Αρχεία | Μάιος, 2014

„Македонскиот убиец“ кој заработува милиони е горд на своето потекло Ο Μακεδόνας ,,δολοφονος,, που κερδίζει εκατομμύρια και είναι περήφανος για την καταγωγή του

Είναι μόλις 22 χρονών και ήδη κερδίζει οχτώ εκατομμύρια δολάρια ετησίως, μόνο από το επαγγελματικό συμβόλαιο με την ομάδα του Τάμπα Μπέι. Δεν υπάρχουν επίσημες πληροφορίες για τα έσοδά του από τις εταιρίες που έχουν υπογράψει μαζί του για μάρκετινγκ συνεργασία.

Ο Στίβεν Στάμκος δεν είναι μόνο ένας από τους παίχτες της ομάδας της Φλόριντα στην καλύτερη παγκόσμια NHL (πρωτάθλημα χόκευ στο πάγο), αλλά και ο καλύτερος παίχτης του πρωταθλήματος και ένας από τους πρωταγωνιστές του αμερικανικού-καναδικού χόκευ, για τον οποίο προβλέπουν ότι θα ξεπεράσει την ποιότητα και τη δόξα του θρυλικού Ουέιν Γκρέτσκι.

Τον αποκαλούν ,,Σνάιπερ,, ή Ελεύθερο σκοπευτή, λόγω του ,,δολοφονικού,, του σουτ, της τρίπλας του και της ταχύτητας με την οποία κινείται, εφόδια τα οποία την περσινή χρονιά του έδωσαν το επίθετο του καλύτερου σκόρερ παγκοσμίως με 60 γκολ.

Ο Στάμκος γεννήθηκε το 1990 στην πόλη Μάρκαμ, Οντάριο του Καναδά, από οικογένεια με μακεδόνικη καταγωγή (χωριό Арменско-Άρμενσκο, Άλωνα Φλώρινας). Χόκευ έπαιζε και ο πατέρας του, Ρίστο.

Αυτο που τον κάνει διαφορετικό από τους άλλους είναι η ικανότητά του να γλιστράει στον πάγο με μεγάλη ταχύτητα και ταυτόχρονα να αναζητάει λύσεις για την επίθεση. Οι περισσότεροι από τους υπόλοιπους παίχτες πρέπει να σταματήσουν ή να μειώσουν ταχύτητα. Ο Στάμκος δεν σταματάει ποτέ και αυτό του δίνει πολλά πλεονεκτήματα.

Στην εώς τώρα καριέρα του έχει κατακτήσει δύο μετάλλια σε παγκόσμια πρωταθλήματα. Στο εφηβικό πρωτάθλημα του 2088, κυρίως λόγω των εκπληκτικών παιχνιδιών του, ο Καναδάς έλαβε το χρυσό ματάλλιο και την επόμενη χρονιά, αφότου έλαβε πρόσκληση από την εθνική ομάδα αντρών του Καναδά, στο παγκόσμιο πρωτάθλημα κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο.

Ο Στάμκος είναι ο πρώτος εθνικά Μακεδόνας που το 2008 κατάφερε να είναι η πρώτη επιλογή στο ντραφτ για είσοδο στην κατηγορία NHL. Παλαιότερα αυτό το είχε καταφέρει μόνο ο Εντ Γιοβάνοβσκι, ο θρύλος του αμερικανικού χόκευ, ο οποίος ήταν η πρώτη επιλογή το 1994.  Εκτός από τον Στάμκος, στο αμερικανικό-καναδικό χόκευ είναι ενεργοί και άλλοι παίχτες με μακεδόνικη καταγωγή και συνείδηση, όπως ο Στιβ Σταήλος, ο Μάικ Ζιγομάνις, ο Χοσέ Τέοντορ και ο Κρίστοφερ Τάνεβ, οι οποίοι διαδέχτηκαν τους ,,συνταξιούχους,, πλέον Άλεκ Στογιάνοβ, Κρις Κοτσόπουλος, και Στιβ Γκάτσος. Στενός φίλος του Στάμκος από τα παιδικά του χρόνια και σήμερα συμπαίκτης του στην Τάμπα Μπέι, είναι ένας ακόμη αστέρας του χόκευ, ο Μάικ Αγγελίδης, με καταγωγή από το χωριό Буф – Μπουφ (Ακρίτας Φλώρινας). Μακεδόνες είναι και δύο ακόμη πολύ σημαντικά πρόσωπα του επαγγελματικού χόκευ. Ο ένας είναι ο ιδιοκτήτης της ομάδας Ντετρόιτ Ρεντ Ουίγκς, ο Μάικλ Ίλιτςς και ο άλλος είναι ο πρώην ιδιοκτήτης της ομάδας Τορόντο Μέιπλ Λιβς, Στιβ Στάβρο.

