Αρχεία | Σεπτέμβριος, 2013

КРАДЕЊЕТО НА ЖЕНИТЕ – ΚΡΑΝΤΕΝΙΕΤΟ ΝΑ ΖΖΕΝΙΤΕ

(Η αρπαγές των γυναικών)

Η ΑΡΠΑΓΗ ΤΩΝ ΣΑΒΙΝΩΝ

Οι Σαβίνοι ήταν ένα αρχαίο λατινικό φύλο

που κατοικούσε στην ορεινή περιοχή

ανατολικά του Τίβερη.

Ο Ρωμύλος, ο ιδρυτής της Ρώμης, προσκά-

λεσε σε γιορτή τους Σαβίνους κι επειδή

οι Ρωμαίοι είχαν έλλειψη από γυναίκες

έκλεψαν τις γυναίκες τους, τις Σαβίνες.

Αυτά λέει ο μύθος της αρπαγής

των Σαβίνων.

ΡΩΜΑΪΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ     

Μέχρι το Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, στα μακεδόνικα χωριά τον κύριο λόγο για τα παντρολογήματα είχαν οι γονείς και ιδιαίτερα ο πατέρας. Αυτοί αποφάσιζαν πότε θα παντρευτεί το παιδί τους και ποιόν ή ποιά θα πάρει. Φυσιολογικό ήταν ορισμένοι νέοι ν΄αντιδρούν στα πρότυπα αυτά που είχαν επικρατήσει.

Μία από τις αντιδράσεις των νέων ήταν το крадење-κράντενιε (αρπαγή, απαγωγή).

Αν ένας νέος και μια νέα αγαπιούνταν και δεν συμφωνούσαν οι γονείς είτε από τη μια μεριά είτε κι από τις δύο μεριές, τότε οι νέοι συμφωνούσαν και се одкрадуваа-σε οντκραντούβαα (κλεβόντουσαν). Όταν από τη μια μεριά υπήρχε συγκατάθεση, τότε οι αλληλοαπαχθέντες, που αποτελούσαν ,,παράνομο,, ζευγάρι για την κοινωνία και ιδιαίτερα για την εκκλησία, έβρισκε καταφύγιο στο σπίτι που συμφωνούσε με την απαγωγή, αν όχι, πήγαιναν και φιλοξενούνταν προσωρινά σε συγγενικό σπίτι ή σε κάποιο μαντρί. Ακολουθούσαν οι ,,διαπραγματεύσεις,, και σε λίγες μέρες το ζευγάρι γινόταν ,,νόμιμο,, πήγαιναν στο σπίτι του νέου κι ακολουθούσαν οι προετοιμασίες για το γάμο. Δεν υπήρχε περίπτωση να διεκδικήσουν οι γονείς της κοπέλας την επιστροφή της, γιατί η κοπέλα ήταν πια ,,ατιμασμένη,,, κοινωνικά ,,στιγματισμένη,, και δεν υπήρχε η πιθανότητα να παντρευτεί κάποιον άλλο νέο, αφού επιβαλλόταν από την κρατούσα κοινωνική ηθική να είναι ,,αγνή,,. Μόνο κάποιος που είχε χηρέψει θα μπορούσε να τη ζητήσει και να την παντρευτεί.

Η πιο σκληρή περίπτωση ήταν εκείνη που οι γονείς του νέου ήθελαν πολύ μια κοπέλα, ενώ με τίποτα δεν ήθελαν οι γονείς της κοπέλας, αλλά και η ίδια η κοπέλα. Στην περίπτωση αυτή αποφάσιζαν να την κλέψουν.

Για να μπορεί να γίνει η απαγωγή έπρεπε να βρεθεί η κοπέλα κάπου μόνη της. Άρχιζαν την παρακολούθηση κι όταν εντόπιζαν για παράδειγμα ότι πάει μόνη της να φέρει νερό απ΄την πηγή ή από τη βρύση, την έστηνε μια ομάδα από φίλους και συγγενείς του υποψήφιου απαγωγέα και την άρπαζαν.

Η απαγωγή σχεδιαζόταν πολύ καλά, έτσι ώστε να έχει επιτυχία. Δύο άτομα ήταν εφοδιασμένα μ΄ένα  χοντρό κοντάρι, αρκετά μακρύ για να μεταφέρουν με ,,ειδική τεχνική,, την κοπέλα. Παλαιότερα οι κοπέλες φορούσαν појас-πόγιας (ζωνάρι) και απ΄αυτό περνούσαν το κοντάρι και μετέφεραν την κοπέλα σαν σφαγιό. Αν δε φορούσε πόγιας, της τύλιγαν στη μέση μια ортома-ορτόμα (τριχιά) κι από εκεί περνούσαν το κοντάρι, έτσι ένας μπροστά με τη μια άκρη του κονταριού στον ώμο και ο άλλος πίσω με το άλλο άκρο στον ώμο, βάδιζαν προς την ίδια κατεύθυνση με την κοπέλα κρεμασμένη από τη μέση της, στη μέση του κονταριού. Αυτοί οι δύο ήταν οι ,,μεταφορείς,, γιατί υπήρχε και ομάδα από чувари-τσσούβαρι (φύλακες) που ήταν εξοπλισμένοι με χοντρά και γερά стапови-στάποβι (ραβδιά) χωρίς να αποκλείεται τα γκρίζα χρόνια να είχαν και τουφέκια κρεμασμένα στον ώμο τους. Οι φύλακες ήταν απαραίτητοι γιατί υπήρχε περίπτωση να ειδοποιηθούν οι συγγενείς της κοπέλας, να τρέξουν να την προλάβουν και να την ελευθερώσουν.

Μερικές φορές οι συγγενείς του απαγωγέα χρησιμοποιούσαν κάποια φίλη του θύματος που την παρέσερνε σε μια καθορισμένη απόμακρη περιοχή, δήθεν για βόλτα και εκεί την περίμεναν οι απαγωγείς.

Όταν γινόταν η απαγωγή, έπρεπε να γίνει η ,,работата-ραμπότατα,, η διακόρευση, που σήμαινε για τον απαγωγέα εγγύηση ότι δε θα τη διεκδικούσαν οι δικοί της, ούτε και κανένας άλλος γιατί θα ήταν πια ,,ατιμασμένη,,. Αυτό γινόταν στο καταφύγιο, το οποίο ήταν κάποιο συγγενικό σπίτι ή κάποιο μαντρί. Οι φύλακες παρέμεναν για προστασία κοντά στον απαγωγέα και την απαχθείσα κι αυτό μπορούσε να κρατήσει μέρες.

