Αρχεία | 2013

65 ГОДИНИ МАКЕДОНСКИ ИНСТИТУТ ЗА НАЦИОНАЛНА ИСТОРИЈА 65 ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Το Ινστιτούτο Εθνικής Ιστορίας της Δημοκρατίας της Μακεδονίας (ИНИ), φέτος γιορτάζει τα 65 χρόνια ύπαρξής του. Λόγος γίνεται για το παλαιότερο ίδρυμα, το οποίο παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στη μελέτη της μακεδόνικης ιστορίας, την καταγωγή του μακεδόνικου λαού και των εθνικών ομάδων που ζούσαν και ζουν στην περιοχή αυτή. Πρόκειται για το πρώτο επιστημονικό ίδρυμα του σύγχρονου μακεδόνικου κράτους. Υπάρχει από το 1948 και η απόφαση ίδρυσής του είχε παρθεί στο Συνέδριο του АСНОМ (ΑΣΝΟΜ – Αντιφασιστική Συνέλευση Λαικής Απελευθέρωσης της Μακεδονίας) το 1944.

Με αφορμή τα 65 χρόνια της ίδρυσης του Ινστιτούτου αυτού και εκατό χρόνια από τους Βαλκανικούς Πολέμους, στις 4 και 5 Νοεμβρίου 2013, στο Πρυτανείο του Πανεπιστημίου Σβέτι Κίριλ ι Μέτοντι, έλαβε χώρα Διεθνές Συνέδριο με θέμα Βαλκάνια, άνθρωποι, πόλεμοι και ειρήνη“.

Ο διευθυντής του ИНИ, Драги Ѓоргиев – Ντράγκι Γκεοργκίεβ, τόνισε ότι το συνέδριο έχει διεπιστημονικό χαρακτήρα, επειδή με το τίτλο του Βαλκάνια, άνθρωποι, πόλεμοι και ειρήνη αφυπνίζει το ενδιαφέρον πλατύτερου φάσματος επιστημώνων, όπως ανθρωπολόγων, εθνολόγων, γλωσσολόγων κτλ. οι οποίοι θα μπορούν να δώσουν την άποψή τους για τους πολέμους στα Βαλκάνια από διαφορετική οπτική γωνία.

Ο Πρόεδρος του МАНУ (ΜΑΝΟΥ – Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών της Μακεδονίας), ακαδημαικός Владо Камбовски – Βλάντο Κάμποβσκι, είπε ότι αυτή είναι μια μεγάλη μέρα για τη μακεδόνικη κοινωνική σκέψη, για το ИНИ, το οποίο την περασμένη περίοδο συνέβαλε σημαντικά στην ανάπτυξη της επιστήμης της ιστορίας στη Δημοκρατία της Μακεδονίας. Στο συνέδριο συμμετείχαν 120 επιστήμονες, από τους οποίους οι 52 ήταν από το εξωτερικό – Γαλλία, Ελβετία, Πολωνία, Ρουμανία, Ουγγαρία, Ρωσία, Βουλγαρία, Γεωργία, Αλβανία και απ΄όλες τις πρώην γιουγκοσλαβικές δημοκρατίες.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ХРАМ НА МИНХЕН ГИ ОБЕДИНУВА РЕЛИГИИТЕ ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΕΝΩΝΕΙ ΤΙΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ

(και μια είδηση διαφορετική από τις άλλες…)

Ένας από τους σπουδαιότερους ναούς για τους κατοίκους του Μονάχου της Γερμανίας, ο ιερός ναός ,,Αγίας Μαργαρίτας,, ο οποίος βρίσκεται στην εργατική συνοικία Σέντλινγκ, καθ΄όλη τη διάρκεια του έτους λειτουργεί για τους καθολικούς πιστούς. Παρ΄όλα αυτά, κάποιες ημέρες του χρόνου, αυτός ο καθολικός ναός αποτελεί το μέρος όπου συνάσσονται πιστοί της Μακεδονικής Ορθόδοξης Εκκλησίας για να προσευχηθούν και να παρακολουθήσουν τη θεία λειτουργία.

Μια από τις ημέρες αυτές είναι και η γιορτή της Κοίμησης της Θεοτόκου, όταν οι πιστοί, μαζί με τον ιερέα Μίλε Βελιάνοβσκι, κάνουν αναδιάταξη του εσωτερικού αυτού του ιστορικού καθολικού ναού.

Δεκαπέντε λεπτά της ώρας είναι αρκετά για να αναδιαταχθεί αυτός ο καθολικός ναός σε ιερό χώρο των ορθόδοξων πιστών. Ακριβώς για το λόγο αυτό, αυτός ο ναός δεν αποτελεί μέρος όπου η θρησκεία χωρίζει τους ανθρώπους, αλλά αντίθετα, τους ενώνει. Μόνο λίγα είναι τα άτομα, έξω από τον κύκλο των ορθόδοξων χριστιανών που ζουν στο Μόναχο, τα οποία γνωρίζουν ότι και άλλοι πιστοί, εκτός των καθολικών, σέβονται το ναό αυτό όσο και εκείνοι.

Ο πάτερ Βελιάνοβσκι είναι ιερέας από το 2006. Είναι υπεύθυνος για την ορθόδοξη κοινότητα των Μακεδόνων όλης της ευρύτερης περιοχής της Νότιας Γερμανίας και τελεί θεία λειτουργία σε περισσότερες πόλεις. Η Μακεδόνικη Ορθόδοξη Εκκλησία δεν καταβάλει καμία αμοιβή στην Καθολική Εκκλησία ή στην ενορία του Μονάχου για την χρήση αυτού του καθολικού ναού ως ορθόδοξο ιερό τόπο σύναξης. Ο ιερέας μας εξήγησε ότι το γεγονός αποτελεί παράδειγμα καλής θέλησης και απόδειξη των καλών σχέσεων μεταξύ των δύο εκκλησιών.

„Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα ούτε και με τους καθολικούς πιστούς. Κατά τη διάρκεια της θείας λειτουργίας, συχνά μπαίνουν στο ναό και καθολικοί πιστοί και πολλοί απ΄αυτούς είναι περίεργοι να δουν τί συμβαίνει και παραμένουν στο ναό“, μας εξήγησε ο πάτερ Βελιάνοβσκι.

Ένας καθολικός πιστός από τη Γερμανία μπήκε στο ναό ακριβώς την στιγμή που μιλούσαμε με τον ιερέα. Όταν άκουσε ότι οι Μακεδόνες έχουν λειτουργία, χαμογέλασε και μας είπε ότι στο νοσοκομείο όπου εργάζεται έχει πολλούς εργαζόμενους από τη Δημοκρατία της Μακεδονίας και ότι όλοι είναι πολύ φιλικοί και ευδιάθετοι.

Βίντεο:

Διαβάστε όλη την ιστορία στον παρακάτω σύνδεσμο: http://www.djs-summerschool.de/places/orthodox-prayers-in-the-place-of-the-sendling-christmas-slaughter

Πηγή: www.balkon3.com

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ПРОМОЦИЈА НА МАКЕДОНСКО – АЛБАНСКИ РЕЧНИК ВО ТИРАНА ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΑΚΕΔΟΝΟ – ΑΛΒΑΝΙΚΟΥ ΛΕΞΙΚΟΥ ΣΤΑ ΤΙΡΑΝΑ

Με αφορμή τα ενενήντα χρόνια από τη γέννηση του Никола Беровски – Νίκολα Μπέροβσκι, γνωστού δασκάλου και συγγραφέα για τη εθνική μακεδόνικη μειονότητα στην Αλβανία, στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο των Τιράνων, στις 21 Νοεμβρίου, έλαβε χώρα η παρουσίαση του ανατυπωμένου λεξικού του μεγάλου αυτού Μακεδόνα, με τίτλο Μακεντόνσκο-Άλμπανσκι Ρέτσσνικ (Μακεδόνικο-Αλβανικό Λεξικό) του επιμελητή της όλης εργασίας Фоте Никола – Φότε Νίκολα. Ο Φότε, ο οποίος επανεκτύπωσε το λεξικό του Μπέροβσκι, για την εφημερίδα Μακεντόνιουμ δήλωσε ότι περιέχει 10 χιλιάδες λέξεις.  “Το λεξικό εκτυπώθηκε σε 500 αντίτυπα, τα οποία θα δωριστούν στους Μακεδόνες της Αλβανίας’’ – δήλωσε ο Φότε στο Μακεντόνιουμ. Ο Νίκολα Μπέροβσκι (Μπίτολα, 1923 – Τίρανα, 1993) ήταν Μακεδόνας διανοούμενος, ο οποίος το έτος 1945 έφτασε στη Μικρή Πρέσπα ως Μακεδόνας δάσκαλος και όλα του τα χρόνια εργασίας τα πέρασε ανάμεσα στους Μακεδόνες της Αλβανίας. Πολλά χρόνια εργάστηκε ως δάσκαλος στα μακεδόνικα χωριά της Μικρής Πρέσπας και έγραψε πολλά σχολικά βιβλία στη μακεδόνικη γλώσσα για τους Μακεδόνες της Αλβανίας. Πριν ακόμη απεβιώσει, είχε γίνει θρύλος ανάμεσα στους Μακεδόνες της χώρας αυτής και προστάτης της μακεδόνικης εθνικής ταυτότητας στην Αλβανία.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ 2014

Εσύ Μπράτε ξέρεις;

Σε μερικούς μήνες θα έχουμε εκλογές  για το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο.

Μαζί με αυτές θα έχουμε και Δημοτικές και Νομαρχιακές (δηλαδή για την περιφέρεια) εκλογές.

Οι Έλληνες πολίτες μέσα σε ένα καθεστώς φόβου για τις εξελίξεις θα οδηγηθούν στις κάλπες «βρίζοντας» για τα οικονομικά χάλια.  Χωρίς κανένα πολιτικό σχέδιο ανάκαμψης, με την ανεργία πάνω από τα κεφάλια όλων των οικογενειών και με μια διάθεση «όλοι  εναντίον όλων», η κοινωνία στις 4 κάλπες που θα βρει μπροστά της, θα εκφράσει αυτό που νοιώθει. Απόγνωση και αηδία. Ενώ για όλα τα οικονομικά και πολιτικά θα ακούς ένα αλαλούμ απόψεων, προτάσεων και εκτιμήσεων, σε ένα μόνο θα υπάρχει συμφωνία των κομμάτων, ΜΜΕ και του 99% του Ελληνικού λαού. Να μην υπάρξουν άνθρωποι που να ψηφίσουν ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ!

ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ  ΚΑΙ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ.

Πάνε 20 χρόνια που στις Ευρωεκλογές  συμμετέχει και το κόμμα των Εθνικά Μακεδόνων.

Το Ουράνιο Τόξο μέσα από τις αδυναμίες και τις δυσκολίες του, κόντρα στις συκοφαντίες, στις μηνύσεις, στις διώξεις συνεχίζει να υπάρχει και να επιθυμεί να εκφράσει την χαμένη αξιοπρέπεια του Μακεδόνικου λαού.

Εσύ Μπράτε  που τόσα χρόνια τους ακούς και τους βλέπεις να συκοφαντούν και να βρίζουν, σκέφτηκες ποτέ ; Γιατί  τους ζορίζει τόσο ένα νόμιμο πολιτικό κόμμα; Στην Ελλάδα του 2013 δεν μπορεί να λειτουργεί ένα κόμμα νόμιμα;

Δεν μπορεί να έχει γραφεία; Εφημερίδα; Ραδιόφωνο; Να κάνει ομιλίες;

Σκέψου πως για όλα τα παραπάνω χρειάστηκε αγώνας, δικαστήρια και αν δεν υπήρχε η συμμετοχή του Τόξου στο Ευρωπαϊκό κίνημα της EFA  (Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία) και  η συνεχής προστασία των Ευρωπαϊκών αλλά και των διεθνών οργανισμών σίγουρα δεν θα μπορούσε να υπάρχει σήμερα κανένα κόμμα, καμιά οργάνωση.

Σκέψου Μπράτε, τι φοβούνται; Τους 50 Μακεδόνες,  τους 100 Μακεδόνες που δημόσια δηλώνουν ποιοι είναι και τι πιστεύουν; ΟΧΙ, δεν φοβούνται αυτούς. ΕΣΕΝΑ φοβούνται.

Την ψήφο σου στις ευρωεκλογές φοβούνται, Μπράτε. Την ψήφο των ανώνυμων, των πολλών, των δεκάδων χιλιάδων Μακεδόνων, που χρόνια τώρα « τους έμαθαν» να μην διεκδικούν τα απλά. Τα ελάχιστα. Τα ανθρώπινα τους δικαιώματα. DOSTA BRATE.

Μέχρι πότε θα απαγορεύουν στο σύλλογο του χωριού σου να τραγουδάει στην Μητρική Μακεδόνικη γλώσσα μας; Τα τραγούδια φοβούνται Μπράτε;  ΟΧΙ. Εσένα φοβούνται. Μην νιώσεις την χαρά της δική σου λαλιάς.

Μην νιώσεις περήφανος για την ιστορία σου, την παράδοση σου, τους προγόνους σου.

Όσο τους ανέχεσαι και όσο τους φοβάσαι τόσο η τηλεόραση τους ΔΕΝ θα δείχνει κανένα δικό μας τραγούδι. Αυτή η πολιτική της απαγόρευσης της χρήσης της μητρικής Μακεδόνικης γλώσσας μας είναι ένα μόνο παράδειγμα –ίσως το πιο χαρακτηριστικό- των σχεδίων που αναπτύσσει η πατρίδα μας ενάντια στους Μακεδόνες.

Σκέψου Μπράτε , πως για να μπορέσουμε  σε μερικές δεκάδες Μακεδόνικων χωριών να τραγουδήσουμε τα τραγούδια μας δημόσια χρειάστηκε η ψυχή των χωριανών και η βοήθεια από την Ευρώπη. Χρειάστηκαν καταγγελίες σε διεθνή φόρα, επισκέψεις Ευρωβουλευτών και καθηγητών από την Ευρώπη για να μπορέσουμε να τραγουδήσουμε δημόσια! Μπράτε, σίγουρα θα μπορούσαν να γίνουν περισσότερα.

Εύκολα γίνετε η κριτική στις αδυναμίες μας και πάντα υπάρχουν δυνατότητες για περισσότερα.

Σκέψου όμως. Εσύ βοήθησες; Έδωσες ένα χέρι βοήθειας; Συμμετείχες;

Εύκολα λέμε δεν ψήφισαν πολλοί  το Βινόζιτο αλλά σκέψου τι έκανες ΕΣΥ την ώρα της κάλπης;

Μπράτε… σκέψου.

Ή θα ψηφίσεις στις ευρωεκλογές όπως οι υπόλοιποι Έλληνες πολίτες, δηλαδή για να μοιραστούν τα μεγάλα κόμματα τους 21 ευρωβουλευτές που δικαιούται η Ελλάδα. Ή θα ψηφίσεις σαν Μακεδόνας.

Ακόμα και αν δεν συμφωνείς 100% με τις επιλογές του Βινόζιτο  ξέρεις καλά πως η ψήφος μπορεί και πρέπει να είναι ψήφος διαμαρτυρίας για την σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα.

Ψήφος διαμαρτυρίας για όσα σχεδίασαν και έπραξαν δεκαετίες τώρα ενάντια στους Μακεδόνες της Ελλάδας. Ψήφος διαμαρτυρίας για τον αποκλεισμό της Μακεδόνικης γλώσσας από τα ΜΜΕ και το κράτος. Ψήφος διαμαρτυρίας για την εγκατάλειψη των χωριών μας και των ανθρώπων μας. Και επειδή η ψήφος δεν μπορεί να είναι μόνο για διαμαρτυρία σκέψου τον πανικό τους αν υπάρχει αύξηση των ψήφων του Ουράνιου Τόξου.

Σκέψου Μπράτε και μην τους κάνεις το χατήρι. Διαμαρτυρία μπορεί να υπάρξει και στις άλλες κάλπες δημοτικές και περιφερειακές. Στις ευρωεκλογές για τους Μακεδόνες υπάρχει και η δυνατότητα ψήφου αξιοπρέπειας.

GORE GLAVATA , BRATE. SOLUN, MORE SOKOL

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ЕДНА НОВА ВЕЛЕ-СИЛА – ΜΙΑ ΝΕΑ ΥΠΕΡΔΥΝΑΜΗ

Η φωτογραφία δείχνει το Μακεδόνα καλαθοσφαιριστή Перо Антиќ – Πέρο Άντιτς, τον πρώτο Μακεδόνα που συμμετέχει στο NBA πρωτάθλημα των ΗΠΑ, στην ομάδα των Atlanta Hawks και η κάρτα παρουσίασής του γράφει: ΠΕΡΟ ΑΝΤΙΤΣΣ, καταγωγή από τη Δημοκρατία της Μακεδονίας, πρώτος, γεννημμένος στη Δημοκρατία της Μακεδονίας, παίχτης του NBA, παίζει επαγγελματικά στην Ευρώπη από το 1999.

Εεε, μάλλον πρόκειται για ,,πληρωμένους πράκτορες των Σκοπίων και του Σόρος,,. Τέτοιοι πρέπει να είναι αυτοί οι υπεύθυνοι του NBA και της αμερικανικής τηλεόρασης. Τελικά, εάν το σκεφτούμε λογικά, αυτά τα ,,Σκόπια,, έχουν χιλιάδες ,,πληρωμένους πράκτορες,, στην Ελλάδα (βλέπε Ουράνιο Τόξο), πληρώνουν κανάλια και πρωταθλήματα μπάσκετ, οργανισμούς της Ευρώπης, εφημερίδες, καθηγητές πανεπιστημίων, άλλους ,,πράκτορες,, σε Αλβανία και Βουλγαρία, ,,διασπορές,, σε Αυστραλία και Καναδά, καταφέρνουν να ,,κλέψουν,, ιστορία άλλων χωρών… άρα πρέπει στην ουσία να πρόκειται για μια υπερδύναμη (βλέπε ΗΠΑ και Ρωσία)… Έτσι δεν είναι;;;

Голем поздрав !!!

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

БРАЌА МАКЕДОНЦИ ВЕ ПОЗДРАВУВАМ

(Μετάφραση από τη μακεδόνικη γλώσσα)

Σεβαστή συντακτική επιτροπή της Нова зора, Σας παρακαλώ να δημοσιεύσετε την σύντομη αυτή επιστολή μου, με την οποία επιθυμώ να χαιρετήσω εσάς και τους αναγνώστες σας και όλα τα μέλη και ακτιβιστές του Виножито – Ουράνιο Τόξο.
Αγαπητά αδέρφια Μακεδόνες. Θα ήθελα εξ ονόματος του κόμματος των Μακεδόνων στη Βουλγαρία ОМО „Илинден“-ПИРИН όλους αδελφικά να χαιρετήσω, για το θάρρος σας, την επιμονή και την υπομονή, γι΄αυτό που δεν παραιτήστε απ΄αυτό που είστε! Μακεδόνες!   Οι Μακεδόνες της Μακεδονίας του Πίριν, με μεγάλο ενδιαφέρον αναμένουν την κάθε είδηση που καταφτάνει από σας και προσεκτικά παρακολουθούν τον αγώνα σας. Όχι μόνο επειδή πολλοί εδώ είναι εκδιωγμένοι από το ελληνικό τμήμα της Μακεδονίας, αλλά και επειδή η επιμονή σας, κάθε έργο που κάνετε, μας δίνει θάρρος και πίστη ότι μπορούμε να επιβιώσουμε και να νικήσουμε στον αγώνα μας για εθνική αναγνώριση και ανθρώπινα δικαιώματα. Να ξέρετε ότι δεν είστε μόνοι σας και ότι ο αγώνας σας σημαίνει πολλά για όλους τους Μακεδόνες, όπου αυτοί και εάν ζουν. Δίνει ελπίδα σε πολλούς ανθρώπους.