Αγαπημένο φαγητό του Στάμκος, όπως περισσότερες φορές έχει δηλώσει, είναι η παραδοσιακή μακεδόνικη πίτα που του ετοιμάζει τακτικά η μπάμπο (γιαγιά) του, συνοδευόμενη από λέρινσκι πίπερκι (πιπεριές Φλώρινας).

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Македонскиот јазик во книгата на Тезеј Амброџио Албонесе од 1539 година Η Μακεδόνικη γλώσσα στο βιβλίο του Τεζέι Αμπρότζιο Αλμπονέσε από το 1539

Όπως σε όλες τις επιστήμες, έτσι και στην ιστορία, όλες οι συζητήσεις πρέπει να γίνονται με επιχειρήματα και γεγονότα. Σε ότι αφορά τις συζητήσεις για τη μακεδονικότητα, οι αρνητές της πάντοτε επέβαλαν τη θέση ότι δεν υπάρχουν μεσαιωνικές αποδείξεις για την ύπαρξη μακεδονικότητας και μακεδόνικης γλώσσας. Αυτοί όμως οι ισχυρισμοί σιγά σιγά εξατμίζονται με την ανάπτυξη των ερευνών, το άνοιγμα αρχείων και την πλατιά πλέον ανταλλαγή ιστορικών στοιχείων.

Ο Τεζέι Αμπρότζιο Αλμπονέσε (1469 – 1540/41) ήταν Ιταλός χουμανιστής της περιόδου της ιταλικής αναγέννησης, εκπρόσωπος του χριστιανικού (καθολικού) καβαλισμού και προάγγελος του Οριενταλισμού. Το σημαντικότερο έργο του ήταν το βιβλίο  Introductio in Chaldaicam linguam, Syriacam, atque Armenicam and decem alias lingua, το οποίο είχε εκδοθεί το έτος 1539 και στο οποίο μεταφράστηκαν εκκλησιαστικοί ψαλμοί από περισσότερες γλώσσες, ενώ αναφέρθηκαν και οι τότε γλώσσες και γραφές, τις οποίες χρησιμοποιούσαν οι λαοί ως μέσο γραπτής επικοινωνίας. Στο βιβλίο έκανε επίσης παραλληλισμό ανάμεσα σε περισσότερες γλώσσες, όπως λατινικά, ελληνικά, δαλματικά, συριακά, αραβικά, εβραικά, εντάσοντας και τη μακεδόνικη γλώσσα, ως ξεχωριστή γλώσσα, διαφορετική από την ελληνική, την σερβική και τη βουλγαρική.

Σημαντικό ήταν και το γεγονός ότι ο Αλμονέσε τόνισε πως η ελληνική γραφή, η οποία στο βιβλίο χωρίζεται σε περισσότερες εκδοχές, χρησιμοποιούταν με διαφορετικές μορφές από περισσότερους λαούς, κάτι που μας δείχνει ότι η χρήση της από κάποιο λαό δεν σήμαινε και ελληνική συνείδηση του λαού εκείνου.

Επιπλέον ενδιαφέρον παρουσίασε για τους ιστορικούς και η παρατήρηση του συγγραφέα σχετικά με την ύπαρξη της ετρούσκικης γραφής, για την οποία ισχυρίστηκε ότι ακόμη συναντιέται σε ιταλικά βιβλία και βιβλιοθήκες.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Туристичкиот водич за 2014 ја ,,налути,, Грција Ο τουριστικός οδηγός 2014 ,,θύμωσε,, την Ελλάδα

