Αρχεία | Ιούλιος, 2014

ИЛИНДЕН ВО ОВЧАРАНИ – ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΣΤΗ ΜΕΛΙΤΗ [Σημείο αναφοράς στα πανηγύρια μας]

Ο προφήτης Ηλίας έζησε τον 9ο π.Χ. αιώνα. Θεωρείται

από τους μεγάλους προφήτες γι΄αυτό και απεικονίζεται

στο όρος Θαβώρ, όπου μπροστά στα μάτια λίγων μαθητών

συντελέστηκε η Μεταμόρφωση του Ιησού, κατέβηκε μαζί με

το Μωυσή και ο προφήτης Ηλίας προανήγγειλε στον Ιησού

τον επερχόμενο θάνατό του (να για ποιό λόγο οι ναοί του

προφήτη Ηλία χτίζονται σε κορυφές λόφων ή βουνών).

Στη λαική παράδοση είναι αυτός που κινείται στον ουρανό

μ΄ένα άρμα φωτεινό, οι βροντές είναι ο θόρυβος των τροχών

του άρματος, οι κεραυνοί και οι αστραπές προκαλούνται

απ΄αυτόν και ο ίδιος ρύθμιζε τη βροχή.

Σύμφωνα με τη Παλαιά Διαθήκη, ο προφήτης Ηλίας

μετέφερε τρεις φορές τη φωτιά από τον ουρανό και

προκάλεσε τριετή ανομβρία.

(Δεν σας θυμίζει ένα μείγμα του Δία, του Απόλλωνα και του

Προμηθέα της μυθολογίας;).

Η γιορτή του Илинден – Ίλιντεν. Μεγάλη θρησκευτική γιορτή, του προφήτη Ηλία, αλλά για το μακεδόνικο λαό ακόμη μεγαλύτερη, επειδή τότε ξεκίνησε η Επανάστασή του ενάντια στην Οθωμανική κυριαρχία.

Το πανηγύρι του Овчарани – Οβτσσάρανι (Μελίτη), το Ίλιντεν (του προφήτη Ηλία), περισσότερο από μια εικοσαετία απασχολεί πανελλήνια τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και κάθε χρόνο προσπαθούν να προβλέψουν και να προφητέψουν, τι πρόκειται να συμβεί. Αποτελεί σημείο αναφοράς τόσο θετικής όσο και αρνητικής. Οι Ελληνομανείς (γκ΄ρκομάνοι) το χαρακτηρίζουν και το κατηγορούν ως ελεύθερο βήμα των ,,αυτονομιστών,, που αλληθωρίζουν προς το βορρά, ενώ οι Μακεδόνες άλλων περιοχών με έπαρση αναφέρονται σ΄αυτό και μιμούνται τις ενέργειες και τις εκδηλώσεις του. Για τους πρώτους παράδειγμα προς αποφυγή, για τους δεύτερους παράδειγμα προς μίμηση. Όλοι καταφέρνουν με την στάση τους να κεντρίσουν και να διατηρήσουν το ενδιαφέρον όλων, με συνέπεια ν΄αυξάνουν κάθε χρόνο την προσεύλευση επισκεπτών. Πολλά είναι τα χορευτικά συγκροτήματα που προσφέρονται να ΄ρθουν για να επιδείξουν τις χορευτικές τους δεξιότητες, ενώ οι επισκέπτες πάντα και κάτι άλλο περιμένουν.

Για πρώτη φορά στα χωριά μας στο πανηγύρι του Οβτσσάρανι ακούστηκαν σε δημόσιο χώρο τραγούδια στη μητρική μας γλώσσα, τα μακεδόνικα. Μπροστάρης στάθηκε το πανηγύρι αυτό στη διεκδίκηση της δικής μας λαλιάς, τόσο προφορικά όσο και μελωδικά.

Ήταν όμως πάντα έτσι το πανηγύρι του Οβτσσάρανι; Τι έχει αλλάξει και γιατί; Η προσωπική μας μνήμη λέει πως έχει αλλάξει. Το να μην άλλαζε θα ήταν έξω από τη φυσική νομοτέλεια. Όμως προς ποιά κατεύθυνση; Μας ενδιαφέρει να το δούμε, για ποιό λόγο ως πανηγύρι αποτελεί πρότυπο προς μίμηση για κάποιους και παράδειγμα προς αποφυγή για άλλους;

Η αρχική εμφάνιση με διαφορετικό πρόσωπο χειροκροτήθηκε, εντυπωσίασε και βρήκε πολλούς μιμητές. Η μονότονη όμως επανάληψη ήδη άρχισε να κουράζει. Όλων η προσοχή στρέφεται στις 20 του Ιούλη στο Οβτσσάρανι περιμένοντας και ελπίζοντας κάτι να έχει αλλάξει. Άραγε ο μακεδόνικος πολιτισμός μας, εκτός από το τραγούδι και το χορό, δεν έχει να επιδείξει και κάτι άλλο; Υπάρχει η διεκδικούμενη διαφορετικότητα ή αφομοιώθηκε από την κρατούσα κατάσταση και τη γενικότερη τάση της παγκοσμιοποίησης; Η εκδηλωτικότητα και αγωνιστικότητα της διαφορετικότητάς μας είναι βραχείας διάρκειας; Οι διοργανωτές πρέπει τη διαφορετικότητά μας να την αποδεικνύουν και να την στηρίζουν συνέχεια. Η επιτυχία ενός πανηγυριού δε μετριέται από τις μπύρες και τα σουβλάκια που καταναλώθηκαν. Αλήθεια πόσο παραδοσιακό και μακεδόνικο είναι το σουβλάκι και η αμερικανιστί πόση της μπύρας για τα χωριά μας;

Ο κίνδυνος εκφυλισμού του πανηγυριού σε μια φτηνή φολκλορική επίδειξη κάποιων γραφικών Μακεδόνων είναι πιθανός. Οι επισκέπτες του πανηγυριού πρέπει ν΄αποκομίζουν τουλάχιστον έναν προβληματισμό από τα δρώμενα και οι διοργανωτές να φορτίζουν τις μπαταρίες τους για την επόμενη διοργάνωση.

