Αρχεία | Μάιος, 2013

ВРШЕЊЕ – Β΄ΡΣΣΕΝΙΕ – ΑΛΩΝΙΣΜΑ

(Трудот на годината на гумно – Ο κόπος της χρονιάς στ΄αλώνι)

Το αλώνισμα θα τους έδινε το γέννημα

που θα τους εξασφάλιζε το ψωμί

της χρονιάς, έσοδα για να ξεπληρώσουν

τους πιστωτές τους και θα εξαγόραζαν

για ένα χρόνο ακόμα

την πίστη της αγοράς.

Το гумно-γκούμνο (αλώνι) ήταν ένα μέρος επίπεδο όπου όλες σχεδόν οι μακεδόνικες οικογένειες πραγματοποιούσαν το вршење-β΄ρσσενιε (αλώνισμα). Δεν αλωνίζονταν όλα μαζί τα снопја-σνόπια (δεμάτια) που είχαν δέσει με τη жетва-ζζέτβα (θέρισμα) αλλά τμηματικά. Το κάθε μέρος της θερισμένης σοδειάς που αλωνιζόταν αποτελούσε ένα вра-βρα (αλώνι). Το αλώνισμα γινόταν με άλογα ή βόδια. Συνήθως γινόταν με άλογα που είναι πιο γρήγορα κι αν δεν είχαν,  νοίκιαζαν.

Στη μέση του αλωνιού υπήρχε μια μεγάλη πλάκα από σχιστόλιθο με τρύπα στη μέση, όπου έμπαινε το стежер-στέζζερ (βουκάνι/στύλος). Η πλάκα ήταν μόνιμη, ενώ το στέζζερ, που ήταν ξύλινο, μετά το αλώνισμα το έβγαζαν για να μην σαπίσει από τη βροχή και τις κακουχίες του χειμώνα.

Το αλώνι λίγο πριν τη χρήση του πασαλείφόταν με χυλό που είχε γίνει από κοκκινόχωμα και лепешка-λέπεσσκα (σβουνιά) και το άφηναν να στεγνώσει.

Το αλώνι, κατά κανόνα, βρισκόταν δίπλα από μια αχερώνα και σε πολλά αγροτόσπιτα στην αυλή του σπιτιού.

Τα δεμάτια από το θέρισμα μεταφέρονταν με κάρα ή με ζώα (γαϊδούρια, άλογα) από τα ορεινά χωράφια και τα στοιβάζαν σε стави-στάβι (θημωνιές) με ειδική τεχνική για να μη βρέχονται.

Όταν ήταν έτοιμοι για αλώνισμα έπαιρναν τα δεμάτια, έκοβαν το δέσιμο, που ήταν από чукана рш-τσσούκανα ρ΄ςς (ραβδισμένη σίκαλη), η ежичка-εζζίτσσκα (δετικό) ήταν φτιαγμένη με ειδική τεχνική και ήταν ασφαλής και αρχίζοντας από το στέζζερ έστρωναν τ΄αλώνι κυκλικά με τα στάχυα προς το στέζζερ. Στην συνέχεια έζευαν τα ζώα κι από το ζώο που ήταν πλησιέστερο στο στέζζερ – τα ζώα που θα αλώνιζαν ήταν σε παράλληλη μεταξύ τους διάταξη – ξεκινούσε μια τριχιά μέχρι το στέζζερ. Τα ζώα έκαναν κυκλική κίνηση και η τεντωμένη τριχιά καθόριζε την απόσταση από το κέντρο. Τα ζώα κάνοντας την κυκλική κίνηση, η τριχιά τυλιγόταν στο στέζζερ κι όταν πλησίαζαν πολύ σ΄αυτό, τότε τα ανάγκαζαν να κινούνται αντίθετα κι έτσι η τριχιά ξετυλιγόταν. Πάντα πίσω από τα ζώα υπήρχε κάποιος, συνήθως νέος, που ανάγκαζε τα ζώα να βαδίζουν και επίσης τους άλλαζε φορά.

Όταν διαπίστωναν ότι τα στάχυα έπεφταν από το καλάμι, έβγαζαν το πρώτο άχυρο που ήταν αρκετά μακρύ και το ωθούσαν με δικράνια προς την αχερώνα και για να το πετύχουν αυτό έμπαιναν ο ένας πίσω από τον άλλο μέχρι την πόρτα της αχερώνας. Όταν έμπαινε το άχυρο στην αχερώνα, επιστρατεύονταν τα μικρά παιδιά για να πατήσουν τ΄άχυρα, με σκοπό να χωράει περισσότερα.

Τα ζώα κατά διαλείμματα τα τάιζαν και τα πότιζαν και κάθε τόσο έβγαζαν κι άλλο άχυρο μέχρι που έμενε το жито-ζζίτο (καρπός) και πολύ ψιλό άχυρο, η плева-πλέβα. Το γέννημα μαζί με το ψιλό άχυρο, μαζευόταν σ΄ένα σωρό και ήταν έτοιμο για λίχνισμα, που γινόταν με χειροκίνητη λιχνιστική μηχανή.

Όλη η σοδειά σωρευόταν σε σχήμα κώνου, ρίχνοντας με το φτυάρι πάντα στην κορυφή. Στην κορυφή του κώνου έμπηζαν το χερούλι του φτυαριού κι έτσι υπολόγιζαν την ποσότητα του αλωνισμένου σε осмаци-όσματσι (στατήρες). Κάθε πιάσιμο του χεριού στο χερούλι αντιστοιχούσε σ΄ένα όσμακ, περίπου 56 κιλά. [Με το όσμακ μετρούσαν όγκο το πιθανότερο, γιατί το μέτρο ήταν ένα ξύλινο κυλινδρικό δοχείο από σκαμμένο κορμό, το кутел-κούτελ και τέσσερα κούτλι ήταν ένα όσμακ].

Ράκιτα / Ολυμπιάδα 1915 - Γκούμνο / Αλώνι

Ράκιτα / Ολυμπιάδα 1915 - Γκούμνο / Αλώνι

Όταν μετά το λίχνισμα καθάριζε ο καρπός, τον σάκιαζαν και τον αποθήκευαν στ΄αμπάρια.

Όταν δεν υπήρχε λιχνιστική μηχανή λίχνιζαν τον καρπό στον αέρα. Με ιδιαίτερη τεχνική, κάποιος ή κάποια συνήθως, έριχνε ψηλά το γέννημα, ο αέρας έδιωχνε την σκόνη και τα υπολείμματα, ενώ ένας άλλος ή άλλη συνήθως, με μια σκούπα απομάκρυνε ότι δεν έπαιρνε ο αέρας.

Όταν τα χωράφια ήταν μεγάλα και είχαν και μαντρί σ΄αυτό το μέρος, τα αλώνιζαν επιτόπου, φτιάχνοντας ένα πρόχειρο αλώνι. Αν το γέννημα προοριζόταν για ζωοτροφή (κριθάρι, καλαμπόκι, βρώμη), τ΄αποθήκευαν στο μαντρί, διαφορετικά το μετέφεραν στ΄αμπάρια του χωριού.

Επιτόπου αλώνιζαν πολλά χωράφια και επί τουρκοκρατίας για ν΄αποφεύγουν τα χαράτσια και νοίκια (κέσιμ – ούσσουρ), αφού οι εισπράκτορες (κυρατζήδες) επισκέπτονταν τ΄αλώνια του χωριού για τις εισπράξεις. Στο αλώνι του χωριού μετέφεραν λίγα κι έτσι γλίτωναν ένα μέρος από τους Τούρκους.