Πρόσφατα, το „ Lonely Planet “, ένας από τους σημαντικότερους και με τις μεγαλύτερες πωλήσεις  έντυπους τουριστικούς οδηγούς στον κόσμο, τοποθέτησε τη Δημοκρατία της Μακεδονίας στην έννατη θέση μεταξύ των δέκα καλύτερων προορισμών που πρέπει να επισκεφτούν οι αναγνώστες του το 2014. Το „ Lonely Planet “ έγραψε ότι   „οι δέκα αυτές χώρες θα έχουν επική χρονιά, ανεξαρτήτως αν θα είναι οικοδεσπότες κάποιων φεστιβάλ, αν θα εγκαινιάσουν νέες ατραξιόν ή αν απλά αυξήσουν τις προσπάθειές τους σχετικά με τον τουρισμό. Κεράστε τα μάτια σας τους προορισμούς που δεν πρέπει να χάσετε το 2014“. Επισημαίνοντας συγκεκριμένα τη Δημοκρατία της Μακεδονίας, το „ Lonely Planet “ έγραψε:
„Ταυτόχρονα, η μακεδόνικη πρωτεύουσα σιωπηρά έγινε πιο ευχάριστη για τους επισκέπτες, με πολλά νέα τρέντυ ξενοδοχεία, ελίτ μπαράκια κρασιού και μπιστρό και με μια από τις καλύτερες κλαμπ σκηνές στη νοτιοανατολική Ευρώπη. Εκτός από τα Σκόπια, τα οποία συνεχίζουν να αναπτύσσονται, ενδιαφέροντα πράγματα συμβαίνουν παντού στη χώρα. Στον αποδεδειγμένο προορισμό της Οχρίδας και της λίμνης της, τα σκι κέντρα του Μάβροβο, το αρχαίο Στόμπι, όπως και στο ήρεμο Μπέροβο, στα σύνορα με τη Βουλγαρία, με μεγάλη ανάπτυξη στον τομέα των σπα ξενοδοχείων.  Το ζωηρό παλιό Κράτοβο, επίσης στην ειδυλλιακή ανατολική πλευρά της χώρας, με τα πέτρινα γεφύρια της οθωμανικής περιόδου και τα καλντερίμια του, αναπαλαιώνει τα εγκαταλελειμένα τούρκικα παλάτια, δείχνοντας το πλούτο που είχε παλιά αυτή η παλιά πόλη ορυχείων. Το Τίκβεςς, η ξερή κεντρική αμπελουργική περιοχή, με τα νέα ποιοτικά του οινοποιεία, φιλοξενεί τους διψασμένους επισκέπτες“.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Δημήτρης Λιθοξόου : … Από αυτή την άποψη, το να μιλάς για γλωσσικές, πολιτιστικές ή εθνικές μειονότητες που ζουν και καταπιέζονται στην Ελλάδα, είναι σαν να βαράς γροθιά στο μαχαίρι. Χάνεις τους γνωστούς και τους φίλους σου, πολλές φορές και τους συγγενείς σου. Θεωρείσαι εχθρός της κοινότητας και πράκτορας των εχθρών. Είναι ένα εξαιρετικά δύσκολο ανηφορικό μονοπάτι που μπορείς να το ανεβείς μόνο με τη συντροφιά λίγων “καταραμένων”.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Προπαγανδιστικό τραγουδάκι της περιόδου εξάπλωσης του νεοελληνικού κράτους. Προσπάθεια η οποία συνεχίζεται από  τις ελληνικές αρχές με όλα τα μέσα.

Ἀλβανοί, Βλάχοι, Βούλγαροι, ἀλλόγλωσσοι χαρῆτε,
Κ’ ἑτοιμασθῆτε ὅλοι σας Ρωμαῖοι νὰ γενῆτε,
βαρβαρικὴν ἀφήνοντες γλώσσαν, φωνὴν καὶ ἤθη,
ὁποῦ στοὺς ἀπογόνους σας νὰ φαίνονται σὰν μῦθοι.
Γένη σας νὰ τιμήσετε, ὁμοῦ καὶ τὰς πατρίδας,
τὰς ἀλβανοβουλγαρικὰς κάμνοντες ἑλληνίδας.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΜΑΚΕΝΤΟΝΚΑ;