Ο πολιτισμός μας και η στοχοποιημένη διαφορετικότητά μας δεν έχει μόνο διήμερη διάρκεια κάθε χρόνο, αλλά συνεχής και πρέπει να αφομοιώνει το παλιό, ενστερνίζεται το σύγχρονο και εξελίσσεται. Αποκλείεται όλα αυτά τα στοιχεία να μην έχουν συντελέσει ή και να συντελούν σε εθνογένεση με την σημερινή έννοια της εθνογένεσης; Τάχατες είναι πρώιμη ή όψιμη μια τέτοια ιστορική αλήθεια; Ανακαλύψαμε την Αυστραλία ή ψάχνουμε για την Ατλαντίδα; Πόσοι τάχα να ΄χουν ξεφύγει από τη βαλκανική κολυμπήθρα των ονομάτων;

Ανεξίτηλη παραμένει στη μνήμη μας η εικόνα των δρόμων του Οβτσσάρανι ανήμερα του Ίλιντεν μετά τον εκκλησιασμό στη δεκαετία του ΄50. Οι δρόμοι πλημμύριζαν από επισκέπτες. Πηγαδάκια από συναπαντήματα γνωστών, χαιρετούρες, ευχές και χαρούμενες φωνές. Όλες οι πόρτες των σπιτιών ανοιχτές είτε για κέρασμα (на ракија – ράκια), είτε για φαγητό (на ручек – να ρούτσσεκ). Το ίδιο απόγευμα, μετά το φαγητό, επισκέψεις σε όσους δεν είχαν προλάβει να επισκεφτούν το πρωί, μόνο που τις ώρες αυτές πήγαιναν για ένα κράσι (на вино – να βίνο) ή για έναν καφέ (на кафе – να κάφε).

Μετά το γεύμα όλοι μαζί, δηλαδή οι јабанџии – γιαμπάντζζιι (επισκέπτες) και αργότερα οι Овчарци – Οβτσσάρτσι (Μελιτιώτες) μαζεύονταν στο сред село – σρεντ σέλο (πλατεία) του χωριού, όπου και γινόταν ο χορός. Δεν σερβίρονταν ούτε φαγητά ούτε ποτά. Όσοι δε χόρευαν στέκονταν γύρω από το χορό (танец – τάνετς) και χάζευαν αυτούς που χόρευαν. Όταν κάποιος έδινε παραγγελία κι ήθελε να σύρει το χορό, όλοι τους ήξεραν ποιός χορός ήταν η προτίμησή του. Υπήρχε κάποια τάξη στο χωριό που αυτορυθμιζόταν, χωρίς να λείπουν αρκετές φορές, για το ποιός θα σύρει το χορό, τόσο οι καυγάδες όσο και τα γρονθοκοπήματα, πάντα υπό την επήρεια της αλκοόλης.

Χωρίς αμφιβολία το πανηγύρι του Οβτσσάρανι αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα και πολυχρησιμοποιούμενα σημεία αναφοράς των παρελθόντων ετών και τόπος συνάντησης πολλών ανθρώπων και αυτό ισχύει για πολλούς ανθρώπους.

Σίγουρη θεωρείται και η ιστορική καταγραφή του και αναφορά του και ως τέτοιο γεγονός πρέπει να διατηρηθεί και να διαφυλαχτεί από τις εκφυλιστικές τάσεις. Τα παραδοσιακά μακεδόνικα στοιχεία να προστατευτούν και να αναδειχτούν ως στόχοι πολιτιστικοί και όχι ως κέντρο κατανάλωσης μπύρας και σουβλακιού.

Ένα άλλο πρόβλημα, που αφορά σε όλα τα τοπικά μας πανηγύρια, είναι αυτό που σχετίζεται με τα μουσικά μας συγκροτήματα, τόσο η υβριδική τους σύνθεση όσο και η απαράδεκτη εκκωφαντική ένταση. Τα πανηγύρια χωριά εκτός από τον ψυχαγωγικό χαρακτήρα έχουν κι ένα σημαντικό κοινωνικό χαρακτήρα. Η συζήτηση μεταξύ των πανηγυριστών και επισκεπτών πρέπει να είναι δυνατή κι αυτό σήμερα αποκλείεται λόγω της ηχορρύπανσης, που τα πολλά ντεσιμπέλ δυσχεραίνουν την ακοή και προκαλούν εκνευρισμό και κόπωση.

Μέχρι το 1920 περίπου, τα μακεδόνικα μουσικά συγκροτήματα ήταν η γκάιντα, η ζούρλα, το κάβαλ, το τάπαν ή το ντέφι. Το βαβαρικό κλαρίνο και τα χάλκινα διαδέχονται τα παραδοσιακά μας όργανα τα οποία τα κατασκεύαζαν μόνοι τους οι οργανοπαίχτες μας.

Για τα χάλκινα υπάρχει μια άποψη, που μας λέει ότι μας ήρθαν από τη Νότια Αμερική, όπου πολλοί από τα χωριά μας είχαν μεταναστεύσει από το 1910 ως το 1920. Η άλλη άποψη είναι ότι τα πήραν από τις μουσικές μπάντες των πόλεων που είχαν δημιουργήσει οι Βαβαροί.

Το πανηγύρι σχολούσε νωρίς, γιατί την επαύριο θα συνεχιζόταν το θέρισμα ή το αλώνισμα.

[Σχεδόν μέχρι το 1940, το Ίλιντεν γιορταζόταν με το παλαιό ημερολόγιο, δηλαδή 2 Αυγούστου με το νέο].

ΑΙΓΑΙΑΤΗΣ  ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ДО КОГА ЌЕ СЕ КРИЈАТ ЗАД НИВНИОТ ПРСТ? ΩΣ ΠΟΤΕ ΘΑ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ ΤΟΥΣ;

Εκατό άνθρωποι που ζητωκραυγάζουν ένα ψέμα δεν το κάνουν αλήθεια… Η προστασία και ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της δημοκρατίας. Εμείς οι εθνικά Μακεδόνες της Ελλάδος «οι ανύπαρκτοι» σύμφωνα με την ελληνική πολιτεία δεν ζητάμε τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από τον σεβασμό, την ελευθερία και την δικαιοσύνη. αξίες προφανώς ανύπαρκτες όπως αποδεικνύεται για την Ελληνική πολιτεία… Αν κάνουμε μια μικρή διαδρομή τα τελευταία χρόνια της ιστορίας της Μακεδονκης μειονότητας εντός Ελληνικού εδάφους θα διαπιστώσουμε ότι δεν ειναι 100 αυτοί που ζητωκραυγάζουν αλλά χιλιάδες…..

