Αρχεία | Αύγουστος, 2012

НАШИТЕ РОМИ – ΟΙ ΡΟΜΑ ΜΑΣ


(οι γνωστοί μας άγνωστοι)

Περδικόστηθη τσιγγάνα

ω μαγεύτρα που μιλείς

τα μεσάνυχτα προς τ΄άστρα

γλώσσα προσταγής !

Κ.ΠΑΛΑΜΑΣ

Δωδεκάλογος του Γύφτου

Λόγω της οικουμενικότητάς τους, τους συναντάμε πανευρωπαϊκά με διάφορα ονόματα, όπως Τσιγγάνοι, Ρομά, Αθίγγανοι, Σιντήδες, Κατσίβελοι, Μελελέδες και με την υποτιμητική ονομασία Γύφτοι (1.Τσιγγάνοι: είναι το παρεφθαρμένο του Αθίγγανοι που σημαίνει ανέγγιχτοι, άθικτοι, γιατί τους θεωρούσαν μιασμένους. 2.Ρομά: σύζυγοι, άντρες, 3.Σιντήδες: σιδεράδες, 4.Κατσίβελοι: δυστυχείς, σκλάβοι, 5.Μελελέδες: μελαμψοί, 6.Γύφτοι: παρεφθαρμένο το ,,Αιγύπτιοι,,).

Εμείς γνωρίσαμε τους Ρομά ως τεχνίτες τους άντρες σε επαγγέλματα που τώρα τα περισσότερα έχουν εκλείψει, όπως σιδεράδες, γανωτές, καρεκλάδες, καλαθοποιούς και ως ζωοέμπορους (τζαμπάσηδες) κυρίως ζώων μεταφοράς (γαϊδούρια, άλογα, μουλάρια) και τους θαυμάσαμε ως οργανοπαίχτες σε λαϊκά συγκροτήματα. Εδώ πρέπει να αναγνωρίσουμε την προσφορά τους στη μουσική μας και στους χορούς μας. Τις γυναίκες Ρομά τις γνωρίσαμε ως ειδικές κατασκευάστριες κοσκίνων, ως πωλήτριες ειδών ραπτικής (βελόνες, δαχτυλήθρες, κλωστές κ.α.) κι ακόμη ως ειδικές στη χειρομαντία, τη μαγεία και τις θυμόμαστε με τις χαρακτηριστικές τους πολύχρωμες φορεσιές με τις πιέτες, τις σούρες και τους φραμπαλάδες, που πολύ θυμίζουν τις ινδικές φορεσιές. Δεν πρέπει να τις αδικήσουμε ξεχνώντας ν΄αναφέρουμε ότι ήταν και είναι δεινές χορεύτριες ανατολικών χορών.

Καθώς εκλείψανε όλα σχεδόν τα παραπάνω, οι Ρομά προσαρμόστηκαν κι έτσι έγιναν έμποροι (μικροπωλητές) γεωργικών προϊόντων, πραματευτάδες χαλιών, μοκετών, πλαστικών επίπλων, παλιατζήδες, ενώ ακόμη διατηρούν και ελέγχουν το εμπόριο μεταφορικών ζώων.

Μεγάλη εντύπωση μου έκανε, όταν ήμουν μαθητής γυμνασίου στη δεκαετία του 1950, και οι κινηματογράφοι στο Λέριν/Φλώρινα πρόβαλλαν ινδικές ταινίες, γέμιζαν από τους Ρομά της πόλης. Δεν τόλμησα να τους ρωτήσω γιατί το έκαναν αυτό. Φαίνεται όμως πως κάτι καταλάβαιναν από την ινδική γλώσσα. Η ερμηνεία που έδωσα εγώ στον εαυτό μου ήταν ο χορός, δηλαδή το πώς χόρευαν και πώς ήταν ντυμμένες οι Ινδές, μου θύμιζαν το πώς χόρευαν και ντύνονταν οι δικές μας Τσιγγάνες.

Οι Τσιγγάνοι είναι ένας ινδικός λαός, νομαδικός, ούτε κτηνοτροφικός, ούτε γεωργικός και ποτέ κατακτητικός. Κατάγεται από την Πενταποταμία (Πεντζάμπ) κι εμφανίζεται στην Ευρώπη τον 11ο αιώνα μ.Χ. Οι μετακινήσεις αυτές πρέπει να ήταν επαναλαμβανόμενες και αιτία αυτών των μετακινήσεων πρέπει να ήταν η ασιτία, είτε από ξηρασία είτε από πλημμύρες κι όλα αυτά έπλητταν πρώτα αυτούς που ήταν παρίες, δηλαδή κάστα κατώτερη που και το άγγιγμά τους το θεωρούσαν μιασματικό, εξού και η ονομασία τους Αθίγγανοι, που σημαίνει ανέγγιχτοι (άθικτοι).

Η γλώσσα τους, η Ρομανί, οδήγησε τους ερευνητές στην καταγωγή της, που μετά διείσδησαν πολλές ξένες λέξεις (ελληνικές, ουγγρικές, ρουμάνικες, σλαβικές) διατηρώντας ωστόσο πολλές ινδικές. Πρόκειται πάντως για ινδοευρωπαϊκή γλώσσα.

Υπολογίζονται γύρω στα δώδεκα εκατομμύρια στην Ευρώπη. Δεν είναι εύκολος ο ακριβής προσδιορισμός, αφού μετακινούνται και δεν είναι εύκολη η απογραφή τους.

Ως μειονότητα, οι Τσιγγάνοι είναι αναγνωρισμένοι στη Δημοκρατία της Μακεδονίας, στη Ρουμανία και στην Ουγγαρία. Στην Ελλάδα, οι περισσότεροι βρίσκονται στην Αττική και στη Θράκη, ενώ οι υπόλοιποι είναι διασκορπισμένοι σ΄όλες τις πόλεις της Ελλάδας και μάλιστα στις παρυφές.

Στο Λέριν/Φλώρινα, που ίσως είναι παλαιότεροι κάτοικοι μετά την αναχώρηση των Τούρκων (1912), οι περισσότεροι ζουν στον οικισμό των Νεοφωτίστων, στη θέση Τσίφλικ, ουσιαστικά σε γκέτο κι αυτό είναι κάτι το απαράδεκτο. Εφόσον η πολιτεία έχει υιοθετήσει την πολιτική της αφομοίωσης, δεν πρέπει να τους απομονώνει ως κοινωνική ομάδα.

Στην Ελλάδα διακρίνουμε δύο τύπους πληθυσμού Τσιγγάνων, αυτούς που είναι μόνιμα εγκατεστημένοι κάπου και τους μετακινούμενους. Στην περιοχή του Λέριν, σχεδόν όλοι είναι μόνιμα εγκατεστημένοι στην πόλη και στα χωριά. Στα χωριά είναι ελάχιστοι, αφού σε κάθε χωριό είναι πολύ λίγες οι οικογένειες, με εξαίρεση ίσως το χωριό Борешница-Μπορέσσνιτσα (Παλαίστρα) και τον Πελαργό που είναι περισσότερες.

