Αρχεία | Ιούλιος, 2011

Μακεδόνικο γλέντι στο Aachen της Γερμανίας


Οι Μακεδόνες της Γερμανίας, το Σάββατο 28 Μαίου, είχαν την ευκαιρία να γλεντήσουν μέχρι το πρωί με τους ήχους της μακεδόνικης ορχήστρας από την περιοχή Лерин-Φλώρινας, Тукашен Глас-Τοπικός Ήχος, στο μακεδονικό γλέντι που πραγματοποιήθηκε στην πόλη Άαχεν του Βέστφαλεν.

Το γλέντι διοργάνωσε ο σύλλογος των Μακεδόνων  οικονομικών μεταναστών από την Ελλάδα «Мирка Гинова-Μίρκα Γκίνοβα» σε συνεργασία με την Μακεδονική Λέσχη του Άαχεν.

Ο σύλλογος «Мирка Гинова-Μίρκα Γκίνοβα» δραστηριοποιείται στην ευρύτερη περιοχή του Βέστφαλεν και μέλη του είναι Μακεδόνες, κάτοικοι Γερμανίας με καταγωγή από διαφορους νομούς της Βόρειας Ελλάδας και οι οποίοι επιθυμούν να διατηρήσουν ζωντανή την μακεδόνικη γλώσσα όπως και τα ήθη και έθιμα τους. Πολλοί από αυτούς είναι ταυτόχρονα και μέλη του κόμματος των εθνικά Μακεδόνων στην Ελλάδα, Ουράνιο Τόξο-Виножито, με το οποίο διατηρούν πολύ καλές σχέσεις και συνεργασίες σε διάφορα επίπεδα και θέματα.

Από νωρίς η δημοτική αίθουσα εκδηλώσεων του Άαχεν γέμισε με πλήθος κόσμου ο οποίος κατέφθασε από όλες τις κοντινές πόλεις όπου ζούν Μακεδόνες οικονομικοί μετανάστες. Να σημειώσουμε ότι οι κρατικές αρχές αυτής της πραγματικά υπέροχης ευρωπαϊκής χώρας, σέβονται απόλυτα όλους τους πολίτες, ανεξαρτήτως εθνικής καταγωγής και συνείδησης, ενώ οι κρατικές αίθουσες και υποδομές χρησημοποιούνται παράλληλα από διάφορους συλλόγους και ομάδες πολιτών και για διαφόρων ειδών δραστηριότητες.

Στο μακεδόνικο γλέντι μεγάλη ήταν και η συμμετοχή Μακεδόνων από το γειτονικό Βέλγιο, με καταγωγή κυρίως από την περιοχή του Лерин-Φλώρινας.

Επίσης, λόγο των άριστων σχέσεων, παρόντες ήταν και αρκετοί οικονομικοί μετανάστες με καταγωγή από την Δημοκρατία της Μακεδονίας.

Αξιοσημείωτη ήταν και η συμμετοχή, της εκεί μακεδονικής νεολαίας η οποία παίζει ενεργό ρόλο σε όλες τις πολιτικές και πολιτιστικές δραστηριότητες.

Το γλέντι που ακολούθησε ήταν κάτι το θαυμάσιο..

Όλοι μαζί χόρεψαν μακεδόνικους χορούς και τραγούδησαν μακεδόνικα τραγούδια ασταμάτητα μέχρι τις 4:00 η ώρα το πρωί. Σε πολλές περιπτώσεις έκδηλη ήταν η συγκίνηση των παρεβρισκομένων στο άκουσμα των παραδοσιακών μακεδονικών τραγουδιών και των ήχων της μακεδονικής γκάιντας.

Οι Μακεδόνες της Γερμανίας, όπως και του γειτονικού Βέλγιου, αρκετά συχνά διοργανώνουν μακεδονικά γλέντια με σκοπό την προβολή της μακεδονικότητάς τους, αλλά και την διατήρηση των μεταξύ τους δεσμών και σχέσεων.

Ο σύλλογος «Μίρκα Γκίνοβα» ανήγγειλε εντατικοποίηση των δραστηριοτήτων του και σύσφιξη των σχέσεων του με τους εθνικά Μακεδόνες της Ελλάδας.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ΚΟΜΜΑΤΑΡΧΕΣ !!!

Σύμφωνα με τη γερμανική εφημερίδα Suddeutsche Zeitung, στο ‘ΕΛΚ-Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα’, την συμμαχία των ευρωπαικών κομμάτων που ανήκουν στο δεξιό χώρο, γίνονται σκέψεις και ψιθυριστές συζητήσεις, είτε να πετάξουν έξω το κόμμα του Σαμαρά ή το λιγότερο να του κόψουν την επιχορήγηση. Η Νέα Δημοκρατία, όπως λέγεται, είναι σε τελευταία ανάλυση τουλάχιστον το ίδιο χρεοκοπημένη όσο η χώρα, την αναπότρεπτη αναμόρφωση της οποίας αρνείται, γράφει σε ανταπόκρισή της από τις Βρυξέλλες η έγκυρη εφημερίδα με τη μεγαλύτερη κυκλοφορία στο γερμανόφωνο χώρο. «Κάθε άλλο παρά σίγουροι είναι, ότι θα μπορέσουν να πείσουν τον κομματικό τους φίλο Αντώνη Σαμαρά να εγκαταλείψει την καταστροφική του πολιτική. Ο ηγέτης της Νέας Δημοκρατίας και αρχηγός της αντιπολίτευσης αρνείται τόσο πεισματικά να στηρίξει το πακέτο περικοπών και μεταρρυθμίσεων, ώστε κινδυνεύει να αποτύχει η εθνική συναίνεση που ΕΕ και ΔΝΤ έχουν θέσει ως όρο για την περαιτέρω οικονομική στήριξη».

Όλα για την πολυθρόνα. Όλα για την εξουσία. Πρώτα τα συμφέροντα των κομμάτων στην Ελλάδα και έπειτα η ίδια η χώρα. «Ο κόσμος το ‘χει τούμπανο και εμείς κρυφό καμάρι».

Со здравје

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ΕΛΕΙΜΜΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

«Μπούνε σιάρε, τζόνε! Μπούνα σιάρα, τέτα! Κούμ γιες;  Γκίνε, γκίνε. Νου τι βιζούμ ντουμίνικα  εν μπισιάρικε. aram llemxut ,ardiam

Αράμ λεμτζούτ.  Ήμουν άρρωστος! Οοοο…Γιες μούε μάϊ μπουν;  Αχά, εστ γκίνε. (Καλησπέρα,  λεβέντη! Καλησπέρα θεία! Πώς είσαι; Καλά. Δεν σε είδαμε την Κυριακή στην εκκλησία. Ήμουν άρρωστος. Τώρα είσαι καλύτερα. Ναι, είμαι καλά.) Εσύ τα κουβεντιάζεις αλλιώς από εμάς, αλλά είδες, μια χαρά μιλάμε. Να τα μιλάς όσο μπορείς, παιδί μου! Ώρα καλή! Σανατάτε!  Ώρα καλή. (Υγεία!)»

Η παρέα των τριών εξοδούχων φαντάρων κοντοστάθηκε όσο ο ένας από αυτούς μιλούσε με την μαυροφορεμένη γερόντισσα σε μια γλώσσα άγνωρτη για τους άλλους δύο που μόλις η συνομιλία τελείωσε άρχισαν να ρωτάνε: «Ρε σειρούλα… Θα μας κουφάνεις; Τι μίλαγες με τη γιαγιά; Κάτι σαν ισπανικά, κάτι σαν ρουμάνικα; Και τι πάει να πει ‘Εσύ τα κουβεντιάζεις αλλιώς από εμάς, αλλά είδες, μια χαρά μιλάμε;’ Που τα έμαθες εσύ; Και που τα έμαθε η γιαγιά;» Πριν προλάβει ο γλωσσομαθής να απαντήσει, ο άλλος νεαρός είχε κι άλλες απορίες: «Τι είναι εδώ που ήρθαμε, ρε φίλε; Και την άλλη φορά που πήγαμε προς Γουμένισσα μεριά κάτι άλλα παράξενα ακούγαμε! Και ο άλλος ο λοχίας από τη Θήβα στο κινητό μιλάει κάτι ακαταλαβίστικα!»

Όταν οι δύο «σειρούλες» ηρέμησαν λίγο πήρα το λόγο: «Στις δικές σας ερωτήσεις, θα απαντήσω κι εγώ με ένα ερωτημα: Στην Ελλάδα νομίζετε ότι όλοι μιλούν μόνο ελληνικά σαν μητρική γλώσσα; Δεν αναφέρομαι σε μετανάστες ή σε εκείνους που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στο εξωτερικό, αναφέρομαι σε Έλληνες πολίτες, πολλοί από τους οποίους δεν έχουν ταξειδέψει παρά μόνο λίγα χιλιόμετα από το χωριό τους! Όσο για το τι γλώσσα μιλούσα εγώ να σας απαντήσω: είναι η μητρική γλώσσα της μητέρας μου-εκείνη την ονομάζει «ρρεμενέστι» με δυνατό ρ, σε άλλες περιοχές την ονομάζουν «αρμανέστι» και εδώ στα χωριά της περιοχής «βλαχέστε».  Η γλώσσα είναι λατινογενής, μοιάζει με τα ρουμάνικα. Βλάχος δεν σημαίνει γενικά επαρχιώτης με παράξενη προφορά, όπως νομίζουν οι περισσότεροι. Οπωσδήποτε η γλώσσα διαφέρει από περιοχή σε περιοχή: Ένας Πατρινός μιλάει τα ελληνικά το ίδιο με έναν Λαρισινό; Όμως η γλώσσα είναι η ίδια! Ο λοχίας από τη Θήβα μιλάει αρβανίτικα-μια γλώσσα συγγενή με την αλβανική. Στα χωριά γύρω από τη Γουμένισσα πολλοί μιλάνε μια γλώσσα που την ονομάζουν είτε ντόπια, είτε «δικά μας», είτε μακεντόντσκι.  Όπως και να την πουν, το ίδιο είναι-και ούτε αυτή είναι ελληνική!».