(το απόσπασμα επιστολής που ακολουθεί, γράφτηκε τον Απρίλιο του 1998 και
δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο περιοδικό ΝόβαΖορα την περίοδο εκείνη)

 

Για μένα το Μακεδονικό ήταν κάτι άγνωστο. Ξαφνικά μια μέρα, βρισκόμενη μακριά από τον τόπο που γεννήθηκα, είδα στην τηλεόραση γνωστούς μου να μιλούν για το θέμα αυτό. Από εκεί ξεκίνησαν όλα. Πολλοί φίλοι και γνωστοί, οι οποίοι είχαν παρακολουθήσει επίσης την εκπομπή, άρχισαν να με ρωτούν τί συμβαίνει στη Φλώρινα. Δεν μπορούσα να δώσω καμία απάντηση τόσο σ’ αυτούς όσο και στον ίδιο μου τον εαυτό. Επιστρέφοντας στη Φλώρινα, μετά το τέλος των σπουδών μου, βρέθηκα ξαφνικά σε μια κοινωνία που ενώ πίστευα πως την ήξερα…. δεν τη γνώριζα καθόλου. Πολιτική παιδεία δεν είχα ποτέ μου. Για την οικογένειά μου η πολιτική ήταν θέμα άγνωστο. Το μόνο διαφορετικό στην όλη ιστορία ήταν η γλώσσα που μιλούσαμε σπίτι. Δεν άργησα να καταλάβω πως εμείς οι «ντόπιοι» δεν είμασταν απλά κάποιοι που βρέθηκαν σ’ αυτόν τον τόπο νωρίτερα από κάποιους άλλους. Ξεχωρίζαμε λόγω ενός βασικού στοιχείου. Η γλώσσα μας ήταν αυτό που μας έκανε να ξεχωρίζουμε, τα μακεδόνικά μας! Πολλές φορές αναρωτήθηκα γιατί οι γονείς μου και οι γονείς των φίλων μου έλεγαν όταν ήμασταν μικρά: να μη μαθαίνετε τα «ντόπια». Θα μπερδέυεστε στο σχολείο. Βέβαια ο μύθος αυτός σήμερα έχει φθαρθεί και κανένας λογικός άνθρωπος δεν πιστεύει στο γελοίο αυτό επιχείρημα. Ήταν απλώς μια δικαιολογία για να καλύψουν οι παλαιότεροι τους φόβους τους. Σήμερα η γιαγιά μου, μετά από δική μου επιμονή, άρχισε να μου λέει ιστορίες από τα παλιά. Το μόνο που ανάβλυζε από αυτές, ήταν φόβος και τρόμος. Νά λοιπόν από πού ξεκινούν όλα. Φόβο έσπειραν, φόβο θερίζουν. Εμείς όμως τί κάνουμε; Γιατί τα δεχόμαστε όλα αυτά χωρίς αντίρρηση; Γιατί δεχόμαστε να ταπεινώνουν την αξιοπρέπειά μας ; Είναι λοιπόν ντροπή να είμαστε Μακεδόνες;  Όχι βέβαια! Μπορεί κάποτε εμείς οι νέοι να κάνουμε λάθη, αλλά έρχεται η στιγμή που τα διορθώνουμε. Κανένας δεν μπορεί πια να αμφισβητήσει ότι στις εκδηλώσεις μας, στους χορούς μας, στα πανηγύρια μας, το μεγαλύτερο ποσοστό των ατόμων που συμμετέχουν είναι ηλικίας κάτω των 30 ετών. Είναι όλοι αυτοί οι νέοι μας που ακούγοντας τους σκοπούς μας, σχηματίζουν μεγάλες σειρές χορού, είναι οι νέοι μας που δεν αρκούνται πλέον στο να χορεύουν. Το τραγούδι βγαίνει αυθόρμητα από τα χείλη τους. Είναι οι νέοι, οι οποίοι δεν φοβούνται να πουν: Είμαι Μακέντονετς – Μακέντονκα. Γιαυτό λοιπόν εσείς οι νέες μητέρες μην κάνετε το ίδιο λάθος που έκαναν οι δικοί μας γονείς. Ξεκινήστε από μικρή ηλικία να μαθαίνετε τη γλώσσα μας στα παιδιά σας. Σε καμία περίπτωση δεν θα τους είναι εμπόδιο στο σχολείο τους. Η μητρική μας γλώσσα, τα μακεδόνικά μας, θα βοηθήσει το παιδί να διαμορφώσει την προσωπικότητά του σε πιο στερεές βάσεις. Μεγαλώνοντας με την αλήθεια γίνεται σωστότερος άνθρωπος. Σήμερα ο μύθος ότι όλοι είμαστε Έλληνες γκρεμίζεται. Μην αφήνετε τα παιδιά σας να ζουν με αυταπάτες. Ας είναι ο εαυτός τους. Ας είναι Μακεντόντσσινα !!!