Ωα προς το θρήσκευμα δεν υπάρχει ομοιογένεια και συνήθως ασπάζονται την επίσημη θρησκεία του κράτους που ζούνε. Οι Τσιγγάνοι της πόλης της Φλώρινας ήταν μουσουλμάνοι και πριν από μερικές δεκάδες χρόνια βαφτίστηκαν από τον τότε επίσκοπο Αυγουστίνο ως Χριστιανοί Ορθόδοξοι (Ο επίσκοπος τότε ονόμασε το ποτάμι της περιοχής Σακουλέβα, Ιορδάνη, κατά το γύρισμα όμως της ταινίας ΤΟ ΜΕΤΕΩΡΟ ΒΗΜΑ ΤΟΥ ΠΕΛΑΡΓΟΥ αφόρισε τόσο το ποτάμι όσο και τον σκηνοθέτη Αγγελόπουλο. Στους Τσιγγάνους παραχωρήθηκαν σπίτια που δημιούργησαν τον οικισμό των ΝΕΟΦΩΤΙΣΤΩΝ, ένα γκέτο στη θέση ΤΣΙΦΛΙΚΙ).

Μεγάλη γιορτή τους, άσχετα με τη θρησκεία που έχουν ασπαστεί, είναι το Εντερλέζι (γιορτή της άνοιξης) από 23 Απριλίου μέχρι και την 1η του Μάη, με πολλά στοιχεία λατρείας της φύσης.

Οι Ρομά της Ελλάδας που είναι γύρω στις 300.000 είναι οργανωμένοι σε 114 σωματεία, τα οποία έχουν συμβάλει στη διαφύλαξη και διατήρηση των δικών τους στοιχείων (γλώσσα, ήθη, έθιμα), δηλαδή στη διαφορετικότητά τους και γενικότερα στη μη αλλοίωση της ταυτότητάς τους.

Γραπτές αναφορές της ύπαρξής τους υπάρχουν κατά τους βυζαντινούς χρόνους, όπου θεωρήθηκαν ως αιρετικοί κι επειδή ασχολούνταν με τη μαντεία και τη μαγεία, ταυτίστηκαν με τους Μελχισεδεκίτες και διώχτηκαν. Στους χρόνους αυτούς αποδίδεται η ονομασία Αθίγγανοι κι αυτό γιατί η ταπεινή καταγωγή τους από την κάστα των παριών της ινδικής κοινωνίας, πίστευαν ότι ήταν δυνατόν να μιανθούν ακόμη και με το άγγιγμά τους, γι΄αυτό θα έπρεπε να παραμένουν ανέγγιχτοι, δηλαδή Αθίγγανοι.

Κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου πολέμου εξοντώθηκαν από τους ΝΑΖΙ περισσότεροι από 600.000 Τσιγγάνοι ως άνθρωποι κατώτερης φυλής.

Στους Τσιγγάνους υπάρχει κοινωνική οργάνωση και δε διαφέρει πολύ από εκείνη των βαλκανικών εθνοτήτων. Η τσιγγάνικη οικογένεια αποτελείται από το αρχικό ζευγάρι, δηλαδή τον πατέρα, τη μητέρα και τουλάχιστον έναν παντρεμένο γιο και τα παιδιά, τόσο του αρχικού ζεύγους, όσο και του γιου. Όταν παντρεύται και ο δεύτερος γιος, ο πρώτος εγκαταλείπει τη δική του πατρική οικογένεια και δημιουργεί τη δική του κι έτσι ο μικρότερος, θα μείνει με τους γονείς τελικά. Οι γηραιότεροι της οικογένειας αποφασίζουν ποιός ποιά θα παντρευτεί και πότε. Οι αρραβώνες γίνονται από μικρή ηλικία και πολλές φορές κάτω των δέκα ετών.

Σε κάθε οικισμό Τσιγγάνων υπάρχει ο αρχηγός της φυλής που με τη βοήθεια του συμβουλίου των γερόντων διοικεί τη φυλή.

Παρόλη την πρόοδο και τις νομικές ρυθμίσεις που έχουν θεσπιστεί, οι Τσιγγάνοι είναι ακόμα και σήμερα θύματα ρατσιστικών ενεργειών. Έτσι χαρακτηρίζονται ως κλέφτες, ζητιάνοι, τσιγκούνηδες, κατώτεροι κοινωνικά και φυλετικά και γενικότερα αποτελεί και σήμερα ακόμα υποτίμηση για κάποιον να τον χαρακτηρίσουμε ή προσφωνήσουμε τσιγγάνο.

ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Οι Τσιγγάνοι της πόλης της Φλώρινας δεν αποδέχονται ως ομόφυλους αυτούς που από πολύ παλιά είναι εγκατεστημένοι στα χωριά.

ΑΙΓΑΙΑΤΗΣ  ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

15то АНТИРАЦИСТИЧКИ ФЕСТИВАЛ ВО СОЛУН 15Ο ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ЕДНА ОАЗА НА ДЕМОКРАТИЈА – ΜΙΑ ΟΑΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Για 15η φορά, από τις 29 Ιουνίου εώς και τις 1 Ιουλίου, έλαβε μέρος το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, όπου συμμετείχαν πολλές αριστερές οργανώσεις, οργανώσεις για τα δικαιώματα του ανθρώπου, των μεταναστών, των μειονοτήτων, των εργαζομένων, των προσφύγων και γενικά όλων αυτών που καθημερινά γίνονται στόχος διακρίσεων και κατατρεγμού, όλων αυτών που δυστυχώς δεν απολαμβάνουν τα αγαθά της πολυδιαφημισμένης ,,ελληνικής δημοκρατίας,,.

Ένα φεστιβάλ γεμάτο με ομιλίες, ενημερώσεις, συναυλίες, παρουσιάσεις, καλλιτεχνικά εργαστήρια, πολιτιστικές εκδηλώσεις… με λίγα λόγια, μια όαση δημοκρατίας και ελευθερίας της έκφρασης, μια όαση δροσερής ανάσας, μέσα στην εθνική έρημο της μισαλοδοξίας, του ρατσισμού, του εθνικισμού και των καθημερινών διακρίσεων σε όλους τους τομείς της ζωής των ,,διαφορετικών,, πολιτών της Ελλάδας.

