Αρχεία | Ιανουάριος, 2011

Αγαπητοί φίλοι της ΝόβαΖόρα, Σας συγχαίρω για την ειλικρινή σας προσπάθεια και τη δύσκολη εργασία σας.

Το όνομά μου είναι Γκεόργκι Πλούκοβσκι και κατάγομαι από το χωριό Посдивишта-Ποσντίβισστα-Χαλάρα Καστοριάς. Είμαι και εγώ ένα από τα χιλιάδες παιδιά φυγάδες, στα οποία αφαιρέθηκε το δικαίωμα επιστροφής στα πάτρια εδάφη, όπως αφαιρέθηκε και το δικαίωμα κληρονόμησης των περιουσιών που για αιώνες ανήκαν στους προγόνους μας. Μετά από πολλές απαγορεύσεις στα ελληνικά σύνορα, το 2005, με την σύζυγό μου Χριστίνα,  ήρθαμε στην Ελλάδα μέσω Ιταλίας και παραμείναμε 21 μέρες.  Πολλές φορές μας σταματούσε η αστυνομία για έλεγχο εγγράφων (οι πινακίδες του αυτοκινήτου που οδηγούσα ήταν μακεδόνικες), αλλά ποτέ δεν μου είπαν τίποτε. Στις 26 Ιουλίου αναχωρήσαμε για τη Δημ.Μακεδονίας και μετά το τέλος του εορτασμού του Ίλιντεν, επιχειρήσαμε να επιστρέψουμε στην Ελλάδα, προϋποθέτοντας πως δεν υπάρχουν πλέον μαύρες λίστες, στις οποίες ήμουν πάντοτε καταχωρημένος. Δυστυχώς, μετά από μισή ώρα αναμονής, μας ενημέρωσαν ότι όλοι μπορούν να μπουν στην Ελλάδα, εκτός από εμένα. Όταν ρώτησα τον αστυνομικό για ποιό λόγο μου απαγορεύεται η είσοδος, σήκωσε τους ώμους του και δεν είπε τίποτε. Εγώ επέμενα και του έλεγα πως δεν μου επιτρέπετε την είσοδο επειδή είμαι Μακεδόνας. Τότε αυτός νευρίασε και μου είπε να σωπάσω, ειδάλλως θα με φυλάκιζε. Του απάντησα πως εάν φυλακίζουν όσους είναι Μακεδόνες, τότε η θέση μου είναι στη φυλακή. Στο τέλος μπήκαμε στα γραφεία των συνόρων και ζήτησα από τον υπάλληλο να μου δώσει γραπτές εξηγήσεις για τα αίτια της απαγόρευσης αυτής. Μου παρέδωσε ένα έγγραφο όπου με (χ) σημειωνόταν ότι «είμαι επικίνδυνος για την ασφάλεια μιας ή περισσοτέρων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δίνοντάς μου το έγγραφο μου ζήτησε συγνώμη και μου είπε πως για όλα αυτά δεν φταίνε αυτοί αλλά οι υπηρεσίες στην Αθήνα, οι οποίες έχουν και τα ονόματά μας. Μόλις επέστρεψα στον Καναδά, με τη βοήθεια της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, πήγαμε στην Οττάβα, όπου συναντηθήκαμε με εκπροσώπους του καναδικού Υπουργείου Εξωτερικών. Εκεί με διαβεβαίωσαν ότι άμεσα θα έδιναν εντολή στον Καναδό Πρεσβευτή στην Ελλάδα να ερευνήσει το όλο θέμα απαγόρευσης εισόδου μου στην Ελλάδα. Ταυτόχρονα, με συμβούλεψαν να πάω στην ελληνική πρεσβεία του Καναδά και να αιτηθώ εξηγήσεις για το που βασίζονται οι κατηγορίες που μου αποδίδουν. Μετά από πολλές έντονες συζητήσεις με τον Πρόξενο της Ελλάδας και μετά από ένα χρόνο αναμονής, έλαβα απάντηση από τα επίσημα όργανα της Αθήνας, όπου με ενημέρωναν ότι μετά από έλεγχο των εγγράφων τους σχετικά με το άτομό μου, δεν προέκυψε λόγος απαγόρευσης εισόδου μου στην Ελλάδα. Με λίγα λόγια μου έλεγαν ότι μπορώ να έρχομαι στην Ελλάδα όποτε θέλω χωρίς κανένα εμπόδιο. Τότε για ποιό λόγο επι χρόνια δεν μου επιτρεπόταν η είσοδος ;

Ακόμα και σήμερα αμφιβάλω ότι θα μου επιτραπεί η είσοδος και ότι θα ξαναζήσω την όλη διαδικασία ντροπής.

Με εκτίμηση

Γκεόργκι Πλούκοβσκι

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

МАКЕДОНЦИТЕ ВО АМЕРИКА | ΟΙ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

МАКЕДОНЦИТЕ ВО АМЕРИКА

ИНТЕРВЈУ СО СЛАВКО МАНГОВСКИ, ИМИГРАНТ ВО СОЕДИНЕТИТЕ АМЕРИКАНСКИ ДРЖАВИ,ЧЛЕН НА ТАМОШНИ МАКЕДОНСКИ ОРГАНИЗАЦИИ

ΟΙ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΣΛΑΒΚΟ ΜΑΝΓΚΟΒΣΚΙ, ΜΕΤΑΝΑΣΤΗ ΣΤΙΣ ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ, ΜΕΛΟΣ ΤΩΝ ΕΚΕΙ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

  • Πείτε μας λίγα λόγια για σας

Γεννήθηκα στη Битола-Μπίτολα της Δημοκρατίας της Μακεδονίας το 1951. Οι δικοί μου κατάγονταν από το χωριό Смрдеш-Σμάρντεςς-Κρυσταλλοπηγή Καστοριάς απ’ όπου  εκδιώχθηκαν από τις ελληνικές

