Αρχεία | Νοέμβριος, 2012

АРМАС – ΑΡΜΑΣ – ΑΡΡΑΒΩΝΑΣ

Ο πατέρας προς το γιο του:

-Άκουσε εδώ παιδί μου, αν και δεν

χρειάζεται να το ξέρεις, θα στείλουμε

αύριο στρόινικ και θα ζητήσουμε την

Τραγιάνκα του Ντίνε. Καλό και τίμιο

κορίτσι και πάνω απ΄όλα καλή νοικοκυρά.

-Μα εγώ δεν τη θέλω αυτήν…

-Δε σε ρωτήσαμε και δεν είναι δική σου

δουλειά αυτή. Τί ξέρει ένα δεκαπεντάχρονο παιδί;

Η πατερναλιστική οργάνωση της οικογένειας λειτουργούσε αιώνες κι άρχισε να κλονίζεται στις αρχές του εικοστού αιώνα κι αυτό γιατί τόσο οι εσωτερικοί όσο και οι εξωτερικοί μετανάστες γνώρισαν κι άλλες κοινωνίες.

Σε μια πολυμελή τότε οικογένεια, ο πατέρας ήταν αυτός που αποφάσιζε για όλα. Ποιοί θα παντρευτούν, ποιοί θα φύγουν μετανάστες και τι δουλειά θα κάνει ο καθένας.

Οι έφηβοι δεν είχαν ερωτική ζωή πριν το γάμο. Οι κοριτσίστικες συντροφιές ποτέ δεν έσμιγαν μ΄εκείνες των αγοριών. Σε μια τέτοια κοινωνία, ο стројник-στρόινικ (προξενητής) ήταν απαραίτητος κρίκος για τη λειτουργία και τη διαιώνιση της κοινωνίας αυτής.

Ο στρόινικ ή η στρόινιτσα έπαιρνε εντολή από τον πατέρα της φαμίλιας –που μπορεί να ήταν και παππούς- και η πρώτη εντολή ήταν για μια επίσκεψη διερευνητική. Όταν διαπίστωνε ανταπόκριση, επέστρεφε και το ανακοίνωνε στον εντολέα πατέρα. Η νέα εντολή ήταν για ορισμένες λεπτομέρειες, που αφορούσαν την προίκα της νύφης και το ποσό που θα έδινε ο γαμπρός στον πεθερό του, γινόταν κάτι σαν αγορά της νύφης. Όταν είχαν συμφωνηθεί όλα αυτά, ο γαμπρός έστελνε ένα δώρο σαν σημάδι ότι συμφωνεί κι όταν η άλλη πλευρά δεχόταν το δώρο, τότε θεωρούσαν ότι είχαν δώσει λόγο και οριζόταν η ημερομηνία των αρραβώνων. Αν δεν συμφωνούσε η οικογένεια που δεχόταν το προξενιό, το δώρο επέστρεφε. Τα δώρα που ανταλλάσονταν ανάμεσα στις οικογένειες που γινόταν το προξενιό, ήταν шамии-σσάμιι (μαντίλες), чорапи-τσσόραπι (κάλτσες), πουκαμίσες, ταγάρια και άλλα τέτοια.

Ακολουθούσε το мал прстен-μαλ π΄ρστεν (μικρό δαχτυλίδι), όπου ο γαμπρός και στενοί συγγενείς του γαμπρού επισκέπτονταν μαζί το σπίτι της νύφης και την χρύσωναν, δηλαδή τα δώρα ήταν χρυσά (σταυροί, καδένες, δαχτυλίδια, βραχιόλια, σκουλαρίκια κ.α.).

Η νύφη απαντούσε με δώρα που κατά κανόνα είχε φτιάξει μόνη της και ήταν ποδιές, κάλτσες, πουκάμισα, πλεχτές μπλούζες και άλλα.

Σε σύντομο χρονικό διάστημα γινόταν και το голем прстен-γκόλεμ π΄ρστεν (μεγάλο δαχτυλίδι). Οι επισκέπτες τώρα ήταν περισσότεροι, τα δώρα ήταν περισσότερα και αποτελούνταν από ρουχισμό και κλινοσκεπάσματα. Δώρα στη νύφη έκανε όχι μόνο το σόι του γαμπρού, αλλά και το δικό της σόι. Τα δώρα του γκόλεμ π΄ρστεν, πολλές φορές μερικές οικογένειες ήθελαν να τα επιδείξουν και τα κρεμούσαν σε σχοινιά σ΄ένα δωμάτιο ή αν ο καιρός ήταν καλός, στην αυλή του σπιτιού. Αν χαλούσε ο αρραβώνας, τότε ο φταίχτης επέστρεφε τα δώρα που είχε δεχτεί. Σ΄όλη τη διάρκεια του άρμας, ο γαμπρός και η νύφη δεν αντάμωναν ποτέ μόνοι τους.

Σ΄όλες τις συναντήσεις του αρραβώνα, ο στρόινικ είχε εξέχουσα θέση στα τραπεζώματα. Ιδιαίτερο και συμβολικό ήταν το δώρο που έκαναν σ΄αυτόν και ήταν чевли-τσσέβλι (παπούτσια) για να αντικαταστήσει αυτά που ,,χάλασε,, πηγαινοερχόμενος ανάμεσα στα σπίτια του γαμπρού και της νύφης, που μπορεί να ήταν και από διαφορετικά χωριά.

Μετά το γκόλεμ π΄ρστεν, ο γαμπρός έπαιρνε τη νύφη μαζί με κάποιον δικό της συγγενή και πήγαιναν στην κοντινή πόλη σ΄έναν οδοντίατρο και της ,,χαλούσε,, ένα δόντι –συνήθως ένα από τους πάνω κόπτες- και το έντυνε χρυσό. Οι πιο φτωχοί ,,φτιάχναν,, στην αρμασνίκα τους ασημένιο δόντι. Η νύφη με πολύ καμάρι φρόντιζε να δείχνει το χρυσωμένο ή ασημωμένο δόντι της χαμογελώντας σαν από πάρεση χτυπημένη. Ο γαμπρός, χρυσώνοντας ή ασημώνοντας δόντι της αρραβωνιαστικιάς του, έδειχνε ότι ήταν ανοιχτοχέρης. Τη μόδα αυτή, που δεν ξέρουμε από που μας ήρθε, την είδαμε μετά το Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, δηλαδή τέλος της δεκαετίας του ΄40 και τη δεκαετία του ΄50.

Σε αρκετές περιπτώσεις γινόταν άρμας με θρησκευτική τελετή, δηλαδή ο παπάς διάβαζε τις κατάλληλες ευχές και φορούσε τις βέρες στους αρραβωνιασμένους. Στις περιπτώσεις αυτές δε γινόταν η τελετή του αρραβώνα κατά τη διάρκεια της στέψης.

Πολλές φορές αν δεν ευδοκιμούσε ένα προξενιό στο διάλογο μεταξύ των γονιών και οι νέοι αγαπιόντουσαν, τότε се крадеа-σε κράντεα (κλεβόντουσαν), δηλαδή έφευγαν από τα σπίτια τους σ΄άλλο χωριό ή στα μαντριά για λίγο και ο αρραβώνας γινόταν αναγκαστικά κι αυτό επειδή η κοπέλα είχε χάσει την ,,τιμή,, της.

Αν αρνούνταν οι γονείς της νύφης και επέμεναν οι γονείς του γαμπρού και ο ίδιος, γινόταν αρπαγή της νύφης. Ομάδα συγγενών του γαμπρού άρπαζε τη νύφη και την πήγαινε είτε σ΄άλλο χωριό, σε συγγενικό σπίτι του γαμπρού, είτε στα μαντριά. Ο γαμπρός την ,,ατίμαζε,, κι έτσι αναγκαστικά γινόταν όχι αρραβώνας αλλά γάμος.

