Αρχεία | 2014

Борба тогаш, борба и денес за признавање и права Αγώνας τότε, αγώνας και σήμερα για αναγνώριση και δικαιώματα

Στις 10 Οκτωβρίου 1970, στην Σόφια της Βουλγαρίας, απεβίωσε ο Благој Бојаџиев (Μπλάγκοϊ Μπογιατζζίεβ), μέλος του Μακεδόνικου εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος. Γεννήθηκε στην πόλη Лерин (Λέριν/Φλώρινα) στις 22 Μαρτίου 1891. Μέση εκπαίδευση τελείωσε στο Γαλλικό Λύκειο του Солун (Σόλουν/Θεσσαλονίκη). Το έτος 1914 αποφοίτησε από την Ανωτάτη Εμπορική Σχολή του Παρισιού. Έλαβε τον τίτλο του Δόκτορα το 1919 μετά από σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης. Στην πόλη αυτή της Ελβετίας γνωρίστηκε με τους Μακεδόνες διανοούμενους που ζούσαν εκεί και ορίστηκε γραματέας του Συμβουλίου των Μακεδόνικων Συλλόγων της Ελβετίας. Μαζί με τον πρόεδρο του συμβουλίου, Константин Стефанов (Κόνσταντιν Στεφάνοβ), στις 12 Αυγούστου 1919, έστειλαν την παρακάτω επιστολή προς τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, Τόμας Γούντροου Ουίλσον:

,,Λωζάνη, 12 Αυγούστου 1919

Κύριε,

Την στιγμή αυτή, ενώ η Ειρηνευτική Διάσκεψη είναι απασχολημένη με την επίλυση του βαλκανικού προβλήματος, εμείς, δύο εκατομμύρια Μακεδόνες, με ανησυχία προσδοκούμε αμερόληπτη και δίκαιη επίλυση του μακεδόνικου ζητήματος.

Από τα Βαλκάνια το 1914 εμφανίστηκε η σπίθα που έσπρωξε τον κόσμο όλο στη φωτιά. Η επισφαλής κατάσταση στη Μακεδονία είναι η κύρια αιτία για τις συγκρούσεις ανάμεσα στα βαλκανικά κράτη. Οι γείτονές μας κάνουν ότι μπορούν για να γίνουν κυρίαρχοι της δυστυχισμένης γης μας. Η μεγαλύτερη δυστυχία του μακεδόνικου πληθυσμού οφείλεται σε εκείνον το θανατηφόρο ανταγωνισμό. Εμείς δεν είμαστε ούτε πολεμοχαρείς, ούτε υπεύθυνοι για τα σφάλματα των Βαλκάνιων διπλωματών, οι οποίοι στο παρελθόν έπαιζαν με τη μοίρα της Μακεδονίας.

Κύριε, ειλικρινά σας παρακαλούμε, η Ειρηνευτική Διάσκεψη να μη δίνει προσοχή στις ίντριγκες των Βαλκάνιων διπλωματών και να μην επιτρέψετε διαμελισμό της χώρας μας.  Να ακυρώσει την τραγική Συνθήκη του Βουκουρεστίου του 1913 και να ανακηρύξει τη Μακεδονία ως ανεξάρτητη χώρα υπό την προστασία μιας από τις μεγάλες μη ενδιαφερόμενες δυνάμεις. Αυτή η ριζική λύση θα εξασφαλίσει σε όλους τους κατοίκους, ανεξαρτήτως ράτσας, γλώσσας ή πίστης, ελεύθερη πολιτική και οικονομική ανάπτυξη και θα θέσει τέλος στην εξάρτηση και τις συγκρούσεις ανάμεσα στα βαλκανικά κράτη. Η ανεξάρτητη Μακεδονία θα συμβάλει ως συνδετικός κρίκος ανάμεσα στα κράτη εκείνα και θα προετοιμάσει το δρόμο για δημιουργία μιας Βαλκανικής Συνομοσπονδίας.

