Αρχεία | 2014

ПУПРЕТКИ – ΠΟΥΠΡΕΤΚΙ

[Νυχτέρια – Μια νυχτερινή ,,διασκέδαση,, για τις κοπέλες]

Кога ќе дојде зимата

да береме пупретки

да се соберва младината

селото да слуша песни

Народна поезија

[Πότε θα ΄ρθει ο χειμώνας

να κάνουμε νυχτέρια

η νεολαία να συνάζεται

τραγούδια στο χωριό ν΄ακούγονται]

Λαϊκή ποίηση

Στα χωριά μας παλαιότερα ο περιορισμός της νεολαίας και ιδιαίτερα των κοριτσιών ήταν πολύ αυστηρός. Οι κοπέλες με τη δύση του ηλίου έπρεπε να είναι στα σπίτια τους, γιατί τη νύχτα κυκλοφορούσαν τα лоши ветришча (λόσσι βέτρισστσσα – κακά πνεύματα/αερικά) και τα вампири (βάμπιρι – βρικόλακες) και μπορούσαν να μολυνθούν (да се исроганат – ντα σε ισρογκάνατ). Τέτοια τους έλεγαν για να τις τρομάζουν, αφού ήταν μικρές και μέχρι τα είκοσι σχεδόν όλες είχαν παντρευτεί. Επέτρεπαν επισκέψεις σε σπίτια πολύ συγγενικά και πάντα με την συνοδεία κάποιου.

Μπορεί να ήταν αυστηροί οι γονείς και οι συγγενείς, ήταν όμως και οι νέοι ευρηματικοί. Ένα από τα ευρήματα των κοριτσιών ήταν τα пупретки (πούπρετκι – νυχτέρια), δηλαδή μαζεύονταν τις νύχτες του χειμώνα σ΄ένα σπίτι που διέθετε χώρο και τις περισσότερες φορές κοιμόντουσαν στο σπίτι αυτό. Η δικαιολογία της σύναξης ήταν η ετοιμασία του руото (ρούοτο – προίκας) τους.

Στην σύναξη αυτή, τις μεγάλες νύχτες του χειμώνα, ακούγονταν διάφορα, όπως: ποιός τα ΄φτιαξε με ποιά – τι φτιάξιμο δηλαδή, απλά ομολογούσαν την αγάπη τους και τίποτα παραπάνω – ποιά стројвајне (στροϊβάινε – προξενιά) γίνονταν, ποιά ήταν η καλύτερη стројница (στρόινιτσα – προξενήτρα), ποιός αγαπάει ποιά κι αυτή δεν του δίνει σημασία, ποιά αγαπάει ποιόν και αυτός την αγνοεί και άλλα πολλά κοινωνικά σχόλια. Δεν έλειπε και η ώρα των τραγουδιών με μηνύματα, γιατί απ΄έξω τριγυρνούσαν οι νέοι που ήταν πληροφορημένοι ποιές ήταν μέσα, μόνο που τα τραγούδια ακούγονταν νωρίς, γιατί οι ηλικιωμένοι και τα παιδιά του σπιτιού που φιλοξενούνταν κοιμόντουσαν. Τις μεταμεσονύχτιες ώρες ακούγονταν гатанки (γκάτανκι – αινίγματα) και приказни (πρίκαζνι – παραμύθια/ιστορίες).

Η κύρια βέβαια απασχόληση τους ήταν το φτιάξιμο της προίκας και έτσι άλλες плетеа (πλέτεα – έπλεκαν), άλλες шиеа (σσίεα – έραβαν) – εννοείται στο χέρι – άλλες вежеа (βέζζεα – κεντούσαν), άλλες предеа (πρέντεα – έγνεθαν) με την урка (ούρκα – ρόκα) κι άλλες στο ρόνταν (ροδάνι) κι αν υπήρχε και разбој (ράζμποϊ – αργαλειός), κάποια καθόταν και ткаеше (τκάεσσε – ύφαινε).

Τα αγόρια που ήταν πληροφορημένα για το γεγονός, και τριγυρνούσαν γύρω από τα σπίτια που γίνονταν τα πούπρετκι, σαν машки (μάσσκι – αρσενικά), για να δείξουν την πολύωρη περιφορά τους γύρω από τα σπίτια αυτά, έλεγαν χαρακτηριστικά ότι ,,ги мочаа стисојте,, (γκι μότσσαα στισόιτε – κατουρούσαν τους τοίχους).

Έλπιζαν τα αγόρια πως κάποια στιγμή, όταν θα αποκοιμόντουσαν τα μικρά παιδιά και οι ηλικιωμένοι του σπιτιού, η καλή τους θα έβγαινε στα κλεφτά για να ανταλλάξουν λογάκια αγάπης, μπορεί και κανένα φιλάκι.

Τυχερά ήταν τ΄αγόρια που είχαν εύκολη πρόσβαση στο σπίτι όπου γινόταν το νυχτέρι, δηλαδή είχαν στενή συγγένεια και μπορούσαν να μπούνε στο σπίτι και πολλές φορές όλο το σκηνικό ήταν σκηνοθετημένο για να δει εύκολα κάποιος νέος τη љубовника (λιουμπόβνικα – αγαπημένη) του.

Μερικές φορές οργανώνονταν συνεχή πούπρετκι όταν κάποια κοπέλα είχε ένα καλό стројникл (στρόινικλ – προξενιό), ήταν μικρή και δεν είχε έτοιμη την προίκα της.

