Αρχεία | Ιούνιος, 2012

ПРОСЛАВЕН НАЦИОНАЛНИОТ ДЕН НА ВЛАСИТЕ ΕΟΡΤΑΣΤΗΚΕ Η ΕΘΝΙΚΗ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΒΛΑΧΩΝ

-23 του Μάη, Εθνική Ημέρα των Βλάχων, ημέρα όταν το 1905, ο σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Αμπντούλ Χαμίντ ο Δεύτερος, για πρώτη φορά αναγνώρισε τους Βλάχους ως ξεχωριστό λαό, με δικαίωμα μόρφωσης στη μητρική τους γλώσα, δικαίωμα λειτουργίας στις εκκλησίες στη βλάχικη γλώσσα, εκδόσεις βιβλίων και περιοδικών στη γλώσσα τους, δικούς τους επιθεωρητές στα σχολεία…

Ο κεντρικός εορτασμός στα Βαλκάνια, έλαβε μέρος στη Δημοκρατία της Μακεδονίας, σε κεντρικό ξενοδοχείο, όπου με Επίσημη Ακαδημία, γιορτάστηκε η μεγάλη αυτή ημέρα του βλάχικου λαού. Παρεβρέθηκαν εκπρόσωποι της κυβέρνησης της χώρας, εκπρόσωποι του κοινοβουλίου της χώρας, ξένοι πρεσβευτές και διπλομάτες, μεγάλος αριθμός επιχειρηματιών, γνωστοί Βλάχοι από το χώρο των επιστημών, του πολιτισμού, της τέχνης… Επίσης παρεβρέθηκαν εκπρόσωποι από τη Ρουμανία, την Αλβανία, όπως και εκπρόσωποι βλάχικων οργανώσεων της διασποράς.

Ο εκπρόσωπος του κοινοβουλίου της χώρας δήλωσε:,,Η Δημοκρατία της Μακεδονίας είναι ιδιαίτερα περήφανη για τη βλάχικη κοινότητα της, η οποία είναι συνταγματικά αναγνωρισμένη και κοινωνικά σεβαστή και η οποία μέσω της επιμέλειάς της και της πλούσιας κουλτούρας της, αποτελεί  αναπόσπαστο κομμάτι του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος της κοινής μας πατρίδας,,.

Την ίδια μέρα και στην ίδια τοποθεσία, προς τιμή της Ημέρας αυτής, έγινε και η παρουσίαση του νέου εγχειριδίου εκμάθησης της βλάχικης γλώσσας, το οποίο προορίζεται για μεγαλύτερες ηλικίες, με τίτλο:  “Διαβάζουμε, γράφουμε, βλάχικα μιλούμε”, των συγγραφέων Μάρια Νικόλοβα και Γιάνα Μιχάιλοβα.

Επίσης, στα πλαίσια του εορτασμού, έλαβε μέρος και το καλλιτεχνικό φεστιβάλ τραγουδιού στη βλάχικη γλώσσα “Златен извор-2012 (ζλάτεν ίζβορ – χρυσή πηγή)”, το οποίο φέτος είχε διεθνή χαρακτήρα, λόγω συμμετοχών από Αλβανία και Ρουμανία. Στο φεστιβάλ ακούστηκαν 12 παραδοσιακά και 12 ποπ βλάχικα τραγούδια, ενώ για το πάρτι που ακολούθησε, εμφανίστηκε η γνωστή Βλάχα τραγουδίστρια από την Αλβανία, Έλι Φάρα.

Εκτός αυτού, με αφορμή την ημέρα αυτή, η νεολαία του Κόμματος των Βλάχων της Μακεδονίας, σε συνεργασία με την οργάνωση Ντιζάιν και το Συμβούλιο Νέων Βλάχων της Μακεδονίας, οργάνωσαν εκδήλωση με πλούσιο πολιτιστικό – καλλιτεχνικό και ψυχαγωγικό πρόγραμμα, επίδειξη μόδας, ανάγνωση ποιημάτων, έκθεση παραδοσιακής βλάχικης ενδυμασίας και μεγάλη συναυλία, όπου την τιμητική της είχε το βλάχικο τραγούδι, η βλάχικη μελωδία και η αυθεντική βλάχικη παράδοση.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

109 ГОДИНИ ОД СМРТТА НА ГОЛЕМИОТ МАКЕДОНЕЦ ГОЦЕ ДЕЛЧЕВ 109 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΑ ΓΚΟΤΣΕ ΝΤΕΛΤΣΣΕΒ

109 χρόνια συμπληρώθηκαν από τον τραγικό θάνατο του μεγαλύτερου Μακεδόνα επαναστάτη, του ηρωικού αγωνιστή για τα εθνικά και κοινωνικά δίκαια του μακεδόνικου λαού, του Гоце Делчев – Γκότσε Ντέλτσσεβ. Ο Γκότσε, ως ηγέτης της Εσωτερικής Μακεδονικής Επαναστατικής Οργάνωσης (ΒΜΡΟ) και ως ένας από τους ιδεολόγους του μακεδονικού κινήματος, έχασε τη ζωή του σε μάχη με τον οθωμανικό στρατό, κοντά στο χωριό Баница,Серско – Μπάνιτσα,Σέρσκο (Καρυές Σερρών), στις 4 του Μάη 1903, λίγους μόνο μήνες πριν την έναρξη της μεγαλύτερης επανάστασης του μακεδόνικου λαού, η οποία έμεινε γνωστή στην ιστορία ως η Επανάσταση του Ίλιντεν.

Με αφορμή τη θλιβερή αυτή επέτειο, έλαβαν μέρος εκδηλώσεις σε όλα τα μέρη του κόσμου όπου ζουν Μακεδόνες. Η κεντρική εκδήλωση έγινε στο ναό του Свети Спас – Σβέτι Σπας (Αγίου Σωτήρος) στα Σκόπια της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, όπου βρίσκεται και ο τάφος του Ντέλτσσεβ. Επίσης, κατατέθηκαν στεφάνια στο μνημείο του Γκότσε στην πλατεία ,,Μακεντόνια,, την κεντρική πλατεία της πόλης, όπως και στο άγαλμα του μεγάλου αυτού Βόιβοντα, στο δημοτικό πάρκο, όπου και απονεμείθηκε και το βραβείο ,,Γκότσε Ντέλτσσεβ,, για επιτεύγματα στο χώρο της επιστήμης. Ακολούθησαν πολιτιστικές εκδηλώσεις με την συμμετοχή πολλών χορευτικών συγκροτημάτων, καλλιτεχνών και πλήθος κόσμου.

Ο Гоце Делчев γεννήθηκε στις 23 Ιανουαρίου (4 Φεβρουαρίου με το νέο ημερολόγιο) του 1872, στην πόλη Кукуш-Κούκουςς (Κιλκίς), ως το πρώτο αγόρι, τρίτο παιδί στην σειρά, της πολυμελούς οικογένειας Ντέλτσσεβι, η οποία είχε συνολικά εννιά παιδιά.