ΣΛΑΒΚΟ ΜΑΝΓΚΟΒΣΚΙ

ΣΛΑΒΚΟ ΜΑΝΓΚΟΒΣΚΙ

αρχές. Ο πατέρας μου Атанас-Άτανας πολέμησε στον ελληνο-ιταλικό πόλεμο, στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ήταν μέλος του ΕΛΑΣ και έπειτα συμμετείχε στον Εμφύλιο Πόλεμο, στην ταξιαρχία του Γκότσσε. Νεαρός ακόμα, εγκατέλειψα την τότε Γιουγκοσλαβία και αναχώρησα για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, όπου για πρώτη φορά είχα επαφή με το μακεδόνικο ζήτημα, κάτι το οποίο στη Γιουγκοσλαβία, όπως και σε όλες τις γειτονικές χώρες, ήταν θέμα ταμπού. Στην Αμερική κατάλαβα πλέον ξεκάθαρα ότι ο λαός μου ζει σε περισσότερες από μία χώρες, ότι δεν αναγνωρίζεται και ότι ζει χωρίς τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα. Με την εμφάνιση του ίντερνετ, άρχισαν και και οι προπαγανδιστικοί δικτυακοί πολέμοι. Αρχίσαμε αντιπαραθέσεις με τους Έλληνες και τους Βούλγαρους. Αυτό με ώθησε να ξεκινήσω να μελετάω την ιστορία μας, από την αρχαιότητα εώς και σήμερα. Χρόνια μελέτης, κατέστησαν σαφές το γεγονός ότι οι Μακεδόνες της αρχαιότητας δεν ήταν Έλληνες και πως οι Έλληνες τους θεωρούσαν ξένο λαό. Αυτό όμως ήταν και είναι πολύ δύσκολο να το αποδείξεις στους υπερεθνικιστές, οι οποίοι δεν ήθελαν ούτε να ακούσουν για κάτι τέτοιο. Αν και ελπίδα κατανόησης δεν υπήρχε, η μελέτη της ιστορίας έγινε το πάθος μου, το οποίο μέχρι και σήμερα δεν με εγκαταλείπει. Στο μεταξύ δημιούργησα και ιστοσελίδα στο ίντερνετ όπου συγκέντρωνα επιστημονικά κείμενα, σχετικά με τη μακεδόνικη ιστορία και πολιτισμό. Παράλληλα με όλα αυτά, ήμουν πολύ ενεργός και σε άλλα επίπεδα. Εκλέχτηκα ως Γραμματέας του Παγκόσμιου Μακεδόνικου Συνεδρίου για τη Βόρειο Αμερική και το 1999, μετά από είκοσι χρόνια ζωής στις ΗΠΑ, επέστρεψα στη Δημοκρατία της Μακεδονίας, όπου εργάστηκα ως συντάκτης στο περιοδικό Македонско Сонце-Μακεντόνσκο Σόντσε. Το 2002 ξαναγύρισα στην Αμερική, στην Πολιτεία της Φλώριδας, όπου επι τέσσερα συνεχή έτη διετέλεσα πρόεδρος του μακεδόνικου ενοριακού δήμου της Πολιτείας. Από το 2007 εώς και σήμερα, εργάζομαι ως συντονιστής στο τηλεοπτικό κανάλι TV Сонце.

  • Πείτε μας για τη Μακεδόνικη διασπορά των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής

Η Μακεδόνικη μετανάστευση στις ΗΠΑ, αλλά και γενικά στην αμερικανική ήπειρο, άρχισε από το 19ο αιώνα και ιδιαίτερα δυνάμωσε μετά το τέλος της Επανάστασης του Ίλιντεν. Ιστορικοί, όπως ο Δημήτρης Λιθοξόου, έχουν αναφέρει για τις λίστες των Μακεδόνων, οι οποίοι μετανάστευαν στη Βόρειο Αμερική την περίοδο εκείνη. Σύμφωνα με τον Ιστορικό, καθηγητή

Ο ναός στο χωριό του Σλάβκο, Σμάρντεςς-Κρυσταλλοπηγή Καστοριάς

Πανεπιστημίου των ΗΠΑ, Κιθ Μπράουν, ο αριθμός σίγουρα είναι μεγαλύτερος, αλλά δυστυχώς εώς σήμερα δεν είχαμε δικό μας ιστορικό να μελετήσει επιτόπου τα αμερικάνικα αρχεία. Στις αρχές, οι Μακεδόνες εγκαθίστανταν σε περιοχές όπου μπορούσαν ευκολότερα να βρουν εργασία. Εάν κάποιος έβρισκε δουλειά σε κάποιο μέρος, τότε τον ακολουθούσαν και άλλοι από το χωριό του ή και ευρύτερα. Ένα καλό παράδειγμα είναι και η μικρή πόλη Στίλτον της Πολιτείας της Πενσυλβάνια, όπου εγκαταστάθηκαν και εργάζονταν χιλιάδες Μακεδόνες από την περιοχή Прилеп-Πρίλεπ της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, την περίοδο του ’20 και του ’30, του περασμένου αιώνα. Οι Μακεδόνες εργάζονταν και κατοικούσαν κυρίως σε πόλεις όπου υπήρχε βιομηχανία και ανάγκη για εργατικό δυναμικό. Επειδή στην Αμερική οι ικανοί γρήγορα προοδεύουν, έτσι και πολλοί δικοί μας, σύντομα άνοιξαν δικές τους επιχειρήσεις, όπως εστιατόρια, φούρνους κ.α. και απέκτησαν σημαντικές περιουσίες. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι οι Μακεδόνες, αν και αναφέρονταν σε πολλά αμερικάνικα έγγραφα, εισάχθηκαν στα έντυπα απογραφής, ως ξεχωριστό έθνος, μόλις τη δεκαετία του ’20 του προηγούμενου αιώνα.  Αν και πολυάριθμοι, οι απογραφές δεν παρουσίαζαν τους πραγματικούς αριθμούς των Μακεδόνων, επειδή η πρακτική τότε ήταν να απογράφονται σύμφωνα με τη χώρα από την οποία ήρθαν στις ΗΠΑ. Έτσι μέχρι και το 1913, αναφέρονταν ως καταγόμενοι από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και μετέπειτα από την Ελλάδα, την Σερβία, τη Βουλγαρία κτλ. Σήμερα, μεγάλη συγκέντρωση Μακεδόνων υπάρχει στις Πολιτείες της Νέας Υόρκης και του Νιού Τζέρσεϊ, στο Ντετρόιτ και στο Σικάγο, αλλά και σε πολλά άλλα μέρη των ΗΠΑ. Εγώ ζούσα στην Πολιτεία της Φλόριδα και μόνο στο νότιο τμήμα της, ζούσαν περισσότερες από 200 οικογένειες, μακεδόνικης καταγωγής, καταγώμενες από  διάφορες βαλκανικές χώρες, όπου ζουν Μακεδόνες.