Θεωρώντας ότι θα εκπληρωθούν οι ευγενείς αρχές των μεγάλων δυνάμεων της Αντάντ, το Γενικό Συμβούλιο των Μακεδόνικων Συλλόγων της Ελβετίας, το οποίο εκπροσωπεί τους Μακεδόνες που ζουν στην Ελβετία, όπως και αυτούς που ζουν στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, οργανωμένο σώμα 50.000 νέων ανθρώπων που αλληλογραφούν με περισσότερους από 250.000 ανθρώπους στη Μακεδονία, εκ καρδιάς παρακαλεί το υψηλότερο ειρηνευτικό δικαστήριο για δίκαιη και μόνιμη επίλυση του μακεδόνικου ζητήματος. Για την υλοποίηση μιας τέτοιας επίλυσης, παρακαλούμε τη Διάσκεψη για τα ακόλουθα:

1) Επειδή σήμερα οι συνθήκες είναι ανυπόφορες, η Μακεδονία να τεθεί υπό την προστασία στρατών των μεγάλων αμερόληπτων συμμαχικών δυνάμεων για να τεθεί ένα τέλος στις δυστυχίες των αδερφών μας, οι οποίοι αναστενάζουν υπό τον ξένο ζυγό, όπως και για να εξασφαλιστεί η αρχή του αυτοπροσδιορισμού μέσω δημοψηφίσματος.

2) Να εγκριθεί στο Παρίσι να έρθουν εκπρόσωποι των Μακεδόνων και ενώπιον της Ειρηνευτικής Διάσκεψης να μεταφέρουν τις επιθυμίες του μακεδόνικου λαού.

3) Να δοθεί η δυνατότητα στους Μακεδόνες πρόσφυγες στο εξωτερικό να επιστρέψουν στα σπίτια τους και να αφιερωθούν στις ειρηνικές τους δραστηριότητες.

Πιστεύοντας ακράδαντα στις προσπάθειες της Ειρηνευτικής Διάσκεψης για εξασφάλιση ειρήνης στα Βαλκάνια και ευνοϊκότερης μοίρας για τη Μακεδονία, παραμένουμε πιστοί υπηρέτες σας,

Γενικό Συμβούλιο των Μακεδόνικων Συλλόγων της Ελβετίας,

Πρόεδρος: Καθηγητής Κόνσταντιν Στεφάνοβ
Γραμματέας: Μπλάγκοϊ Μπογιατζζίεβ,,

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Γράμμα από Ελβετία

Βρισκόμαστε εδώ και λίγες μέρες στην Ελβετία,  καλεσμένοι φίλης που μας παραχώρησε το διαμέρισμά της. Ξέρω πως οι Ελβετοί δεν χαίρουν

του Νίκου Δήμου

του Νίκου Δήμου

καλής φήμης στη χώρα μας – ξενέρωτους ρολογάδες και τραπεζίτες τους λέει ο λαός μας. Τα τυριά τους βέβαια είναι ωραία και η Δημοκρατία τους τόσο αποτελεσματική όσο και η απόλυτη καθαριότητα που βασιλεύει παντού.

Βέβαια είναι πλούσιοι. Πολύ και ενοχλητικά. Γιατί όμως μας ενοχλεί ο πλούτος τους; Μήπως εκμεταλλεύτηκαν άλλους λαούς όπως οι αποικιοκράτες; Αλλά δεν είχαν ποτέ αποικίες. Μήπως ήταν σκανδαλωδώς τυχεροί και ζούσαν πάνω σε πετρέλαια; Αντίθετα, η χώρα τους ήταν θεόφτωχη, όλο βουνά.

Ο πλούτος των Ελβετών είναι απόρροια της παλιάς αστικής χρηστομάθειας που έλεγε: η σκληρή δουλειά φέρνει καρπούς. Γενικά η Ελβετία είναι το απόλυτο αστικό όραμα. Ο επινοητής του κοινωνικού συμβολαίου και πατέρας της αστικής Γαλλικής επανάστασης (που αποκαλούσε τον εαυτό του “πολίτη της Γενεύης”) θα ήταν ευτυχής αν την έβλεπε σήμερα.

Βρεθήκαμε λοιπόν στο αντίθετο της Ελλάδας. 3% ανεργία, επιστημονική και τεχνολογική πρωτοπορεία, ευμάρεια, πανάκριβα αυτοκίνητα, απόλυτη τάξη και ησυχία.