Μετά το θάνατό του, τα οστά του μεταφέρθηκαν στη Βουλγαρία και στις 11 Οκτωβρίου 1946 μεταφέρθηκαν στα Σκόπια της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, όπου τοποθετήθηκαν σε τάφο, στην αυλή του ναού Свети Спас.

Ο Гоце Делчев παρέμεινε στην συλλογική μνήμη του μακεδόνικου λαού ως σύμβολο του αγώνα για ελευθερία και δικαιώματα, ως σύμβολο αυτοθυσίας και αγάπης για το κοινό καλό.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

9 МАЈ – ДЕН НА ЕВРОПА – 9 ΜΑΗ – ΗΜΕΡΑ ΕΥΡΩΠΗΣ

Στις 22/12/1978 η Ελλάδα ανακοινώνει την ένταξη της  στην Ε.Ο.Κ. Από τότε έχουν περάσει τριάντα τέσσερα χρόνια και αναρωτιόμαστε πόσο Ευρωπαίοι έχουμε γίνει. Η απάντηση είναι καθόλου.
Δυστυχώς δεν καταφέραμε να γίνουμε καθόλου Ευρώπη από την στιγμή που ακόμη επικρατούν τα ρουσφέτια, τα φακελάκια, τα λαδώματα και η φοροδιαφυγή.
Όλα αυτά μας έχουν φέρει σε ένα σημείο να έχουμε σχεδόν τα ¾ των χωρών μελών απέναντί μας,  να μας ονομάζουν το μαύρο πρόβατο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή ως χώρα της διαπλοκής και της διαφθοράς.
Και ενώ σήμερα θα έπρεπε όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, σχολεία, καθώς επίσης και η δημόσια διοίκηση, να ασχολούνται με τον εορτασμό και την επέτειο αυτής της σημαντικής ημέρας και να τονίζουν τα οφέλη από την είσοδο μας στην ευρωπαϊκή οικογένεια, βρισκόμαστε σε μια εντελώς αντίθετη θέση  όπου ένα μεγάλο ποσοστό  Ελλήνων κατηγορούν την Ευρωπαϊκή Ένωση για τα δεινά που περνούν σήμερα οι πολίτες της χώρας.
Μέσα σε τριάντα τέσσερα χρόνια δεν καταφέραμε να ακολουθήσουμε πιστά τα προγράμματα της Ε.Ε.  και δεν είμασταν ικανοί να επωφεληθούμε της μεγάλης αυτής ευκαιρίας. Ίσως φταίνε οι πολιτικοί, αλλά μην ξεχνάμε ποιός τους εκλέγει και τους επανεκλέγει και τους επανεκλέγει…
Σήμερα βρισκόμαστε στο παρά πέντε από το να μας διώξουν από την ευρωζώνη γιατί δεν καταφέραμε να ανταπεξέλθουμε στις υποχρεώσεις που οι ίδιοι έχουμε δεσμευτεί. Όμως είναι και η πιο κατάλληλη στιγμή να αναρωτηθούμε  αν θέλουμε να ανήκουμε σε αυτή την ισχυρή οικογένεια ισότιμα, με ίσα  δικαιώματα αλλά και με ίσες υποχρεώσεις.
Ας αναρωτηθούμε επίσης αν σε αυτή την δημοκρατική Ευρωπαϊκή Ένωση χωρούν νεοναζιστικά κόμματα που καταπατούν κάθε δημοκρατική και ανθρώπινη αξία.

Ευχόμαστε χρόνια πολλά σε όλους του Ευρωπαίους Πολίτες.

Το Γραφείο Τύπου
ΕΕΣ – Ουράνιο Τόξο

Υ.Γ. Σε αντίθεση με άλλες χώρες που γιορτάζουν –και έχουν καθιερώσει ως ημέρες αργίας– τις ημέρες λήξης των δύο Παγκόσμιων Πολέμων, η Ελλάδα έχει καθιερώσει ως εθνική εορτή αποκλειστικά την είσοδο στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, την έναρξη δηλαδή του Ελληνοϊταλικού πολέμου. «Ολες οι µεγάλες εθνικές επέτειοι στην Ελλάδα συνδέονται µε την έναρξη και όχι µε το αποτέλεσµα ενός αγώνα, µε την ικανότητα δηλαδή του έθνους να εξεγείρεται απέναντι στη σκλαβιά (25η Μαρτίου) ή τον φασισµό (28η Οκτωβρίου)», είπε η Χριστίνα Κουλούρη, καθηγήτρια Νεώτερης Ιστορίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. «Και η ξεχασµένη επέτειος της 3ης Σεπτεµβρίου, που γιορταζόταν από το 1844 µέχρι το 1862, συνδεόταν µε την εξέγερση για το Σύνταγµα και όχι µε την ψήφισή του. Ακόµη και η 17η Νοέµβρη παραπέµπει σε αντίσταση και εξέγερση και όχι στην πτώση της χούντας», είπε.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Η Ε.Ο.Τ.Δ.Θ. στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Τούρκων Δυτικής Θράκης (Ε.Ο.Τ.Δ.Θ) πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη εργασίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η Διευθύνουσα Διεθνών Σχέσεων της Ε.Ο.Τ.Δ.Θ Μελέκ Κιρματζή και η Φατός Άκκους, μέλος της Ομάδας Διεθνών Εργασιών και Λόμπι της Ε.Ο.Τ.Δ.Θ, συναντήθηκαν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με τους βοηθούς των βουλευτών και εξέφρασαν τα σημαντικότερα προβλήματα της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης.

Στις συναντήσεις όπου συζητήθηκαν τα αποτελέσματα των πρόωρων  Ελληνικών Γενικών Εκλογών της 6ης Μαϊου 2012 και οι πιθανές επιπτώσεις αυτών στην Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης, η Ε.Ο.Τ.Δ.Θ, ανέφερε και το γεγονός της επίθεσης με μολότοφ που δέχθηκε το τέμενος (τζαμί) “Εσκί Τζαμί” στην Κομοτηνή, μια μέρα πριν των εκλογών. Πέραν των επίκαιρων εξελίξεων, η Ε.Ο.Τ.Δ.Θ, αναφέρθηκε και στις μελλοντικές εργασίες που προγραμματίζονται σε επίπεδο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, για την προάσπιση των δικαιωμάτων και ελευθεριών της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης. Στις συναντήσεις όπου εκφράστηκαν τα επίκαιρα προβλήματα της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης, η Ε.Ο.Τ.Δ.Θ συζήτησε με τους βοηθούς των βουλευτών και τους τρόπους που θα μπορούσαν να έρθουν περισσότερο στην επικαιρότητα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τα προβλήματα της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Τα τέλη του 18ου και τις αρχές του 19ου αιώνα, ρομαντικοί Ευρωπαίοι περιπατητές,ερευνητές και ιστορικοί, όπως ο Φαλμεράιερ, με λαχτάρα ήρθαν στην Ελλάδα με σκοπό να ανακαλύψουν απογόνους των αρχαίων…Ήρθαν, είδαν και σύντομα απογοητεύτηκαν από την ψευδαίσθηση… Οι εγχώριοι παρέμειναν και οικοδομούσαν στην κούφια ιδεολογική ευδαιμονία τους. Τις τελευταίες δεκαετίες οι περισσότεροι Ευρωπαίοι, είχαν την παρόμοια ψευδαίσθηση ότι η Ελλάδα είναι Ευρωπαϊκή χώρα με ευρωπαϊκή νοοτροπία και πρακτικές σε επίπεδο κράτους και κοινωνίας…Τα τελευταία χρόνια όμως τα σύγχρονα ευρωπαϊκά κράτη και οι κοινωνίες τους αντιλαμβάνονται πλέον την δεύτερη ψευδαίσθηση σχετικά με την χώρα μας…Οι εγχώριοι παραμένουν στην εθνικο-σοσιαλιστική τους ευδαιμονία. Στην Ευρώπη όμως ξεκίνησε ήδη η “αποκαθήλωση”