Φέτος, το φεστιβάλ δεν έγινε στο καθιερωμένο χώρο του παραλιακού πάρκου της πόλης, λόγω τεχνικών έργων που γίνονται εκεί, αλλά σε μια άλλη τοποθεσία, βαθιά χαραγμένη στη μνήμη πολλών Μακεδόνων. Στο πρώην στρατόπεδο ,,Παύλος Μελάς,, στο Δήμο Σταυρούπολης. Ένα στρατόπεδο όπου χιλιάδες Μακεδόνες είχαν εγκλειστεί, βασανιστεί και εκτελεστεί, κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου, όπως και του Εμφυλίου πολέμου που ακολούθησε. Εκεί, στον χώρο αυτό, μετά από περισσότερα από εξήντα χρόνια, ακούστηκε η μακεδόνικη φωνή, ακούστηκαν τα μακεδόνικα τραγούδια, αποδώθηκε φόρος τιμής προς τους αγωνιστές για τα δίκαια και τις ελευθερίες των ανθρώπων, από τους απογόνους τους και όχι μόνο.

Διάφορες συνιστώσες του μακεδόνικου κινήματος στην Ελλάδα, συνεργάστηκαν και το αποτέλεσμα ήταν συναρπαστικό. Το κόμμα των εθνικά Μακεδόνων στην Ελλάδα, Виножито – Ουράνιο Τόξο και η εφημερίδα Нова Зора, σε συνεργασία με τον ακτιβιστή για τα δικαιώματα των Μακεδόνων, Νίκο Σακελάριο και το ενημερωτικό του δελτίο Лоза, έστησαν περίπτερο στο χώρο του φεστιβάλ και παρουσίασαν διάφορα τεύχη της εφημερίδας, βιβλία σχετικά με το γολγοθά των Μακεδόνων, το ελληνομακεδόνικο και μακεδονοελληνικό λεξικό, το Abecedar, όπως και ενημέρωσαν σχετικά με τις δραστηριότητες και τους σκοπούς του Виножито – Ουράνιο Τόξο, του κόμματος που το κράτος και παρακράτος, με όλους τους θεμιτούς και αθέμιτους τρόπους, συκοφαντεί και αμαυρώνει, αποκλείοντάς το από όλες τις πτυχές της πολιτικής ζωής του τόπου.

Την παρουσίαση του μακεδόνικου πολιτισμού και παράδοσης, είχε αναλάβει το εξαιρετικό χορευτικό συγκρότημα του πολιτιστικού συλλόγου του χωριού Овчарани,Леринско – Οβτσσάρανι,Λέρινσκο (Μελίτη Φλώρινας), το οποίο παρουσίασε μακεδόνικους χορούς και τραγούδια, ζωντανά και χωρίς λογοκρισία, με τη μουσική συνοδεία του μουσικού συγκροτήματος Тукашен Глас – Τούκασσεν Γκλας (Τοπικός Ήχος), από τα χωριά του Λέριν / Φλώρινας. Ο υπεύθυνος του συλλόγου, Георги Качбанов – Γκεόργκι Κατσσμπάνοβ (Γιώργος Κωστίδης), δήλωσε στη Νόβα Ζόρα  ότι κανένας τους δεν πτοείται από τις απειλές και τα εμπόδια που συναντούν και ότι με όλες τις δυνάμεις τους θα συνεχίσουν το έργο τους, την παρουσίαση της μακεδόνικης παράδοσης, έτσι όπως αυτή έχει και όχι όπως επιθυμεί ο ελληνικός εθνικισμός και οι παρατρεχάμενοί του.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με χαιρετιστήριο λόγο του συντάκτη της Нова Зора, Димитри Јованов-Ντιμίτρι Γιοβάνοβ (Δημήτρη Ιωάννου), ο οποίος, αρχίζοντας το λόγο του, δήλωσε χαρακτηριστικά, ρωτώντας τους παρεβρισκομένους: ,,Με ακούτε καλά; Με βλέπετε καλά; Παράξενο!! Ακούτε και βλέπετε ένα φάντασμα. Έναν, σύμφωνα με το ελληνικό κράτος, ανύπαρκτο, όπως και οι χιλιάδες εθνικά Μακεδόνες της Ελλάδας. όπως οι εκατοντάδες χιλιάδες Μακεδόνες πολιτικοί πρόσφυγες, οι οποίοι ακόμη δε μπορούν να επιστρέψουν στις πατρικές τους εστίες, αν και έχουν περάσει πάνω από έξι δεκαετίες,,.

Το πλήθος κόσμου που συγκεντρώθηκε, απόλαυσε ένα τετράωρο γνήσιο μακεδόνικο γλέντι, χορεύοντας και τραγουδώντας, γνωρίστηκε από κοντά με τα πολυάριθμα μέλη του Ουράνιου Τόξου που κατέφθασαν από όλες τις περιοχές της βόρειας κυρίως Ελλάδας, αντάλλαξαν απόψεις και ιδέες, ευχήθηκαν αυτή η εκδήλωση να αποτελέσει μια αρχή, ένα μικρό τουλάχιστον λίθο στην οικοδόμηση μιας νέας, πραγματικά δημοκρατικής και ευρωπαϊκής Ελλάδας, όπου όλοι οι πολίτες της θα δείχνουν σεβασμό και θα βοηθούν στη διατήρηση και την ανάπτυξη όλων των πολιτισμών, γλωσσών, θρησκειών και εθνικών συνειδήσεων που υπάρχουν στην επικράτειά της.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους διοργανωτές του εξαίσιου αυτού φεστιβάλ και στους χιλιάδες επισκέπτες του.

Αποτελεί μια κίνηση που αξίζει να συνεχιστεί, να μεγαλώσει!

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Први Јули, Неи Пори, Катеринско. Грчката култура во нејзината слава.

Едно убаво ,,Добредојде,, на граѓаните од Република Македонија, кои доаѓаат и ги остават нивните евра, на уништената економија на државата. Браво!!

1η Ιουλίου, Νέοι Πόροι Κατερίνης. Ο ελληνικός πολιτισμός σε όλο του το μεγαλείο.

Ένα ωραίο ,,Καλώς όρισες,, στους πολίτες της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, που έρχονται κατά χιλιάδες και αφήνουν τα ευρώ τους, στην κατεστραμένη οικονομία της χώρας. Εύγε!!

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ΦΛΩΡΙΝΑ, ΕΗΔ & ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ


Τα τελευταία χρόνια σε αυτήν την άκρη της Ελλάδας  ξεκίνησε ένα καινούργιο σπορ:  Οι ασκήσεις Ε.Η.Δ. (Εθνικής Ηθικής Διαπαιδαγώγησης).

Πρόκειται για μια νέα έμπνευση των Εθνικιστικών κύκλων,  ενταγμένη  στο πρόγραμμα  παραδειγματισμού και ψυχολογικής πίεσης –που με συνέπεια εδώ και ένα αιώνα- ασκεί η πατρίδα μας, στους Μακεδόνες της Ελληνικής Μακεδονίας και ειδικά σε αυτούς που αναζητούν μια στάση τιμής και αξιοπρέπειας απέναντι στην ιστορία, τον πολιτισμό και την καταγωγή τους.