ΑΙΓΑΙΑΤΗΣ  ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

КОГО „ОСЛОБОДИ“ ГРЧКАТА ДРЖАВА ЗА ВРЕМЕ НА БАЛКАНСКИТЕ ВОЈНИ ΠΟΙΟΥΣ „ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕ“ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΚΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ (1912-1913)

Παραδοσιακά κάθε χρονιά, ιδιαίτερα στη Βόρεια Ελλάδα, γίνονται εθνικές εκδηλώσεις προς τιμή της „απελευθέρωσης“ της Μακεδονίας από την Οθωμανική κυριαρχία. Η φετινή χρονιά έχει ιδιαίτερη σημασία, επέτειος των 100 χρόνων: 1912-2012. Φέτος, με μεγαλύτερη ένταση και κρατική επίδραση, οργανώνονται πολλές δραστηριότητες με σκοπό να εορταστεί με τρόπο αξιοπρεπή η „απελευθέρωση“ και η προσάρτιση του τμήματος αυτού της Μακεδονίας στο ελληνικό κράτος. Μεγάλος αριθμός συμποσίων και συνεδρίων από πλευράς διαπρεπών εθνικών ινστιτούτων και κρατικών πανεπιστημίων, με σκοπό να απεδειχθεί ο „ελληνικός χαρακτήρας“ της Μακεδονίας, ο „αιώνιος αγώνας του μακεδονικού ελληνισμού“ για απελευθέρωση από την τούρκικη σκλαβιά, η διαδικασία που „με φυσικό τρόπο ακολούθησε“ προς την ένταξη αυτού του τμήματος στο ελληνικό βασίλειο. Εκτός από το κρατικό επίπεδο, ο εορτασμός είναι χαρακτηριστικό και κάθε χωριού ή πόλης, κυρίως στο βόρειο τμήμα της χώρας.  Παρελάσεις και παραστάσεις μαθητών, εκκλησιαστικές λειτουργίες, εκθέσεις και επισκέψεις σε μουσεία, όσο γίνεται μεγαλύτερος αριθμός πληθυσμού ενταγμένου στις εκδηλώσεις με βασικό σκοπό να αισθανθούν την „ελληνικότητα“ της Μακεδονίας και να ενδυναμώσουν το „ελληνικό εθνικό αίσθημα“ των τοπικών πληθυσμών, ιδιαίτερα της νεολαίας.  Δεν πρέπει να ξεχνάμε και τις προσπάθειες της εκκλησίας, της παιδείας, των αρχών της τάξης, της τοπικής πολιτικής ελίτας. Αυτή όμως η κατασκευασμένη „αλήθεια“ από τους εθνικιστικούς κύκλους της επίσημης κρατικής μηχανής, ανοίγει ένα σοβαρό ερώτημα – Ποιόν απελευθέρωσε ο ελληνικός στρατός το  1912-13; Απελευθέρωσε ελληνικό ή κάποιο άλλο πληθυσμό στο μεγαλύτερο τμήμα των επαρχιών της Μακεδονίας;  Σ΄αυτό το ερώτημα θα προσπαθήσουμε να δώσουμε απάντηση, με συγκεκριμένα στοιχεία και παραδείγματα για την εθνική σύσταση του πληθυσμού της Μακεδονίας, εκεί δηλαδή που το ελληνικό κράτος σήμερα ισχυρίζεται ότι απελευθέρωσε „ελληνικό πληθυσμό“. Καταρχήν όμως, αυτός ο „ελληνικός“ πληθυσμός ή χριστιανικός πληθυσμός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, εγκαταστάθηκε στη Βόρεια Ελλάδα μετά τον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1920-23, όταν ήδη το μεγαλύτερο τμήμα της Μακεδονίας είχε βιαίως ενταχθεί στο ελληνικό κράτος.

Οι απραγματοποίητες προσδοκίες των βαλκανικών κρατών για την προσάρτηση όλων ή τμήματος των εδαφών της οθωμανικής Μακεδονίας, κάτι που οφειλόταν κυρίως στην έλειψη της αναγκαίας στρατιωτικής δύναμης για να δράσουν από μόνα τους, τα ανάγκασε να υπογράψουν συμμαχίες εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Από τεχνικής άποψης, ο Πρώτος Βαλκανικός πόλεμος διέρκησε μόνο ενάμιση μήνα και μ΄αυτόν έληξε η εθνοπολιτική ενότητα της Μακεδονίας. Ο σερβικός στρατός έφτασε μέχρι το Λέριν (Φλώρινα) και τη Γκεβγκέλια και κατέκτησε το μεγαλύτερο τμήμα της σημερινής Δημ.Μακεδονίας. Ο βουλγαρικός στρατός κατάκτησε την ανατολική Μακεδονία, στη γραμμή Μπλαγκόεβγκραντ-Σστιπ-Γκεβγκέλια-Κούκουςς (Κιλκίς)-Σόλουν (Θεσσαλονίκη)-Καβάλα και το μεγαλύτερο τμήμα της Θράκης.Το υπόλοιπο τμήμα της Μακεδονίας, μαζί με την πόλη Λέριν, κατακτήθηκε από την Ελλάδα. Στο Σόλουν μπήκε ταυτόχρονα και ο ελληνικός και ο βουλγάρικος στρατός. Ο Οθωμανός διοικητής της πόλης την παρέδωσε στους Έλληνες.

Η καλύτερη απόδειξη ότι τα βαλκανικά κράτη δεν είχαν δική τους κυρίαρχη εθνοτική ομάδα στο μεγαλύτερο τμήμα της Μακεδονίας, επιβεβαιώνεται και με το Δεύτερο Βαλκανικό πόλεμο. Στους μέχρι χτες συμμάχους, το μόνο που τους απέμεινε ήταν μέσω μεταξύ τους πόλεμο να κατακτήσουν όσο μεγαλύτερο τμήμα της Μακεδονίας, επειδή δεν είχαν δικό τους έθνικουμ, δηλαδή ξεκάθαρα σύνορα που θα παρουσίαζαν ορισμένη εθνική περιοχή. Έτσι, ο Δεύτερος Βαλκανικός πόλεμος ήταν στην ουσία πόλεμος διαμελισμού της Μακεδονίας. Με την υπογραφή της Συνθήκης του Βουκουρεστίου στις 10 Αυγούστου 1913, απλά επιβεβαιώθηκε ο διαμελισμός της Μακεδονίας ανάμεσα στις εμπόλεμες πλευρές. Όπως και να ΄χει, απ΄όλα τα βαλκανικά κράτη που είχαν ενταχθεί στους Βαλκανικούς πολέμους, μεγαλύτερο όφελος είχε η Ελλάδα. Κατέκτησε το 51% της γεωγραφικής Μακεδονίας.