Η κατάστασή μας εδώ είναι παρόμοια με τη δική σας – ζούμε σε κράτος που ισχυρίζεται ότι οτιδήποτε μακεδόνικο είναι βουλγάρικο. Όπως και η Ελλάδα ότι μακεδόνικο το κάνει ελληνικό.  Δεν παραδινόμαστε και δεν παραιτούμαστε και έτσι δεν είστε μόνοι σας στον αγώνα. Ότι είναι δικό μας θα έρθει με δικές μας προσπάθειες!

Горе главата – Γκόρε γκλάβατα – Ψηλά το κεφάλι!

Стојко Стојков – Στόικο Στόικοβ, συμπρόεδρος του ΟΜΟ „Ίλιντεν“-ΠΙΡΙΝ

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Η μόνη λύση

Στις αρχές του περασμένου μήνα κατάφερα επιτέλους να βρεθώ μετά από σχεδόν ένα χρόνο στην περιοχή της Φλώρινας/Λέρινσκο, ένα μέρος

Του Γιώργου Ν. Παπαδάκη

Του Γιώργου Ν. Παπαδάκη

που υπεραγαπώ, για πολλούς και διάφορους λόγους. Πρώτα και πάνω από όλα για τους ανθρώπους του αφού οι καλύτεροι μου φίλοι ζουν εκεί. Μετά, είναι αυτό το εκπληκτικό πακέτο αναψυχής και απόδρασης στη φύση που προσφέρει αυτό το μικρό αλλά μαγικό κομμάτι γης. Πιστέψτε με, μέσα σε 2 μόλις μέρες το απόλαυσα πλήρως ξεκινώντας από τις καταπληκτικές μακεδόνικες πίτες της Δόμνας από το Λάζενι/Μεσονήσι και φτάνοντας στις κορυφές του νότιου Πελίστερ (Μπέλα Βόντα, Κρίβι Κάμεν, Κίτσεβο κ.α.). Καθότι φανατικός φίλος του βουνού, είχα για μια ακόμα φορά την ευκαιρία να ξεκινήσω από το Ράκοβο/Κρατερό και μέσω του δασικού δρόμου μήκους 17 χιλιομέτρων να φτάσω μέχρι το Γκέρμαν/Άγιος Γερμανός της Πρέσπας. Η θέα από τις κορυφές προς την Πρέσπα, το Βίτσο/Βίτσι, το Πελαγκόνσκο Πόλε/πεδιάδα της Πελαγονίας και το Καιμάκτσαλαν απλά κόβει την ανάσα. Το μοναδικό βουνό αυτό είναι τόσο «γλυκό» και τόσο φιλικό μέσα στην αγριάδα του που πραγματικά δεν θέλεις να κατέβεις.

Ήταν το καλυτερο τονωτικό για την διάθεσή μου που δεν ήταν και η καλύτερη, Πριν πάρω-κυριολεκτικά- τα βουνά είχα κάνει μια μικρή βόλτα από την αγορά του Λέριν/Φλώρινα. Σάββατο πρωί και η κατάσταση ήταν απογοητευτική. Ελάχιστοι άνθρωποι στους δρόμους, άδεια ή κλειστά καταστήματα, κατάθλιψη. Μίλησα με κάποιους καταστηματάρχες, γνωστούς μου: ¨Μα δε βλέπεις, τι να σχολιάσω εγώ; Η Φλώρινα, πάει, έσβησε. Κανείς δεν ενδιαφέρεται για εμάς εδώ αλλά το χειρότερο είναι ότι ούτε εμείς οι ίδιοι δεν ενδιαφερόμαστε για τον εαυτό μας.”

Σκεφτόμουν τα λόγια αυτά και την εικόνα που είχα μόλις δει όταν ανέβαινα από το Ράκοβο προς την κορυφή Κρίβι Κάμεν στα 2182 μέτρα. Είχα μόλις αφήσει τον δασικό δρόμο που είναι βατός μόνο από τετρακίνητα και ανηφόριζα-ολομόναχος εννοείται-προς τα πάνω. Σκεφτόμουν πως παρόμοιο τοπίο υπάρχει μόνο στις Άλπεις και με στεναχωρούσε η σκέψη ότι οι ομοιότητες σταματούν εκεί. Γιατί άραγε; Δεν θα μπορούσαμε κι εμείς να αναδείξουμε αυτά τα 17 χιλιόμετρα ορεινού δασικού δρόμου που σε κάποια σημεία φτάνει ή και ξεπερνά τα 2000 μέτρα υψόμετρο; Γιατί να μην  είναι αυτός ο δρόμος η δική μας Hochalpenstrasse; Τι έκαναν παραπάνω οι Αυστριακοί, οι Ελβετοί, οι Γερμανοί, οι Σλοβένοι, οι Ιταλοί, οι Γάλλοι; Απλούστατα είδαν τη μοναδική ευκαιρία να αναδείξουν το εκπληκτικό τουριστικό προιόν των Άλπεων και το έκαναν με κάθε δυνατό τρόπο. Αξιοποιώντας τα ορεινά περάσματα, ανοίγωντας και συντηρώντας δρόμους ακόμα και μέσα σε εθνικά πάρκα ώστε να υπάρχει εύκολη πρόσβαση σε σημεία εξωπραγματικής ομορφιάς όπως π.χ. οι αλπικοί παγετώνες.

Θα σας δώσω δύο παραδείγματα και τα συμπεράσματα δικά σας. Το εθνικό πάρκο Grossglockner στις αυστριακές Άλπεις και ο ορεινός δρόμος  που οδηγεί σε αυτό δέχονται κάθε χρόνο σχεδόν 2 εκατομμύρια επισκέπτες. Ο δρόμος έχει διόδια ύψους 23 ευρώ για τα αυτοκίνητα και 17 ευρώ για τις μοτοσυκλέτες, τα οποία όχι μόνο αρκούν για τη συντήρησή του (μην ξεχνάτε ότι μιλάμε για υψόμετρα πολύ πάνω από τα 2000 μέτρα) αλλά φτάνουν και περισσεύουν και για να συντηρείται ολόκληρο το εθνικο πάρκο. Και αν σας φαίνονται πολλά, απλά σκεφτείτε ότι μιλάμε για έναν χώρο μοναδικού φυσικού κάλλους στην καρδιά των Άλπεων όπου εκτός των παγετώνων, ο επισκέπτης έχει την ευκαιρία να συναντήσει σπάνια είδη ζώων και αρπακτικών καθώς και μοναδική χλωρίδα. Αυτά είναι τα άμεσα έσοδα του εθνικού δρυμού Grossglockner που όμως λόγω του μεγάλου αριθμού επισκεπτών μέσα σε μόλις 7 μήνες το χρόνο (τους υπόλοιπους 5 η Hochalpenstrasse παραμένει κλειστή λόγω χειμώνα), έχει δημιουργήσει μια τεράστια τουριστική βιομηχανία στις γύρω περιοχές με ετήσιο τζίρο-κρατηθείτε- άνω των 4 δισεκατομμυρίων ευρώ που αφορά σε φαγητό, διανυκτερεύσεις, αθλητικές δραστηριότητες και αγορά τουριστικών ειδών.

Αν παρόλα αυτά το παράδειγμα αυτό σας φαίνεται κάπως τραβηγμένο για τα δικά μας δεδομένα, υπάρχει και δεύτερο. Το αλπικό ορεινό πέρασμα Jaufenpass/Passo Giovo βρίσκεται στο αυτόνομο Νότιο Τιρόλο και στα 2094 μέτρα υψόμετρο, ανάλογο δηλαδή με εκείνο του «δικού μας» δασικού δρόμου Ράκοβο-Γκέρμαν. Είναι ανοικτό όλο το χρόνο-το χειμώνα εν τούτοις μόνο 10 ώρες ημερησίως και μόνο όταν οι καιρικές συνθήκες το επιτρέπουν- και αποτελεί εναλλακτική λύση για να φτάσει κάποιος στην πόλη του Μεράν ερχόμενος από τον πολυσύχναστο αυχένα του Μπρένερ στα ιταλο-αυστριακά σύνορα. Παρότι δεν έχει διόδια, όπως και η συντριπτική άλλωστε πλειοψηφία των ορεινών διαβάσεων στις Άλπεις, ο δρόμος είναι άριστα συντηρημένος μέσω του ειδικού κονδυλίου που διαθέτει ετησίως η τοπική κυβέρνηση. Λόγω των ανωτέρω αλλά και εξαιτίας της απαρράμιλης φυσικής ομορφιάς, ο δρόμος προσελκύει κάθε χρόνο πάνω από 250.000 επισκέπτες, για την εξυπηρέτηση των οποίων φροντίζουν δεκάδες εστιατόρια και ξενοδοχεία κατά μήκος των 22 χιλιομέτρων του. Παράλληλα, το ορεινό πέρασμα χρησιμοποιείται κατά τους καλοκαιρινούς μήνες από ποδηλατικές ομάδες που καταφθάνουν από όλη την Ευρώπη για προετοιμασία ενώ είναι η 6η δημοφιλέστερη αλπική διαδρομή για τους δικυκλιστές, σύμφωνα τουλάχιστον με τα στοιχεία του γερμανικού Συνδέσμου Οδηγών Μοτοσυκλέτας (BVDM).