Τα δύο παιδιά με τα οποία μιλούσα έδειχναν έκπληκτοι. Και οι δύο με ανώτερη μόρφωση άκουγαν πράγματα πρωτόγνωρα για εκείνους, που δεν είχαν διδαχτεί σε κανένα σχολείο. Η παιδεία που είχαν λάβει ήταν προϊόν εθνικιστικής προπαγάνδας, η οποία εξακολουθεί να λυμαίνεται την εκπαίδευση των ελλήνων παρά τις διάφορες αποχρώσεις κυβερνήσεων που διοικούν τη χώρα μας.  Η γεωγραφία ή η ιστορία που μάθαμε όλοι μας στη μέση εκπαίδευση ήταν μια στείρα γνώση που μας υποχρέωναν να παπαγαλίζουμε: ονόματα βουνών, πόλεων, ποταμών. Τίποτε ουσιαστικό για τους κατοίκους μιας περιοχής και την ιστορία της.

Την ώρα που δακτυλογραφώ αυτό το κείμενο χιλιάδες έλληνες πολίτες διαδηλώνουν αγανακτισμένοι για την οικονομική κατάσταση της χώρας μας, για το έλειμμα που μας έφερε σε αδιέξοδο.  Το χειρότερο έλειμμα όμως δεν φαίνεται να συγκινεί κανέναν και είναι το έλειμμα παιδείας των ελλήνων πολιτών για τη θεραπεία του οποίου χρειάζονται ακόμα πιο οδυνηρά μέτρα από αυτά που μας επιβάλει το ΔΝΤ, αφού θα συνεπάγονται την αποκαθήλωση πολλών μύθων που έχουμε μάθει να πιστεύουμε!

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Здраво Нова Зора

Ви го праќам ова писмо за да се заблагодарам за работата што ја правите за сите Македонци во светот. Весникот Нова Зора е многу богат со вести и со содржини. Тука во Торонто, дури Гркоманите сакаат да го читаат. Е еден весник кој треба да стигнува до домот на секој Македонец во Грција, за да може да се информира за македонските работи и да дознае за сите случувања, кои грчката држава ги криеше сите овие години. Затоа ги охрабрувам Македонците да не се плашат, да помагат во овој демократски обид, да го зборуваат македонскиот јазик и да го учат на нивните деца и да бидат тоа што се: Грци граѓани, Бугари граѓани, Австралјани граѓани, Канаѓани граѓани, но пред се, етнички Македонци!!!

Голем поздрав

Гјорги

Χαίρεται Нова Зора.

Σας στέλνω αυτήν την επιστολή για να σας ευχαριστήσω για το έργο που πράτετε για όλους τους Μακεδόνες ανα τον κόσμο. Η εφημερίδα Нова Зора είναι πολύ πλούσια σε ειδήσεις και περιεχόμενο. Εδώ στο Τορόντο, ακόμα και οι γκ’ρκομάνηδες θέλουν να τη διαβάζουν. Είναι μια εφημερίδα, η οποία πρέπει να φτάνει στα σπίτια όλων των Μακεδόνων στην Ελλάδα, για να μπορούν να πληροφορούνται για τα μακεδόνικα θέματα και να μαθαίνουν για όλα τα γεγονότα, τα οποία το ελληνικό κράτος έκρυβε όλα αυτά τα χρόνια. Για το λόγο αυτό, παρακινώ τους Μακεδόνες να μη φοβούνται, να βοηθούν στη δημοκρατική αυτή προσπάθεια, να μιλούν και να μαθαίνουν στα παιδιά τους τη μακεδόνικη γλώσσα  και να είναι αυτό που είναι: Έλληνες πολίτες, Βούλγαροι πολίτες, Αυστραλοί πολίτες, Καναδοί πολίτες, αλλά πάνω από όλα, εθνικά Μακεδόνες!!!

Μεγάλους χαιρετισμούς

Γκιόργκι

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

РАЗГОВОР СО ГРИГОРИС ВАЛЈАНАТОС ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟ ΓΡΗΓΟΡΗ ΒΑΛΛΙΑΝΑΤΟ

ЕДЕН ОД МАЛКУМИНА, НАВИСТИНА ДЕМОКРАТИ ГРЧКИ ГРАЃАНИ

ΕΝΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΙΓΟΥΣ, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ

Ο Γρηγόρης Βαλλιανάτος γεννήθηκε το 1956 στην Πλάκα της Αθήνας. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στην Αθήνα, στο Παρίσι, στη Βοστώνη και στο Λονδίνο. Είναι σύμβουλος επικοινωνίας και δημοσιογράφος, με ειδικότητα στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, στα οποία δουλεύει από το 1985. Αγάπησε την κοινωνία των πολιτών και ασχολείται με πρωτοβουλίες που έχουν ως θέμα τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ελευθερία. Επίσης είναι μέλος του Ελληνικού τμήματος του Διεθνούς Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι.

Για το πρόσωπό του, ο Νίκος Δήμου κάποτε έγραψε: Ο Γρηγόρης Βαλλιανάτος είναι ένας ελευθερόφρων (που η πλειοψηφία αποκαλεί αιρετικό) ο οποιος επιβιώνει μέσα στην ασφυκτική επαρχιώτικη ατμόσφαιρα της χώρας μας, χάρη στο θάρρος και την αναμφισβήτητη ευφυΐα του. Ακόμα και όσοι διαφωνούν με τις απόψεις του θα έπρεπε να τιμούν το σθένος του να είναι ο εαυτός του. Είναι ακριβώς το αντίθετο του λαϊκιστή.
Γνωστές οι αιρετικές απόψεις του για πολλά θέματα. Ανάμεσα σε αυτά και τα αποκαλούμενα «εθνικά».
Ειδικά αυτές, για το «Μακεδονικό ζήτημα» και τις μειονότητες στην Ελλάδα, τις έχει εκφράσει στις εκπομπές του, στα άρθρα του, στο πρόσφατο βιβλίο του – ακόμα και στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, το 2005, όταν χειροκροτήθηκε μιλώντας για τους αποκλεισμένους Έλληνες. (Ναι, ανάμεσά τους είχε αναφέρει και τους: «συμπολίτες μας Μακεδόνες»).

Συναντήσαμε τον Γρηγόρη Βαλλιανάτο σε ένα καφέ, όχι μακριά από το κέντρο της Αθήνας, την στιγμή που λίγο παρακάτω,«αγανακτισμένοι» και «υπερπατριώτες» διαδήλωναν  εναντίων των «φταιχτών» της οικονομικής και κοινωνικοπολιτικής κρίσης στη χώρα. Του ζητήσαμε να σχολιάσει τα παρακάτω θέματα, όπως αυτά παρουσιάζονται από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (καλύτερα Μέσα Μαζικής Διαστρεύλωσης) ή από μεγάλο τμήμα των αρχών και του πληθυσμού.

  • «Στην Ελλάδα ζουν μόνο Έλληνες, κυρίως Χριστιανοί Ορθόδοξοι, με μόνη εξαίρεση τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης»

Η Ελλάδα δεν αποτελεί εξαίρεση στο μωσαικό των Βαλκανικών χωρών. Στοιχειώδης γνώση της ιστορίας της δείχνει ότι όπως και στα άλλα κράτη, η ιστορία των περισσότερων ευρωπαικών χωρών είναι η ιστορία των ματαναστεύσεων!

Αρκεί κάποιος να διαβάσει τις περιοδικές εκθέσεις των διεθνών οργανισμών αρμόδιων για τα δικαιώματα του ανθρώπου, και αναφέρονται στην Ελλάδα, για να διαπιστώσει τη γνώση αλλά και τη γνώμη των ειδικών για την πανσπερμία των “διαφορετικών” εθνοτικών, θρησκευτικών και άλλων ομάδων που διαβιούν στον Ελλαδικό χώρο. Δεν είναι τυχαίο πως ο ένας απο τους δύο “πανεθνικούς¨ελληνικούς χορούς όπως μαθαίνουν οι νεοέλληνες, οναμάζεται Τσάμικος!!

  • «Όλοι οι Έλληνες πολίτες, οι οποίοι ανήκουν σε διαφορετικές εθνικές, θρησκευτικές, γλωσσικές, σεξουαλικές, πολιτισμικές και άλλες ομάδες, από αυτήν της πλειοψηφίας, απολαμβάνουν τα δικαιώματά τους ανενόχλητοι, όπως και σε όλες τις ανεπτυγμένες δημοκρατικές  χώρες»

Η Ελληνική κοινωνία έχει υποστεί πολλές πλύσεις εγκεφάλου! Παρόλαυτά, σήμερα, οι επιστήμονες κατορθώνουν να συνομιλούν με όρους Ευρωπαικής Ενωσης, και να αδιαφορούν για το πέπλο σιωπής που καλύπτει κάθε ειλικρινή συζήτηση για τις διαφορετικές οντότητες στη χώρα με ελευθερία και σεβασμό. Αναφέρθηκα ήδη στις εκθέσεις αρμόδιων διεθνών οργανισμών που διαπιστώνουν την ύπαρξη και τα προβλήματα διάφορων ομάδων και μειονοτήτων. Οι συντριπτική τους πλειοψηφία θα σας πληροφορούσε πως η χώρα δυσφορεί με τις έννοιες των εθνικών, εθνοτικών, και άλλων ομάδων που διαφέρουν απο το κυρίαρχο μοντέλο του  λευκού, ορθόδοξου χριστιανού, ετεροφυλόφιλου, μικρομεσαίου Ελληναρά που θέλει ο λαικός μύθος!

Οι μειονότητες αυτές, δεν αισθάνονται πως είναι ισότιμοι πολίτες της χώρας όταν προβάλλουν ή διεκδικούν τα ιδιαίτερα δικαιώματά τους που απορέουν απ τις σχετικές διεθνείς συνθήκες.

  • «Οι εθνικά Μακεδόνες στην Ελλάδα δεν υπάρχουν».

Γνώρισα τους εθνικά Μακεδόνες στον τόπο τους, στην Ελλάδα, μετά απο πρόσκληση κοινών φίλων, και διαπίστωσα τις διακρίσεις που υφίστανται όταν θέλουν να ζήσουν την ταυτότητά τους αυτή.