Ορατά και αόρατα κέντρα, τρόφιμοι φανερών και μυστικών κονδυλίων, παλαιοί αλλά και νέοι «Μακεδονομάχοι» φανερά ενοχλημένοι από την απήχηση των «ανύπαρκτων» Εθνικά και πολιτιστικά Μακεδόνων, επιδίδονται σε ασκήσεις πατριωτισμού με Ναζιστικού τύπου παρελάσεις στη Φλώρινα ή με «στημένα» πανηγύρια μουγκών  και προθύμων Ελληνομακεδόνων  δίπλα από τη «φωλιά» των «Σκοπιανών»!!!

Εντελώς τυχαία (!!!) όλη αυτή η παράσταση παίζεται στο Λέριν / Φλώρινα 4-5 μέρες πριν το πανηγύρι του προφήτη Ηλία στο Овчарани/Μελίτη Φλώρινας. Αν βέβαια ένας αντικειμενικός παρατηρητής τολμήσει να σκεφτεί πως αυτός ο σχεδιασμός έχει στόχο αυτό ακριβώς το πανηγύρι, ας μην το πει δημοσίως γιατί απλά θα πάρει την ταμπέλα του συνοδοιπόρου των «Γυφτοσκοπιανών».

Πέρα από ταμπέλες όμως πιστεύουμε πως στην Φλώρινα υπάρχουν πολλοί συμπολίτες μας που με έντονο προβληματισμό βλέπουν αυτές τις πρακτικές των κρατούντων.

Το κλίμα εκφοβισμού που προσπαθούν να περάσουν στους «ατίθασους» που επιμένουν να τραγουδούν στην μητρική τους γλώσσα όπως γνωρίζετε πολύ καλά όχι μόνο δεν περνά αλλά μάλλον ενισχύει τα «ύποπτα» – για σας – πανηγύρια!!! Όμως, αντί να μουγγαθούν οι απλοί άνθρωποι, μουγγάθηκαν οι αρχές της Φλώρινας! Κανένας φορέας της πόλης ή του νομού δεν τόλμησε να καταδικάσει την επιδρομή των μελανοχιτώνων της Χρυσής Αυγής, του Στόχου και των υπολοίπων Εθνικιστικών κύκλων.

Ο Δήμος, η Περιφέρεια, οι Βουλευτές, οι Νομαρχιακές  Επιτροπές των πολιτικών κομμάτων, οι Επαγγελματικοί φορείς, οι πολιτιστικοί φορείς, ΚΑΝΕΝΑΣ τους δεν  τόλμησε να φωνάξει στους ακροδεξιούς υμνητές του Χίτλερ ότι η παρουσία τους στη Φλώρινα είναι ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΗ.

Ακόμα και τα κόμματα της Αριστεράς σιώπησαν, ακόμα και ο νέος μας βουλευτής με το ΣΥΡΙΖΑ!

Δυστυχώς κύριοι η σιωπή είναι αποδοχή.  Ας το γνωρίζουν καλά αυτό οι ταγοί αυτής της πόλης.

Η σιωπή τους δίνει χώρο και βήμα στους Ναζί εκδρομείς και η ανοχή τους «οπλίζει» τα  ακροδεξιά τάγματα εφόδου με απύθμενο θράσος. Ελπίζουμε με την ψύχραιμη και υπεύθυνη στάση της Αστυνομίας να αποφευχθούν «θερμά Επεισόδια».

Αν πάντως  περιμένουν να συμβεί το κακό για να βγουν οι αρμόδιοι και να καταδικάσουν τις Ναζιστοεπιδρομές τους λέμε απλά: Κύριοι, ή δεν βλέπετε ή δεν έχετε το  θάρρος για τα αυτονόητα…

Και μόνο μια απλή ματιά στο διαδίκτυο είναι αρκετή για να δείτε πως στα ιστολόγια της πόλης υπάρχουν εκατοντάδες εμπρηστικά και απειλητικά σχόλια ενώ τα ακροδεξιά ιστολόγια της Αθήνας προβοκάρουν, απειλούν, στοχοποιούν  χωριά, συλλόγους και ανθρώπους. Αντίδραση; ΚΑΜΜΙΑ!!!

Τι περιμένουν; Να εμφανιστεί ο Έλληνας Μπρέιβικ για να αντιδράσουν;

Αυτό το σκηνικό συμπληρώνεται με το «Αντάμωμα της Σιταριάς» όπου μετά από προσπάθειες 3 χρόνων (οι «γνωστοί-άγνωστοι) κύκλοι των Νοεμακεδονομάχων  αφού δημιούργησαν ένα νέο «σύλλογο» με τη συνδρομή «δημοσιογράφων», «συγγραφέων»,  πρ. πρέσβεων και αρκετών άλλων εσωτερικών και εξωτερικών «σκοπιανολόγων» στήνει ένα πανηγύρι Ελληνικό απέναντι στο «Σκοπιανό» της Μελίτης!!!

Αξίζει να σημειωθεί ότι η νεοναζιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής στην επίσημη ιστοσελίδας της ομολογεί με το πλέον ώμο τρόπο ότι η φετινή συμμετοχή της στη ναζιστοεπιδρομή της Φλώρινας έγινε με «Αφορμή το Παμμακεδονικό Αντάμωμα (Οι απανταχού Μακεδόνες συναντιούνται στην Φλώρινα)».

Στόχος  τους από τη μια να κάνουν επίδειξη δύναμης και από την άλλη να επιβάλουν σε όλους τους Μακεδόνικους  πολιτιστικούς συλλόγους την επιθυμία τους να μην ακούγετε Μακεδόνικο τραγούδι σε επίσημες και ανεπίσημες εκδηλώσεις  των συλλόγων! Θέλουν τους Μακεδόνες ΜΟΥΓΓΟΥΣ, να μην «μολυνθούν» και άλλοι σύλλογοι εκτός από τους περίπου 30 που ήδη στα γλέντια τους ο κόσμος χαίρεται να τραγουδά Μακεδόνικα τραγούδια.