Το αλώνισμα ξεκινούσε τα χαράματα και τελείωνε αργά το βράδυ. Αν δεν υπήρχε λιχνιστική μηχανή περίμεναν να φυσήξει αέρας, να λιχνίσουν και ν΄αποθηκεύσουν την σοδειά. Ήταν κοπιαστική δουλειά το αλώνισμα και παρόλα αυτά η ατμόσφαιρα ήταν χαρούμενη εώς γιορτινή κι αυτό γιατί ο κόπος όλου του χρόνου ήταν μπροστά στα μάτια τους και τους έδινε την σιγουριά αυτού που έχει εξασφαλίσει την τροφή του. Στην ωραία ατμόσφαιρα συμβάλανε και τα παιδιά που ήταν τα ίδια χαρούμενα που είχαν τους γονείς τους, οι οποίοι απουσίαζαν για το θέρισμα περισσότερο από ένα μήνα.

Όταν αλώνιζαν, κατά κανόνα, όλη η φαμίλια κοιμόταν στ΄αλώνι και μεταφερόταν εκεί όλο το σπιτικό.

Όλα τα παραπάνω γίνονταν μέχρι τον Εμφύλιο, γιατί στις αρχές της δεκαετίας του ΄50 εμφανίστηκε η πατόζα, που ήταν αλωνιστική μηχανή. Οριζόταν ένας τόπος συναγωγής, όπου όλο το χωριό μετέφερε όλη τη θερισμένη σοδειά, για αλώνισμα. Από την πατόζα παραδίνονταν το γέννημα σακιασμένο, ενώ το άχυρο μεταφερόταν στις αχερώνες. Αρχές της δεκαετίας του ΄60 εμφανίστηκαν οι κουμπίνες που ήταν θεριζοαλωνιστικές μηχανές. Κι όλα αυτά συνέβαιναν τον Αύγουστο, που ήταν ο Житар-Ζζίταρ, ο Αλωνάρης μήνας.

ΑΙΓΑΙΑΤΗΣ  ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ТРЕТО ГОДИШНО ОРО НА НОВА ЗОРА, ТРЕТО ОРО НА БОРБАТА ЗА ПРАВА ΤΡΙΤΟΣ ΕΤΗΣΙΟΣ ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ ΝΟΒΑ ΖΟΡΑ, ΤΡΙΤΟΣ ΧΟΡΟΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Μέσα σε κλίμα πιέσεων και δυσκολιών, αλλά και μέσα σε κλίμα ελπίδας και δυναμικής προσπάθειας, με μεγάλη υποστήριξη από μεγάλο αριθμό εθνικά Μακεδόνων της Ελλάδας και λίγων, αλλά άξιων Ελλήνων δημοκρατών, συμπληρώθηκαν 36 μήνες από την έκδοση του πρώτου τεύχους της εφημερίδας Нова Зора-Νόβα Ζόρα, της εφημερίδας που ενημερώνει σχετικά μ΄αυτά που το ελληνικό κράτος επί δεκαετίες προσπαθεί να αποκρύψει. Προσπάθεια, η οποία δε θα είχε τόσο επιτυχημένα αποτελέσματα χωρίς τη μεγάλη ηθική και οικονομική υποστήριξη των Μακεδόνων μεταναστών κυρίως στην Αυστραλία και Καναδά, των μακεδόνικων δηλαδή οργανώσεων AMHRC (Αυστραλιανή Μακεδόνικη Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) της Αυστραλίας και MHRMI (Διεθνές Μακεδόνικο Κίνημα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) του Καναδά,  οι οποίες έχουν ιδρυθεί από Μακεδόνες με καταγωγή κυρίως από Леринско-Λέρινσκο (περιοχή Φλώρινας), Костурско-Κόστουρσκο (περιοχή Καστοριάς) και Воденско-Βόντενσκο (περιοχή Έδεσσας).

Αποτελέσματα δε θα υπήρχαν και χωρίς την εθελοντική προσφορά εργασίας πολλών Μακεδόνων σχετικά με τη διανομή της εφημερίδας, την αρθρογράφηση, τις ιδέες, τις παρατηρήσεις τους.

Και με όλα αυτά, η Нова Зора έκλεισε τρία χρόνια ζωής και το γεγονός εορτάστηκε με τη διοργάνωση μακεδόνικου χορού στις 6 Απριλίου 2013, στο κέντρο Νυχτέρι του Соровичево-Σοροβίτσσεβο (Αμύνταιο), συνοδεία της υπέροχης μουσικής και τραγουδιών της ορχήστρας Тукашен Глас-Τούκασσεν Γκλας –Τοπικός  Ήχος.

Σάββατο βράδυ, γεμάτη η αίθουσα του κέντρου, Μακεδόνες να καταφτάνουν από όλα τα μέρη της βόρειας Ελλάδας, καταπληκτική ατμόσφαιρα, μεγάλο ασταμάτητο κέφι. Αξέχαστη βραδιά, γεμάτη με χορό και τραγούδι, γνωριμίες Μακεδόνων μεταξύ τους, ανταλλαγές απόψεων, συναντήσεις γνωστών και φίλων, πολλές εκπλήξεις… Η μεγαλύτερη όμως χαρά και επιτυχία, η παρουσία μεγάλου ποσοστού νεολαίας, ελπιδοφόρο μήνυμα για το μέλλον.

Μεγάλη και η έκθεση τευχών της Νόβα Ζόρα, Μακεδονο-Ελληνικών και Ελληνο-Μακεδονικών Λεξικών, Μακεδονικών Αναγνωστικών-Абецедар. Έτσι, όλοι είχαν την ευκαιρία να προμηθευτούν κάτι που τους έλειπε.

Στη θαυμάσια ατμόσφαιρα συνέβαλαν και οι προσκαλεσμένοι καλλιτέχνες από τη Δημοκρατία της Μακεδονίας, η Марија Димкова-Μάρια Ντίμκοβα, γνωστή τραγουδίστρια με καταγωγή από το Пожар,Мегленско-Πόζζαρ,Μέγκλενσκο (Λουτράκι Αλμωπίας) και ο Ристо Солунчев-Ρίστο Σολούντσσεβ, καθηγητής πανεπιστημίου και γνωστός βιρτουόζος της γκάιντας, με καταγωγή από το Гуменџе,Кукушко-Γκούμεντζζε,Κούκουσσκο (Γουμένισσα Κιλκίς). Μεγάλη εντύπωση, χωρίς άλλο, άφησε και το καταξιωμένο πλέον χορευτικό συγκρότημα του χωριού Овчарани,Леринско-Οβτσσάρανι,Λέρινσκο (Μελίτη Φλώρινας), το οποίο παρουσίασε χορούς και τραγούδια από διάφορα μέρη της Μακεδονίας, αποσπώντας θερμά χειροκροτήματα από τους παρεβρισκομένους.

Μεγάλη συγκίνηση προκάλεσε και ένας πολύ ηλικιωμένος Μακεδόνας, ο οποίος ήταν ένας από τους τελευταίους που έφυγε και που παρόλες τις κινητικές του δυσκολίες και το μπαστούνι του, στεκόταν στο κέντρο του χορού, φανερά συγκινημένος και προσπαθούσε να χορέψει, τραγουδώντας τα μακεδόνικα τραγούδια μέσα από την καρδιά του.

Οικονομική κρίση, εκφοβισμός, σκίσιμο διαφημιστικών αφισσών, πολλά περιπολικά σε όλες τις εισόδους και εξόδους του Σοροβίτσσεβο-Αμύνταιο, μηνύματα ότι θα έρθει η Χρυσή Αυγή και πολλά άλλα, δεν κατάφεραν να εμποδίσουν την επιτυχία της εκδήλωσης αυτής. Εκδήλωση η οποία τελείωσε στις 5 η ώρα το πρωί!!!

Το μήνυμα που έδωσε ο χορός αυτός στους Μακεδόνες ακτιβιστές του Ουράνιου Τόξου-Виножито και της Νόβα Ζόρα ήταν ότι η προσπάθεια αξίζει και ότι πρέπει να συνεχιστεί. Με τη βοήθεια και την υποστήριξη φυσικά όλων, όπως ο καθένας μπορεί να προσφέρει στον αγώνα για τα δίκαια των εθνικά Μακεδόνων στην Ελλάδα.