На крајот на 18от и почеток на 19 век, романтичари Европејци патописци, истражувачи и историчари, како Фалмерајер, со голема желба стигнаа во Грција со цел да откријат потомци на античките… Дојдоа, видоа и наскоро се разочараа од илузијата… Локалните жители остануваа и го градеа нивното шупливо идеолошко блажество. Во последните децении, повеќето Европејци, имаа слична илузија дека Грција е европска земја со европски менталитет и практики на ниво на држава и општество… Но во последните години, современите европски држави и нивните општества, ја сваќаат веќе втората илузија во врска со Грција… Локалните жители остануваат на нивното национал-соцајалистичко блажество. Но во Европа започна веќе ,,оплакувањето,,

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ЧИТАЈТЕ НОВА ЗОРА ЗА ДА ГИ ЗНАЕТЕ НАСТАНИТЕ!!! ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΤΗ НОВА ЗОРА ΓΙΑ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ!!!

Προς τους αναγνώστες της Нова Зора,

ЧИТАЈТЕ НОВА ЗОРА ЗА ДА ГИ ЗНАЕТЕ НАСТАНИТЕ!!!

ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΤΗ НОВА ЗОРА ΓΙΑ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ!!!

Στις αρχές του Φλεβάρη στην εφημερίδα НОВА ЗОРА – μετά την εξάρθρωση του κυκλώματος τοκογλυφίας – υπήρχε αυτό το άρθρο για το «συρφετό» της Θεσσαλονίκης.
http://novazora.gr/arhivi/4739
Τώρα, με όσα αποκαλύπτει ο Καρατζαφέρης για τον Βελόπουλο, επιβεβαιώνεται το άρθρο 100%.
Αν δεν γνωρίζετε για το γεγονός, ακούστε τι λέει ο Καρατζαφέρης για τον υποψήφιο βουλευτή της Θεσσαλονίκης σχετικά με Γιοσάκη, κύκλωμα τοκογλυφίας, λαθεμένο πόθεν έσχες κλπ κλπ:
http://www.youtube.com/watch?v=PuMzGt7Pbic&t=11m20s (Καρατζαφέρης 21-5-2012)

Να δούμε τί άλλο θα ακούσουμε αυτές τις μέρες!!

Поздрав

МОРЕ СОКОЛ

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Здраво Нова Зора

Здраво Нова Зора,

Προσπαθώ να καταλάβω!
Η Μακεδόνικη γλώσσα ανήκει στην Σλαβική ομάδα γλωσσών.
Η Δανέζικη γλώσσα ανήκει στη Γερμανική ομάδα γλωσσών.
Η Ιταλική γλώσσα ανήκει στη Λατινική ομάδα γλωσσών.
Η Ουαλική γλώσσα ανήκει στην Κέλτικη ομάδα γλωσσών.
Η Λετόνικη γλώσσα ανήκει στη Βαλτική ομάδα γλωσσών.
Η Κουρδική γλώσσα ανήκει στην Περσική ομάδα γλωσσών.
Η Ιορδανική γλώσσα ανήκει στην Αραβική ομάδα γλωσσών.
Επειδή, σύμφωνα με την θέση της Ελλάδας, οι Μακεδόνες δεν είναι Μακεδόνες, αλλά Σλάβοι, τότε και οι Δανοί δεν είναι Δανοί, αλλά Γερμανοί, οι Ιταλοί δεν είναι Ιταλοί, αλλά Λατίνοι, οι Ουαλοί δεν είναι Ουαλοί, αλλά Κέλτες, οι Λετονοί δεν είναι Λετονοί, αλλά Μπάλτικ, οι Κούρδοι δεν είναι Κούρδοι, αλλά Ιρανοί, οι Ιορδανοί δεν είναι Ιορδανοί, αλλά Άραβες, οι Καναδοί δεν είναι Καναδοί, αλλά Άγγλοι, οι Ρώσοι δεν είναι Ρώσοι, αλλά Σλάβοι κτλ. κτλ. κτλ.

Поздрав од Канада

Ѓорги Николов

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

6 ΜΑΙΟΥ 2012. ΗΜΕΡΑ ΝΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Επί σειρά ετών οι Μακεδόνες μαζί με Έλληνες Δημοκράτες καταγγέλλαμε επανειλημμένως τους φασίστες ναζί της συμμορίας της «Χρυσής Αυγής» και ζητούσαμε να τεθεί εκτός νόμου όπως συμβαίνει σε κάθε πολιτισμένη χώρα αλλά δεν εισακουστήκαμε. Οι επίσημες αρχές σιωπούσαν και έκαναν πως δεν βλέπουν, δεν ακούν.

Όμως “Ο έρωτας και ο βήχας δεν κρύβονται” όπως λέει η παροιμία. Έτσι, μια οικονομική κρίση ήταν αρκετή ώστε να εκδηλωθεί μαζικά με τον πλέον επίσημο τρόπο ο «έρωτας» σημαντικής μερίδας των Ελλήνων με τον ναζισμό.

Στις βουλευτικές εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 εκδηλώθηκαν 440.894* (ποσοστό 6,97%) Έλληνες καψούρηδες του ναζισμού που εμπνέονται από τις αρχές του Χίτλερ, εξέλεξαν 21 βουλευτές και εκπροσωπούνται επίσημα στο ελληνικό κοινοβούλιο καθιστώτας την ημερομηνία αυτή ΗΜΕΡΑ ΝΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

Σήμερα ο Γερμανικός τύπος γράφει: Ο λαός αυτός που υπερηφανεύεται γιά την αντίστασή του κατά του ναζισμού στην κατοχή, έβαλε στη Βουλή τους Ναζί.

«Όταν ήρθαν να πάρουν τους τσιγγάνους δεν αντέδρασα.
Δεν ήμουν τσιγγάνος.