Αποκλείεται βέβαια οι γονείς να μην αντιλαμβάνονταν γιατί γίνονταν τα νυχτέρια κι αυτό γιατί ζούσαν κι αυτοί στον ίδιο χώρο και χρόνο και δεν ήταν ανυποψίαστοι, όμως έδειχναν ανοχή και επιείκεια. Πώς εξάλλου θα έβρισκαν τα κορίτσια γαμπρό και πώς θα έβλεπαν τ΄αγόρια τα κορίτσια που αγαπούσαν!

Ένα παρόμοιο είδος νυχτεριού που συμμετείχαν αγόρια και κορίτσια και τις πρώτες ώρες και άτομα μεγάλης ηλικίας, ήταν το лупењето на пченката (λουπένιετο να πτσσένκατα – ξεφλούδισμα του καλαμποκιού). Θα μπορούσαμε να το αντιστοιχίσουμε με τα σημερινά πάρτι.

Στα νυχτέρια του καλαμποκιού ακούγονταν τραγούδια και πειράγματα μεταξύ των νέων. Οι νέοι πείραζαν κοπέλες, ποτέ όμως αυτές που αγαπούσαν – και ας το είχε ο κόσμο τύμπανο -. Κρατούσαν ερμητικά κρυφό το μυστικό τους – κι ας το ήξερε όλο το χωριό – μέχρι που κι αν τύχαινε ν΄ανταμωθούν στο δρόμο δεν χαιρετιόντουσαν. ,,Τί θα πει ο κόσμος;,, έλεγαν και οι καρδούλες τους το ήξεραν πόσο ήθελαν να χαιρετηθούν κκι όχι μόνο. Σέβονταν τα ήθη και τις παραδόσεις και φοβόντουσαν τα κουτσομπολιά.

Στα νυχτέρια του καλαμποκιού τα άτομα μεγάλης ηλικίας τους μάθαιναν τα παλιά τραγούδια και την ιστορία τους κι απ΄τις διηγήσεις για γεγονότα του παρελθόντος άκουγαν την προφορική ιστορία του τόπου τους.

Ήταν ένας από τους χώρους που οι νέοι μάθαιναν και διέσωζαν την ιστορία του τόπου τους και τα ήθη και έθιμα αυτού.

Όταν ήταν προχωρημένη η ώρα, αποχωρούσαν οι μεγαλύτεροι κι έμεναν μόνοι τους οι νέοι κι αυτή ήταν η ώρα που περίμεναν όλοι και όλες για να εκφραστούν κάπως πιο ελεύθερα. Κάποιοι και κάποιες σηκώνονταν δήθεν για σωματική ανάγκη, που γινόταν υπαίθρια κι έτσι θ΄αντάμωναν έστω για λίγο στα σκοτεινά για ν΄ανταλλάξουν κάποια χάδια.

Δεν έλειπαν και οι γονείς που δεν επέτρεπαν στις κόρες τους να πηγαίνουν στα νυχτέρια, γιατί ήξεραν τι γινόταν σ΄αυτά.

Το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο του αγροτικού μας πληθυσμού, που ήταν συνέπεια έλλειψης παιδείας και χρόνιας σκλαβιάς, τους έκανε να συμπεριφέρονται έτσι και να στερούν την ελευθερία των παιδιών τους.

ΑΙΓΑΙΑΤΗΣ  ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Демократија а ла Каталана Δημοκρατία α λα Καταλάνα

Στις 9 του Νοέμβρη, οι Καταλανοί έγραψαν ιστορία. Έδειξαν πώς πρέπει να λειτουργεί η Ευρώπη για να σημειώνει πρόοδο και επιτυχίες.

 Του Γιώργου Ν. Παπαδάκη

Του Γιώργου Ν. Παπαδάκη

Κάποιοι όμως θα αναρωτηθούν: Γιατί; Το δημοψήφισμα αυτό ήταν μόνο συμβολικό. Σήμερα η Καταλονία είναι ακόμη τμήμα της Ισπανίας.

Η απάντηση είναι απλή. Ακριβώς γι΄αυτό. Ο λαός της Καταλονίας γνώριζε από πριν ότι με το  δημοψήφισμα δε θα κερδίσει αυτό που επιθυμεί, την ανεξαρτησία του από την ψευδοδημοκρατική χώρα, στην οποία αυτή την στιγμή ανήκουν. Οι αντιδράσεις των Καταλανών  κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας, αλλά και μετά από αυτήν, δείχνουν καθαρά το πόσο συνειδητοποιημένοι ήταν γι΄αυτό που έκαναν. Ένας ολόκληρος λαός χαμογελούσε, έδειξε μια εξαιρετική αμοιβαία αλληλεγγύη, έχοντας ταυτόχρονα την απόλυτη συνείδηση της δουλειάς που απομένει και πρέπει να γίνει.

Παρόλα αυτά (ή ίσως ακριβώς γι΄αυτό), πήγαν μαζικά στα εκλογικά τμήματα και ψήφισαν. Παρόλη τη βροχή που παροδικά έπεφτε. Παρόλο το γεγονός ότι πρώτα έπρεπε να εγγραφούν για να ψηφίσουν, κάτι πρωτάκουστο στην σύγχρονη εκλογική τους ιστορία. Παρόλο το γεγονός ότι ο αριθμός των εκλογικών τμημάτων είχε μειωθεί κατά τα δύο τρίτα σε σχέση με αυτά που λειτουργούν κατά τη διάρκεια των “κανονικών” εκλογών και έτσι έπρεπε να περιμένουν στην ουρά επί ώρες. Κανείς δεν παραπονέθηκε, κανείς δεν αποχώρησε. Ένας απίστευτος αριθμός 40.000 εθελοντών οργάνωσε αυτήν την στην κυριολεξία υποδειγματική διαδικασία.