За многу години Македонци каде и да сте – Χρόνια σας πολλά Μακεδόνες, όπου κι αν βρισκόσαστε!

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ГЕНЕРАЛНО СОБРАНИЕ НА ЕФА – ПРАВА НА МАКЕДОНЦИТЕ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ EFA – ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΤΟΥΣ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ

Το Ουράνιο Τόξο /Виножито και η Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού/Дом на Македонската Култура  συμμετείχαν στην κοινή γενική συνέλευση του ευρωπαικού πολιτικού κόμματος Ευρωπαική Ελεύθερη Συμμαχία (EFA) και του ιδρύματος Centre Maurits Coppieters (CMC) που διεξήχθη από τις 11 έως τις 13 Απριλίου στο Μεράν του Νοτίου Τιρόλου. Το Ουράνιο Τόξο συμμετείχε ενεργά στην κατάρτιση του πολιτικού μανιφέστου της EFA ενόψει και των Ευρωεκλογών του Μαίου 2014, επιτυγχάνοντας ειδική  αναφορά στην προστασία των μη επίσημα αναγνωρισμένων γλωσσών μέσα στην Ε.Ε., μια από τις οποίες είναι και η μακεδονική. Το νέο προεδρείο του κόμματος δεσμεύτηκε επίσης ότι θα συνεχίσει την υποστήριξη των δίκαιων αιτημάτων των Μακεδόνων στην Ελλάδα (αλλά και στη Βουλγαρία) για εισαγωγή των μακεδονικών στην δημόσια εκπαίδευση και στην προώθηση των δίγλωσσων επιγραφών, στις περιοχές όπου ζουν Μακεδόνες. Ο εκπρόσωπος του Ουράνιου Τόξου ενημέρωσε τη γενική συνέλευση για τις τελευταίες εξελίξεις και το σχετικο επίσημο αίτημα του πρόεδρου του Τοπικού Συμβουλίου Μελίτης/Овчарани Панде Ашлаков-Πάντε Ασλάκοβ. Ο πρόεδρος της EFA Ερίκ Ντεφόρτ εξέφρασε την ελπίδα ότι οι ελληνικές αρχές θα ανταποκριθούν επιτέλους θετικά στο αίτημα των Μακεδόνων και υποσχέθηκε ότι σε περίπτωση αρνητικής ή μη απάντησης, το θέμα θα τεθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από τους ευρωβουλευτές της EFA.

Ανάλογα θετικά μηνύματα εισέπραξε και η Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού απο τους εταίρους της στο ίδρυμα CMC. Iδιαίτερο ενδιαφέρον συγκέντρωσε η ενημέρωση του εκπροσώπου της Στέγης προς τη Γενική Συνέλευση αναφορικά με τις αιτήσεις Μακεδόνων να τους επιστραφούν τα παλαιά μακεδονικά τους ονοματεπώνυμα. Το προεδρείο του CMC υποσχέθηκε την αμέριστη στήριξη του στην προσπάθεια μαζικοποίησης των αιτημάτων αυτών, ώστε το ελληνικό κράτος να βρεθεί μαζικά υπόλογο για άρνηση ενός θεμελιώδους ανθρωπίνου δικαιώματος. Συζητήθηκαν επίσης πιθανές κοινές πολιτιστικές δράσεις στις περιοχές όπου κατοικούν Μακεδόνες.

Το Ουράνιο Τόξο ζήτησε από το νέο Γραφείο της EFA  να εξετάσει την αναθεώρηση της διαδικασίας εκλογής ώστε να αντικατασταθεί το υπάρχον σύστημα με απευθείας εκλογή των μελών του Γραφείου από την Γενικη Συνέλευση, χωρίς προαπαιτούμενα και χρίσματα. Πρόκειται για μια πρόταση που προάγει την δημοκρατία μέσα στο κόμμα και η οποία έγινε δεκτή με ενθουσιασμό απο τη Γενική Συνέλευση. Το νεοεκλεγέν Γραφείο δεσμεύτηκε να φερει το θέμα ενώπιον της ερχόμενης Γενικής Συνέλευσης στην Γαλικία.

Υπενθυμίζεται ότι τις εργασίες της κοινής Γενικής Συνέλευσης EFA και CMC παρακολούθησαν 150 σύνεδροι απο 16 κράτη- μέλη και υποψήφιες προς ένταξη στην ΕΕ χώρες. Η επόμενη χρονιά είναι μια από τις πλέον σημαντικές για το κίνημα της αυτοδιάθεσης των ευρωπαικών λαών, καθώς Σκωτία και Καταλωνία αναμένεται μέσω δημοψηφισμάτων να ανακηρύξουν την ανεξαρτησία τους από το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ισπανία αντίστοιχα ενώ ήδη προετοιμάζονται για κάτι αντίστοιχο η Φλάνδρα (Βέλγιο) και το Νότιο Τιρόλο (Ιταλία). Σημαντικές εξελιξεις θα υπάρξουν επίσης και στο θέμα της προστασίας και ανάπτυξης των μειονοτικών και λιγότερο ομιλούμενων γλωσσών, με μια σειρά εκδηλώσεων που ήδη προετοιμάζονται για την Ευρωπαϊκή Ημέρα Γλωσσών, στις 25 Σεπτεμβρίου.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Εκατοστή Επέτειος… Για τί είδους επέτειο μιλάτε;

,,Θα σου δώσω το βιβλίο που ετοιμάσαμε εμείς από τη Παμμακεδονική, σχετικά με την εκατοστή επέτειο από την απελευθέρωση της Μακεδονίας από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και θα δεις πόσα πράγματα δεν σου είναι ξεκάθαρα σχετικά με τη Μακεδονία,, μου είπε ένας γνωστός, μέλος της οργάνωσης αυτής.

Απ΄όταν έλαβα το βιβλίο αυτό, με τίτλο „Ο Μακεδονικός Αγώνας 2009“ και απ΄όταν προσεκτικά το διάβασα, ένα πράγμα μόνο επιβεβαίωσα, το πόσα τραύματα δέχτηκε το Μακεδόνικο έθνος από πλευράς βουλγαρικής εξαρχίας και ελληνικής πατριαρχίας.

Είναι πολύ λυπηρό ακόμη κάποιοι να πιστεύουν ότι η εξαρχία εκπροσωπούσε τους Βουλγάρους και η πατριαρχία τους Έλληνες στη Μακεδονία, όταν όλοι μας σήμερα βλέπουμε ότι όλα αυτά ήταν απλώς οι απεχθείς προπαγάνδες από πλευράς Βουλγαρίας και Ελλάδας, οι οποίες συνέβαλαν στο διαχωρισμό μέρους του μακεδόνικου λαού σε βουλγαρόφιλους και ελληνόφιλους.
Η βουλγαροφιλία και η ελληνοφιλία, αγαπητοί φίλοι, αποτελούν δύο μελάνια που ρίχτηκαν στο πρόσωπο του μακεδόνικου λαού, τα οποία μελάνια ακόμη και σήμερα παρατηρούνται στα πρόσωπα κάποιων Μακεδόνων, οι οποίοι συγχυσμένοι από την ξενομανία δε μπορούν να συνειδητοποιήσουν ότι σήμερα οι Βούλγαροι και οι Έλληνες τους χρησιμοποιούν για να προωθήσουν την προπαγάνδα τους εναντίον του Μακεδόνικου λαού, ότι εμείς δεν υπάρχουμε ως έθνος.