Όταν ήρθαν να πάρουν τους κομμουνιστές δεν αντέδρασα.
Δεν ήμουν κομμουνιστής.

Όταν ήρθαν να πάρουν τους εβραίους δεν αντέδρασα.
Δεν ήμουν εβραίος.

Όταν ήρθαν να πάρουν εμένα
Δεν είχε απομείνει κανείς για να αντιδράσει.»

Μπερτολτ Μπρεχτ.

Τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα οι Νεοναζί της Χρυσής Αυγής χτυπούσαν  μέλη της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς μέχρι θανάτου, μαχαίρωναν μετανάστες, τα σύμβολα της βεβήλωναν κοιμητήρια και μνημεία Ελλήνων Εβραίων, ηγετικά της στελέχη δικαζόταν και καταδικαζόταν (πχ Περίανδρος) ενώ άλλα «φρούτα» τραμπούκιζαν σε δημοτικά συμβούλια ή σε νόμιμες παρουσιάσεις βιβλίων. Ο «κύριος» που διέκοψε την παρουσίαση του Μακεδονοελληνικού λεξικού στην Αθήνα αναφέροντας και το όνομά του και την οργάνωσή του όχι μόνο δεν διώχθηκε για την  ενέργεια του αλλά σήμερα είναι βουλευτής της Β΄Αθηνών!!!

Στη φωτογραφία εικονίζονται δύο από τους Χρυσαυγίτες που διέκοψαν με τραμπουκισμούς στις 2 Ιουνίου 2009 την παρουσίαση του «Ελληνο-μακεδονικού λεξικού» του Βάσκο Καρατζά στην Ενωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου. Ο Ηλίας Παναγιώταρος που ήταν επικεφαλής της ομάδας των είκοσι νεοναζί εικονίζεται αριστερά. Θυμίζουμε ότι ο Παναγιώταρος, μαζί με άλλα τρία μέλη της Χρυσής Αυγής, περιλαμβανόταν στο ψηφοδέλτιο του κ. Καρατζαφέρη στις Νομαρχιακές Εκλογές του 2002.

Οι Μακεδόνες αλλά και  Έλληνες Δημοκράτες παρόλο που συχνά κατήγγειλαν τους συγκεκριμένους Νεοναζί  κανένας  φορέας της πολιτείας δεν φρόντισε να τους ελέγξει. Αντιθέτως μάλιστα η “Χρυσή Αυγή” δρούσε συχνά σαν συμπληρωματική δύναμη των ΜΑΤ σε πολλές επιχειρήσεις με μια προκλητικά εξόφθαλμη συμπόρευση.

Ουσιαστικά η «Χρυσή Αυγή»  όλα αυτά τα χρόνια εξέφραζε και επιχειρούσε αυτά που ήθελε και ονειρευόταν το πιο φασιστικό κομμάτι της Ελληνικής κοινωνίας. Οι καραφλοί έκαναν αυτά που οι καθώς πρέπει ήθελαν και δεν μπορούσαν….

Για θυμηθείτε: Μήπως τους καταδίκασαν όταν γυρνούσαν τα χωριά της Φλώρινας μετά το “μνημόσυνο” του Γράμμου το 2008;

Σαν τάγματα ασφαλείας σουλατσάριζαν υβρίζοντας στη Φλώρινα, στο Ξυνό Νερό, στην Έδεσσα, στα σύνορα και δεν υπήρξε  ούτε μια ανακοίνωση καταδίκης από τους επίσημους φορείς.

Αυτά τα λίγα αφιερωμένα σε αυτούς που στο κόρφο τους έθρεφαν για χρόνια το αυγό του φιδιού.

Κύριοι, να τους χαίρεστε. Ήρθε η ώρα να γευτείτε και σεις τους εξαιρετικούς τρόπους των «δικών σας» παιδιών…

http://abecedar.blogspot.com

МОРЕ СОКОЛ

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Χαμένες πατρίδες και χαμένα κορμιά

Η οικογένεια Ντάιτσσεφ (ή Ντάντσεφ κατ’ άλλους), ήταν μια

Του Γιώργου Ν. Παπαδάκη

Του Γιώργου Ν. Παπαδάκη

μακεδονόφωνη πατριαρχική φαμίλια του Γευγελί/Гевгелија, όπως άλλωστε και η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων της πόλης λίγο πριν την επανάσταση του Ίλιντεν. Οι περισσότεροι από τους Μακεδόνες παρέμεναν πιστοί στο Πατριαρχείο, σε αντίθεση με εκείνους σε όλα σχεδόν τα γύρω χωριά που ήταν εξαρχικά. Ακριβώς σε αυτούς,  και λιγότερο στους Βλάχους, εστίαζε ως γνωστόν η ελληνική προπαγάνδα που προσπαθούσε να αποκτήσει ερείσματα σε περιοχές που οι ελληνόφωνοι πληθυσμοί ήταν ελάχιστοι ή και εντελώς ανύπαρκτοι. Μετά την κατάπνιξη της επανάστασης και τους Βαλκανικούς πολέμους, αρκετές από αυτές τις οικογένειες, φοβούμενες αντίποινα από τους εξαρχικούς αλλά και τους Βούλγαρους λόγω των σφαγών που διέπραξε ο ελληνικός στρατός στο Κιλκίς/Кукуш και άλλες γειτονικές περιοχές, διέφυγαν προς νότο και κατέληξαν στη Θεσσαλονίκη/Солун. Η πόλη, ήδη υπό ελληνική στρατιωτική διοίκηση μετά την αποχώρηση των Οθωμανών του Ταξίμ πασά, πρόσφερε το ιδανικό έδαφος για την γρήγορη και ολοκληρωτική αφομοίωση των προσφύγων.

Έτσι, οι Ντάιτσσεβι έγιναν Δαΐτσης, όπως δήλαδη είναι το πραγματικό επώνυμο του πρώην υπουργού Αθλητισμού και βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Γιάννη Ιωαννίδη. Από τότε, κύλησε βέβαια πολύ νερό στ’ αυλάκι. Συχνά-πυκνά, ο ίδιος ό Ιωαννίδης έκανε έμμεσες νύξεις της μακεδονκής του καταγωγής κατά τη διάρκεια της πλούσιας αθλητικής του σταδιοδρομίας, ως καλαθοσφαιριστής και προπονητής μπάσκετ στη συνέχεια. “Εγώ είμαι βουλγάρικο κεφάλι και έπραξα σωστά”, έλεγε στους δημοσιογράφους μετα την 2η αποτυχία του Άρη να κερδίσει το κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης (σημερινή Ευρωλίγκα) στο Μόναχο το 1991.

Όλοι. ωστόσο, ξέραμε ότι ο Ιωαννίδης, παρά την καταγωγή του, ήταν ένας από τους πιο σκληροπυρηνικούς Έλληνες πολιτικούς όσον αφορά το όνομα της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, μη δεχόμενος ούτε καν σύνθετη ονομασία για τη γειτονική χώρα, παρά μόνον όνομα, στο οποίο δεν θα υπήρχε η λέξη “Μακεδονία”. Ανήκε δικαιωματικά συνεπώς στην συνομωταξία των γραφικών “Θεσσαλονικαρχών” τύπου Άνθιμου, Παπαθεμελή, Ψωμιάδη, Παπαγεωργόπουλου κλπ.