Μεμονωμένες προσπάθειες δημιουργίας τέτοιων «Μουγκών» και «πρόθυμων» είχαμε από παλιά. Από τον «μέγα» Αριστοτέλη μέχρι την Ελπίδα!!! (Θυμηθείτε το σύλλογο Ελπίδα  στη Μελίτη που έστησε  ο Εμφιετζόγλου και ενώ είναι απλά ανύπαρκτος, την σφραγίδα του περιφέρουν οι Πανμακεδονικές σε διάφορες ανακοινώσεις που δείχνουν την ευρεία «στήριξη» συλλόγων –σφραγίδων στις γνωστές ανακοινώσεις της!!) Τώρα λοιπόν νέοι μπήκαν στο χορό και διοργανώνουν «μεγάλα» πανηγύρια… τώρα βέβαια μη ρωτάτε με τι λεφτά; Στη Μελίτη τα «δίνει» ο Σόρος στους άλλους; Φανερά και κρυφά κονδύλια πάντα υπήρχαν για τον «εσωτερικό» εχθρό, όπως πάντα υπήρχαν και αυτοί που σιτιζόταν από αυτά…

Οι Εθνικά και πολιτιστικά Μακεδόνες της Ελλάδας  δεν έχουν την δύναμη ούτε να επιβάλουν πολιτικές ορθής διαχείρισης στους θεσμούς της πατρίδας μας, ούτε μπορούμε να εμφυσήσουμε πνεύμα σεβασμού σε κάθε συμπολίτη μας απέναντι στις παραδόσεις και την γλώσσα όποιας ράτσας, φυλής ή εθνότητας. Στα πανηγύρια μας όμως, στα χωριά μας, στις χαρές μας και στις λύπες μας εκφραζόμαστε στην μητρική μας Μακεδόνικη γλώσσα.

Μπορεί  η πατρίδα μας να αρνείται να την εισάγει στο εκπαιδευτικό σύστημα, εμείς όμως έχουμε υποχρέωση στην ιστορία μας και στους προγόνους μας να τραγουδάμε, να μοιρολογάμε και να ερωτευόμαστε στην γλώσσα της ψυχής μας την Μακεδόνικη.

Lerintsanets

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ЗЕМЈАТА СО БЕЗБРОЈНИТЕ ДУШМАНИ Η ΧΩΡΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΜΕΤΡΗΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ

Τον τελευταίο μήνα, απαγορεύτηκε η είσοδος στην Ελλάδα σε δύο άτομα, με τον χαρακτηρισμό ως ,,επικίνδυνοι για την ασφάλεια της χώρας,,. Όχι, δεν πρόκειται για τρομοκράτες, κατάδικους, βιαστές, λαθρέμπορους… Πρόκειται για γεροντάκια, ανθρώπους προχωρημένης ηλικίας, οι οποίοι το μόνο που επιθυμούσαν ήταν να επισκεφτούν τον τόπο γεννήσεώς τους. Το αμάρτημά τους; Είναι απλά εθνικά Μακεδόνες.

Λόγος γίνεται για τον Τάσσκο Γιοβάνοβ, ηλικίας 70 ετών, κάτοικο της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, με καταγωγή από το χωριό Сетина-Σέτινα (Σκοπός Φλώρινας), ο οποίος ήθελε να επισκεφτεί το χωριό του και να συναντηθεί με συγγενείς και φίλους του. Στα σύνορα, τον πληροφόρησαν ότι το όνομά του βρίσκεται στη ,,μαύρη λίστα,, και ότι δε μπορεί να εισέλθει στην Ελλάδα. Όταν ο Τάσσκο ρώτησε το λόγο, του απάντησαν ότι δε γνωρίζουν και ότι αυτή είναι διαταγή του Υπουργείου Εξωτερικών.

Στη δεύτερη περίπτωση, πρόκειται για τον Αυστραλό υπήκοο Τζόρτζ Κυριακίδης, ηλικίας 67 ετών, με καταγωγή από το χωριό Песочница-Πεσότσσνιτσα (Αμμοχώρι Φλώρινας), ο οποίος, σύμφωνα με δηλώσεις του στη Νόβα Ζόρα και στην αυστραλιανή εφημερίδα ,,Χέραλντ Σαν,, από τη Μελβούρνη έφτασε στο αεροδρόμιο του Σκόπιε και όταν επιχείρησε να μπει στην Ελλάδα, μέσω του συνοριακού σταθμού Νίκης (Νεγκότσσανι), μαζί με τους δύο γιούς του Τζον και Λάζαρ, τον πληροφόρησαν ότι ,,είναι επικίνδυνος για την ασφάλεια της χώρας,,.

,,Δεν μπορώ να φανταστώ ότι ο άντρας μου αποτελεί κίνδυνο για οποιαδήποτε χώρα. Πήγαινε απλώς στο χωριό του για να δείξει στους γιούς μας από που κατάγεται και να τους γνωρίσει στους συγγενείς μας. Πριν 19 χρόνια, νέοι ακόμη, είχαμε ξανάρθει στην Ελλάδα και δεν αντιμετωπίσαμε κανένα πρόβλημα. Τώρα στα γηρατειά μας, γίναμε  επικίνδυνοι;  δήλωσε απορημένη η σύζυγος του Τζόρτζ.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ИЗЈАВИ НА БАН КИ МУН, ПОИНАКВИ ОД ДОСЕГАШНИТЕ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΠΑΝ ΚΙ ΜΟΥΝ, ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΩΣ ΤΩΡΑ

Η επίσκεψη του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Μπαν Κι Μουν,  στη Δημοκρατία της Μακεδονίας, προκάλεσε διάφορες αντιδράσεις, θετικές για τη μακεδόνικη πλευρά, αρνητικές για την ελληνική.

Αιτία όλων αυτών, οι δηλώσεις του Γενικού Γραμματέα, ο οποίος μίλησε περισσότερο σε γλώσσα ανθρώπινη και όχι με την συχνά χρησιμοποιούμενη ξερή και διπλωματική γλώσσα των πολιτικών που έχουμε συνηθήσει. Σε λόγο που έβγαλε προς τους συμμετάσχοντες στην Σχολή Μελλοντικών Ηγετών που τις μέρες αυτές λαμβάνει μέρος στην Οχρίδα, ονόμασε τη χώρα περισσότερες φορές Μακεδονία ή με το συνταγματικό της όνομα, Δημοκρατία της Μακεδονίας και επίσης αφηγήθηκε ότι στα νιάτα του, ως φοιτητής, χρησιμοποιούσε το όνομα Μακεδονία και όταν μετέβηκε στη Νέα Υόρκη, συχνά άκουγε την αγγλική του εκδοχή, Μασεντόνια. Η δεύτερη και πολύ πιο ενδιαφέρουσα δήλωσή του, αφορούσε το ερώτημα ,,πότε κάποιος πρέπει να κάνει και εάν πρέπει να κάνει συμβιβασμό,, (εννοώντας τον συμβιβασμό που ζητά η Ελλάδα σχετικά με το όνομα της Δημοκρατίας της Μακεδονίας). Με τη δήλωσή του, στην ουσία άνοιξε το ζήτημα εάν το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης και της αυτοονομασίας είναι πολιτικό ή αποτελεί εγγυημένο καθολικό δικαίωμα, το οποίο λαμβάνει κάποιος με τη γέννησή του. Όταν πρόκειται για καθολικά δικαιώματα και αρχές, τα Ηνωμένα Έθνη ποτέ δεν κάνουν συμβιβασμούς, τόνισε ο κ.Μπαν Κι Μουν.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ИСТОРИСКА СРЕДБА СО МАКЕДОНЦИ ОД ТУРЦИЈА ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

