Αρχεία | Μάιος, 2011

«Γενικές Απογραφές Κτηρίων & Πληθυσµού – Κατοικιών 2011»

Άλλη μια απογραφή πληθυσμού της Ελλάδας, από πλευράς της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, οδεύει προς το τέλος, αποδίδοντας αποτελέσματα, κομμένα και ραμμένα στα μέτρα της εθνικής πολιτικής και των «εθνικών συμφερόντων». Όλοι οι πολίτες της Ελλάδας (εκτός των μεταναστών, οι οποίοι για πρώτη φορά απογράφηκαν και αυτό είναι θετικό), «αποδείχτηκε» για μια ακόμη φορά, ότι είναι «καθαροί» Έλληνες και ομιλούν μόνον την ελληνική!!! Απογράφηκαν οι πολίτες, ως μια άμορφη μάζα, απογράφηκαν οικοδομές, σπίτια, κοτέτσια, στάβλοι και μαγγανοπήγαδα. Οι συνειδήσεις όμως και οι γλώσσες, όπως και οι διαφορετικές κουλτούρες, δεν απογράφηκαν. Αυτό που για κάποια ανεπτυγμένα κράτη απογράφεται ως πλούτος, εδώ, για μια ακόμη φορά, αποκρύφτηκε και αποσιωπήθηκε. Έτσι, στην Ελλάδα του 21ου αιώνα, το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού, έμεινε και πάλι στα συρτάρια, δεμένο και φιμωμένο. Αφού δεν το έδειξε η απογραφή, άρα δεν υπάρχουν εθνικά Μακεδόνες, Τούρκοι, Πομάκοι, Βλάχοι κτλ. ούτε μακεδόνικη, τούρκικη, πομάκικη, βλάχικη, αρβανίτικη κτλ. γλώσσα.

Για μια ακόμη δεκαετία θα φιγουράρουμε ως η «καθαρότερη» χώρα της Ευρώπης και γιατί όχι και του κόσμου όλου!

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Η λεπτή διαφορά μεταξύ λάθους και υποκρισίας.

Του Γιώργου Ν. Παπαδάκη

Μικροί στο σχολείο μαθαίναμε στο μάθημα των Θρησκευτικών για τους Γραμματείς και τους Φαρισαίους που τους περνούσε γενεές δεκατέσσερις ο Ιησούς, κατακεραυνώνοντας τους για την υποκρισία τους («Ουαί υμίν, Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί»). Χωρίς ιδιαίτερο αποτέλεσμα, όπως φάνηκε, αφού το να βάζει κανείς με την ανθρώπινη υποκρισία είναι μάχη εξ αρχής χαμένη, ακόμα και για έναν Ιησού.

Πόσο μάλλον για μας τους κοινούς θνητούς που είμαστε αναγκασμένοι να ανεχόμαστε αυτή την υποκρισία σε όλες της τις εκφάνσεις και σε όλα τα επίπεδα. Αν, ωστόσο δεν μπορούμε να επικρατήσουμε στη μάχη με τους υποκριτές, αυτό δε μας εμποδίζει σε τίποτα τουλάχιστον να τους εντοπίζουμε και να τους βγάζουμε από τα «καθωσπρέπει» καβούκια τους σε κοινή θέα, με την ελπίδα τουλάχιστον ότι θα προειδοποιήσουμε άλλους ανθρώπους ώστε να μην πέσουν θύματά τους στο μέλλον.

Μια συνηθισμένη παρανόηση που επικρατούσε ανάμεσα στους Μακεδόνες τις προηγούμενες δεκαετίες ήταν ότι οποιοδήποτε κόμμα που θεωρείτο ή αυτοαποκαλείτο αριστερο, ήταν de facto θετικά διακείμενο απέναντι τους. Ας θυμηθούμε την εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ τον Οκτώβρη του 1981 και τις ελπίδες που ξύπνησε. Λίγους μήνες αργότερα, ήρθε ο ρατσιστικός νόμος Γεννηματά-Σκουλαρίκη που απαγόρευε την επιστροφή όσων πολιτικών προσφύγων δεν ήταν «Έλληνες το γένος» για να διαλύσει τις όποιες ψευδαισθήσεις περί ευνοικότερης μεταχείρησης των Μακεδόνων από τον Ανδρέα Παπανδρέου και τις κυβερνήσεις του. Το ψευτοΚΚΕ που προέκυψε μετά την μεταπολίτευση, τηρώντας προφανώς την συμφωνία για την νομιμοποήσή του, πούλησε με τον πιο άθλιο τρόπο το παρελθόν του και τους Μακεδόνες που το πίστεψαν, για να φτάσει σήμερα στην απόλυτη τους άρνηση. Το ΚΚΕ Εσωτερικού που μεταλλάχθηκε αρχικά στο Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου (sic!) και στη συνέχεια στο σημερινό Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς δεν ξέφυγε επίσης ποτέ από την εθνική «κόκκινη γραμμή» για το ζήτημα, παρά τους απειροελάχιστους από ορισμένες κατ’ εξοχην περιθωριακές συνιστώσες που ενίοτε έλεγαν- και ακόμα λένε- τα πράγματα με το όνομά τους, και πάλι όμως όχι σε κάθε περίπτωση.

Το μοναδικό κόμμα της αριστεράς που εκ των πραγμάτων συντάχθηκε χωρίς όρους στο πλευρό των Μακεδόνων της Ελλάδας ήταν η μικρή ΟΑΚΚΕ. Η εκλογική της σύμπραξη, ωστόσο, με το Ουράνιο Τόξο μάλλον επιβάρυνε αντί να βοηθήσει τους Μακεδόνες ψηφοφόρους του κόμματος καθώς τους κόλλησε- ανάμεσα σε τόσες άλλες συκοφαντίες- και τη ρετσινιά του ακραίου αριστερού.

Η θλιβερή αυτή ιστορία δυστυχώς δεν έχει τέλος. Λαλίστατοι αρθρογράφοι «προοδευτικών» εντύπων, μικρών και μεγαλύτερων, πίνουν το εθνικό μας ποτό, την υποκρισία πριν αναφερθούν στους Μακεδόνες, εντός και εκτός συνόρων. Θεωρούνται δε, ιδιαίτερα προωθημένοι όταν κάνουν λόγο για «Σλαβομακεδόνες» αντί για τα κατάπτυστα «σλαβόφωνοι», «φιλοσκοπιανοί» ή και σκέτο «Σκοπιανοί».

Περισπούδαστες αναλύσεις των απανταχού αριστεριστών κάνουν λόγο για «βουλγαρική επανάσταση του Ίλιντεν» και «Βούλγαρους κομιτατζήδες», όταν ακόμα και σύμβολα του νεοελληνικού εθνικού μύθου όπως ο Παύλος Μελάς έκαναν λόγο για Μακεδόνες και μακεδονική γλώσσα.

Υπό αυτό το πρίσμα, συνεπώς, δε θα έπρεπε να εκπλήσσει κανένα που ένα ακόμα πολιτικό μόρφωμα με σαφείς εξ αριστερών καταβολές, όπως οι Οικολόγοι Πράσινοι στρέφονται εσχάτως ευθέως εναντίον της μακεδονικής εθνικής ταυτότητας, με αφορμή την έκθεση προόδου για τη Δημοκρατία της Μακεδονίας που ψηφίστηκε λίγο πριν το Πάσχα στο Ευρωπαικό Κοινοβούλιο.