Πριν λίγες ημέρες, σε εκπομπή της κρατικής ΝΕΤ, επιτιθέμενος στο ΣΥΡΙΖΑ για τις θέσεις ορισμένων εκ των συνιστωσών του για τα εθνικά θέματα, ο Ιωαννίδης το (ξανά)διέπραξε:

“Η συνιστώσα Ρόζα του ΣΥΡΙΖΑ δέχεται τη Δημοκρατία των Σκοπίων με το συνταγματικό της όνομα, δηλαδή ως Μακεδονία. Εμείς έχουμε πολεμήσει γι’ αυτά τα θέματα. Εγώ είμαι Μακεδόνας, Μακεδόνας γνήσιος. Η πατρίδα μου η Γευγελή δεν έχει απελευθερωθεί…”

Ε, σιγά το πράγμα, θα μου πείτε τώρα. Καμία έκπληξη και καμία είδηση απο τέτοιου είδους τοποθετήσεις, τον ξέρουμε τον εν λόγω κύριο και το τι πρεσβεύει. Συμφωνώ. Εξακολουθούν όμως να με εκπλήσσουν ορισμένα πράγματα και οφείλω να  τα καταγραψω.

Πρώτον, ο Δαΐτσης-Ιωαννίδης δεν ειναι ένας απλός συμπολίτης μας αλλά ένα αθλητικό είδωλο, πρώην υπουργός και βουλευτής για τα τελευταία 8 χρόνια. Αυτοί ακριβώς οι άνθρωποι, πριν και πάνω από όλα, οφείλουν να προσέχουν το τι λένε δημόσια για να μην εκτίθενται οι ίδιοι αλλά και για να μην εκθετουν εκείνο που κάθε φορα εκπροσωπούν (Βουλή, κόμμα, αθλητικός σύλλογος κ.α.)

Δεύτερον, σύσσωμο το νεοελληνικό πολιτικό κατεστημένο από το 1991 (επίσημες θέσεις όλων ανεξαιρέτως των κομμάτων που έχουν περάσει από την εθνική Αντιπροσωπεία και το Ευρωπαικό Κοινοβούλιο) κατηγορεί σε κάθε ευκαιρία τη Δημοκρατία της Μακεδονίας για “αλυτρωτισμο”. Είτε λόγω του ονόματος που επέλεξε (αν είναι δυνατόν!), είτε λόγω των σχολικών βιβλίων της, είτε λόγω του ότι αποκαλεί το γεωγραφικό τμήμα της Μακεδονίας που βρίσκεται εντός των ελληνικών συνόρων Egejska Makedonija/Μακεδονία του Αιγαίου. Με αυτά και άλλα πολλά γελοία “επιχειρήματα” προσπαθεί 21 χρόνια τώρα η χώρα μας να σαμποτάρει διεθνώς το μικρό γειτονικό κράτος και να αποτρέψει την πορεία του προς τους διεθνείς οργανισμούς. Πρόσφατα, μάλιστα, αυτές τις αστειότητες επικαλέστηκε και στο Δικαστήριο της Χάγης για να υπερασπίσει την απαράδεκτη και αποσταθεροποιητική της πολιτική. Όπως ήταν φυσικό, δεν έπεισε κανέναν και καταδικάστηκε πανηγυρικά για κατάφωρη παραβίαση της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995. Όμως το αυτί μας ούτε που ίδρωσε.

Και τώρα, έρχεται άλλος ένας επίσημος εκπρόσωπος του νεοελληνικού κράτους (βαθέως και μη) και κάνει λόγο ευθέως στην κρατική τηλεόραση για μη απελευθερωμένες, “χαμένες” πατρίδες. Αυτό άραγε δεν είναι αλυτρωτισμός; Δεν πρόκειται να επεισέλθω στην ουσία της δήλωσης Ιωαννίδη, καθώς είναι παντελώς ανάξια σχολιασμού. Ευτυχώς που το Γευγελί δεν “απελευθερώθηκε” από τον ελληνικό στρατό και τους παραστρατιωτικούς, όπως “απελεθερώθηκαν” τα χωριά της Φλώρινας/Леринско, της Καστοριάς/Костурско, του Κιλκις/Кукушко, των Σερρών/Серско, της Δράμας/Драмско, της Αλμωπίας/Мегленско, της Έδεσσας/Воденско, της Εορδαίας/Кајларско, της Νάουσας/Негушко και άλλων μακεδονικών περιοχών. Ευτυχώς που δεν έζησαν οι κατοικοί του τις φρικαλεότητες της ελληνικής διοίκησης που έζησαν οι εν Ελλάδι Μακεδόνες τα τελευταία τουλάχιστον 100 χρόνια.

Τρίτο και- κατ’εμέ-σημαντικότερο. Που ήταν οι επισημες-ή έστω ανεπίσημες- αντιδράσεις στις απαράδεκτες δηλώσεις Ιωαννίδη; Και καλά, η Νέα Δημοκρατία πλέον τις ασπάζεται και επισήμως. Οι άλλοι; Ο ΣΥΡΙΖΑ, εναντίον του οποίου χρησιμοποίησε τον πομφόλυγά του ο κόουτς; Κοτζαμ δημοσιογράφο είχε εκπροσωπο στο εν λόγω τηλεοπτικό πάνελ, πως κατάπιε τη γλώσσα του;

Αλλά τι ψάχνω να βρω…Ευκολότερο είναι να εντοπίσεις ψύλλους στα άχυρα, παρά πολιτική (αλλά και γενικότερη) αξιοπρέπεια σ’ αυτή τη χώρα. Στη χώρα που έχει μητροπολίτες σαν τον Άνθιμο και τον Αμβρόσιο, που δίνει 7% σε δηλωμένους ναζιστές, που αρνείται την ύπαρξη Μακεδόνων και Τούρκων, που φορτώνει όλες τις ευθύνες για το σημερινό της χάλι στη Μέρκελ και στους κακούς ξένους, ο Δαΐτσης και οι λοιποί πατριδοκάπηλοι “δένουν το γλυκό” με τον πιο αρμονικό τρόπο.