Μήπως όμως με την τόση οργάνωση έχουν χάσει την ψυχή τους;

Επ αυτού δύο περιστατικά που μας έτυχαν την πρώτη μέρα:

Οδηγούμε το αυτοκίνητο της φίλης μας, για πρώτη φορά σε στενό ορεινό δρόμο. Καταλαβαίνουμε πως έχουμε χαθεί και θέλουμε να κάνουμε αναστροφή. Βρίσκουμε ένα ξέφωτο, γυρίζουμε, αλλά ξαφνικά, η γυναίκα μου που οδηγεί, δεν ξέρει να βάλει την όπισθεν. Μένουμε κάθετοι στη μέση του δρόμου. Έρχονται αυτοκίνητα, σταματάνε. Δεν κορνάρουν δεν βρίζουν. Κατεβαίνει ένας κύριος, ρωτάει αν μπορεί να βοηθήσει, και εξηγεί στην γυναίκα μου πως να βάλει όπισθεν.

Το ίδιο απόγευμα. Ανεβαίνω έναν κάθετο ανήφορο, φορτωμένος ψώνια και αγκομαχώ. Από το πουθενά πετάγεται ένας νεαρός, μου παίρνει την σακούλα και την ανεβάζει επάνω. Πριν προλάβω να τον ευχαριστήσω, εξαφανίζεται.

Εκτός λοιπόν από την ποιότητα ζωής, φαίνεται πως έχουν και ποιότητα αισθημάτων. Ευγένεια σίγουρα. Ίσως και ψυχή…

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ДО БАЛЧАК (To the Hilt)

До Балчак (Ντο Μπάλτσσακ, σε ελεύθερη μετάφραση στην ελληνική γλώσσα: Μέχρι τον λαιμό).

Μια νέα υπέροχη κινηματογραφική ταινία μακεδόνικης παραγωγής που σίγουρα θα συζητηθεί πολύ.

Ένα ακόμι μαργαριτάρι του μακεδόνικου κινηματογράφου, με έτος παραγωγής το 2014, σε σκηνοθεσία του καταξιωμένου Μακεδόνα σκηνοθέτη Столе Попов (Στόλε Πόποβ) και διάρκεια 165 λεπτών.

Πρωταγωνιστούν οι Инти Шрај (Ίντι Σσράι), Мартин Јорданоски (Μάρτιν Γιορντάνοβσκι), Сашко Коцев (Σάσσκο Κότσεβ), Сенко Велинов (Σένκο Βελίνοβ), Тони Михајловски (Τόνι Μιχάιλοβσκι) κ.α.

Είναι η ακριβότερη παραγωγή ως σήμερα της μακεδόνικης κινηματογραφίας, η οποία κόστισε 3,6 εκατομμύρια ευρώ και η πρεμιέρα του έγινε στις 18 Οκτωβρίου σε κινηματογράφους της Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Ήδη έχει συμμετάσχει σε διεθνή φεστιβάλ κινηματογράφου και έχει λάβει την  υποψηφιότητα ως ταινία από τη Δημοκρατία της Μακεδονίας  για το βραβείο ,,Όσκαρ,, κατηγορία καλύτερης ξένης ταινίας.