2,3 εκατομμύρια άτομα ψήφισαν, απίστευτος αριθμός, περισσότερο από το 40% του συνολικού αριθμού των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων. Σε ποσοστό άνω του 80% υποστήριξαν τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου καταλανικού κράτους. Και αυτό είναι κάτι που θα το κερδίσουν, αγαπητοί φίλοι, μην αμφιβάλετε καθόλου γι΄αυτό.

Για πρώτη φορά στην ιστορία των δυτικών δημοκρατιών, μια ομάδα ανθρώπων, μια οντότητα, αψήφισε την απαγόρευση δημοψηφίσματος που έθεσε το κράτος στο οποίο ανήκουν. Αψήφισε τις απειλές για δικαστήρια και μηνύσεις (που ήδη κατατέθηκαν εναντίον της καταλανικής πολιτικής ηγεσίας) αλλά ακόμη και πιθανή αστυνομική και στρατιωτική επέμβαση. Απλούστατα επειδή τους παρακινούσε η υπέρτατη δύναμη.Η δύναμη της δημοκρατίας που με τόσο ανόητο τρόπο αγνόησε και υποτίμησε η Μαδρίτη. Τώρα ο Ισπανός πρωθυπουργός Ραχόι και η κυβέρνησή του θα πληρώσουν το τίμημα.

Ποιό θα είναι το επόμενο βήμα; Τί θα συμβεί από τώρα και στο εξής; Έχοντας την τύχη να ζήσω ανάμεσα στους Καταλανούς επί τέσσερις μέρες, μπορώ να σας βεβαιώσω για ένα πράγμα. Θα περάσουν στην επόμενη φάση της αναζήτησής τους για ελευθερία. Θα προετοιμάσουν όλες τις υπηρεσίες και τις δομές που τους είναι αναγκαίες για να λειτουργήσει το νέο τους κράτος με τρόπο δημοκρατικό και αποτελεσματικό, έτσι όπως αυτοί επιθυμούν, γνωρίζοντας ότι αυτό μπορεί να διαρκέσει έως και μερικά χρόνια ακόμη. Στο μεταξύ, θα προσπαθήσουν ακόμη μια φορά να πείσουν τη Μαδρίτη να τους επιτρέψει να διεξάγουν επίσημο δημοψήφισμα με τελεσίδικο αποτέλεσμα. Κάτι τέτοιο πιθανότατα δεν πρόκειται να συμβεί και έτσι θα είναι προετοιμασμένοι αλλά και θα έχουν κάθε νομιμοποίηση να ανακηρύξουν κατόπιν την ανεξαρτησία τους. Τα αποτελέσματα από το πρόσφατο δημοψήφισμα τους δίνουν ακριβώς αυτό το δικαίωμα.

Η ιστορικά μη αναστρέψιμη διαδικασία που θα δώσει στην Ευρώπη ένα νέο κράτος – ελπίζω ένα κράτος παράδειγμα προς μίμηση – ξεκίνησε πριν από δύο χρόνια και σφραγίστηκε στις 9 Νοεμβρίου.  Είμαι ευτυχής που είχα την ευκαιρία να γίνω ένα μικρό κομμάτι της καταλανικής δημοκρατίας. Ξέρετε, προέρχομαι όπως κι εσείς από την σύγχρονη Ελλάδα και δε θα μπορούσα να ξέρω τι σημαίνει πραγματική δημοκρατία.

Ολα αυτά ως τις 9 του Νοέμβρη. Μιας ημερομηνίας που θα μείνει στην ιστορία και για έναν ακόμη λόγο, εκτός της πτώσης του Τείχους του Βερολίνου.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Лиа Маркелин: ЕУ не ги штити малцинствата во Грција Λία Μάρκελιν: Η Ε.Ε. δεν προστατεύει τις μειονότητες στην Ελλάδα

,,Οφθαλμοφανής είναι η κατάσταση με τη μακεδόνικη μειονότητα στην Ελλάδα. Ανησυχητικό το γεγονός ότι η ελληνική νομοθεσία δεν την αναγνωρίζει. Πολλές άλλες χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης έκαναν το ίδιο, αλλά αργότερα άλλαξαν τους νόμους,, δήλωσε στην εφημερίδα „Дневник“ της Δημοκρατίας της Μακεδονίας η Λία Μάρκελιν, επικεφαλής της φιλανδικής τινκ-τανκ οργάνωσης „Μάγμα“, της οποίας οργάνωσης εκπρόσωποι πρόσφατα επισκέφτηκαν τη βόρεια Ελλάδα για να δουν επιτόπου τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μειονότητες στη χώρα.

Η Ε.Ε. έχει τη δύναμη να τις προστατέψει
Η Μάρκελιν θεωρεί ότι αυτή η συμπεριφορά μιας χώρασ-μέλους της Ε.Ε. είναι ανεπίτρεπτη και τονίζει ότι αν οι αλλαγές σχετικά με την κατάσταση των μειονοτήτων είναι δυνατές σε άλλες χώρες-μέλη της Ένωσης, το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν αναλαμβάνει τίποτα, θα πρέπει να ανάψει το κόκκινο φως, να σημάνει συναγερμό.

-Εκτός από τους Μακεδόνες, συναντηθήκαμε και με τη τουρκική, την αλβανική και τη βλαχική μειονότητα. Είναι φανερές οι δυσκολίες για να μπορούν από μόνοι τους να αγωνιστούν για τα δικαιώματά τους, τους χρειάζεται πιο δυνατή εθνική και πάνω απ΄όλα διεθνής υποστήριξη – πρόσθεσε η Μέρκελιν. Τον κύριο ρόλο θα πρέπει να τον αναλάβουν οι Βρυξέλλες, τόνισε.

-Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι αυτή που σε μια τέτοια κατάσταση μπορεί να κάνει περισσότερα για την εξασφάλιση των δικαιωμάτων αυτών των ανθρώπων και των γλωσσών τους, αλλά δεν το πράτει αυτό. Αντί στην ουσία να αυξάνονται και να αναπτύσσονται με την υποστήριξη της διοίκησης των Βρυξελλών, μειόνονται, εώς και χάνονται – πρόσθεσε η Μάρκελιν. Αυτή η τινκ-τανκ οργάνωση κάθε χρόνο κάνει έρευνες σε διάφορες χώρες της Ευρώπης που έχουν προβλήματα με τον σεβασμό των μειονοτικών δικαιωμάτων και γλωσσών. Μέχρι τώρα έχουν επισκεφτεί το Νότιο Τύρολο, την Ουαλία, την συνοριακή περιοχή της Δανίας, τη Γερμανία, τη χώρα των Βάσκων και τη Ρουμανία. Η κατάσταση σε εκείνες τις χώρες, σύμφωνα με τη Μάρκελιν, έχει βελτιωθεί σημαντικά.

Για την επίσκεψη αυτή θα ετοιμάσουν αναλυτική έκθεση, η οποία θα μοιραστεί σε όλους τους αρμόδιους φορείς της Ευρώπης, όπως και σε όλες τις κυβερνήσεις και τις οργανώσεις των χωρών-μελών της Ε.Ε.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ЧЛЕН НА МАЛЦИНСТВО, ПРЕТСЕДАТЕЛ НА ДРЖАВАТА ΜΕΛΟΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ, ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

(επιστολή του Ουράνιου Τόξου προς την πρεσβεία της Ρουμανίας στη χώρα μας, με αφορμή την εκλογή του Κλάους Γιοχάνις, μέλους της γερμανικής μειονότητας της χώρας, ως προέδρου της Ρουμανίας)

Αξιότιμε κ. Πρέσβη,

Με αυτή την επιστολή θα θέλαμε να μεταφέρετε  τα θερμά συγχαρητήρια στον κ. Κλάους Γιοχάνις για την εκλογή του στη θέση του Προέδρου της χώρας σας. Του ευχόμαστε καλή επιτυχία στα νέα του καθήκοντα.

Το γεγονός ότι ένας μειονοτικός λαμβάνει τη ψήφο εμπιστοσύνης από το 54% του πληθυσμού  και εκλέγεται για το υψηλότερο αξίωμα της χώρας, μας δίνει ιδιαίτερη χαρά και δύναμη παράλληλα όμως μας έδωσε αφορμή να συγκρίνουμε το πόσο διαφορετικά αντιμετωπίζεται το θέμα των μειονοτήτων στην Ελλάδα. Όπως ήδη γνωρίζετε, το κράτος μας δεν αναγνωρίζει την ύπαρξη της εθνικής Μακεδονικής μειονότητας, όποτε αντιλαμβάνεστε πόσο δύσκολο είναι το πολιτικό αλλά και το κοινωνικό κλίμα για τις μειονότητες.

Η εκλογή του κ. Κλάους Γιοχάνις δίνει μια νέα αύρα στην πολιτική τόσο της χώρας σας όσο και σε όλη την οικογένεια των κρατών μελών της Ε.Ε. Ευχόμαστε και ο ελληνικός λαός να διδαχθεί και να ακολουθήσει το παράδειγμα της Ρουμανίας και να δώσει ίσες ευκαιρίες στους μειονοτικούς για τα κοινά.
Καλή πρόοδο και ευημερία στον Ρουμανικό λαό.

Με εκτίμηση

Το Προεδρείο της Ευρωπαϊκής Ελεύθερης Συμμαχίας – Ουράνιο Τόξο

Πολιτικό κόμμα των εθνικά Μακεδόνων στην Ελλάδα

*******

Ο Κλάους Γιοχάνις είναι ο πρώτος πρόεδρος της Ρουμανίας που κατάγεται από τη μικρή γερμανική μειονότητα της χώρας. Από μειονοτικός δήμαρχος, πρόεδρος της χώρας

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:Ρουμανία

Ο 55χρονος Γιοχάνις, υποψήφιος του κεντροδεξιού κόμματος PNL, εξελέγη πρόεδρος της Ρουμανίας με ποσοστό 54% την Κυριακή, διαψεύδοντας τα προγνωστικά που προέβλεπαν νίκη του σοσιαλδημοκράτη πρωθυπουργού Βίκτορ Πόντα. Ο Γιοχάνις, μέλος της μικρής γερμανικής μειονότητας της Ρουμανίας, εξελέγη υποσχόμενος πάταξη της διαφθοράς.

Ο 55χρονος Γιοχάνις έχει στο ενεργητικό του τέσσερις επιτυχημένες θητείες ως δήμαρχος στην πόλη Σιμπίου, όπου εκλεγόταν με ποσοστά που άγγιζαν το 80%.

Ο πρώην δάσκαλος Φυσικής είχε καταφέρει να προσελκύσει επενδυτές από τη Γερμανία και την Αυστρία που μείωσαν αισθητά την ανεργία, η οποία μαστίζει άλλες περιοχές της Ρουμανίας. Αναβαθμίζοντας τη μεσαιωνική πόλη σε δημοφιλή τουριστικό προορισμό, απέκτησε τη φήμη κάποιου «που κάνει καλά τη δουλειά του» και στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας υποσχέθηκε ότι θα κάνει το ίδιο και με τη χώρα.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Е.С.А. ВИНОЖИТО – Ε.Ε.Σ. ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ

Αγαπητέ κ. Πρέσβη,

Με αφορμή της 25ης επετείου από την πτώση του τοίχους θα θέλαμε να στείλουμε ένα μήνυμα ειρήνης, φιλίας και προόδου στον Γερμανικό λαό.