Ας επιστρέψουμε όμως στο παρόν και στην προσπάθεια του ελληνικού κράτους να επιβάλει πειθώ ανάμεσα στον πληθυσμό της Βόρειας Ελλάδας, ότι στην ουσία γινόταν λόγος για απελευθερωτικό πόλεμο. Έτσι για παράδειγμα, στις 15 Οκτωβρίου 1912, κοντά στο χωριό Μπίραλτσι,Κάιλαρσκο (Περδίκκας Εορδαίας), ο ελληνικός στρατός νίκησε σε σημαντική μάχη τον οθωμανικό στρατό, κάτι που συνέβαλε στην „απελευθέρωση“ του μεγαλύτερου τμήματος της περιοχής. 100 χρόνια αργότερα, οι σημερινοί κάτοικοι του Μπίραλτσι, όπως και της πόλης της Πτολεμαίδας με τα γύρω χωριά, συμμετέχουν σε εθνικές εκδηλώσεις μέσω των οποίων εορτάζεται αυτή η „ιστορική στιγμή“ για τον τοπικό πληθυσμό και γενικά τον ελληνισμό. Υπάρχει όμως μια παράδοξη κατάσταση, την οποία οι επίσημες ελληνικές αρχές με δεξιότητα αποκρύπτουν και μέσω των κρατικών υπηρεσιών συμβάλουν στην αλλαγή της συλλογικής μνήμης των σημερινών κατοίκων του ελληνικού τμήματος της Μακεδονίας. Το χωριό Μπίραλτσι το 1912 είχε περίπου 700 κατοίκους, οι μισοί από τους οποίους ήταν Τούρκοι και οι άλλοι μισοί εθνικά Μακεδόνες. Το ίδιο και στην πόλη Κάιλαρι (Πτολεμαίδα). Ο πληθυσμός της την περίοδο εκείνη, 3000 κάτοικοι, ήταν αποκλειστικά τούρκικος. Αυτή η κατάσταση ήταν χαρακτηριστική και σε όλη την ευρύτερη περιοχή, υπήρχαν δηλαδή μακεδόνικα και τούρκικα χωριά, με εξαίρεση την Μπλάτσα, βλάχικο χωριό. Ελληνικό χωριό δεν υπήρχε ούτε για δείγμα. Σε τέτοια περίπτωση, εάν γίνεται λόγος για απελευθέρωση, όπως παρουσιάζει ο ελληνικός εθνικισμός, θα ήταν ενδιαφέρον να μας εξηγήσει πως είναι δυνατό ο ελληνικός στρατός να απελευθέρωσε τον τούρκικο πληθυσμό από τους Τούρκους; Ή να απελευθέρωσε το μακεδόνικο πληθυσμό, ο οποίος μέσω των κινημάτων του (επανάσταση του Ίλιντεν, ΒΜΡΟ κτλ.) είχε δείξει ξεκάθαρα ότι αγωνιζόταν για δημιουργία εθνικού μακεδόνικου κράτους; Ποιοί ήταν οι Έλληνες που απελευθερώθηκαν;  Από την άλλη πλευρά, το μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού που σήμερα εορτάζει μέσω τέτοιου είδους εκδηλώσεων, εγκαταστάθηκε στην περιοχή πολλά χρόνια αργότερα από την ,,απελευθέρωση,, αυτή. Οι πρόγονοί τους ίσως ούτε καν γνώριζαν για τη Μακεδονία και ακόμη περισσότερο για την περιοχή Κάιλαρι-Πτολεμαίδα και εγκαταστάθηκαν εκεί όλως τυχαίως από τις ελληνικές αρχές την περίοδο 1922-1923, ως πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία και τον Πόντο.

Το ίδιο ακριβώς συναίβει και σε όλες σχεδόν τις περιοχές του τμήματος της Μακεδονίας που εντάχθηκαν το 1913 στην σύνθεση του ελληνικού βασιλείου. Ο εθνικά μακεδόνικος πληθυσμός αποτελούσε την μέγιστη πλειοψηφία στην περιοχή του Κόστουρ-Καστοριάς, της Πρέσπας, του Λέριν-Φλώρινας, του Κάιλαρι-Πτολεμαίδας, του Μέγκλεν-Αλμωπίας, του Βόντεν-Έδεσσας, του Κούκουςς-Κιλκίς, του Πάζαρ-Γιαννιτσών, όπως και στα περισσότερα χωριά της περιοχής Νέγκουςς-Νάουσας, Σέρσκο-Σερρών, Ντραμ-Δράμας και επίσης μεγάλο ποσοστό Μακεδόνων ζούσε στην περιοχή Σόλουν-Θεσσαλονίκης, Μπερ-Βέροιας και μικρότερο ποσοστό στις περιοχές Κατερίνης και Καβάλας. Επίσης, η ελληνική εθνική προπαγάνδα έδωσε ιδιαίτερη σημασία και στην πόλη Σόλουν-Θεσσαλονίκη. Εκείνη την περίοδο ήταν ένα κοσμοπολίτικο κέντρο με κυρίαρχο τον εβραϊκό πληθυσμό, όπου οι Έλληνες έρχονταν τρίτοι μετά τους Τούρκους. Επίσης εκεί ζούσε μεγάλος αριθμός Μακεδόνων, Βουλγάρων, Αρμενίων, Ουκρανών, Ισπανών, Ενετών, Ρομά κτλ.

Με άλλα λόγια ,,100 χρόνια από την απελευθέρωση,,!!

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Грција и Бугарија се изолирани во фантазијата дека нема македонско малцинство Η Ελλάδα και η Βουλγαρία είναι απομονωμένες στη φαντασία ότι δεν υπάρχει μακεδόνικη μειονότητα

Απόσπασμα συνέντευξης του Παναγιώτη Δημητρά, επικεφαλή του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι, σε δημοσιογράφο της κρατικής τηλεόρασης της Δημοκρατίας της Μακεδονίας.

Το ζήτημα της μακεδόνικης μειονότητας στην Ελλάδα και τα δικαιώματα των πολιτικών προσφύγων του εμφυλίου πολέμου, για μια ακόμη φορά τέθηκαν σε υψηλό επίπεδο, από πλευράς του πρωθυπουργού της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, κ.Γκρούεβσκι, κατά τη διάρκεια της συνάντησής του με το Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Μπαν Κι Μουν. Τονίστηκε ότι πρέπει να γίνουν προσπάθειες για να αρχίσει η Ελλάδα να σέβεται τις συστάσεις της έκθεσης της ειδικού των Ηνωμένων Εθνών, Γκέι ΜακΝτούγκαλ, η οποία έκθεση ετοιμάστηκε κατά τη διάρκεια της επίσκεψής της στην Ελλάδα και τις συναντήσεις της με εθνικά Μακεδόνες. Η επίσκεψη έλαβε μέρος πριν περίπου τρία χρόνια, αλλά η Ελλάδα τίποτα δεν άλλαξε. Υπάρχει μήπως πιθανότητα η κυβέρνηση με επικεφαλή τον κ.Σαμαρά να αλλάξει κάτι πάνω στο θέμα αυτό;

-Με τίποτα δεν πρόκειται μια κυβέρνηση με επικεφαλή τον Σαμαρά, ο οποίος σχετικά με τέτοια ζητήματα, από την αρχή του προβλήματος, είναι γνωστός ως ακραίος εθνικιστής, να κάνει οτιδήποτε για το ζήτημα αυτό. Στην ουσία, για τα ζητήματα αυτά, οποιαδήποτε κυβέρνηση, με επικεφαλή ακόμη και τον πλέον μετριοπαθή πρωθυπουργό, δεν πρόκειται να κάνει κάτι το θετικό, επειδή πρόκειται για θέμα ταμπού. Το σχόλιο του υπουργείου εξωτερικών της Ελλάδας σχετικά με το ερώτημα του πρωθυπουργού Γκρούεβσκι, ήταν ότι “εκεί που τελειώνει η λογική αρχίζει η φαντασία”. Η γνώμη μου είναι ότι όταν ο εκπρόσωπος τύπου έκανε αυτή τη δήλωση, έπρεπε να κοιταχτεί στον καθρέφτη, επειδή αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα της Ελλάδας και όχι της Δ.Μακεδονίας. Η φαντασία ότι δεν υπάρχει μακεδόνικη μειονότητα αποτελεί εμμονή όλων των ελληνικών πολιτικών κομμάτων, όλων των ελληνικών κυβερνήσεων. Όλοι όμως οι διεθνείς οργανισμοί επανέλαβαν και πάλι στην Ελλάδα ότι πρέπει να αναγνωρίσει και να εξασφαλίσει δικαιώματα σε όλες τις μειονότητες, ακόμη και στις μη αναγνωρισμένες. Στην Επιτροπή προστασίας των παιδιών, θέσαμε το ζήτημα για το γεγονός ότι στην Ελλάδα δεν μπορείς να έχεις μακεδόνικο όνομα και επώνυμο. Αμέσως συνέστησαν ότι η Ελλάδα επιβάλεται να σέβεται τα δικαιώματα των παιδιών των Μακεδόνων και των Τούρκων. Όλος ο κόσμος δηλαδή πιστεύει σε ένα πράγμα, ενώ η Ελλάδα είναι απομονωμένη, όπως και η Βουλγαρία, πιστεύοντας ότι όλα αυτά αποτελούν φαντασία.