Η δράση της ταινίας εξελίσσεται στην πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα, την περίοδο δηλαδή της Επανάστασης του Μακεδόνικου λαού, γνωστή στην ιστορία ως Επανάσταση του Ίλιντεν. Πρόκειται για μια σκληρή, αλλά και ρομαντική ιστορία αγάπης, στην οποία ο αιώνιος μακεδόνικος αγώνας για εθνική ταυτότητα και ανεξαρτησία, παρουσιάζεται από μια οπτική γωνία αυστηρής  ατομικότητας, απογυμνωμένη από οποιαδήποτε ιδεολογικοποίηση. Η ελευθερία, η δικαιοσύνη, η αγάπη, η ευτυχία, οι θυσίες και οι προδοσίες  βιώνονται μέσα από καθαρτικά αισθήματα που αγγίζουν ,,την κόψη του ξυραφιού,,. Συγκεκριμένα, όλα γυρίζουν γύρω από το τυπικό παράδοξο που υψώνεται σε επίπεδο του γνωστού βαλκανικού φιλοσοφικού μάξιμουμ: „Τί να την κάνεις τη ζωή εάν δεν είσαι έτοιμος να πεθάνεις γι΄αυτήν”. Είναι μια ταινία για τη διαλεκτική συνάντηση του μυθικού με το αντιμυθικό, μια ταινία όπου συναντιούνται οι θρύλοι και οι αφηγήσεις με την πραγματικότητα της σκληρής ζωής, μέσα από τη μακεδόνικη ιστορία, γεμάτη με ιστορικούς παραλογισμούς. Άντι-γουέστερν, ομόλογο του παραδοσιακού „Амerican Western“ ή κάτι που ελεύθερα θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε   „Маcedonian Eastern“, είναι μια ταινία που βγαίνει από το χώρο στον οποίο από πάντα συναντιούνται και συγκρούονται ο δυτικός με τον ανατολικό πολιτισμό.

Με λίγα λόγια, είναι μια ταινία που αξίζει να δείτε. Εμείς ήδη το πράξαμε αυτό!!

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Македонска православна црква во Хрватска Μακεδόνικος ορθόδοξος ναός στην Κροατία

Νέος Μακεδόνικος ναός, εκτός της Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Πρώτος στα Βαλκάνια. Τέθηκαν πρόσφατα τα θεμέλια του ναού της Света Злата Мегленска (Σβέτα Ζλάτα Μέγκλενσκα) στην πρωτεύουσα Ζάγκρεμπ της Κροατίας.

Πολλοί ήταν οι πιστοί, μέλη της μακεδόνικης κοινότητας της Κροατίας που παρεβρέθηκαν στην εκκλησιαστική αυτή πράξη. Οι αρχές της Κροατίας εξασφάλισαν το χώρο εγκατάστασης του ναού και τα έξοδα ανέγερσης θα καλυφθούν από τη Μακεδόνικη Ορθόδοξη Εκκλησία.

Ο ναός θα ανεγερθεί με σύγχρονο αρχιτεκτονικό στυλ, διαφορετικό από την μακεδόνικη εκκλησιαστική παράδοση οικοδόμησης ναών, σύμφωνα με τα αρχιτεκτονικά σχέδια που κυριαρχούν σήμερα στις ευρωπαϊκές χώρες.

Αρχιτέκτονας του έργου είναι ο Зоран Бошевски (Ζόραν Μπόσσεβσκι), Μακεδόνας γεννημένος στην Κροατία.

Η Ζλάτα Μέγκλενσκα είναι αγία, μάρτυρας της περιόδου της Οθωμανικής κυριαρχίας στη Μακεδονία. Καταγόταν από την περιοχή Меглен (Μέγκλεν – σήμερα Αλμωπία). Για τη ζωή της και το μαρτυρικό της θάνατο μαθαίνουμε από αυτά που έγραψε το έτος 1799, για την ίδια, ο αυτόπτης μάρτυρας του μαρτυρικού της θανάτου, Никодим Светогорец (Νίκοντιμ Σβετογκόρετς – Νικόδημος Αγιορείτης).

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Историја на едно македонско страдање – Η ιστορία ενός μακεδόνικου βάσανου

Τη γη της Μακεδονίας πολλοί επιθύμησαν και πολλοί ήταν εκείνοι που κατά καιρούς απολάμβαναν τους καρπούς της. Θύμα όλων αυτών των καταστάσεων και των αλλαγών ήταν πάντοτε ο απλός Μακεδόνικος λαός…Παρακάτω ένα παράδειγμα από την σημερινή Δημοκρατία της Μακεδονίας. Όταν τέθηκαν τα νέα σύνορα το 1913, το τμήμα εκείνο της Μακεδονίας βρέθηκε υπό σερβική κυριαρχία. Επί Δευτέρου Παγοσμίου Πολέμου βρέθηκε επί βουλγαρικής κατοχής, ενώ μετά την υποχώρηση των φασιστικών δυνάμεων, βρέθηκε στην σύνθεση του ομοσπονδιακού κράτους της Γιουγκοσλαβίας. Όλα αυτά μέσα σε λίγα μόλις χρόνια…