Ως δημοσιογράφος, και με τη βοήθεια του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι,είχα την ευκαιρία να αντιληφθώ την πραγματικότητα και τον αγώνα των συμπολιτών μου της Ελληνικής Μακεδονίας, είχα τη δυνατότητα με πολλή ισχυρή λογοκρισία να δημιουργήσω εκπομπές στην Τηλεόραση αλλα και έγραψα για τα θέματά τους. Είμαι μαζί τους εδώ και χρόνια και δεν πτοούμαι απο τις επιπτώσεις που είχε η δραστηριότητά μου αυτή στην προσωπική μου επαγγελματική ζωή.

Το μέλλον ανήκει σε ανθρώπους ευαίσθητους και η Ευρωπαική Ενωση δεν μπορεί να κάνει εκπτώσεις στα δικαιώματα όλων των ανθρώπων.

Είναι σαφές πως η παιδεία των νεοελλήνων αλλά και ο κυρίαρχος πολιτικός λόγος απέχει πάρα πολύ απ αυτό που συνιστούν οι διεθνείς εκθέσεις, οι ευρωπαικές συνθήκες και το κοινό μέλλον των συμπολιτών σε μια Ευρωπαική χώρα.

Το κλίμα για τους εθνικά Μακεδόνες στην Ελλάδα παραμένει πολύ εχθρικό, και ο κυρίαρχος πολιτικός λόγος είναι εμπαθής και ακραία ρατσιστικός.

  • Οικονομική κρίση στην Ελλάδα. «Οι ξένοι μας έβαλαν στο μάτι»

Κανένας δεν μας έβαλε στο μάτι περισσότερο απ όσο βγάλαμε τα μάτια μας μόνοι μας! Δεκαετίες κακής διακυβέρνησης απο όλες τις κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης, αλλά κυρίως η εμπέδωση μιάς νοοτροπίας συναλλαγής και διαφθοράς με τα κόμματα να καταλύουν κάθε δυνατότητα της οικονομίας να λειτουργήσει με όρους ελεύθερης αγοράς, αλλά και κατασπατάληση κάθε αναπτυξιακού κονδυλίου που έρχεται απο την ΕΕ, με ψεύτικες δηλώσεις και εικονικές επιχειρήσεις, διαμόρφωσαν ένα περιβάλλον κυρίαρχης διαφθοράς και συναλλαγής εις βάρος της οικονομίας και του επιχειρείν.

Ευρύτατη πολιτική διαφθορά και ατιμωρισία, τεράστιος δημόσιος τομέας, τερατώδης μαύρη αγορά και ανομία, αλλά και ένας αχόρταγος εξωτερικός δανεισμός, κατέστρεψαν την παραγωγή και υποδούλωσαν το κράτος στη διαπλοκή και τον εύκολο πλουτισμό εις βάρος του κράτους και του κοινωνικού συνόλου.

Οι “ξένοι”, που είναι οι συνεταίροι μας κάνουν τη δουλειά τους. Εμείς;;

  • «Για όλα φταίνε οι μετανάστες»

Η χώρα ποτέ δεν θέλησε να εκπονήσει μιά Ευρωπαική πολιτική κρίσης και ένταξης προσφύγων και μεταναστών! Αδιαφορία και εθνικισμός, ήταν οι αιτίες πόυ εκατοντάδες χιλιάδες μέτοικοι, έμειναν στο έλεος της τύχης τους, αλλά και της εκμετάλλευσης των πολλών.

Μόνο με τη συμβολή τους η χώρα πραγματοποίησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες, και μπήκε στην νομισματική ένωση. Τώρα που πτωχεύσαμε θυμηθήκαμε πως είναι πολλοί και είναι και αλλόθρησκοι!! Τώρα πλέον τους απαγορεύουμε και την έξοδο για χώρες της αρεσκείας τους.

Τα τελευταία θετικά μέτρα της κυβέρνησης Παπανδρέου είναι σταγόνα στον ωκεανό της επιβεβλημένης διαμόρφωσης μιας ευρωπαικής πολιτικής μετανάστευσης.

  • Προτάσεις – λύσεις για την κοινωνική κρίση στη χώρα και την καταπολέμηση του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και όλων των φαινομένων, σπουδαίων συμβόλων του «λίκνου» της δημοκρατίας.

Ο σχηματισμός κυβέρνησης σωτηρίας απο μεγάλα και άλλα κόμματα, άμεσα, και η στενή συνεργασία με τους δανειστές μας για την εκπόνηση λογικής διαδικασίας τόσο δανεισμού όσο και προσαρμογης στη φιλελεύθερη Ευρωπαική Ενωση, αποτελεί το μόνο δρόμο εξόδου απ την σοβαρότατη κρίση στην οποια έχουμε περιέλθει.

Η Ελλάδα χώρα μέλος της Ευρωπαικής Ενωσης, θα πρέπει να οργανωθεί όπως ο μέσος όρος των άλλων χωρών της Ενωσης (και όχι της Σοβιετικής Ενωσης).

Για την αλλαγή νοοτροπίας σε θέματα ρατσισμού και ξενοφοβίας, θα χρειαστούν σοβαρότατες προσπάθειες ενημέρωσης του πληθυσμού, και διαμόρφωσης ενός εντελώς άλλου δημόσιου λόγου πού σήμερα είνα επιεικώς ρατσιστικός!!

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Περι Γιώργου Λιάνη και πολιτικών τσαρλατάνων.

Του Γιώργου Ν. Παπαδάκη

Υπό άλλες συνθήκες θα μιλούσαμε για τέλος εποχής, ίσως μάλιστα να συγκινούμαστε και λίγο. Μετά από 22 συναπτά έτη, ο βουλευτής Φλώρινας/Лерин Γιώργος Λιάνης ανακοίνωσε τον περασμένο μήνα ότι δεν θα είναι ξανά υποψήφιος μέσω μιας μελοδραματικής τετρασέλιδης ανακοίνωαης. Εκεί, μεταξύ άλλων, γνωστοποιούσε ακόμα ότι αποχωρεί από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ ενώ παραμένει βουλευτής γιατί- λέει- δεν μπορούσε να ψηφίσει το Μεσοπρόθεσμο και γιατί δεν πιστεύει πλέον ότι η οικονομική πολιτική που ακολουθεί η παρούσα κυβέρνηση μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα.

Τα ΜΜΕ εστίασαν ασφαλώς στο γεγονός της αποχώρησης Λιάνη, με τα περισσότερα να κάνουν λόγο για «πράξη ευθύνης», «ηρωισμού» και άλλα αμετροεπή. Κανείς δεν μπήκε στον κόπο να διαβάσει και να αναλύσει τα όσα αναγράφονται στην επιστολή του. Κανείς δεν σχολίασε το γεγονός ότι ενώ –υποτίθεται- η αιτία που αυτή εγράφη ήταν το Μνημόνιο, εν τούτοις το 60% των λεγομένων του πρώην υπουργού αφορούν την Φλώρινα/Лерин, την οποία όπως λέει αγάπησε όσο τίποτα άλλο στη ζωή του.

Δεν έχω  λόγο να αμφιβάλλω για τα συναισθήματα του ανδρός. Αν όμως όσοι αγαπούν, κάνουν όσα έκανε εκείνος εις βάρος του αντικειμένου της αγάπης τους, τότε τύφλα να’ χουν οι εχθροί…Παραθέτει ο βουλευτής ένα σωρό παραδείγματα για να δείξει πόσο αδικημένη είναι η εκλογική του περιφέρεια, πόσο έχει περιπέσει στην αφάνεια, πόσο καταστρέφεται μέρα με τη μέρα, πόσο οι κακοί Σκοπιανοί φταίνε που έχουμε ψυχροπολεμικά σύνορα κλπ. Δεν μας είπε όμως πουθενά τι έκανε εκείνος στα 22 χρόνια που ανελλιπως εκλέγετο βουλευτής τι ακριβώς έκανε για να σταματήσουν ή έστω να μετριαστούν όλα αυτά.

Υπό την επήρρεια των πολιτικών του γηρατειών, ο Γ. Λιάνης αποκαλύπτει σε όλο της το μεγαλείο την ΚΟΡΟΙΔΙΑ που χαρακτήρισε τις βουλευτικές του θητείες, μας δείχνει επιτέλους το αληθινό πολιτικό του πρόσωπο. Αυτό που δυστυχώς δεν μπορούσαν ή δεν ήθελαν να δουν οι Μακεδόνες που διαχρονικά τον ψήφιζαν και τον έστελναν στη Βουλή. Αυτό που κρυβόταν πίσω από τον πουστσένο που χόρευε στα μακεδόνικα πανηγύρια, όταν από τη μια δήθεν αγκάλιαζε και από την άλλη μαχαίρωνε πισώπλατα οτιδήποτε μακεδονικό.

Αφήνοντας κατά μέρος τα προσχήματα, ο ήρωάς μας επιτέλους λέει την αλήθεια: «Εγώ έχω ταυτίσει μέσα μου το Εθνικό με τα σύνορα και δεν μπορώ να το δω διαφορετικά.».

Αφού έτσι έχουν τα πράγματα, λοιπόν, είμαστε κι εμείς υποχρεωμένοι να δούμε τα λεγόμενά του με βάση το «εθνικό» που επικαλείται.