Πώς είναι δυνατό η Ελλάδα, η οποία είναι κράτος μέλος του ΝΑΤΟ, της Ε.Ε. και των Ηνωμένων Εθνών, να μην σέβεται αυτά τα πολύ σημαντικά έγγραφα, συστάσεις και υποχρεώσεις που προκύπτουν από αυτούς τους οργανισμούς;
-Καταρχήν, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν φροντίζει για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ανεξάρτητα από όλους εκείνους τους μύθους που ισχυρίζονται ότι φροντίζει. Αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο για το ΝΑΤΟ. Αυτό δεν ισχύει για τα Ηνωμένα Έθνη, τα οποία, όπως ανέφερα και παραπάνω, έχουν τέτοιου είδους όργανα. Ακόμη σπουδαιότερο είναι το γεγονός ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα αποτελούν αποκλειστικό θέμα και μεγάλη σημασία και στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Όπως όμως και να ΄χει, δεν υπάρχει στην Ελλάδα εκτέλεση των αποφάσεών τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Στέγη Μακεδόνικου Πολιτισμού, η οποία προσπαθεί να εγγραφεί από τη δεκαετία του ΄80, και το κράτος συνεχώς αρνείται. Έχουμε θετική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και πάλι η Ελλάδα απορρίπτει την εγγραφή. Τώρα, σε μερικούς μήνες αναμένουμε η νέα αίτηση που καταθέσαμε στο Ευρωπαϊκό Δικαστηρίο να προσκομιστεί στην Ελλάδα και η χώρα για άλλη μια φορά να καταδικαστεί, όπως έγινε και με τους τούρκικους συλλόγους. Δεν υπάρχουν όμως μεθόδοι εξαναγκασμού εκτέλεσης των αποφάσεων. Η Ελλάδα έχει δηλώσει ότι δεν πρόκειται να εκτελεί αποφάσεις που αφορούν μακεδόνικους ή τούρκικους συλλόγους. Η Ελλάδα θα προσπαθήσει όσο μπορεί εώς το τέλος, εωσότου να φτάσει σε αδιέξοδο και να εξαναγκαστεί από κάποια Τρόικα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως αυτή για τα οικονομικά θέματα, για να αρχίσει να σέβεται και αυτά αλλά και άλλα δικαιώματα. Στην Ελλάδα επικρατεί ίσως η χειρότερη κατάσταση σε ότι αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μια από τις χειρότερες στα πλαίσια του Συμβουλίου της Ευρώπης, σχετικά με τα ζητήματα μειονοτήτων.

Γιατί όμως υπάρχει τόσο μεγάλο πρόβλημα να αναγνωριστεί η μακεδόνικη ταυτότητα, όχι μόνο σ΄ότι αφορά τη μακεδόνικη μειονότητα, αλλά και σ΄ότι αφορά τη μακεδόνικη ταυτότητα γενικά;

-Επειδή οι Έλληνες έχουν ωθηθεί να πιστεύουν ότι αυτό αποτελεί απειλή για τη δική τους ταυτότητα και τον εθνικό τους μύθο. Η Ελλάδα δεν κατάφερε να εκσυγχρονήσει τον εθνικό μύθο για το ελληνικό έθνος. Όλα τα έθνη, όπως και το μακεδόνικο έθνος, έχουν εθνικούς μύθους, αλλά συνήθως είναι εκσυγχρονισμένοι. Η Ελλάδα όμως έχει μεγάλη εμμονή με ανόητο τρόπο, επειδή δεν υπάρχει καμιά απειλή για το ελληνικό κράτος, για τα ελληνικά σύνορα και το ελληνικό έθνος.
Ο αντιμακεδονισμός στην Ελλάδα αποτελεί κύριο ρεύμα, ενώ τα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν τεθεί στο περιθώριο.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

МАКЕДОНИЈА – ГЛОБАЛЕН ИНВЕСТИЦИСКИ САМИТ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ – ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΟΡΥΦΗΣ

Μεγάλη συνδιάσκεψη μακεδόνικων και ξένων επιχειρηματιών έλαβε μέρος στην Οχρίδα της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, από τις 18 εώς και τις 21 Οκτωβρίου, στα πλαίσια του προγράμματος Μακεντόνια 2025. Σκοπός του προγράμματος αυτού είναι να προβληθεί η Δημοκρατία της Μακεδονίας ως προτιμώμενος προορισμός ξένων επενδυτών, αλλά και Μακεδόνων επιχειρηματιών της διασποράς, όπως και η δημιουργία ένος δικτύου συνεργασίας και αλληλεγγύης  όλων των μακεδόνικων επιχειρήσεων, όπου αυτές και να δραστηριοποιούνται. Στην σύνοδο αυτή παραβρέθηκαν και συμμετείχαν άνω των τριακοσίων μακεδόνικων και ξένων επιχειρήσεων, από τη Δημοκρατία της Μακεδονίας, την Αμερική, τον Καναδά, τη Γερμανία, το Βέλγιο, την Σουηδία, την Αγγλία, την Αυστραλία, τα Βαλκάνια, μέχρι και επιχειρήσεις Μακεδόνων από την Ελλάδα. Εκτός της πολιτικής ηγεσίας της χώρας, συμμετείχαν μεγάλα ονόματα της παγκόσμιας οικονομίας και επενδύσεων, όπως ο Κουρτ Γκέιγκερ-μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ράιφασεν Μπανκ Ιντερνάσιοναλ, ο Σάμι Ελχατζ-γενικός διευθυντής της Νόκια-Ζίμενς Νέτγουορκς, ο Πέτερ Ροθ-γενικός διεθυντής της Σοράβια Γκρουπ της Αυστρίας, η Σλάβιτσα Ουέιτ-γενικός διεθυντής της PEC International της Αγγλίας κ.α. αλλά και επιτυχημένοι Μακεδόνες της διασποράς, με καταγωγή και από τα μακεδόνικα χωριά της Ελλάδας, όπως ο Τζων Μπίτοβ (Γκάμπρεςς,Κόστουρσκο-Γάβρος Κστοριάς), Άντριου Πέικοβ (Ντέμπρετς,Κάιλαρσκο-Αναρράχη Εορδαίας), Σούζαν Νίτσσοβσκι (Τούριε,Λέρινσκο-Κορυφή Φλώρινας) κ.α.