Σωστό είναι αυτό που γράφει στο βιβλίο ότι η Μακεδονία χωρίστηκε σε τέσσερα τμήματα, ανάμεσα στην Ελλάδα, την Σερβία, τη Βουλγαρία και την Αλβανία, αλλά να εορτάζεται η εκατοστή επέτειος της απελευθέρωσης της Μακεδονίας από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, εμένα πολύ με μπερδεύει, επειδή όπως βλέπουμε, μόνο το τμήμα που προσαρτίθηκε στην Σερβία είναι σήμερα ανεξάρτητο, ενώ σε ότι αφορά εμάς τους Μακεδόνες στην Ελλάδα, ξεπλυμένοι από την ελληνική προπαγάνδα, ακόμη παραδινόμαστε και κάποιοι από σας έχετε δέσει και πέτρα στο λαιμό σας για να βυθιστείτε στα σίγουρα, ποτέ να μη βγείτε στην επιφάνεια.

Ο αποκαλούμενος ,,Μακεδονικός Αγώνας,, εναντίων των ,,Βουλγάρων,, την περίοδο 1904-1908, δεν ήταν τίποτε άλλο παρά μια κάλυψη, ένα καμουφλάζ, των εγκλημάτων που έκαναν οι εισαγώμενες ελληνικές ένοπλες συμμορίες, οι αποκαλούμενοι Μακεδονομάχοι, εκείνη την περίοδο στο Μακεδόνικο πληθυσμό.

Ο πραγματικός Μακεδονικός Αγώνας ήταν ο αγώνας της Εσωτερικής Μακεδόνικης Επαναστατικής Οργάνωσης (ВМРО), δηλαδή ο αγώνας των Μακεδόνων κόμιτι εναντίων του τούρκικου στρατού και των εισαγώμενων Ελλήνων συμμοριτών, οι οποίοι από κοινού ήθελαν να καταπνίξουν τη μακεδόνικη επανάσταση, η οποία είχε ως στόχο ένα ελεύθερο και ανεξάρτητο Μακεδόνικο κράτος.

Ο μητροπολίτης Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης, τοποθετημένος και βοηθημένος οικονομικά από την Ελλάδα και την πατριαρχία, σε ρόλο πλούσιου εμπόρου, πλήρωνε αμέτρητα χρήματα για να εξαγοράζει το μακεδόνικο πληθυσμό με σκοπό να περάσει στην ελληνική πλευρά. Κάθε χαφιεδελίκι εναντίων των κόμιτι επιβραβευόταν πλούσια και κάθε τέτοιος χαφιές λάμβανε τον τίτλο του μακεδονομάχου (να αγωνίζεσαι εναντίον του εαυτού σου στην ουσία).

Αγαπητέ φίλε θα πρέπει να ξέρεις ότι στο χωριό μου δε ζούσαν Βούλγαροι ούτε και Έλληνες, αλλά υπήρχε χωρισμός σε ελληνόφιλους και βουλγαρόφιλους, μέχρι και στις ίδιες οικογένειες, αλλά μετά το θάνατο του Παύλου Μελά, από πλευράς των κόμιτι, η ένοπλη ομάδα του υπό την ηγεσία κάποιου καπετάν Γαρέφη, μπήκε στο χωριό μου με σκοπό να το κάψει επειδή είχε πληροφορηθεί πως το χωριό μου ήταν κομιτατζίδικο. Χάρη στους κόμιτι που ήταν στο χωριό, το χωριό σώθηκε, με εξαίρεση μερικά μόνο σπίτια που κάηκαν. Το γεγονόα αυτό όπως και πολλά άλλα γεγονότα που ο μακεδόνικος πληθυσμός κυνηγήθηκε από τον συμμορίτη αυτόν, στις περιοχές Φλώρινας και Καστοριάς, αποτελούν υλικό το οποίο δημοσιεύτηκε από ελληνικά έντυπα μέσα και λογικό θα ήταν να τα βάλετε και αυτά στο βιβλίο σας. Εγώ γνωρίζω και ξέρω ότι γνωρίζετε και εσείς, πόσα τραγούδια τραγούδησε ο μακεδόνικος λαός για την Επανάσταση του Ίλιντεν και τους οπλαρχηγούς του, που όπως και τα τραγούδια λένε, έδωσαν τη ζωή τους για τη δύστυχη τη Μακεδονία. Να μιλάτε για το Μακεδονικό Αγώνα και να μην αναφέρετε τον Κουκουσάνετς (Κιλκισιώτη) Γκότσε Ντέλτσεβ, τον πραγματικό βόιβοντα του μακεδόνικου λαού, ο οποίος αντιλαμβανόταν τον κόσμο ως ένα πεδίο πολιτιστικής άμιλας μεταξύ των λαών και όχι με όπλα, είναι το ίδιο σαν να χτίζετε σπίτι χωρίς θεμέλια.

Πρόσωπα του είδους Παύλος Μελάς, Γερμανός Καραβαγγέλης, πρόξενος της Ελλάδας στη Μπίτολα Ίωνας Δραγούμης κ.α. αποτελούν μόνο μαύρα σημάδια στην ιστορία του μακεδόνικου λαού, άτομα που ήρθαν στη Μακεδονία για να εφαρμόσουν την ιδέα της Μεγάλης Ελλάδας. Προσάρτιση εδαφών της Μακεδονίας και της Θράκης ήταν απαραίτητη για να πραγματοποιηθεί η ιδέα αυτή, επειδή αποτελούσαν τον άξονα σύνδεσης της Αθήνας με την Ίσταμπουλ (Κωνσταντινούπολη).

Η ιδέα της Ρωσσίας για δημιουργία Σλαβικού κράτους, στα εδάφη της Μακεδονίας και Θράκης, υπό την σκέπη της τότε υπό θεωρία Βουλγαρία του Αγίου Στεφάνου, με σκοπό να βγαίνει στο Αιγαίο Πέλαγος, όπως γράφει στο βιβλίο, εμένα μου επιβεβαιώνει ότι οι Μακεδόνες δεν ήταν Έλληνες, ιδιαίτερα όταν τονίζεται στο βιβλίο ότι τα σύνορα μεταξύ των Ελλήνων και των ,,Σλάβων,, θεωρούταν ο ποταμός Μπίστριτσα (Αλιάκμονας), κάτι που μου θυμίζει τους Αθηναίους και τους Σπαρτιάτες, οι οποίοι έλεγαν ότι βόρεια του όρους Όλυμπος ζει βαρβαρικός λαός, με μη ελληνικές διαθέσεις. Το ποτάμι Αλιάκμονας τελειώνει στο βόρειο τμήμα του όρους Όλυμπος.

Αγαπητέ μου φίλε, σκοπός αυτής της επιστολής δεν είναι να κάνω κριτική σε κανένα, επειδή εκτός από εσένα δε γνωρίζω άλλα μέλη της Παμμακεδονικής, ένα όμως θέλω να σου πω, ότι τα υλικά τους, που γράφτηκαν στο βιβλίο αυτό, αποτελούν γεγονότα που μου επιβεβαιώνουν ότι οι Μακεδόνες δεν είναι Έλληνες, ούτε Βούλγαροι, απλά μόνο Μακεδόνες, κάτι για το οποίο πρέπει και εσείς να σκεφτείτε.

Ο μικρός αριθμός Μακεδόνων στην οργάνωση της Παμμακεδονικής μιλά ξεκάθαρα ότι στο μακεδόνικο λαό οι προπαγάνδες σας πλέον δεν περνάνε.

Εμείς οι Μακεδόνες έχουμε πλέον αποδείξει ότι μπορούμε να ζούμε στο ελληνικό κράτος, μαζί με όλο τον ελληνικό λαό, αλλά αρνούμαστε να αφομοιωθούμε. Το ιστορικό παρεμθόν μας μας κάνει περήφανους γι΄αυτό που είμαστε, γι΄αυτό που μας άφησαν οι προηγούμενες γενεές μας.