  • «Η Φλώρινα έχει την μεγαλύτερη ανεργία στην Ελλάδα και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο ένας στους δύο νέους είναι άνεργος». Γιατί άραγε; Μήπως γιατί η πλειοψηφία των κατοίκων της είναι Μακεδόνες;
  • «Η Φλώρινα δεν έχει τρένο πια!». Πόσες φορές είχε εξαγγελθεί από τον ίδιο η σύνδεση της πόλης με τη Битола; Αντι γι’αυτό, πλέον δε συνδέεται ούτε με τη Θεσσαλονίκη/Солун. Αυτό είναι το μεγαλύτερο σκάνδαλο.Και τώρα ο κ. Λιάνης προσπαθεί δακρύβρεχτα να μας πείσει ότι δεν ξέρει το γιατί…να τον βοηθήσουμε. Με τους «Σκοπιανούς» ένθεν κακείθεν θα ασχολούμαστε τώρα που το καράβι βουλιάζει;
  • «Η Φλώρινα δεν έχει οδό. Η Εγνατία δεν περνά από κει, την Πρέσπα την καρπούνται άλλοι εξ αυτού… Οι κάθετοι άξονες ούτε καν ξεκίνησαν για γίνουν…». Αλήθεια; Μα που ζείτε εσείς; Αφού κόπτεστε τόσο πολύ για ακριβούς δρόμους που δεν έγιναν, γιατί δεν αξιοποιείτε αυτούς που ήδη υπάρχουν; Γιατί δεν ανοίγετε τη συνοριακή διάβαση Αγ. Γερμανού/Герман-Маркова Нога; Τι φοβάστε; Μήπως ότι θα ανοίξετε ένα ακόμα διάδρομο επικοινωνίας μεταξύ των Μακεδόνων από τις 2 πλευρές των συνόρων;

  • «Τα ΤΕΙ εξουθενώθηκαν, δύο τμήματα έκλεισαν και μετράμε 2.000 σπουδαστές λιγότερους! Δικαίως ίσως… Όμως σε διπλανούς νομούς αυξήθηκε ο αριθμός των εισακτέων.». Αλήθεια, για ποιό ακριβώς λόγο δημιουργήθηκαν τόσα πανεπιστημιακά τμήματα και ΤΕΙ σε ένα τόσο μικρό νομό,σε μια πόλη με πληθυσμό μικρότερο των 20.000 κατοίκων; Αλλά ξέχασα, μας απαντήσατε ήδη σε αυτό. Μα για εθνικούς λόγους φυσικά! Όσο περισσότερους μη Μακεδόνες φέρουμε στην περιοχή, τόσο το καλύτερο.
  • «Σχολεία σε υψόμετρο 1.200 μέτρων με ολικό παγετό για τρεις μήνες δεν θεωρήθηκαν ούτε ορεινά ούτε επικίνδυνα για τη ζωή των μαθητών και τους υποχρεώνουν να πάνε μακριά σε άλλα σχολεία σε άλλα χωριά.» Όλως τυχαίως τα χωριά αυτά είναι αμιγώς μακεδονικά. Όλως τυχαίως.
  • «Τα ενεργειακά ζητήματα βάλτωσαν. Διαγωνισμοί μένουν σε εκκρεμότητα εδώ και μία δεκαετία.
    Τα λιγνιτωρυχεία είναι κλειστά με 200 οικογένειες λιγνιτωρύχων να λιμοκτονούν απλήρωτες για δέκα χρόνια και άλλες 200 ακτημόνων να μην έχουν αποζημιωθεί ακόμα!
    Η πιο σύγχρονη ηλεκτροπαραγωγική μονάδα της χώρας μας, η Μελίτη-1» κινδυνεύει να κλείσει γιατί δεν είναι ανοιχτά όλα τα ορυχεία και θα αναγκαστούμε να χρυσοπληρώνουμε λιγνίτη που θα τον φέρουμε από τα Σκόπια και την Βουλγαρία
    !». Ποιός ήταν κυβέρνηση τα περισσότερα από τα 22 χρόνια που είστε βουλευτής, κ. Λιάνη; Γιατί όλο υποσχέσεις αλλά από πράξεις μηδέν; Επίσης, εξηγήστε μας τι κακό έχει ο «σκοπιανός» λιγνίτης και πόσο ακριβότερος θα είναι από τον εγχώριο; Μήπως θα είναι φθηνότερος τελικά για τον τελικό καταναλωτή; Αν οι 400 οικογένειες που λέτε ζούσαν π.χ. στην Αρκαδία, με τον ίδιο τρόπο θα αντιμετωπίζονταν;
  • «…Εχουμε ψυχροπολεμικά σύνορα με τα Σκόπια. Ότι οι Φλωρινιώτες πηγαίνουν στο Μοναστήρι (Bitola) ακόμα και για να βάλουν βενζίνη, να αγοράσουν παπούτσια και να φτιάξουν τα δόντια τους!… Κάποια στιγμή που δεν είχαμε γυναικολόγο στο νοσοκομείο μερικές γυναίκες πήγαν εκεί για να ξεγεννήσουν.». Δεν αντιλαμβάνομαι τι σας ενοχλεί, φίλτατε. Το ότι οι Μακεδόνες (και όχι μόνο) της μιας πλευράς των συνόρων έχουν τη δυνατότητα να ψωνίζουν φθηνότερα στη Δημοκρατία της Μακεδονίας; Το ότι συναναστρέφονται με ομοεθνείς τους εκεί; Το ότι γυρίζουν την πλάτη σε όλους όσους τους καταδίκασαν επι δεκαετίες σε μια πρωτοφανή απομόνωση, συνεπώς και σε σας;
  • «Η αγορά της πόλης μας έχει νεκρώσει. Οι τράπεζες έγιναν θυρίδες. Τα ταχυδρομεία στα χωριά έκλεισαν.» Κοινώς αποτύχατε.Επιδεκαετίες φέρνατε στη Φλώρινα/Лерин Κρητικούς χωροφύλακες, Πελοποννήσιους δημόσιους υπαλλήλους, φοιτητές από όλες τις γωνιές της Ελλάδας και την Κύπρο για να ενισχύσετε την ελληνικότητα της περιοχής και να εκφοβίσετε τον μακεδονικό πληθυσμό. Τώρα υποχωρείτε άτακτα και μαζί σας παίρνετε και τα σύμβολα της αποτυχίας σας. Μην ανησυχείτε όμως. Στους Μακεδόνες δεν θα λείψουν οι τράπεζες και τα ταχυδρομεία σας. Δεν θα τους λείψετε ούτε εσείς.

Είναι προφανές ότι ο Γιώργος Λιάνης, στο τέλος της πολιτικής του σταδιοδρομίας,επιχειρεί την απέλπιδα προσπάθεια επιδιόρθωσης της υστεροφημίας του. Ο ιστορικός του μέλλοντος, όμως, θα γράψει ότι τα Πρέσπεια δεν αρκούν για να σώσουν έναν άνθρωπο από τον χαρακτηρισμό του απόλυτου πολιτικού τσαρλατάνου. Αν μη τι άλλο, τα μαθήματα που του έκανε ο κορυφαίος  διδάξας του είδους εν Ελλάδι (Ανδρέας Παπανδρέου), έπιασαν τόπο.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

КОЛОНИЗАЦИИ ВО МАКЕДОНИЈА – ΕΠΟΙΚΙΣΜΟΙ ΣΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Του МОРЕ СОКОЛ


Οι –όπου γης- εθνικιστές, και ειδικά των Βαλκανίων, αρέσκονται να “ταξιδεύουν” χιλιάδες έτη πίσω στο χρόνο αναζητώντας ένδοξους προγόνους προκειμένου κρύψουν την ανασφάλειά τους, να επιβεβαιώσουν την ύπαρξή τους και να θεμελιώσουν παράλογα δικαιώματα “ιδιοκτησίας” στην ιστορία σήμερα. Οι γραφικότεροι από αυτούς είναι οι αρχαιόπληκτοι εθνικιστές.

Βασικό γνώρισμα των αρχαιόπληκτων εθνικιστών είναι ότι έχουν πλήρη άγνοια της πρόσφατης ιστορίας των, μόλις, τελευταίων 200 – 300 ετών της περιοχής των Βαλκανίων, παρά την ομολογουμένως εξαιρετική τους ικανότητα να εκτελούν κωμικά μακροβούτια σε «βάθος» 2.000 – 3.000 ετών ανάμεσα σε αρχαίες ασπίδες, τόξα, βέλη, σάρισες και επιγραφές ψάχνοντας να βρουν απαντήσεις σε σύγχρονα ζητήματα.

Για να μάθουμε, λοιπόν, κρίσιμες και σημαντικές λεπτομέρειες από το πρόσφατο παρελθόν της ευρύτερης περιοχής θεώρησα χρήσιμο να σας καταθέσω ορισμένες σκέψεις μου με αφορμή ένα απόσπασμα, σχετικό με τους εποικισμούς που έλαβαν χώρα στην περιοχή της Μακεδονίας κατά τον 20ο αιώνα, από το βιβλίο του Κωνσταντίνου Βακαλόπουλου ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ – ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ Θεσ/νικη 1992.

Στο 11ο κεφάλαιο του βιβλίου και στο 11β (σελ. 526-543) γίνεται παρουσίαση του θεσμικού προγράμματος εκτουρκισμού των εθνικών μειονοτήτων της Μακεδονίας, εκ μέρους των Νεότουρκων, στις αρχές του 20ου αιώνα. Σε αυτό το κεφάλαιο μαθαίνουμε πως οι Νεότουρκοι ξεκίνησαν ήδη από το 1909 μια σειρά νομοθετικών μέτρων ενίσχυσης της παρουσίας Μουσουλμανικών πληθυσμών σε βάρος των Χριστιανικών στην Μακεδονία.

Αυτή η πολιτική εξόντωσης ή/και αφομοίωσης προκάλεσε την συνεργασία των Χριστιανών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (του Οικουμενικού Πατριάρχη Ιωακείμ Γ, του Έξαρχου της Βουλγαρίας και του Πατριάρχη των Γρηγοριανών Αρμενίων) οι οποίοι με κοινό τους υπόμνημα διαμαρτυρήθηκαν σθεναρά προς τη Πύλη (σελ.527).

Ταυτόχρονα, συνεχιζόταν ένας αγώνας επικράτησης ανάμεσα στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και την Βουλγαρική Εξαρχία στα εκκλησιαστικά και εκπαιδευτικά ιδρύματα όλης της Μακεδονίας, με διαιτητή τον Οθωμανό ο οποίος έξυπνα διατηρούσε διχασμένο το ποίμνιο των Χριστιανών ήδη από το 1870 όταν ιδρύθηκε η Βουλγαρική Εξαρχία.

Παράλληλα, οι Νεότουρκοι στα πλαίσια του προγράμματος εκτουρκισμού των εθνικών μειονοτήτων της Μακεδονίας, έφεραν προς ψήφιση νόμους για το καθεστώς που θα ίσχυε σε εκκλησίες,  σχολεία, στράτευση των Χριστιανών με σκοπό την υποχρεωτική εκμάθηση της Τουρκικής ως εθνικής γλώσσας στη λειτουργία των δικαστηρίων και των συμβουλίων στα σαντζάκια, τα βιλαέτια κ.α.

Όλα τα παραπάνω –όπως μας τα μεταφέρει ο κ. Βακαλόπουλος- εκτός από την διαίρεση των Χριστιανών απέβλεπαν και στον εκτουρκισμό των εθνικών μειονοτήτων. Το σημαντικότερο όμως μέτρο –κατά την γνώμη μου– που εφαρμόστηκε για την εδραίωση της κυριαρχίας τους ήταν ο ΕΠΙΚΟΙΣΜΟΣ της Μακεδονίας με μουσουλμανικούς πληθυσμούς.