25 χρόνια μετά η Ευρώπη βρίσκεται στο μέσο μιας οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, Η πτώση του τοίχους θα πρέπει να διδάξει τους Ευρωπαίους ηγέτες ώστε να προσπαθήσουν  να ξεπεράσουν τα όποια προβλήματα που  προκύπτουν και να υπάρξει  οικονομική  και πολιτική ενοποίηση όλων των λαών της Ευρώπης, γεφύρωση των πολιτικών και κοινωνικών προβλημάτων.  Οι τοίχοι δεν βοηθούν τη δημοκρατία και ελευθερία των πολιτών, δεν μπορεί να υπάρχει πρόοδος και ευημερία για κανέναν λαό όταν αυτός περιχαρακώνεται σε ορατά και μη ορατά τείχη.

Με εκτίμηση

Το Προεδρείο της Ευρωπαϊκής Ελεύθερης Συμμαχίας – Ουράνιο Τόξο

Πολιτικό Κόμμα των εθνικά Μακεδόνων στην Ελλάδα

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Η «μεγαλομανία» του υπουργείου Τουρισμού

της Αντα Ψαρρά

Ανιστόρητη στην καλύτερη περίπτωση η ηγεσία του υπουργείου Τουρισμού που παραλίγο να ρεζιλέψει τη χώρα διεθνώς. Ένα βίντεο που προβλήθηκε στο Λονδίνο για τον ελληνικό τουρισμό αποσύρθηκε άρον άρον μετά την επισήμανση ότι στη διάρκειά του υπήρχαν «ένδοξες» στιγμές από τη Χιτλερική Ολυμπιάδα του 1936.

Η εφημερίδα Guardian αμέσως επεσήμανε τη γκάφα και ειδοποίησε τους εκπροσώπους της Ελλάδας που «έκοψαν» τις επίμαχες στιγμές του Αδόλφου.

Ο γενικός γραμματέας του υπουργείου δήλωσε ότι «πρόκειται για ένα αναμνηστικό βίντεο που περιλαμβάνει και υλικό από τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Κατά λάθος όμως υπήρχε μέσα και η σκηνή με την Ολυμπιάδα του 1936 που διορθώθηκε αμέσως». Τελικά ευτυχώς έστω και την τελευταία στιγμή δεν προβάλαμε ως χώρα την «ανωτερότητα της λευκής φυλής» στην πρωτεύουσα της Μεγάλης Βρετανίας.

Αν και η επίμαχη σκηνή μετά την παρουσίαση αφαιρέθηκε, δεν αφαιρέθηκε η μεγαλομανία της στερεότυπης παρουσίασης της Ελλάδας ως χώρα των Θεών, των μύθων και των αρχαίων ηρώων, σημειώνει η Guardian, ενώ ανάμεσα στα σχόλια για το τουριστικό βίντεο διατυπώθηκε η άποψη ότι έμοιαζε σαν «φτηνή σαπουνόπερα».

Επικρίνοντας την απόφαση να συμπεριλάβει τη σκηνή από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936, ο γνωστός φωτογράφος Άρης Καλογερόπουλος έγραψε: «Είναι ίσως το πιο απωθητικό πράγμα που έχω δει ποτέ».

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Членови на Домот на Македонската Култура се сретнаа со претставници на Народниот Правобранител во Лерин Μέλη της Στέγης Μακεδονικού Πολιτισμού συνάντησαν εκπροσώπους του Συνηγόρου του Πολίτη στо Λέριν/Φλώρινα

Στις 24 Νοεμβρίου ευρύ κλιμάκιο του Συνηγόρου του Πολίτη αποτελούμενο  από ειδικούς συμβούλους για θέματα ατόμου, προστασίας του

Ναζιστική ολυμπιάδα - Ελληνικός τουρισμός με... ναζί

Ναζιστική ολυμπιάδα - Ελληνικός τουρισμός με... ναζί

παιδιού, περιβάλλοντος, εργασιακών θεμάτων κ.α βρέθηκε στην Φλώρινα με επικεφαλής την κ. Καλλιόπη Σπανού.
Η Συνήγορος του Πολίτη παρουσίασε την αποστολή του ανεξάρτητου αυτού οργάνου,τον τρόπο που μπορεί κάποιος να προσφύγει, τους φορείς που ελέγχει και γενικά υπήρξε μια πλήρης ενημέρωση για τις αρμοδιότητες της Αρχής. Στο τέλος της ενημέρωσης  πολίτες είχαν την ευκαιρία να μιλήσουν με τους αρμόδιους συμβούλους για θέματα που τους απασχολούν.

Τα μέλη της Στέγης Μακεδονικού Πολιτισμού συνομίλησαν με τον κ. Βασίλειο Καρύδη, ειδικό σύμβουλο για ανθρώπινα δικαιώματα  και τον ενημέρωσαν για το ζήτημα της Στέγης Μακεδονικού Πολιτισμού, η υπόθεση της οποίας βρίσκεται για 2η φορά στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων,καθώς και για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Μακεδόνες πολιτικοί πρόσφυγες στους κατά τόπους δήμους όταν ζητούν την εκδοση εγγράφων  όπως πιστοποιητικά γέννησης κ.α.

Η Συνήγορος του Πολίτη ενημερώθηκε επίσης για τις αφαιρέσεις ιθαγενειών από Μακεδόνες οικονομικούς μετανάστες κυρίως στις υπερωκεάνιες χώρες,οι οποίοι δεν ενημερώνονται από τις ελληνικές αρχές για την απώλεια της ιθαγένειας τους.