Στην περίπτωση, όμως, του συγκεκριμένου κόμματος τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά, όσο φαίνονται. Ο ευρωβουλευτής των ΟΠ Μιχάλης Τρεμόπουλος που ζήτησε με email από την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματός του στο Ευρωκοινοβούλιο την απαλοιφή των όρων «Μακεδονία» και «Μακεδονικός» από το τελικό κείμενο του ψηφίσματος, θεωρείτο μέχρι πρότινος φιλικά διακείμενος προς τους Μακεδόνες. Από τις ραδιοφωνικές εκπομπές του στα ερτζιανά της Θεσσαλονίκης/Solun* μέχρι την παρουσία και τη δημόσια τοποθέτησή του κατά την πρώτη παρουσίαση του Abecedar στην πόλη το 2006. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στις τελευταίες ευρωεκλογές οι ΟΠ έδειχναν ότι θα κάνουν τη μεγάλη έκπληξη, επιτυγχάνοντας ένα σχεδόν διψήφιο ποσοστό. Όταν το πολιτικό κατεστημένο και τα δημοσιογραφικά του «παπαγαλάκια» αντελήφθησαν τι πήγαινε να συμβεί, έριξαν στη μάχη την δοκιμασμένη συνταγή των «φιλοσκοπιανών» που θα πάνε στις Βρυξέλλες για να κάνουν ανθελληνική προπαγάνδα. Το αποτέλεσμα το θυμόμαστε όλοι, μετά από την επικοινωνιακή αυτή καταιγίδα, οι ΟΠ μόλις και μετά βίας εξέλεξαν έναν ευρωβουλευτή.

Με άλλα λόγια, η υποστήριξη προς τους Μακεδόνες παρ’ ολίγο να κοστίσει ακριβά στο κόμμα, κάτι που προφανώς στριφογυρνά συνεχώς στο μυαλό της ηγετικής του ομάδας.  Με δεδομένο ότι οι εθνικές εκλογές είναι ζήτημα χρόνου και με τους Πράσινους πολύ κοντά στο να εκπροσωπηθούν για πρώτη φορά στο εθνικό Κοινοβούλιο, είναι προφανές ότι ο Τρεμόπουλος και οι συν αυτώ δε θέλουν να ρισκάρουν και να υποστούν για δεύτερη φορά τον επικοινωνιακό πόλεμο των ευρωεκλογών. Για το λόγο αυτό, επιχειρούν να αφαιρέσουν από την φαρέτρα των αντιπάλων τους, επιχειρήματα που πολύ πιθανόν να χρησιμοποιούσαν για να τους πλήξουν. Και ασφαλώς, το βασικότερο από όλα είναι οι σχέσεις τους με το μακεδονικό κίνημα στην Ελλάδα. Έτσι, οι ΟΠ αποφάσισαν όπως φαίνεται στροφή στην πολιτική τους, υπερτονίζοντας την ανάγκη κοινά απόδεκτής λύσης στο θέμα του ονόματος της Δημοκρατίας ενώ συντάσσονται με τα υπόλοιπα ελληνικά πολιτικά κόμματα που δίνουν λυσσαλέα μάχη στις Βρυξέλλες, ώστε να μην αναφέρεται πουθενά οτιδήποτε μακεδονικό, επειδή, λέει, σε αντίθετη περίπτωση ενθαρρύνεται ο εθνικισμός του Γκρούεφσκι. Άκουσον άκουσον!

Μια τέτοια αλλαγή πλεύσης είναι άγαρμπη, πολιτικά αδέξια και απολύτως ερασιτεχνική. Δείχνει επίσης ότι οι ΟΠ και ο Μιχάλης Τρεμόπουλος δεν έχουν δυστυχώς το ειδικό βάρος να στηρίξουν μέχρι τέλους τις επιλογές τους, λυγίζοντας κάτω από την πίεση του καθεστώτος  και του πρόσκαιρου πολιτικού οφέλους. Και το χειρότερο δεν είναι ότι οι Μακεδόνες προδίδονται άλλη μια φορά απο κάποιον που θεωρούσαν φίλο (και πιθανότατα παραμένει τέτοιος). Είναι άλλωστε συνηθισμένοι σε τέτοιου είδους προδοσίες. Το χειρότερο είναι ότι ένα ακόμα κόμμα που έκανε πολλούς να πιστέψουν ότι φέρνει κάτι διαφορετικό στην ελληνική πολιτική σκηνή, κάνοντας σημαία εκτός από την οικολογία και το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό, αποδεικνύεται κατώτερο των περιστάσεων. Και αυτό είναι πολύ κακό τόσο για τούτη τη δύσμοιρη χώρα, όσο και για τους ίδιους τους Πράσινους μακροπρόθεσμα. Όλοι έχουμε δικαίωμα στο λάθος, πρέπει όμως να είμαστε έτοιμοι να υποστούμε και τις συνέπειες. Εκτός από «φιλοσκοπιανός» θα πρέπει πλέον να αποδείξεις ότι δεν είσαι Φαρισαίος. Και κάτι τέτοιο στη σημερινή νεοελληνική παράνοια, είναι σχεδόν αδύνατο…

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ДЕЦА БЕГАЛЦИ – ДЕЦАТА НА ЕДЕН ДРУГ БОГ – ΠΑΙΔΙΑ ΦΥΓΑΔΕΣ – ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΝΟΣ ΑΛΛΟΥ ΘΕΟΥ

1946-1949. Εμφύλιος πόλεμος στην Ελλάδα. Μεγάλος αριθμός Μακεδόνων και Μακεδόνισσων, έχει ενταχθεί στις τάξεις του Δημοκρατικού Στρατού, ελπίζοντας για ένα καλύτερο αύριο, ένα μέλλον με περισσότερα δικαιώματα για τους εθνικά Μακεδόνες της Ελλάδας. Φοβούμενοι από τα αντίποινα του Κυβερνητικού στρατού και λόγω των συχνών βομβαρδισμών των μακεδόνικων χωριών, φυγαδεύουν τα παιδιά τους στις γειτονικές χώρες και έπειτα σε χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ (Τσεχοσλοβακία, Ουγγαρία, Πολωνία, Ρουμανία κτλ.), με σκοπό να επιστρέψουν όταν ο πόλεμος τελειώσει. 28.000 παιδιά επίσημα, πολλά περισσότερα ανεπίσημα, γνωστά ως деца бегалци-ντέτσα μπέγκαλτσι (παιδιά φυγάδες) . Τα παιδιά όμως αυτά (πέον παππούδες και γιαγιάδες), δεν επέστρεψαν ποτέ. Εξήντα χρόνια μετά, το ελληνικό κράτος αρνείται την επιστροφή τους. Παιδιά από τα χωριά της Καστοριάς, της Φλώρινας, της Κοζάνης, της Έδεσσας, των Γιαννιτσών, του Κιλκίς, της Νάουσας, της Θεσσαλονίκης, της Δράμας, των Σερρών. Δεν είναι «Έλληνες το γένος», απαντούν οι επίσημες αρχές. Πώς όμως είναι δυνατόν, οι συγγενείς τους, οι οποίοι ζουν στην Ελλάδα, να είναι «απόγονοι του Περικλή και του Σωκράτη»; Παρακάτω παρουσιάζονται φωτογραφίες από το γολγοθά που πέρασαν τα παιδιά αυτά και από τα οικοτροφεία σε διάφορες χώρες που

τα φιλοξένησαν.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ПАТЕЛЕ – ΠΑΤΕΛΕ

Ένα χωριό ιστορικό, κατατρεγμένο, μακεδόνικο. Το Пателе. Το χωριό Пателе –Πάτελε (μετανομάστηκε από τις ελληνικές αρχές το 1926 σε Άγιο Παντελεήμων), βρίσκεται στη δυτική όχθη της λίμνης Островско езеро-Όστροβσκο έζερο (Βεγορίτιδα) και ανατολικά του Петерско езеро-Πέτερσκο έζερο (λίμνη Πετρών). Βόρεια του χωριού υψώνεται ψηλός λόφος, τον οποίο οι χωρικοί ονομάζουν Τумба-Τούμπα. Νότια του χωριού και σε απόσταση 7 χιλ, βρίσκεται η μικρή πόλη Соровичево-Σοροβίτσσεβο (Αμύνταιο), στο δήμο του οποίου και ανήκει.  Βόρεια συνορεύει με το χωριό Горничево-Γκορνίτσσεβο (Κέλη), ανατολικά με το Острово-Όστροβο (Άρνισσα) και δυτικά με τα χωριά Петрско-Πετ’ρσκο (Πέτρες) και Церово-Τσέροβο (Κλειδί). Δίπλα από το χωριό περνάει ή καλύτερα περνούσε, η σιδηροδρομική γραμμή  Солун (Θεσσαλονίκη) – Воден (Έδεσσα) – Лерин (Φλώρινα) – Битола (Μπίτολα).