Διαβάζουμε στη σελ. 539 του εν λόγω βιβλίου: «Κύριος στόχος των Νεότουρκων υπήρξε τώρα η οριστική επίλυση του Μακεδονικού ζητήματος. Μάλιστα, μετά την υπογραφή του αυστροτουρκικού πρωτοκόλλου και την παραίτηση της Τουρκίας από τα κυριαρχικά της δικαιώματα στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, το Νεοτουρκικό κομιτάτο (σημ.επιτροπή) “Ένωση και Πρόοδος” εξέταζε τη δυνατότητα μαζικής μετανάστευσης, των συμπαγών μουσουλμανικών πληθυσμών των δύο παραπάνω επαρχιών (σημ. Βοσνίας και Ερζεγοβίνης), στη Μακεδονία και την εγκατάστασή τους σε παραμεθόριες περιοχές κυρίως στα σύνορα προς την Βουλγαρία και την Ελλάδα».

Και στη σελ. 540: «Ύστερα από αλλεπάλληλες διαβουλεύσεις η επιτροπή αποφάσισε, ανάμεσα σ’ άλλα, να υποχρεωθούν οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί να συνδράμουν τους ομόδοξούς τους και να προκληθεί αθρόα μετανάστευση συμπαγών μουσουλμανικών πληθυσμών (περίπου 1.200.000 κατοίκων) όχι μόνο από την Βοσνία και την Ερζεγοβίνη, αλλά και από την Βουλγαρία, την Σερβία και την Τουρκία κυρίως προς την Μακεδονια, για να γίνει αισθητή η αριθμητική υπεροχή του μουσουλμανικού στοιχείου, να εξαναγκασθεί κάθε Τούρκος γαιοκτήμονας της Μακεδονίας ν’ αντικαταστήσει τους καλλιεργητές του με μουσουλμάνους μετανάστες, να παραχωρηθούν σ’ αυτούς οι δημόσιες γαίες ή να διανεμηθούν αγροτικές εκτάσεις.

Έτσι, το πρόγραμμα της εθνολογικής αλλοίωσης του μακεδονικού χώρου άρχισε από τα μέσα περίπου του 1910 να έχει θλιβερές επιπτώσεις για το χειστιανικό στοιχείο της Μακεδονίας. Τον Δεκέμβριο του 1919 είχαν ήδη εγκατασταθεί στο βιλαέτι της Θεσσαλονίκης 2.300 μουσουλμανικές οικογένειες (οι επωνομαζόμενοι «Muhadjirs-Μουχατζζίρς ή Ματζζίρι»)… Η σπουδαιότερη εγκατάσταση Βόσνιων μεταναστών έγινε στον καζά Κατερίνης, στο Ελευθεροχώρι 1.200 οικογένειες … ενώ άλλοι μουσουλμάνοι εγκαταστάθηκαν στο Αρκουδοχώρι Βέροιας, στο Γιουντζιλάρ (Κύμηνα) Θεσ/νικης, στο Κουτούγκερι Βοδενών, στο Γκιούλμπασή, στο Πετρίτσι, στο Κριβολάκ, στα Βασιλικά Θεσ/νικης … »

Αυτά τα ενδιαφέροντα –ανάμεσα σε πολλά άλλα- γράφει ο κ. Βακαλόπουλος στο προαναφερθέν βιβλίο του. Κάθε καλόπιστος αναγνώστης αντιλαμβάνεται τον πλήρη σχεδιασμό για εκτουρκισμό της Μακεδονίας εκ μέρους των Νεότουρκων το 1910. Τελικά το σχέδιο εκτουρκισμού δεν ολοκληρώθηκε εξαιτίας του Α’ Βαλκανικού Πολέμου ο οποίος ξέσπασε δύο χρόνια αργότερα, το 1912.

Αναρωτηθείτε, λοιπόν, ποιά θα ήταν η κατάσταση σήμερα στον ευρύτερο μακεδονικό χώρο, εάν αυτό το σχέδιο εποικισμού είχε ξεκινήσει όχι το 1910 αλλά το 1850, οπότε θα είχαν μπροστά τους 60 ολόκληρα χρόνια (μέχρι το 1910) για την ολοκλήρωσή του; Ποιά θα ήταν η εθνολογική σύνθεση της Μακεδονίας σήμερα, το 2011;

Όμως ας αφήσουμε τα “εαν”, άλλωστε με τα “εαν” δεν γράφεται η ιστορία, κι ας εξετάσουμε με ρεαλισμό τα όσα, τελικά, έγιναν.

Κατ’ αρχάς διαπιστώνουμε, από τα παραπάνω, πως αυτός που είχε στα χέρια του την εξουσία “έφτιαχνε” την σύνθεση του πληθυσμού στη Μακεδονία κατά το δοκούν μέσω εποικισμών. Είναι προφανές ότι η “συνταγή” του εποικισμού με την μετακίνηση πληθυσμών -βίαιη ή μη- ήταν γνωστή από παλιά. Απλά ο κάθε “μάγειρας” αποφάσιζε τι “φαΐ” θα έφτιαχνε και πως θα το “σερβίριζε”.

Μήπως έτσι, με εποικισμούς, δεν φτιάχτηκαν τα περισσότερα εθνικά κράτη στη περιοχή μας μετά το 1912; Έτσι δεν οικοδομήθηκε η Τουρκία; η Βουλγαρία; η Σερβία; η Ελλάδα;

Τυχαία, άραγε, ξεριζώθηκαν οι Χριστιανοί από την Τουρκία και οι Μουσουλμάνοι από την Μακεδονία;

Το σχέδιο εποικισμού της Μακεδονίας που δεν πρόλαβαν να ολοκληρώσουν οι Νεότουρκοι το 1910 το πέτυχαν σε μεγάλο βαθμό οι Έλληνες τα επόμενα χρόνια. Από την επαύριον της λήξης των Βαλκανικών πολέμων η χώρα μας, η Ελλάδα, επιδόθηκε σε έναν συνεχή εποικισμό κυρίως των επαρχιών των Νέων Χωρών (Βόρεια Ελλάδα) τις οποίες προσάρτησε το 1912.

Αυτός ο εποικισμός συνεχίστηκε μέχρι το πρόσφατο παρελθόν όχι μόνον στον ελλαδικό χώρο αλλά και στην Κύπρο με την γνωστή διαδικασία “ελληνοποίησης” κατοίκων της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

Συμπεραίνουμε, λοιπόν, ότι μέχρι και σήμερα ακολουθούνται οι ίδιες λογικές εποικισμού κι ας μη βιαστούν κάποιοι να μας χαρακτηρίσουν υπερβολικούς, ούτε να τους ενοχλεί ο όρος “εποικισμός”. Ομολογουμένως πρόκειται για διαχρονικό σχέδιο εποικισμού.

Δεν μπορεί να χρησιμοποιούν στην Ελλάδα τον όρο “εποικισμό” με αρνητική έννοια όταν το κάνουν άλλες χώρες ενώ όταν κάνει τα ίδια η πατρίδα μας τον μετατρέπουν στον ηπιότερο όρο “παλιννόστηση”. Περί εποικισμού πρόκειται, νέτα σκέτα. Άλλωστε, μην ξεχνάμε ότι για τις ανάγκες του εποικισμού μετά το 1922 είχε συσταθεί επισήμως από το ελληνικό κράτος ειδική διεύθυνση με την επωνυμία “Γενική Διεύθυνση Εποικισμού Μακεδονίας-Θράκης”.

Για όσους ενδιαφέρονται να μελετήσουν περαιτέρω και σε βάθος το μακρόπνοο ελληνικό σχέδιο εποικισμού ειδικά των “ευαίσθητων” περιοχών καταθέτουμε στη κρίση τους απόσπασμα από επιστολή ντοκουμέντο, καθώς, και άρθρο εφημερίδας στα οποία αποτυπώνονται οι σκέψεις και τα σχέδια του Ελ. Βενιζέλου για εποικισμό του ελλαδικού χώρου ήδη από το 1914, αρκετά χρόνια πριν το 1922 όταν άρχισε να εφαρμόζεται. Τα βρήκαμε στο βιβλίο του Γεωργίου Πετσίβα «Ο νέος Μακεδονικός Αγών» Αθήνα 2008 σελ. ιθ.

ΣΚΕΨΕΙΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΣ.

Σε επιστολή που έστειλε ο Ελευθέριος Βενιζέλος στο Ρουμάνο πολιτικό Ιονέσκου στο τέλος του 1914, προβλέποντας φαίνεται τις ανακατατάξεις που θα σημειωθούν στην περιοχή από τον μεγάλο πόλεμο στην Ευρώπη , υπογράμμιζε: «…ένεκα της διασποράς των εν Τουρκία ζώντων εκατομμυρίων Ελλήνων. Ο εθνικός όγκος των Βουλγάρων είναι μικρότερος των 5.000.000 ψυχών. Ο Ελληνικός εθνικός όγκος είναι μεγαλύτερος κατά 70%. Δια τον μείζονα τούτον εθνικόν όγκον , όστις μοιραίως είναι προορισμένος να συγκεντρωθεί εντός των ορίων του ελευθέρου βασιλείου, αξιούμεν έδαφος το οποίον να μην είναι μικρότερον του Βουλγαρικού» [Ιστορικό Αρχείο Ελευθερίου Βενιζέλου Ι/35/1.]

Λίγα χρόνια αργότερα μετά το τέλος του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου και την έκρηξη της Σοβιετικής επανάστασης διαβάζουμε στην εφημερίδα “Ελεύθερος Τύπος” της 5-7-1920 σελ.3 στήλη 5η: « Ο κ. Υπουργός της Συγκοινωνίας συνειργάσθη χθες μετά του κ. Υπουργού της Περιθάλψεως επί του ζητήματος της εγκαταστάσεως των Καυκασίων προσφύγων εν Μακεδονία».