  • Ποιές είναι οι μακεδόνικες οργανώσεις στις ΗΠΑ

Με την άφιξη τους στην Αμερική, οι Μακεδόνες αισθάνθηκαν την ανάγκη να οργανωθούν και να συγκεντρώνονται και αυτό κυρίως το επιτύγχαναν μέσω των Συλλόγων χωριών και της οικοδόμησης εκκλησιών. Λόγω της μη ύπαρξης χώρας προέλευσης, οι Μακεδόνες αναγκάζονταν να ιδρύουν εκκλησίες υπο τη δικαιοδοσία ξένων εκκλησιών, συχνότερα υπο τη βουλγάρικη εκκλησία, αλλά πάντοτε με το πρόθεμα «μακεδόνικη». Μετά την ίδρυση της МПЦ-Μακεδόνικης Ορθόδοξης Εκκλησίας, οικοδομήθηκαν στις ΗΠΑ, περισσότεροι από είκοσι μακεδόνικοι ναοί. Παραδοσιακά, μία από τις πλέον οργανωμένες μακεδόνικες οργανώσεις, ήταν η МПО (Μακεδόνικη Πατριωτική Οργάνωση), η οποία δυστυχώς, πολύ νωρίς επέπεσε υπο την επίδραση της Βουλγαρίας και σήμερα μόλις που υπάρχει. Μακεδόνικες οργανώσεις εμφανίζονταν και εξαφανίζονταν. Έχει ενδιαφέρον να αναφερθεί η οργάνωση Μακεδόνικη Λαϊκή Συμμαχία, η οποία εμφανίστηκε δέκα χρόνια πριν το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, υπο την ηγεσία του Γκεόργκι Πιρίνσκι και τον Βοϊβόντα του Ίλιντεν Σμίλε Βοϊντάνοβ. Σκοπός της οργάνωσης ήταν η ένωση της Μακεδονίας, ως χώρα του μακεδόνικου λαού. Μετά το 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, ιδρύθηκαν περισσότερες οργανώσεις, αλλά δυστυχώς, αυτές θεωρούνταν ως απειλή και από τη Γιουγκοσλαβία, αλλά και από τα άλλα βαλκανικά κράτη και έτσι εργάζονταν μέσα σε πολύ δύσκολες συνθήκες και απειλές. Μετά την ανεξαρτητοποίηση της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, ιδρύθηκαν αρκετές πολιτικές, πολιτιστικές και ανθρωπιστικές οργανώσεις, όπως η Μακεδόνικη Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Νιού Τζέρσεϊ κ.α. το τελευταίο διάστημα ιδρύθηκε και η UMD-Ενωμένη Μακεδόνικη Διασπορά, όπου μέλη της είναι και πολλοί νεαροί Μακεδόνες.

  • Με ποιόν τρόπο οι Μακεδόνες της Αμερικής διατηρούν τη μακεδονικότητά τους, τη γλώσσα και την παράδοση;

Αν και πολύ μακριά από την πατρίδα τους, οι Μακεδόνες δεν την ξεχνούν. Αντιθέτως, η αγάπη για την πατρίδα μεγαλώνει αναλογικά με τις αποστάσεις. Οι Μακεδόνες τακτικά συναντιούνται στις μακεδόνικες εκκλησίες και πολλοί από αυτούς είναι μέλη σε διάφορες, πολιτικές, πολιτιστικές, οικονομικές κ.α. οργανώσεις. Επίσης πολλοί είναι αυτοί που γιορτάζουν μαζί τις διάφορες θρησκευτικές και εθνικές γιορτές. Στα μεγαλύτερα κέντρα, υπάρχουν και πολιτιστικοί σύλλογοι και χορευτικοί όμιλοι, με σημαντικές δραστηριότητες σχετικές με τη διάσωση και τη διατήρηση της μακεδόνικης κουλτούρας στην Αμερική, όπως και σχολεία εκμάθησης της μακεδόνικης γλώσσας. Πολλοί είναι και οι Μακεδόνες, οι οποίοι με το που θα ξυπνήσουν, αμέσως κάθονται στον υπολογιστή τους για να μάθουν νέα από τα μέρη που κατάγονται. Έτσι, με μεγάλο ενδιαφέρον, παρακολουθούν και τις δραστηριότητες των μακεδόνικων οργανώσεων στις βαλκανικές χώρες και αναζητούν τρόπους για να τις βοηθήσουν στον αγώνα τους για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

  • Στην Ελλάδα δεν αναγνωρίζεται καμιά ομάδα πολιτών, η οποία παρουσιάζει διαφορετικότητα σε σχέση με την πλειοψηφία. Τί συμβαίνει στις ΗΠΑ;

Στις ΗΠΑ δεν υπάρχει όρος «μη αναγνώριση». Στις ΗΠΑ δεν υπάρχει ούτε επίσημη γλώσσα, όσο και αν αυτό ακούγεται παράξενο. Δεν είναι κατανοητό για κάποιον απλό Αμερικάνο, κάποιος να μην αναγνωρίζει κάποιον άλλο. Εκεί όλοι αναγνωρίζονται. Σε περιοχή όπου ζει κάποιος

Παρουσίαση μακεδόνικων χορών και τραγουδιών στην Νέα Υόρκη

σεβαστός αριθμός ατόμων τα οποία ανήκουν σε κάποια εθνοτική ομάδα, όλα τα δικαιώματα είναι εγγυημένα με το νόμο, περιλαμβάνοντας και εκπαίδευση στη μητρική τους γλώσσα, όπως και μετάφραση σε περίπτωση δικαστικής διαδικασίας. Οι ΗΠΑ στην ουσία αποτελούν παράδειγμα επιτυχημένης ύπαρξης πολυπολιτισμικής κοινωνίας. Εκεί, όλοι, εκτός των Ινδιάνων, από κάπου έχουν έρθει. Κάποιοι αφομοιώνονται, αλλά και πολλοί άλλοι καταφέρνουν να διατηρήσουν τα πολιτισμικά και εθνικά τους χαρακτηριστικά.

  • Τί θα θέλατε να πείτε στους Μακεδόνες της Ελλάδας, αλλά και όλου του κόσμου, όπου αυτοι και αν βρίσκονται;

Εγώ είμαι πολύ περήφανος για την καταγωγή μου από τα μακεδόνικα χωριά της βόρειας Ελλάδας και πιστεύω πως έτσι αισθάνονται και όλοι οι Μακεδόνες που ζουν στην Ελλάδα. Περισσότερο είμαι περήφανος επειδή και μετά από ενενήντα χρόνια τρομοκρατίας και βίαιης αφομοίωσης, ζωής

Μακεδόνικη εκκλησία Σβέτι Νίκολα, στο Οχάιο των ΗΠΑ

χωρίς ανθρώπινα δικαιώματα, ο λαός μας ακόμα υπάρχει και διατηρήται στην Ελλάδα και απέδειξε πως οι ρίζες του είναι τόσο βαθιές, που είναι αδύνατο να κοπούν. Η τραγωδία του μακεδόνικου λαού στην Ελλάδα, είναι μία από τις μεγαλύτερες της παγκόσμιας ιστορίας. Σχεδόν όλες οι οικογένειες έχουν δώσει θύματα για τη Μακεδονία, αλλά και πάλι παραμένουμε χωρίς τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, σε μια χώρα, η οποία περηφανεύεται ότι γέννησε τη δημοκρατία. Ίσως και να υπάρχει εκεί δημοκρατία, αλλά αυτή εξαφανίζεται μόλις κάποιος προσδιοριστεί ως Μακεδόνας ή ως κάτι άλλο, διαφορετικό του εθνικού μύθου της χώρας. Το μήνυμά μου προς όλους τους Μακεδόνες, είναι πως η δημοκρατία στο τέλος θα νικήσει και πως ο αγώνας για την απόκτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μας, πρέπει να συνεχιστεί.

Παρουσίαση όλων των εθνικοτήτων από τισ αμερικανικές αρχές, την περίοδο των μεγάλων μεταναστεύσεων. Οι Μακεδόνες παρουσιάζονται ξεχωριστά από τους Έλληνες και τους Βούλγαρους

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Η αρχή του τέλους

Του Γιώργου Ν. Παπαδάκη

Η χρονιά που μόλις πέρασε ήταν χωρίς αμφιβολία μία απο τις χειρότερες από ιδρύσεως του νεοελληνικού κράτους. Μετά το «δυστυχώς επτωχεύσαμεν» του Τρικούπη, φτάσαμε στην τεχνική χρεωκοπία του Γ. Παπανδρέου, του Παπακωνσταντίνου αλλά και του Κώστα Καραμανλή, του Σημίτη, του Ανδρέα Παπανδρέου και άλλων «εθνικών ευεργετών». Ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι άρχισαν να αναθεωρούν την εικόνα που είχαν για το όλο σύστημα, μέσα στο οποίο ζουν και είναι έτοιμοι να θέσουν πολλά «ταμπού» ζητήματα σε μηδενική βάση.