Η επιστροφή στο χωριό ήταν συνήθως ήρεμη. Μόνο η ,,κλεμμένη,, βάδιζε ταπεινωμένη, με σκυφτό το κεφάλι και κλαμένη, ενώ όσοι από τους συγχωριανούς τους τους αντάμωναν, τους έδιναν τις καλύτερες ευχές για μια στέρεα και ευτυχισμένη ζωή.

Δε λείπανε και οι περιπτώσεις που είχαμε και αιματοχυσίες μεταξύ των απαγωγέων και των συγγενών της κλεμμένης και μακροχρόνια διακοπή των σχέσεων με την κόρη, που έπρεπε να ζήσει, να τεκνοποιήσει μ΄έναν ανεπιθύμητο άντρα και να περάσει όλη της τη ζωή, επειδή είχε στιγματιστεί κι άσχετα αν αυτό έγινε παρά τη θέλησή της.

Πολύ σπάνια, ορισμένες κοπέλες, που κατά κανόνα ήταν μεγαλύτερες από τον απαγωγέα, παραμυθιάζανε τον απαγωγέα ότι κι αυτή ήταν ερωτευμένη μ΄αυτόν, δεν υπήρχε λόγος να γίνει η απαγωγή κι έτσι του πρότεινε να επιστρέψουν στο χωριό ειρηνικά και ωραία και του υποσχόταν ότι όλα θα εξελίσσονταν ομαλά κι αγαπημένα. Όταν έμπαιναν βέβαια στο χωριό και σε μέρος που υπολόγιζε ότι θα είχε βοήθεια, έβαζε τις φωνές, οπότε έτρεχαν οι συγχωριανοί της και την έσωζαν. Δεν υπήρχε περίπτωση σωτηρίας αω η κοπέλα ήταν από άλλο χωριό, γιατί δε θα είχε βοήθεια στο χωριό του απαγωγέα.

Στατιστικά οι ,,απαγωγές,, κοινή συναινέσει, δηλαδή που κανονίζονταν να κλεφτούν γιατί για κάποιους λόγους είχαν εμπόδια από τις οικογένειές τους ή από τη μία οικογένεια, ήταν πιο συχνές από τις βίαιες απαγωγές.

Οι περιπτώσεις όλων των απαγωγών ήταν συνέπεια του τρόπου ζωής και της ηθικής που επικρατούσε. Δεν υπήρχε για τους νέους κοσμική ζωή ώστε να γνωριστούν, να ερωτευτούν και να ολοκληρωθούν ως άτομα με προσωπικότητα και υποτάσσονταν στα ήθη που επικρατούσαν. Ευτυχώς όλα τα παραπάνω σήμερα αποτελούν ένα ανεπίστρεπτο παρελθόν και φαντάζει στους νεότερους σήμερα ως κάτι τερατώδες κοινωνικά.

ΑΙΓΑΙΑΤΗΣ  ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

БЕЗ ПРОМЕНИ РАЗВОЈ НЕ ДОАЃА ΧΩΡΙΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΔΕΝ ΕΡΧΕΤΑΙ

Για τον μέσο πολίτη υπάρχει τα τελευταία χρόνια κυκεώνας πληροφόρησης και παρα-πληροφόρησης σχετικά με την οικονομία, με αφορμή την οικονομική κρίση.

Σε μια σοβαρή χώρα πρέπει να γνωρίζουν οι αρμόδιοι τους βασικούς τομείς εργασίας και παραγωγής στους οποίους εργάζονται οι πολίτες (δημόσιο και ιδιωτικό τομέα) ώστε να λειτουργεί το κράτος χρήσιμα και με σχέδιο για το ατομικό και το δημόσιο συμφέρον. Έπρεπε να γίνει σχετική απογραφή μετά από αίτημα των ξένων δανειστών της χώρας για να γνωρίζει επιτέλους το ίδιο το κράτος τον αριθμό των εργαζομένων στον Δημόσιο τομέα.

Είναι πραγματικότητα ότι η παραγωγική βάση έχει καταστραφεί στην χώρα τις τελευταίες δεκαετίες. Δεν παράγει η χώρα, σαμποταρίστηκε η βιομηχανία, έχει μείνει πίσω και δεν επενδύθηκαν τα δάνεια και το χρήμα στις υποδομές και στην γνώση, ώστε να μεταφερθεί αποτελεσματικά στην παραγωγική διαδικασία. Είναι γνωστό επίσης ότι δομήθηκε ανατολικού τύπου κράτος όπου κάθε «πικραμένος», «αισιόδοξος» ή «ονειροπόλος» έκανε φετίχ την θέση του στο Δημόσιο τομέα που παρέχει ανέσεις, ασφάλεια, μονιμότητα και σίγουρη επένδυση στο μέλλον. Στον ιδιωτικό τομέα εφαρμόστηκε συγκυριακή πολιτική για χρόνια.

Σε αυτά τα πλαίσια, ένα από τα οπισθοδρομικά μέτρα-πολιτική των τελευταίων δεκαετιών  ήταν η υποβάθμιση των Πανεπιστημίων και κατ’ επέκταση της αδυναμίας  απόκτησης γνώσης και εξειδίκευσης ανά τομέα.

Μεταξύ αυτών, έχουν κυριολεκτικά «διασπαρθεί» μεγάλος αριθμός πανεπιστημιακών σχολών στην Περιφέρεια της χώρας εκτός από τις 2-3 μεγάλες πανεπιστημιακές πόλεις του παρελθόντος (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα). Στα πλαίσια του πολιτικής εμφύσησης στον μέσο πολίτη επιθυμίας για θέση στον Δημόσιο, προϋπόθεση ήταν η εξασφάλιση του πολυπόθητου διπλώματος. Γέμισαν σχολές ΑΕΙ, ΤΕΙ κλπ. σε πολλές επαρχιακές πόλεις και σήμερα μετά την κατάρρευση του συστήματος παράγονται σωρηδόν νέοι άνεργοι.