Ας ξαναδιαβάσουμε την σκέψη του Βενιζέλου

‘’Δια τον μείζονα τούτον εθνικόν όγκον , όστις μοιραίως είναι προορισμένος να συγκεντρωθεί εντός των ορίων του ελευθέρου βασιλείου ‘’

Εύλογα προκύπτουν ορισμένα ερωτήματα:

- Αλήθεια, πως από το 1914 ο Εθνάρχης προέβλεπε την Μικρασιατική καταστροφή;

- Πώς, από το 1920, υπήρχαν προγράμματα ‘εγκατάστασης Καυκασίων εν Μακεδονία’;

- Τυχαία άραγε βάδιζε προς Άγκυρα ο Ελληνικός Στρατός;

- Τυχαία ο Βενιζέλος ζήτησε από τον Κεμάλ η “ανταλλαγή” πληθυσμών να είναι υποχρεωτική;

- Τυχαία πρότεινε “τον σφαγέα” Κεμάλ για Νόμπελ ειρήνης το 1930;

- Τυχαία μεγάλο τμήμα των Χριστιανών της Μικράς Ασίας και το σύνολο σχεδόν των Ποντίων οδηγήθηκε στη Μακεδονία;

- Τυχαία υπογράφτηκε με Βουλγαρία συνθήκη για οικονομική αποζημίωση των “ανταλλαγέντων” που κράτησε μέχρι το 1930 περίπου;

- Τυχαία η “διασπορά” του μεγαλύτερου μέρους των προσφύγων στους ευαίσθητους νομούς της Βόρειας Ελλάδος;

- Τυχαία και η δημιουργία “μικτών” χωριών;

- Τυχαία η διανομή γαιών και η πολιτική (τίτλων) της ΔΑΠ σε βάρος των γηγενών κατοίκων;

- Τυχαία άραγε γαλουχείται η τρίτη και τέταρτη γενιά προσφύγων στην Μακεδονία με απόψεις αποκλειστικών απογόνων του Μεγαλέξανδρου έτοιμων να την υπερασπιστούν από άλλους απόγονους –που και αυτοί γαλουχούνται σαν οριντζινάλ;

ΤΥΧΑΙΑ; ΟΧΙ βέβαια! Και σχεδιασμοί υπήρξαν και εποικισμοί υπήρξαν με κύριο στόχο την αλλοίωση και αραίωση των γηγενών Μακεδόνων.

Πιστεύω πως πρέπει με ψυχραιμία να δούμε τα ιστορικά πρόσφατα γεγονότα και να σκεφτούμε πως κάθε άνθρωπος που σήμερα ζει και εργάζεται στη Μακεδονία είναι απόγονος όχι των Μεγαλέκων αλλά των πατεράδων μας των παππούδων μας και των προπαππούδων μας που σ’ αυτό το κομμάτι των Βαλκανίων έζησαν μεγάλες αλλαγές, πολέμους, ανακατατάξεις. Πλήρωσαν βαρύ τίμημα ΑΠΑΝΤΕΣ. Οι μυλόπετρες της Ιστορίας άλεσαν ανθρώπους, χωριά, πολιτισμούς.

Είναι κρίμα που σήμερα στη πατρίδα μας- δυστυχώς και στις γειτονικές χώρες- οι Εθνικιστικές κορώνες είναι στα χείλη θεσμικών παραγόντων (Υπουργών, Βουλευτών, Μητροπολιτών, δημοσιογράφων, καθηγητάδων) οι οποίοι συντηρούνται από μεγάλα λόγια, από αρχαιοπληξία και θεωρίες συνομωσίας.

Κάθε άνθρωπος, κάθε λαός όμως έχει την ιστορία του έτσι όπως την διαμόρφωσαν και την επέβαλαν οι δυνατοί και έτσι όπως μπόρεσε να σταθεί καθένας στα πόδια του. Χρειάζεται σεβασμός, γνώση και σκέψη για να μην βρίσκουν φιλικά ώτα οι κραυγές των αρχαιόπληκτων εθνικιστών.

МОРЕ СОКОЛ,  СОЛУН

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ЧИФЛИЏИК – ΤΣΣΙΦΛΙΤΖΖΙΚ

Σε προηγούμενα τεύχη, παρουσιάστηκαν μακεδόνικα χωριά, τα οποία είτε είναι «ζωντανά», είτε λόγω διωγμών και καταστροφών στο παρελθόν, σήμερα δεν υπάρχουν. Στο τεύχος αυτό, θα γίνει αναφορά για ένα από τα πολλά χωριά, τα οποία αν και συνέχισαν να υπάρχουν, άλλαξε η σύνθεση του πληθυσμού τους, μετά από εγκατάσταση άλλων πληθυσμών, με αποτέλεσμα να υπάρχουν λίγοι Μακεδόνες ή και καθόλου.

Ένα τέτοιο χωριό είναι και το Чифлиџик-Τσσίφλιτζζικ (μετονομάστηκε σε Στρυμονοχώρι το 1926).

Βρίσκεται σε υψόμετρο 50 μέτρων, δίπλα στον ποταμό Струма-Στρούμα (Στρυμώνας), κοντά στις παρυφές του βουνού Беласица-Μπελάσιτσα (Μπέλες), στη βόρεια πλευρά του γόνιμου κάμπου του Сер-Σερ (Σερρών). Διοικητικά ανήκει στη Околија Демирхисар-οκόλια Ντεμίρχισαρ (επαρχία Σιδηροκάστρου) και σ’αυτό ζουν περίπου 400 κάτοικοι. Συνορεύει βόρεια με το χωριό Драготин-Ντράγκοτιν (Προμαχώνας), νότια με τα χωριά Латрово-Λάτροβο (Χορτερό) και Спатово-Σπάτοβο (Κοίμηση), ανατολικά με το Радово-Ράντοβο (Χαρωπό) και δυτικά με το χωριό Мрсна-Μ’ρσνα (Γόνιμο), το οποίο είναι και το χωριό καταγωγής ενός από τους μεγαλύτερους Μακεδόνες ηθοποιούς, του Ристо Шишков-Ρίστο Σσίσσκοβ.  Το χωριό αποτελούσε παλαιότερα ένα σημαντικό σταυροδρόμι, επειδή από κοντά του περνούσε η σιδηροδρομική γραμμή Солун-Истамбул / Θεσσαλονίκη-Κωνσταντινούπολη και επίσης συνδεόταν σιδηροδρομικά και με την Σόφια της Βουλγαρίας. Το ίδιο συμβαίνει περίπου και σήμερα. Το χωριό συνδέεται άμεσα με την διεθνή οδό Βουλγαρίας-Ελλάδας, η οποία συνεχίζει και μέχρι την Τουρκία. Αυτά τα πλεονεκτήματα επιτρέπουν την επαφή του χωριού με σημαντικά οικονομικά, εμπορικά, πολιτιστικά κέντρα, όπως το  Солун-Σόλουν (Θεσσαλονίκη), Кукуш-Κούκουςς (Κιλκίς), Сер-Σερ (Σέρρες), Драм-Ντραμ (Δράμα) και άλλα.

Το χωριό δημιουργήθηκε την περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας. Εκείνον τον καιρό, οι αγάδες και οι μπέηδες έκαναν σάραϊ και τσιφλίκια στα γονιμότερα και ομορφότερα μέρη. Έτσι, με την αύξηση του αριθμού των τσιφλικιών, αυξανόταν και ο αριθμός των Μακεδόνων εργατών-αγροτών που απασχολούνταν εκεί και με τον τρόπο αυτό, γεννιούνταν πολλές φορές ολόκληρα χωριά. Το ίδιο συναίβει και με το Τσσίφλιτζζικ. Σύμφωνα με μαρτυρίες γεροντότερων κατοίκων, οι περισσότεροι από αυτούς εκδιωγμένοι, το χωριό δημιουργήθηκε την περίοδο 1800-1810. Στις αρχές εκεί εγκαταστάθηκαν εννέα μακεδόνικες οικογένειες, αλλά το χωριό συνεχώς μεγάλωνε και έτσι το 1900 είχε περίπου 180 κάτοικους, όλοι εθνικά Μακεδόνες, το 1913, 208 κάτοικοι, το 1920, 329 κάτοικοι. Μετά το τέλος του ελληνο-τουρκικού πολέμου (1922) και την «εθελοντική» ανταλλαγή πλυθησμών με ταξύ των δύο κρατών, στο χωριό εγκαταστάθηκαν 433 πρόσφυγες από τον Πόντο και έτσι η εθνική σύνθεση έγινε πλέον μικτή, αυξάνοντας τον αριθμό των κατοίκων, οι οποίοι σύνφωνα με την απογραφή του 1928, ανέρχονταν στους 738. Μέχρι και τις αρχές του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου, οι κάτοικοι αριθμούσαν 920.

Την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με την συνεχή εξάπλωση του χωριού, οι Μακεδόνες αποφάσισαν να υψώσουν δικό τους ναό. Έτσι, συγκεντρώνοντας μεταξύ τους χρήματα, πλήρωσαν όλα τα έξοδα οικοδόμησης και όλοι μαζί εργάστηκαν εθελοντικά στην υλοποίηση του έργου. Ο ναός αφιερώθηκε στον Свети Јован-Σβέτι Γιόβαν (Άγιο Ιωάννη) και οι εικόνες παραγγέλθηκαν από τους φημισμένους αγιογράφους του Дебар-Ντέμπαρ (πόλη της Δηοκρατίας της Μακεδονίας).

Όπως και σε όλη τη Μακεδονία, έτσι και στο Чифлиџик, την περίοδο της τουρκοκρατίας, η ζωή ήταν δύσκολη. Οι βασανισμοί και οι εκμεταλεύσεις του λαού από τους μπασιμποζούκους ήταν ένα καθημερινό θέαμα. Σταδιακά όμως, οι χωρικοί άρχισαν να οργανώνονται με σκοπό την άμυνά τους. Σύντομα οργανώθηκαν και από το ΒΜΡΟ. Υπέυθυνος του χωριού είχε τοποθετηθεί ο Костадин Мавраков-Κόνσταντιν Μαβράκοβ, ενώ στο χωριό και στην γύρω περιοχή, πολύ συχνά κινούνταν και ο μεγάλος Μακεδόνας Βόιβοντα Јане Сандански-Γιάνε Σάντανσκι.