- Διακριτική νομοθεσία στοχοποίησης των εθνικά Μακεδόνων από την Ελλάδα…. Κατά την διάρκεια του Εμφύλιου Πολέμου (1946 -1949) χιλιάδες Έλληνες πολίτες εγκατέλειψαν την Ελλάδα. Μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου, σε όλους αυτούς που έφυγαν από την Ελλάδα κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου, τους αφαιρέθηκε η ελληνική ιθαγένεια και η περιουσία τους. Το 1982, η Ελληνική κυβέρνηση ψήφισε ένα νόμο αμνηστίας (Νόμος 106841), ο οποίος δήλωνε ότι οι πολιτικοί πρόσφυγες που έφυγαν κατά την διάρκεια του Εμφύλιου Πολέμου και τους είχε αφαιρεθεί η ιθαγένεια μπορούσαν να επιστρέψουν υπό την προϋπόθεση ότι είναι «Έλληνες το γένος». Το 1985 θεσπίζεται ο Νόμος 1540, ο οποίος παρείχε το δικαίωμα στους πολιτικούς εξόριστους του Εμφυλίου πολέμου να διεκδικήσουν την δημευμένη περιουσία, με την προϋπόθεση ότι είναι «Έλληνες το γένος». «Έλληνας το γένος» είναι ένας όρος ο οποίος χρησιμοποιείται από την Ελληνική κυβέρνηση για όλους αυτούς που προσδιορίζονται ως εθνικά Έλληνες. Συνεπώς, οι εθνικά Μακεδόνες και οι άλλοι που έφυγαν από την Ελλάδα κάτω από τις ίδιες συνθήκες όπως οι εθνικά Έλληνες και είχαν την ιθαγένεια και την περιουσία τους δημευμένη εξαιρέθηκαν από την απολαβή των δικαιωμάτων και των παραχωρήσεων από αυτούς τους νόμους. Αυτό είναι ένα σοβαρό ζήτημα που τίθεται στην βάση της ισότητας και της ίσης μεταχείρισης των νόμων. Επιπλέον, η διατύπωση των νόμων αυτών δεν είναι καλοκάγαθη, έχει μια καθαρή πρόθεση να διαχωρίζει όλους αυτούς που ανήκουν σε μια κατηγορία ανθρώπων, την κατηγορία των πολιτικών προσφύγων που δεν είναι «Έλληνες το γένος». Δεδομένο ότι οι εθνικά Μακεδόνες αποτελούν την πλειοψηφία αυτής της κατηγορίας είναι αδιαμφισβήτητο ότι οι εθνικά Μακεδόνες είναι αυτοί που στοχοποιούνται από αυτό τον αποκλειστικό προσδιορισμό και αυτοί που έχουν υποφέρει περισσότερο. Τα άτομα που αποκλείονται από αυτούς τους δύο νόμους κυρίως διαμένουν στη Δημοκρατία της Μακεδονίας, Αυστραλία και Καναδά. Ο όρος «Έλληνας το γένος» σε αυτούς τους δύο νόμους (οι οποίοι είναι ενεργοί σήμερα) έρχεται σε αντίθεση με τις θεμελιώδεις αρχές της μη διάκρισης.

- Εκπροσώπηση της Μακεδονικής γλώσσας στα ΜΜΕ. Προεκλογική περίοδος για τις ευρωεκλογές 2009, η ΕΕΣ – Ουράνιο Τόξο το κόμμα της Μακεδονικής μειονότητας στέλνει 5λεπτο εκλογικό οπτικοακουστικό υλικό σε ελληνική και σε Μακεδονική γλώσσα. Τα ΜΜΕ αποφασίζουν να μην παρουσιάσουν το 5λεπτό υλικό «λόγω του ότι γίνεται χρήση διαλέκτου άγνωστη προς το ελληνικό κοινό». Η ΕΕΣ – Ουράνιο Τόξο χάνει το δικαίωμα της να παρουσιάσει το κάλεσμα προς όλους τους δημοκράτες πολίτες της χώρα και τους εθνικά Μακεδόνες να ψηφίσουν ΕΕΣ – Ουράνιο Τόξο. Και δεν είναι ο μοναδικός αποκλεισμός που συμβαίνει από μεριάς των ΜΜΕ, η μακεδονική κουλτούρα, γλώσσα, τραγούδια και χοροί και γενικά τα μακεδονικά πολιτιστικά δρώμενα αποκλείονται από κάθε μορφής προβολή μέσα από τα ΜΜΕ. Προεκλογική περίοδος για τις ευρωεκλογές 2014, η ιστορία επαναλαμβάνετε…η ΕΕΣ – Ουράνιο Τόξο το κόμμα των εθνικά Μακεδόνων στέλνει σε γνωστό τηλεοπτικό  ιδιωτικό σταθμό εκλογικό οπτικοακουστικό υλικό σε ελληνική και σε Μακεδονική γλώσσα. Προσθέτοντας σαν επιχείρημα την κακή ποιότητα εικόνας-ήχου ,,εκτός του λόγω του ότι γίνεται χρήση διαλέκτου άγνωστη προς το ελληνικό κοινό,, το υλικό δεν προβλήθηκε!!! Την ύπαρξη «μακεδονικής εθνοτικής μειονότητας στην Κεντρική και Δυτική Μακεδονία» , την οποία δεν αναγνωρίζει η ελληνική κυβέρνηση, συμπεραίνει μέσω της έκθεσής της η Γκέι Μακ Ντούγκαλ. Η ανεξάρτητη εμπειρογνώμονας των Ηνωμένων Εθνών για μειονοτικά θέματα, η οποία επισκέφθηκε τη χώρα μας την περίοδο 8-16 Σεπτεμβρίου 2008, καλεί την Αθήνα να ξεφύγει από τη στενή οπτική του αν υπάρχει στη χώρα «μακεδονική» ή «τουρκική» μειονότητα, διότι αυτή απηχεί μια περιοριστική και ξεπερασμένη αντίληψη. Την καλεί δε να εστιάσει πλήρως «στην προστασία του δικαιώματος στον αυτοπροσδιορισμό, στην ελευθερία της έκφρασης και του συνεταιρίζεσαι» και να διασφαλίσει τόσο στην τουρκική όσο και στη μακεδονική μειονότητα κάθε είδους προστασία προκύπτει από τις διεθνείς συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα.  Επισημαίνει συγκεκριμένα ότι η Αθήνα δεν αναγνωρίζει τη «μακεδονική εθνική μειονότητα» που κατοικεί στην Κεντρική και Δυτική Μακεδονία, όπως και την ύπαρξη «μακεδονικής γλώσσας». Κάνει αναφορά στην παρενόχληση και στις διακρίσεις που υφίστανται όσοι δηλώνουν «Μακεδόνες», ενώ καλεί για αναγνώριση όλων των οργανώσεων που χρησιμοποιούν το επίθετο «μακεδονικός». Η Αθήνα απάντησε στις αιτιάσεις της Γκεί Μακ Ντούγκαλ παίρνοντας μία καθαρή και σαφή στάση όσον αφορά την έκθεση. Πιο συγκεκριμένα, ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδος στη Γενεύη ο πρέσβης Βέρρος σχολιάζοντας την έκθεση της ανεξάρτητης εμπειρογνώμονος του ΟΗΕ επί μειονοτικών θεμάτων, Γ. Μακ Ντούγκαλ, υπενθύμισε ότι στη χώρα μας, με βάση τις διεθνείς συνθήκες, αναγνωρίζει μία μόνο μειονότητα – την μουσουλμανική της Θράκης ενώ αρνήθηκε την ύπαρξη της λεγόμενης “μακεδονικής μειονότητας” και συνέχισε ακάθεκτος λέγοντας….η χώρα μας σέβεται απόλυτα το δικαίωμα κάθε πολίτη της να αυτοπροσδιορίζεται. Τόνισε, ωστόσο, με σαφήνεια ότι η Αθήνα δεν αναγνωρίζει σε κανέναν το δικαίωμα να δημιουργεί σύγχυση ως προς την πολιτιστική κληρονομιά του Ελληνισμού ούτε ως προς την εθνική ταυτότητα των 2,5 εκατομμυρίων Ελλήνων της Μακεδονίας. Είπε επίσης ότι οποιοσδήποτε επισκέπτης στις περιοχές όπου υποτίθεται ότι ευρίσκεται αυτή η “μειονότητα” μπορεί αβίαστα να αντιληφθεί ότι οι κάτοικοί τους, με αριθμητικά ασήμαντες εξαιρέσεις, είναι εμφανώς υπερήφανοι για το ελληνικό γένος τους και την ελληνική πολιτιστική τους ταυτότητα!!!!!! Έτσι αβίαστα η Ελληνική πολιτεία αγνοεί διεθνείς οργανισμούς κατασκευάζοντας δήθεν ιστορικά επιχειρήματα…άλλα αποκρύπτει  πότε και κάτω από ποιες συνθήκες βρέθηκαν 2,5 εκατομμυρiα Έλληνες στην Μακεδονία…. Έτσι αβίαστα η Ελληνική πολιτεία θεωρεί ανύπαρκτους και τους διεθνείς οργανισμούς…. άπλα ένα ερώτημα μένει αναπάντητο….ως πότε θα θεωρεί η Ελληνική πολιτεία ότι η ύπαρξη Μακεδονικής μειονότητας ειναι φανταστικό κατασκεύασμα;