Υπάρχουν και εξειδικευμένες περιπτώσεις πανεπιστημιακής εκπαίδευσης σχετικά με την μειονοτική διάσταση της χώρας. Αφορά την διασπορά πανεπιστημιακών και ανώτερων σχολών στην Περιφέρεια. Συγκεκριμένα αφορά την περιοχή της Φλώρινας όπου αποφασίσθηκε από το «βαθύ κράτος» η ίδρυση ΑΕΙ για τους λεγόμενους «εθνικούς λόγους». Είναι γνωστό ότι στην περιοχή υπάρχει σχετικά συμπαγής από γλωσσο-πολιτιστική άποψη μειονότητα με εκφρασμένη από τμήμα του πληθυσμού μακεδονικής εθνικής ταυτότητας. Οι «ιθύνοντες» αποφάσισαν την ίδρυση εκεί τεσσάρων πανεπιστημιακών παραρτημάτων ΑΕΙ και τριών ΤΕΙ. Μεταξύ αυτών ακόμη και νεότευκτο πανεπιστήμιο Βαλκανικών Σπουδών. Το «κλου» ή ευτράπελο είναι από την μία στα πλαίσια των σπουδών να γίνεται ενημέρωση-ανάλυση των γειτονικών Βαλκανικών κρατών μέσα από την ελληνική εθνικιστική «διόπτρα», και από την άλλη να μην γίνεται μέριμνα στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα για μαθήματα σχετικά με την γειτονική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Αγνόηση και ελάχιστες οι αναφορές στους γείτονες και το πλέον χαρακτηριστικό είναι ότι υπάρχουν μαθήματα των Βαλκανικών γλωσσών εκτός από την «ακατονόμαστη» γλώσσα της «ανύπαρκτης» εθνότητας της γειτονικής χώρας και επακόλουθο η αγνόηση-υποβάθμιση της μειονοτικής γλώσσας στην περιοχή. Μαζί με την ίδρυση μεγάλου αριθμού πανεπιστημιακών σχολών σε μια μικρή περιοχή με πληθυσμό περίπου 55.000 (όλος ο νομός) σκοπός μεταξύ άλλων ήταν να αμβλύνεται η μειονοτική διάσταση και ο περιορισμός της μειονοτικής γλώσσας δημόσια, αφού χιλιάδες φοιτητές «πλημμυρίζουν» τους δρόμους της πόλης φορείς μόνον της ελληνικής γλώσσας, ώστε η μειονοτική μακεδονική γλώσσα να μην μπορεί να είναι κυρίαρχη στην καθημερινή επικοινωνία. Κάποιος θα σου πει κοντόφθαλμα ότι είναι καλό για την τοπική κοινωνία, αφού χιλιάδες φοιτητές θα αφήνουν τα χρήματα στην τοπική οικονομία όμως ποιά η σημασία και το μέλλον των διπλωματούχων νέων ανθρώπων; Μέχρι πρόσφατα ήταν στα πλαίσια της απόκτησης του πολυπόθητου «χαρτιού» με προοπτική θέση στο Δημόσιο, σήμερα όμως ποιά η συνεισφορά πανεπιστημιακών σχολών και το παραγωγικό δυναμικό στην ελληνική οικονομία γενικά; Πού θα διορισθούν και πώς θα δουλέψουν π.χ. οι απόφοιτοι της σχολής βαλκανικών σπουδών Φλώρινας;

Αλλού για εθνικούς λόγους έγινε ίδρυση πανεπιστημίων σε «προβληματικές» περιοχές και γενικά πολυδιάσπαση του πανεπιστημιακού κεντρικού κορμού για δήθεν ενίσχυση οικονομικών τοπικών οικονομιών, αλλά η ποιότητα σπουδών και ο σχεδιασμός απορρόφησης στην οικονομία νέων ανθρώπων πολύ λίγο ενδιέφερε τους αρμόδιους Υπουργούς  και κυβερνήσεις τις τελευταίες δεκαετίες. Για αυτό η λεγόμενη ύφεση θα συνεχίσει τα επόμενα χρόνια και θα είναι μαρτύριο για τους νέους ανθρώπους η ανεργία, αν δεν γίνει ριζική αναδιάρθρωση στο επίπεδο κατάκτησης γνώσεων-εξειδίκευση ΑΕΙ-ΤΕΙ. Με την βιομηχανία-παραγωγή κατεστραμμένη το γνωστικό επίπεδο υποβαθμισμένο, διασπασμένο, συγκυριακός σχεδιασμός, πώς θα μπορέσουν οι νέες γενιές να έχουν ουσιαστική και χρήσιμη συμμετοχή στην οικονομική ζωή της χώρας όταν δεν γίνεται εκεί που πρέπει μεταρρύθμιση ως προϋπόθεση για την ανάπτυξη της οικονομίας μιας σοβαρής οργανωμένης χώρας;

Απορώ, με τους «φωστήρες» της πολιτικής που κομπάζουν για την προσέλκυση επενδύσεων στην χώρα. Έχουν  σκεφτεί οι αρμόδιοι ότι η προϋπόθεση για το μέλλον και την ανάλογη οικονομική ανάπτυξη ξεκινάει από την βάση και όχι με ευκαιριακές κομματικές «φανφαρίστικες» δηλώσεις για επενδύσεις; Με άλλα λόγια, όπως έγινε καταγραφή στον Δημόσιο θα πρέπει να γίνει ανάλογη «απογραφή» πανεπιστημιακών και σχολών στην χώρα. Παράλληλα να γίνει ανάλυση των στοιχείων των δυνατοτήτων της χώρας σε ότι αφορά την δυνατότητα παραγωγής-επενδύσεων (πρωτογενές-δευτερογενές επίπεδο) και στην συνέχεια ριζική αναδιάρθρωση στον τομέα  «απόκτηση γνώσης» και την σχετική απόκτηση-εξειδίκευση νέων, ώστε να μπορεί στις οικονομικές δραστηριότητες-επενδύσεις να απορροφηθεί ανάλογα το ανθρώπινο δυναμικό.

Λόγου χάρη έχει σκεφτεί κανείς στα αρμόδια Υπουργεία πόσοι φιλόλογοι «παράγονται» κάθε χρόνο; Πόσοι δάσκαλοι, φυσικοί, μηχανικοί κλπ. πόσες και ποιές ανώτερες σχολές ΑΕΙ-ΤΕΙ «παράγουν» διπλωματούχους που θα δουλέψουν στον ιδιωτικό ή δημόσιο τομέα; Αντίστοιχα πόσοι εξειδικευμένοι απόφοιτοι πανεπιστημίων-σχολών σχετικοί με π.χ. τουρισμό και μάνατζμεντ υπάρχουν, όταν γίνεται λόγος για τον τουρισμό ως «βαριά βιομηχανίας» στην χώρα; Πόσα πανεπιστήμια και ανάλογες εξειδικευμένες σχολές υπάρχουν ανά τομέα;

Τέτοια ανάλυση-απογραφή δεν έχει γίνει. Πώς μπορεί οποιοσδήποτε πολιτικός να κομπάζει ότι θα φέρει επενδύσεις στην χώρα χωρίς να γνωρίζει σε ποιους τομείς υπάρχει προοπτική; Μα ακόμη και χαμηλό ημερομίσθιο να υπάρχει στην χώρα, ακόμη και να φτάσουν στην μείωση μισθών όπως των βαλκανικών χωρών, αν δεν έχεις καταρτισμένο ανθρώπινο προσωπικό γιατί ο ξένος επενδυτής να έρθει στην Ελλάδα, να ανοίξει επιχείρηση και να δώσει δουλειά  σε Έλληνα πολίτη ώστε να καταπολεμηθεί η ανεργία και να ενισχυθεί η ανάπτυξη;