Μετά το τέλος των Βαλκανικών πολέμων (1912-1913) και το διαμελισμό της Μακεδονίας μεταξύ της Ελλάδας, Βουλγαρίας και Σερβίας, το χωριό εντάχθηκε στην σύνθεση του Βασιλείου της Ελλάδας, κοντά στα σύνορα με τη Βουλγαρία. Κατα τη διάρκεια του Πρώτου Παγκόσμιου πολέμου (1914-1918), η γραμμή του «Μακεδόνικου Μετώπου», με την οποία διαχωρίζονταν οι δύο εμπόλεμες πλευρές, Αντάντα και Κεντρικές Δυνάμεις, περνούσε μόλις τρία χιλιόμετρα νότια του χωριού. Μετά το τέλος αυτού του πολέμου, τα σύνορα πλέον σταθεροποιήθηκαν.

Την περίοδο του ελληνοτουρκικού πολέμου, από το Τσσίφλιτζζικ επιστρατεύτηκαν 14 Μακεδόνες, από τους οποίους οι έξι σκοτώθηκαν. Μετά το τέλος αυτού του πολέμου, έγιναν δημογραφικές αλλαγές, με άσχημες συνέπειες για το μακεδόνικο λαό. Μετά τις αλλαγές αυτές, η σύνθεση του πληθυσμού του χωριού, έλαβε την εξής αναλογία: 65% νεοεγκατεστημένοι και 35% γηγενείς-Μακεδόνες. Χρησημοποιώντας την αναλογία αυτήκαι την πολιτική του ελληνικού κράτους, οι νεοεγκατεστηθέντες άρχισαν μετα βίας να αρπάζουν χωράφια, ζωντανά και άλλα αγαθά, από τους Μακεδόνικο πληθυσμό.

Ο επόμενος πόλεμος όπου επιστρατεύτηκαν Μακεδόνες από το Чифлиџик, ήταν ο ελληνο-ιταλικός πόλεμος (1940). Συνολικά επιστρατεύτηκαν 22 Μακεδόνες και ακόμη τέσσερις επιστρατεύτηκαν την επόμενη χρονιά κατα τη διάρκεια της γερμανικής επίθεσης στην Ελλάδα. Την περίοδο του Δευτέρου Παφκοσμίου πολέμου, το χωριό βρισκόταν υπο τη βουλγαρική κατοχική ζώνη και τότε περίπου τριάντα μακεδόνικες οικογένειες με 130 άτομα, επέστρεψαν στο πατρικό τους χωριό από τη Βουλγαρία, όπου είχαν εκδιωχθεί νωρίτερα, ενώ όλοι οι κάτοικοι ποντιακής καταγωγής, εκτός δύο οικογενειών, εγκατέλειψαν το χωριό. έτσι το Τσσίφλιτζζικ, στις αρχές του 1941, αριθμούσε 530 κατοίκους, στη μεγάλη τους πλειοψηφία Μακεδόνες. Μετά το τέλος του πολέμου, οι ποντιακής καταγωγής κάτοικοι επέστρεψαν στο χωριό, ενώ μεγάλος αριθμός Μακεδόνων (60%), λόγω της τρομοκρατίας που επικρατούσε από τις ελληνικές αρχές και τους υπόλοιπους κατοίκους, αναγκάστηκαν και πάλι να εγκαταλείψουν τα πάτρια εδάφη.  Επίσης, και κατα τη διάρκεια του Εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα, οι κάτοικοι συμμετείχαν στον αγώνα για τα δίκαιά τους και πολλοί από αυτούς χάθηκαν. Και πάλι στο τέλος οι Μακεδόνες υπέφεραν τις συνέπειες. Μεγάλο μέρος των εναπομείναντων εκδιώχθηκε ή αναγκάστηκε να καταφύγει σε γειτονικές χώρες.

Λόγω του γόνιμου εδάφους, η γεωργία ήταν από πάντα ανεπτυγμένη. Οι κάτοικοι ήταν οικονομικά σε πολύ καλό επίπεδο. Οι καλλιέργειες περιελάμβαναν καλαμπόκι, σιτάρι, κριθάρι, βρώμη, βαμβάκι και σε μικρότερες ποσότητες παπαρούνα, φασόλι, σουσάμι, πατάτες κτλ. επίσης ανάπτυξη υπήρχε και στην κτηνοτροφία, κυρίως στην εκτροφή προβάτων.

Το χωριό σήμερα θα ήταν ένα μεγάλο χωριό, αλλά λόγω των «δημοκρατικότατων» αποφάσεων των ελληνικών αρχών, οι Μακεδόνες κάτοικοί του, ζουν σήμερα κυρίως στη Βουλγαρία και τη Δημοκρατία της Μακεδονίας, χωρίς δικαίωμα επιστροφής.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

АЛЕКСАНДАР ТУРУНЏЕВ ΑΛΕΞΑΝΤΑΡ ΤΟΥΡΟΥΝΤΖΖΕΒ (1872 – 1905)

Στην πλειάδα Μακεδόνων επαναστατών που έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία και τα δίκαια του μακεδόνικου λαού, εξέχουσα θέση κατέχει και ο θρυλικός Александар Турунџев. Ήταν ένας από τους γνωστότερους Βόιβοντες της Εσωτερικής Μακεδόνικης Επαναστατικής Οργάνωσης (ВМРО) στο Λέρινσκο-περιοχή Φλώρινας, ο οποίος άφησε βαθιά χνάρια στη μνήμη των Μακεδόνων, οι οποίοι του σύνθεσαν πολλά τραγούδια, αφηγήθηκαν ηρωικές ιστορίες, φράσεις οι οποίες μεταφέρθηκαν από γενιά σε γενιά.

Γεννήθηκε το 1872 στο χωριό Екши Су (Горно Врбени)-Έκσσι Σου (Γκόρνο Β’ρμπενι)-Ξυνό Νερό, Леринско-Φλώρινας. Στις αρχές της επαναστατικής του δράσης ήταν μέλος αντάρτικης ομάδας και έπειτα έγινε μέλος και του ΒΜΡΟ, όπου εντάχθηκε πολύ νέος, καταρχήν ως κόμιτα και μετέπειτα ως βόιβοντα. Κατα τη διάρκεια της Επανάστασης του Ίλιντεν, με την τσσέτα του (ένοπλη ομάδα), συμμετείχε ενεργά σε όλες τις μάχες στην περιοχή του Λέρινσκο-Φλώρινας.

Κατα τη διάρκεια του αγώνα του, ο Τούρουντζζεβ, τακτικά επισκέπτονταν τα χωριά του Λέρινσκο και κάποια από τα χωριά της Ντόλνα Πρέσπα και της Μπίτολα. Ήταν πολύ αγαπητός στο λαό, λόγω της γενναιότητάς του και της μεγάλης επιθυμίας του για απελευθέρωση του λαού του. Εκτός αυτού, ήταν δυνατός άντρας, γεροδεμένος, ψηλός, με μακριά μαλλιά και μεγάλη γενειάδα, πλατύ μέτωπο και γερακίσιο βλέμμα. Παντού τον υποδέχονταν εγκάρδια, επειδή μαζί με τους συντρόφους του, είχε απαλλάξει την περιοχή από τους βασανιστές του μακεδόνικου λαού, υπεύθυνους για τις βιαιότητες και τις ληστείες και με τη δράση του δεν επέτρεπε σε νέους τέτοιους να εμφανιστούν.

Μετά την απόφαση του ВМРО για ξεσηκωμό στο Συνέδριο του Солун-Θεσσαλονίκης (Ιανουάριος 1903) και την επιβεβαίωση αυτής από το Συνέδριο στο Смилево-Σμίλεβο, χωριό της Μπίτολα (Μάης 1903), ο Турунџев έλαβε καθήκοντα να αναδιοργανώσει το χωριό του και να το προετοιμάσει για την Επανάσταση. Εκπαίδευσε πολλούς συγχωριανούς του στην τέχνη του πολέμου, νέους 20-25 ετών και άνω και έπειτα έκαναν δοκιμαστικές μάχες. Εκπαίδευσε περίπου 230 άτομα.

Κατα την Επανάσταση του Ίλιντεν, στην περιοχή του Λέριν, σύμφωνα με τις διαταγές του Συνεδρίου, οι μάχες δίνονταν με αντάρτικο τρόπο. Μάχονταν μόνο οι τσσέτες των Βόιβοντι και οι χωρικοί έμειναν στα χωριά τους, περιμένοντας να βοηθήσουν εάν χρειαζόταν. Επιστρατεύτηκαν μόνο 500 χωρικοί, από τους οποίους οι 100 περίπου ήταν από το χωριό του Αλεξάνταρ, το Β΄ρμπενι.

Ο οθωμανικός στρατός συνέθεσε λεπτομερές σχέδιο για αντεπίθεση στους Μακεδόνες επαναστάτες και τις πολεμικές τους ομάδες. Για να εμποδίσουν την παραπέρα ενδυνάμωση της κίνησης στο Λέρινσκο, οι οθωμανικές αρχές του βιλαετίου της Μπίτολα, αποφάσισαν να εγκαταστήσουν ένοπλη μονάδα στο χωριό του Турунџев, η οποία και κατέφθασε με το διοικητή της στις 14 Νοεμβρίου 1903. Η παρουσία όμως του στρατού δεν φόβισε τα μέλη του ΒΜΡΟ στο θρυλικό Екши-Су, ούτε και σταμάτησε την οργανωτική δραστηριότητα του ηρωικού του γιου Александар Турунџев, ο οποίος ξεκίνησε με την ανανέωση του δικτύου της περιοχής, όλο και πιο αγαπητός, ιδιαίτερα μετά την επίσκεψη από τον Даме Груев-Ντάμε Γκρούεβ, γενικό διοικητή της ευρύτερης περιοχής και του υπαρχηγού του, βόιβοντα Ѓорѓи Сугарев-Γκιόργκι Σούγκαρεβ. Δεν υπέκυψε στην προσφορά αμνηστείας από πλευράς του Σουλτάνου, αλλά σύντομα προδώθηκε από έναν ύπουλο, πληρωμένο χαφιέ, ο οποίος καταχράστηκε την επιστοσύνη του.