Η τάση αυτή μιας μεγάλης, σιωπηρής μάζας ανθρώπων που δεν ξηλώνει πεζοδρόμια, δεν καταστρέφει ξένη περιουσία και προσπαθεί να ζήσει αξιπρεπώς και όχι αποκλειστικά σε βάρος κάποιου άλλου, έγινε αισθητή στις πρόσφατες εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση. Σχεδόν κανείς πριν από αυτές, δεν έδινε πιθανότητες επιτυχίας στους Γιάννη Μπουτάρη και Γιώργο Καμίνη, οι οποίοι όμως κέρδισαν. Μαζί τους κέρδισε πολύτιμες ανάσες και ολόκληρη η ελληνική κοινωνία, ιδίως δε εκείνοι που είναι διαφορετικοί από την πλειοψηφία ή απλά υποστηρίζουν ότι το μέλλον αυτής της χώρας μπορεί να είναι μόνο πολυπολιτισμικό, πολυγλωσσικό, πολυεθνικό. Και οι δύο στο παρελθόν έχουν ασχοληθεί- ο καθένας από το δικό του μετερίζι- και με τους Μακεδόνες στην Ελλάδα, την ιστορία τους, τη γλώσσα τους, τα δικαιώματά τους. Η λύση για τα προβλήματα που αυτοί αντιμετωπίζουν, ασφαλώς, δεν θα έρθει από τους δημάρχους της Αθήνας ή της Θεσσαλονίκης, ωστόσο είναι πάντοτε ευπρόσδεκτος ο αέρας αλλαγής που προσπαθεί να διώξει την ανυπόφορη πολιτική και κοινωνική μπόχα που ολοένα και περισσότερο αναδίδει αυτή η χώρα.

Αν όμως οι Μπουτάρης και Καμίνης δε μπορούν να δώσουν λύση στα προβλήματα των Μακεδόνων, τότε ποιος μπορεί; Μα φυσικά οι ίδιοι οι Μακεδόνες. Και πως μπορεί να γίνει αυτό; Μα δίνοντας την δυνατότητα σε Μακεδόνες να εκλεγούν σε σημαντικές αυτοδιοικητικές θέσεις, δίνοντας τη δυνατότητα στο μακεδονικό πολιτικό φορέα (ΕΕΣ-Ουράνιο Τόξο) να συμμετέχει στην κατανομή της πολιτικής εξουσίας στους νέους διευρυμένους δήμους της Βόρειας Ελλάδας, δίνοντας εν τέλει την δυνατότητα στους ίδιους να διεκδικήσουν ενεργά αυτά που δικαιούνται αλλά και στερούνται στο νεοελληνικό κράτος από τότε που αυτό προσάρτησε τα μακεδονικά εδάφη που σήμερα κατέχει.

Η αρχή έγινε στην Μελίτη/Ovcarani από ένα μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου του Ουράνιου Τόξου/Vinozhito, Μακεδόνα ακτιβιστή αλλά και σημαντικό οικονομικό υποστηρικτή του κόμματος, τον Παναγιώτη Αναστασιάδη/Pande Ashlakov, ο οποίος εξελέγη πανηγυρικά Πρόεδρος του τοπικου Συμβουλίου για τον παλαιό δήμο Μελίτης/Ovcarani που πλέον έχει ενσωματωθεί στο δήμο Φλώρινας/Lerin. Το οξύμωρο είναι ότι ενώ ο Pande Ashlakov συμμετείχε στο συνδυασμό της Όλγας Μούσιου-Μυλωνά για το δήμο της Φλώρινας/Lerin που υποστηρίχθηκε από το ΠΑΣΟΚ, ήταν η ίδια η κ. Μούσιου που έσπευσε περίπου να τον αποκυρήξει όταν οι γνωστοί φασίστες των ΜΜΕ και τoυ Ίντερνετ την κάλεσαν να δηλώσει δημόσια αν γνώριζε ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος είναι σημαίνον στέλεχος του Ουράνιου Τόξου/Vinozhito.

Aπαντώντας σε σχετική ανακοίνωση του μακεδονικού κόμματος που θα τη βρείτε σε άλλη σελίδα, η υποψήφια δήμαρχος προσπάθησε για άλλη μια φορά να διαβεβαιώσει ότι οι θέσεις της για το θέμα είναι «ξεκάθαρα πατριωτικές και ελληνικές, είναι οι θέσεις της επίσημης ελληνικής κυβέρνηση και του ΠΑΣΟΚ» και λοιπά ελαφρώς φαιδρά. Προσπαθώντας να δικαιολογηθεί- απέναντι σε ποιούς αλήθεια; – η κ. Μούσιου μας αποκάλυψε οτι συμπεριέλαβε τον Pande Ashlakov στο συνδυασμό της για να καρπωθεί τα ψηφαλάκια της πολυπληθούς οικογένειας Ashlakov και των φίλων της, στην προσπάθεια να εκλεγεί δήμαρχος. Τους ψήφους μεν τους πήρε, δήμαρχος ωστόσο εξελέγη ο περισσότερο «καθεστωτικός» και πολύ πιο προσεκτικός Γιάννης Βοσκόπουλος, ο οποίος φρόντισε να μην χρησιμοποιήσει κανένα Μακεδόνα ακτιβιστή στο ψηφοδέλτιό του.

Και το οξύμωρο- έως εξωφρενικό- συνεχίστηκε όταν η επικεφαλής πλέον της αντιπολίτευσης στο δήμο Φλώρινας/Lerin «προειδοποίησε» το νεοεκλεγέντα πρόεδρο της Μελίτης/Οvcarani ότι δε μπορεί να κάνει ότι θέλει καθώς το 33μελές δημοτικό συμβούλιο θα έχει τον καθοριστικό ρόλο ενώ ο νέος δήμαρχος θα είναι «ο τελικός εγγυητής και εντολέας για την υλοποίηση των αποφάσεων». Με άλλα λόγια, παρότι ο Γ. Βοσκόπουλος ήταν αντίπαλος (και μάλιστα καθόλου αγαπητός) κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, τώρα ενώνουμε τις δυνάμεις μας μαζί του για να αποτρέψουμε τον «εχθρό» από το να πραγματοποίησει τα σχέδιά του. Προτιμούμε, δηλαδή, να στραφούμε κατά της ίδιας μας της δημοτικής παράταξης, αν χρειαστεί προκειμένου να είμαστε «ξεκάθαρα πατριώτες και Έλληνες». Αν αυτό δεν λέγεται σχιζοφρένεια, τότε δεν ξέρω τι άλλο μπορεί να ονομαστεί έτσι…