Σοβαρή κυβέρνηση και κομματικά επιτελεία θα έπρεπε να έχει επεξεργαστεί ήδη το σχετικό πλάνο-προγραμματισμό όχι για τα επόμενο 1-2 χρόνια προς κατάκτηση-εξασφάλιση του ευρωπαϊκού συσσιτίου-δόσεων αλλά για τις επόμενες δεκαετίες. Εμπεριστατωμένα, ανάλυση-πρόγραμμα-πρόταση για τον πανεπιστημιακό χώρο σε συνδυασμό με την προοπτική εργασίας ανάκαμψης-ανάπτυξης ανά τομέα σε πρωτογενές και δευτερογενές επίπεδο παραγωγής. Όταν δεν έχεις σχέδιο και σε στέρεα βάση, γνωστικές υποδομές, δεν θα έχει και θετικό οικονομικό μέλλον για τις επόμενες δεκαετίες η χώρα. Εν κατακλείδι η αναφορά σε «ανάπτυξη-επενδύσεις-δουλειές» αποτελούν κομματική σπέκουλα και φρούδες ελπίδες για τους πολίτες.

Παύλος Φιλίποβ Βοσκόπουλος

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Ο σεβασμός των μειονοτικών δικαιωμάτων

Ενας από τους θεμελιώδεις εθνικούς μύθους, στους οποίους στηρίζεται ο ελληνικός εθνικισμός, είναι η ομοιογένεια του πληθυσμού της

Του Νάσου Θεοδωρίδη - Δικηγόρου και μέλους του Τμήματος Δικαιωμάτων ΣΥΡΙΖΑ.

Του Νάσου Θεοδωρίδη - Δικηγόρου και μέλους του Τμήματος Δικαιωμάτων ΣΥΡΙΖΑ.

Ελλάδας και η ανυπαρξία μειονοτήτων. Για παράδειγμα, μολονότι σωματεία της μειονότητας της Θράκης έχουν επανειλημμένα προσφύγει σε διεθνή δικαστήρια και έχουν δικαιωθεί, το ελληνικό κράτος, κατά παράβαση του δικαιώματος στον αυτοκαθορισμό, δεν αναγνωρίζει στους Ελληνες πολίτες τουρκικής καταγωγής ούτε καν το δικαίωμα να αυτοαποκαλούνται Τούρκοι, παρά μόνο μουσουλμάνοι. Μάλιστα, μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’90, το κράτος εφάρμοσε μια καταστροφική για τη μειονότητα πολιτική, που οδήγησε στην εκποίηση λόγω ανάγκης των μειονοτικών περιουσιών σε Ελληνες (που το κράτος δανειοδοτούσε με χαριστικούς όρους επί τούτου), στη στέρηση της ελληνικής ιθαγένειας από πολλές δεκάδες χιλιάδες μειονοτικούς και στον αποκλεισμό οιασδήποτε ανεξάρτητης πολιτικής τους εκπροσώπησης.

Συγκεκριμένα, όταν το 1989 οι μειονοτικοί της Θράκης κατάφεραν να εκλέξουν ανεξάρτητο εθνικά Τούρκο βουλευτή, το ελληνικό κράτος απάντησε με φυλακίσεις του πιο δημοφιλούς υποψηφίου του συνδυασμού του, καθώς και του εκλεγμένου μουφτή της Κομοτηνής. Αυτός ήταν και ο λόγος που, κατά παράβαση της συνταγματικής αρχής της ανόθευτης λαϊκής βούλησης, έγινε αλλαγή του εκλογικού νόμου, ώστε να μην μπορεί να εκλέγεται κάποιος που το κόμμα του δεν συγκεντρώνει το 3% πανελλαδικά. Και τον Ιανουάριο του 1990, το παρακράτος, με την ανοχή του βαθέος κράτους, οργάνωσε πογκρόμ ενάντια στη μειονότητα της Κομοτηνής, μεταφέροντας τραμπούκους από άλλα μέρη της Ελλάδας, οι οποίοι επιδόθηκαν σε καταστροφές σε πάνω από 400 μειονοτικά καταστήματα.

Πολλοί δεν γνωρίζουν ότι μέχρι το 1996, οι τουρκικής καταγωγής κάτοικοι των παραμεθόριων χωριών της Θράκης δεν μπορούσαν να ταξιδέψουν από τα χωριά τους χωρίς άδεια της ελληνικής αστυνομίας και αποκλείονταν με μπλοκάρισμα των δρόμων και με μπάρες που έλεγχαν η αστυνομία και ο στρατός. Ακόμη και σήμερα, τα σημεία όπου υπήρχαν οι μπάρες ελέγχονται από τα ειδικά σώματα του ελληνικού στρατού, και όποιος επιχειρήσει να τα φωτογραφίσει μπορεί να συλληφθεί.

Γενικά, οι διακρίσεις σε βάρος της μειονότητας συνεχίζονται, καθώς, π.χ, ενώ οι Τούρκοι της ελληνικής Θράκης αποτελούν το 40% περίπου του τοπικού πληθυσμού, μόνο το 5% έχει διοριστεί στο Δημόσιο. Παράλληλα, απαγορεύεται από τα ελληνικά δικαστήρια η λειτουργία των πολιτιστικών συλλόγων της μειονότητας, παρά τις αντίθετες αποφάσεις του Δικαστηρίου του Στρασβούργου. Την ίδια στιγμή, Ελληνες ακροδεξιοί δάσκαλοι μπορούν να επιβάλλουν στους εθνικά Τούρκους μαθητές τους εθνικιστική προπαγάνδα κατά της Τουρκίας και εθνικιστικές γιορτές μίσους, οι τουρκόφωνες τοπικές εφημεριδούλες καταδικάζονται σε εξοντωτικά πρόστιμα εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, αν γράψουν για την πικρία και τη δυσαρέσκεια που προκαλούν στην τουρκική μειονότητα συμπεριφορές Ελλήνων δασκάλων, οι δημοσιογράφοι των τουρκόφωνων εφημερίδων οδηγούνται στα δικαστήρια, όπου τους περιμένουν φασίστες από άλλα μέρη της Ελλάδας για να τους κακοποιήσουν, τα παλιά τουρκικά νεκροταφεία ανασκάπτονται και χάνονται, ενώ τα εν λειτουργία νεκροταφεία, όπως και τα μουσουλμανικά τεμένη (τζαμιά), βεβηλώνονται και υφίστανται φθορές από φασιστικές ομάδες που ποτέ δεν συλλαμβάνονται κ.λπ.