Θα συμφωνήσετε μαζί μου ότι οι φίλοι μας οι Νοτιοτιρολέζοι, με την συνδρομή και την υποστήριξη του ιταλικού κράτους, δεν έκαναν τίποτα το εξωπραγματικό.Αξιοποίησαν απλώς αυτά που η φύση πλουσιοπάροχα τους έδωσε. Γιατί δε μπορούμε να κάνουμε κι εμείς το ίδιο για το Λέρινσκο/Φλώρινα; Τμήμα του νότιου Πελίστερ/Βαρνούντα είναι ήδη ενταγμένο στο δίκτυο Natura 2000. Γιατι δε ζητάμε να γίνει εθνικός δρυμός, όπως είναι ήδη το υπόλοιπο Πελίστερ, η Μπάμπα πλάνινα, στη Δημοκρατία της Μακεδονίας; Ακόμα και η κεντρική διοίκηση το αρνηθεί, δε μπορεί άραγε ο δήμος Φλώρινας να βάλει στα άμεσα σχέδιά του την ανακατασκευή του δασικού δρόμου Ράκοβο-Γκέρμαν στα πρότυπα της Hochalpenstrasse ή του Jaufenpass; Κοινοτικά κονδύλια για τέτοιου είδους προγράμματα είναι πάντοτε διαθέσιμα. Που είναι η διαφήμιση της περιοχής ως τουριστικού προορισμού όχι μόνο στο εσωτερικό αλλά κυρίως στη Μπίτολα που απέχει 20 χιλιόμετρα; Αν δεν το έχουμε καταλάβει, επειδή δυστυχώς δε μπορούμε-ακόμα- να φέρουμε μαζικά Γερμανούς στο Λέρινσκο/Φλώρινα, η μόνη ελπίδα μας για ανάκαμψη είναι οι γειτονές μας Μακεδόνες. Πότε επιτέλους η γλωσσική και εθνική ιδιαιτερότητα της περιοχής θα χρησιμοποιηθεί ως μοχλός ανάπτυξής της και όχι ως βαρίδι που την καταδικάζει στην αιώνια απαξίωση; Το παράδειγμα του Νοτίου Τιρόλου είναι απόλυτα διδακτικό και ως προς αυτό.Για να πάρεις όμως κάτι πρέπει και να το ζητήσεις. Πρέπει να έχεις μια τοπική αρχή που να έχει όραμα και συγκεκριμένο σχέδιο ανάπτυξης και όχι πομφόλυγες. Να ορθώνει ανάστημα και να μη λέει «ναι σε όλα». Είδαμε πως κατάντησαν την περιοχή όλοι αυτοί που τη διοίκησαν μέχρι τώρα.Είδαμε πως κατέληξαν όλες οι περιοχές με μακεδονόφωνο πληθυσμό στη χώρα. Οι δημοτικές εκλογές πλησιάζουν. Αν αυτό δεν αλλάξει και τώρα που έχουμε φτάσει στον πάτο, τότε μάλλον έχει δίκιο ο φίλος μου ο καταστηματάρχης. Δεν ενδιαφερόμαστε ούτε για τον εαυτό μας.

ΥΓ: Στη σύντομη περιήγησή μου από το Ράκοβο στο Γκέρμαν, συνάντησα, μέρα Σάββατο, όλες κι όλες 6 ψυχές. Ένα μαντρόσκυλο που γρήγορα έγινε ο καλυτερός μου φίλος μετά την πίτα που μοιραστήκαμε και 5 ανθρώπους. Δεν χρησιμοποίησα ούτε μια ελληνική λέξη. Ακόμα και ο σκύλος στα μακεδόνικα ήταν εκπαιδευμένος. Τα συμπεράσματα, για άλλη μια φορά, δικά σας.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ГРЧКИОТ ПРОПАГАНДЕН ТРИАГОЛНИК ВО МАКЕДОНИЈА ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΤΙΚΟ ΤΡΙΓΩΝΟ ΣΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

(Δραγούμης – Καραβαγγέλης – Μελάς)

Η κυβέρνηση των Αθηνών υπό την πίεση της ενισχυμένης δραστηριότητας των ελληνικών εθνικιστικών παραγόντων σε Μακεδονία και Ελλάδα, όπως και της, σύμφωνα μ΄αυτούς, „εκπληκτικής“ γρήγορης ανάπτυξης του μακεδόνικου επαναστατικού κινήματος, αναγκάστηκε να λάβει πιο ενεργή στάση σχετικά με το μακεδόνικο ζήτημα. Ο Καραβαγγέλης στα απομνημονεύματά του είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ως αποτέλεσμα των δραστηριοτήτων της ελληνικής προπαγάνδας στη Μακεδονία και τις υποτιθέμενες „μαζικές δολοφονίες Ελλήνων… άρχισε να ξυπνά το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης στην Ελλάδα“.  Οι ελληνικοί προπαγανδιστικοί παράγοντες στη Μακεδονία, με την υποστήριξη των εθνικιστικών κύκλων της Ελλάδας, με δική τους πρωτοβουλία άρχισαν να οργανώνουν τον αγώνα ενάντια στο ВМРО. Είχαν δημιουργήσει ένα εθνικό-προπαγανδιστικό τρίγωνο: Αθήνα – Μπίτολα – Κόστουρ (Καστοριά), το οποίο αυτόβουλα ξεκίνησε να βρίσκει τρόπους και να ετοιμάζει πλάνα για οργανωμένη δράση ενάντια στο μακεδόνικο επαναστατικό κίνημα.

Ο Γερμανός Καραβαγγέλης και οι φίλοι και συνεργάτες του, οι Οθωμανικές αρχές

Ο Γερμανός Καραβαγγέλης και οι φίλοι και συνεργάτες του, οι Οθωμανικές αρχές

Στη Μπίτολα, με την σύμπλεξη και δράση σχετικά με τα „εθνικά ζητήματα“ εξέχουσα θέση έλαβε ο Ίωνας Δραγούμης, ο οποίος το Νοέμβριο του 1902 είχε οριστεί γραμματέας του ελληνικού προξενείου στη Μπίτολα, θέση που του επέτρεπε μεγάλη ελευθερία δράσης.  Παράλληλα με τις καθημερινές του υποχρεώσεις, ο Δραγούμης μελετούσε τις εκθέσεις του προξένου Πεζά που είχε στείλει στο ελληνικό υπουργείο εξωτερικών. Μέσω αυτών έλαβε γνώση της πραγματικής κατάστασης στο Βιλαέτι της Μπίτολα και όπως έγραψε και ο ίδιος,  „την γρήγορη εκτός ελέγχου κατάσταση“ των πραγμάτων για την ελληνική προπαγάνδα.  Ενισχυμένη δράση από πλευράς του παρατηρήθηκε από το Μάρτιο του 1903, περίοδος που ξεκίνησε να „επιστρατεύει“ για τις ελληνικές υπηρεσίες: „ιερείς, δάσκαλους, γιατρούς“,  στην ουσία τον καθένα που θεωρούσε κατάλληλο για τον αγώνα „διάσωσης του ελληνισμού“ στη Μακεδονία. Σύντομα ίδρυσε την οργάνωση „Άμυνα“, η οποία δρούσε κυρίως σε περιοχές με ελληνικό, βλάχικο ή εξελληνισμένο πληθυσμό της νότιας Μακεδονίας. Κέντρο της οργάνωσης προβλεπόταν να είναι η Μπίτολα, με σκοπό το ελληνικό κράτος να μην υποστεί πιέσεις, να μην φαίνεται δηλαδή άμεση σύνδεση με την επίσημη Αθήνα. Λόγος γινόταν για κύκλους λίγων ατόμων, απομονωμένων σε ορισμένα κατοικημένα μέρη, προσωπικά διορισμένα από το Δραγούμη.

Μετά το τέλος του ελληνο-τουρκικού πολέμου (1897) και την αποτυχία της „Εθνικής Εταιρίας“, ομάδα νέων Ελλήνων αξιωματικών συνέχισαν να δρουν στην κατεύθυνση της  „άμυνας του ελληνισμού στη Μακεδονία“. Ήταν ταυτόχρονα και τμήμα της „Επικουρικής των Μακεδόνων Επιτροπής“ και η ομάδα αποτελούταν από τους Γεώργιο Τσόντο-Βάρδα, Κωνσταντίνο Μαζαράκη, Αλέξανδρο Κοντούλη, Γεώργιο Κατεχάκη-Ρουβά κ.α. αλλά περισσότερο για την αφοσίωση στο ,,έργο,, είχε ξεχωρίσει ο Πάυλος Μελάς. Μεγάλη σημασία για την παραπέρα δράση του Μελά είχε ο γάμος του με τη Ναταλία Δραγούμη. Όπως αυτή είχε γράψει, στο σπίτι του πατέρα της Στέφανου Δραγούμη όλες οι συζητήσεις που γίνονταν είχαν σχέση με τη Μακεδονία και ότι πάντοτε στο σπίτι υπήρχαν πολλοί άνθρωποι. Ο Μελάς από τα νιάτα του ήταν μέλος της ,,Εθνικής Εταιρίας,, και είχε λάβει το αξίωμα του ανθυπολοχαγού, ενώ το στρατιωτικό του καθήκον το εκτελούσε στην υπηρεσία κρυπτογράφησης στα βόρεια σύνορα της Ελλάδας. Την πρώτη περίοδο δράσης σ΄αυτή την ομάδα, κύριος σκοπός τους ήταν να βρουν χρημοτοδότηση για την ελληνική προπαγάνδα στη Μακεδονία και ο Μελάς συνέχισε να χρησιμοποιεί το κύρος και τις γνωριμίες του πεθερού του, Στέφανου Δραγούμη.

Ο Γερμανός Καραβαγγέλης, σύμφωνα με την ελληνική ιστοριογραφία, ,,αποτελούσε το γρανάζι για την έναρξη της ένοπλης κινητοποίησης“, ενώ ο Ίωνας Δραγούμης και ο Παύλος Μελάς ήταν „οι πρώτοι που έδωσαν τα πάντα για την απόφαση βοήθειας του βασανισμένου ελληνισμού στη Μακεδονία“. Ο Δραγούμης, με τον ερχομό του στη Μπίτολα, αποτέλεσε τον κρίκο σύνδεσης της ιδέας για ένοπλο αγώνα ενάντια στο μακεδόνικο επαναστατικό κίνημα, ενάντια στο μακεδόνικο λαό που προσπαθούσε να κερδίσει την ελευθερία του. Αυτός εκτελούσε την αλληλογραφία και τον συντονισμό ανάμεσα στις εθνικιστικές ομάδες στη Μακεδονία και την Ελλάδα. Ο Δραγούμης μαζί με τον Μελά, στο μητροπολίτη Κόστουρσκο (Καστοριάς) Καραβαγγέλη, βρήκαν το πρόσωπο μέσω του οποίου ευκολότερα θα υλοποιούσαν τα σχέδιά τους για σύσταση τοπικών μισθοφορικών ένοπλων ομάδων, αλλά και αποστολή τέτοιων ομάδων από την Ελλάδα στη Μακεδονία.