Αλήθεια, τι είναι αυτό που τόσο πολύ φοβίζει την κ. Μούσιου, τον κ. Βοσκόπουλο, την ΕΥΠ και όλο το παρακράτος; Τι μπορεί να κάνει άραγε ο Pande που να επιφέρει τέτοιο πανικό; Σίγουρα πάντως όχι να πάρει την Μελίτη/Οvcarani, το Νεοχωράκι/Νeukazi, την Ιτιά/Dolno Vrbeni, την Αχλαδιά/Krusoradi, το Σκοπό/Setina, τους Λόφους/Ζabrdeni, την Βεύη/Banica και τους άλλους οικισμούς του δικού του δημοτικού διαμερίσματος και να τους πάει στη Δημοκρατία της Μακεδονίας. Ούτε να κυρήξει την επανάσταση εναντίον του ελληνικού κράτους μπορεί (αλλά ούτε και επιθυμεί). Σε πρόσφατη συζήτηση που είχαμε, μου ξεκαθάρισε ότι θα κινηθεί αυστηρά μέσα στα πλαίσια των ευρωπαικών και εγχώριων νόμων και θα χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα που η συγκεκριμένη νομοθεσία του δίνει. Εκεί, ωστόσο, βρίσκεται η μία όψη του προβλήματος για το βαθύ νεοελληνικό κράτος. Ο συνδυασμός ελληνικής και ευρωπαικής νομοθεσίας παρέχει δυνατότητες που θα εκτιμήσουν ιδιαίτερα όχι μόνο οι Μακεδόνες αλλά και ολοι οι κάτοικοι του δημοτικού διαμερίσματος. Αν το φιλόδοξο σχέδιο του νέου προέδρου προχωρήσει, τότε η επανεκλογή του είναι σχεδόν βέβαιη. Και τότε το (παρα)κράτος-που πιάστηκε ελαφρώς στον ύπνο στις εκλογές- θα τρέχει και δε θα φτάνει.

Υπάρχει και μια δεύτερη, ακόμα σημαντικότερη παράμετρος. Οι Μακεδόνες αποκτούν επιτέλους πρόσβαση στους μηχανισμούς εξουσίας. Αν το «πείραμα» Μελίτη/Ovcarani επιτύχει, τότε είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα βρει άμεσα μιμητές. Ήδη, γειτονικά χωριά όπως ο Τριπόταμος/Petoraci κοιτούν προς τη μεριά του Pande, έτοιμα για να ακολουθήσουν το παράδειγμα και να συνεργαστούν μαζί του. Σε λίγα χρόνια, θα μιλάμε με άλλους όρους ακόμα και για τον ίδιο το δήμο της Φλώρινας/Lerin ή της Έδεσσας/Voden. H αρχή του τέλους της πολιτικής του χρεωκοπημένου νεοελληνικού κράτους απέναντι στους «ανύπαρκτους» Μακεδόνες είναι πλέον εδώ.

Srekna Nova Godina.

YΓ: Μέσα στη σύγχυσή της, η δυστυχής κ. Μούσιου παραδέχτηκε- για πρώτη φορά επίσημα από Έλληνα πολιτικό, έστω και μικρού διαμετρήματος- ότι γνωρίζει, όπως και όλοι, τα μακεδονικά ονόματα των πόλεων και χωριών του νομού Φλώρινας/Lerinsko. Δεν κάνει έναν κόπο να τα μεταφέρει και μέχρι τα υπουργεία Εξωτερικών και Εσωτερικών (που της υπαγόρευσαν άλλωστε την ανακοίνωσή της), ώστε να μην εμποδίζεται πλέον η είσοδος στην Ελλάδα εκατοντάδων Μακεδόνων που το μόνο τους αμάρτημα είναι ότι κατέχουν διαβατήρια που αναγράφουν ακριβώς αυτά τα ονόματα;

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

МОКРЕНИ – ΜΟΚΡΕΝΙ

Мокрени – Μόκρενι (ή Μόκρενα)-Βαρικό. Мокро στη μακεδόνικη γλώσσα σημαίνει υγρό, μουσκεμένο και αυτό όχι χωρίς λόγο, επειδή το χωριό αυτό είναι περικυκλωμένο από νερά και πράσινο. Ένα χωριό πανέμορφο, ήσυχο, φιλόξενο. Τίποτε δε μαρτυρά την πολυτάραχη ιστορία του και τους αγώνες του για τα δίκαια των Μακεδόνων, τα θύματα που έχει δώσει για τον σκοπό αυτό και τις κακουχίες που πέρασαν οι κάτοικοι του, σε όλες τις περιόδους της νεότερης και σύγχρονης ιστορίας του τόπου.

Το Μόκρενι ή σήμερα στα ελληνικά Βαρικό (μετονομάστηκε με Προεδρικό Διάταγμα το 1926), ανήκει στο Νομό Φλώρινας-Лерин και βρίσκεται στο νοτιοδυτικό του άκρο, εκεί όπου συνορεύουν οι νομοί Καστοριάς-Костур και Κοζάνης-Кожани. Χτισμένο στους πρόποδες του Вичо планина – όρους Βίτσσο (Βίτσι), σε υψόμετρο 650 περίπου μέτρων, μέσα στην κοιλάδα Сарѓол-Σάργκιολ, απέχει 55 χιλιόμετρα από την πόλη Лерин-Φλώρινα, 20 χιλ. από την πόλη Кајлари-Πτολεμαḯδα και 35 χιλ. από το Костур-Καστοριά.

Το σπίτι της Κατίνα Αντρέεβα - Τσβέτα

Το σπίτι της Κατίνα Αντρέεβα - Τσβέτα

Βόρεια συνορεύει με το Илиево-Ιλιέβο (Λέχοβο), νότια με το χωριό Палјор-Παλιόρ (Φούφα), ανατολικά με το χωριό Ракита-Ράκιτα (Ολυμπιάδα) και δυτικά την Клисура-Κλεισούρα.

Στις αρχές του περασμένου αιώνα, το Μόκρενι αριθμούσε περίπου 1300 κατοίκους, όλοι Μακεδόνες. Οι κάτοικοι ασχολούνταν με τη γεωργοκτηνοτροφία, την ξυλεία και την εκμετάλευση της γειτονικής λίμνης Врапчен-Βράπτσσεν (Χειμαδίτιδα).