Τέλος, η είσοδος της ναζιστικής Χρυσής Αυγής στη Βουλή επιδείνωσε την κατάσταση, γιατί οι ντόπιοι φασίστες, με τη βοήθεια ακροδεξιών από άλλα μέρη της Ελλάδας και την ανοχή και κάλυψη της αστυνομίας, επιτίθενται σε στέκια της μειονότητας, τρομοκρατούν μειονοτικούς που επισκέπτονται τα τζαμιά τους κατά τη διάρκεια θρησκευτικών γιορτών, εκφοβίζουν μειονοτικές κοπέλες επειδή φοράνε μαντίλια, κακοποιούν μέλη αντιρατσιστικών οργανώσεων, φυλάνε εθελοντικά τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών, που το ελληνικό κράτος κατά προτίμηση δημιουργεί εκεί όπου υπάρχει μεγάλη αριθμητικά εκπροσώπηση της μειονότητας κ.λπ.

Πηγή: http://www.efsyn.gr/

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

«Βόρεια Μακεδονία»;

Όπως είναι γνωστό στο Βόρειο Ιράν κατοικούν περίπου 20 εκατομμύρια Αζέροι. Την περιοχή αυτή την διεκδικεί παραδοσιακά το

του Τάκη Μίχα

του Τάκη Μίχα

Αζερμπαϊτζάν στα πλαίσια τους οράματος του «μεγάλου Αζερμπαϊτζάν» και της απελευθέρωσης των «αλύτρωτων πατρίδων».

Στις αρχές λοιπόν του καλοκαιριού, ορισμένοι ακραίοι εθνικιστές βουλευτές του Αζερμπαϊτζάν κατάθεσαν πρόταση ζητώντας να μετονομασθεί η χώρα τους από «Αζερμπαϊτζάν» σε «Βόρειο Αζερμπαϊτζάν». Το σκεπτικό τους ήταν ότι θέτοντας αυτό τον  γεωγραφικό προσδιορισμό, διακήρυσσαν στην οικουμένη ότι παραμένει ένα «αλύτρωτο» τμήμα της χώρας, το «Νότιο Αζερμπαϊτζάν» (δηλ. το Βόρειο Ιράν ) του οποίου η απελευθέρωση είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την «εθνική ολοκλήρωση» του Αζερμπαϊτζάν.

Διαβάζοντας αυτή την ιστορία (International Herald Tribune, 6/6/) διαπιστώνει κανείς για πολλοστή φορά τον απίστευτο βαθμό ηλιθιότητας και εσωστρέφειας που χαρακτηρίζει την ελληνική πολιτική στο Μακεδονικό.

Όπως είναι γνωστό στόχος της πολιτικής της Αθήνας είναι να υποχρεωθούν τα Σκόπια να δεχθούν  ένα γεωγραφικό προσδιορισμό δηλ να μετονομασθεί η χώρα σε «Βόρειο Μακεδονία». Με αυτό τον τρόπο η Αθήνα πιστεύει ότι θα αποδυναμώσει τις αλυτρωτικές τάσεις που αποδίδει στην γείτονα χώρα. Όμως όπως δείχνει η περίπτωση του Αζερμπαϊτζάν ο γεωγραφικός προσδιορισμός με κανένα τρόπο δεν ακυρώνει επεκτατικές βλέψεις. Το αντίθετο μάλιστα! Αν οι «Σκοπιανοί» είχαν πράγματι επεκτατικές βλέψεις σε βάρος της Ελλάδας θα έπρεπε να δεχθούν ως δώρο ανέλπιστο την προσφορά της Ελλάδας να μετονομασθεί η χώρα τους σε «Βόρεια Μακεδονία». Διότι με αυτό τον τρόπο τίθεται αυτόματα το θέμα μιας «αλύτρωτης» «Νότιας Μακεδονίας» –όπως ακριβώς και η μετονομασία του Αζερμπαϊτζάν σε «Βόρειο Αζερμπαϊτζάν» εγείρει θέμα του «Νότιου Αζερμπαϊτζάν».

Επειδή η ηλιθιότητα -ιδιαίτερα στην ελληνική της έκφανση-δεν θεραπεύεται εύκολα, θα περάσει δυστυχώς ακόμα αρκετός καιρός μέχρι η Αθήνα να συνειδητοποιήσει  ότι η σημερινή ονομασία της Γείτονος, δηλαδή «Δημοκρατία της Μακεδονίας» είναι η λιγότερο άσχημη για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα. Ασφαλώς θα παραμείνουν προβλήματα που θα αφορούν θέματα branding, «ονομασία προέλευσης» κλπ τα οποία όμως ωχριούν μπροστά στον κίνδυνο του επεκτατικού  αλυτρωτισμού πού ασφαλώς θα εγείρει  η υιοθέτηση της ονομασίας «Βόρεια Μακεδονία» από την γείτονα.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ОД ЛОШО НА ПОЛОШО – ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ФУДБАЛ И РАСИЗАМ – ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΚΑΙ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ

Σκανδαλώδης διάταγμα της ελληνικής κυβέρνησης έφτασε στα χέρια της ελληνικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας και των ποδοσφαιρικών ομάδων. Οι ποδοσφαιριστές που έχουν διαβατήριο της Δημοκρατίας της Μακεδονίας δε θα μπορούν πλέον να παίξουν στις ελληνικές κατηγορίες.

Την πληροφορία επιβεβαίωσαν και τρεις ποδοσφαιριστές από τη Δημοκρατία της Μακεδονίας που παίζουν σε μικρότερες κατηγορίες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Όπως δήλωσαν, αιτία του διατάγματος είναι το συνταγματικό όνομα της χώρας τους στα διαβατήριά τους. Οι αρχές ζητούν από αυτούς να γράφει ΦΥΡΟΜ ή Σκόπια.

Το διάταγμα ψηφίστηκε πρόσφατα και αφορά και τις ομάδες, αλλά και τους παίχτες, μέρος των οποίων διαμένουν στην Ελλάδα μαζί με τις οικογένειές τους.

Οι ομάδες αντέδρασαν άμεσα στους πολιτικούς, αλλά και ανέθεσαν την υπόθεση σε δικηγόρους.  Για την υπόθεση αυτή, τη γεμάτη διακρίσεις, ενημερώθηκε και η FIFA.