Μεγάλη έμφαση δόθηκε στο επιχειρηματικό κλίμα που επικρατεί στη Δ.Μακεδονίας και τονίστηκαν όλες οι αλλαγές και προσπάθειες που έχουν γίνει για πιο πρόσφορο επενδυτικό έδαφος. Απλουστευμένες τελωνειακές διαδικασίες, απελευθέρωση από τελωνειακούς δεσμούς των προϊόντων και υλικών που δεν υπάρχουν στη χώρα, φοροαπαλλαγή όλων των ξένων επενδύσεων για τα τρία πρώτα χρόνια δραστηριότητας, 10% φόρο επί των κερδών που αποτελεί το χαμηλότερο ποσοστό στην Ευρώπη και όχι μόνο, σταθερό νόμισμα και θέση της χώρας ανάμεσα στις τέσσερις λιγότερο χρεωμένες χώρες της Ευρώπης.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ВО КАНАДА СМЕ ПРИЗНАЕНИ КАКО МАКЕДОНЦИ ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΔΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΟΙ ΩΣ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ

Η μακεδόνικη οργάνωση Македонско Меѓународно Движење за Човекови Права (Μακεδονικό Διεθνές Κίνημα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων)-MHRMI, με έδρα το Τορόντο του Καναδά, η οποία μαζί με την μακεδόνικη οργάνωση Австралиски Македонски Комитет за Човекови Права (Αυστραλιανή Μακεδόνικη Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων)-AMHRC, αποτελούν τους κύριους χορηγούς των δραστηριοτήτων του κόμματος των εθνικά Μακεδόνων στην Ελλάδα-Виножито, προσκάλεσε σε επίσκεψη τον συντάκτη της Νόβα Ζόρα και μέλος του προεδρείου του Ουράνιου Τόξου, Δημήτρη Ιωάννου, με σκοπό τη γνωριμία από κοντά με τους χιλιάδες Μακεδόνες μετανάστες στη μακρυνή αυτή χώρα.

Η επίσκεψη διέρκησε από τις 27 Σεπτεμβρίου εώς και τις 5 Οκτωβρίου 2012 και οι εντυπώσεις ήταν πέρα κάθε προσδοκίας. ,,Εδώ στον Καναδά είμαστε αναγνωρισμένοι ως Μακεδόνες και απολαμβάνουμε όλα τα δικαιώματα ως τέτοιοι,, δήλωσε ο πρόεδρος της μακεδόνικης οργάνωσης Бил Николов-Μπιλ Νίκολοβ, ο οποίος κατάγεται από το χωριό Желево,Леринско-Ζζέλεβο,Λέρινσκο (Ανταρτικό Φλώρινας). Και όντως έτσι ήταν τα πράγματα. Στον Καναδά ζουν και εργάζονται περισσότεροι από 200.000 Μακεδόνες, από όλα τα τμήματα της Μακεδονίας, η πλειοψηφία των οποίων κατάγεται από τα μακεδόνικα χωριά της Ελλάδας. Υπάρχουν μακεδόνικοι συλλόγοι και εκκλησίες σχεδόν σε κάθε πόλη αυτής της τεράστιας χώρας, μακεδόνικα χορευτικά και μουσικά συγκροτήματα, αίθουσες εκδηλώσεων, μακεδόνικοι τηλεοπτικοί σταθμοί και ραδιοφωνικές εκπομπές, προγράμματα εκμάθησης της μακεδόνικης γλώσσας, μακεδόνικα εστιατόρια και ταβέρνες, μακεδόνικες πολιτικές, αθλητικές, πολιτιστικές και επιχειρηματικές οργανώσεις, μέχρι και μακεδόνικα νεκροταφεία.

Ο Καναδάς αναγνωρίζει τους Μακεδόνες ως ξεχωριστή εθνότητα και επίσης αναγνωρίζει τη Δημοκρατία της Μακεδονίας με το συνταγματικό της όνομα.

Επίσης, λόγω του μεγάλου αριθμού μεταναστών αό κάθε χωριό, πολλοί είναι και οι συλλόγοι χωριών, οι οποίοι διοργανώνουν μακεδόνικες εκδηλώσεις και δραστηριότητες, με σκοπό να διατηρήσουν και αναπτύξουν τη μακεδόνικη παράδοση, γλώσσα και γενικά τη μακεδονικότητά τους. Οι συλλόγοι των χωριών Баница-Μπάνιτσα (Βεύη), Буф-Μπουφ (Ακρίτας),  Арменско-Άρμενσκο (Άλωνα), Неволани-Νεβόλανι (Σκοπιά), Ракита-Ράκιτα (Ολυμπιάδα), Желево-Ζζέλεβο (Ανταρτικό) κτλ. είναι κάποιοι από τους μεγαλύτερους.

Πολλοί είναι επίσης και οι επιτυχημένοι Μακεδόνες επιχειρηματίες και πολιτικοί, επιφανείς πολίτες της χώρας και σημαντικοί παράγοντες της ανάπτυξής της. Κόστα Στάνγουικ (καταγωγή από Άρμενσκο-Άλωνα Φλώρινας), Τζων Μπίτοβ (καταγωγή από Γκάμπρεςς-Γάβρο Καστοριάς), Μίντσσε Τάσσεβ Όστας (καταγωγή από Έμπορε-Εμπόριο Εορδαίας), Άντρεα Πέικοβ (καταγωγή από Ντέμπρετς-Αναρράχη Εορδαίας), κ.α.

Πολλοί είναι επίσης και οι επιτυχημένοι αθλητές, με γνωστότερο τον καλύτερο παίχτη του δημοφιλέστερου αθλήματος του Καναδά, του χόκεϋ επί πάγου, τον Στιβ Στάμκος (από Άρμενσκο-Άλωνα), όπως και τον Μάικ Ζιγκομάνης (από τη Μπάνιτσα-Βεύη), ενώ ένα από τα ανερχόμενα αστέρια της καναδικής ποπ μουσικής είναι και η Αλίσια Στάμκος (επίσης καταγωγή από Άρμενσκο-Άλωνα Φλώρινας).

Η περιοδεία αυτή στις μακεδόνικες κοινότητες του Καναδά περιλάμβανε περισσότερες επισκέψεις σε διάφορες πόλεις και επίσης διάφορες συναντήσεις και ενημερώσεις, όπως και μακεδόνικο χορό. Ο χορός διοργανώθηκε το Σάββατο 29 Σεπτεμβρίου, στη μεγάλη αίθουσα εκδηλώσεων του μακεδόνικου ναού Σβέτι Κλίμεντ Όχριτσκι και η επιτυχία του ήταν τεράστια. Πλήθος κάσμου παρεβρέθηκε για να ακούσει από το Δημήτρη Ιωάννου νέα από τις πατρικές εστίες τους, νέα από το Ουράνιο Τόξο και τη Νόβα Ζόρα και να διασκεδάσει με μακεδόνικο τρόπο ως αργά τη νύχτα. Η ατμόσφαιρα ήταν καταπληκτική.

Την επόμενη μέρα, η αποστολή παρεβρέθηκε σε ανοιχτή συνάντηση στην πόλη Ουίνσδορ, στα σύνορα με τις ΗΠΑ, όπου κατοικεί μεγάλος αριθμός Μακεδόνων. Μετά την επικοδομιτική αυτή συνάντηση, ο σύλλογος του χωριού Μπουφ, διοργάνωσε πικ νικ σε μια πανέμορφη τοποθεσία δίπλα σε μια λίμνη, την οποία τοποθεσία έχει αγοράσει και χρησιμοποιείται για εκδηλώσεις του συλλόγου αυτού. Το μέρος έχει ονομαστεί Μπούφσκο Σέλο. Η συγκίνηση μεγάλη. Οι συζητήσεις χωρίς σταματημό!