Η Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού παρέδωσε στην Συνήγορο τον φάκελο με όλα τα σχετικά στοιχεία για τις ανωτέρω υποθέσεις και παροτρύνει τα μέλη της αλλά και όλους τους εθνικά Μακεδόνες που αντιμετωπίζουν ανάλογα προβλήματα να υποβάλλουν αναφορές είτε ηλεκτρονικά (www.synigoros.gr) είτε ταχυδρομικά.

Το Γραφείο Τύπου

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Πεθαίνω σαν Χώρα (στην Αμφίπολη)

του Δημήτρη Παπανικολάου

«Μεταμοντέρνα μειράκια» και «χαμαντράκια». Έτσι είχε χαρακτηρίσει ο πολύς Κώστας Γεωργουσόπουλος, σε ένα οργισμένο σχόλιό του πριν

Nίκος Eγγονόπουλος, «Oι δύο Μακεδόνες. Μέγας Αλέξανδρος και Παύλος Μελάς», 1977

Nίκος Eγγονόπουλος, «Oι δύο Μακεδόνες. Μέγας Αλέξανδρος και Παύλος Μελάς», 1977

λίγα χρόνια, όσους επέμεναν να αναλύουν τη σύνδεση της εθνικής ταυτότητας, της εθνικιστικής ιδεολογίας και της δημόσιας παρουσίας της αρχαιολογίας στην Ελλάδα. Όσοι μιλούν για «εθνικό αφήγημα» όταν συζητούν τη δουλειά του Ανδρόνικου στη Βεργίνα, ή κριτικάρουν την «εθνική υστερία [με] τα Ελγίνεια», έλεγε τότε ο Γεωργουσόπουλος, κάνουν «αβάντα στη σκοπιανή εθνοκαπηλία και […] θεωρίες μια δεκάρα
η βιολέτα τσιγκολελέτα τσιγκολελέτα.»

Τα θυμήθηκα αυτές τις μέρες τα «χαμαντράκια», καθώς ακούω τα καθημερινά δελτία για την πρόοδο της ανασκαφής στην Αμφίπολη, τις βαρύγδουπες «προβλέψεις» του αρμόδιου υπουργού, τα διαρκή τιτιβίσματα των υφισταμένων του, το προαίσθημα του, επίσης πολύ, Σαράντη Καργάκου για το ότι εκεί κρύβεται ο Μεγαλέξανδρος, και τη διακήρυξη του αρμοδιότατου Άνθιμου Θεσσαλονίκης ότι «όποιος κι αν είναι θαμμένος στην Αμφίπολη, είναι Έλληνας». Καταλληλότεροι από εμένα έχουν κρίνει επαρκώς αυτή τη νέα, εθνικού επιπέδου, παράκρουση.
Περιμένουμε από την Αμφίπολη μια ακόμα επιβεβαίωση του εθνικού αφηγήματος του μεγάλου, άσπιλου και λευκού, υπερβατικού και υπερβαίνοντος, παντοδύναμου και παντοκράτη (πλην όμως και παντοπώλη) ελληνισμού.

Ας επιμείνω εδώ ομως σε μια παράμετρο που ίσως συζητήθηκε λιγότερο:

Τη σύνδεση της επιθυμίας για αρχαιότητα, με τους λόγους του ρατσισμού και της έμφυλης κανονικότητας που κατακλύζουν αυτή τη στιγμή κι από άλλες μπάντες την Ελλάδα. Γιατί η Ελλάδα που συνεπαίρνεται με τα (επερχόμενα) ευρήματα της Αμφίπολης είναι, βεβαίως, η ίδια ακριβώς Ελλάδα που την ίδια εποχή βλέπει «ξαφνικά» τον πιο ρατσιστικό εαυτό της να ξεδιπλώνεται τόσο ξεδιάντροπα στη δημόσια σφαίρα, στη πολιτική, στην κοινωνική συναλλαγή και τη διαχείριση «ντόπιων» και «ξένων», στην εικονοποιϊα της καθημερινότητας. Είναι η ίδια
Ελλάδα που την ίδια στιγμή δυσκολεύεται να ψηφίσει ένα ξεκάθαρο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, κι όταν το κάνει αυτό φροντίζει να το συνδυάσει με καθησυχασμό των φοβικών κοινωνικών αγκυλώσεων (άρνηση συμπερίληψης του Συμφώνου Συμβίωσης για ομόφυλα ζευγάρια) και κανόνες επιβεβαίωσης της εθνικιστικής μηχανικής (ποινικοποίηση της άρνησης των «ελληνικών γενοκτονιών» Πόντου, Μικρασίας κλπ). Είναι η ίδια Ελλάδα δηλαδή που, αν προλάβαινε, θα φρόντιζε να ποινικοποιήσει, μαζί με την άρνηση ελληνικών γενοκτονιών, και τον
οποιονδήποτε σκεπτικισμό περί του τάφου του Φιλίππου, της πεμπτουσιακής σημασίας της Αμφίπολης, και του αν ζει ο Μεγαλέξαντρος.