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

СООПШТЕНИЕ – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ЕВРОИЗБОРИ – ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ

Η Ευρωπαικη Ελεύθερη Συμμαχία- Ουράνιο Τόξο ήταν ένας από τους λίγους πραγματικά κερδισμένους των πρόσφατων εκλογών για το Ευρωπαικό Κοινοβούλιο. Κι αυτό δεν το λέμε εμείς, αλλά οι απόλυτοι αριθμοί:

- Καταγράφηκε αύξηση σχεδόν 28% στον αριθμό των ψηφοφόρων που τίμησαν το κόμμα με την ψήφο τους, σε σχέση με τις Ευρωεκλογές του 2009.

- Καταγράφηκε μικρότερη ή μεγαλύτερη αύξηση των ποσοστών σε όλες σχεδόν τις περιφέρειες της χώρας και κυρίως στις περιοχές εκείνες όπου ζουν εθνικά Μακεδόνες. Μοναδική εξαίρεση η Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης λόγω της συμμετοχής του έτερου μειονοτικού κόμματος DEB που δεν είχε καταγραφεί στις προηγούμενες εκλογές.

-Εξαιρετικά σημαντική είναι η αύξηση του αριθμού των ψηφοφορων σε περιοχές όπως η Θεσσαλονίκη, το Κιλκίς, η Ημαθία, η Κοζάνη, η Καστοριά, η Πέλλα και οι Σέρρες. Αυτό δείχνει ξεκάθαρα ότι οι απόψεις της ΕΕΣ-Ουράνιο Τόξο γίνονται πλέον αποδεκτές από έναν ολοένα αυξανόμενο αριθμό Μακεδόνων και Ελλήνων δημοκρατών που επιθυμούν να γίνει επιτέλους και η χώρα μας μια σύγχρονη ευρωπαική δημοκρατία που θα σέβεται και θα προστατεύει τα δικαίωματα των μειονοτήτων της.

-Εξίσου σημαντική είναι η αύξηση του αριθμού των νέων σε ηλικία ψηφοφόρων που ζητούν πλέον ανοικτά να διδάσκονται την μακεδονική γλώσσα, την γλώσσα που μιλούσαν οι μητέρες και οι γιαγιάδες τους.

Σε αντίθεση με το σύνολο σχεδόν των υπόλοιπων πολιτικών σχηματισμών που υποτιμούν τη νοημοσύνη μας και προσπαθούν για άλλη μια φορά να κάνουν το άσπρο μαύρο, η ΕΕΣ-Ουράνιο Τόξο δεν πανηγυρίζει για την επιτυχία αυτή. Είμαστε ιδιαίτερα ικανοποιημένοι που μέσα στις γνωστές συνθήκες της “εξαφάνισης” των ψηφοδελτιών μας από εκατοντάδες εκλογικά κέντρα, της διαπιστωμένης νοθείας και ενός εκλογικού συστήματος που στραγγαλίζει την ελεύθερη έκφραση των πολιτων, καταφέραμε να πετύχουμε αυτό το αποτέλεσμα. Θέλουμε να ευχαριστήσουμε τις Μακεδόνισσες και τους Μακεδόνες καθώς και όλους τους δημοκρατικούς πολίτες αυτής της χώρας που τόλμησαν και μας εμπιστεύτηκαν. Δεν θα τους απογοητεύσουμε. Αυτή είναι η αρχή μόνο μιας καινούριας προσπάθειας που είναι βέβαιο ότι θα έχει ως αποτέλεσμα την μαζικοποίηση του μακεδονικου κινήματος στη χώρα. Ενός ειρηηνικού κινήματος που ζητά αναγνώριση της εθνικής μακεδονικής μειονότητας, εισαγωγή της μακεδονικής γλώσσας σε όλες τις βαθμίδες της δημόσιας εκπαίδευσης και επίσημη χρήση της μακεδονικής γλώσσας, από κοινού με την ελληνική, σε όλες τις περιοχές όπου ζουν οι φορείς της.