ΥΓ: Σε συνέχεια των όσων έγραψα στο προηγούμενό μου σημείωμα και με δεδομένο ότι επίκεινται νέες εκλογές, θα ήταν άδικο να μη γράψω δύο λέξεις για το νέο ήθος της “Δημιουργίας, Ξανά”. Ο αρχηγός της Τζήμερος μέσω των λεγόμενων κοινωνικών ΜΜΕ, απείλησε με ακύρωση της συμφωνιας κοινής εκλογικής καθόδου με Δράση και Φιλελεύθερη Συμμαχία, αν σε αυτή συμπεριληφθεί ο Γρηγόρης Βαλλιανάτος, προεδρος της τελευταίας. Γιατί λέτε; Όχι τόσο για τις προσωπικές επιλογές του Γρηγόρη όσο κυρίως για τον διαρκή και κατηγορηματικό τρόπο, με τον οποίο υποστηρίζει χρόνια τώρα τα δίκαια των Μακεδόνων στην Ελλάδα. Τελικά βέβαια, έκανε τη γνωστή νεοελληνική του κωλοτούμπα και πήρε πίσω την δήλωσή του. Θα έπρεπε να αλλάξει όμως και το όνομα του κόμματός του. “Μια από τα ίδια, Ξανά” θα ήταν πιο ταιριαστός τίτλος. Γιατι από το Νεοέλληνα βγαίνει πρώτα η ψυχή και μετά το χούι…

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

АНАСТАСИА КАРАКАСИДУ – ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΚΑΡΑΚΑΣΙΔΟΥ

ДРЖАВНАТА ЕКОНОМИЈА МОЖЕБИ ПРОПАДНА, НО ,,НАЦИЈАТА,, ЦАРУВА

Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΤΕΡΡΕΥΣΕ, ΤΟ ,,ΕΘΝΟΣ,, ΟΜΩΣ ΖΕΙ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ

Η Αναστασία Καρακασίδου είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Ανθρωπολογίας στο Wellesley College των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε χημεία, αρχαιολογία και ανθρωπολογία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι κάτοχος τίτλου Δοκτορά  (Ph.D) από το Πανεπιστήμιο της Κολούμπια (1992) όπου εκπαιδεύτηκε στην κοινωνική θεωρία και την ιστορική ανθρωπολογία. Την έρευνα της διατριβής της, την πραγματοποίησε στη βόρεια Ελλάδα, όπου μελέτησε θέματα εθνότητας, εθνικής συνείδησης και αγροτικών μετασχηματισμών. Καρπός της μελέτης και έρευνας αυτής ήταν το βιβλίο της Δρ. Καρακασίδου, με τίτλο Fields of Wheat, Hills of Blood: Passages to Nationhood in Greek Macedonia, 1870-1990 (Χωράφια με σιτάρι, Λόφοι με αίμα: Μακεδονικές ιστορίες και πάθη) (Εκδόσεις του Πανεπιστημίου του Σικάγου, 1997). Πρόκειται για μια ιστορική εθνογραφία, η οποία προσφέρει μια ανάλυση του εθνικισμού και της εθνικής αντιπαλότητας στα Βαλκάνια γενικά και ειδικότερα στο ελληνικό τμήμα της Μακεδονίας. Έχει επίσης δημοσιεύσει μια σειρά δοκιμίων σχετικά με τις ανταγωνιστικές εθνικιστικές ιδεολογίες που χωρίζουν τις εθνοτικά διαφορετικές κοινότητες στην περιοχή των συνόρων της Ελλάδας με την Δημοκρατία της Μακεδονίας και της Αλβανίας.  Στην εργασία αυτή, μέσω των αρχείων των κυβερνητικών αρχειακών πηγών των χωρών αυτών, όπως και μέσω προφορικών ιστορικών ανακατασκευών, εξετάζει σημαντικά ζητήματα, όπως τους διοικητικούς στόχους, την αστυνόμευση και τις πολιτικές στρατολόγησης, την στάση απέναντι στις εθνικές εορτές και την λατρεία προς τους εθνικούς ήρωες.
Η καθηγήτρια Καρακασίδου, ασχολείται επίσης, με μεγάλο ενδιαφέρον, και με τη διδασκαλία της στο Wellesley. Προσφέρει μαθήματα που κυμαίνονται από την εξέλιξη και την πολυμορφία, στην εθνογραφική γραφή, στη σύγχρονη ανθρωπολογική θεωρία, τον ανατολίτικο λόγο, το σώμα των ευάλωτων και των πολιτισμών του καρκίνου. Συνδυάζοντας τη διδασκαλία με την έρευνα και το γράψιμο, η Δρ.Καρακασίδου προσφέρει μια άποψη της ανθρωπολογίας ως πρακτική ζωής  για τους μαθητές της.

Οι περισσότεροι Έλληνες πολίτες δεν γνωρίζουν ότι στις βόρειες περιοχές της χώρας ζουν ομάδες πολιτών με διαφορετική εθνική συνείδηση (κυρίως μακεδόνικη και τούρκικη) ή τουλάχιστον με διαφορετική μητρική γλώσσα. Εσείς πώς γνωρίσατε για το γεγονός αυτό; Τί σας ώθησε να ασχοληθείτε με ένα τέτοιο θέμα ταμπού για την Ελλάδα;

Η Ελλάδα δεν διαφέρει από άλλες χώρες των Βαλκανίων. Στα πλαίσια του ‘καθαρού’ εθνικού μοντέλου, οι εθνικές πλειοψηφίες αποσιώπησαν την ύπαρξη ομάδων που μιλούσαν άλλες γλώσσες, λάτρευαν άλλες θρησκείες, και θα μπορούσαν να ανήκουν σε άλλα έθνη. Η επιστήμη της ανθρωπολογίας αναγνωρίζει αυτές τις ομάδες και μελετάει τον τρόπο που ενσωματώνονται στα έθνη κράτη. Έτσι γνώρισα αρχικά τους ‘άλλους’ της Ελληνικής κοινωνίας.

Μετά την έκδοση του βιβλίου σας  ,,Χωράφια με σιτάρι, Λόφοι με αίμα,,  ποιές ήταν οι αντιδράσεις από πλευράς Ελλάδας και ειδικότερα από πλευράς επισήμου κράτους και εθνικιστικών οργανώσεων;

Η δημοσίευση της εθνογραφίας μου στα Αγγλικά, και η μετάφρασή της σε πέντε Βαλκανικές γλώσσες, έφεραν στο προσκήνιο θετικές και αρνητικές αντιδράσεις. Οι εθνικιστές όλων των χωρών έβαλαν το βιβλίο στο μονόπλευρο στόχαστρό τους και, με τους γνωστούς τρόπους υπεροψίας και γραφικότητας, κατέταξαν το βιβλίο και την συγγραφέα στην κατηγορία της εθνοπροδοσίας.

Για ποιό λόγο στο παραπάνω βιβλίο διαλέξατε ως αντικείμενο έρευνας το Γκβόζντοβο-Άσσηρος και γενικά την περιοχή Σόλουν-Θεσσαλονίκης, μια ,,δύσκολη,, περιοχή και δεν προτιμήσατε το Λέριν-Φλώρινα ή το Βόντεν-Έδεσσα όπου τα πράγματα θα ήταν ευκολότερα για σας;

Όλες οι περιοχές ειναι δύσκολες για έρευνα. Έχω ερευνήσει και την περιοχή της Φλώρινας, και δεν την βρίσκω λιγότερο δύσκολη από την περιοχή της Θεσσαλονίκης. Διαφέρουν στον τρόπο και χρόνο ενσωμάτωσης στο Ελληνικό κράτος, αλλά και οι δύο προσφέρουν δυσκολίες στον ερευνητή που προσπαθεί να ‘παντρέψει’ την προφορική με την επίσημη εθνική ιστορία.