Μαριάνα Μπεκιάρη

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

“Μας εχουν καταλογίσει τα πάντα, εκτός από αυτό που πραγματικά ειμαστε και φόβουνται.”
Debor

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Ελληνικός εθνικισμός και μειονότητες [1991]

Ξεκινώντας την αναγκαστικά σύντομη παρέμβασή μου, σε αυτή τη συζήτηση της Αριστεράς για τα εθνικά ζητήματα και τα μειονοτικά, θα

Του Δημήτρη Λιθοξόου – ερευνητή, ιστορικού, συγγραφέα / www.lithoksou.net

Του Δημήτρη Λιθοξόου – ερευνητή, ιστορικού, συγγραφέα / www.lithoksou.net

ήθελα να επαναλάβω τα λόγια ενός μαρξιστή, του Τομ Νερν, από το έργο του “Σύγχρονος Ιανός”:

Η θεωρία του εθνικισμού αντιπροσωπεύει τη μεγάλη ιστορική αποτυχία του μαρξισμού. Μπορεί να είχε και άλλες και ορισμένες από αυτές να υπήρξαν αντικείμενο διαμάχης σε μεγάλο βαθμό. Ωστόσο καμιά από αυτές δεν είναι τόσο σημαντική όσο το πρόβλημα του εθνικισμού”.

Η ιδεολογία της κομμουνιστικής αριστεράς, περιορισμένη σε αφορισμούς για όσους προλετάριους πίστευαν ότι έχουν πατρίδα και αναλύσεις βασισμένες στη σκέψη του Ιωσήφ Στάλιν, για δεκαετίες τραβούσε το δρόμο ενός διεθνισμού εξυπηρέτησης των κάθε λογής και απόχρωσης μοντέλων.

Είναι αλήθεια βέβαια πως στην Ελλάδα κάποιοι “ιδιόρρυθμοι”, όπως τότε χαρακτηρίζονταν και οι οποίοι σήμερα θεωρούνται οι παραγωγοί της αριστερής εθνικής ιδεολογίας, έλεγαν με τον τρόπο τους, από τη δεκαετία του 1960, αυτό που σήμερα φαίνεται να κυριαρχεί:

Ο καθένας πρέπει να φαντάζεται πως αυτός πρέπει να σώσει το έθνος του… Τα έθνη δεν πεθαίνουν με μια πολιτική. Ζει ο λαός και αλλάζει η πολιτική μορφή… Δουλεύω για τον ελληνισμό. Μήπως μπορώ να δουλέψω για τίποτε άλλο;”.

Αυτή, ωστόσο, η ιδεολογία που συμπυκνώνεται στα παραπάνω λόγια του Ίωνα Δραγούμη και τα οποία κάποιοι αριστεροί φοιτητές δειλά χρησιμοποιούσαν με τη δική τους συνθηματική ιδεολογική διάλεκτο, την περίοδο 1965 – 1975, έγινε τώρα ο πολιτικός μπούσουλας και το πιστεύω της Αριστεράς στην Ελλάδα.

Επειδή το εθνικό φαινόμενο είναι ένα ιδεολογικό φαινόμενο, που για να επανέλθουμε στον Νερν, “αντιστοιχεί σε ορισμένες εσωτερικές ανάγκες της κοινωνίας καθώς επίσης και σε ορισμένες ατομικές ψυχολογικές ανάγκες, προσφέροντας στους λαούς και τα άτομα ένα σημαντικό εμπόρευμα, την ταυτότητα”, θέλω να σημειώσω πως δεν μπορείς να κατανοήσεις και να ερμηνεύσεις μια ιδεολογία, όταν αυτή αποτελεί τον δικό σου κώδικα επικοινωνίας και τον δικό σου λόγο.