Οι αγώνες των απλών αυτών ανθρώπων για τα δίκαια των Μακεδόνων, ήταν μεγάλοι. Την περίοδο της Επανάστασης του Ίλιντεν, πολλοί γενναίοι κάτοικοι, ως κόμιτι, πολέμησαν για την απελευθέρωση από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ένας από τους γνωστότερους ήταν και ο Никола Андреев – Νίκολα Αντρέεβ, ο Βοḯβόντα (οπλαρχηγός) της περιοχής, γνωστός και με το παρατσούκλι Αλάι Μπέη. Ο Νίκολα γεννήθηκε το 1879 στο Μόκρενι, σχολείο τελείωσε στη Μπίτολα και στρατιωτική σχολή στην Σόφια της Βουλγαρίας. Εντάχθηκε στις τάξεις του ΒΜΡΟ από τον Τόμα Νταβίντοβ και τον Λάζαρ ΠοπΤράικοβ, αγωνιστές του Κόστουρ. Ήταν ένας από τους πολλούς που βοήθησαν τους Βοϊβόντες Πάντο Κλιάσσεβ και Βάσιλ Τσσακαλάροβ, να ελευθερώσουν τις κωμοπόλεις Клисура-Κλεισούρα και Невеска-Νέβεσκα (Νυμφαίο), από τις οθωμανικές αρχές. Στις αρχές ήταν το δεξί χέρι του Βοϊβόντα του Λέριν-Φλώρινας, Μάρκο Λέρινσκι και έπειτα δημιούργησε τη δική του τσσέτα (ένοπλη ομάδα), ενεργώντας στην περιοχή Κόστουρ και Κάιλαρι. Σκοτώθηκε το 1911. Επίσης γνωστός αγωνιστής της περιόδου εκείνης από το Μόκρενι, σε πολιτικό όμως επίπεδο, ήταν και ο Никола Милев – Νίκολα Μίλεβ. Άτομο με υψηλή μόρφωση, λόγω σπουδών στην Αίγυπτο, Τσάριγκραντ-Κωνσταντινούπολη, Σόφια και ειδικότητα Ιστορίας στη Βιέννη, Φλωρεντία και Ρόμη, εργάστηκε ως δάσκαλος και δημοσιογράφος, προσφέροντας πολλά στον αγώνα των Μακεδόνων για τα δίκαιά τους. Άλλοι γνωστοί αγωνιστές από το Μόκρενι ήταν και οι Георги Тасев-Γκεόργκι Τάσεβ, Никола Сиин-Νίκολα Σίιν, Симеон Сиин-Συμεών Σίιν, Владимир Гоев-Βλάντιμιρ Γκόεβ, Димитар Стојанов Нанов-Ντιμίταρ Στογιάνοβ Νάνοβ κ.α.

Ως αντίποινα όμως, οι Τούρκοι έκαψαν το χωριό στις 30 Αυγούστου 1903 και σκότωσαν 300 άτομα. Διακόσια σπίτια κάηκαν και καταστράφηκε ολοσχερώς ο ναός .

Κατίνα Αντρέεβα - Τσβέτα

Η συμμετοχή όμως των κατοίκων του χωριού, στους αγώνες για τα ανθρώπινα δικαιώματα των Μακεδόνων δεν σταμάτησε εκεί. Μεγάλη ήταν και η προσφορά τους και κατα τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου στην Ελλάδα. Πολλοί ήταν οι Μοκρέντσσανι, οι οποίοι εντάχθηκαν στις τάξεις του Δημοκρατικού Στρατού, πιστεύοντας στις υποσχέσεις πως μετά τη νίκη, οι Μακεδόνες θα απολάμβαναν όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα, σε πολιτιστικό, γλωσσικό και εθνικό επίπεδο. 150 άτομα σκοτώθηκαν την περίοδο εκείνη. Ένα από τα φωτεινότερα πρόσωπα τότε ήταν και η Катина Андреева-Цвета  -  Κατίνα Αντρέεβα-Τσβέτα, η οποία έδωσε τη ζωή της για τον σκοπό αυτό (Νόβα Ζόρα, 1ο τεύχος). Πολλοί ήταν αυτοί που εκδιώχθηκαν από τις ελληνικές αρχές, ως μη Έλληνες το γένος και πολλοί αυτοί που

Νίκολα Μίλεβ

αναγκάστηκαν να καταφύγουν σε διπλανές χώρες. Οι κάτοικοι, από 1340 το 1940, απέμειναν στους 680 το 1950. Ένας από τους γνωστότερους πολιτικούς πρόσφυγες με καταγωγή από το Μόκρενι, είναι και η γνωστή τραγουδίστρια της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, Фана Шомова-Φάνα Σσόμοβα.

Σήμερα, το Μόκρενι είναι ένα πανέμορφο χωριό, με 750 περίπου κατοίκους, οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία και τη γεωργία. Το προϊόν  που έχει κάνει το χωριό γνωστό και ευρύτερα, είναι το πολύ καλό боб-μπομπ (φασόλι), με πολλές ποικιλίες και μεγάλη παραγωγή. Πολλές και γνωστές, είναι και οι ψησταριές και τα μεζεδοπωλεία του χωριού.

Βόιβοντα Νίκολα Αντρέεβ

Πολλά από τα μακεδόνικα στοιχεία, έχουν παραμείνει μέχρι και σήμερα στην καθημερινότητα των κατοίκων. Εκτός από τη μακεδόνικη γλώσσα, η οποία ομιλείται από μεγάλο ποσοστό των κατοίκων, πολλά είναι και τα μακεδόνικα έθιμα που διατηρούνται ακόμα. Коледа-Κόλεντα (Κάλαντα), Ешкари-Έσσκαρι (Καρναβάλια), κ.α. Το χωριό γιορτάζει δύο πανηγύρια. Της Παναγίας-Богородица-Μπογκορόντιτσα στις 15 Αυγούστου και του Свети Танас-Σβέτι Τάνας (Αγίου Αθανασίου) στις 2 Μαḯου, σε εξωκλήσι, πάνω στο βουνό.

Είναι ένα χωριό, το οποίο είναι «ζωντανό» και το οποίο αξίζει να επισκευτείτε.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ВАНГЕЛ АЈАНОВСКИ – ОЧЕ ΒΑΝΓΚΕΛ ΑΓΙΑΝΟΒΣΚΙ – ΟΤΣΣΕ ВОДЕН 1909 – СКОПЈЕ 1996

Ο Βάνγκελ Αγιάνοβσκι – Ότσσε γεννήθηκε στις 5.2.1909 στην πόλη Βόντεν-Έδεσσα. Οι Βαλκανικοί Πολέμοι, ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, ο ελληνοτουρκικός πόλεμος, ήταν η καθημερινότητα του Βάνγκελ, σ’ όλα τα παιδικά του χρόνια. Οι συνεχείς επιστρατεύσεις, οι βομβαρδισμοί, τα ανθρώπινα θύματα, άφησαν βαθιά τα σημάδια τους στη μνήμη του. Βασική εκπαίδευση τελείωσε στο Βόντεν-Έδεσσα, αλλά λόγω της μεγάλης φτώχειας, ήταν αναγκασμένος από μικρό παιδί να εργάζεται. Ασχολούταν με την κατασκευή τούβλων και αργότερα εργάστηκε σε σφαγείο. Το 1927, την Πρωτομαγιά, μαζί με τον πατέρα του Ташо Ајанов-Τάσσο Αγιάνοβ, προετοίμασαν την ιδρυτική συνδιάσκεψη της ΟΚΝΕ (κομμουνιστική νεολαία) και λόγω των πολλών δραστηριοτήτων του, το 1931, εκλεχτηκε ως οργανωτικός γραμματέας της ΟΚΝΕ. Το βάπτισμα του πυρός το έλαβε την επόμενη χρονιά κατα τη διάρκεια του εορτασμού της Πρωτομαγιάς, όταν γέμισαν το Βόντεν με συνθήματα και φυλλάδια. Αυτή ήταν και η αφορμή, η αστυνομία να συλλάβει το Βάγκελ και να καταδικαστεί σε 3,5 χρόνια φυλάκισης. Στην επαναληπτική δίκη, μετά από έφεση του Βάγκελ, λόγω ανεπάρκειας αποδεικτικών στοιχείων, αθωώθηκε και συνέχισε τις δραστηριότητές του στην πόλη Негуш-Νέγκουςς-Νάουσα. Η περίοδος της δικτατορίας του Μεταξά, ήταν δύσκολη περίοδος για τα μέλη διαφόρων οργανώσεων (ΟΚΝΕ, ΚΚΕ, ΒΜΡΟ) και πολλά από αυτά κατέληξαν στις φυλακές.