Στη φωτογραφία ο  Кике Чумовчанец (Κίκε Τσσουμοβτσσάνετς) από την πόλη Прилеп (Πρίλεπ) της Δημοκρατίας της Μακεδονίας ως στρατιώτης στον σερβικό στρατό (4 χρόνια), ως στρατιώτης στο βουλγαρικό στρατό (2 χρόνια) και ως στρατιώτης στο γιουγκοσλαβικό στρατό (2 χρόνια)…

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

СИ БЕШЕ ЕДНАШ… – ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ…

Επιστολή με υπογραφή του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Τσάτσου και του Υπουργού Εξωτερικών Γεώργιου Ράλλη, όπου στην τρίτη σειρά, αναφέρεται η Δημοκρατία της Μακεδονίας με το όνομά της, τότε σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας….

На здравје!!

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΗΝ ΔΙΩΚΟΥΝ

Αυτό το «φρούτο» περί παράδοσης είναι το μεγάλο «σουξέ» στα επιχειρήματα αυτών που ΚΑΙ σήμερα προσπαθούν να εξαφανίσουν κάθε τι Μακεδόνικο.

Έτσι συχνά πυκνά ακούμε «αυτό το τραγούδι μην το τραγουδάτε γιατί δεν το ξέρει ο παππούς μου άρα δεν είναι παραδοσιακό»!!
Αυτοί δε που μας τα λένε –χωρίς ίχνος ντροπής- δεν αναρωτιούνται ποια τραγούδια του παππού τους τολμούν να τραγουδήσουν στους συλλόγους τους;

Δεκάδες σύλλογοι από Μακεδόνικα χωριά ΔΕΝ τολμούν να τραγουδήσουν ούτε ΕΝΑ Μακεδόνικο τραγούδι σε εκδηλώσεις τους!
Γιατί παλληκάρια; Μουγγοί ήταν οι παππούδες σας;
Ποιοι δεν σας το επιτρέπουν; Οι «σκοπιανοί»;

Πότε αυτοί που σας χειροκροτούν και σας θέλουν μουγγούς θα σας επιτρέψουν να τραγουδήσετε τη «Σόφκα» ή το «Ζάϊκο» ή τη «Λισσάβω» ή το «Σσάρενι τσουράπι» και αυτά είναι «κομιτατζίδικα»;
Έτσι σας λένε;

Και εσείς, έτσι τιμάτε την παράδοση;
Τσιμουδιά για την ιστορία των χωριών μας, την αλλαγή των ονομάτων χωριών, τοπωνυμιών και ανθρώπων, τα ρετσινόλαδα, τις εξορίες, τους πολιτικούς πρόσφυγες, τα Ντέτσα-Μπέγκαλτσι.

Θέλουν λοιπόν τους συλλόγους αλλά ΜΟΥΓΓΟΥΣ.

Βέβαια όλα αυτά τα χρόνια πάντοτε βρίσκαν και βρίσκουν ακόμη Μακεδόνες για να τους υπηρετούν και να τους εξυπηρετούν.

Ο καθένας κάνει τις επιλογές του.

Μάθετε λοιπόν πως κάθε βρισιά, κάθε συκοφαντία σε Μακεδόνες που επιμένουν να έχουν το κεφάλι ψηλά είναι τιμή.

Εμείς είμαστε περήφανοι και για την καταγωγή μας, και για την ιστορία μας, και για την Μακεδόνικη μητρική μας γλώσσα, και για τα τραγούδια μας και για τους χορούς μας.