Τα μακεδόνικα κινήματα στην Ελλάδα, τα οποία αγωνίζονται για τα ανθρώπινα δικαιώματά μας, δεν αποτελούν προπαγάνδα αλλά την αλήθεια. Την αλήθεια την οποία θα πρέπει και η δική σας οργάνωση να κατανοήσει και να βοηθήσει στο κίνημα αυτό και να μας συγκεντρώσει όλους εμάς που αρνούμαστε να αφομοιωθούμε.

Με εκτίμηση, Κότσσο Στέριοβσκι από Τορόντο Καναδά, καταγωγή από Άιτος,Λερινσκο (Αετό Φλώρινας)

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Учители во Гуменџе во 1910 – 1911. Станати – Борис Јанишлиев, Христо Динев, Софија Карајанова, Венера Понсаева, Кирил Попиванов, Аргир Манасиев; Седнати – Викторија Мизева, Христодул Левов, Христо Стојанов, Олимпија Батандџиева.

Δάσκαλοι στο Γκούμεντζζε/Γουμένισσα το 1910-1911. Όρθιοι: Μπόρις Γιανισσλίεβ, Χρίστο Ντίνεβ, Σόφια Καραγιάνοβα, Βενέρα Πονσάεβα, Κίριλ Ποπιβάνοβ, Άργκιρ Μανασίεβ. Καθιστοί: Βικτόρια Μίζεβα, Χρίστοντουλ Λέβοβ, Χρίστο Στόγιανοβ, Ολίμπια Μπαταντζζίεβα.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

АКО НЕ ВИ СЕ БЕНДИСУВА, ДА СИ ОДИТЕ! AN ΔΕ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ, ΝΑ ΦΥΓΕΤΕ!

Δημοσιεύθηκε μοιράστηκε στο τεύχος17, Ιανουάριος 2006, του τότε ενημερωτικού εντύπου του Ουράνιου Τόξου, InfoZORA. Είχε τον τίτλο:

АКО НЕ ВИ СЕ БЕНДИСУВА, ДА СИ ОДИТЕ!

AN ΔΕ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ, ΝΑ ΦΥΓΕΤΕ!

Στο προηγούμενο τεύχος της INΦΟ-ΖΟRA, σας είχαμε προαναγγείλει την συμμετοχή του Ουράνιου Τόξου στην ετήσια Διάσκεψη του Οργανισμού για την Ασφάλεια και την Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) που έγινε στη Βαρσοβία με θέμα τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις πολιτικές που εφαρμόζουν στον τομέα αυτό τα κράτη μέλη του Οργανισμού.
Δυστυχώς, η ρήση «κάθε πέρυσι και καλύτερα», δείχνει να ταιριάζει απόλυτα στο τι συνάντησαν για ακόμα μια φορά οι εκπρόσωποι του Ουράνιου Τόξου και άλλων Μακεδονικών οργανώσεων από την Ελλάδα και το εξωτερικό στην πολωνική πρωτεύουσα. Η στείρα τακτική, ωστόσο, των εκπροσώπων της Ελλάδας να αρνούνται πεισματικά την ύπαρξη εθνικής μακεδονικής μειονότητας και μακεδονικής γλώσσας, προκάλεσε αυτή την φορά την έντονη αντίδραση και των ουδέτερων συμμετεχόντων στην Διάσκεψη.
Ιδιαίτερα της αμερικανικής και της καναδικής αντιπροσωπείας που κάλεσαν την Ελλάδα αλλά και τη Βουλγαρία να συμμορφωθούν και να δώσουν όλα τα απαραίτητα δικαιώματα στις μειονοτικές ομάδες που ζουν στο έδαφός τους.
Αν πάντως κρίνουμε από τον παρακάτω ανεπίσημο διάλογο ανάμεσα στον εκπρόσωπο του Ουράνιου Τόξου και τον μόνιμο αντιπρόσωπο της χώρας μας στον ΟΑΣΕ πρέσβη κ. Μηλιαρέση, ορισμένα μυαλά στο υπουργείο Εξωτερικών έχουν μείνει ακόμα στις αρχές του περασμένου αιώνα.
Ο διάλογος έγινε στο περιθώριο της Διάσκεψης, παρουσία 4 ατόμων.
Β. Καλησπέρα κ. Πρέσβη. Είμαι ο Παύλος Βοσκόπουλος από το Ουράνιο Τόξο. Νομίζω είχαμε όλοι μας δύσκολη μέρα σήμερα, τι λέτε εσείς;
Π. Πόσα παίρνετε κύριε για να λέτε εδώ αυτά τα πράγματα;
Β. Με εκπλήσσετε κύριε Πρέσβη! Αν δεν κάνω λάθος εσείς αμείβεστε και μάλιστα με παχυλό μισθό για να είστε εδώ εκπροσωπώντας τη χώρα μας. Εμείς τα χρήματα τα βάζουμε από την τσέπη μας…
Δηλαδή κύριε Πρέσβη θέλετε να πείτε ότι ο εκπρόσωπος των Ελλήνων της Πόλης που μίλησε εχθές για τα προβλήματα της Ελληνικής μειονότητας στην Τουρκία πληρώνεται από κάπου; Μήπως και οι Έλληνες μειονοτικοί στην Αλβανία που αγωνίζονται για τα δικαιώματα τους αμείβονται από κάπου;
Π. Αυτό που ξέρω είναι ότι η Ελλάδα είναι η πλέον δημοκρατική χώρα της Ευρώπης.
Β. Βεβαίως και είναι δημοκρατική όμως στα μειονοτικά δικαιώματα υπάρχει έλλειμμα δημοκρατίας, δεν πρέπει να αποκαταστήσουμε τις αδικίες;
Π. Δεν υπάρχουν μειονότητες στην Ελλάδα παρά μόνον οι Μουσουλμάνοι της Θράκης που ζουν καλά.
Β. Μα κύριε Πρέσβη πως είναι δυνατόν σε μία Βαλκανική χώρα όπως η Ελλάδα να μην υπάρχουν μειονότητες όταν σε όλες τις άλλες υπάρχουν; Όπως υπάρχουν Έλληνες στη Πόλη και Ελληνική μειονότητα στην Αλβανία έτσι έχει και η Ελλάδα τις δικές της μειονότητες.
Π. Στην Ελλάδα έχουμε ως μειονότητα τους οικονομικούς πρόσφυγες οι οποίοι έρχονται στη χώρα μας γιατί είναι παράδεισος.
Β. Μα κύριε Πρέσβη ακόμη και με τους οικονομικούς πρόσφυγες υπάρχουν προβλήματα. Την προηγούμενη δεκαετία ήταν πολύ χειρότερα τα πράγματα και η χώρα μας κατακρίθηκε πολλές φορές από διεθνείς οργανισμούς για τη συμπεριφορά της απέναντί τους. Βέβαια σήμερα είναι καλύτερα τα πράγματα όμως και σε αυτό το επίπεδο υπάρχουν προβλήματα.
Π. Αν δεν ήταν παράδεισος η Ελλάδα δεν θα έρχονταν κατά χιλιάδες…
Β. Κύριε Πρέσβη όταν στις χώρες τους η διαβίωση είναι προβληματική σε πολλές δε χώρες κινδυνεύει και η ίδια τους η ζωή από πολεμικές συγκρούσεις όπως λ.χ. στο Σουδάν λογικό δεν είναι να ψάχνουν στον ήλιο μοίρα; Για αυτό έρχονται στη χώρα μας όπως βέβαια και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες και όχι επειδή είναι παράδεισος η Ελλάδα…
Αλλά μιας και αναφερθήκατε σε πρόσφυγες, δεν θα μπορούσε η χώρα μας να κάνει έστω ένα βήμα μπροστά με τους Μακεδόνες πολιτικούς πρόσφυγες του εμφυλίου και να τους επιτρέψει τον επαναπατρισμό; Είναι ανθρωπιστικό το ζήτημα ας τους αφήσει τουλάχιστον να πεθάνουν στα χωριά τους…
Π. Τι λέτε κύριε…να βάλουμε τον «Δούρειο Ίππο» στη χώρα μας;
Β. Κύριε Πρέσβη πάλι με εκπλήσσετε! Δούρειος ίππος γεροντάκια άνω των εβδομήντα…Πραγματικά αισθάνομαι άσχημα που εκπροσωπείτε τη χώρα μου στον ΟΑΣΕ έχοντας τέτοιες απόψεις…
Αλήθεια γιατί δεν δώσατε την ίδια απάντηση μέσα στην αίθουσα όταν έθεσα το ζήτημα; Να τις άκουγαν και οι άλλες αντιπροσωπείες αυτές τις απόψεις…
Π. Ακούστε κύριε…Η Ελλάδα έχυσε ποταμούς αίματος για να είναι αυτή που είναι σήμερα.
Β. Κύριε Πρέσβη με εκπλήσσετε για δεύτερη φορά. Σήμερα την αυγή του 21ου αιώνα μου μιλάτε για αίματα όταν οικοδομούμε την Ενωμένη Ευρώπη και αγωνιζόμαστε για την ειρήνη; Πραγματικά δεν ξέρω τι να πω…Ντρέπομαι για τις απόψεις που εκφράζετε…Ίσως δεν γνωρίζετε ότι εμείς οι μειονοτικοί Μακεδόνες, ως συνειδητοποιημένοι Έλληνες πολίτες νοιαζόμαστε για την ειρήνη και τη δημοκρατία στη χώρα μας όσο δεν φαντάζεστε…
Π. Αν δεν σας αρέσει η Ελλάδα να σηκωθείτε να φύγετε!
Β. Τώρα πραγματικά έπαθα σοκ με αυτό που είπατε!
Κύριε Πρέσβη ανήκουμε σε διαφορετικούς κόσμους…
Π. Ευτυχώς που ανήκουμε σε διαφορετικούς κόσμους…
Β. Ελπίζω η νέα γενιά Διπλωματών να μην έχει τις ίδιες αντιλήψεις με εσάς που προσβάλουν τη χώρα μας, για το καλό όλων μας…
Καλησπέρα σας…φεύγω πραγματικά σοκαρισμένος…