Παλιά, από εκεί περνούσε ο ρωμαικός δρόμος  Via Egnatia. Λόγω της μεγάλης σημασίας του δρόμου αυτού, το χωριό έλαβε σιγά σιγά και το όνομά του. Πατ (δρόμος)-Πάτελε. Σύμφωνα με παλιές μαρτυρίες, το Пателе κατοικήθηκε από πληθυσμό του χωριού  Рошевци-Ρόσσεβτσι. Το χωριό αυτό βρισκόταν στη βόρεια όχθη της λίμνης Петерско езеро, στην τοποθεσία Куќартните-Κουκιάρτνιτε. Υπάρχουν εκεί ακόμα ερείπια κάποιου κάστρου και οι κάτοικοι το ονομάζουν Кале-Κάλε (πύργος). Το χωριό Рошевци, μάλλον λόγω κάποιας καταστροφής, εγκαταλείφτηκε και οι κάτοικοι του εγκαταστάθηκαν στο σημερινό  Пателе.

Την περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας στη Μακεδονία, το Πάτελε δεν διέφερε σε τίποτα από τα άλλα μακεδόνικα χωριά. Επειδή οι κάτοικοι ήταν χριστιανοί, κύρια υποχρέωσή τους ήταν καταβολή φόρων και η δωρεάν εργασία (αγγαρεία).

Οι κάτοικοι ασχολούνταν με διάφορες δουλείες. Για τη γεωργία δεν υπήρχαν ευνοϊκές συνθήκες και τις περιορισμένες εκτάσεις τις χρησιμοποιούσαν ως αμπέλια, για τα οποία ήταν πολύ γνωστοί ευρύτερα.  Επίσης ανεπτυγμένη ήταν και η αλιεία και λόγω της τοποθεσίας ανάμεσα σε δύο λίμνες, πολλές οικογένειες ζούσαν από την εργασία αυτή. Ανεπτυγμένο όμως, λόγω της οδού που περνούσε από εκεί, ήταν και το εμπόριο. Οι Παταλέιτσι εμπορεύονταν κρασί, σταφύλλια, ψάρια, σε όλες τις πόλεις της περιοχής και έφταναν μέχρι και τη Μπίτολα και το Солун-Θεσσαλονίκη.

Τον 19ο αιώνα, οι οικονομικά ισχυρότεροι κάτοικοι, άρχισαν να στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο και μετά την αποφοίτηση από τα τοπικά σχολεία (Битола, Солун), κάποια από αυτά, συνέχιζαν και σε ανώτατες σχολές των Βαλκανίων και της Ευρώπης. Μεταξύ αυτών και τα αδέρφια Мишајков-Μισσάικοβ. Ο ένας, ο Др. Константин Мишајков, ήταν ο δημοτικός γιατρός της Μπίτολα και γνωστός αγωνιστής για τα δίκαια των Μακεδόνων.  Ο άλλος ήταν ο Μητροπολίτης Панарет-Πανάρετ. Είχε φοιτήσει στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έπειτα ορίστηκε Μητροπολίτης Ξάνθης, υπο τη σκέπη του Πατριαρχείου. Με την ίδρυση της Εξαρχίας, προσχώρησε εκεί και ορίστηκε Μητροπολίτης του Пловдив-Πλόβντιβ.

Την περίοδο της Επανάστασης του Ίλιντεν, ήταν πολλοί οι Παταλέιτσι που αγωνίστηκαν για την ελευθερία τους. Ανάμεσά τους ξεχώριζε ο Дине Абдарманов-Ντίνε Αμπνταρμάνοβ, ο οποίος ήταν υπεύθυνος της Οργάνωσης ΒΜΡΟ για το Πάτελε. Τον Ιούνιο του 1902, η τσσέτα του ένδοξου βόιβοντα  Марко Лерински-Μάρκο Λέρινσκι, περικυκλώθηκε στο Пателе από πολυάριθμο οθωμανικό στρατό. Κατα τη διάρκεια της μάχης,ο μεγάλος αυτός οπλαρχηγός σκοτώθηκε και ο  Дине Абдарманов, έξαλλος λόγω του θανάτου του Лерински, αποφάσισε να μην εγκαταλείψει το χωριό του και να παραμείνει για να πολεμήσει εναντίων των Οθωμανών. Μετά από τετραήμερη μάχη, σκοτώθηκε και το όνομά του γράφτηκε στη μακεδόνικη ιστορία. Ο ηρωικός του θάνατος ώθησε πολλούς νέους του χωριού να ενταχθούν στην Οργάνωση και να αγωνιστούν για το λαό τους.

Κατα το 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο (1941-1945), μεγάλο μέρος του πληθυσμού του Пателе, εντάχθηκε στην κίνηση της αντίστασης εναντίων των φασιστών κατακτητών. Ο πλέον εξέχων ακτιβιστής της περιόδου εκείνης, ήταν ο Андреја Чипов-Αντρέια Τσσίποβ. Το 1933 ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ και το 1934 έγινε γενικός γραμματέας του ΒΜΡΟ-Ενωτική, για όλη τη Μακεδονία της Ελλάδας. Επι δικτατορίας του Μεταξά φυλακίστηκε στο Ακροναύπλιο. Το 1941 ορίστηκε Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ.

Όταν άρχισε ο Εμφύλιος πόλεμος στην Ελλάδα (1946-1949), εκατοντάδες κάτοικοι του Пателе εντάχθηκαν στις τάξεις του Δημοκρατικού Στρατού, πιστεύοντας ότι έτσι θα πολεμήσουν για τα δικαιώματα των εθνικά Μακεδόνων. Ένας από τους μεγαλύτερους αγωνιστές και ήρωας του πολέμου ήταν ο Илија Црнаков-Ίλια Τσ’ρνάκοβ, γεννημένος το 1910. Κατα τη διάρκεια της σύντομης ζωής του, ο Ίλια πολέμησε σε όλους τους πολέμους και σε όλα τα μέτωπα που έλαβαν μέρος στην περιοχή. Στο αλβανικό μέτωπο, στην αντίσταση, στον Εμφύλιο. Χάθηκε κοντά στην Κλεισούρα, στο βουνό Вич-Βιτςς (Βίτσι), χτυπημένος από εχθρική βόμβα, τον Οκτώβριο του 1947. Εδώ θα πρέπει να αναφερθούν και τρεις ακόμα κάτοικοι του χωριού, οι οποίοι πέθαναν από βασανιστήρια στις φυλακές όπου βρίσκονταν λόγω της συμμετοχής τους στις μάχες της περίοδου εκείνης. Βασανίστηκαν άγρια επειδή δεν ήθελαν να απαρνηθούν τη μακεδονικότητά τους και τη γλώσσα τους. Αυτοί ήταν ο Михаил Кљанев-Μίχαηλ Κλιάνεβ, ο Методија Береов-Μετόντια Μπερέοβ και ο Томе Качоров-Τόμε Κατσσόροβ.