Δεν είναι δύσκολο να παρατηρήσει κανείς πώς διαρθρώθηκε η ελληνική αρχαιολατρία σε βάθος χρόνου, ως ένας μηχανισμός αναπαραγωγής αυτιστικής και αυτοϊκανοποιητικής εθνικιστικής ταυτότητας, και πώς το ίδιο σχήμα χρησιμοποιήθηκε τις τελευταίες δεκαετίες στο έπακρό του. Ειδικά ο νεοεθνικισμός που ξεκινά προς το τέλος της δεκαετίας του ’80 (κι έχει αιχμή, αλλά δεν εξαντλείται στο «Μακεδονικό»), χρησιμοποιεί τον αρχαιοπληκτικό συντηρητισμό και το αρχαιοεθνικώς πρέπον ως βασική πλατφόρμα. Όλες όμως οι αγκυλώσεις, οι φοβίες και
τα στεγανά που παγιώθηκαν στην Ελλάδα εκείνη την εποχή, ακριβώς τώρα εκρήγνυνται και εσωτερικά ως ρατσισμός, ναζιστική βία και ευγονισμός, ομοφοβία, συστροφή σε παραδοσιακές έμφυλες ιεραρχίες. Με άλλα λόγια, ο ρατσισμός που πλέον έχει κάνει μετάσταση μέχρι και στις αρθρώσεις αυτής της χώρας, «ανδρώθηκε» και μέσα από την μπανάλ αρχαιοκαθήλωση των τελευταίων δεκαετιών. Αρκεί μια φωτογραφία από εκείνα τα ανεπανάληπτα συλλαλητήρια για το Μακεδονικό για να το θυμηθεί κανείς· ή η ανάσυρση της αγοραίας εθνομαγκιάς που ακόμα
ονομάζει όσους συζητούν αναλυτικά για την εθνική ταυτότητα και την αρχαιότητα «χαμαντράκια».

Και δεν είναι καθόλου τυχαίο το ότι αυτή η κυβέρνηση, που χρησιμοποιεί εκδοχές εθνικισμού και ρατσισμού ως το γράσο για τη βιοπολιτική και τη θανατοπολιτική της, έσπευσε να καθηλωθεί, μαζί με ολόκληρο το εθνικό φαντασιακό, πάνω από τον τύμβο της Αμφίπολης. Τον χρειάζεται, κι αυτόν, για τον ίδιο λόγο: και βιοπολιτικά (για την αναπαραγωγή «άξιων», εθνικά αυτοϊκανοποιούμενων και κοινωνικά πειθήνιων, «Ελλήνων») και θανατοπολιτικά (για την προγραφή όλων των άλλων – που ως εχθροί, υποτελείς ή απλώς υποδεέστεροι, μπορούν να αφεθούν να πεθάνουν).

Το έθνος συχνά υπονοεί ότι περιμένει από την αρχαιολογική σκαπάνη να φέρει στο φως βαθειά κρυμμένες ρίζες, τη στιγμή που, ουσιαστικά, την χρησιμοποιεί για να σπείρει αυτές τις ρίζες όπως τις θέλει. Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα: στην Αμφίπολη αισθάνομαι ότι κάποιοι θέλουν έναν λαό σε κρίση και παράκρουση να σπείρει ξανά την αυτοφαντασίωσή του. Αν και, αυτή τη φορά, στην πιο θνησιγενή, την πιο μισαλλόδοξη, την πιο θανατοπολιτική, την πιο νεκρή εκδοχή της.

http://enthemata.wordpress.com/2014/09/07/dimpap/

Nίκος Eγγονόπουλος, «Oι δύο Μακεδόνες.
Μέγας Αλέξανδρος και Παύλος Μελάς», 1977

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

По реакциите на Македонците, Австралија забрани влез за пратениците од Златна зора Μετά τις αντιδράσεις των Μακεδόνων, η Αυστραλία απαγόρεψε την είσοδο σε βουλευτές της Χρυσής Αυγής

,,Η Αυστραλία δεν εξέδωσε βίζα εισόδου σε ευρωβουλευτή της Χρυσής Αυγής. Η κυβέρνηση λαμβάνει στα σοβαρά το ρόλο της σχετικά με την προστασία της αυστραλιανής κοινότητας από το ρίσκο εγκληματικής ή άλλης συμπεριφοράς από πρόσωπα που δεν είναι υπήκοοι της Αυστραλίας,, δήλωσε ο εκπρόσωπος του Γραφείου Αλλοδαπών της Αυστραλίας.

Ο ευρωβουλευτής Γιώργος Επιτήδειος του ελληνικού νεοναζιστικού κόμματος Χρυσή Αυγή δεν πρόκειται να πραγματοποιήσει την προγραματισμένη του επίσκεψη στην Αυστραλία, ανέφερε η ελληνική εφημερίδα της Αυστραλίας, Νέος Κόσμος.

Από την Χρυσή Αυγή δήλωσαν ότι ίσως η επίσκεψη πραγματοποιηθεί την επόμενη χρονιά.

Η Αυστραλιανή Μακεδόνικη Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (AMHRC), από τον περασμένο Αύγουστο είχε ζητήσει από τον Υπουργό Μετανάστευσης της Αυστραλίας Χ.Σκοτ Μόρισον να απαγορεύσει την είσοδο στην Αυστραλία σε ευρωβουλευτές του νεοναζιστικού ελληνικού κόμματος Χρυσή Αυγή.

Προς αποφυγή του κινδύνου εξάπλωσης της ρατσιστικής προπαγάνδας αυτής της οργάνωσης, το AMHRC είχε υπενθυμήσει το άρθρο 501 του Νόμου περί εισόδου στην Αυστραλία, σύμφωνα με τον οποίο νόμο ο Υπουργός έχει το δικαίωμα αυτό.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Писмо од Канада: Македонија низ очите на канадски студенти Επιστολή από τον Καναδά: Η Μακεδονία μέσα από τα μάτια Καναδών φοιτητών

7.000 χιλιόμετρα από τις συνήθεις αίθουσες διδασκαλίας τους, μια ομάδα φοιτητών από το Πανεπιστήμιο του Αγίου Λαυρεντίου του Καναδά, πέρασε τρεις εβδομάδες σε ένα μοναδικό σεμινάριο γεωγραφίας.