Έχετε ήδη εγγράψει περισσότερα βιβλία-μελέτες όπως   ,,Χωράφια με σιτάρι, Λόφοι με αίμα,,   ,,Μακεδονικές ιστορίες και πάθη,, κ.α. σχετικά με το Μακεδονικό Ζήτημα. Σκοπεύετε να ασχοληθείτε και στο μέλλον με την ευρύτερη αυτήν περιοχή και τους κατοίκους της;

Εδώ και δέκα χρόνια, έχω κάνει μια μεγάλη στροφή στην έρευνά μου και εξετάζω θέματα υγείας, ασθένειας, και κυρίως την εμπειρία των ανθρώπων με τον καρκίνο. Οι εθνοτικές ομάδες των Νότιων Βαλκανίων αντιμετωπίζουν την ασθένεια στα πλαίσια της κουλτούρας τους.  Αλλά η εμπειρία με τον καρκίνο καταργεί την πολιτισμική διαφορετικότητα και η ‘κοινή μοίρα’ των ασθενών αποκαλύπτει την κατασκευασμένη εθνική διαφορετικότητα.

Ένας ιστορικός – ερευνητής, ο Δημήτρης Λιθοξόου, ο οποίος έχει ασχοληθεί και ασχολείται και με θέματα που αφορούν τους Μακεδόνες στην Ελλάδα και ευρύτερα, κάποτε δήλωσε ότι  κοντινοί του συγγενείς τον βλέπουν με υποψία και τον  είχαν ρωτήσει πόσα παίρνει από την ,,σκοπιανή προπαγάνδα,,. Σας έχει συμβεί κάτι παρόμοιο;

Όχι, δεν είχα την ίδια εμπειρία με τον συνάδελφο Δημήτρη Λιθοξόου, δηλαδή δεν είχαν οι συγγενείς μου τέτοιου είδους υποψίες.  Αλλά βέβαια δεν ήταν και πολύ ευχαριστημένοι με τον διασυρμό του οικογενειακού ονόματος, κλπ.  Δεν γνωρίζω αν έφτασαν σε σημείο να με ‘απαρνηθούν,’ αλλά μου έδειξαν μια συγκινητική  εμπιστοσύνη.

Σήμερα, λόγω της μεγάλης οικονομικής και κυρίως κοινωνικής κρίσης στην Ελλάδα, σε ότι αφορά τον εκδημοκρατισμό και τα ανθρώπινα δικαιώματα των ,,διαφορετικών,, επικρατούν δύο κυρίως απόψεις. Η μία ισχυρίζεται ότι η κατάσταση που επικρατεί, θα βοηθήσει στην ενδυνάμωση του φασισμού, του ρατσισμού και της μισαλοδοξίας και η άλλη ισχυρίζεται ότι ίσως τώρα υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες για να γίνουν κάποιες ριζικές θετικές αλλαγές στην κοινωνία και τις αξίες που τη διέπουν. Η δική σας άποψη;

Τα σημερινά προβλήματα της Ελλάδας είναι αποτέλεσμα μακροχρόνιων εσωτερικών και εξωτερικών δυναμικών μέσα σε ένα ανελέητο οικονομικό τραπεζικό σύστημα. Δεν είμαι σίγουρη αν θα οδηγήσει η κρίση στον ‘φασισμό’ η στον ‘εκδημοκρατισμό.’ Βρίσκω και τις δυο πιθανότητες προβληματικές και πραγματικά δεν μπορώ να προβλέψω ποιά θα υπερισχύσει. Μπορεί το κράτος να έχει καταρρεύσει οικονομικά και πολιτικά, αλλά το ‘έθνος’ ζει και βασιλεύει. Όλα είναι λοιπόν πιθανά, αλλά και απρόβλεπτα.

Πρόσφατα, με ομάδα φοιτητών σας, ήρθατε στην Ελλάδα και επισκεφτήκατε περισσότερα μέρη όπου ζουν εθνικά Μακεδόνες και άλλες εθνοτικές ομάδες. Τί σας ώθησε σ΄αυτό, ποιός ο σκοπός και ποιό ήταν το πρόγραμμα της μελέτης αυτής;

Κάθε Ιανουάριο που το Πανεπιστήμιό μας βρίσκεται μεταξύ εξαμήνων, προσφέρουμε στις φοιτήτριές μας μαθήματα διαρκείας τεσσάρων εβδομάδων σε διάφορα μέρη του κόσμου. Στα πλαίσια του δικού μου μαθήματος, έφερα 14 σπουδάστριες στην Θεσσαλονίκη για να μελετήσουν τις εθνικές και εθνοτικές ομάδες των Νότιων Βαλκανίων.  Στο πρόγραμμά μας είχαμε επίσκεψη και στην Βουλγαρία και στην Δημοκρατία της Μακεδονιάς. Αλλά ούτε η μια ούτε η άλλη χώρα δώσανε βίζα σε μια φοιτήτρια μου που είχε διαβατήριο Ιρακινό. Εξαιτίας λοιπόν μιας παγκόσμιας καταπάτησης δικαιωμάτων των Μουσουλμάνων και Ιρακινών, αναγκαστήκαμε να αλλάξουμε το πρόγραμμά μας, και παραμείναμε στην Βόρεια Ελλάδα, γιατί η Ελλάδα αναγνώρισε την σημασία του μαθήματος και της έδωσε βίζα. Αλλά, δυστυχώς οι φοιτήτριες μου δεν μπόρεσαν να γνωρίσουν τους Αλβανούς και Βλάχους της Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Δεν μπόρεσαν να μιλήσουν με τους Μουσουλμάνους της Βουλγαρίας. Αυτό το σχήμα του μαθήματος διαφέρει, βέβαια, από αυτό που λέτε εσείς ότι ‘βρήκαμε εθνικά Μακεδόνες και άλλες εθνοτικές ομάδες’ στην Βόρεια Ελλάδα. Γιατί ξεχωρίζετε τους Μακεδόνες ως ‘εθνική’ ομάδα και όλοι οι άλλοι είναι απλώς ‘εθνότητες;’ Αυτό το σημείο δείχνει τους κινδύνους του εθνικισμού που σαν μαζική ασθένεια είναι άκρως μεταδοτική. Εμείς μιλάμε, ακούμε και συμπαραστεκόμαστε σε όλες τις πολιτιστικές ομάδες που ιστορικά δεν απέκτησαν δικαιώματα στα έθνη-κράτη που τις ενσωμάτωσαν.  Αλλά δυστυχώς, αυτά τα έθνη κράτη κλείνουν τα σύνορά τους, κρατάνε την εθνοτική γεωγραφία των χωρών τους καθαρόαιμη, και συνεχίζουν την κλασσική ιστορική πορεία του εθνικού μυστικισμού και της καταπίεσης των μειονοτήτων.