Σήμερα το Пателе είναι ένα ζωντανό χωριό, με 1150 κάτοικους περίπου, οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με την αμπελουργία, αλλά και με την αλιεία και τον τουρισμό. Οι τουριστικές εγκαταστάσεις είναι σε καλό επίπεδο ανεπτυγμένες, ικανές να ευχαριστήσουν όλες τις απαιτήσεις των επισκεπτών. Επίσης ενδιαφέρον παρουσιάζει και το τριήμερο μακεδόνικων πολιτιστικών εκδηλώσεων του χωριού, που λαμβάνουν μέρος κάθε χρόνο από 25-27 Ιουλίου.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

МИТРЕ ПАНЏАРОВ (ВЛАОТ) – ΜΙΤΡΕ ΠΑΝΤΖΖΑΡΟΒ (ΒΛΑΟΤ) (1873 – 1907)

Στην πλειάδα αγωνιστών-επαναστατών του ιστορικού παρελθόντος της Μακεδονίας, συγκαταλέγεται και το όνομα του Митре Влаот (ως Βλάοτ ήταν γνωστός στην περιοχή του Костур-Καστοριάς), ο οποίος ως αγωνιστής και άνθρωπος, άφησε βαθιά τα ίχνη του στη μνήμη του μακεδόνικου λαού και τα οποία ίχνη μεταφέρονται προφορικά από γενιά σε γενιά, μέχρι και σήμερα. Οι σύγχρονοί του τον παρουσίαζαν ως αγωνιστή, θαρραλαίο, περήφανο, άνθρωπο που ήξερε να δίνει λύσεις, έξυπνο, με καλή καρδιά για τους αδικημένους και χωρίς οίκτο για τους διώκτες του λαού του. Αν και βλάχος στην καταγωγή, είχε γεννηθεί σε μακεδόνικο περιβάλλον και όπως πολλές φορές είχε δηλώσει, θεωρούσε τους Μακεδόνες δικό του λαό, όπως και τους Βλάχους.

Γεννήθηκε στο μακεδόνικο χωριό Кономлади-Κονόμλαντι (Μακροχώρι Καστοριάς)  το 1873 και από τα παιδικά του χρόνια αγωνιζόταν εναντίων των αδικιών σε βάρος των χωρικών από τις οθωμανικές αρχές και τις διάφορες συμμορίες. Εργαζόμενος ως υπηρέτης στο χωριό Света Недела-Σβέτα Νέντελα (Αγία Κυριακή Καστοριάς), μια μέρα, μη μπορώντας πλέον να υπομένει την ανήθικη συμπεριφορά του μπέη, καυγάδισε μ’ αυτόν. Πλέον δεν μπορούσε να παραμείνει εκεί και κατέφυγε στα βουνά ως άιντουτ, μαζί με τον πατέρα του Никола-Νίκολα και τα τέσσερα αδέρφια του, Нуме-Νούμε, Насо-Νάσο, Доне-Ντόνε και Зисо-Ζίσο. Αργότερα έγινε μέλος της τσσέτα του Коте од Руље-Κότε οντ Ρούλιε (σημ.Κώτας Καστοριάς), ο οποίος Κότε αργότερα εξαγοράστηκε από την ελληνική προπαγάνδα και έγινε πιστός συνεργάτης του Γερμανού Καραβαγγέλη. Παρόλη τη δύσκολη ζωή του, ήταν οικογενειάρχης, παντρεμένος με κοπέλα από το Кономлади-Κονόμλαντι και είχε τρία παιδιά, ένα γιό και δύο κόρες.

Με τη δημιουργία του οργανωτικού δικτύου του ΒΜΡΟ στην περιοχή του Костур, ο Митре πολύ γρήγορα έγινε κόμιτα, ενεργά ενταγμένος στις εργασίες του ΒΜΡΟ για την απελευθέρωση του μακεδόνικου λαού από τον οθωμανικό ζυγό. Τον Απρίλιο του 1900, ιδρύθηκε η πρώτη ένοπλη ομάδα με κόμιτι της Οργάνωσης στο Κόστουρσκο και λίγο διάστημα αργότερα, σκότωσε τον τύραννο της περιοχής, τον Κάσιμ αγά, κοντά στο χωριό Псодери-Πσόντερι (Πισοδέρι). Τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς, κοντά στο Костур-Καστοριά, σκότωσε και τον Άμπεντιν Μπέη. Αυτά τα γεγονότα προκάλεσαν ικανοποίηση και έδωσαν θάρρος στο μακεδόνικο λαό σχετικά με τον αγώνα εθνικής απελευθέρωσης.

Ο Митре μέχρι και την Επανάσταση του Ίλιντεν (1903), ενεργά δραστηριοποιούταν στην Οργάνωση, στην ενθάρυνση του λαού και στις ένοπλες επιχειρήσεις του ΒΜΡΟ, όπως και επίσης συμμετείχε και σε όλες τις δράσεις εναντίων του Κότε από το Ρούλιε, ο οποίος δημόσια πλέον είχε πάρει το μέρος του Καραβαγγέλη και τον αγώνα εναντίων των Μακεδόνων. Τον Ιανουάριο του 1902, ο Μίτρε έγινε Βόιβοντα της τσσέτα, η οποία δρούσε στην περιοχή Корешта-Κόρεσστα (Κορέστεια) και της οποίας υπέυθυνοι ήταν οι Васил Чакаларов-Βάσιλ Τσσακαλάροβ από το Смрдеш-Σμ’ρντεςς (Κρυσταλοπηγή) και ο Лазар Москов-Λάζαρ Μόσκοβ από το Д’мбени-Ντ’μπενι (Δενδροχώρι). Ενδιαφέρον παρουσιάζει το στοιχείο ότι τον χειμώνα του 1902, λόγω μαζικής στάθμευσης οθωμανικού στρατού στην περιοχή, ο Μίτρε μαζί με άλλους 5 από την τσσέτα του, αποφάσισαν να παραμείνουν στα βουνά γύρω από την Πρέσπα και από εκεί να παρακολουθούν την όλη κατάσταση. Το καταφύγιό τους ήταν μια σπηλιά, όπου ξεχειμώνιασαν μαζί με αρκούδες.

Ο Митре Влаот, ενεργά συμμετείχε και στην Επανάσταση του Ίλιντεν, γεγονός που απέδειξε την επιθυμία του μακεδόνικου λαού για ελευθερία και αυτοδιαχείρηση. Στην έκκληση του Лазар ПопТрајков-Λάζαρ ΠοπΤράικοβ, ενός από τους κύριους οργανωτές του ΒΜΡΟ στην περιοχή, στην έναρξη του ξεσηκωμού, ακούγεται: «Καλούμε όλους τους ικανούς να κρατήσουν όπλο, να ενταχθούν στις τάξεις των αγωνιστών! Ζήτω η αυτόνομη Μακεδονία, η οποία αγωνίζεται για την ελευθερία. Ζήτω οι αγωνιστές».    Ο Митре συμμετείχε σε όλες σχεδόν τις μεγάλες μάχες εναντίων του οθωμανικού στρατού και ιδιαίτερα ξεχωρίζει αυτή της 14ης Αυγούστου 1903, στο βουνό Бигла-Μπίγλα (Βίγλα), κοντά στο χωριό Псодери-Πσόντερι. Υπεύθυνος για όλες τις ένοπλες ομάδες ήταν ο Μίτρε και πολέμησε εναντίων 10.000 Οθωμανών στρατιωτών. Στη μάχη αυτή, τραυματίστηκε πολλές φορές και ως θαύμα δεν πέθανε. Έτσι δημιουργήθηκε ο θρύλος για τον Μίτρε, όπου έλεγε ότι κάποιο παράξενο φυλαχτό τον προστατεύει από τις εχθρικές σφαίρες. Μετά το άτυχο τέλος και την κατάπνιξη του ξεσηκωμού, ήταν ο μοναδικός που δεν έφυγε, αλλά παρέμεινε μαζί με τον λαό, να υπομείνει τους βασανισμούς και τις συνέπειες.