Τη Δευτέρα 1 Οκτωβρίου, η αποστολή βρέθηκε στην πρωτεύσουσα της χώρας, Οττάβα, όπου είχε μια σειρά επισήμων συναντήσεων με διπλωμάτες του Υπουργείου Εξωτερικών του Καναδά και όπου συζητήθηκαν διάφορα θέματα που αφορούν τους εθνικά Μακεδόνες της Ελλάδας, αλλά και τα προβλήματα που δημιουργεί η ελληνική πολιτική στους Μακεδόνες μετανάστες του εξωτερικού, με αφαιρέσεις ιθαγένειας, απαγόρευσης εισόδου στην Ελλάδα κτλ. Έπειτα την αποστολή φιλοξένησε ο παγκοσμίου φήμης πλαστικός χειρούργος Λέφτερ Μάντσσε (με καταγωγή σπό το χωριό Ζαγκορίτσσανι,Κόστουρσκο/Βασιλειάδα Καστοριάς).

Την επόμενη μέρα η μακεδόνικη αποστολή είχε ανοιχτή συνάντηση με Μακεδόνες του Τορόντο και την επόμενη ταξίδεψε στην πόλη Χάμιλτον, όπου την υποδέχτηκε η εκεί μακεδόνικη κοινότητα και ο πρόεδρός της Στέφο Μάσεβ, με καταγωγή από το χωριό Βρμπενι (Ξυνό Νερό Φλώρινας). Η ενημερωτική συνάντηση, μετά τη λήξη της, μετατράπηκε σε μακεδόνικο χορό και όλοι διασκέδασαν με την συνοδεία μακεδόνικων χορών και τραγουδιών της ορχήστρας ,,Ντέτσα οντ Μπουφ,,.

Ήταν μια πολύ επικοδομητική επίσκεψη, η οποία έδωσε δύναμη και κουράγιο και στους μεν και στους δε, για να συνεχίσουν τον αγώνα τους για την αναγνώριση και τα δίκαια των Μακεδόνων της Ελλάδας.

,,Δεν απαρνηθήκαμε τη μακεδονικότητά μας όταν μας εκδίωκαν με όλα τα μέσα στην Ελλάδα, δεν την απαρνηθήκαμε ούτε στο μακρυνό Καναδά. Βαδίζουμε μπροστά. Όλος ο κόσμος πλέον αναγνωρίζει τους Μακεδόνες,, δήλωσαν τα μέλη της μακεδόνικης οργάνωσης κατά τον αποχαιρετισμό στο αεροδρόμιο του Τορόντο.

Ένα παιδάκι ελληνικής καταγωγής στον Καναδά βρίσκεται στην κουζίνα του σπιτιού του όταν η μητέρα του επιστρέφει.Το Ελληνόπουλο αρχίζει να λέει μερικές Μακεδόνικες λέξεις, τις οποίες και έμαθε από έναν Μακεδόνα φίλο του. Κοιτάζει την Ελληνίδα μητέρα του και της λέει:”Kako si ?”(πώς είσαι). Η μητέρα του τον χαστουκίζει και του λέει αυτό να το πει στον πατέρα του.Το παιδί λέει στον Έλληνα πατέρα του: Kako si? Αυτός τον χαστουκίζει και τον στέλνει να το πει στην Ελληνίδα γιαγιά του. Πριν ακόμη μιλήσει, τον χαστουκίζει και η γιαγιά. Βρίσκει τη μάνα του η οποία του λέει:”Τώρα τί έχεις μάθει ύστερα απ’όλο αυτό;’ ‘Και το Ελληνόπουλο απαντά: ”Υπήρξα Μακεδόνας για 5 λεπτά και ήδη πέρασα τα πάνδεινα!

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Ντροπή! Ανοιχτή επιστολή της Ελληνικής Κοινότητας Σβέτζινγκεν Γερμανίας

Παρακολουθούμε καθημερινά τα γεγονότα στην Ελλάδα, από τα διάφορα μέσα μαζικής ενημέρωσης  και παρ όλο που βρισκόμαστε μακριά από τον χώρο αυτόν που ζουν οι συμπατριώτες μας, αισθανόμαστε το ίδιο δέος, την ίδια απορία και αβεβαιότητα για την πορεία της πατρίδας μας.

Είμαστε Έλληνες μετανάστες της Γερμανίας, πολλοί από μας από το 1961. Φύγαμε από την Ελλάδα λόγω των οικονομικών και πολιτικών γεγονότων και ήρθαμε σε έναν άγνωστο για μας τόπο.

Το μέλλον μας αβέβαιο, και μια κοινωνία πολύ πιο διαφορετική από την δική μας. Βρεθήκαμε σε μια χώρα την οποία πριν λίγα χρόνια πολεμούσαμε, με ανθρώπους τους οποίους θεωρούσαμε χρόνια εχθρούς μας και με άλλους που γνωρίσαμε μόνο μέσα από τα βιβλια. Άλλες εθνικότητες, άλλος πολιτισμός, άλλη γλώσσα, άλλες θρησκείες, με λίγα λόγια μια πολυπολιτισμική κοινωνία. Όλοι μας και ο καθένας με τον τρόπο του, ακολουθούσαμε το ίδιο ονειρο. Μια καλύτερη ζωη.

Ήμασταν υπόδειγμα σαν Έλληνες στους άλλους, διότι κάθε λίγο και λιγάκι ακούγαμε σχεδόν από κάθε ξένη φυλή να διηγούνται με σεβασμό και πάθος την ιστορία μας και για την αρχαία Ελλάδα. Αισθανόμασταν πραγματικά υπερήφανοι για τους προγόνους  μας και τόπο προέλευσης μας.

Σήμερα, με την σημερινή οικονομική κρίση που μαστιγώνει  παγκόσμια τους λαούς αυτού του πλανήτη, η  Ελλάδα  βρίσκεται στο επίκεντρο. Η τεχνητή αυτή κρίση ξαναμοίρασε τον πλούτο ζωής. Οι λίγοι καρπώνονται τα πολλά και οι πολλοί τα λίγα. Αυτό είναι κατανοητό και εξηγήσιμο. Κατανοητό είναι επίσης, ότι σε τέτοιες καταστάσεις υποφέρει πάντα αυτός που έχει τα λίγα, άσχετα τι πιστεύει, και τι χρώμα επιδερμίδας έχει. Είναι γνωστό ότι σε περιόδους τέτοιους εμφανίζεται και το χειρότερο έκτρωμα του φασισμού, το οποίο σήμερα στην Ελλάδα  ονομάζεται ¨χρυσή αυγή¨.

Ακατανόητο για μας τους μετανάστες είναι ότι αυτό το φασιστικό έκτρωμα  βρίσκει στήριγμα στον ελληνικό λαό. Σε αυτόν τον λαό που γνωρίζει πολύ καλά τι σημαίνει φασισμός, που τον έχει ζήσει στο πετσί του, (διωγμοί, φυλακές, βία και βιασμοί) όπου κάθε σπίτι να έχει τουλάχιστον και έναν νεκρό και πληγές που ακόμα δεν έχουν κλησει.
Ακατανόητο για μας τους μετανάστες που ζούμε σε μια πολυκοσμική και πολυπολιτισμική κοινωνία, ειρηνικά και συνεργάσιμα, σεβόμενοι ο ένας τον άλλον, ενώ στην πατρίδα μας, από την οποία όλη η ανθρωπότητα διδάχτηκε την δημοκρατία, να διαχωρίζουν οι Χρυσαυγίτες τους ανθρώπους σε μαύρους, κίτρινους και λευκούς.