Σε επιστολή προς το Μελά, στις 23 Ιανουαρίου 1903, ο Δραγούμης είχε τονίσει ότι αν ήθελαν να πετύχει η προσπάθειά τους, έπρεπε να ,,δουλέψουν,, στη Μακεδονία και ότι αυτός και ο Καραβαγγέλης ήδη δρούσαν ,,όπως μπορούσαν,, αλλά ήταν αναγκαία και ,,δουλειά στην Ελλάδα,,. Επίσης, συμπέρανε ότι „και για τις δύο δουλειές χρειάζονται χρήματα“. Στην συνέχεια της επιστολής, ο Δραγούμης έδειξε

Ίωνας Δραγούμης

Ίωνας Δραγούμης

ενδιαφέρον για την κατάσταση στην Αθήνα σχετικά με το μακεδόνικο ζήτημα, αλλά επίσης συμβούλεψε το Μελά σε ποιές κατευθύνσεις θα έπρεπε να εξελίσσονται οι δραστηριότητές τους. Ο Μελάς τον ρώτησε:  „Τί γίνεται με την ομάδα, θα συσταθεί; Συστάθηκε; Λεφτά υπάρχουν; Εάν υπάρχουν κρατήστε ένα ποσό για να αγοράσουμε όπλα, μπορεί αργότερα να μας χρειαστούν…εάν υπάρχει ομάδα, μπορείς αργότερα να πεις την ιδέα για πιθανή ανάγκη οπλισμού σαν αυτή να ήταν δική σου. Τώρα φροντίστε, πρώτα, να οργανώσετε δημοσιογραφικό αγώνα για τα ελληνικά συμφέροντα στην Ευρώπη, δηλαδή να έχετε χρήματα για να εξαγοράσετε ξένες εφημερίδες  και πρόσωπα… Και εγώ είμαι έτοιμος [να γράφω] και η Νάτα [η σύζυγός του] μπορεί να γράφει, εγώ θα στέλνω πληροφορίες… Δεύτερο, νε έχετε χρήματα τα οποία θα έχουμε στη διάθεσή μας οποιαδήποτε στιγμή“. Με τον τρόπο αυτό τέθηκαν οι βασικές κατευθύνσεις δράσης της ελληνικής προπαγάνδας ενάντια στο ΒΜΡΟ και την προσπάθεια του μακεδόνικου λαού για δίκαια και ελευθερία. Τέθηκαν και στη Μακεδονία αλλά και στην Ελλάδα, μεταξύ άλλων και μέσω της κατάλληλης, σύμφωνα με το Δραγούμη, προβολής του ,,ελληνισμού,, της Μακεδονίας ενωπίω της ευρωπαικής κοινής γνώμης. Ο βασικός τους δηλαδή στόχος ήταν να πείσουν και την Ελλάδα και την Ευρώπη ότι στη Μακεδονία υπήρχε και ελληνικός πληθυσμός!!!

Στις επόμενες επιστολές που έστειλε στο Μελά, ο Δραγούμης κατεύθυνε την προσοχή προς της οργάνωσης της ένοπλης δράσης ενάντια στο ΒΜΡΟ, δηλαδή ενάντια στην προσπάθεια του μακεδόνικου λαού, τη δράση του Καραβαγγέλη και τις αναλύσεις για τους σκοπούς και τις δραστηριότητες του μακεδόνικου επαναστατικού κινήματος. Ο Δραγούμης θεωρούσε ότι έπρεπε να δράσουν ενάντια στο μακεδόνικο κίνημα μέσω ένοπλων ομάδων οι οποίες θα είχαν συσταθεί από εξαγορασμένο τοπικό πληθυσμό. Σε επιστολή που είχε στείλει στο Μελά, στις 6 Φεβρουαρίου 1903, έγραψε: „δεν πρέπει να στείλουμε ένοπλες ομάδες από την Ελλάδα, πρέπει να τις δημιουργήσουμε εδώ (Μακεδονία). Ευτυχώς ξεκινήσαμε πριν περισσότερους μήνες (σχεδόν χωρίς λεφτά)… τα χρήματα που μου έστειλες χρειάζονται για να συνεχίσουμε προσωρινά την άμυνα των χωριών της Καστοριάς. Ο μητροπολίτης εκεί είναι ο μοναδικός πατριώτης ανάμεσα στους υπόλοιπους μητροπολίτες και εργάζεται με ενθουσιασμό“. Αντίθετα με την επιθυμία του Καραβαγγέλη να σταλθούν από την Ελλάδα στη Μακεδονία ένοπλες ομάδες, η θέση του Δραγούμη ήταν διαφορετική. Αυτός θεωρούσε ότι αρκούν οι τοπικές μισθοφορικές ομάδες, έτσι όπως τις είχε δημιουργήσει ο Καραβαγγέλης. Από την επιστολή φαίνεται ξεκάθαρα ότι σκοπός του ήταν να διατηρήσει τις υπάρχουσες ένοπλες ομάδες ή να δημιουργήσει νέες, με χρήματα που θα έφταναν από την Ελλάδα. Δεν είναι όμως σαφές από ποιόν αυτές οι ένοπλες ομάδες θα „προστάτευαν“ το μακεδόνικο πληθυσμό στο Κόστουρσκο (περιοχή Καστοριάς);! Αφού ήταν γνωστό ότι ο Καραβαγγέλης και οι συνεργάτες του δεν είχαν ως στόχο αγώνα ενάντια στις οθωμανικές αρχές, όπως και το γεγονός ότι δρούσαν σε χώρο που δε ζούσε καθόλου ελληνικός πληθυσμός, είναι ξεκάθαρο το πώς ο Δραγούμης φανταζόταν την ,,προστασία,, δηλαδή τον ,,αγώνα,, της ελληνικής προπαγάνδας στη Μακεδονία. Αγώνας ενάντια στους Μακεδόνες και το ΒΜΡΟ. Την περίοδο που ο μακεδόνικος λαός είχε συσπειρωθεί γύρω από την πλατφόρμα του ΒΜΡΟ, ο Δραγούμης ήθελε να προκαλέσει διάσπαση ανάμεσα στο μακεδόνικο πληθυσμό. Προσπάθησε μάλιστα να δείξει και εθνική διαφορετικότητα μεταξύ των Μακεδόνων επί εκκλησιαστική βάση.  Τους πατριαρχικούς Μακεδόνες τους ανακήρυξε Έλληνες, ενώ τους εξαρχικούς Μακεδόνες τους ανακήρυξε Βούλγαρους, συμπεριλαμβάνοντας και το ΒΜΡΟ, παρουσιάζοντάς το ως όργανο της βουλγαρικής κυβέρνησης. Από την άλλη πλευρά,  υποτίμησε τη δύναμη του μακεδόνικου επαναστατικού κινήματος την περίοδο πριν την Επανάσταση του Ίλιντεν, ιδιαίτερα την άριστη οργάνωση των μακεδόνικων τσσετών στην περιοχή του Κόστουρ (Καστοριάς).

Ο Δραγούμης σε επιστολή του στις 27 Φεβρουαρίου 1903, παρουσίασε στο Μελά τους σκοπούς του ΒΜΡΟ. Αναλύοντας την κατάσταση συνειδητά, κατέληξε στο συμπέρασμα: „Οι τσσέτες (ένοπλες ομάδες) του Κομιτέτου [ΒΜΡΟ] βρίσκονται παντού και δεν σκέφτονται να ακούσουν τους Ρώσους και τις Μεγάλες Δυνάμεις, οι οποίες τους συμβουλεύουν για ειρήνη. Μάλιστα τώρα είναι πιο ενεργοί από νωρίτερα… δεν θέλουν να κάνουν τη Μακεδονία βουλγαρική, αλλά θέλουν αυτόνομο κράτος και βασικό τους σύνθημα είναι ,,Η Μακεδονία στους Μακεδόνες,,. Ο Δραγούμης, στην συνέχεια της επιστολής, αναγνωρίζοντας την ενότητα του μακεδόνικου λαού γύρω από το πρόγραμμα του ΒΜΡΟ, συμπέρανε „ότι αναγκαία είναι η ,,προστασία,, των πατριαρχικών χωριών επειδή μεγάλος αριθμός απ΄αυτά προσελκύονται από πλευράς επαναστατικού κινήματος“.

Σε κάθε περίπτωση, μια από τις δραστηριότητες αυτού του τριγώνου ήταν η προμήθεια όπλων για τις ανάγκες της ελληνικής προπαγάνδας στη Μακεδονία. Στην αρχική περίοδο, με χρήματα από την Ελλάδα, αγόραζαν τον οπλισμό συνήθως στη Μακεδονία μέσω καναλιών λαθρεμπορίου, ενώ η αποστολή όπλων από την Ελλάδα, σύμφωνα με το Μελά, ήταν „αδύνατη…, αυτή την στιγμή η κυβέρνηση το έχει αυστηρά απαγορέψει“. Ο Μελάς για την κατάσταση αυτή στην Ελλάδα συμβούλεψε το Δραγούμη να ενημερώσει και τον Καραβαγγέλη. Ένα μόλις μήνα αργότερα, ο Δραγούμης με „έκπληξη“ έλαβε την απόφαση της κυβέρνησης Αθηνών να „στείλει 200 όπλα στον Καστοριανό [Γερμανό Καραβαγγέλη]“. Αντίθετα με το Δραγούμη, ο μητροπολίτης στα απομνημονεύματά του ανέφερε αριθμό 100 όπλων, με αρκετές σφαίρες και εξαρτήματα. Στην Ελλάδα όλη τη δουλειά την συντόνιζε ο Μελάς, ο οποίος μέσω επιστολής είχε ενημερώσει τον Καραβαγγέλη ότι τον οπλισμό „τον έστειλα εώς την Καλαμπάκα και φρόντισε να το λάβεις από το γιατρό Ράμο και από τον Αναγνωστόπουλο“. Αυτή η εξέλιξη των πραγμάτων και η μερική αλλαγή της πολιτικής της Ελλάδας, ήταν κάτι το αναμενόμενο. Είχε αποφασιστεί να γίνουν πιο ριζοσπαστικά βήματα λόγω της πίεσης των ελληνικών εθνικιστικών κύκλων, αλλά και λόγω της εξέλιξης των γεγονότων και τη φανερή απώλεια θέσεων της ελληνικής προπαγάνδας στη Μακεδονία.