Koj razbira, razbira… Pozdrav, More Sokol

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Музиката е гласот на душата – Η μουσική είναι η φωνή της ψυχής

Η μουσική είναι η φωνή της ψυχής. Έτσι λένε τουλάχιστον. Μια φωνή που δεν έχει ούτε σύνορα , ούτε γλώσσες. Πόσες φορές άραγε δεν σιγοτραγουδίσαμε στιχάκια μακεδόνικων τραγουδιών που ακούγαμε στο σπίτι μας όταν μεγαλώναμε. Η Μακεδόνικη μουσική παράδοση έχει πλούσια θεματολογία…μια θεματολογία που κυρίως ρίχνει το βάρος της στην εξιστόρηση της ιστορίας της Μακεδονίας και αυτό γιατί ήταν ένας τρόπος να μην χαθεί η ιστορία η καλύτερα να μην αλοιωθεί! Βέβαια, το βαθύ Ελληνικό κράτος, αυτά τα τραγούδια τα χαρακτήρισε ως προπαγανδιστικά ..Άλλη μια τακτική για την εξάλειψη του Μακεδονικού στοιχείου… Βεβαίως δεν αναφέρεται κάνεις στα τραγούδια που ακούγονται σε εκδηλώσεις γιορτής προς μνήμη της Μικρασιατικής καταστροφής, όπου σε αυτές τις εκδηλώσεις ακούγονται τραγούδια και θέσεις άκρως εθνικιστικές… Πόσοι από εμάς δεν είδαμε και ακούσαμε  (μέσο των δελτίων ειδήσεων) σε αυτές τις εκδηλώσεις, ιερείς, φορώντας φανταχτερά άμφια, με δάκρυα στα μάτια να αναπωλούν τις χαμένες πατρίδες; Αυτό είναι μάλλον ,,αλλού παπά Ευαγγέλιο,, που λέει και μια Ελληνική στοιχομιθια! Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα που θυμάμαι από τα παιδικά μου χρόνια είναι η αλλοίωση από τους μη Μακεδόνες κάτοικους ενός γνωστού τραγουδιού αγάπης το Ai da begame more vase ai da begame…Παραφράζοντας εντέχνως το τραγούδι αλοίωναν τους στοίχους aJ da begame, v grada Soluna, (να πάμε στην θεσσαλονικη) και αυτοί τραγουδούσαν ai da begate vo Βoulgaria (να πάτε στην Βουλγαρία)και αυτό γιατί οι μη Μακεδόνες θεωρούσαν -και θεωρούν τα Μακεδονικά τραγούδια ως Βουλγάρικα και συνεπώς τους Μακεδόνες ως Βούλγαρους! Ακόμα και σήμερα, αν επισκεφτεί κάποιος στην Μακεδονία χωριά που δημιουργηθήκαν μετά την ανταλλαγή του πληθυσμού, αυτή η νοοτροπία υπάρχει…Δυστυχώς…

Golem pozdrav od Solun, Makis Gatopoulos

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΣ ~ ΔΑΡΔΑΝΟΣ ~ ΙΛΛΥΡΙΟΣ ~ ΡΩΜΑΙΟΣ ~ ΡΩΜΙΟΣ

Τελικά αυτήν την Κυριακή, αγόρασα και διάβασα το τόμο της σειράς «Μεγάλοι Έλληνες Ηγέτες» της Καθημερινής με θέμα τον Ιουστινιανό. Και ομολογώ ότι με εξέπληξε. Πραγματικά γέλασα, αλλά όχι με τις ανιστόρητες αρλούμπες, που υπέθεσα ότι θα μπορούσαν να γράφονται εκεί μέσα, αλλά από ικανοποίηση βλέποντας το θάρρος που επέδειξαν οι συγγραφείς της σειράς, γράφοντας για ιστορικές αλήθειες που είναι μη συμβατές με τον ελληνικό εθνικό μύθο! Κι αυτό παρουσιάστηκε σε έναν λαό βαθιά εθνικιστή, όπως ο ελληνικός.

Τελικά όντως ο Ιουστινιανός δεν ήταν Έλληνας αλλά Ιλλυριός (και πιο συγκεκριμένα Δάρδανος). Ήταν όντως Ανθέλλην, και αυτός που συνετέλεσε όσο κανείς άλλος στον αφανισμό των Ελλήνων. Κι ακόμα, την Αγιά Σοφιά δεν την έκτισαν οι Έλληνες αλλά οι Ρωμαίοι! Ώπα!;! Άντε να το πεις αυτό το τελευταίο σε κάποιον Νεοέλληνα και να μη σε κοιτάξει περίεργα (το λιγότερο)… Μπράβο στους συγγραφείς για το θάρρος τους!