Σύμφωνα με τους δικηγόρους και τις ηγεσίες των ποδοσφαιρικών ομάδων, ο ελληνικός αθλητισμός δεν έχει ζήσει πιο επαίσχυντη απόφαση ως σήμερα, η οποία όχι μόνο κάνει διακρίσεις, αλλά είναι ρατσιστική και σίγουρα δε θα περάσει. Όπως και δήλωσαν, όλοι οι ποδοσφαιριστές έχουν έγκυρα χαρτιά, άδεια παραμονής και εργασίας, όπως και κάθε εργαζόμενος Έλληνας πολίτης και καλύπτουν όλες τις υποχρεώσεις τους ενώπιων των φορολογικών και άλλων αρχών.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ВОДЕНИЦАТА НА ЈАНКО – Ο ΝΕΡΟΜΥΛΟΣ ΤΟΥ ΓΙΑΝΚΟΥ

Ένα ακόμη εξαίσιο βιβλίο του Πέτρου Βότση, μετά το θαυμάσιο ,,Македончето-Μακεντόντσσετο,,  κυκλοφόρησε πρόσφατα, με τίτλο ,,Ο νερόμυλος του Γιάνκου,,. Λόγω του μεγάλου αριθμού μακεδόνικων λέξεων που περιέχονται στο μυθιστόρημα αυτό, κανένας εκδοτικός οίκος της Ελλάδας δε δέχτηκε να το εκδόσει και έτσι η έκδοσή του έγινε από εκδοτικό οίκο της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, με την συνεργασία του Συλλόγου εκδιωγμένων Μακεδόνων από τα χωριά Σέτινα, Ποπάντια και Κρουσσόραντι (Σκοπός, Παπαδιά και Αχλάδα) στη Δημοκρατία της Μακεδονίας.

Ο ΝΕΡΟΜΥΛΟΣ ΤΟΥ ΓΙΑΝΚΟΥ θα μπορούσε  να χαρακτηριστεί ως ένα λαογραφικό μυθιστόρημα και στόχος του είναι να διασώσει τα ήθη, τα έθιμα και τις παραδόσεις της Μακεδονίας. Γύρω από το μύθο του μυλωνά, που χάθηκε από ένα μπουρίνι μαζί με το μύλο του, και ο μύθος είναι γνωστός σε όλους τους κατοίκους της Σέτινα, καταγράφονται όλα τα λαογραφικά στοιχεία αυτού του χωριού, που αποτελεί ένα αντιπροσωπευτικό μακεδόνικο χωριό. χρονικά τοποθετείται στα τέλη του 19ου και αρχές του 20ου αιώνα, χρονική περίοδο που αρχίζει να εκφράζεται έμπρακτα και ένοπλα ο πόθος για μια αυτόνομη Μακεδονία. Καταγράφεται η συμμετοχή των κατοίκων της Σέτινα και των γύρω χωριών στην Επανάσταση του Ίλιντεν.

Ο Πέτρος Γ. Βότσης γεννήθηκε στο Σκοπό-Σέτινα της Φλώρινας-Λέριν το 1943. Το 1948 το χωριό του εκκενώθηκε από τον εθνικό στρατό και αναγκαστικά παρέμεινε σε παρακείμενο χωριό, το Οβτσσάρανι-Μελίτη, όπου και είχε την πρώτη επαφή με την ελληνική γλώσσα και την εκπαίδευση στο νηπιοτροφείο.

Από το Οβτσσάρανι βρέθηκε στο Σόλουν – Θεσσαλονίκη για δύο χρόνια. Το 1950 επέστρεψε με τους γονείς του στο διπλανό χωριό από το δικό του, το Κρουσσόραντι-Αχλάδα κι έμεινε για δύο χρόνια, όπου και τελείωσε την Α΄και Β΄τάξη του Δημοτικού σχολείου. Τη Γ΄τάξη, από την αρχή του σχολικού έτους μέχρι το Φεβρουάριο την παρακολούθησε στο Κρουσσόραντι, όπου μόνος του και πεζός πήγαινε κάθε πρωί για να επιστρέψει το βράδυ, αφού εν τω μεταξύ είχαν εγκατασταθεί στο χωριό τους το φθινόπωρο του 1952. Το Φεβρουάριο του 1953 λειτούργησε το σχολείο του χωριού του, όπου και τελείωσε το Δημοτικό. Από το 1956 φοίτησε στο Γυμνάσιο Αρρένων Φλώρινας. Τα καλοκαίρια και τις γιορτές (διακοπές) δούλευε στα χωράφια και έβοσκε τα ζώα.

Αποφοίτησε από το Φυσιογνωστικό τμήμα της Φυσικομαθηματικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Αθήνας. Από το 1970 μέχρι το 2008 εργάστηκε στην Ιδιωτική Εκπαίδευση στην Αθήνα.

Έχει συγγράψει σχολικά, φροντιστηριακά βιβλία, δεκάδες άρθρα σε περιοδικά και εφημερίδες, ενώ από το 1990 δοκιμάζεται στην πεζογραφία και ιδιαίτερα στη διηγηματογραφία.

Είναι παντρεμένος με τη Βάσω κι έχει δύο παιδιά, τη Νεύτα και το Γιώργο.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ЏОН ЦИГЛЕВ – ΤΖΟΝ ΤΣΙΓΚΛΕΒ

Παρασκευή 6 Σεπτεμβρίου 2013, Μελβούρνη Αυστραλίας.

Έκθεση έργων του καλλιτέχνη Џон Циглев-Τζον Τσίγκλεβ, ο οποίος κατάγεται από το χωριό Забрдени,Леринско-Ζαμπ΄ρντενι,Λέρινσκο (Λόφοι Φλώρινας), με θέμα την αγιάτρευτη ακόμη πληγή των Μακεδόνων πολιτικών προσφύγων από τα μακεδόνικα χωριά της βόρειας Ελλάδας, όπως και προβολή ταινίας μικρού μήκους, παραγωγής του ιδίου και σκηνοθεσίας του βραβευμένου Άντον Μπλάιερ. Η μουσική επένδυση είναι του γνωστού Μακεδόνα μουσικού, Андон Климев-Άντον Κλίμεβ.