Σύντομα μετά το τέλος της Επανάστασης του Ίλιντεν, ο μακεδόνικος λαός και το ΒΜΡΟ, εκτός των οθωμανικών αρχών, απέκτησαν ακόμα έναν, χειρότερο εχθρό. Την ελληνική προπαγάνδα, μέσω ένοπλων επιχειρήσεων του ελληνικού κράτους εναντίων των Μακεδόνων και του ΒΜΡΟ, ή στην ελληνική ιστοριογραφία, περίοδος γνωστή ως «Μακεδονικός Αγώνας» (1904-1908). Ο Митре Влаот, αγωνίστηκε σκληρά εναντίων του νέου εχθρού του μακεδόνικου πληθυσμού. Τον Απρίλιο του 1904, ίδρυσε ξανά τσσέτα και έγινε πολύ σύντομα Βόιβοντα όλης της περιοχής του Костур- Καστοριάς. Προδομένος στις οθωμανικές αρχές από πληρωμένο σπιούνο των Ελλήνων, στις 24 Ιουνίου 1904, αμύνθηκε επίθεσης στο χωριό του Кономлади-Κονόμλαντι. Κατάφερε να υποχωρήσει χωρίς συνέπειες και έπειτα να τιμωρήσει κατάλληλα τον προδότη.

Πολλές ήταν οι μάχες που έδωσε με τους Έλληνες αντάρτες. Στις 15 Οκτώβρη 1905, στο χωριό Оровник-Όροβνικ (Καρυές Πρεσπών), ο Μίτρε μαζί με την τσσέτα του Пандо Кљашев-Πάντο Κλιάσσεβ, συγκρούστηκαν με ομάδα 120 ανταρτών του Έλληνα αξιωματικού Βασιλάκη Λαχτάρη (για ποιό λόγο ήταν αναγκαίο να κουβαλήσουν μαχητές από Κρήτη ή Ελλάδα γενικά, εάν υπήτχαν Έλληνες στην περιοχή το διάστημα εκείνο; Ούτε Έλληνες υπήρχαν, ούτε οι Μακεδόνες πολεμούσαν εναντίων της Ελλάδας, πολεμούσαν μόνο ενάντια στην οθωμανική εξουσία). Στην σύγκρουση σκοτώθηκαν 13 Έλληνες αντάρτες.

Ο Митре αποτελούσε συνεχή απειλή για την ελληνική προπαγάνδα και τις ελληνικές βλέψεις στη Μακεδονία. Προσπαθούσαν με όλους τους τρόπους να τον σκοτώσουν. Και αυτό συνέβη. Προδομένος στους Οθωμανούς από άνθρωπο του Καραβαγγέλη, ο Μίτρε και τρεις κόμιτι, δολοφονήθηκαν στο χωριό Жупаништа-Ζζουπάνισστα (Λεύκη Καστοριάς), στις 22 Φεβρουαρίου 1907. Με τέτοιο τρόπο τελείωσε η ζωή του μεγάλου Μακεδόνα ήρωα, αλλά ποτέ δεν έσβυσε από τη μνήμη του μακεδόνικου λαού, για τον οποίο τραγούδησε δεκάδες τραγούδια. Μέχρι και λίγα χρόνια πριν, η εγγονή του Μίτρε Βλάοτ, ζούσε στο χωριό Поздивиште-Ποζντίβισστε (Χαλάρα Καστοριάς) και πολλές φορές εξιστόρησε γεγονότα του ιστορικού αυτού παρελθόντος.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ОЛГА КАРАНИКОЛОВА – ΟΛΓΚΑ ΚΑΡΑΝΙΚΟΛΟΒΑ

Жената која спаси и лекуваше колем број на ранети борци на ДАГ

во Граѓанската војна (1946-1949)

Η γυναίκα που έσωσε και νοσήλευσε μεγάλο αριθμό πληγωμένων αγωνιστών του Δ.Στρατού κατα τον Εμφύλιο (1946-1949)

Η Ολγκα, πρώτη από αριστερά, με συναγωνίστριές της

Η Олга, ενεργά εντάχθηκε στον πόλεμο, όταν ήταν ακόμα 17 χρονών κοπέλα, μέσω της οργάνωσης νεολαίας ΕΠΟΝ, όπου μαγείρευε για τους παρτιζάνους, στην «παρτιζάνικη φωλιά», όπως αποκαλούσε το χωριό της , το Д’мбени. Οι περιπέτειές της ξεκίνησαν την περίοδο του Εμφυλίου πολέμου, όταν την έστειλαν ως νοσοκόμα στο νοσοκομείο του Γράμου. Από εκεί, μεταφέρθηκε στην Κόρτσσα της Αλβανίας, στο Ντρατςς, Νταρντανέλι, Μαύρη Θάλασσα, για το ταξίδι της να συνεχιστεί μέχρι την Τασκένδη της τότε ΕΣΣΔ και τελικά να τελειώσει στο Прилеп-Πρίλεπ της Δημ.Μακεδονίας.

Γεννήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 1927 στο χωριό Д’мбени-Ντ’νμπενι (Δενδροχώρι Καστοριάς) και καταγόταν απο την οικογένεια Караманови-Καραμάνοβι. Τελείωσε την έκτη τάξη του σχολείου στο χωριό της, αλλά πολύ γρήγορα ξεκίνησε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και νέα κοπέλα εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ. Για την περίοδο εκείνη της ζωής της, σε κάποια στιγμή η Олга είπε: «Ετοιμάζαμε φαγητά για τους παρτιζάνους σε μεγάλα καζάνια, στο κέντρο του χωριού. Όταν έφτασαν οι φασίστες, ήταν κάτι το τρομακτικό. Σκότωναν, κρεμούσαν παρτιζάνους».

Κατα τη διάρκεια του Εμφυλίου πολέμου, τον Σεπτέμβριο του 1947, η Олга ήταν νοσοκόμα στο Γράμο, όπου βρισκόταν και το Επιτελείο του Δημ.Στρατού. Για τις ημέρες εκείνες της ζωής της, είχε κάποτε δηλώσει: «Ήμασταν 15 νοσοκόμες, όλες ήμασταν Μακεδόνισσες… έμαθα να επιδένω τα τραύματα των πληγωμένων παρτιζάνων. Επίσης με όρισαν υπεύθυνη για να κάνω ενέσεις… Όταν όμως ξεκίνησε η επίθεση το 1948 στο Γράμο, τα βουνά καιγόντουσαν. Δεν μπορώ να σας περιγράψω αυτή τη φρίκη. Έτσι τον Σεπτέμβρη του 1948, λάβαμε διαταγή, όλους τους τραυματίες του Γράμου, να τους μεταφέρουμε ως τα σύνορα με την Αλβανία». Εκεί τους ανέλαβαν άλλοι και τους μοίρασαν σε διάφορα νοσοκομεία. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες της Όλγκα, το καλύτερο νοσοκομείο της περιοχής ήταν αυτό της Κόρτσσα (Κορυτσά), το οποίο είχαν χτίσει οι Ιταλοί στον προηγούμενο πόλεμο.