Το 1923 έγινε η περίφημη ,,εθελουσία,, ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, με τις υπογραφές των Βενιζέλου και Ατατούρκ. Επισήμως, Τούρκοι αναχώρησαν από την Ελλάδα για την Τουρκία και Έλληνες από την Τουρκία για την Ελλάδα. Ανεπισήμως όμως, η ανταλλαγή πληθυσμών έγινε σε θρησκευτική βάση, δηλαδή μωαμεθανοί αναχώρησαν από την Ελλάδα για την Τουρκία και χριστιανοί από Τουρκία προς Ελλάδα. Έτσι, πολλοί ήταν στην ουσία οι εθνικά Μακεδόνες, μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα, που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις πατρικές εστίες τους, κυρίως από τις περιοχές Костур-Κόστουρ (Καστοριάς) και Меглен-Μέγκλεν (Αλμωπίας), αλλά και από το Лерин-Λέριν (Φλώρινα), Воден-Βόντεν (Έδεσσα), Солун-Σόλουν (Θεσσαλονίκη) και Серско-Σέρσκο (Σέρρες) και να αρχίσουν μια νέα ζωή σε μέρη άγνωστα, ως Τούρκοι πλέον υπήκοοι.

Από τότε πέρασαν περίπου 90 χρόνια. Οι Μακεδόνες στην Τουρκία εντάχθηκαν στην κοινωνία, προόδεψαν, αλλά ποτέ δεν ξέχασαν τις ρίζες τους, την παράδοσή τους, και το κυριότερο, ακόμη και σήμερα ομιλούν τη μακεδόνικη γλώσσα. Μεγάλος αριθμός Μακεδόνων ζει στην περιοχή της Ίζμιρ (Σμύρνης), των ακτών της Μαύρης Θάλασσας, αλλά και σε πολλά άλλα μέρη.

Και μετά από τόσες δεκαετίες, Μακεδόνες από την Τουρκία ξανάσμιξαν, έστω για λίγες μόνο μέρες, με εθνικά Μακεδόνες της Ελλάδας. στιγμή ιστορική, συγκινητική, απερίγραπτη…

Λεωφορέιο με πενήντα περίπου Μακεδόνες από την πόλη Αϊντίν, δεύτερη σε πληθυσμό της περιοχής Ίζμιρ και πλειοψηφία μακεδόνικη, μεταξύ των οποίων καλλιτέχνες, καθηγητές πανεπιστημίου, όπως και ο Μακεδόνας στην καταγωγή (από χωριό της Καστοριάς) δήμαρχος της πόλης, ξεκινώντας μια περιοδεία στα Βαλκάνια, έφτασαν στη Θεσσαλονίκη, όπου τους υποδέχτηκαν εθνικά Μακεδόνες της περιοχής και τους παρέθεσαν γεύμα σε μαγαζί της πόλης Гуменџе,Кукушко-Γκούμεντζζε,Κούκουσσκο (Γουμένισσα Κιλκίς), με μακεδόνικη μουσική και τραγούδια. Το κέφι και η συγκίνηση μεγάλη. Έπειτα αναχώρησαν και επισκέφτηκαν την πόλη Неготино-Νεγκότινο της Δημοκρατίας της Μακεδονίας και στην συνέχεια την πρωτεύσουσα Скопје-Σκόπιε, όπου συμμετείχαν σε καλλιτεχνική έκθεση. Εκεί τους επισκέφτηκε αντιπροσωπεία του Ουράνιου Τόξου-Виножито και της Нова Зора, όπου έλαβε μέρος επίσημη συνάντηση και πρόσκληση αυτών σε γεύμα στην περιοχή του Λέριν-Φλώρινας.

Μακεδόνες εκδιωγμένοι στην Τουρκία πριν σχεδόν έναν αιώνα και Μακεδόνες από την Ελλάδα, οι οποίοι ,,λιθοβολούνται,, με μέτρα αφομοίωσης εδώ και περισσότερες δεκαετίες, κάθισαν στο ίδιο τραπέζι και συζήτησαν στη γλώσσα τους, τη μακεδόνικη, αποδεικνύοντας ότι είναι σχεδόν αδύνατο να ξεριζώσεις το σπουδαιότερο στοιχείο του ανθρώπου. Τη μητρική του γλώσσα.

Λίγες μόνο μέρες μετά την ιστορική αυτή συνάντηση, έφτασε και μια πολύ σπουδαία είδηση στα γραφεία της Νόβα Ζόρα. Οι Μακεδόνες της Τουρκίας, από την 1η Σεπτεμβρίου της φετινής χρονιάς, θα έχουν τη δυνατότητα να διδάσκονται τη μητρική τους γλώσσα στα σχολεία των πόλεων Ίζμιρ, Αϊντίν, Μανίσα και Γιενικέντ και τα μαθήματα θα γίνονται από κατάλληλα προετοιμασμένους καθηγητές της Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της τουρκικής στατιστικής υπηρεσίας, ο αριθμός των Τούρκων υπηκόων μακεδόνικης καταγωγής ξεπερνάει το ένα εκατομμύριο.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Ἀγνοώντας τὴν Ἱστορία

τοῦ Dr Gerhard Blumlein*

Περὶ τὸ 1974, πέρασα ἀπὸ τὸ χωριὸ Μέρμπακας (Ἀργολίδος) γιὰ νὰ δῶ τὴν ὡραιότατη βυζαντινὴ ἐκκλησία του. Ὅταν χρόνια ἀργότερα ξαναπῆγα, δὲν ὑπῆρχε καμιὰ πινακίδα πλέον μὲ τὴν ἐπιγραφὴ MEPMΠAKAΣ, λεγόταν πιὰ Ἁγία Τριάδα. Ἤμουν σοκαρισμένος, διότι μου ἦταν ἀδιανόητο νὰ ἀλλάζουν ἀκόμη καὶ σήμερα τοπωνύμια καὶ νὰ σβήνεται ἔτσι ἡ ἱστορία. Στὴν περίπτωση τοῦ Μέρμπακα τὸ ὄνομα τοῦ χωριοῦ συνδεόταν μὲ τὸν Λατίνο ἐπίσκοπο Κορίνθου Wilhelm von Meerbeke, ὁ ὁποῖος ἐγκαταστάθηκε ἐκεῖ μετὰ τὴ φραγκικὴ κατάκτηση τὸ 1204, ποὺ ἀποτελεῖ ἕνα σημαντικὸ κεφάλαιο τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας. Ρώτησα ἕναν χωρικὸ γιὰ τὴν ἀλλαγὴ καὶ μοῦ εἶπε πὼς ἔγινε ἐπειδὴ ἦταν τούρκικη ἡ παλιὰ ὀνομασία: Μέρμπεη!