Οχτώ φοιτητές ταξίδεψαν στη Δημοκρατία της Μακεδονίας, ερευνώντας την πρωτεύουσα Σκόπιε, συνεργαζόμενοι με Μακεδόνες φοιτητές του Πανεπιστημίου Σβέτι Κίριλ ι Μέτοντι.


Το ασυνήθιστο αυτό σεμινάριο ήταν ιδέα του Δρ. Χόρχε Βίρτσεζ, καθηγητή γεωγραφίας του προαναφερομένου πανεπιστημίου του Καναδά. Μετά από πρόσκληση Μακεδόνα συναδέλφου του για κοινές μελέτες, ο Δρ.Βίρτσεζ αποφάσισε να εκμεταλευτεί την ευκαιρία και να δημιουργήσει δυνατότητες συμμετοχής των φοιτητών του.

„Αμέσως κατάλαβα ότι αυτός θα ήταν ένας ιδανικός τρόπος για να μάθουν οι φοιτητές μας για ένα εντυπωσιακό μέρος που ίσως ποτέ τους δε θα είχαν και πάλι την ευκαιρία να δουν“, δήλωσε ο Δρ.Βίρτσεζ. „Η Μακεδονία είναι μια θαυμάσια χώρα με πολύ πλούσια ιστορία και είμαι σίγουρος ότι η επίσκεψη αυτή πρόσφερε πολλές εμπειρίες στους φοιτητές“.

„Δε γνώριζα πολλά για τη Μακεδονία, εκτός από την ιστορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου“, δήλωσε η Γιανίκ Γκάι, η οποία είναι στην τέταρτη χρονιά σπουδών δημοσιογραφίας. „Ήταν στ΄αλήθεια εντυπωσιακό να δούμε τόσες διαφορετικές πτυχές στη γλώσσα και τη θρησκεία και τόση ιστορία σε μια μικρή χώρα“.

„Εύκολα κάποιος μπορεί να παρατηρήσει ευρωπαϊκές και ανατολικές επιδράσεις, όπως και σε όλα τα Βαλκάνια, πραγματικά πρόκειται για μια χώρα μοναδική. Εκπληκτικό το μείγμα πολιτισμών και στην αρχιτεκτονική. Από την γνήσια μακεδόνικη αρχιτεκτονική εώς διάφορα στυλ με πολλές επιδράσεις“, πρόσθεσε η Γκάι.

Οι Καναδοί φοιτητές τόνισαν ότι οι Μακεδόνες τους καλωσόρισαν θερμά. Οι άνθρωποι ήταν περίεργοι από που είχαν καταφτάσει. ,,Αφού τους λέγαμε ότι ήμασταν από τον Καναδά, σχεδόν κάθε δεύτερος άνθρωπος μας έλεγε για τον αδερφό του ή συγγενείς του που ζουν στον Καναδά. Είναι πολλοί οι Μακεδόνες στον Καναδά και ιδιαίτερα στο Οντάριο. Αυτό το γνώριζα από παλαιότερα. Ειχα συμμαθητές στο σχολείο με μακεδόνικη καταγωγή“, δήλωσε η Γκάι.

Μετά από μερικές μέρες στην πρωτεύουσα της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, οι φοιτητές μετέβηκαν στις ορεινές περιοχές του Πρίλεπ, όπου εργάστηκαν μαζί με Μακεδόνες φοιτητές κάνοντας συνεντεύξεις με ηλικιωμένα άτομα σε χωριά, από τα οποία τα περισσότερα είχαν πρόβατα και καλλιεργούσαν κήπους. „Οι άνθρωποι είναι περισσότερο προσανατολισμένοι προς την εκτίμηση των ανθρώπινων αξιών“, πρόσθεσε η Γιανίκ.

Ο Τζόρνταν Μπαμπάντο, μεταπτυχιακός φοιτητής κοινωνιολογίας, συμμετείχε και αυτός στο σεμινάριο του καθηγητή Βίρτσεζ. „Άρχισα να κάνω κάποιες έρευνες για την περιοχή αυτή και την ιστορία της και ο καθηγητής Βίρτσεζ μας έστειλε κάποιες επιπλέον παρουσιάσεις  για τα Βαλκάνια. Ότι και να διαβάσετε δε θα είναι αρκετό για να σας προετοιμάσει για μια πραγματική εμπειρία. Έμαθα τόσα πολλά από το ταξίδι αυτό που καμιά παρουσίαση δε θα μπορούσε να με μάθει“.

Ο Μπαμπάντο εντυπωσιάστηκε ιδιαίτερα από την καλοσύνη και τη φιλοξενία των Μακεδόνων, όπως και από την καθημερινή στενή σχέση αυτών με τη γη τους και την ιστορία τους.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Κατηγορίες

Ευχαριστούμε θερμά τους Μακεδόνες οικονομικούς μας μετανάστες σε Αυστραλία, Καναδά και δυτική Ευρώπη, όπως και τους φίλους μας απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας, για την οικονομική στήριξη της έκδοσης της Нова Зора. Благодариме - Μπλαγκοντάριμε


ALPHA BANK

Account 852 00 2101 031390

IBAN: GR47 0140 8520 8520 0210 1031 390

BIC: CRBAGRAA

Μηνιαίες Εκδόσεις

Македонска Ризница
  • ,ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΥΧΩΝ
    РАЗГЛЕДУВАЊЕ НА ПРЕТХОДНИ БРОЕВИ
  • 2016 (147)
  • 2015 (416)
  • 2014 (404)
  • 2013 (377)
  • 2012 (372)
  • 2011 (323)
  • 2010 (202)