Μετά από σύντομη διαμονή στο νοσοκομείο της Κόρτσσα, η Όλγκα Καρανικόλοβα έγινε μέρος της δραματικής εξόδου. Μέσω αλβανικού λιμανιού, ξεκίνησε το μακρυνό δύσκολο ταξίδι για την τότε Σοβιετική Ένωση. «Το ταξίδι ήταν πολύ δύσκολο. Ήμασταν κρυμμένοι στο πλοίο και απαγορευόταν και ο παραμικρός ψίθυρος. Έπρεπε όλα να τα κάνουμε κρυφά. Δεν μιλούσαμε καθόλου. Στον πάνω όροφο του καραβιού είχαν κάνει κάτι σαν υπόστεγο, όπου εξυπηρετούσε τις έγκυους γυναίκες και αυτές με μωρά» θυμήθηκε η Όλγκα. Όταν η ομάδα αυτή τελείωσε το γολγοθά μέσω νερού και ξηράς, έφτασε το 1950 στον τελικό προορισμό, την πόλη Ташкенд –Τασκένδη.

Στην Τασκένδη, η Олга δημιούργησε οικογένεια και εκεί γέννησε τον πρώτο από τους δύο της γιούς. Εργαζόταν σε εργοστάσιο ενδυμάτων. Η επιθυμία της για την πατρίδα της τη Μακεδονία, την ακολουθούσε συνεχώς, όπως και τους συναγωνιστές της. Τελικά, το 1958, ξεκίνησε για την επιστροφή, για τη Μακεδονία της, αλλά τα σύνορα, της ήταν κλειστά, δεν της επιτρεπόταν, όπως και σε χιλιάδες άλλους Μακεδόνες, να επιστρέψουν στις πατρικές τους εστίες. Παρέμειναν πάντως στη Μακεδονία, όπου τους δέχτηκαν τα αδέρφια τους στην τότε Λ.Δ.Μακεδονίας. εγκαταστάθηκε στη Битола-Μπίτολα, όπου συνέχισε τη ζωή της και γέννησε το δεύτερο γιό της. Οι σκέψεις της συνεχώς γύριζαν στο χωριό της και στους στενούς της συγγενείς: τη μητέρα, τον πατέρα, τις αδερφές και τον αδερφό, οι οποίοι σκοτώθηκαν στον Εμφύλιο.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

СТАРИ ЛЕКОВИТИ РЕЦЕПТИ ΠΑΛΙΕΣ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

Της Баба Љубица

ПРОСТАТА  – ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ

Некои од болестите кои често ги мачат мажите денес, се тие кои се поврзани со простатата. Мочни инфекции, блокирања на канали, стеснувања, вируси итн. создаваат непосакувани состојби. Подолу ви презентираме еден стар рецепт, кој има помогнато на многу луѓе да решат таков вид проблеми.

Μερικές από τις  ασθένειες, οι οποίες ταλαιπωρούν συχνά τους άντρες σήμερα, είναι αυτές που συνδέονται με τον προστάτη. Ουρολοιμώξεις, φράξεις καναλιών, στενώσεις, ιοί κτλ. δημιουργούν πολλές ανεπιθύμητες καταστάσεις. Παρακάτω παρουσιάζουμε μια παλιά συνταγή, η οποία έχει κατα καιρούς βοηθήσει πολλούς ανθρώπους να λύσουν τέτοιου είδους προβλήματα.

Потребни состојки / Αναγκαία υλικά

-Маслиново масло / Ελαιόλαδο

-Сок од лимон / Χυμός λεμονιού

-Ракија / Τσίπουρο

Овие три состојки ги промешувате со аналогија 1/3. Значи ако сакате да спремите 1 литар мешавина, ќе промешате 330мл ракија, 330мл маслиново масло и 330мл сок од лимон. Маслото треба да биде ладно цедено, ракијата да биде комова, без додадени други состојки (син камен, анасон итн.), а сокот од лимон треба да биде природен, но без парчиња од внатрешноста и од лушпа. Пиете превентивно една чашка секое утро на празен желудник. Ако веќе проблемот е присутен, пиете една чашка наутро и една навечер, пред легнување. Првите денови ќе забележите дека вашата урина има силно жолта боја и тоа ќе биде знак дека прочистувањето е започнато. После некои денови, бојата на урината, постепено ќе станува посветла. Мешавината можат да ја користат мажи и жени, а и болни од срце или болни со други проблеми на канали, вени, артерии итн. Не се создават непосакувани ефекти и терапијата мозе да трае неограничено.

Τα τρία αυτά υλικά, τα ανακατεύετε σε αναλογία 1/3. Εάν δηλαδή θέλετε να ετοιμάσετε 1 λίτρο μείγματος, θα αναμείξετε 330 ml τσίπουρου με 330ml χυμό λεμονιού και 330 ml ελαιόλαδου. Το ελαιόλαδο θα πρέπει να είναι παρθένο, ο χυμός λεμονιού φυσικός και χωρίς να περιέχει κομματάκια φλούδας και εσωτερικού, όπως και το τσίπουρο θα πρέπει να μην περιέχει άλλες προσμίξεις (γλυκάνισος, γαλαζόπετρα κτλ.). Καταναλώνετε προληπτικά ένα ποτηράκι κάθε πρωί, σε άδειο στομάχι. Εάν υπάρχει ήδη το πρόβλημα, καταναλώνετε ένα ποτηράκι το πρωί και ένα το βράδι, πριν κοιμηθείτε. Τις πρώτες μέρες θα παρατηρήσετε ότι τα ούρα σας είναι έντονα κίτρινα και αυτό θα είναι σημάδι ότι άρχισε η επίδραση και ο καθαρισμός των καναλιών. Μετά το πέρας κάποιων ημερών, τα ούρα θα αρχίσουν να επέρχονται σε κανονική κατάσταση, πιο ανοιχτού χρώματος. Το μείγμα μπορούν να το χρησιμοποιούν άντρες και γυναίκες, καρδιοπαθείς ή ασθενείς με άλλα προβλήματα καναλιών, φλεβών, αρτηριών κτλ.  Δεν δημιουργούνται  παρενέργειες και δεν υπάρχει περιορισμός της διάρκειας της θεραπείας αυτής.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

МАКЕДОНСКА КРВАВА СВАДБА ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΙΜΑΤΟΒΑΜΜΕΝΟΣ ΓΑΜΟΣ

Το 1900, ο Војдан Чернодрински-Βόινταν Τσσερνοντρίνσκι, έγραψε ένα μυθιστόρημα, το οποίο θεωρείται ένα από τα καλύτερα της Μακεδόνικης λογοτεχνίας. Το Македонска Крвава Свадба. Σε σύντομο χρονικό διάστημα, έγινε και θεατρικό έργο και γνώρισε τεράστια επιτυχία. Ο Чернодрински, όταν ρωτήθηκε για το έργο αυτό, δήλωσε: «Τί έκανα εγώ; Τίποτα δεν έγραψα. Εγώ αντέγραψα απλώς μέρος της άγραφης ακόμα αιματοβαμμένης  ιστορίας της Μακεδονίας».