Να και μερικά αποσπάσματα: «…(ο Ιουστινιανός) ήταν ο ηγέτης ο οποίος κυνήγησε όσο κανένας άλλος τους Έλληνες…», «Τελικά ο Ιουστινιανός, ο επαρχιώτης Ιλλυριός…», «…(το κράτος του Ιουστινιανού) επρόκειτο μεν για την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία», «… η Αγιά Σοφιά, ήταν ο πιο μεγάλος και περίτεχνος ναός που έκτισαν οι Ρωμαίοι σε όλη τους την ιστορία..», «… ενώ ταυτόχρονα (υπό την βασιλεία του Ιουστινιανού) παρατηρείται μια άνθηση των γραμμάτων χωρίς προηγούμενο στην ρωμαϊκή ιστορία», «Ο Ιουστινιανός συνεπώς ήταν πρώτιστα Ρωμαίος, και θα μπορούσαμε να υποστηρίξουμε ότι υπήρξε και από τους πρώτους Ρωμιούς, Βυζαντινούς.», «… όπως θα δούμε (ο Ιουστινιανός) θα προσπαθήσει να εξαλείψει τους Έλληνες…. σε μεγάλο βαθμό μάλιστα το πέτυχε.», «… ορόσημο θεωρείται κατά πολλούς το κλείσιμο της ‘’ελληνικής’’ σχολής φιλοσοφίας στηνΑθήνα το 529. Ο Παρθενώνας είχε ήδη γίνει εκκλησία της Θεοτόκου.», «Ο Ιουστινιανός…. Κληροδοτεί στην Ρωμανία, δηλαδή το Βυζάντιο…. είναι ένας Ρωμαίος Αυτοκράτωρ, λατινόφωνος…», «… εξαπολύει – ως εμβληματικός ‘’Ανθέλλην’’ – διωγμό στους εναπομείναντες εθνικούς Έλληνες.».

Παρόλα αυτά εγώ εξακολουθώ να έχω την απορία, τι δουλειά μπορεί να έχει ένας (ιλλυρικής καταγωγής) Ρωμαίος Αυτοκράτορας που κυνήγησε όσο κανείς άλλος τους Έλληνες, σε μία σειρά με τίτλο «Μεγάλοι Έλληνες Ηγέτες»; Κι επειδή προτιμώ να βλέπω το ποτήρι μισογεμάτο, θα υποθέσω πως οι συγγραφείς ήθελαν να συνεισφέρουν στην αφύπνιση του ελληνικού κοινού, ως προς την εθνική του ταυτότητα. Να του δηλώσουν δηλαδή, ότι από το να ονομαζόμαστε Έλληνες και το κράτος μας Ελλάδα,σωστότερο θα ήταν να ονομαζόμαστε Ρωμιοί και το κράτος μας Ρωμανία. Γιατί στο κάτω κάτω, είτε το θέλουμε είτε το θέλουμε είτε όχι, και είτε μας αρέσει είτε όχι, αυτή είναι και η ιστορική αλήθεια, το ότι είμαστε απόγονοι των Ρωμιών κι όχι των Ελλήνων!

Pozdrav Bilder Berg

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Κατηγορίες

Ευχαριστούμε θερμά τους Μακεδόνες οικονομικούς μας μετανάστες σε Αυστραλία, Καναδά και δυτική Ευρώπη, όπως και τους φίλους μας απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας, για την οικονομική στήριξη της έκδοσης της Нова Зора. Благодариме - Μπλαγκοντάριμε


ALPHA BANK

Account 852 00 2101 031390

IBAN: GR47 0140 8520 8520 0210 1031 390

BIC: CRBAGRAA

Μηνιαίες Εκδόσεις

Македонска Ризница
  • ,ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΥΧΩΝ
    РАЗГЛЕДУВАЊЕ НА ПРЕТХОДНИ БРОЕВИ
  • 2016 (147)
  • 2015 (416)
  • 2014 (404)
  • 2013 (377)
  • 2012 (372)
  • 2011 (323)
  • 2010 (202)