Ως γενικότερο συμπέρασμα, θεωρούμε ότι οι ψήφοι σχεδόν 50.000 Ελλήνων πολιτών προς δύο μειονοτικά κόμματα που ζητούν σεβασμό των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων για τους αυτόχθονες Μακεδόνες και Τούρκους, είναι μακράν το σημαντικότερο πολιτικό μήνημα των Ευρωεκλογών. Είναι η αχτίδα φωτός που μπορεί να διαλύσει το σκοτάδι που έστειλε 3 ναζιστές στο Ευρωπαικό Κοινοβούλιο. Ας το χρησιμοποιήσουν εποικοδομητικά και οι ελληνικές αρχές, αναγνωρίζοντας άμεσα και χωρίς υποσημειώσεις σωματεία όπως η Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού και η Τουρκική Ένωση Ξάνθης. Ας σταματήσει επιτέλους ο φόβος για την εθνική και γλωσσική διαφορετικότητα και ας χρησιμοποιηθεί αυτή ως μοχλός ανάπτυξης και όχι ως δείκτης διαρκούς υπανάπτυξης.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ОТКАЖАНА ПРЕС КОНФЕРЕНЦИЈАТА ВО СОЛУН ΑΚΥΡΩΘΗΚΕ Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Солун/Θεσσαλονίκη 4.6.2014

Λίγες ημέρες μετά τις ευρωεκλογές, το κόμμα που εκπροσωπεί τους εθνικά Μακεδόνες, Виножито – Ουράνιο Τόξο, όπως και όλα τα πολιτικά κόμματα της Ελλάδας, αποφάσισε να δώσει συνέντευξη τύπου σε αίθουσα του λιμανιού του Σόλουν/Θεσσαλονίκης. Έγιναν οι κατάλληλες προετοιμασίες, έγινε καθ΄όλες τις οδηγίες των υπευθύνων της αίθουσας η κράτησή της, στάλθηκε πρόσκληση προς όλα τα ΜΜΕ, πρεσβείες, μέλη και φίλους του κινήματος, έφτασε εκείνη η μέρα, πολλοί ταξίδεψαν από μακριά για να παρεβρεθούν στο γεγονός και την τελευταία στιγμή οι υπεύθυνοι, τηλεφωνικά, ενημέρωσαν τους διοργανωτές ότι δε μπορούν να δώσουν την αίθουσα λόγω γραφειοκρατικών διαδικασιών που δεν εκπληρώθηκαν. Η ,,δημοκρατική,, συμπεριφορά προς το Ουράνιο Τόξο που κυριάρχησε καθόλη τη διάρκεια της προεκλογικής και εκλογικής περιόδου, συνεχίστηκε και μετεκλογικά. Το ,,ευρωπαικότατο,, βαθύ κράτος και παρακράτος έλαμψε και πάλι… Πολύ σωστά σχολίασε προσκαλεσμένος της εκδήλωσης ότι ,,δεν είμαστε η νοτιότερη χώρα της Ευρώπης, αλλά η βορειότερη της Αφρικής,,!!!

Δε θα σχολιάσουμε παραπάνω, αλλά θα παραθέσουμε παρακάτω σχόλιο από το ίντερνετ.

Τι είχες Γιάννη , τι είχα πάντα….
Και ενώ υπήρχε η διαβεβαίωση των υπευθύνων του λιμανιού (τηλεφωνική και με
e-mail) ότι όλα βαίνουν καλώς για την προγραμματισμένη συνέντευξη τύπου του VINOZITО, ενώ οι υπεύθυνοι για την ενημέρωση των δημοσιογράφων κάλυψαν εκατοντάδες χιλιόμετρα για να είναι στη Θεσσαλονίκη το μεσημέρι της Τετάρτης, κατέφτασαν δημοσιογράφοι από Αθήνα, από Θράκη, από Θεσσαλονίκη, φαίνεται πως «κάποιοι» ζοριζόταν πολύ από την ,,κατάληψη,, του λιμένα της Θεσσαλονίκης από τους εκπρόσωπους του VINOZITO, ίσως να ζοριζόταν πιο πολύ από την ενημέρωση που ήθελαν να κάνουν..ή  να ζορίστηκαν παραπάνω από το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών…και έτσι μια ώρα πριν την συνέντευξη, ανακάλυψαν γραφειοκρατικά τερτίπια, έγγραφα, παράβολα, αριθμούς πρωτοκόλλου, αποφάσεις ΔΣ,(απορούμε πως δεν ζήτησαν πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων αφού ήξεραν πως αποκλείετε να έχουμε….).
Και μας ανακοίνωσαν ότι δεν μπορούν να παραχωρήσουν την αίθουσα που μέρες πριν είχαν συμφωνήσει να μας δώσουν!!
Δείτε λοιπόν τι συμβαίνει….. δυσκολίες, προσκόμματα και τελικά ακύρωση της συνέντευξης τύπου, φίμωση από κανάλια για τις ευρωεκλογές και μετάδοση των σποτ του Τόξου άγρια χαράματα, σε εκατοντάδες εκλογικά τμήματα «ξεχνούσαν» να δίνουν και το ψηφοδέλτιο του «Τόξου». Στο χορό που έγινε στην Έδεσσα πριν λίγες βδομάδες μέχρι «βόμβα» επικαλέστηκαν για να ματαιώσουν ένα γλέντι…
Τυχαία λέτε να είναι όλα αυτά; ΟΧΙ…
Απλά είναι αυτό που λέει ο λαός και το επικαλούνται και οι εθνικά Μακεδόνες για να δείξουν πως αντιλαμβάνονται «οι αρμόδιοι» την λειτουργία της Δημοκρατίας στην Ελλάδα… « Τι είχες Γιάννη , τι είχα πάντα…»
Πρόσφατα σε ένα άρθρο ένας καλός φίλος έγραψε..
«Μόνο ένας μειονοτικός μπορεί να αντιληφθεί την στρεβλή λειτουργία των θεσμών. Γιατί απλά την βιώνει και την υφίσταται..!!».

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

20 Јуни – Светски Ден за Бегалците 20 Ιουνίου – Παγκόσμια Ημέρα για τους Πρόσφυγες

Ακούγοντας  τη λέξη «πρόσφυγες» το πρώτο πράγμα που μας έρχεται στο μυαλό είναι οι εικόνες από τη τηλεόραση με  ταλαιπωρημένους ανθρώπους στοιβαγμένους σε μια λέμβο ή σε κλειστούς φυλασσόμενους χώρους «φιλοξενίας» να ζητούν άσυλο ή  η εικόνα από παράνομους μετανάστες σε πλατείες που κατάφεραν να εισέρθουν παρανόμως στην χώρα με κάποιο ακριβό τίμημα χωρίς όμως να καταφέρουν να φτάσουν στον τελικό τους προορισμό.

Δυστυχώς αυτή είναι η μια πραγματικότητα γιατί υπάρχουν και άλλοι πρόσφυγες για τους οποίους οι παλιότερες γενιές των Ελλήνων γνωρίζουν ενώ οι νεότεροι αγνοούν γιατί απλά δεν έχουν τύχει να ενημερωθούν μια που το κράτος φροντίζει να το κράτα καλά θαμμένο αυτό το θέμα ή δεν το έχουν διδαχθεί από το μάθημα της Ιστορίας σε όλες τις βαθμίδες της ελληνικής εκπαίδευσης.