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

АНТИМАКЕДОНСКАТА БОРБА И НА АНГЛИСКИ Ο ΑΝΤΙΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ

Το φημισμένο πλέον βιβλίο του ιστορικού-ερευνητή Δημήτρη Λιθοξόου ,,Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΝΤΙΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ – Από το Ίλιντεν στο Ζαγκορίτσανι,, το βιβλίο που αποκαλύπτει πολλά από τα ψεύδη Ελλήνων ιστορικών σχετικά με το μακεδόνικο ζήτημα και τους αγώνες των Μακεδόνων για δίκαια και ελευθερία, μετά από τη μετάφρασή του στη μακεδόνικη γλώσσα, μεταφράστηκε πρόσφατα και στην αγγλική. Το έργο αυτό έγινε από το AMHRC (Αυστραλιανή Μακεδόνικη Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) και τη μετάφραση επιμελήθηκαν τα μέλη της Επιτροπής Др.Крис Попов-Δρ.Κρις Πόποβ (με καταγωγή από το χωριό Кучковени-Κουτσσκόβενι/Πέρασμα Φλώρινας), Давид Витков-Ντάβιντ Βίτκοβ (με καταγωγή από το χωριό Сетина-Σέτινα/Σκοπός Φλώρινας) και Гјорги Влахов-Γκιόργκι Βλάχοβ (με καταγωγή από το χωριό Нерет-Νέρετ/Πολυπόταμο Φλώρινας).

Ακολούθησε επίσημη παρουσίαση του μεταφρασμένου βιβλίου στη Μελβούρνη, παρουσία πολλών ενδιαφερομένων, οι οποίοι παρόλη την ανυπόφορη ζέστη, συγκεντρώθηκαν σε κεντρικό ξενοδοχείο της πόλης.

Εκτός από την παρουσίαση από πλευράς του Κρις Πόποβ και του Γκιόργκι Βλάχοβ, ομιλία σχετικά με το θέμα έκανε και ο φημισμένος καθηγητής του Πανεπιστημίου του Σικάγου, Δρ.Βίκτορ Φρίντμαν, ο οποίος ανέφερε ότι ο Λιθοξόου στο βιβλίο του παρουσιάζει την αλήθεια, την πραγματικότητα και όχι τα ψέμματα που συνέφεραν την ελληνική προπαγάνδα.

Ήδη έχει πωληθεί μεγάλος αριθμός βιβλίων στην Αυστραλία και σύντομα, μέσω μιας διεθνούς εταιρίας διανομών, θα διανεμηθεί το βιβλίο σε όλες τις πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες του κόσμου.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

СОБОР ВО СПОМЕН НА ЈАНЕ САНДАНСКИ ВО МЕЛНИК ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗ ΤΟΥ ΓΙΑΝΕ ΣΑΝΤΑΝΣΚΙ ΣΤΟ ΜΕΛΝΙΚ

Στις 21 Απριλίου 2013, στο πάρκο της πόλης Μέλνικ, Μακεδονία του Πίριν, Βουλγαρία, έλαβε χώρα η παραδοσιακή παμμακεδονική συγκέντρωση προς τιμή του μεγάλου Μακεδόνα επαναστάτη Јане Сандански-Γιάνε Σάντανσκι. 98 χρόνια πέρασαν από τη δολοφονία του. Η δολοφονία του άνοιξε το δρόμο για μια τραγική πολιτική εκκαθάρισης των ανεξάρτητων Μακεδόνων επαναστατών, πολιτική στην οποία τα χέρια έδωσαν ο νεοβαρχοβισμός και οι βουλγαρικές αρχές.

Από τα πρώτα κιόλας χρόνια, οι Μακεδόνες συγκεντρώνονταν κάθε χρόνο για να αποδώσουν τιμές στο όνομα και το έργο του Σάντανσκι. Οι συγκεντρώσεις αυτές πολύ συχνά απαγορεύονταν από τις βουλγάρικες αρχές ή χρησιμοποιούμενες προς πλαστογράφηση του Σάντανσκι και του έργου του. Οι τάσεις αυτές υπάρχουν και σήμερα.

Φέτος συμπληρώνονται 98 χρόνια από τη δολοφονία του – ακόμη δύο χρόνια και θα συμπληρωθεί αιώνας. Παρ΄όλα αυτά όμως, μέχρι και σήμερα δεν κατάφεραν να ξεριζώσουν εδώ το μακεδόνικο αίσθημα και συνείδηση και μετά από δύο δεκαετιών αγώνα, οι Μακεδόνες πλέον μπορούν ελεύθερα να συγκεντρώνονται και να εκφράζουν τις θέσεις τους.

Η εκδήλωση εορτασμός οργανώθηκε με τη βοήθεια της Αυστραλιανής Μακεδόνικης Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, του Μακεδονικού Διεθνούς Κινήματος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Καναδά, του ΟΜΟ Ίλιντεν ΠΙΡΙΝ, του Συλλόγου καταπιεσμένων Μακεδόνων στη Βουλγαρία, της ТМО (ανεξάρτητη) „Ίλιντεν“, της „Νάροντνα Βόλια“ και του „Μακέντονσκι Γκλας“.