Παύλος Μελάς

Παύλος Μελάς

Ο Δραγούμης σε μία από τις επόμενες επιστολές του προς το Μελά, του ανέφερε ότι:  „η δική μας δουλειά εώς τώρα είναι κυρίως να δημιουργούμε ένοπλες ομάδες στην Καστοριά, διατήρηση του Κώτα και προσέλκυση των Ελλήνων (Μακεδόνων πατριαρχικών) που βρίσκονται εδώ και στα χωριά“. Ο ίδιος, φρόντιζε και για το μοίρασμα των χρημάτων που κατέφταναν από την Ελλάδα και που προορίζονταν για την ελληνική προπαγάνδα στη νοτιοδυτική Μακεδονία. Στην αρχή έφταναν τα χρήματα στη Μπίτολα με αποστολή του υπουργείου εξωτερικών της Ελλάδας, αλλά λόγω αργοπορίας, ο Δραγούμης ζήτησε από το Μελά να τα στέλνει ο ίδιος μέσω συστημένων επιστολών. Τα χρήματα στέλνονταν σε μηνιαία βάση και το ύψος τους εξαρτιόταν από τις ανάγκες της ελληνικής προπαγάνδας στη Μακεδονία, αλλά, κυρίως από τις δυνατότητες των εθνικιστικών κύκλων στην Ελλάδα σχετικά με την συγκέντρωση χρημάτων από πλούσιους ,,χορηγούς,,. Όταν τα χρήματα έφταναν στη Μπίτολα, ο Δραγούμης κρατούσε ορισμένο ποσό για δικές του ανάγκες και το μεγαλύτερο μέρος το έστελνε στον Καραβαγγέλη. Ο μητροπολίτης χρησιμοποιούσε τα χρήματα για αγορά όπλων, μηνιαίο μισθό του Κώτα και των αντρών του, εξαγορά διάφορων λήσταρχων και για άλλες δραστηριότητες ενάντια στο μακεδόνικο πληθυσμό και το μακεδόνικο επαναστατικό κίνημα. Χρήματα προβλέπονταν και για δολοφονίες ηγετών του ΒΜΡΟ της περιοχής Κόστουρ (Καστοριάς).

Για τις οικονομικές συναλλαγές του Καραβαγγέλη, τον τρόπο πληρωμής των συνεργατών του και η δαπάνη των χρημάτων που κατέφταναν από την Ελλάδα, υπάρχουν  υποψίες για κακοδιαχείρησή τους. Ο μητροπολίτης στα απομνημονεύματά του ισχυρίζεται ότι μόνο μια φορά του είχαν σταλθεί χρήματα από την Ελλάδα, από τη Λουίζα ντε Ράινκουρ ποσό ύχους 200 λιρών και ότι τα χρήματα τα ξόδεψε για πληρωμές της ένοπλης ομάδας του Κότε Χρίστοβ (Κώτα). Από την αλληλογραφία όμως, μεταξύ Δραγούμη, Μελά και Καραβαγγέλη, βγαίνει το συμπέρασμα ότι στον Καραβαγγέλη είχε καταφτάσει το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων που είχαν σταλθεί από την Ελλάδα. Οι αναλήθειες του Καραβαγγέλη επιβεβαιώνονται και από την επιστολή που στάλθηκε από τον ίδιο προς το Δραγούμη, στις 18 Ιουνίου 1903. Στην επιστολή επιβεβαίωσε ότι έφτασαν στα χέρια του 100 λίρες και ότι για την χρήση τους θα πρέπει να είναι υπεύθυνος μόνο αυτός. Για την εντιμότητα του Καραβαγγέλη είχε υποψίες και ο ίδιος ο Δραγούμης. Σε επιστολή προς το Μελά, στις 5 Ιουνίου 1903, είχε γράψει: „Λείπουν δύο-τρεις αποδείξεις από το μητροπολίτη για κάποια μικρότερα ποσά που του έχω δώσει, ακόμη δεν έλαβα βεβαιώσεις“. Τα χρήματα που τακτικά στέλνονταν στον Καραβαγγέλη, ο Δραγούμης ήταν σίγουρος ότι μοιράζονταν από το μητροπολίτη στους σκοπούς που έπρεπε, αλλά με απογοήτευση συμπέρανε το αντίθετο και μέσω επιστολής του είπε: „έμαθα ότι ο Κώτας δεν έχει λάβει χρήματα από το Μάρτιο, σε παρακαλώ το ζήτημα αυτό να το λύσεις και μ΄αυτόν και με τους άλλους“. Όπως ο χρόνος περνούσε, η δυσπιστία του Δραγούμη προς τον Καραβαγγέλη αυξανόταν συνεχώς και τελικά τις γνώσεις του επί του θέματος τις μετέφερε και στον πατέρα του, Στέφανο: „…τον τελευταίο καιρό άρχισα να υποψιάζομαι και προσωπικά στο μητροπολίτη Καστοριάς, για την εντιμότητά του σχετικά με τα χρήματα“.

Όπως και να ΄χει, τους μήνες πριν την έναρξη της Επανάστασης του Ίλιντεν, ο Καραβαγγέλης, ο Δραγούμης και ο Μελάς, ασχολούνταν εντατικά με την οργανωμένη άφιξη ένοπλων ατόμων και ομάδων από την Ελλάδα, των οποίων σκοπός ήταν να πολεμήσουν ενάντια στο μακεδόνικο κίνημα. Οι διαφορετικές απόψεις και προσβάσεις αυτής της „τρόικας“  σχετικά με τον τρόπο οργάνωσης του αγώνα, ιδιαίτερα του ένοπλου, ενάντια στο μακεδόνικο επαναστατικό κίνημα, δεν αποτέλεσαν μεγάλο εμπόδιο στην υλοποίηση των εθνικιστικών τους σχεδίων. Οι δράσεις της „τρόικας“ είχαν μεγάλη επίδραση στη μελλοντική οργανωμένη επέμβαση του ελληνικού κράτους στη Μακεδονία και για το λόγο αυτό, ο Δραγούμης, ο Καραβαγγέλης και ο Μελάς, μπορούν κάλλιστα να χαρακτηριστούν ως πρωτεργάτες του   [ελληνικού] (αντι) Μακεδονικού αγώνα“.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ИНТЕРВЈУ ЗА ВЕСНИКОТ ,,РЕПУБЛИКА,, НА ЉУПЧО АРСОВСКИ, ПОРАНЕШЕН АМБАСАДОР НА Р.МАКЕДОНИЈА ВО ГРЦИЈА ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ,,ΡΕΠΟΥΜΠΛΙΚΑ,, ΤΟΥ ΛΙΟΥΠΤΣΣΟ ΑΡΣΟΒΣΚΙ, ΠΡΩΗΝ ΠΡΕΣΒΕΥΤΗ ΤΗΣ Δ.ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Ο συνταξιούχος διπλωμάτης καριέρας Љуп­чо Ар­сов­ски – Λιούπτσσο Άρσοβσκι ήταν ο πρώτος πρεσβευτής του γραφείου σχέσεων της Δημοκρατίας της Μακεδονίας στην Αθήνα. Αυτή τη θέση κατείχε την περίοδο 1996-2002, ενώ την ίδια περίοδο ήταν και άνευ έδρας πρεσβευτής της Δ.Μακεδονίας στο Ισραήλ. Την περίοδο της πρώην Γιουγκοσλαβίας, από το 1979 ως το 1984, βρισκόταν στο Σόλουν/Θεσσαλονίκη, ως αναπληρωτής πρόξενος στο Γενικό Προξενείο της Γιουγκοσλαβίας.

Κ. Άρσοβσκι, τη δεκαετία του ΄90 ήσασταν πρεσβευτής της Δ.Μακεδονίας στην Ελλάδα. Μπορείτε να κάνετε έναν παραλληλισμό της τότε και της τωρινής ελληνικής πολιτικής στρατηγικής σχετικά με το πρόβλημα του ονόματος;

Στην Ελλάδα πέρασα σχεδόν εφτά χρόνια (Φεβρουάριος 1996 – Σεπτέμβριος 2002) ως πρώτος πρεσβευτής της Δ.Μακεδονίας. Ήταν μια πολύ ευαίσθητη περίοδος. Οι δύο χώρες, με την Ενδιάμεση Συμφωνία της Νέας Υόρκης, 13 Σεπτεμβρίου 1995, δημιούργησαν διπλωματικές σχέσεις με σκοπό το παράλληλο άνοιγμα διπλωματικών αποστολών στις πρωτεύουσες των δύο χωρών, με επικεφαλείς πρεσβευτές. Στις 3 Οκτωβρίου, δέκα μέρες δηλαδή μετά την υπογραφή της Ενδιάμεσης Συμφωνίας, μετέβηκα στην Αθήνα ως επικεφαλής μακεδόνικης αντιπροσωπείας για τον πρώτο γύρο διαπραγματεύσεων μεταξύ Ελλάδας και Μακεδονίας για πρακτική εφαρμογή του πρώτου διημερούς εγγράφου ανάμεσα σε δύο ανεξάρτητες χώρες. Στόχος αυτών των διαπραγματεύσεων ήταν η εξεύρεση λύσεων για πολυάριθμα ζητήματα ανάμεσα στις δύο χώρες. Άδειες εισόδου για τα σύνορα, έκδοση βίζας στους συνοριακούς σταθμούς, εγκατάσταση σιδηροδρομικής κυκλοφορίας, ταχυδρομική σύνδεση, αεροπορική σύνδεση και πάνω απ΄όλα, χρήση μακεδόνικων εγγράφων ή εγγράφων στα οποία βρισκόταν το συνταγματικό όνομα της χώρας. Όλα αυτά συνέβαιναν την περίοδο του γνωστού μονομερούς εμπάργκο που είχε κηρύξει η Ελλάδα προς τη Μακεδονία από το 1993, όταν το νέο μας κράτος πέρασε μια πολύ δύσκολη περίοδο (χωρίς πετρέλαιο, βασικά προϊόντα, ηλεκτρική ενέργεια κ.α. τα οποία προμηθευόμασταν με φορτηγά μόνο μέσω Βουλγαρίας και Αλβανίας, επειδή η τότε Γιουγκοσλαβία ή η σημερινή Σερβία βρισκόταν σε εμπάργκο από τα Ηνωμένα Έθνη). Η τρομοκρατική ενέργεια ενάντια στον Πρόεδρο της Δ.Μακεδονίας δε μας εμπόδισε να εκτελέσουμε τις αποστολές μας. Σε ότι αφορά την τότε και την σημερινή ελληνική πολιτική στρατηγική σχετικά με το όνομα, τα πράγματα είναι πολύ απλά, επειδή η στρατηγική τους και τότε και τώρα είναι σαφής – πρέπει να γίνει αλλαγή του ονόματος. Την περίοδο της κυβέρνησης Μητσοτάκη είχαν προβληθεί τα πρώτα περιγράμματα της στρατηγικής με τη θέση „δεν αναγνωρίζουμε το νέο κράτος με όνομα στο οποίο υπάρχει η λέξη Μακεδονία ή παράγωγό  της και με το πέρας του χρόνου, ως κάποια ένδειξη καλής θέλησης ή υποχώρησης, ξεκίνησαν τα παιχνίδια με προτάσεις τους για δεκάδες και δεκάδες επίθετα πριν ή μετά το όνομα Μακεδονία για να ενισχυθεί η θέση ότι το νέο όνομα (εάν επερχόταν λύση) θα πρέπει να χρησιμοποιείται  παγκοσμίως. 