δεν επιτρέπονται τα σχόλια

МАКЕДОНСКИ ГЛАС

(ΜΑΚΕΝΤΟΝΣΚΙ ΓΚΛΑΣ – ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΦΩΝΗ)

Το “Македонски глас” αποτελεί μια νέα προσπάθεια των Μακεδόνων ακτιβιστών της Βουλγαρίας, μία δωρεάν έκδοση του Пирински македонски информационен център (Μακεδόνικου ενημερωτικού κέντρου του Πίριν). Λόγος γίνεται για φυλλάδιο των αγωνιστών για τα δικαιώματα των Μακεδόνων στη Βουλγαρία, το οποίο εκδίδεται από συντακτική επιτροπή. Δημοσιεύει δικά του κείμενα, όπως και υλικό από την εφημερίδα “Народна воля (Ναρόντνα βόλια-Λαϊκή επιθυμία)” και άλλες πηγές. Το Μακεδόνικο Ενημερωτικό Κέντρο του Πίριν αποτελεί μια άτυπη και ανεξάρτητη ομάδα Μακεδόνων διανοουμένων της Μακεδονίας του Πίριν, η οποία συστάθηκε το 2005.  Τα μέλη της έχουν ενώσει τις δυνάμεις τους για να συλλέγουν και να δημοσιεύουν  έγγραφα, πληροφορίες και υλικά που σχετίζονται με τη μακεδονική μειονότητα στη Βουλγαρία, με τις δραστηριότητες της ζωής και τα προβλήματα των ατόμων με Μακεδονική ταυτότητα στη χώρα αυτή.

Παρακάτω παραθέτουμε δήλωση μέλους της οργάνωσης σχετικά με τον αγώνα για τα δίκαια των Μακεδόνων, όπου αυτοί και αν ζουν.

,,Εμείς οι Μακεδόνες ξέρουμε να είμαστε μεγάλοι αγωνιστές και πολύ δραστήριοι, όταν εμπνεόμαστε ή όταν νομίζουμε ότι μπορούμε να καταφέρουμε κάτι γρήγορα και με μεγάλη επιτυχία. Δύσκολα τα καταφέρνουμε όταν κάτι ζητάει επιμονή και υπομονή και ο στόχος φαντάζει μακρυνός.
Λες και μας λείπει πειθαρχία. Ή η πίστη, ότι αν αυτό που κάνουμε δε δίνει άμεσους και ορατούς καρπούς, δεν σημαίνει ότι είναι ανούσιο και άσκοπο. Τέτοιος όμως ακριβώς είναι ο καιρός τώρα μπροστά σε μας, στους Μακεδόνες της Βουλγαρίας, αλλά και σε όλους τους Μακεδόνες, όπου αυτοί και αν ζουν! Δύσκολες στιγμές που απαιτούν εργασία, συνοχή και υπομονή και που τα αποτελέσματα δε θα εμφανιστούν τώρα αμέσως, αλλά αναπόφευκτα θα δώσουν καρπούς. Τότε, όταν μας χρειάζεται το περισσότερο. Εάν δεν σταματήσουμε να αγωνιζόμαστε, δεν σταματήσουμε να δουλεύουμε, εάν δεν χάσουμε την επιθυμία ύπαρξής μας, εάν δεν απογοητευτούμε – η επιτυχία είναι αναπόφευκτη. Ακόμη και αν αργήσει κάποιο διάστημα.
Αυτό πρέπει να το ξέρουμε για να μην απογοητευόμαστε. Όσο δυσκολότερο και ανέλπιδο φαίνεται κάτι, τόσο περισσότερο πρέπει να προσπαθούμε και να πιστεύουμε σ΄αυτό που κάνουμε.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ЗЕМЈАТА НА ЦРНИТЕ ЛИСТИ – Η ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΛΙΣΤΑΣ

Μαύρη λίστα ανεπιθύμητων προσώπων στην επικράτειά τους έχουν οι ΗΠΑ, όπως και η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι οποίες όμως δημοσιεύονται ως έχουν και περιλαμβάνουν εγκληματίες, τρομοκράτες κ.α. Μαύρη λίστα έχει και η Ελλάδα, την οποία δε δημοσιεύει ποτέ και η οποία δεν  περιλαμβάνει τρομοκράτες και εγκληματίες, αλλά εθνικά Μακεδόνες εκδιωγμένους από τα μακεδόνικα χωριά της βόρειας Ελλάδας, Τούρκους από τη δυτική Θράκη, Τσάμηδες της Ηπείρου, Βλάχους που τους αποκαλεί ,,ρουμανίζοντες,, και γενικά ακτιβιστές για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Μέτρα δηλαδή για την ,,καθαρότητα,, του έθνους.

Απαγόρευση εισόδου Μακεδόνων πολιτών της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, απαγόρευση εισόδου σε Τούρκους με καταγωγή από τη δυτική Θράκη, σε Μακεδόνες που κατέχουν καναδικά, αμερικάνικα ή αυστραλιανά διαβατήρια, απαγόρευση εισόδου σε εκδιωγμένους Τσάμηδες από την περιοχή της Ηπείρου και ένα νέο κρούσμα, απαγόρευση εισόδου Αλβανού πολίτη, Μακεδόνα μειονοτικού δημάρχου της πόλης Πούστετς της Αλβανίας, χωρίς καμιά εξήγηση. Δημοκρατία, φιλοξενία, διαφάνεια, ευρωπαϊσμός…

Ο Δήμαρχος του Δήμου Πούστετς της Αλβανίας, Έντμοντ Τέμελκο, πρόσφατα έλαβε απαγόρευση εισόδου στην Ελλάδα, όπου και έπρεπε να συμμετάσχει σε επίσημη συνάντηση συζητήσεων για πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εμποδίστηκε η είσοδό του από τις ελληνικές αρχές χωρίς καμιά επεξήγηση.

- Αυτό είναι κάτι το ρατσιστικό, το αντιδημοκρατικό. Δεν κατάφερα να μεταβώ στη Φλώρινα όπου έπρεπε να συναντηθώ με το Δήμαρχο Πρεσπών. Ήταν ένα υπηρεσιακό ταξίδι, για πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σχετικό με τη διασυνοριακή συνεργασία. Ήδη έχω ενημερώσει τις αρχές της χώρας μου και εκείνες με την σειρά τους ενημέρωσαν όλους τους διεθνείς οργανισμούς – δήλωσε στη Νόβα Ζόρα ο Τέμελκο.

Γιατί όμως να απορούμε; Τί και αν με τον τρόπο αυτό καταστράφηκε άλλη μια ευκαιρία ανάπτυξης της ευρύτερης περιοχής του Λέριν/Φλώρινας, στο βωμό των εθνικών συμφερόντων; Τί και αν στην περιοχή αυτή μαστίζει η φτώχια και η ανεργία; Την ανάπτυξη θα σκεφτόμαστε τώρα;

Ο Τάνερ Μουσταφάογλου, ετών 48, βρίσκεται στη μαύρη λίστα της Ελλάδας και δε μπορεί να μπει στην χώρα για να επισκεφτεί τους συγγενείς του και να δει τις ρίζες των προγόνων του. Ο πατέρας του, γεννημένος στην Κομοτηνή, είχε εκδιωχθεί από την Ελλάδα το 1968 και από τότε ούτε αυτός, ούτε κάποιο άλλο μέλος της οικογένειας κατάφερε να επιστρέψει στην πατρική εστία. 