Παρεβρέθηκαν περισσότερες χιλιάδες Μακεδόνες από τη Μακεδονία του Πίριν και γενικά από τη Βουλγαρία, παρόλη την οικονομική κρίση και αντίθετα από την αντιμακεδόνικη εκστρατεία που δεν σταματά στη Βουλγαρία τα τελευταία κυρίως χρόνια.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με τον ύμνο του ОМО „Ίλιντεν“-ΠΙΡΙΝ „Ναρόντε Μακεντόνσκι“, με την κατάθεση στεφάνων στο μνημείο του Γιάνε Σάντανσκι και ενός λεπτού σιγή προς τιμή όλων όσων έδωσαν τη ζωή τους για τα δίκαια των Μακεδόνων. Τον εορτασμό χαιρέτησε το κόμμα των Μακεδόνων στην Ελλάδα Ουράνιο Τόξο-Виножито, το κόμμα των Μακεδόνων της Αλβανίας, ο Μακεδόνικος Σύλλογος της Κροατίας, οι Μακεδόνικες Επιτροπές Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Αυστραλίας και Καναδά κ.α.

Συμμετείχαν πολλοί πολιτιστικοί μακεδόνικοι σύλλογοι από όλες τις άκρες της Μακεδονίας του Πίριν, με αυθεντικά μακεδόνικα τραγούδια και χορούς.

Η αστυνομία δεν σταματούσε τις προσπάθειες να αμαυρώσει τον εορτασμό και να φοβίσει το πλήθος. Έγινε και προσπάθεια προβοκάτσιας – ομάδα 4-5 νέων ανθρώπων με βουλγάρικες σημαίες προσπάθησαν να προκαλέσουν τους παρεβρισκομένους, οι Μακεδόνες όμως τους αγνόησαν. Σύμφωνα με τα όσα παραδέχτηκε ένας από τους προβοκάτορες αργότερα (και ο ίδιος Μακεδόνας) ήρθαν εκεί επειδή τους πλήρωσαν κάποιοι.

Γιατί είναι σημαντική αυτή η εκδήλωση για τους Μακεδόνες της Μακεδονίας του Πίριν και γενικά της Βουλγαρίας; Λόγω περισσοτέρων αιτιών. Λόγω της προσωπικότητας του Γιάνε Σάντανσκι ο οποίος εμπνέει. Λόγω της πολύχρονης παράδοσης του εορτασμού. Επειδή αποτελεί σύμβολο της αντίστασής μας ενάντια στις προσπάθειες αφομοίωσής μας. Αποτελεί την τοποθεσία και το χρόνο που μεγάλο μέρος των Μακεδόνων ακτιβιστών συγκεντρώνονται, συναντιούνται, ανταλλάσουν απόψεις, παίρνουν θάρρος. Πίνουν μια γουλιά μακεδόνικου αέρα στην αποπνικτική ατμόσφαιρα που συνεχώς ζουν.

Стојко Стојков

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Η ελληνοποίηση των Βλάχων

Της Έφης Μήτσιου

H λέξη «Βλάχος» σημαίνει σήμερα, στον καθημερινό προφορικό λόγο, τον ‘άξεστο’, τον ‘χωριάτη’, αποκτώντας έτσι ένα υποτιμητικό σημασιολογικό περιεχόμενο. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτός ο όρος προσδιορίζει μια πραγματική ιστορική οντότητα, που εντάχθηκε στο ελληνικό έθνος με το τίμημα της μη περαιτέρω ανάπτυξής της.

Πολλοί μύθοι υπάρχουν για την καταγωγή των Αρουμάνων ή αλλιώς Βλάχων, μιας εθνότητας με μακραίωνη ύπαρξη στην Ελλάδα και αλλού. Πάντως, ως φαίνεται, η επικρατέστερη εκδοχή είναι αυτή που στηρίζει την καταγωγή τους από θρακικούς και ιλλυρικούς γηγενείς πληθυσμούς.

Από τα μέσα του 19ο αιώνα οι λατινόφωνοι λαοί βόρεια του Δούναβη αναπτύσσουν μια λατινική συνείδηση αναζητώντας την κοινή καταγωγή. Ο ρουμανικός εθνικισμός επωφελείται από αυτή τη στροφή προς τη λατινικότητα και στρέφει την προσοχή του προς την ενσωμάτωση των Βλάχων στα εθνικά του ιδεολογήματα.

Από την άλλη, στον ελληνικό χώρο ξεκινά η προσπάθεια απόδειξης της ελληνικής καταγωγής των Βλάχων μέσα από την εθνική ιστοριογραφία, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη πολλές φορές τα πραγματικά ιστορικά γεγονότα.

Ως κύριο μέσο για την οικειοποίησή τους χρησιμοποιείται αρχικά η εκπαιδευτική πολιτική. Από την πλευρά της, η Ρουμανία προωθεί ένα σχέδιο ίδρυσης σχολικών δικτύων κυρίως στα νότια Βαλκάνια, όπου ο αριθμός των Αρουμάνων ήταν πολυπληθής. Το ελληνικό κράτος, από τη μεριά του, επιστρατεύει δάσκαλους, κληρικούς, ιεραπόστολους για να εμφυσήσουν στους Βλάχους των περιοχών αυτών, την ελληνική εθνική συνείδηση.

Στις αρχές τους 20ου αιώνα, η επιτυχία της ρουμανικής διπλωματίας έθεσε τις πρώτες βάσεις της συζήτησης περί βλάχικης μειονότητας στον ελληνικό χώρο . Η ελληνική πλευρά προσπάθησε να αποτρέψει τα σχέδια της Ρουμανίας.

Εθνικός στόχος ήταν εξαρχής η ενσωμάτωση των μειονοτήτων στο εθνικό κορμό με οποιονδήποτε τρόπο. Το ελληνικό κράτος παρουσίαζε ‘μαγειρεμένα’ δεδομένα των απογραφών του, που έδειχναν άλλοτε πολύ μικρό αριθμό Βλάχων στα εδάφη του και άλλοτε πολύ μεγάλο αριθμό ελληνόφωνων Βλάχων.

Μέσω της προπαγάνδας και της βίας από τοπικούς φορείς, υπήρξε συστηματική προσπάθεια να αποδυναμωθεί η εκπαίδευση σε αρουμανικά σχολεία.

Η σοβαρότερη προπαγανδιστική πρακτική, ωστόσο, ήταν ο διαχωρισμός σε ελληνόφωνους κατοίκους και σε ρουμανίζοντες. Σε αυτή την διάκριση δεν υπήρχε πουθενά η έννοια Βλάχος, σα να μην αναγνωριζόταν  καθόλου η ύπαρξή τους. Με άλλα λόγια, μόνο όποιος μιλούσε την ελληνική θεωρείτο Έλληνας.

Η κατάσταση οξύνθηκε κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ορισμένοι Βλάχοι της Πίνδου εκμεταλλεύτηκαν την ιταλική προσέγγιση, η οποία έβλεπε τους Βλάχους ως ιταλικής καταγωγής και συμμάχησαν με τον Μουσολίνι. Πήραν την άδεια του και ιδρύθηκε το επονομαζόμενο Πριγκιπάτο της Πίνδου, το οποίο διέλυσε ο Βελουχιώτης.

Μεταπολεμικά και θεωρώντας ως ύστατη εθνική προδοσία την σύμπραξη με την Ιταλία, η ελληνική ιστοριογραφία τους αντιμετώπισε μέσα από μια καθ’ όλα εθνικιστική σκοπιά.

Η καθημερινότητα των Αρουμάνων γινόταν ολοένα και πιο δύσκολη. Στα σχολεία απαγορευόταν η χρήση της μητρικής τους γλώσσας. Αν σε κάποιο παιδί ξέφευγε κάποια λέξη, το ξύλο ήταν η άμεση απάντηση. Δεν επιτρεπόταν ούτε στις γειτονιές τους η χρήση των βλάχικων. Οι μαρτυρίες της εποχής για τη βία της αστυνομία καθώς και απλών πολιτών εναντίον τους, είναι χαρακτηριστικές.