Υπάρχουν αλλαγές στις ελληνικές κόκκινες γραμμές από τότε και σε ποιά κατεύθυνση κινούνται; Προς τη λύση του προβλήματος ή προς την συνεχή αναβολή;

Ακριβώς αυτή τη διατύπωση „όνομα για το σύνολο των διεθνών επικοινωνιών, η υπουργός εξωτερικών, κυρία Μπακογιάννη, της κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή, την πρόβαλε ως „κόκκινη γραμμή“, ενώ οι τότε θέσεις ή γραμμές είχαν οριστεί ως „ισχυρές“ ή μερικές φορές ως „αμετάθετες θέσεις“ κ.α. Πιστεύω ότι η „κόκκινη γραμμή“ είχε προβληθεί ως αντίσταση στις δικές μας θέσεις που είχαν προβληθεί σε διάφορες στιγμές, ως λύση με „διπλή φόρμουλα“, αλλά και σε άλλες προσπάθειες από πλευράς μας για εξεύρεση από κοινού αποδεκτής λύσης, αλλά μόνο για χρήση σε διημερές επίπεδο.

Ποιά η κύρια αιτία για την σκληρή ελληνική στάση; Είναι το όνομα το πραγματικό πρόβλημα που έχει η Ελλάδα με τη Μακεδονία ή κρύβεται από πίσω κάτι άλλο;

Χρειάζεται περισσότερος χώρος για να εξηγηθούν ή απαντηθούν αυτά τα δύο ερωτήματα. Υπάρχουν περισσότερες αιτίες για αυτήν την σκληρή ελληνική στάση, τις οποίες μπορούμε να βρούμε όχι μόνο στα προηγούμενα χρόνια, αλλά και αιώνες πίσω. Αυτό το λέω όχι μόνο από διαπιστώσεις και συμπεράσματα για τις μακεδόνικες ρίζες ανά τους αιώνες, οι οποίες έχουν εξηγηθεί σε πολυάριθμες έρευνες με γεγονότα που παρουσιάζονται στα βιβλία μας, διάφορες μελέτες, εκδόσεις, χάρτες και άλλα παρόμοια, αλλά και από έρευνες ξένων επιστημών, εκδοτών, ιστορικών και βέβαια από συμπεράσματα προσεκτικά επεξεργασμένων παρατηρήσεων πολυάριθμων διπλωματών, των οποίων τα πρακτικά βρίσκονται στα αρχεία πολλών ευρωπαϊκών κρατών, όπως και στα αρχεία των ΗΠΑ. Περισσότερο από σίγουρο είναι ότι πίσω από τη μονόπλευρη επιβολή του ζητήματος για το όνομα κρύβονται ελληνικές θέσεις από περασμένους καιρούς. Παράδειγμα, πώς το Κούκουςς (Κιλκίς) κάποτε δεν είχε καθόλου ελληνικό πληθυσμό και σήμερα έχει σχεδόν 100%; Παρόμοια είναι η κατάσταση σε όλη τη βόρεια Ελλάδα, διοικητική ενότητα της οποίας το όνομα αλλάχτηκε από την ελληνική κυβέρνηση το 1984/85 σε Μακεδονία και Θράκη. Μ΄αυτήν τη βόρεια περιοχή των νότιων γειτόνων μας είναι συνδεδεμένες οι περιουσίες των Μακεδόνων, οι οποίοι υπό πίεση, τρομοκρατία, ,,εθελουσία,, ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας και Ελλάδας και Τουρκίας, αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα χωριά και τις πόλεις τους, τα σπίτια τους, τα χωράφια και τη γη τους για να μη μπορέσουν ποτέ πια να επιστρέψουν στις πατρικές τους εστίες. Ως απεικόνιση και αδιαμφισβήτητο γεγονός, πριν τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, η Γραμματεία σχέσεων με το εξωτερικό της τότε Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας μέσω του υπουργείου εξωτερικών της Γιουγκοσλαβίας και άμεσα προς το τότε υπουργείο Βορείου Ελλάδος, κατέθεσε αίτηση για επιστροφή των περιουσιών των Μακεδόνων που ως πρόσφυγες μετά την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού στον ελληνικό εμφύλιο, με τη βία και πρωτοφανής τρομοκρατία, εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους. Αυτό το γραπτό αίτημα συνοδευόταν από ένα χοντρό βιβλίο στο οποίο υπήρχαν περισσότερα από εφτά χιλιάδες στοιχεία για τις περιουσίες των εκδιωγμένων Μακεδόνων, πρώην υπήκοοι της Ελλάδας, οι οποίοι αργότερα έλαβαν μακεδόνικη υπηκοότητα και των οποίων η είσοδος στα πατρικά τους εδάφη απαγορεύτηκε με διατάγματα, ενώ οι περιουσίες τους κατασχέθηκαν. Ποτέ δε λάβαμε απάντηση για τις περιουσίες. Την απάντηση όμως την είδαμε σύντομα, το έτος 1991, με τις πρώτες ανακοινώσεις του νότιου γείτονά μας ότι δε θα μας αναγνωρίσει με το όνομα Δημοκρατία της Μακεδονίας. Εμείς δεν εφεύραμε νέο όνομα, σβύσαμε μόνο το πρόθεμα „σοσιαλιστική“ κάτι που το έκαναν και οι υπόλοιπες πέντε δημοκρατίες της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Από Σοσιαλιστική Δημοκρατίας της Μακεδονίας, έμεινε το Δημοκρατία της Μακεδονίας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πίσω από το όνομα κρύβονται άλλα πράγματα.

Πόσο στην αδιαλλαξία της Ελλάδας επιδρά η αύξηση της δημοτικότητας των εθνικιστών και η οικονομική κρίση; Τί πρέπει να συμβεί για να αλλάξει το πολιτικό κλίμα σχετικά με το πρόβλημα του ονόματος;

Ο εθνικισμός είναι μεγάλο κακό και υπάρχει σε διάφορες μορφές σε πολλά κράτη. Στις αρχές της δεκαετίας του ΄90, στο Σόλουν (Θεσσαλονίκη) και Αθήνα είδαμε για πρώτη φορά οργανωμένες εκδηλώσεις εθνικιστών, σε συγκεντρώσεις προετοιμασμένες και με την εγκάρδια βοήθεια της ελληνικής ορθόδοξης εκκλησίας και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.  Μ΄αυτό „το κακό πνεύμα βγήκε από το λυχνάρι“ και εώς σήμερα, με μικρότερη ή μεγαλύτερη ένταση (Χρυσή Αυγή) εκδηλώνεται σε διάφορες μορφές σε κατάλληλες δραστηριότητες, άρνηση της ύπαρξης μας, της γλώσσας μας, του πολιτισμού μας, της ιστορίας μας, μέχρι και με φυσικές και άλλες επιθέσεις ενάντια σε πολίτες της Δημοκρατίας της Μακεδονίας ή περιουσιών τους (αυτοκίνητα, φορτηγά κ.α.). Όταν αυτό το πνεύμα ξεπέρασε τα σύνορα της Ελλάδας και μετέβηκε στην Ευρώπη, όπως και στις υπερωκεάνιες χώρες και επεκτάθηκε με επιθέσεις εις βάρος της μακεδόνικης διασποράς, είδαμε πλέον ότι τα πράγματα δεν είναι αστεία. Αλλαγή στο πολιτικό κλίμα της Ελλάδας σχετικά με το πρόβλημα του ονόματος απαιτεί μεγάλες προσπάθειες, πρωτίστως, με προσεχτική θετική αναγνωρισιμότητα μέσω των μέσων ενημέρωσης και κυρίως με αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα αυτής της ευρωπαικής χώρας. όταν στην εκπαιδευτική διαδικασία χρησιμοποιούνται βιβλία (ιστορία, γεωγραφία) στα οποία κυριαρχεί το μίσος, ακατάλληλες λέξεις και προσόντα, είναι σαφές ότι το τελικό δυναμικό ενός μαθητή θα είναι να γεμίσει με εθνικισμό. Αποτέλεσμα συτού είναι ένας νέος άνθρωπος που στο μέλλον θα κινείται σε εθνικιστικές συντεταγμένες. Το φαινόμενο αυτό υπάρχει και σε πολλές άλλες βαλκανικές χώρες. Με περηφάνεια θυμάμαι μια πρωτοβουλία μου του μακρυνού 1996, για την ανάγκη σύστασης ομάδων ειδικών επιστημώνων και άλλων προσώπων από τις βαλκανικές χώρες, οι οποίοι θα ασχοληθούν με την αναγκαία  προσαρμογή των βιβλίων ιστορίας και γεωγραφίας. Στην αρχή έγινε ανταλλαγή βιβλίων ανάμεσα σε μερικές χώρες, έπειτα συστάθηκαν ομάδες, αλλά τελικό αποτέλεσμα δεν επήλθε ποτέ. Λυπηρό, αλλά πραγματικό.