Στο πρώτο μισό της τελευταίας δεκαετίας του εικοστού αιώνα, η ανακοίνωση της είδησης ότι το Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ προετοιμάζεται να εκδόσει το βιβλίο της Αναστασίας Καρακασίδου Χωράφια με σιτάρι, Λόφοι με αίμα“, προκάλεσε στην Ελλάδα πολλές αρνητικές αντιδράσεις. Υπήρξαν μέχρι και απειλές ότι θα πυρποληθεί το υποκατάστημα του πανεπιστημίου αυτού στο Солун/Θεσσαλονίκη. Με μια μικρή καθυστέρηση, το βιβλίο τελικά εκδόθηκε το 1997, από τις εκδόσεις του Πανεπιστημίου του Σικάγο.

Το βιβλίο Χωράφια με σιτάρι, Λόφοι με αίμααποτελεί καρπό μιας πολύχρονης έρευνας τωνπερασμάτων προς το εθνικό αίσθημα στην ελληνική Μακεδονία 1870-1990“, όπως η Δρ.Καρακασίδου ορίζει το αντικείμενο της ιστορικής της ανθρωπολογίας. Με άλλα λόγια, πλησιέστερα στο αίσθημα των εθνικά Μακεδόνων, ερευνά στην ουσία την εξελληνοποίηση μεγάλου τμήματος των κατοίκων της Μακεδονίας. Επέλεξε ένα μικρό οικισμό της περιοχής του Σόλουν/Θεσσαλονίκης, με το μακεδόνικο όνομα Гвоздово-Γκβόζντοβο ή επί οθωμανικής αυτοκρατορίας Γκιούβεζνα, το οποίο κατά την περίοδο της ελληνοποίησης των τοπονυμιών στη Μακεδονία, μεταβαπτίστηκε σε Άσσηρος. Οτιδήποτε μη ελληνικό, στο παρελθόν και στο παρόν, εκδιώχθηκε από τη δημόσια σφαίρα, πιέστηκε σε λησμονιά, χαρακτηρίστηκε ως βρωμικό και αισχρό. Για όλα αυτά μαρτυρά με το καλύτερο τρόπο, η συνταρακτική ιστορία της ,,Βουλγάρας,, Πασχαλίνας, η οποία όλη της τη ζωή αναγκάστηκε να κρύβει την συνείδησή της, την ταυτότητά της και να ανέχεται εκείνη την άλλη, που επιβλήθηκε από τους ισχυρούς.

Στον πρόλογο του βιβλίου, η Καρακασίδου σημειώνει: „Η Μακεδονία είναι λέξη η οποία επί αιώνες, σε πολλούς, Έλληνες και άλλους, αφυπνίζει οράματα μιας ισχυρής και λαμπρής αρχαίας χώρας. Φυτεμένη στις φαντασιώσεις και διαδεδωμένη μέσω των φωτεινών φωτογραφιών στις μονογραφίες για την αρχαία τέχνη και την αρχαιολογία, η Μακεδονία επί πολλά χρόνια φαινόταν ότι ανήκε στην αρχαία ιστορία. Από τις αρχές όμως της δεκαετίας του ΄90, η Μακεδονία άρχισε να αφυπνίζει εντελώς διαφορετικές συνδέσεις, ιδιαίτερα για αυτούς που παρακολουθούσαν τα γεγονότα στα Βαλκάνια. Οι βαλκανικοί εθνικισμοί του τέλους του εικοστού αιώνα, επέφεραν τη δημιουργία ανταγωνιστικών ιδεολογιών, οι οποίες από την αρχαία Μακεδονία των εικόνων, δημιούργησαν κέντρο διαφωνιών και αντιπαραθέσεων“.

Παρακάτω, η Καρακασίδου συνεχίζει: „Κρίνοντας σύμφωνα με τις αρχές της έρευνας, την περίοδο πριν να εμφανιστεί η Μακεδονία στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ως αντικείμενο πολιτικών αντιπαραθέσεων, βλέπω ότι και εγώ η ίδια είχα παρασυρθεί στην οικοδόμηση αυτής της εθνικής φαντασίας. Γεννημένη και μεγαλωμένη στη Θεσσαλονίκη, το κύριο εμπορικό κέντρο της ελληνικής βόρειας περιοχής Μακεδονία και πόλη όπου ακόμη ζουν οι συγγενείς μου, μεγάλωσα μέσα σε αντικρουόμενες εικόνες πολιτιστικής ομοιογένειας και ποικιλίας προσώπων. Όταν το 1988 ξεκίνησα να διαμορφώνω το θέμα της διδακτορικής μου διατριβής, ο σκοπός μου ήταν να κατανοήσω με ποιόν τρόπο συνέβει το γεγονός οι πολιτιστικά διαφορετικοί λαοί που κατοικούν την περιοχή, να αρχίσουν να αισθάνονται ως τμήμα μιας και μόνο εθνικής κουλτούρας, της ελληνικής. Σύμφωνα με τη γενική άποψη, με την οποία γαλουχήθηκα και εγώ από μικρό παιδί, η ελληνική Μακεδονία κατοικείται από δύο ομάδες ανθρώπων: οι γηγενείς (ντόπιοι) και οι πρόσφυγες του ελληνο-τουρκικού πολέμου 1922-23 г., οι οποίοι εγκαταστάθηκαν ανάμεσα στους πρώτους. Και οι δύο ομάδες θεωρούνταν Έλληνες. Εγώ ήθελα να ερευνήσω το πώς αυτοί οι άνθρωποι, οι οποίοι μερικές φορές φαίνονται τόσο διαφορετικοί, άρχισαν να βλέπουν τους εαυτούς τους ως μέλη μιας μοναδικής συλλογικής ομάδας και πώς αυτό, αντίθετα με τις υπόλοιπες φανερές διαφορές, τους οδήγησε σε συνύπαρξη και μεικτούς γάμους“.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Κατηγορίες

Ευχαριστούμε θερμά τους Μακεδόνες οικονομικούς μας μετανάστες σε Αυστραλία, Καναδά και δυτική Ευρώπη, όπως και τους φίλους μας απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας, για την οικονομική στήριξη της έκδοσης της Нова Зора. Благодариме - Μπλαγκοντάριμε


ALPHA BANK

Account 852 00 2101 031390

IBAN: GR47 0140 8520 8520 0210 1031 390

BIC: CRBAGRAA

Μηνιαίες Εκδόσεις

Македонска Ризница
  • ,ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΥΧΩΝ
    РАЗГЛЕДУВАЊЕ НА ПРЕТХОДНИ БРОЕВИ
  • 2016 (147)
  • 2015 (416)
  • 2014 (404)
  • 2013 (377)
  • 2012 (372)
  • 2011 (323)
  • 2010 (202)