Στις δεκαετίες του 1950 και 1960 τα πράγματα έβαιναν προς ομαλοποίηση, όχι επειδή αποδυναμώθηκε ο εθνικισμός, αλλά  γιατί οι Βλάχοι είχαν πλήρως εγκολπωθεί στο ελληνικό εθνικό γίγνεσθαι.  Πλέον,  δεν ετίθετο ζήτημα εθνικής συνείδησης, μιας και αυτό είχε λυθεί με ‘συνοπτικές διαδικασίες’ στο παρελθόν.

Η στάση των ίδιων των Βλάχων απέναντι στις πρακτικές του ελληνικού κράτους, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί παθητική, με εξαίρεση το παράδειγμα της Πίνδου. Στην συνείδησή τους η λέξη Έλληνας δεν σήμαινε τίποτε άλλο παρά τον πλούσιο έμπορο, τον ντόπιο κ.τ.λ. Δεν έβλεπαν καμία κοινή ιστορική καταγωγή, αλλά μια κοινωνική συνύπαρξη.

Οι περισσότεροι μιλούσαν ελληνικά παράλληλα με τη μητρική τους γλώσσα, χωρίς αυτό να αποτελεί απόδειξη εθνικής συνείδησης. Η ελληνική ήταν η γλώσσα του εμπορίου, του σχολείου και της δημόσιας σφαίρας.

Η Βλάχικη γλώσσα είναι μόνο προφορική και όχι γραπτή. Σήμερα έχουμε χάσει μία μεγάλη ευκαιρία να έχουμε σε γραπτή μορφή ένα λατινογενές ιδίωμα, το οποίο προέρχεται από την ρωμαϊκή εποχή. Αν και στα τέλη του 18ου αιώνα είχε γίνει μια προσπάθεια από τους διανοούμενος της διασποράς για τη δημιουργία λεξιλογίου, ωστόσο ο εθνικισμός δεν επέτρεψε την ανάπτυξη της.
*Η Έφη Μήτσιου είναι μεταπτυχιακή φοιτήτρια Ιστορίας στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ВО ТИРАНА СЕ ОДРЖА ВТОР КОНГРЕС НА МАКЕДОНСКА ПАРТИЈА СО СЛОГАНОТ ОБЕДИНЕТИ И ИНТЕГРИРАНИ! ΣΤΑ ΤΙΡΑΝΑ ΕΛΑΒΕ ΜΕΡΟΣ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΕΝΣΩΜΑΤΩΜΕΝΟΙ!

Στις 6 Απριλίου 2013, στη μεγάλη αίθουσα του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου των Τιράνων, έλαβε μέρος το Δεύτερο Συνέδριο του μακεδόνικου κόμματος της Αλβανίας – Μακεδονική Συμμαχία για ευρωπαϊκή ενσωμάτωση.

Στο Συνέδριο συμμετείχαν 138 αντιπρόσωποι από τη Мала Преспа-Μάλα Πρέσπα, Корча-Κόρτσσα, Билишта-Μπίλισστα, Поградец-Πόγκραντετς, Тирана-Τίρανα, Елбасан-Ελμπασάν,  Драч-Ντρατςς, Гора-Γκόρα, Кукс-Κουξ, Голо Брдо-Γκόλο Μπ΄ρντο, Требишта-Τρέμπισστα,  Мало Острени-Μάλο Όστρενι, Шиштавец-Σσίσσταβετς και Пакишта-Πάκισστα, από τις οχτώ περιφεριακές και τις εφτά δημοτικές οργανώσεις.

Οι αντιπρόσωποι εξέλεξαν τις ομάδες εργασίας του Συνεδρίου και έπειτα εξέλεξαν νέα μέλη για τα όργανα του κόμματος για την περίοδο 2013-2017. Το Δεύτερο Συνέδριο εξέλεξε επίσης την κεντρική επιτροπή του μακεδόνικου κόμματος, αποτελούμενη από 45 μέλη, η οποία στο διάλειμμα, στην πρώτη της συνέλευση, εξέλεξε τους αντιπροέδρους του κόμματος, Аднан Кејвани-Άντναν Κέιβανι από τη Γκόρα, Бесник Хасани-Μπέσνικ Χασάνι από το Γκόλο Μπ΄ρντο και Таќо Гроздани-Τάκιο Γκροζντάνι από τη Μάλα Πρέσπα, ενώ ως Γενικός Γραμματέας εκλέχτηκε ο Васил Стерјовски-Βάσιλ Στέριοβσκι. Η Κεντρική Επιτροπή εξέλεξε και τα 13 μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής. Πρόεδρος του κόμματος επανεκλέχτηκε ο Едмонд Темелко-Έντμοντ Τέμελκο.

Στο Συνέδριο παρεβρέθηκε επίσης και ο Илија Ѓока-Ίλια Γκιόκα, εκπρόσωπος της Βλαχικής Κοινότητας της Αλβανίας, όπως και ο Даниел Хисени-Ντάνιελ Χισέινι, εκπρόσωπος της Κοινότητας Ρομά της Αλβανίας.

Χαιρετιστήρια τηλεγραφήματα έστειλαν πολλές οργανώσεις και κόμματα, όπως Το Κόμμα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Ελληνικής Κοινότητας στην Αλβανία, η Σερβική-Μαυροβουνιακή Κοινότητα της Αλβανίας, η Αιγυπτιακή Κοινότητα Αλβανίας, το κόμμα των εθνικά Μακεδόνων της Ελλάδας Ουράνιο Τόξο, το κόμμα των Μακεδόνων της Βουλγαρίας ΟΜΟ ΙΛΙΝΤΕΝ ΠΙΡΙΝ  και πολλοί άλλοι.

- Το μακεδόνικο κόμμα προτείνει Συμφωνία διαρκούς ειρήνης και καλής γειτνίασης. Επιθυμούμε τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των Αλβανών στη Δημοκρατία της Μακεδονίας, όπως και των Μακεδόνων, Ελλήνων, Βλάχων, Ρομά, Σέρβων, Μαυροβουνίων και Αιγυπτίων στην Αλβανία, επιθυμούμε ισότητα όλων των πολιτών έναντι του Συντάγματος και των νόμων. Αιτούμαστε δικαίωμα μόρφωσης στη μητρική μας μακεδόνικη γλώσσα σε όλη την επικράτεια της Αλβανίας, σε όλα τα στάδια εκπαίδευσης, σε όλα τα μέρη όπου ζουν Μακεδόνες. Δικαίωμα πληροφόρησης στην κρατική τηλεόραση και ραδιόφωνα με προγράμματα στη μακεδόνικη γλώσσα, δικαίωμα πολιτιστικών οργανώσεων για τους Μακεδόνες, δικαίωμα εκκλησιασμού στη μακεδόνικη γλώσσα, και επίσης είμαστε αλληλέγγυοι στον αγώνα για δικαιώματα των Μακεδόνων στην Ελλάδα και Βουλγαρία – δήλωσε ο πρόεδρος του μακεδόνικου κόμματος της Αλβανίας Έντμοντ Τέμελκο.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Κατηγορίες

Ευχαριστούμε θερμά τους Μακεδόνες οικονομικούς μας μετανάστες σε Αυστραλία, Καναδά και δυτική Ευρώπη, όπως και τους φίλους μας απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας, για την οικονομική στήριξη της έκδοσης της Нова Зора. Благодариме - Μπλαγκοντάριμε


ALPHA BANK

Account 852 00 2101 031390

IBAN: GR47 0140 8520 8520 0210 1031 390

BIC: CRBAGRAA

Μηνιαίες Εκδόσεις

Македонска Ризница
  • ,ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΥΧΩΝ
    РАЗГЛЕДУВАЊЕ НА ПРЕТХОДНИ БРОЕВИ
  • 2016 (147)
  • 2015 (416)
  • 2014 (404)
  • 2013 (377)
  • 2012 (372)
  • 2011 (323)
  • 2010 (202)