Η προδοσία έλαβε μέρος στο χωριό Ајтуш-Άιτουςς (Леринско-Φλώρινας), κατα τη διάρκεια των εργασιών για την ανανέωση του επαναστατικού δικτύου. Ήταν τέλη του 1904, όταν προδόθηκε από τον Митре Гинков-Μίτρε Γκίνκοβ. Η προδοσία έγινε με τον εξής τρόπο: ο Τουρούντζζεβ έφτασε στο Ајтуш. Ήδη η προδοσία είχε ξεκινήσει νωρίτερα. Γνωρίζοντας το θάρρος και τη γενναιότητα του Αλεξάνταρ, τα πάντα οργανώθηκαν με ακρίβεια. Ο Βόιβοντας φιλοξενήθηκε από «πιστό» φίλο και όταν αποκοιμήθηκε, ο «φίλος» ειδοποίησε τις οθωμανικές αρχές ότι όλα είναι έτοιμα και ότι ο Τουρούντζζεβ κοιμάται. Αμέσως κατέφθασε στρατός. Ο «φίλος» άνοιξε αθόρυβα την πόρτα και δεκαριά στρατιώτες χύμηξαν πάνω στον Βόιβοντα, τον έδεσαν και τον μετέφεραν στις ξακουστές φυλακές της Μπίτολα. Η τσσέτα του, επίτηδες, είχε εγκατασταθεί από τον «φίλο» σε άλλα σπίτια του χωριού. Το δεξί χέρι του Турунџев, ο  Кокончев-Κοκόντσσεβ, έμεινε πιστός στις διαταγές του αρχηγού του και μετέφερε τους άντρες στην περιοχή του Костур-Καστοριάς, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή για επέμβαση, την οποία όμως ο παλυάριθμος οθωμανικός στρατός δεν επέτρεψε.

Αιχμαλωτίστηκε και μεταφέρθηκε στις φυλακές. Εκεί βασανίστηκε αφάνταστα επι ένα χρόνο. Επειδή αποτελούσε το φόβο και τον τρόμο των Οθωμανών, οι αρχές των φυλακών αποφάσισαν να μη βγει ζωντανός από την απομόνωση.  Τον βασάνιζαν, του έβαζαν ξυλαράκια στα νύχια, τον έκαιγαν με πυρωμένο σίδερο, για να πει ποιοί ήταν οι συνεργάτες του στην Μπίτολα. Η απάντησή του ήταν πάντα μία: «Битола ја познавам, во Битола никого не познавам-Την Μπίτολα την ξέρω, στην Μπίτολα κανέναν δεν ξέρω». Ο Турунџев άντεξε όλα τα βασανιστήρια χωρίς να παρακαλέσει για οίκτο. Πολλές φορές λόγω του αφόρρητου πόνου λιποθυμούσε και κάποιες φορές προσπάθησε να αυτοκτονήσει. Η φύλαξή του έγινε ακόμα μεγαλύτερη. Αλυσίδες στα χέρια και στα πόδια, όπως και στο λαιμό. Όταν κατάλαβαν ότι δεν θα καταφέρουν να του αποσπάσουν τίποτα, οι αρχές ετοίμασαν, μέσω του Στρατοδικείου, δικαστική διαδικασία. Το δικαστήριο τον καταδίκασε σε θάνατο και η ποινή εκτελέστηκε με δημόσιο κρέμασμα σε μια πλατεία της Μπίτολα, το Ατ-παζάρ, στις 29 Αυγούστου 1905. Αυτό το μακάβριο γεγονός φυλάχτηκε και σε φωτογραφία, η οποία έμεινε απόδειξη του θάρρους αυτού του γενναίου Βόιβοντα, του Александар Турунџев, ο οποίος πριν κρεμαστεί, φώναξε: «Македонија ќе биде слободна-Η Μακεδονία θα απελευθερωθεί!».

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ТОДОРА АНАСТАСОВА – СКОРНА ΤΟΝΤΟΡΑ ΑΝΑΣΤΑΣΟΒΑ – ΣΚΟΡΝΑ (1922 – 1948)

Την περίοδο των εννιάχρονων πολεμικών συγκρούσεων στην Ελλάδα (1940-49), μια από τις πλέον εξέχουσες Μακεδόνισσες, η οποία και έδωσε τη ζωή της για τα εθνικά δικαιώματα και την ελευθερία του λαού της, ήταν και η Тодора Анастасова-Τοντόρα Αναστάσοβα. Καταγόταν από φτωχή οικογένεια του χωριού Нестрам –Νέστραμ (Νεστόριο Καστοριάς), όπου και γεννήθηκε το 1922. Πριν από την αρχή του ιταλο-ελληνικού πολέμου, η Τοντόρα, το 1938, μαζί με άλλες συγχωριανές της, εντάχθηκε στην οργάνωση νεολαίας ΟΚΝΕ και μετά την αρχή αυτού του πολέμου το 1940, δραστηριοποιήθηκε στην συγκέντρωση και αποθήκευση των εγκατελειμένων όπλων του ελληνικού στρατού, μετά την υποχώρησή του. Κράτησε ένα όπλο και για τον εαυτό της.

Κατα τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, στις 22 Μαρτίου 1942, ο ιταλικός στρατός με τη βοήθεια τοπικών χαφιέδων, μπήκε στο Нестрам-Νέστραμ με σκοπό την ανακάλυψη των κρυμμένων όπλων. Παρόλες τις απειλές, οι κάτοικοι δεν παρέδωσαν τα όπλα και έτσι εκατό περίπου από αυτούς συλλήφθηκαν και βασανίστηκαν φοβερά. Δώδεκα από αυτούς τους χωρικούς, μεταξύ τους και η Τοντόρα, την ίδια μέρα μεταφέρθηκαν στις αθηναϊκές φυλακές «Αβέρωφ», αλλά λόγω ελλειπών αποδεικτικών στοιχείων, η Τοντόρα μαζί με την Евгенија Кирјакова-Εβγκένια Κιριάκοβα, αφέθηκαν ελεύθερες. Έπειτα από αυτό το γεγονός, επέστρεψαν στο χωριό τους και ενεργά εντάχθηκαν στο αντιφασιστικό κίνημα. Συμμετείχε σε όλες τις δράσεις εναντίων του φασιστικού κατακτητή, πολεμώντας πλάι πλάι με τους υπόλοιπους αγωνιστές, πάντα με το όπλο στο χέρι.

Κατα τη διάρκεια του 1944 και μέχρι το τέλος της κατοχής και την αποχώρηση των φασιστών από τη χώρα, η Тодорка ενεργά και με θυσίες, αγωνίστηκε για την ελευθερία του λαού της. Πλέον ως πολιτικός οργανωτής και  ένας από τους ηγέτες του κινήματος της περιοχής, έδωσε τα πάντα για τον αγώνα: την περιουσία της, το σπίτι της, τους δικούς της, αλλά ποτέ δεν έχασε την ελπίδα, αντιθέτως, συνέχισε τον αγώνα και κατα τη διάρκεια του Εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα. Τον Ιανουάριο του 1945, ως εκπρόσωπος της νεολαίας του Костурско-περιοχής Καστοριάς, συμμετείχε στο Πανελλήνιο Συνέδριο της ΕΠΟΝ στο Солун-Θεσσαλονίκη.

Την περίοδο πριν την επίσημη έναρξη του Εμφυλίου πολέμου, η Τοντόρα συμμετείχε σε όλες τις διαμαρτυρίες, οργανωμένες από πλευράς ΚΚΕ και ΕΑΜ, εναντίων της τρομοκρατίας από την ελληνική δεξιά. Τον Σεπτέμβριο του 1946, η Αναστάσοβα ήταν μια από τις πρώτες γυναίκες στο Κόστουρσκο,  που εθελοντικά έγινε παρτίζανκα και μαζί με άλλες συντοπίτισσές της αναχώρησε για το Γράμο, όπου και μοιράστηκαν σε διάφορες παρτιζάνικες μονάδες. Την περίοδο του δεύτερου μισού του 1946 και εώς τις αρχές του 1947, συμμετείχε σε πολλές ένοπλες συγκρούσεις στην περιοχή αυτή. Τον Ιανουάριο του 1947, μαζί με άλλους συναγωνιστές της, στάλθηκε στο χωριό Сничени-Σνίτσσενι (Καστανόφυτο Καστοριάς), όπου και παρακολούθησε μαθήματα στην παρτιζάνικη σχολή για λοχίες. Το Μάρτιο της ίδιας χρονιάς, επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών, η οποία επισκέφτηκε εκείνη την περιοχή της Μακεδονίας, πήραν συνέντευξη από την Τοντόρα και την Ана Мангова-Άνα Μάγκοβα από το χωριό Жупаниште-Ζζουπάνισστε (Λεύκη Καστοριάς). Μετά το τέλος της εκπαίδευσης αναχώρησε για το Гревенско-Γκρέβενσκο (περιοχή Γρεβενών), για την 588η ταξιαρχία του Δημοκρατικού Στρατού. Την ίδια χρονιά, μαζί με τη Μάγκοβα, επισκέφτηκαν την σχολή Αξιωματικών του Δημ.Στρατού και η εκεί εκπαίδευση διέρκησε περίπου έξι μήνες.

Μέχρι και το τέλος της ζωής της, τον Ιούλιο του 1948, η Τοντόρα ενεργά συμμετείχε σε όλες τις πολεμικές επιχειρήσεις εναντίων των κυβερνητικών αρχών στο Γράμο, στο Βίτσσο και την Ήπειρο. Η ζωή της μεγάλης αυτής Μακεδόνισσας τελείωσε στην τοποθεσία Копанче-Κόπαντσσε του όρους Γράμος, όταν την τραυμάτισε θανάσιμα μια εχθρική οβίδα.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Κατηγορίες

Ευχαριστούμε θερμά τους Μακεδόνες οικονομικούς μας μετανάστες σε Αυστραλία, Καναδά και δυτική Ευρώπη, όπως και τους φίλους μας απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας, για την οικονομική στήριξη της έκδοσης της Нова Зора. Благодариме - Μπλαγκοντάριμε


ALPHA BANK

Account 852 00 2101 031390

IBAN: GR47 0140 8520 8520 0210 1031 390

BIC: CRBAGRAA

Μηνιαίες Εκδόσεις

Македонска Ризница
  • ,ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΥΧΩΝ
    РАЗГЛЕДУВАЊЕ НА ПРЕТХОДНИ БРОЕВИ
  • 2016 (147)
  • 2015 (416)
  • 2014 (404)
  • 2013 (377)
  • 2012 (372)
  • 2011 (323)
  • 2010 (202)