Χιλιάδες Έλληνες πολίτες με εθνική Μακεδονική καταγωγή από το 1944 και μετά τον εμφύλιο πόλεμο δέχθηκαν πολιτικές διώξεις και αναγκάστηκαν να γίνουν πρόσφυγες.  Ενήλικες αλλά και μικρά παιδιά τα ονομαζόμενα «παιδιά του παιδομαζώματος»  βρεθήκαν στην Τασκένδη, Τσεχία, Πολωνία, Σερβία,  Βουλγαρία  με το μεγαλύτερο ποσοστό των προσφύγων να διαμένει σήμερα στην Δημοκρατία της Μακεδονίας καθώς επίσης και σε χώρες όπως η Αμερική, ο Καναδάς και η Αυστραλία.

Αυτοί οι Έλληνες πολίτες, εθνικά Μακεδόνες έχουν χάσει την ιθαγένεια τους χωρίς ποτέ να ενημερωθούν επισήμως από το ελληνικό κράτος, με διάταξη νόμου του 1982  εξαιρούνται  από το δικαίωμα επιστροφής  ως μη «Έλληνες το γένος», οι περιουσίες τους έχουν δημευθεί και η αδιαλλαξία της ελληνικής πολιτείας στο θέμα του ελεύθερου επαναπατρισμού δεν θυμίζει μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα που σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Τους οφείλετε μια συγνώμη για την μη ίση μεταχείριση από τους Έλληνες πολιτικούς πρόσφυγες του Εμφυλίου Πολέμου και μια αναγνώριση.
Η ελληνική πολιτεία οφείλει να τους δώσει το δικαίωμα της ελεύθερης επανόδου στον τόπο καταγωγής τους, την επιστροφή της ιθαγένειας τους  καθώς επίσης να τους αποζημιώσει για τις δημευμένες τους περιουσίες.

Δεν φτάνει η χώρα μας να έχει διεκδικήσεις του τύπου «αποζημιώσεις πολιτών  από τις θηριωδίες των ναζί από το κράτος της Γερμανίας» αλλά και να αναγνωρίζει ότι και αυτή οφείλει να δώσει αποζημιώσεις και να διορθώσει τα λάθη από τις βαρβαρότητες που υπέστη ο  εθνικά Μακεδονικός λαός από το ελληνικό κράτος κατά την διάρκεια του εμφυλίου και μετά.

Στις 20 Ιουνίου τιμούμε όλους τους ανθρώπους που αναγκάστηκαν να γίνουν πρόσφυγες, τιμούμε τον αγώνα τους για επιβίωση σε δύσκολες συνθήκες, τιμούμε την τεράστια αγωνία τους για την αυριανή μέρα αναγνωρίζουμε τα δικαιώματα τους και φροντίζουμε ως δημοκρατική χώρα να τους εξασφαλίσουμε ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης καθώς επίσης και αναγνώριση και ίση και δίκαιη  μεταχείριση ανεξαρτήτως αν είναι πρόσφυγες του 2014 ή του 1944.

Το Γραφείο Τύπου
ΕΕΣ –ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ДАЛИ Е МОЖНО?? – ΜΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ;;

H 4η πιο δυστυχισμένη χώρα στον κόσμο είναι η Ελλάδα, σύμφωνα με έρευνα της Gallup για τα θετικά και αρνητικά συναισθήματα. Η Ελλάδα είναι μάλιστα μια θέση πίσω από την ταραγμένη Αίγυπτο και μια θέση πάνω από την εμπόλεμη Συρία. Στην κορυφή βρίσκεται το Ιράκ και αμέσως μετά το Ιράν.Η Gallup μέτρησε τα αρνητικά συναισθήματα πολιτών σε 138 χώρες το 2013 ρωτώντας τους «αν την προηγούμενη μέρα ένιωσαν θυμό, λύπη,άγχος, φυσικό πόνο ή ανησυχία».
Το δείγμα ήταν 1.000 άτομα που ρωτήθηκαν με τηλεφωνικές αλλά και προσωπικές συνεντεύξεις.

Είναι άραγε δυνατό να νιώθουν δυστυχία οι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων με το τόσο ένδοξο παρελθόν; Μα πού είναι ο κλασικός ωχαδερφισμός και η φραπεδιά, το ,,όλα έξω,, και τα μπουζούκια;  Μήπως ήταν ακόλουθα της παιδείας, των πολιτικών επιλογών, του ρουσφετιού και της ,,ανωτερότητας,,; Μήπως;

Φωτογραφία: kafeneiohhellas.wordpress.com

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ВИСТИНИ И КРИЕЊА… – ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΥΨΕΙΣ…

Το τελευταίο διάστημα, δύο κινηματογραφικές ταινίες ασχολήθηκαν άμμεσα ή έμμεσα με τους Μακεδόνες στην Ελλάδα. Η «Ψυχή Βαθιά» του Παντελή Βούλγαρη με θέμα τον Εμφύλιο Πόλεμο και ο «Γράμμος» του Νίκου  Θεοδοσίου, ένα ντοκυμαντέρ διαφορετικό από τα άλλα.

Όταν παρακολούθησα την ταινία του Βούλγαρη «Ψυχή Βαθιά» έφυγα με μια πικρή γεύση στο στόμα από την αμηχανία του Βούλγαρη να μην μπορεί να πει λίγα πράγματα για αυτούς που τόσο συμμετείχαν στον Εμφύλιο ώστε ακόμα και σήμερα πληρώνουν το τίμημα Βαριά (πολιτικοί πρόσφυγες, παιδιά- φυγάδες), γιαυτούς που ξεριζώθηκαν, για αυτούς που αποτελούσαν τη μεγάλη πλειοψηφία των μαχητών του Δημοκρατικού Στρατού.

Την μόνη στιγμή που είπε ,,κάτι,, ήταν στο Πουστσένο που ξαφνικά άρχισαν να χορεύουν σε μια γιορτή οι αντάρτες του ΔΣΕ.
Πρίν και μετά όλα είναι Ελληνικά μόνο ξαφνικά χορεύουν έναν Μακεδόνικο χορό! Αυτό μπόρεσε να πεί ο Βούλγαρης, αυτό είπε.
Στην ταινία ,,Γράμμος,, όμως έχουμε την ΑΛΗΘΕΙΑ να ξεχειλίζει.
Ο Θεοδοσίου δεν κρύφτηκε πίσω από Εθνικά πρέπει, ούτε από σκοπιμότητες.
Το είδε, το κατέγραψε, το ανέδειξε. Το ΕΣΩΣΕ.

Συγκλονιστικές στιγμές, η σβησμένη Σλήμνιτσα! Τα ερειπωμένα χωριά και εκεί στο τέλος της ταινίας στο τέλος του 2ου δεκάλεπτου γίνεται η ερώτηση: «Μήπως κάψαν τα χωριά σας γιατί ΔΕΝ ΣΑΣ ΘΕΩΡΟΥΣΑΝ ΕΛΛΗΝΕΣ;»
Ο Μακεδόνας χωρικός του απαντά:
«Αυτό μπορείς να το πείς ακόμα μία φορά!!!»

