόκιο να διαμορφωθεί στο 0,006%!

(απόσπασμα ανάλυσης του Κώστα Καλλίτση)

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ЗАВЕТ – ΟΡΚΟΣ

Потомците на Гоце Делчев пред неговиот споменик во Градскиот парк во Скопје – Република Македонија (1946). Сестрите на Гоце, Тина и Велика (четврта и петта од лево) и внуката Лика.

Οι απόγονοι του Γκότσε Ντέλτσσεβ μπροστά στο μνημείο του στο Δημοτικό Πάρκο στο ΣκόπιεΔημοκρατία της Μακεδονίας (1946).  Οι αδερφές του Γκότσε, Τίνα και Βέλικα (τέταρτη και πέμπτη απο αριστερά) και η ανηψιά Λίκα.


1906

Τρία χρόνια από το θάνατο του Γκότσε, οι βόιβοντι Μίχαηλ Τσσάκοβ και Τάσκατα Σέρσκι μια νύχτα πήγαν μυστικά στο χωριό Μπάνιτσα (Καρυές Σερρών) και ξέθαψαν τα οστά του Γκότσε. Τα άλειψαν με άλκοολ για απολύμανση, τα τοποθέτησαν σε σεντούκι και τα απέθεσαν στο βωμό του ναού στη Μπάνιτσα.  Έπειτα όρισαν τον επίτροπο Νίκολα υπεύθυνο προστασίας των οστών.

1919

Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων και του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, το χωριό Μπάνιτσα κάηκε τρεις φορές και μια φορά ο ναός, αλλά ο βωμός και το σεντούκι με τα οστά του Γκότσε Ντέλτσσεβ παρέμειναν ανέγγιχτα. Για να προφυλάξει τα οστά, ο Μίχαηλ Τσσάκοβ ξαναπήγε στο χωριό Μπάνιτσα, πήρε τα οστά και τα μετέφερε μυστικά στο σπίτι όπου ζούσε, όπου τα φύλαξε για τα επόμενα τέσσερα χρόνια.

1923

2 Αυγούστου – Ίλιντεν

Το σεντούκι με τα οστά του Ντέλτσσεβ, μετά από τέσσερα χρόνια φύλαξη στο σπίτι του Τσσάκοβ, μεταφέρθηκε για φύλαξη στο χώρο της οργάνωσης „Ιλιντένσκατα οργκανιζάτσια“ στην Σόφια.

Η Ιλιντένσκα οργκανιζάτσια ήταν οργάνωση των Μακεδόνων επαναστατών – μεταναστών, οι οποίοι ακολουθούσαν τα ιδεώδη του Γκότσε Ντέλτσσεβ.

Πριν το σεντούκι να βγει από το σπίτι του Τσσάκοβ, πάνω του είχαν γράψει:

„Ορκίζουμε τις μελλοντικές γενεές, τα άγια αυτά οστά να ταφούν στη μελλοντική πρωτεύουσα της ανεξάρτητης Μακεδονίας. Αύγουστος 1923, Ίλιντεν“.

Η μεταφορά των οστών του Γκότσε στο χώρο της Ιλίντενσκα Οργκανιζάτσια το 1923 κινηματογραφήθηκε και με κάμερα από το Μακεδόνα επαναστάτη και εκδότη Αρσένιι Γιόβκοβ, στο ντοκυμαντέρ “Македонија“.

Η ταινία αυτή άμεσα είχε απαγορευτεί από τις βουλγάρικες αρχές και έναν χρόνο αργότερα, το 1924, ο  Αρσένιι Γιόβκοβ δολοφονήθηκε μετά από διαταγή του βουλγαρίζοντα βόιβοντα Βάντσσο Μιχάιλοβ.

1946, Οκτώβριος

Η Μακεδονία ζήτησε από τη Βουλγαρία τα οστά του Γκότσε να μεταφερθούν στο Σκόπιε.

Η παράδοση των λειψάνων του Γκότσε Ντέλτσσεβ εγκρίθηκε από τον τότε πρόεδρο της Βουλγαρίας Γκεόργκι Ντιμίτροβ, ο οποίος ήταν μακεδόνικης καταγωγής, από τη Μακεδονία του Πίριν.

Οι Μακεδόνες, ως πράξη τιμής, τρεις μέρες (7, 8 και 9 Οκτωβρίου) πεζοί μετέφεραν το σεντούκι από την Σόφια, μέσω Μακεδονίας του Πίριν, Στρούμιτσα, Σστιπ, εώς το Σκόπιε.

Στις 10 Οκτωβρίου ο Γκότσε Ντέλτσσεβ θάφτηκε στην αυλή του παλιού ναού του Σκόπιε, Σβέτι Σπας.

Ο όρκος εκπληρώθηκε και τα λείψανα του Γκότσε μεταφέρθηκαν στο Σκόπιε – την πρωτεύουσα του ανεξάρτητου πλέον τμήματος της Μακεδονίας.

ВЕЧНА ТИ СЛАВА ВОЈВОДО – ΑΙΩΝΙΑ ΣΟΥ Η ΜΝΗΜΗ ΒΟΪΒΟΝΤΑ

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Κατηγορίες

Ευχαριστούμε θερμά τους Μακεδόνες οικονομικούς μας μετανάστες σε Αυστραλία, Καναδά και δυτική Ευρώπη, όπως και τους φίλους μας απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας, για την οικονομική στήριξη της έκδοσης της Нова Зора. Благодариме - Μπλαγκοντάριμε


ALPHA BANK

Account 852 00 2101 031390

IBAN: GR47 0140 8520 8520 0210 1031 390

BIC: CRBAGRAA

Μηνιαίες Εκδόσεις

Македонска Ризница
  • ,ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΥΧΩΝ
    РАЗГЛЕДУВАЊЕ НА ПРЕТХОДНИ БРОЕВИ
  • 2016 (147)
  • 2015 (416)
  • 2014 (404)
  • 2013 (377)
  • 2012 (372)
  • 2011 (323)
  • 2010 (202)