Από αυτή την προοπτική, μπορούμε να πούμε ότι υπήρξε περίοδος σ΄αυτό το πρόβλημα των δύο δεκαετιών με την Ελλάδα όπου μπορούσε να λυθεί χωρίς να ζημιωθεί καμιά από τις δύο χώρες;

Πιστεύω ότι θετικό κλίμα για κάποιο διημερή συμβιβασμό μπορούσε να γίνει αισθητό την περίοδο που η χώρα μας άνοιξε τις πόρτες για οικονομική συνεργασία με την Ελλάδα, η οποία σε σύντομο χρονικό διάστημα ανέβηκε στη δεύτερη ή τρίτη θέση στις οικονομικές μας συναλλαγές και επενδύσεις. Νομίζω ότι για μια περίοδο το πρόβλημα σαν να αντιμετωπιζόταν στα πλαίσια διημερούς χροιάς, έτσι όπως το αντιμετωπίζουν πολλές χώρες και πάνω απ΄όλα η Ε.Ε. και εκείνη ήταν περίοδος κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ με πρωθυπουργό τον Κώστα Σημίτης.  Ο Σημίτης ήταν πολύ ρεαλιστής και έβλεπε τα πράγματα, πρωτίστως, από οικονομικής πλευράς και δε θυμάμαι μέσα σε εφτά χρόνια να είχε δώσει πρόταση, τρανταχτη δήλωση, ότι τόνισε κάποια ελληνική θέση κ.α. Σε πολλές περιπτώσεις και με διάφορες αφορμές λόγω ερωτημάτων της έβδομης δύναμης για σχολιασμό του, άποψη κ.α. είχε πάντοτε μία και μοναδική απάντηση.  ,,Έχουμε ένα ανοικτό ζήτημα και γι΄αυτό οι δύο πλευρές, μέσω πρεσβευτών, με τη βοήθεια διαμεσολαβητή, συζητούν στη Νέα Υόρκη (παράφραση).

Ποιά ελληνική κυβέρνηση ήταν πιο κοντά σε πραγματικό συμβιβασμό;

Δε θυμάμαι να βρεθήκαμε ποτέ κοντά σε συμβιβασμό, αλλά μετά την αποχώρηση του ΠΑΣΟΚ επήλθε ενίσχυση διαφόρων συνδυασμών στους οποίους εκτός από το όνομα, επιβλήθηκαν και άλλα υποζητήματα για ουσιώδεις πράγματα.

Μετά την απόρριψη της τελευταίας πρότασης του Νίμιτς από πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης, στη μακεδόνικη πολιτική και πνευματική κοινή γνώμη υπήρξαν διάφορες προτάσεις για τα επόμενα βήματά μας. Κάποιοι πρότειναν προσωρινή διακοπή των διαπραγματεύσεων, άλλοι θεώρησαν ότι χρειάζεται αλλαγή στην εξωτερική πολιτική… Σύμφωνα με σας, τί πρέπει να αναλάβει η Μακεδονία για να βγει από το αδιέξοδο που βρίσκεται στις συζητήσεις για το πρόβλημα της Ελλάδας;

Να γίνουν μονόπλευρα βήματα όπως παραίτηση από την Ενδιάμεση Συμφωνία, πάγωμα ή προσωρινή διακοπή των συζητήσεων, μέχρι και αλλαγές στην εξωτερική πολιτική, σύμφωνα με μένα, είναι βιαστικοί σχολιασμοί, προτάσεις, απόψεις και συμπεράσματα, χωρίς κατάλληλη σκέψη για την παραπέρα ανάπτυξη της χώρας. Στη διπλωματία, όπως και στην πολιτική είναι το ίδιο σαν να κινήστε σε παγόβουνο επειδή με κάθε βήμα πρέπει να σκέφτεστε σε ποιό επόμενο σημείο θα πατήσετε διότι μπορεί να είναι λεπτότερο ή πιο μαλακό και να καταλήξετε άτυχα.  Σύμφωνα με μένα, οι συζητήσεις πρέπει να συνεχιστούν, ενώ εμείς στη χώρα μας εντατικά να εργαστούμε σε όλες τις σφαίρες οικοδόμησης κράτους δικαίου και καταπολέμησης των διαφόρων ειδών εγκλήματος και όλα αυτά προς την κατεύθυνση εκπλήρωσης των κριτηρίων για ένταξη στην ευρωπαική οικογένεια. Συνεχής αναφορά στην δικαστική απόφαση της Χάγης και έμφαση του άρθρου 11 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας, για μένα αποτελούν την καίρια θέση του κάθε Μακεδόνα αξιωματούχου που συζητάει με ξένο συνομιλητή.

Έχουν τα Ηνωμένα Έθνη την πραγματική δύναμη να βοηθήσουν για λύση του προβλήματος στο εγγύς μέλλον χωρίς ισχυρότερη πίεση από τις Βρυξέλλες ή την Ουάσιγκτον προς στην Αθήνα;

Τα Ηνωμένα Έθνη έχουν σύνθετο μηχανισμό για την υιοθέτηση ψηφισμάτων, αλλά και την κατάργηση αυτών. Τα ψηφίσματα 845 και 817 ανήκουν στο Συμβούλιο Ασφαλείας και αυτό το υψηλό όργανο πρέπει να πληροφορηθεί από το διαμεσολαβητή για το τελικό αποτέλεσμα, λύση ή αδιέξοδο, όπως είπατε. Γνώμη μου είναι ότι εάν για ένα πρόβλημα, περισσότερα από είκοσι χρόνια δε βρέθηκε λύση, αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει λύση και λογικό θα είναι ο διαμεσολαβητής να ενημερώσει το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Το πρόβλημα πρέπει να αναλυθεί και από άλλη οπτική γωνία. Αναγνώριση από το μεγαλύτερο αριθμό των χωρών των Ηνωμένων Εθνών, η δικαστική απόφαση της Χάγης, το γεγονός ότι δεν υπάρχει καμιά απειλή από ένα μικρό δύο εκατομμυρίων κατοίκων χώρα προς μια πέντε φορές μεγαλύτερη σε κατοίκους χώρα,  ο ευρωπαικός προσανατολισμός και αμέτρητοι άλλοι παράγοντες που θα είναι προς συμφέρον των Βρυξελλών και της Ουάσιγκτον για δίκαιη απόφαση για αυτή την αναχρονιστική διαφορά που επιβλήθηκε από μία χώρα. Να υπενθυμίσω το κυπριακό ζήτημα και την ανεμπόδιστη ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε.;

Μπορεί να λυθεί το πρόβλημα με τη χρήση της αποκαλούμενης ,,μπολτόζας διπλωματίας,,;

Η λύση του μονόπλευρου επιβεβλημένου προβλήματος μέσω της αποκαλούμενης μπολτόζας διπλωματίας (μάλλον εννοείτε τον Χόλμπρουκ – Σεπτέμβριο 1995) μπορεί να είναι άγνωστη και για το λόγο αυτό πρέπει προσεχτικά να προετοιμαστεί πλατφόρμα και πλάνο δράσης. Επιτρέψτε μου να χρησιμοποιήσω ένα παράδειγμα, εάν θέλετε με μπολτόζα να κάνετε αρχαιολογικές ανασκαφές, τότε στα σίγουρα θα βρείτε αυτό που ψάχνετε αλλά με άμμεση και εγγυημένη μεγάλη ζημιά.

Για ποιό λόγο οι μεγάλες δυνάμεις δεν επιθυμούν να ανακατευτούν στη επίλυση του προβλήματος όπως έκαναν στα προβλήματα μεταξύ Σλοβενίας και Κροατίας ή Σερβίας και Κοσόβου;

Λένε ότι κάθε βουνό έχει και το βάρος του. Εάν θέλουμε να συγκρίνουμε προβλήματα και ζητήματα, θα πρέπει να μελετήσουμε τα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων. Πού βρίσκεται η Μακεδονία στα σχέδιά τους; Θυμηθείτε την πρόσφατη και παλαιότερη ιστορία της Μακεδονίας. Από τη μία πλευρά οι συμπάθειες και από την άλλη τα συμφέροντα. Αυτό μας συνέβη το 2008 στο Βουκουρέστι.

Είναι σοβαρό το πρόβλημα που έχει η Μακεδονία με τη Βουλγαρία; Υπάρχει περίπτωση η Σόφια να γίνει μεγαλύτερο εμπόδιο για την ένταξη της Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. από την Ελλάδα;

Ναι, το πρόβλημα στις σχέσεις και την συνεργασία της Μακεδονίας με τη Βουλγαρία φέρει  σοβαρές επιπτώσεις. Δε θα ήθελα η Σόφια να γίνει μεγαλύτερο εμπόδιο για το ευρωπαικό μέλλον της Μακεδονίας, αλλά ακόμη λιγότερο θα ήθελα οι δύο χώρες (μαζί με την Ελλάδα), από κοινού και με κατάλληλο τρόπο να δρουν με τη θέση όρων. Ο ρομαντισμός και η επιστροφή σε κάποιες παλιές θέσεις ή εκπλήρωση μη ρεαλιστικών ονείρων αποτελούν κακό σύμμαχο μιας ευρωπαικής χώρας.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Κατηγορίες

Ευχαριστούμε θερμά τους Μακεδόνες οικονομικούς μας μετανάστες σε Αυστραλία, Καναδά και δυτική Ευρώπη, όπως και τους φίλους μας απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας, για την οικονομική στήριξη της έκδοσης της Нова Зора. Благодариме - Μπλαγκοντάριμε


ALPHA BANK

Account 852 00 2101 031390

IBAN: GR47 0140 8520 8520 0210 1031 390

BIC: CRBAGRAA

Μηνιαίες Εκδόσεις

Македонска Ризница
  • ,ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΥΧΩΝ
    РАЗГЛЕДУВАЊЕ НА ПРЕТХОДНИ БРОЕВИ
  • 2016 (147)
  • 2015 (416)
  • 2014 (404)
  • 2013 (377)
  • 2012 (372)
  • 2011 (323)
  • 2010 (202)