Μπράβο στον Θεοδοσίου για την ταινία του.

ΤΟΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ

Έτσι κομμάτι κομμάτι θα αναδύεται η ιστορία ενός Λαού όσο και αν κάποιοι προσπάθησαν και προσπαθούν να πέσει σε χειμέρια νάρκη αυτός ο Λαός και όσο και αν προσπαθούν την Ιστορία του να την παραδώσουν στη λήθη…

ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ – ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ – ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ

ПОСТОИМЕ – ИЗДРЖУВАМЕ – ПРОДОЛЖУВАМЕ

МОРЕ СОКОЛ, СОЛУН

Μπορείτε να δείτε το ντοκυμαντέρ «Γράμμος» στο ίντερνετ, στη διεύθυνση:  http://www.youtube.com/watch?v=hazJrJzTuWA

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Macedończyk

Νέα ταινία – ντοκυμαντέρ με θέμα τον Εμφύλιο Πόλεμο στην Ελλάδα και το γολγοθά του μακεδόνικου λαού μετά τη λήξη του. Ταινία που προβλήθηκε και προβάλεται σε κινηματογραφικά φεστιβάλ όλου του κόσμου και δέχεται άριστες κριτικές. Λέτε να τη δούμε και στην Ελλάδα…;

Θέμα: Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα, το διάστημα 1948-1950, από την περιοχή του ελληνικού τμήματος της Μακεδονίας απομακρύνθηκαν περίπου 28.000 παιδιά, η μεγάλη πλειοψηφία των οποίων ήταν Μακεδονόπουλα και στάλθηκαν σε χώρες του τότε ανατολικού μπλοκ. Ανάμεσα στις χώρες αυτές ήταν και η Πολωνία, η οποία δέχτηκε 3500 από τα παιδιά αυτά, τα περισσότερα Μακεδονόπουλα.  Αρχικά, τα παιδιά έπρεπε να μείνουν εκτός Ελλάδας μόνο για τη διάρκεια των συγκρούσεων, αλλά δεν συνέβη αυτό. Μετά τον πόλεμο, η ελληνική κυβέρνηση απαγόρευσε στα παιδιά να επιστρέψουν στην πατρίδα τους. Ένα από αυτά τα παιδιά ήταν και ο Μίτο Κλάβτσσοβ, που ποτέ δεν κατάφερε να επιστρέψει στην πατρίδα του. Ο γιος του Πέτρο ξεκινά για ένα ταξίδι αναζήτησης των πατρικών ριζών και της ταυτότητάς του…

Η παραγωγή, το σενάριο και η σκηνοθεσία της ταινίας είναι του Петро Алексовски – Πέτρο Αλέξοβσκι, με καταγωγή από τα χωριά του Костур – Κόστουρ (Καστοριάς), ενώ η θαυμάσια μουσική ανήκει στους Synthesis και τους Cista Okolina.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ОКОТО МИ ОСТАНА ВО СОЛУН – ΤΟ ΜΑΤΙ ΜΟΥ ΕΜΕΙΝΕ ΣΤΟ ΣΟΛΟΥΝ

Τραγική μαρτυρία ζωής μιας Μακεδόνισσας που βασανίστηκε σπό το καθεστώς του Μεταξά το  1939, όπως και κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

“Λέγομαι Τούγκοβσκα Λέντσσε. Είμαι ανάπηρη 100%, χωρίς μάτια. Είμαι από το Σόλουν (Θεσσαλονίκη).

Η μάνα μου λεγόταν Μαργκαρίτα και ο πατέρας μου Γιόρνταν. Έχω αδερφές. Κάποιες είναι στην Ελλάδα, κάποιες στη Βουλγαρία, έχω συγγενείς και στην Αμερική, στη Νέα Υόρκη, αλλά δεν ξέρω ακριβώς που και πως.

Άλλο θα σας πω: όταν εμένα με έπιασαν οι ελληνικές αρχές το 1939 – εργαζόμουν για την Οργάνωση από το 1937  ως αγγελιοφόρος – με έπιασαν στο σχολείο, αλλά την επιστολή που κουβαλούσα δε μου τη βρήκαν επειδή εγώ την έφαγα. Δε μπόρεσαν να τη βρουν. Και με πήραν από το σχολείο και με πήγαν αλλού, με φυλάκισαν.
Πρώτα με καταδίκασαν σε κρέμασμα, αλλά επειδή ήμουν ανήλικη, ούτε δεκαπέντε χρονών δεν ήμουν, με καταδίκασαν σε 105 χρόνια φυλακή. Τρία χρόνια ήμουν στη φυλακή, με ξυλοκοπούσαν, με βασάνιζαν… στο Σόλουν. Οι Έλληνες με καταδίκασαν. Ως πολιτικό κατάδικο. Επειδή δούλευα στην Οργάνωση „ЕМ“. Ήταν η „Единствена Македонија (Εντίστβενα Μακεντόνια)“. Και πριν από αυτό, τη δεύτερη φορά που με πήγαιναν για δίκη, πέρασαν δίπλα από τη μάνα μου, δίπλα από το σπίτι μας στο Σόλουν: το ένα χέρι δεμένο με αλυσίδα με το ένα πόδι και το άλλο χέρι δεμένο με άλλο άτομο. Και με τα χέρια μας δεμένα με μετέφεραν για δίκη. Η μάνα μου έβλεπε από το παράθυρο αλλά δε μπορούσε να πει τίποτα. Και τότε με καταδίκασαν σε 105 χρόνια φυλάκισης.

Το 1941, οι Έλληνες στη φυλακή με πήγαν σε ένα μεγάλο δωμάτιο. Εκεί είχε 4-5 άτομα. Τέσσερα σε τέσσερις ψυχές και από ένα στη μέση. Και άρχισαν να μας ρωτάνε, στα ελληνικά, εκείνοι στα ελληνικά εγώ στα μακεδόνικα, μακεδόνισσα είμαι, δε μπορώ να γίνω Ελληνίδα εγώ.
Και άρχισαν να μας βρίζουν στα ελληνικά. Με πετούσαν από εδώ, με πετούσαν από εκεί, ποδόσφαιρο έπαιζαν με μένα.

Και μου είπε εκείνος στη μέση:
-Να ξέρεις τα μάτια θα σου βγάλουμε.
Τους είπα:
-Ότι θέλετε κάνετε, εγώ δεν ξέρω τίποτα.

Να με σφάξουν να με σκοτώσουν, εγώ την Οργάνωση δεν προδίδω. Επειδή εάν πω, θα τους πιάσουν όλους, όλα θα αποκαλυφθούν.