Ένας εθνικιστής μπορεί να πολεμήσει για τις “χαμένες πατρίδες” και να σκοτωθεί για τα “δίκαια του έθνους”. Δεν μπορεί όμως να καταλάβει το εθνικό φαινόμενο. Είναι το ίδιο απίθανο όσο οι προσπάθειες μιας μαρξιστικής – λενινιστικής γκρούπας να κατανοήσει τη σύγχρονη παγκόσμια πραγματικότητα ή μιας χριστιανικής οργάνωσης να εμβαθύνει στη φιλοσοφία του Επίκουρου.

Οι πιθανότητες να ανιχνεύσεις τα ζητήματα της εθνικής συνείδησης γίνονται

σοβαρές μέσω της συστηματικής έρευνας των ιστορικών πηγών και όχι με το διάβασμα της εθνικής ιστορίας (:εθνικού μύθου). Απαραίτητη προϋπόθεση βέβαια είναι να υπερβείς τα εθνικά ιδεολογικά πλαίσια.

Αν δεν απαντήσεις σε θεωρητικά προβλήματα, που έχουν να κάνουν με τη συλλογική ταυτότητα, τους “φίλους” και τους “εχθρούς” γείτονες, την ενοποίηση ως καταστροφή της ιδιαιτερότητας, τη συγκρότηση της κυρίαρχης ιδεολογίας και την αναπαραγωγής της ως συνεκτικό στοιχείο κάθε κοινωνίας, τη σχέση της ιστορίας και του μύθου, είναι αδύνατο να απεγκλωβιστείς της εθνικής ερμηνείας των πραγμάτων. Επιπλέον ο κίνδυνος ενός τέτοιου εγχειρήματος, ίσως σημαίνει, γι’ αυτόν που τολμά ότι στο τέλος της διαδρομής, εκτός από τη σωτηρία της “εθνικής ψυχής” του, θα έχει χάσει και τους παλιούς του φίλους.

Για να περάσω τώρα στο δεύτερο ζήτημα, εκείνο των πολιτισμικών και εθνικών μειονοτήτων στην Ελλάδα.

Η ιστορία της λεγόμενης ελληνικής εθνικής ολοκλήρωσης ή της κρατικής συγκρότησης και επέκτασης του ελληνικού κράτους, συνοδεύεται από μία μικρότερη αλλά τραγική παράλληλη ιστορία, εκείνη της ενσωμάτωσης των μειονοτήτων.

Ο γεωγραφικός χώρος που βρίσκεται εντός των ορίων του ελληνικού κράτους, σε αντίθεση με την κρατούσα περί του αντιθέτου ιδεοληψία, κατοικήθηκε για αιώνες και από μη ελληνόφωνους πληθυσμούς, με διαφορετικούς πολιτισμούς.

Θα ήθελα να αναφέρω ενδεικτικά ορισμένες πληροφορίες των πηγών, κάποια ιστορικά γεγονότα, τόσο σημαντικά που δύσκολα ξεμπερδεύουν μαζί τους οι επαγγελματίες συντηρητές και αναπαραγωγοί του εθνικού μύθου.

α. Ο γεωγράφος Στράβων (64 π.Χ. – 24 μ.Χ.) σημειώνει: “Σχεδόν δε τι και η σύμπασα Ελλάς κατοικία βαρβάρων υπήρξε το παλαιόν, απ’ αυτών λογιζομένοις των μνημονευομένων, Πέλοπος μεν εκ της Φρυγίας επαγαγομένου λαόν εις την απ’ αυτού κληθείσαν Πελοπόννησον, Δαναού δε εξ Αιγύπτου, Δρυόπων τε και Καυκόνων και Πελασγών και Λελέγων και άλλων τοιούτων κατανειμαμένων τα εντός Ισθμού, και τα εκτός δε. Την μεν γαρ Αττικήν οι μετά Ευμόλπου Θράκες έσχον, της δε Φωκίδος την Δαυλίδα Τηρεύς, την δε Καδμείαν οι μετά Κάδμου Φοίνικες, αυτήν δε την Βοιωτίαν Άονες και Τέμμικες και Ύαντες. Και από των ονομάτων δε ενίων το βάρβαρον εμφαίνεται, Κέκροψ και Κόδρος και Άικλος και Κόθος και Δρύμας και Κρίνακος. Οι δε Θράκες και Ιλλυριοί και Ηπειρώται και μέχρι νυν εν πλευραίς εισίν. Έτι μέντοι μάλλον πρότερον ή νυν, όπου γε και της εν τω παρόντι Ελλάδος αναντιλέκτως ούσης την πολλήν οι βάρβαροι έχουσι, Μακεδονίαν μεν Θράκες και τινα μέρη της Θεττταλίας, Ακαρνανίας δε και Αιτωλίας [τα] άνω Θεσπρωτοί και Κασσωπαίοι και Αμφίλοχοι και Μολοττοί και Αθαμάνες, Ηπειρωτικά έθνη”.