-Προσπάθησα τρεις φορές να μπω στην Ελλάδα, αλλά πάντοτε με αποτυχία. Αν και είχα βίζα Σέγκεν, μου απαγορευόταν η είσοδος χωρίς καμιά εξήγηση. Ζήτησα βοήθεια από ελληνικές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κατάφερα μόνο να μάθω ότι θεωρούμαι επικίνδυνος για τη χώρα.

Για το γεγονός έκανε δηλώσεις και ο Τζέμιλ Κάπζα, μέλος του Συλλόγου Νεαρών Τούρκων της Ελλάδας, ο οποίος εργάζεται ως δημοσιογράφος και ο οποίος δήλωσε ότι τα πρόσωπα που βρίσκονται σ΄αυτή τη φημισμένη μαύρη λίστα είναι στην ουσία πρώην Έλληνες υπήκοοι, οι οποίοι έχασαν την ελληνική υπηκοότητα σύμφωνα με το άρθρο 19 (για να μην ορίσει ο νομοθέτης ρητά αυτό που οι αρχές επιθυμούσαν, δηλαδή την απώλεια ελληνικής ιθαγένειας όσο περισσοτέρων Τούρκων της δυτικής Θράκης, καμουφλάρισε τον ορισμό του νόμου, ο οποίος έλεγε ότι όσοι ζούσαν περισσότερο χρόνο εκτός Ελλάδας και έτσι δεν συνέβαλαν στη δημόσια ζωή, δεν ήταν …καλοί πολίτες και έτσι..έχαναν την υπηκοότητά τους!!!).

Για τους Μακεδόνες πολίτες της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, για τους Μακεδόνες πολίτες υπερωκεάνιων χωρών, με καταγωγή από τα μακεδόνικα χωριά της Ελλάδας, στους οποίους απαγορεύτηκε η είσοδος στην Ελλάδα και αυτό το καλοκαίρι, δε θα κάνουμε λόγο στο άρθρο αυτό, επειδή θα χρειαστεί χώρος μεγαλύτερος απ΄όλο το τεύχος…

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ПЛОДОВИТЕ НА ,,ФАМОЗНОТО,, ГОСТОПРИМСТВО !! ΟΙ ΚΑΡΠΟΙ ΤΗΣ ,,ΦΗΜΙΣΜΕΝΗΣ,, ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ !!

Η επίσημη Αθήνα εξέδωσε τα νέα στατιστικά στοιχεία για τη φετινή χρονιά, σύμφωνα με τα οποία οι Μακεδόνες από τη Δημοκρατία της Μακεδονίας, δεν παραθέρισαν καθόλου στην Ελλάδα. 
Ο αριθμός των τουριστών που επισκέφτηκαν την Ελλάδα, σε σχέση με πέρυσι, αυξήθηκε  κατά 4,6%. Στην επίσημη στατιστική και πάλι η Δημοκρατία της Μακεδονίας δε φιγουράρει ως ξεχωριστό κράτος, αλλά βρίσκεται στο κομμάτι των ,,υπολοίπων χωρών,, παρόλο το γεγονός ότι το ποσοστό των Μακεδόνων που παραθέρισαν στην Ελλάδα ήταν πολύ υψηλό, με αριθμούς που αγγίζουν τους 100.000 επισκέπτες, ίσως το υψηλότερο ποσοστό σε σχέση με το συνολικό πληθυσμό της χώρας. Επίσης μεγάλο ήταν το ποσοστό των τουριστών από τη Γερμανία, Τουρκία, Ρωσία, Σερβία και Βουλγαρία.

Οι Μακεδόνες, οι οποίοι ακόμη από το Ιούνιο άρχισαν να κατακλύζουν μαζικά τις ελληνικές ακτές, έδειξαν ιδιαίτερη προτίμηση, όπως και στο παρελθόν, για τις παραλίες της Χαλκιδικής και της Πιερίας, όπως και για τα Ιόνια νησιά και τις ακτές της περιοχής της Πάργας.

Παρόλα όμως τα εκατομμύρια ευρώ που άφησαν στους ξενοδόχους και τους λοιπούς εκμεταλευτές του τουρισμού και γενικότερα στην χρεοκοπημένη ελληνική οικονομία,  η υποδοχή που τους επιφυλάχτηκε ήταν άνευ προηγουμένου. Υποδοχή που διέσυρε διεθνώς την Ελλάδα, υποδοχή που έδωσε άλλο ένα χτύπημα στον πολυτραυματισμένο τουρισμό της χώρας.

Περισσότερες δεκάδες καταγγελίες από ιδιοκτήτες αυτοκινήτων με πινακίδες της Δημοκρατίας της Μακεδονίας έχουν γίνει ως σήμερα (72 ως την ημέρα που γράφεται το άρθρο αυτό), για ζημιές που υπέστη η περιουσία τους από άγνωστους δράστες… Αυτοκίνητα ζωγραφισμένα με σπρέι, γρατσουνισμένα, με ζάχαρη στο ρεζερβουάρ καυσίμων, σπασμένα τζάμια, κλοπή πινακίδων κτλ. Ο αριθμός που προαναφέρθηκε περιλαμβάνει μόνο τις επίσημες καταγγελείες που έγιναν στις αστυνομικές αρχές και σίγουρα είναι κατά πολύ μεγαλύτερος. Εώς τώρα δεν έχει δωθεί επίσημο ανακοινωθέν από την αστυνομία, ούτε και σχολιάστηκε από οποιοδήποτε ελληνικό μέσο μαζικής ενημέρωσης. ,,Καλώς ορίσατε αγαπητοί τουρίστες,,!!

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Κατηγορίες

Ευχαριστούμε θερμά τους Μακεδόνες οικονομικούς μας μετανάστες σε Αυστραλία, Καναδά και δυτική Ευρώπη, όπως και τους φίλους μας απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας, για την οικονομική στήριξη της έκδοσης της Нова Зора. Благодариме - Μπλαγκοντάριμε


ALPHA BANK

Account 852 00 2101 031390

IBAN: GR47 0140 8520 8520 0210 1031 390

BIC: CRBAGRAA

Μηνιαίες Εκδόσεις

Македонска Ризница
  • ,ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΥΧΩΝ
    РАЗГЛЕДУВАЊЕ НА ПРЕТХОДНИ БРОЕВИ
  • 2016 (147)
  • 2015 (416)
  • 2014 (404)
  • 2013 (377)
  • 2012 (372)
  • 2011 (323)
  • 2010 (202)