Το σενάριο του έργου εν συντομία, έχει ως εξής: «Ενώ το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα η Ευρώπη ταράσσεται από επαναστάσεις της μπουρζουαζίας, η Μακεδονία ακόμη επιβιώνει στα πλαίσια της παραπαίουσσας φεουδαρχικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο Μακεδόνικος λαός βρίσκεται εκτεθειμένος στην αυθαιρεσία των ιδιοκτητών των φεούδων. Στο βασίλειο κυριαρχεί αναρχία και ως αποτέλεσμα αυτού, η τρομοκρατία σε βάρος του απροστάτευτου λαού…. Στη γη ενός από τους πολυάριθμους Μπέηδες, εργάζονται οι χωρικοί «του». Είναι η εποχή των αλωνιών. Ο Μπέης κυνηγάει έναν Τούρκο με προοδευτικές ιδέες για να τον τιμωρήσει. Τον κυνηγημένο, τον βοηθάει ο βοσκός Σπάσε. Τα ίχνη του κυνηγημένου, οδηγούν τον στρατό στα αλώνια. Μεταξύ των χωρικών είναι και κοπέλα Τβέτα, της οποίας η ομορφιά δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Ο Μπέης την αρπάζει και την οδηγεί στο Σαράι του, ανάμεσα στις υπόλοιπες γυναίκες του χαρεμιού του. Οι υποσχέσεις για εύκολη ζωή δεν πείθουν την Τσβέτα να απαρνηθεί όλα όσα είναι. Οι συγχωριανοί της, υπο την καθοδήγηση του παπά και του βοσκού (ο Σπάσε ήταν ο έρωτας της Τσβέτα), ζητούν την απελευθέρωσή της. Μετά από πιέσεις διπλοματών και μεγάλων δυνάμεων, με έδρα τη Μπίτολα, η κοπέλα απελευθερώνεται. Την ημέρα όμως του γάμου της, καταφθάνει ο Μπέης με το στρατό του και η Τσβέτα σκοτώνεται. Ο Σπάσε σκοτώνει το Μπέη και φεύγει κόμιτα στα βουνά».

Πολλοί είναι αυτοί, οι οποίοι συγχέουν το έργο αυτό με ένα τραγικό γεγονός που έλαβε μέρος στο χωριό Зеленич-Ζέλενιτςς (Σκλήθρο Φλώρινας), την περίοδο μετά την Επανάσταση του Ίλιντεν. Και δεν έχουν άδικο. Ένας ακόμα Μακεδόνικος Αιματοβαμμένος Γάμος έγινε εκεί, το Νοέμβριο του 1904. Ήταν μια από τις σφοδρότερες επιθέσεις που πραγματοποίησαν τα ελληνικά σώματα στη Μακεδονία. Σαράντα επτά Μακεδόνες καλεσμένοι σε ένα γάμο, σκοτώθηκαν με τον πιο άγριο τρόπο. Η επίθεση έγινε στις 13 Νοεμβρίου 1904. Το σώμα του ανθυπολοχαγού Γιώργου Κατεχάκη Ρούβα σκότωσε 47 άτομα που διασκέδαζαν σε γάμο στο σπίτι μιας οικογένειας.  Σύμφωνα με το Μόδη, «μπήκαν οι αντάρτες στο Ζέλενιτς, σε ένα σπίτι όπου γινόταν γάμος και το βούτηξαν στο αίμα». (αναλυτικά για το γεγονός αυτό, θα γράψουμε σε επόμενο τεύχος της Нова Зора). Το θεατρικό αυτό έργο και με αφορμή την σφαγή στο Зеленич, παρουσιάστηκε πολλές φορές από ερασιτεχνικούς θιάσους, στη μακεδόνικη γλώσσα, σε πολλά μακεδόνικα χωριά, κατα τη διάρκεια του Εμφυλίου πολέμου (1946-1949). Пателе-Πάτελε (Αγιος Παντελεήμων Φλώρινας), Саракиново-Σαρακίνοβο (Σαρακινοί Πέλλας), Куманичево-Κουμανίτσσεβο (Λιθιά Καστοριάς), Нестрам-Νέστραμ (Νεστόριο Καστοριάς) και πολλά άλλα. Μια από τις γνωστότερες παραστάσεις, ήταν αυτή που έπαιξε η Катина Андреева Цвета-Κατίνα Αντρέεβα Τσβέτα από το χωριό Мокрени-Μόκρενι (Βαρυκό Φλώρινας) στο χωριό Емборе-Έμπορε (Εμπόριο Πτολεμαίδας) και στο χωριό της και η οποία έμεινε γνωστή με το όνομα αυτό, λόγω του ρόλου της ως Τσβέτα.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

НАРОДЕ МАКЕДОНСКИ

НАРОДЕ МАКЕДОНСКИ

Народе Македонски,
со какви идеи си ти?
Доста веќе, разбуди се,
свести се не спиј ти.

Доста веќе, разбуди се,
свести се не спиј ти.

Не знаеш кој си, што си,
други тебе знајат,
Страм голем је за тебе,
сам да се не знајеш.

Страм голем је за тебе,
сам да се не знајеш.

Исклаја жени, деца,
во село Загоричани,
а пред аскерот турски,
фрлајте оружјето.

А пред аскерот турски,
фрлајте оружјето.

Опинци долги носат

Пискули големи
фустани раскапани,
ем празни патрони.

Фустани раскапани,
ем празни патрони.

Каде е Караиванов
и дружината му?
Мелас, Каравангелис
Битола в затвор је тој.

Мелас, Каравангелис
Битола в затвор је тој.

ΝΑΡΟΝΤΕ ΜΑΚΕΝΤΟΝΣΚΙ

Ναρόντε Μακεντόνσκι

σο κάκβι ιντέι σι τι;

Ντόστα βέκιε ραζμπούντι σε

σβέστι σε νε σπίι τι

Ντόστα βέκιε ραζμπούντι σε

σβέστι σε νε σπίι τι

Νε ζνάεςς κόι σι, σστο σι

ντρούγκι τέμπε ζνάατ

Στραμ γκόλεμ ε ζα τέμπε

σαμ ντα σε νε ζνάεςς

Στραμ γκόλεμ ε ζα τέμπε

σαμ ντα σε νε ζνάεςς

Ισκλάια ζζένι, ντέτσα

βο σέλο Ζαγκορίτσσανι

Α πρεντ ασκέροτ τούρσκι

φάρλαϊτε ορούζζιετο

Α πρεντ ασκέροτ τούρσκι

φάρλαϊτε ορούζζιετο

Οπίντσι ντόλγκι νόσατ

πισκούλι γκόλεμι

φουστάνι ρασκαπάνι

εμ πράζνι πάτρονι

Φουστάνι ρασκαπάνι

εμ πράζνι πάτρονι

Κάντε ε Καραḯβανοβ

ι ντρουζζίνατα μου;

Μελάς, Καραβαγγέλης

Μπίτολα β ζάτβορ ε τόι

Μελάς, Καραβαγγέλης

Μπίτολα β ζάτβορ ε τόι

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕ ΛΑΕ

Μακεδόνικε λαέ

τί ιδέες έχεις εσύ;

Φτάνει πια, ξύπνα

συνειδητοποιήσου και μην κοιμάσαι

Φτάνει πια, ξύπνα

συνειδητοποιήσου και μην κοιμάσαι

Δεν γνωρίζεις ποιός είσαι, τί είσαι

οι άλλοι σε γνωρίζουν

Μεγάλη είναι η ντροπή σου

να μην ξέρεις για σένα

Μεγάλη είναι η ντροπή σου

να μην ξέρεις για σένα

Έσφαξαν γυναίκες και παιδιά

στο χωριό Ζαγκορίτσσανι

ενώ μπροστά στον τούρκικο στρατό

πέταξαν τα όπλα

(εννοεί τους Έλληνες αντάρτες)

Ενώ μπροστά στον τούρκικο στρατό

πέταξαν τα όπλα

Τσαρούχια μακριά φορούν

φούντες μεγάλες

φορεσιές σαπισμένες

και άδεια φυσίγγια

Φορεσιές σαπισμένες

και άδεια φυσίγγια

Πού είναι ο Καραḯβανοβ

και η ομάδα του;

Μελάς, Καραβαγγέλης

στη Μπίτολα αυτός είναι φυλακή

Μελάς, Καραβαγγέλης

στη Μπίτολα αυτός είναι φυλακή

Μακεδόνικο τραγούδι που γράφτηκε από κατοίκους της περιοχής Костур-Κόστουρ (Καστοριάς), μετά το μακελειό που έκαναν οι Έλληνες αντάρτες στο μακεδόνικο χωριό Загоричани-Ζαγκορίτσσανι (Βασιλειάδα Καστοριάς), στις 25 Μαρτίου του 1905 (με το παλιό ημερολόγιο).