Ή σε ελεύθερη απόδοση: Σχεδόν δε ολόκληρη η Ελλάδα υπήρξε παλιά κατοικία των βαρβάρων, εάν κρίνουμε από τα μνημονευόμενα. Του Πέλοπος μεν εκ της Φρυγίας λαό εγκατεστημένου στην από αυτόν ονομασθείσα Πελοπόννησο, του Δαναού εξ Αιγύπτου, των Δρυόπων και των Καυκόνων και των Πελασγών και των Λελέγων και άλλων τέτοιων (λαών) που κατένειμαν τα (εδάφη) εντός και εκτός του Ισθμού (της Κορίνθου). Την μεν Αττική οι μετά του Ευμόλπου Θράκες κατέλαβαν, τη δε Δαυλίδα της Φωκίδος ο Τηρεύς, τη δε Καδμεία οι μετά του Κάδμου Φοίνικες, αυτή δε τη Βοιωτία

οι Άονες, οι Τέμμικες και οι Ύαντες. Και εκ των ονομάτων μερικών φαίνεται το βάρβαρο: Κέκροψ και Κόδρος και Άικλος και Κόθος και Δρύμας και Κρίνακος. Οι δε Θράκες και οι Ιλλυριοί και οι Ηπειρώτες και μέχρι τώρα βρίσκονται στα πλευρά της (Ελλάδας), περισσότερο παλαιότερα παρά τώρα, όπου αναντίρρητα την πολλή της παρούσας Ελλάδας κατέχουν οι βάρβαροι, της Μακεδονίας και μερικά μέρη της Θεσσαλίας οι Θράκες, της Ακαρνανίας και της άνω Αιτωλίας (κατέχουν) οι Θεσπρωτοί, οι Κασσωπαίοι, οι Αμφίλοχοι, οι Μολοττοί και οι Αθαμάνες, (που είναι) έθνη Ηπειρωτικά.

β. Το αρχαίο ελληνικό πνεύμα πέθανε και συμβολικά με τον Ιουλιανό τον Παραβάτη. Οι εκκλησίες που πάνω στα χαλάσματα των αρχαίων ναών θεμελίωσε ως κατακτητής ο χριστιανισμός, είναι τα κενοτάφια του αρχαιοελληνικού πνεύματος.

γ. Μετά τους Ρωμαίους, οι Γότθοι κυριεύουν την Ελλάδα και τους ακολουθούν οι Άβαροι και οι Σλάβοι που, σύμφωνα με το χρονικό της Μονεμβασίας, κατείχαν την Ελλάδα για 218 χρόνια (587 – 805 μ. Χ.). Οι απόγονοί τους Μελιγγοί και Εζερίτες του Ταϋγέτου, θα αντισταθούν σκληρά σε Φράγκους και Βυζαντινούς μερικούς αιώνες αργότερα.

δ. Οι Βλάχοι από τον 12ο αιώνα ζουν λίγο έξω από το Ζητούνι (Λαμία) και κατεβαίνουν από τα βουνά στους κάμπους για ληστεία και αρπαγή, σύμφωνα με τα λόγια του Βενιαμίν από την Τουδέλα.

ε. Δέκα χιλιάδες Αλβανοί με τις οικογένειές τους, τα υπάρχοντά τους και τα ζώα τους γίνονται δεκτοί στις αρχές του 15ου αιώνα στον Ισθμό της Κορίνθου από το δεσπότη της Πελοποννήσου Θεόδωρο Α΄ Παλαιολόγο. Οι νέοι έποικοι θα κατοικήσουν έρημους τόπους, θα ξεχερσώσουν και θα καλλιεργήσουν τη γη.