Ακατανόητο για μας τους μετανάστες, το δικαίωμα που δίνεται στους φασίστες της «Χρυσής Αυγής» παίρνοντας τον νόμο στα χέρια τους, να σκοτώνουν, να ρημάζουν, να βιάζουν και να δέρνουν ανθρώπους στηριζόμενοι στο ρητό: πας μη Έλλην βαρβαρος…
Πολύ περισσότερο ακόμα, διότι δεν υπάρχει σπίτι την Ελλάδα που να μην έχει μέλη της οικογένειας της, μετανάστες σε διάφορες χώρες.

Καταδικάζουμε απερίφραστα κάθε βίαιη και απάνθρωπη πράξη της φασιστικής αυτής οργάνωσης σε βάρος μεταναστών. Κανείς λογικά σκεπτόμενος άνθρωπος δεν θεωρεί ότι  η χρυσή αυγή βάζει τα πράγματα στην θέση τους, πάρα μονό τοποθετεί  την Ελλάδα παγκοσμίως στο περιθώριο.

Εμείς ζήσαμε στο πετσί μας τέτοιου είδους καταστάσεις. Πιστεύουμε όμως στην ειρηνική συνύπαρξη των λαών και το καταφέραμε, μαζί με όλες τις εδώ υπάρχουσες εθνικότητες να ζούμε ειρηνικά ο ένας δίπλα στον άλλον.

Καλούμε τον ελληνικό λαό, με μια φωνή να διαχωρίσει την θέση του από την “χρυσή αυγή“ και να μην κλείνει τα ματιά του στις φασιστικές της πράξεις.

Πηγή: To Βήμα

(Ενδιαφέρον κείμενο, το οποίο αν και περιέχει πολλά στοιχεία αρχαιοπληξίας και ..ελληνοφρένειας, καταφέρνει να παρουσίασει σε μεγάλο βαθμό την όλη κατάσταση).

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ПРИЗНАВАЊЕ – ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ


(Και όμως, δεν είναι όλα σάπια στο βασίλειο της Δανιμαρκίας. Το φιλελεύθερο κόμμα της “Δράσης” που δυστυχώς έμεινε εκτός του ελληνικού Κοινοβουλίου στις εκλογές του καλοκαιριού, υποστηρίζει το δίκαιο αίτημα της Στέγης Μακεδονικού Πολιτισμού και όλων των εθνικά Μακεδόνων για άμεση αναγνώριση της νόμιμης λειτουργίας της και καλεί την Ελλάδα να συμμορφωθεί άμεσα με τις σχετικές καταδικάστικές αποφάσεις του Ευρωπαικού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων)

Παρασκευή, 05 Οκτωβρίου 2012

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Να συμμορφωθεί η χώρα με τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Η πρώτη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ), το 1998, καταδίκαζε της δικαστικές αρχές της χώρας μας για την άρνησή τους να δώσουν άδεια λειτουργίας στο μειονοτικό σύλλογο «Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού». Η πεισματική άρνηση των δικαστηρίων να συμμορφωθούν με την απόφαση οδήγησε σε δεύτερη προσφυγή στο ΕΔΑΔ. Στις 30 Αυγούστου, νέα απόφαση κάνει κατ’ αρχήν δεκτή την προσφυγή και την κοινοποιεί  στην Ελλάδα με το ερώτημα αν η άρνηση των ελληνικών δικαστηρίων να αναγνωρίσουν το σύλλογο είναι συμβατή με το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι.

Η Δράση καλεί τις αρχές της χώρας να συμμορφωθούν με την απόφαση του ευρωπαϊκού δικαστηρίου. Πέραν των νομικών μας υποχρεώσεων, υπάρχουν και πολιτικοί λόγοι: η απομάκρυνση από τις αρχές της Ευρώπης, όταν τόσο πολύ χρειαζόμαστε τη βοήθεια της, βλάπτουν την ανάπτυξη και το μέλλον της χώρας.

ΔΡΑΣΗ – Πολιτικό κόμμα

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

СО ГОЛЕМ ПОЧИТ – ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΤΙΜΗΣΗ


Aυτός είναι ο πιό φτωχός και πιο έντιμος πρόεδρος χώρας στον πλανήτη!

Ο κύριος που βλέπετε στην φωτογραφία με το φτηνό ζακετάκι είναι ο Χοσέ Μουχίκα, πρόεδρος της Ουρουγουάης και πρώην αντάρτης των Τουπαμάρος στα χρόνια της δικτατορίας!

Ο κ. Μουχίκα οδηγεί ένα παλιό Volkswagen, αξίας μόλις, 1.945 δολαρίων και αποτελεί τη μοναδική «πολυτέλεια» που έχει επιτρέψει στον εαυτό του.

Ο 77χρονος πολιτικός, που δεν έχει τραπεζικό λογαριασμό αλλά ούτε και χρέη, απέκτησε πριν από λίγες ημέρες ακόμα έναν τίτλο τιμής, αυτόν του πιο φτωχού προέδρου στον κόσμο!

Το παρατσούκλι βγήκε μετά την αποκάλυψη ότι εάν και ο μηνιαίος μισθός του είναι 12.500 δολάρια εκείνος κρατάει μόνον 1.250 δολάρια για τα έξοδά του και το υπόλοιπο ποσό, το 90%, το επιστρέφει στο κράτοςπροκείμενου να ενισχυθούν τα προγράμματα κοινωνικής πρόνοιας.

Όπως ο ίδιος είπε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «El Mundo», με τα 1.250 δολάρια το μήνα μπορεί να τα βγάλει πέρα. Και μπορεί γιατί οι περισσότεροι κάτοικοι της Ουρουγουάης ζουν με πολύ λιγότερα.

Αυτή η είδηση που κάνει τις τελευταίες ημέρες τον γύρο του κόσμου, δεν θα μπορούσε να μην μας βάλει σε σκέψεις σε σχέση με το πόσο τελικά, υπηρετούν τον λαό οι δικοί μας πολιτικοί.

Πηγή: troktiko.gr

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

НЕКА НЕ СЕ КРИЈАТ ЗАД ПРСТ ΑΣ ΜΗΝ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ

Με μεγάλη επιτυχία, για όγδοη συνεχή χρονιά, έλαβε μέρος η εκδήλωση του Συλλόγου ,,Σέτιντσι, Ποπάντιντσι και Κρουσσόραντσι από το Λέριν στη Δημοκρατία της Μακεδονίας,, και της Ένωσης των Μακεδόνων με καταγωγή από τα μακεδόνικα χωριά της Ελλάδας, Μάκεντον. Πλήθος πολιτικών μας προσφύγων, εκδιωγμένων από τις ελληνικές αρχές κατα τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, αλλά και αργότερα, διωγμού που ακόμη διαρκεί, συγκεντρώθηκαν στις 21  Οκτωβρίου 2012, στην αίθουσα Дом на АРМ του Σκόπιε, για να παρακολουθήσουν την παραδοσιακή πλέον εκδήλωση  „Песни и ора од Егејот“ (Πέσνι ι όρα οντ Έγκεϊοτ) και να ξαναδούν από κοντά νέα παιδιά από τα χωριά που κατάγονται, να χορεύουν και να τραγουδούν τα τραγούδια με τα οποία μεγάλωσαν. Η βραδιά ήταν υπέροχη. Οι συμμετάσχοντες στην όλη εκδήλωση γεμάτοι με κέφι, αλλά και με συγκίνηση και πόνο για τις πατρικές τους εστίες που ακόμη δεν μπορούν να δουν.