Περνώντας λίγες μέρες στὴν Μπαρμπίτσα Λακωνίας (τὰ δυὸ χωριά, ποὺ παλιὰ ὀνομάζονταν Βερβίτσα μετονομάστηκαν!) ξεφύλλισα τὸ «Λεξικὸ τῶν οἰκισμῶν τῆς Πελοποννήσου» τοῦ Γ. A. Πίκουλα. Πρόκειται γιὰ μία πολύτιμη μελέτη, ποὺ ἀναφέρει καὶ τὶς πολυάριθμες παλιὲς ὀνομασίες, οἱ ὁποῖες εἶναι σχεδὸν ὅλες ἢ σλαβικὲς ἢ ἀρβανίτικες (τούρκικες δὲν συναντᾶμε καθόλου –ἐκτὸς ἀπὸ τὶς Μαχμούτμπεη, Μουσταφάπασα καὶ Ὀσμάναγα κ.ο.κ.), καὶ ἔχουν συνεπῶς ἕνα ἱστορικὸ ὑπόβαθρο. Ὁλοφάνερα ἐπιδιώχτηκε νὰ ξεχαστεῖ αὐτὴ ἡ ἱστορικὴ ἐξέλιξη. Τὶς παλιὲς ὀνομασίες τὶς θεωροῦσαν «ξένες», ἄρα «μίασμα», τὸ ὁποῖο ἔπρεπε νὰ ἐξολοθρευτεῖ.

Νὰ δοῦμε, πῶς οἱ γραφειοκράτες προχωροῦσαν (μὲ ὁδηγίες κυρίως τῆς δεκαετίας τοῦ ’20):
Συνήθως «δημιούργησαν» ὀνομασίες, ποὺ ἦταν ἀποκυήματα τῆς (περιορισμένης) φαντασίας τους καὶ δὲν ὑπῆρχαν (στὴν Πελοπόννησο τουλάχιστον): Τὸ Κέντρον, Τὸ Κεντρικόν, Καλλονή, Καλοχώριον, Καλόβρυση, Κεφαλόβρυση, Μέλισσα, Μεταμόρφωση, Περδικόβρυση, Περδικονέριον, Προσήλιον, Προσήλια, Σιτοχώριον, Χαραυγὴ (δυὸ στὴ Μεσσηνία!) καὶ Χρυσαυγή.
Συχνὰ διάλεξαν ἤδη ὑπάρχοντα γιὰ ἀντικατάσταση τῶν παλιῶν: Ἔτσι βαφτίστηκαν «Καλλιθέα» τὰ χωριὰ Γαϊδουριάρη, Ζαραφούνα, Ζάχα, Κάνι, Μετερίζι, Μουράταγα καὶ Σκούπα, ἡ ὀνομασία «Κρήνη» ἀντικατέστησε τὰ Ἀράχοβα, Παλοβὰ καὶ Βέλιζι, ἐνῶ ἡ Μουζούστα καὶ Δούνιτσα ἔγιναν «Λεύκη». Σὲ λίγες περιπτώσεις μετέφρασαν: Ἀράχοβα σὲ Καρυές, τοῦ Βοϊβόντα σὲ Ἄρχοντας, Γκιόζα σὲ Μάτιον (Νόμιζαν –λανθασμένα πιστεύω–ὅτι τὸ Γκιόζα προέρχεται ἀπὸ τὸ τούρκικο «gοz» (=μάτι). Ἐὰν ἦταν ἔτσι, θὰ ἐπρόκειτο γιὰ μία σπανιότατη περίπτωση μετάφρασης τούρκικης λέξης. Μοῦ φαίνεται πιθανότερη ἡ προέλευση ἀπὸ τὸ «γκιόσα» (σλάβ. Kozje, ἄλβ. gjosa=γίδα).

Ὑπάρχει καὶ μία κατηγορία τοπωνυμίων, ποὺ ἡ ὀνομασία «ἑλληνοποιήθηκε»:ἡ Ἀναστάσοβα ἔγινε Ἀνάστασις, ἡ Βάλτσα Βάλτος (ἂν καὶ «βάλτος» εἶναι λέξη σλαβική!), τὸ Ζουνάτι Ζώνη, ἡ Κερέσοβα Κερασέα, ἡ Λαπάτα Λαπάθεια, τὸ Μπεσχίνι Σχίνοι, τὸ Μάρκασι Μάννα(!), ἡ Μίρτιζα Μυρτέα, ἡ Μέρτεζα Μύρτος, τὸ Ρετούνι Ἀρετή, τὸ Σίρτζι ἐξελίσσεται σὲ Σύρριζον(!), τὸ Τόσκεσι σὲ Τόσκαι στὴν Ἀχαΐα, ἐνῶ στὴ Μεσσηνία παραμένει Τόσκεσι! Ἀλλαγὴ ἔγινε ὅμως καὶ σὲ περιπτώσεις, ποὺ ἡ παλιὰ ὀνομασία ἦταν κατανοητή: H Γκορτσιὰ ἔγινε Λιναριά, προφανῶς ἐπειδὴ ἡ λέξη εἶχε ξένη «ὄψη» (πράγματι, εἶναι ἀρβανίτικη). Ἥρωες τῆς Ἐπανάστασης χρησιμοποιήθηκαν γιὰ ἀντικατάσταση τῶν Μπολάτι (τώρα Κολοκοτρώνης) καὶ Κοντογόνι (Παπαφλέσσας).
Εἶναι ἀξιοπερίεργο (ἢ καὶ ὄχι), πῶς «γλίτωσαν» μερικὰ ἄκρως «ὕποπτα» ὀνόματα: Ἀρβανίτης (δυὸ φορές) – τὸ Ἀλβάνιτσα ὅμως ἀντικαθίσταται– Ἀράπηδες, Ἀραπόλακκα, Ἀραποχώρι, Σέρβος, Τουρκολέκας. Ἄλλες ἀσυνέπειες: τὸ Καλέντζι (Ἠλείας) ἔγινε Κεραμίδιον, μὰ τὰ ἄλλα 2 χωριὰ μὲ τὸ ὄνομα Καλέντζιον (Ἀχαΐας, Κορινθίας) ἔμειναν ὡς ἦταν, Λόπεσι (Ἀχαΐας), ἀντικαταστάθηκε 4 φορές, ἐνῶ ἀπὸ τὰ 2 χωριὰ μὲ τὸ ὄνομα Λιόπεσι ἔμεινε μόνο τὸ ἕνα. Καταργήσανε τὸ Γκορτσιὰ (βλ. παραπάνω) καὶ διατηρήσανε τὸ Γκοριτσά. Δὲν κατάφεραν ἐν τούτοις νὰ ἐξοντώσουν τὸ Ἀράχοβα: σὲ τέσσερις περιπτώσεις τὸ ἄλλαξαν, σὲ 2 ὄχι.
Ἤδη τὸ 1886 ὁ σοφότατος Ἀ. Μηλιαράκης ἔγραψε, ὅτι τὰ τοπωνύμια εἶναι τὰ«ζωντανὰ μνημεῖα τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας καὶ τῆς γλώσσας». Δὲν τὸν ἄκουσε κανένας, προφανῶς.
Γιὰ νὰ γυρίσουμε στὴν ἀρχὴ καὶ νὰ παρηγορηθοῦμε λίγο: ὁ OTE ἔβγαλε τὸ 1997 μία κάρτα τηλεφώνου, ἡ ὁποία δείχνει τὴν ἐκκλησία τῆς Κοίμησης τῆς Θεοτόκου καὶ τὴν ἐπιγραφή: MEPMΠAKAΣ (APΓOΛIΔA): ἡ λέξη Ἁγία Τριάδα δὲν φαίνεται πουθενά. Πάλι καλά.