στ. Στο σατυρικό διάλογο Ταξίδι στον Άδη (Επιδημία Μάζαρι εν Άδου) του βυζαντινού Μάξιμου Μάζαρι, ο συγγραφέας περιγράφει τις επτά γλωσσικές – πολιτισμικές κοινότητες που κατοικούν από κοινού (οικεί αναμίξ γένη) το 1415 στην Πελοπόννησο: Λακεδαίμονες (Μανιάτες), Ιταλοί, Πελοποννήσιοι (Μοραΐτες), Σθλαβίνοι, (Σλάβοι) Ιλλυριοί (Αρβανίτες), Αιγύπτιοι (Τσιγγάνοι) και Ιουδαίοι (Εβραίοι).

Για να μην κουράσω άλλο με αναφορές σε αρχαίες και μεσαιωνικές πηγές, θέλω να καταλήξω λέγοντας ότι εκτός από τον ελληνόφωνο πληθυσμό που διασώθηκε μέσα στους αιώνες, στις αρχές της δεκαετίες του 1920 υπήρχαν εντός του ελληνικού κράτους εκατοντάδες χιλιάδες χριστιανοί, μουσουλμάνοι και Εβραίοι που μιλούσαν αλβανικά, βλάχικα, τούρκικα, μακεδόνικα, ισπανικά, τσιγγάνικα και βουλγάρικα.

Οι εκδίωξη χιλιάδων από αυτούς με διακρατικές συμφωνίες (που έλαβαν την ονομασία “ανταλλαγή πληθυσμών”) ή με τα όπλα (Τσάμηδες και Μακεδόνες) ή ακόμα και με τη φυσική εξόντωσή τους (ολοκαύτωμα των Εβραίων την περίοδο της γερμανικής κατοχής), μπορεί να οδήγησε στην αλλοίωση του γλωσσικού, πολιτισμικού και ιδεολογικού (εθνικού) τοπίου αλλά δεν εξαφάνισε τις μειονότητες από τη χώρα.

Το σύνολο του πολιτικού κόσμου σήμερα στην Ελλάδα, μιλώντας για μειονότητες στη χώρα, αποδέχεται μόνο την ύπαρξη των μουσουλμάνων της Θράκης, χωρίς να

αναγνωρίζει την τουρκική εθνική συνείδησή τους.

Οι Μακεδόνες, μια εξίσου σημαντική αριθμητικά μειονότητα, θεωρούνται ως “δίγλωσσα φαντάσματα”. Οι Βλάχοι κι οι Αρβανίτες παρουσιάζουν μόνο φολκλορικό ενδιαφέρον. Όσον αφορά τέλος τους Γύφτους, ενοχλεί ακόμα και η παρουσία τους.

Για τους έλληνες πολιτικούς, απ’ ότι φαίνεται υπάρχει μόνο η εξωτερική πολιτική του ελληνικού κράτους. Τα ανθρώπινα και μειονοτικά δικαιώματα και ο σεβασμός του διαφορετικού είναι ζητήματα ξένα προς την εθνική ιδεολογία τους και την κουλτούρα τους.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Κατηγορίες

Ευχαριστούμε θερμά τους Μακεδόνες οικονομικούς μας μετανάστες σε Αυστραλία, Καναδά και δυτική Ευρώπη, όπως και τους φίλους μας απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας, για την οικονομική στήριξη της έκδοσης της Нова Зора. Благодариме - Μπλαγκοντάριμε


ALPHA BANK

Account 852 00 2101 031390

IBAN: GR47 0140 8520 8520 0210 1031 390

BIC: CRBAGRAA

Μηνιαίες Εκδόσεις

Македонска Ризница
  • ,ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΥΧΩΝ
    РАЗГЛЕДУВАЊЕ НА ПРЕТХОДНИ БРОЕВИ
  • 2016 (147)
  • 2015 (416)
  • 2014 (404)
  • 2013 (377)
  • 2012 (372)
  • 2011 (323)
  • 2010 (202)