Με την επίθεση στην Πολωνία, στις 1 Σεπτεμβρίου 1939, ξεκίνησε ο 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος. Με την επιχείρηση Μαρίτα, τον Απρίλιο, ξεκίνησε η γερμανική επίθεση για την κατάκτηση της Ελλάδας και στις 12 Απριλίου, υπο κατοχή βρέθηκε και το Βόντεν-Έδεσσα. Την περίοδο εκείνη, σχεδόν όλο το Κεντρικό Συμβούλιο της οργάνωσης βρισκόταν στις φυλακές. Στις 25 Ιουνίου 1941, έλαβε μέρος παράνομη δημοτική συνδιάσκεψη, όπου αποφασίστηκε αγώνας εναντίων του φασισμού, συγκέντρωση όπλων και όπου την παρουσίαση για την εσωτερική και διεθνή στρατιωτικό-πολιτική κατάσταση, την έκανε ο Βάνγκελ Αγιάνοβσκι-Ότσσε. Στις 27 Σεπτεμβρίου 1941, με πρωτοβουλία του ΚΚΕ, συστάθηκε το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο ΕΑΜ και προς το τέλος της ίδιας χρονιάς, δημιουργήθηκε ο Λαικός Απελευθερωτικός Στρατός ΕΛΑΣ. Παρόλα αυτά όμως, το ΚΚΕ ακόμα δεν είχε σχηματίσει ξεκάθαρη θέση σχετικά με τους εθνικά Μακεδόνες και το μέλλον τους στα πλαίσια της Ελλάδας. Όταν την περίοδο 1941-42, δυνάμωσε η βουλγάρικη προπαγάνδα, παρουσιάστηκε ανάγκη ίδρυσης μακεδόνικης εθνικο-απελευθερωτικής οργάνωσης, με δική της ηγεσία, η οποία θα ενώσει όλους τους Μακεδόνες και θα τους οδηγήσει στον αγώνα εναντίων των κατακτητών και των εσωτερικών προδοτών. Η ιστορική αυτή ευθύνη δόθηκε στο βετεράνο του μακεδόνικου εθνικο-απελευθερωτικού κινήματος, Вангел Ајановски-Оче. Με δική του πρωτοβουλία, τον Απρίλιο του 1942, στο Βόντεν, ιδρύθηκε η Μακεδόνικη Αντιφασιστική Οργάνωση ΜΑΟ. Στην συνεδρίαση αποφασίστηκε, η ΜΑΟ να ενεργεί στα πλαίσια του ΚΚΕ και ως οργάνωση να είναι τμήμα του ΕΑΜ. Αυτή η θέση της ΜΑΟ ανταποκρίνεται στην πίστη ότι το ΚΚΕ θα εκπληρώσει τις υποσχέσεις του (1935) πως όταν θα υπάρξουν οι συνθήκες, θα πάρουν τα αναγκαία μέτρα για να εκλείψουν οι αδικίες σε βάρος του μακεδόνικου πληθυσμού. Για την πραγματοποίηση των στόχων της, η ΜΑΟ εξέδιδε δική της εφημερίδα με τίτλο Црвена Ѕвезда-Τσ’ρβενα Τζβέζντα (Κόκκινο Αστέρι), η οποία τυπωνόταν στη μακεδόνικη γλώσσα με ελληνικούς χαρακτήρες. Όταν η ΜΑΟ κατάφερε να ενώσει όλους τους Μακεδόνες σε μία οργάνωση και να αποτρέψει την αρνητική πολιτική της βουλγαρικής προπαγάνδας, το 1943, η περιφεριακή επιτροπή του ΚΚΕ για το Βόντεν, αποφάσισε τη διάλυση της ΜΑΟ και την ένταξη των μελών της στις τάξεις του ΕΛΑΣ. Αυτή η απόφαση, από μόνη της αποδεικνύει την αναποφασιστικότητα του ΚΚΕ σχετικά με το μακεδόνικο ζήτημα, όπως και το φόβο πως μέσω της απελευθέρωσης, ο μακεδόνικος λαός θα κερδίσει τα εθνικά του δικαιώματα. Ο Βάνγκελ, αν και αντιστάθηκε σθεναρά στην απόφαση αυτή, λόγω της ιδέας για κοινό αγώνα, αποφάσισε να συνεχίσει τις δραστηριότητές του. Τοποθετήθηκε ως υπέυθυνος της κομματικής οργάνωσης των αγροτών του Βόντεν. Με δικό του έλεγχο και οργάνωση, στις 24 Μαρτίου 1944, έλαβε μέρος μεγάλη πανλαική απεργία στο Βόντεν-Έδεσσα και μετά την επιτυχημένη αυτή ενέργεια, συνέχισε να εργάζεται σχετικά με την ίδρυση μακεδόνικων οργανώσεων και λόγω αυτού, πολύ σύντομα ήρθε σε ανοιχτή σύγκρουση με την ηγεσία του ΚΚΕ. Στις 27 του

Ηγέτες του ΝΟΦ - Από αριστερά: Γκέρμαν Ντάμοβσκι, Σταύρε Κοτσσόπουλος, Τάνε Ναούμοβ και Βάγκελ Αγιάνοβσκι-Ότσσε

Ηγέτες του ΝΟΦ - Από αριστερά: Γκέρμαν Ντάμοβσκι, Σταύρε Κοτσσόπουλος, Τάνε Ναούμοβ και Βάγκελ Αγιάνοβσκι-Ότσσε