O κ. Dr Gerhard Blumlein εἶναι φιλόλογος καὶ μεταφραστής.
Καθημερινὴ 18-09-05
(αναδημοσίευση από την σελίδα: ARVANITES GLOBAL PAGE)

Και εμείς προσθέτουμε: πού να γίνει και καταγραφή των μακεδόνικων τοπονυμιών, τα οποία άλλαξαν με το ,,στανιό,, τη δεκαετία του ΄20. Τρεις τόμοι θα χρειαστούν. Αχ,αχ αυτή η ,,καθαρότητα,, του έθνους!

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ΝΑΙ για MKD – ΟΧΙ για FYROM!


Υστερία κατέλαβε τα μέσα ενημέρωσης της χώρας μας και ιδιαίτερα τους γνωστούς εθνικιστικούς κύκλους, την οποία προκάλεσε το συνταγματικό όνομα της Δημοκρατίας της Μακεδονίας και η συντόμευσή του МКД – MKD. Συντόμευση η οποία ουδέποτε ήταν αντικείμενο διακανονισμού της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995 και από την ανεξαρτησία της χώρας, το MKD ως σύντομος τίτλος της Δημοκρατίας της Μακεδονίας και του νομίσματός της (μακέντονσκι ντέναρ), όπως και το MK ως διεθνές σύμβολο κυκλοφορίας των οχημάτων της χώρας, είναι αναγνωρισμένα σε διεθνές επίπεδο.

MKD και όχι FYROM, γράφουν παντού, μεταφέροντας την είδηση ότι η εθνική ομάδα μπάσκετ της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, στα επίσημα ντοκουμέντα και στην ιστοσελίδα της FIBA, αναφέρεται με την ,,προκλητική,, όπως δηλώνουν ετικέτα MKD και όχι με το παράλογο FYROM. Όταν υπογράφηκε η Ενδιάμεση Συμφωνία και η Δημοκρατία της Μακεδονίας αναγκάστηκε σε προσωρινό όνομα, το όνομα αυτό ήταν Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας και όχι ΠΓΔΜ ή FYROM. Τέτοια συντόμευση δεν υπήρξε πουθενά και αποτελεί μια ακόμη προσπάθεια ονοματοδοσίας της ελληνικής πολιτικής.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

И СОНОТ СТАНА ВИСТИНА – ΚΑΙ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΕΓΙΝΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ


Македонец најмладиот дизајнер во Мерцедес – Μακεδόνας ο νεότερος σχεδιαστής της Μερσεντές

Ο Славче Таневски-Σλάβτσσε Τάνεβσκι είναι μέλος της ομάδας που έχει την ευθύνη της εξωτερικής εμφάνισης των αυτοκινήτων μιας από τις πλέον επιθυμητές μάρκες στον κόσμο. Της Μερσεντές.

-Είμαι ο μικρότερος σε ηλικία (23 ετών) σχεδιαστής, υπεύθυνος για την εξωτερική εμφάνιση των αυτοκινήτων „Μερσεντές“ και „Σμαρτ“. Είμαι μέλος μιας ομάδας έντεκα σχεδιαστών, οι οποίοι ορίζουν την εξωτερική μορφή όλων των επιβατικών οχημάτων. Το γεγονός αποτελεί για μένα μεγάλη τιμή και  προνόμιο. Όταν γίνεται λόγος για τα αυτοκίνητα Μερσεντές, αυτό σημαίνει ιστορία άξια σεβασμού και πιστεύω ότι δεν υπάρχει άνθρωπος στον πλανήτη που δεν έχει ακούσει για τη μάρκα αυτή, δήλωσε ο Τάνεβσκι.

Στην συνέντευξη, ανέφερε ότι η παγκόσμια οικονομική κρίση δεν έγινε αισθητή στη Μερσεντές, επειδή πέρυσι τα αυτοκίνητα στα οποία εργάζεται και αυτός, είχαν πωλήσεις ρεκόρ.

-Για τη „Μερσεντές“ εργάζομαι ακριβώς ένα χρόνο, ως επαγγελματίας σχεδιαστής. Εώς σήμερα, έχω εργαστεί σε δέκα προγράμματα. Αυτήν την στιγμή είμαι και υπεύθυνος ενός προγράμματος, το οποίο βρίσκεται σε τελικό στάδιο. Εκτός από την γέννηση ιδεών, είμαι ενταγμένος εντατικά και στην προετοιμασία της παραγωγής του συγκεκριμένου σχεδίου, δήλωσε ο Τάνεβσκι.

Επίσης, ο νεαρός Μακεδόνας σχεδιαστής, στο παρελθόν έχει συμμετάσχει και στον σχεδιασμό ενός από τα εντυπωσιακότερα μοντέλα της Lamborgini, το Ankonian, το οποίο βλέπετε στη φωτογραφία.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Κατηγορίες

Ευχαριστούμε θερμά τους Μακεδόνες οικονομικούς μας μετανάστες σε Αυστραλία, Καναδά και δυτική Ευρώπη, όπως και τους φίλους μας απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας, για την οικονομική στήριξη της έκδοσης της Нова Зора. Благодариме - Μπλαγκοντάριμε


ALPHA BANK

Account 852 00 2101 031390

IBAN: GR47 0140 8520 8520 0210 1031 390

BIC: CRBAGRAA

Μηνιαίες Εκδόσεις

Македонска Ризница
  • ,ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΥΧΩΝ
    РАЗГЛЕДУВАЊЕ НА ПРЕТХОДНИ БРОЕВИ
  • 2016 (147)
  • 2015 (416)
  • 2014 (404)
  • 2013 (377)
  • 2012 (372)
  • 2011 (323)
  • 2010 (202)