Την παράσταση έκλεψε το μικτό χορευτικό Пелагониска Китка-Πελαγκόνισκα Κίτκα, το οποίο συστάθηκε για τις ανάγκες της εκδήλωσης αυτής και αποτελούνταν από χορευτές από τα χωριά Овчарани,Леринско-Οβτσσάρανι,Λέρινσκο (Μελίτη Φλώρινας), Баница,Леринско-Μπάνιτσα,Λέρινσκο (Βεύη Φλώρινας), όπως και χορευτές από χωριά του Костур-Κόστουρ (Καστοριάς) και Воден-Βόντεν (Έδεσσας). Το χορευτικό αυτό χόρεψε και τραγούδησε μακεδόνικα τραγούδια με την συνοδεία μουσικής ορχήστρας, αποτελούμενης από νέα παιδιά από τα χωριά του Λέριν-Φλώρινας. Το αποτέλεσμα ήταν φανταστικό. Το κοινό δεν σταματούσε να χειροκροτάει, ενώ δεν έλειψαν και τα δάκρυα χαράς που η μακεδονικότητα συνεχίζει να υπάρχει στην Ελλάδα. Στην εκδήλωση συμμετείχαν επίσης και γνωστοί καλλιτέχνες της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, με καταγωγή από τα μακεδόνικα χωριά της Ελλάδας. Μετά την εκδήλωση, ακολούθησε δείπνο και μακεδόνικο γλέντι σε κατάστημα της πόλης. Την επόμενη μέρα, ο χορευτικός σύλλογος είχε τη ευκαιρία να κάνει μια περιήγηση στην πόλη και να επισκεφτεί διάφορα ενδιαφέροντα μνημεία. ,,Μας άρεσε πολύ η εκδρομή αυτή. Μάθαμε πολλά πράγματα για την ιστορία μας, για αυτό που είμαστε,, δήλωσαν στη Νόβα Ζορα ικανοποιημένα τα παιδιά. ,,Μάθαμε πράγματα τα οποία η Ελλάδα κάνει το παν για να κρύψει. Ακούσαμε την ιστορία προσώπων από τα χωριά μας, όπως του Αλεξάνταρ Τουρούντζζεβ από το Βρμπενι (Ξυνό Νερό), του Πάντο Κλιάσσεβ από το Σμρντεςς (Κρυσταλοπηγή), του Τζόλε Γκέργκεβ από τη Μπάνιτσα (Βεύη). Ακούσαμε και τις ιστορίες ανθρώπων από τα χωριά μας, συγγενείς μας,  που ακόμα ζουν και δεν μπορούν να επιστρέψουν στην Ελλάδα επειδή δεν είναι ,,Έλληνες το γένος,,. Ενώ εμάς προσπαθούν οι ελληνικές αρχές και το εκπαιδευτικό σύστημα να μας πείσουν ότι είμαστε απόγονοι του Περικλή και του Πλάτωνα…,,.

Οι διοργανωτές δήλωσαν ότι θα συνεχίσουν την παραδοσιακή αυτή βραδιά και τα επόμενα χρόνια και ότι δεν πρόκειται να σταματήσουν να ζητούν την επιστροφή τους στην Ελλάδα. Τόνισαν ότι η Ελλάδα θα πρέπει να σταματήσει να κρύβεται πίσω από το δάχτυλό της και ότι καιρός είναι να αναλάβει τις ευθύνες τις σχετικά με το πρόβλημα των πολιτικών προσφύγων, το μοναδικό του είδους του στην Ευρώπη.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

МАКЕДОНЕЦ МУЛТИМИЛИОНЕР СО ПОТЕКЛО ОД МАКЕДОНСКИТЕ СЕЛА ВО ГРЦИЈА ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ ΠΟΛΥΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΟΣ ΜΕ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

,,Мајка ми и татко ми и двајцата се од Егејска Македонија-Μάικα μι ι τάτκο μι ι ντβάιτσατα σε οντ Εγκέισκα Μακεντόνια (η μητέρα μου και ο πατέρας μου κατάγονται και οι δύο από τη Μακεδονία του Αιγαίου),,. Αυτά είναι τα μοναδικά λόγια στη μακεδόνικη γλώσσα που κατάφερε να απομνημονεύσει ο 65χρονος επιτυχημένος επιχειρηματίας Ендрју Пејков-Έντριου Πέικοβ, με καταγωγή από το χωριό Дебрец,Кајларско-Ντέμπρετς,Κάιλαρσκο (Αναρράχη Πτολεμαίδας). Για πρώτη φορά βρέθηκε σε μακεδόνικη γη, με σκοπό όχι την επίσκεψη ή τον τουρισμό, αλλά την ομιλία του στο Πανεπιστήμιο της πόλης Штип-Σστιπ της Δημοκρατίας της Μακεδονίας.

Στόχος της επίσκεψης αυτής είναι να μεταφέρει την πολύχρονη εμπειρία του στις επιχειρήσεις, την οποία εμπειρία επιβεβαιώνει και η επιχείρησή του με ετήσιο εισόδημα ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων, στους μελλοντικούς επιχειρηματίες, σήμερα φοιτητές του Κρατικού Πανεπιστημίου του Σστιπ, Гоце Делчев-Γκότσε Ντέλτσσεβ.
- Η εμπειρία μου μου λέει και μεταφέρω και σε σας, μην περιμένετε άλλος να σας φέρει την επιτυχία στην προσπάθειά σας, επειδή γρήγορα θα πέσετε. Προσπαθήστε μόνοι σας. Μην περιμένετε να οικοδομήσετε την επιτυχία σας πάνω σε ξένο κεφάλαιο. Αυτό στις επιχειρήσεις δεν επιτυγχάνει. Η Μακεδονία είναι όμορφη χώρα με θαυμάσιες δυνατότητες ανάπτυξης οποιασδήποτε επιχειρηματικής προσπάθειας, δήλωσε ο έμπειρος Αμερικάνος επιχειρηματίας με μακεδόνικη καταγωγή.
Αυτός είναι και ο βασικός κανόνας κίνησης του προσώπου που οικοδόμησε τη δεύτερη πλέον επιτυχημένη επιχείρηση στην αμερικανική ήπειρο παραγωγής και διανομής εμφιαλωμένου φυσικού νερού. Ο Пејков δεν παρέλειψε να δηλώσει και πιθανές επενδύσεις του, με δικό του κεφάλαιο στη Δημοκρατία της Μακεδονίας.
Την εταιρία Νιαγκάρα Μπότλινγκ, από μικρό εργαστήριο το μακρυνό 1963, ο Μακεδόνας από το Κάιλαρι κατάφερε να την κατατάξει ανάμεσα στις μεγαλύτερες εταιρίες εμφιαλωμένου νερού στον κόσμο. Τα τρία εργοστάσια με εννιά παραγωγικές μονάδες, οι 1800 εργαζόμενοι και το ένα δισεκατομμύριο δολλάρια ετήσιου κέρδους, αποτελούν ένα χαρτοφυλάκιο προς σεβασμό.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Κατηγορίες

Ευχαριστούμε θερμά τους Μακεδόνες οικονομικούς μας μετανάστες σε Αυστραλία, Καναδά και δυτική Ευρώπη, όπως και τους φίλους μας απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας, για την οικονομική στήριξη της έκδοσης της Нова Зора. Благодариме - Μπλαγκοντάριμε


ALPHA BANK

Account 852 00 2101 031390

IBAN: GR47 0140 8520 8520 0210 1031 390

BIC: CRBAGRAA

Μηνιαίες Εκδόσεις

Македонска Ризница
  • ,ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΥΧΩΝ
    РАЗГЛЕДУВАЊЕ НА ПРЕТХОДНИ БРОЕВИ
  • 2016 (147)
  • 2015 (416)
  • 2014 (404)
  • 2013 (377)
  • 2012 (372)
  • 2011 (323)
  • 2010 (202)