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ТРИНАЕСЕТТИ ЧАС – ΔΕΚΑΤΟ ΤΡΙΤΟ ΜΑΘΗΜΑ НЕСВРШЕНО МИНАТО ВРЕМЕ – ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΧΡΟΝΟΣ

Σε προηγούμενα τεύχη της Нова Зора (τεύχος 3 και τεύχος 4), είδαμε τις τρεις συζυγίες ρημάτων ενεργητικής φωνής της μακεδόνικης γλώσσας και πώς αυτές κλίνονται στον ενεστώτα. Στο μάθημα αυτό θα θυμηθούμε τον ενεστώτα-сегашно време (σέγκασσνο βρέμε) και θα αναπτύξουμε τον παρατατικό-несвршено минато време (νεσβ’ρσσενο μίνατο βρέμε) των συζυγιών αυτών. Επίσης θα ακολουθήσουν προτάσεις-παραδείγματα και πίνακας λέξεων σχετικών με το παρελθόν.

Όπως είχαμε αναφέρει, η Ά Συζυγία-Категорија, περιλαμβάνει τα ρήματα, τα οποία στο τρίτο πρόσωπο ενικού, καταλήγουν σε –а (α), η ΄Β Συζυγία-Категорија περιλαμβάνει τα ρήματα, τα οποία στο τρίτο πρόσωπο ενικού, καταλήγουν σε –и (ι) και η ΄Γ Συζυγία-Категорија περιλαμβάνει τα ρήματα, τα οποία στο τρίτο πρόσωπο ενικού, καταλήγουν σε –е (ε).

Ο παρατατικός δημιουργείται κρατώντας τη ρίζα  του ρήματος και προσθέτοντας τις καταλήξεις που παρουσιάζονται παρακάτω με έντονα γράμματα. Ο τονισμός είναι πάντοτε στην πρόπαραλήγουσσα (τρίτη συλλαβή από το τέλος). Οι καταλήξεις της ΄Β και ΄Γ συζυγίας είναι ίδιες.

Ά Συζυγία – Ά категорија

Ενεστώτας- сегашно време Παρατατικός – несвршено минато време

Купувам – κούπουβαμ                      купував – κούπουβαβ (αγόραζα)

Купуваш – κούπουβαςς                    купуваше – κουπούβασσε

Купува – κούπουβα                           купуваше – κουπούβασσε

Купуваме – κουπούβαμε                 купувавме – κουπούβαβμε

Купувате – κουπούβατε                   купувавте – κουπούβαβτε

Купуваат – κουπούβαατ                   купуваа – κουπούβαα

΄Β Συζυγία – ΄Β Категорија

Ενεστώτας- сегашно време Παρατατικός – несвршено минато време

Работам – ράμποταμ                         работев – ράμποτεβ (δούλευα)

Работиш – ράμποτιςς                         работеше – ραμπότεσσε

Работи – ράμποτι                               работеше – ραμπότεσσε

Работиме – ραμπότιμε                      работевме – ραμπότεβμε

Работите – ραμπότιτε                        работевте – ραμπότεβτε

Работат – ράμποτατ                          работеа – ραμπότεα

΄Γ Συζυγία – ΄Γ Категорија

Ενεστώτας- сегашно време Παρατατικός – несвршено минато време

Пеам – πέαμ                                        пеев – πέεβ (τραγουδούσα)

Пееш – πέεςς                                       пееше – πέεσσε

Пее – πέε                                             пееше – πέεσσε

Пееме – πέεμε                                     пеевме – πέεβμε

Пеете – πέετε                                       пеевте – πέεβτε

Пеат – πέατ                                          пееа – πέεα

Реченици – Προτάσεις

  • Татко ми работеше во една фабрика триесет години – Τάτκο μι ραμπότεσσε βο έντνα φάμπρικα τρίεσετ γκόντινι – Ο πατέρας μου δούλευε σε ένα εργοστάσιο τριάντα χρόνια
  • Јас пеев кога бев мал, но сега не пеам веќе – Ιάς πέεβ κόγκα μπεβ μαλ, νο σέγκα νε πέαμ βέκιε – Εγώ τραγουδούσα όταν ήμουν μικρός, αλλά τώρα δεν τραγουδάω πια
  • Нашите дедовци зборуваа само македонски – Νάσσιτε ντέντοβτσι ζμπορούβαα σάμο μακέντονσκι – Οι παππούδες μας μιλούσαν μόνο μακεδόνικα
  • Порано сакавме многу да јадеме благи – Πόρανο σάκαβμε μνόγκου ντα ίαντεμε μπλάγκι – Παλαιότερα θέλαμε πολύ να τρώμε γλυκά

Порано  –  πόρανο  –  παλαιότερα

Вчера  –  βτσσέρα  –  χτες

Завчера  –  ζάβτσσερα  –  προχτές

Лани  –  λάνι  –  πέρυσι

Прелани  –  πρέλανι  –  πρόπερσι

Пред  –  πρεντ  –  πριν

Тогаш  –  τόγκαςς  –  τότε

Некогаш  –  νέκογκαςς  –  κάποτε

Претходно  –  πρέτχοντνο  –  προηγουμένως

Минато  –  μίνατο  –  παρελθόν

Сношти  –  σνόσστι  –  χτες βράδι

ТАБЕЛА НА ГЛАГОЛИ ВО НЕСВРШЕНО МИНАТО ОД ТРИТЕ КАТЕГОРИИ

ΠΙΝΑΚΑΣ ΡΗΜΑΤΩΝ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΣΥΖΥΓΙΩΝ

Пишував  -  πίσσουβαβ  -  έγραφα

Патував  -  πάτουβαβ  -  ταξίδευα

Продавав  -  πρόνταβαβ  -  πουλούσα

Давав  -  ντάβαβ  -  έδινα

Земав  -  ζέμαβ  -  έπαιρνα

Седев  -  σέντεβ  -  καθόμουν

Одев  -  όντεβ  -  πήγαινα

Чистев  -  τσσίστεβ  -  καθάριζα

Учев  -  ούτσσεβ  -  μάθαινα

Жалев  -  ζζάλεβ  -  λυπόμουν

Спијев  -  σπίεβ  -  κοιμόμουν

Пијев  -  πίεβ  -  έπινα

Знаев  -  ζνάεβ  -  ήξερα

Можев  -  μόζζεβ  -  μπορούσα

Плачев  -  πλάτσσεβ  -  έκλαιγα

  • Што правевте таму? Игравте со топката? – Σστο πράβεβτε τάμου; Ίγκραβτε σο τόπκατα; – Τί κάνατε εκεί; Παίζατε με τη μπάλα;
  • δεν επιτρέπονται τα σχόλια

    Κατηγορίες

    Ευχαριστούμε θερμά τους Μακεδόνες οικονομικούς μας μετανάστες σε Αυστραλία, Καναδά και δυτική Ευρώπη, όπως και τους φίλους μας απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας, για την οικονομική στήριξη της έκδοσης της Нова Зора. Благодариме - Μπλαγκοντάριμε


    ALPHA BANK

    Account 852 00 2101 031390

    IBAN: GR47 0140 8520 8520 0210 1031 390

    BIC: CRBAGRAA

    Μηνιαίες Εκδόσεις

    Македонска Ризница
    • ,ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΥΧΩΝ
      РАЗГЛЕДУВАЊЕ НА ПРЕТХОДНИ БРОЕВИ
    • 2016 (147)
    • 2015 (416)
    • 2014 (404)
    • 2013 (377)
    • 2012 (372)
    • 2011 (323)
    • 2010 (202)