Και αυτός στη μέση έβγαλε μαχαίρι και μου είπε:
-Τα μάτια θα σου βγάλω!

Ότι θέλεις κάνε.
Και με το μαχαίρι μου έβγαλαν το αριστερό μάτι και εγώ έπεσα, λιποθύμησα.

Όταν συνήλθα, είδα ότι βρίσκομαι στο κελί κάτω, μόνη στο κελί, δεν κάθονταν άλλοι στο κελί μαζί μου. Ο καθένας ξεχωριστό κελί, πολιτικοί κρατούμενοι… το κελί ήταν ενάμιση μέτρο επί ενάμιση μέτρο. Κάθε 24 ώρες μας έδιναν από 100 γραμμάρια ψωμί. Και κάθε μέρα το πρωί, μεσημέρι και βράδυ ξύλο, πρώτα μας έδερναν και έπειτα μας έδιναν να φάμε. Από πού όρεξη για φαγητό…

Ο φύλακας που κρατούσε τα κλειδιά των κελιών, πριν να έρθουν οι Γερμανοί ήταν, ο φύλακας  ήταν κρυφά μαζί μας, φτωχός εργάτης. Και εμείς καθόμασταν, αλλά όλα τα ξέραμε, όλη η πολιτική ποιά είναι. Και αυτός μας ελευθέρωσε, δέκα ψυχές μας άφησε. Με ένα τουφέκι και ένα πιστόλι και δέκα σφαίρες. Μας ελευθέρωσε από τη φυλακή, να φύγουμε.

Φεύγαμε, κρυβόμασταν στα χωριά. Εδώ, εκεί, μέχρι να έρθω σε επαφή με τους παρτιζάνους, με το Γκότσε, το Γκότσε Κεραμιτσσίεβ με την ταξιαρχία. Την πρώτη μάχιμη αιγαιατική ταξιαρχία. Όλη την Ελλάδα γυρίσαμε. Μέχρι και στη…πώς λεγόταν; Μέχρι τη Δράμα, την πόλη, εμείς εκεί ήμασταν παρτιζάνοι, στη Δράμα και από εκεί στο Νευροκόπι, κοντά στη Βουλγαρία, στο Γκότσε Ντέλτσσεβ, την πόλη, πώς λέγεται, δεν ξέρω. Εκεί μαζευτήκαμε και καθαρίζαμε τα όπλα μας και κάποιος μας πρόδωσε. Οι χαφιέδες μας πρδωσαν και εμείς από εκεί, από τη Δράμα στη Γκιουμουρτζζίνα (Κομοτηνή) και στο Ντεντέαγκατςς (Ξάνθη), πεζοί μέσω βουνού φτάσαμε εκεί.

Μετά στο χωριό Κρίβα, Γκουμένιτσσκο (Γρίβα Γουμένισσας) εκεί κάναμε διδασκαλία, ομιλίες.  Μας πρόδωσαν και έκαψαν το χωριό οι Έλληνες. Φύγαμε και δίναμε μάχες, είχε και Έλληνες παρτιζάνους αλλά δεν ήθελαν να ακούσουν για μας τους Μακεδόνες καθόλου, ήταν εναντίων μας. Στην ταξιαρχία είχε και Έλληνες και μας ανάγκαζαν να μιλάμε ελληνικά, όχι μακεδόνικα.
- Εγώ είμαι Μακεδόνισσα, η μάνα μου είναι Μακεδόνισσα, ο πατέρας μου είναι Μακεδόνας, ακόμη και το αίμα μου είναι μακεδόνικο! Εγώ περιουσίες δε θέλω, αλλά το μακεδόνικο όνομα δεν το δίνω!”

Την αυθεντική αφήγηση μπορείτε να την δείτε εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=SZXFWnlKq4U

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Αντίθετα αποτελέσματα έφερε στο Μ. Δέρειο η δράση της Νικοπούλου

Το Μεγάλο Δέρειο είναι ένα χωριό μικρό και ξεχασμένο που το γνώριζαν μόνο οι κυνηγοί που κυνηγούσαν ιδιαίτερα τα αγριογούρουνα. Οι κάτοικοι του χωριού ζούσαν ήρεμα χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Κάποτε διορίστηκε στο δημοτικό σχολείο μια δασκάλα που θεώρησε ότι μέσα στα καθήκοντα της ηταν ο εξελληνισμός των κατοίκων. Δημιούργησε πολλά παρατράγουδα με του κατοίκους με δικαστήρια, ξυλοδαρμούς, παρελάσεις μεταφερόμενων εθνικοφρόνων σε εθνική επέτειο για να τρομοκρατηθούν οι εχθροί και άλλα πολλά.

Η δασκάλα σε λίγο καιρό έφυγε από την περιοχή αλλά η αντίδραση στο χωριό ρίζωσε και μεγάλωσε. Στις τελευταίες εκλογές το DEPπήρε 66,6% , ο ΣΥΡΙΖΑ 10,6%, η ΝΔ 5,7% και η ΕΛΙΑ 4%.

Αυτό ήταν το αποτέλεσμα της εθνικόφρονης πολιτικής της δασκάλας που σήμερα ξαναγύρισε στην περιοχή αφού  ετοιμάστηκε πεδίο δόξης λαμπρό. Σημειώνεται ότι η δραστηριότητα εκδηλώθηκε όταν Υπουργός Παιδείας ήταν ο  συντοπίτης υπουργός Ευριπίδης Στυλιανίδης. Όταν ανέλαβε άλλη κυβέρνηση (ΠΑΣΟΚ) η ειδική γραμματέας του Υπουργείου Παιδείας για τη μειονοτική εκπαίδευση απομάκρυνε τη δασκάλα μέσα σε λίγες μέρες όμως η ζημιά έγινε αφού το μειονοτικό κόμμα ίδρυσε και γραφεία στην περιοχή του χωριού με σημαντική οργάνωση.

Πηγή: http://fonirodopis.gr/press/?p=56396

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Κατηγορίες

Ευχαριστούμε θερμά τους Μακεδόνες οικονομικούς μας μετανάστες σε Αυστραλία, Καναδά και δυτική Ευρώπη, όπως και τους φίλους μας απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας, για την οικονομική στήριξη της έκδοσης της Нова Зора. Благодариме - Μπλαγκοντάριμε


ALPHA BANK

Account 852 00 2101 031390

IBAN: GR47 0140 8520 8520 0210 1031 390

BIC: CRBAGRAA

Μηνιαίες Εκδόσεις

Македонска Ризница
  • ,ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΥΧΩΝ
    РАЗГЛЕДУВАЊЕ НА ПРЕТХОДНИ БРОЕВИ
  • 2016 (147)
  • 2015 (416)
  • 2014 (404)
  • 2013 (377)
  • 2012 (372)
  • 2011 (323)
  • 2010 (202)