Μάη 1944, συστάθηκε η κομμουνιστική στρατιωτική οργάνωση των Μακεδόνων στο Βόντεν-Έδεσσα και την ίδια μέρα στάλθηκε αγγελία η οποία καλούσε σε γενική ένταξη του μακεδόνικου πληθυσμού στα πλαίσια των μακεδόνικων παρτιζάνικων μονάδων και με όλες τις δυνάμεις να αντισταθούν στους Γερμανούς και Βούλγαρους κατακτητές. Το κάλεσμα τελείωνε με τις φράσεις «Ντα ζζίβεε μακεντόνσκιοτ νάροντ – ζήτω ο μακεδόνικος λαός» και «Ντα ζζίβεε πομπέντατα προτιβ φασσίζμοτ – Ζήτω η νίκη εναντίων του φασισμού». Αλλά, όπως και τις προηγούμενες περιόδους, το ΚΚΕ αντιλαμβανόταν τους Μακεδόνες μόνο ως ένα εργαλείο για την επίτευξη των στόχων του και ιδεών του. Έτσι, στην ολομέλεια του ΚΚΕ στις 26 Αυγούστου 1944, πάρθηκε η απόφαση να μην σχηματίζονται μεγαλύτερες μακεδόνικες μονάδες και να σταματήσει η επιστράτευση των Μακεδόνων, με σκοπό την αποδυνάμωσή τους. Τις κρίσιμες αυτές στιγμές, πάλι εναντιώθηκε ο Βάγκελ Αγιάνοβσκι, ο οποίος ζήτησε ανοιχτά από το ΚΚΕ να αναγνωρίσει τα εθνικά δικαιώματα των Μακεδόνων και για να αποκτηθούν τα δικαιώματα αυτά, ζήτησε την ίδρυση πολιτικής οργάνωσης με δική της ηγεσία και δικές της μακεδόνικες παρτιζάνικες μονάδες. Το ΚΚΕ αντέδρασε άμεσα στις πιέσεις του. Ένοπλοι του επιτέθηκαν, τον αιχμαλώτισαν και έπειτα λήστεψαν το σπίτι του. Η οικογένειά του, μετά από βασανισμούς, παραδώθηκε στους Γερμανούς. Αυτή η διπρόσωπη πολιτική του ΚΚΕ επέδρασε ισχυρά στη διαδικασία αποκόλλησης των μακεδόνικων ένοπλων ομάδων από τις τάξεις του ΕΛΑΣ. Από αυτές τις αποκολλημένες ομάδες, στις 18 Νοεμβρίου 1944, στη Битола-Μπίτολα, συστάθηκε η Πρώτη Αιγαιάτικη Μάχιμη Ταξιαρχία, της οποίας αναπληρωτής του πολιτικού γραμματέα ήταν ο Βάγκελ Αγιάνοβσκι-Ότσσε. Οι πρώτες ενέργειες της ταξιαρχίας ήταν εναντίων των Μπαλιστών στο χωριό Острец-Όστρετς της Μπίτολα και έπειτα συνέχισε στο Гостивар-Γκόστιβαρ και στο Тетово της Δημ.Μακεδονίας. λόγω της αποκόλλησης των ομάδων αυτών, το ΚΚΕ αντέδρασε σκληρά και αποκάλεσε τους Μακεδόνες αυτούς ως ληστές και συνεργάτες του εχθρού, δίνοντας διαταγή για προπαγάνδα εναντίων τους και τιμωρία για τους υποστηρικτές και συμπαθούντες τους. Με σκοπό να ενημερωθεί η κοινή γνώμη για τους λόγους αποκόλλησης των ενόπλων ομάδων των Μακεδόνων, στο Βόντεν-Έδεσσα, έφτασε και πάλι το Δεκέμβριο του 1944, ο Βάγκελ. Στην προσπάθειά του να ενημερώσει τον πληθυσμό, ίδρυσε τη μυστική απελευθερωτική μακεδόνικη οργάνωση στο Βόντενσκο-περιοχή Έδεσσας ΤΟΜΟ, η οποία στόχο είχε να ενεργεί εναντίων της πολιτικής του ΚΚΕ σχετικά με το μακεδόνικο εθνικό ζήτημα. Επίσης διετέλεσε γραμματέας της Επιτροπής του ΝΟΦ για το Βόντενσκο και οργανωτικός γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου του ΝΟΦ των Μακεδόνων της Ελλάδας. Μετά το τέλος του Εμφυλίου Πολέμου στην Ελλάδα, ο Βάγκελ αναχώρησε για το Скопје-Σκόπιε της Δημ.Μακεδονίας, όπου και πέρασε όλη την υπόλοιπη ζωή του. Απεβίωσε το 1996.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

СТЕРЈАНА КОНЗУРОВА – СЛАВЈАНКА ΣΤΕΡΙΑΝΑ ΚΟΝΖΟΥΡΟΒΑ – ΣΛΑΒΙΑΝΚΑ (1924-2005)

«Σ’ αυτούς που μας γέννησαν, μας μεγάλωσαν και μας γαλούχησαν, είμαστε υπόχρεοι, με όλα τα μέσα να αγωνιζόμαστε για τα δίκαια του μακεδόνικου λαού» !!!

Στους πολυάριθμους ξεσηκωμούς, επαναστάσεις και πολέμους, ο μακεδόνικος πληθυσμός της περιοχής Костур-Καστοριάς, πάντοτε στην πρώτη γραμμή για την απόκτηση ή προστασία των εθνικών του δικαιωμάτων και ελευθεριών. Έτσι ήταν και στην Επανάσταση του Ίλιντεν (1903) και στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο (1941-1944), όπως και στον Εμφύλιο Πόλεμο (1946-1949). Μεταξύ των πολυάριθμων ηρώων που η περιοχή αυτή έδωσε, ιδιαίτερη θέση κατέχει η Στεριάνα Κονζούροβα ή Σλαβιάνκα, όπως ήταν γνωστή στο λαό. (φωτό. Στη μέση)

Γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1924, στο χωριό Добролишта-Ντομπρόλισστα (Καλοχώρι Καστοριάς) και καταγόταν από φτωχή οικογένεια με πλούσια επαναστατική εθνική παράδοση. Βασική εκπαίδευση τελείωσε στο χωριό της, όπου για κάθε μακεδόνικη λέξη που χρησιμοποιούσε, δεχόταν δέκα χτυπήματα με βέργα στα χέρια. Αυτό, στη μικρή Στεριάνα, δημιούργησε ανταρσία στην ψυχή. Αυτή της η ενέργεια βγήκε στην επιφάνεια αμέσως μετά την κατάκτηση της Ελλάδας από το γερμανικό και ιταλικό φασιστικό καθεστώς. Νεαρή κοπέλα τότε, συμμετείχε στην συγκέντρωση και στο κρύψιμο όπλων, όπως και στη μεταφορά υλικών και τροφής. Το 1941 έγινε μέλος στην οργάνωση νεολαίας ΟΚΝΕ, όπου και της δόθηκε και το παρατσούκλι Σλαβιάνκα. Αργότερα έγινε λειτουργός της ΕΠΟΝ για την περιοχή Костур-Καστοριάς. Στις τάξεις του ΕΛΑΣ εντάχτηκε στις αρχές του 1943, αλλά το Μάη του 1944, λόγω ασυμφωνίας των Μακεδόνων παρτιζάνων με την ελληνική ηγεσία του ΕΛΑΣ και του ΕΑΜ, μαζί με ένα σύνταγμα Μακεδόνων αγωνιστών, αναχώρησε για τη Δημ.Μακεδονίας. οι μάχες συνεχίστηκαν και σε εκείνο το κομμάτι της Μακεδονίας, αλλά, μετά από διαπραγματεύσεις με τους Έλληνες και την συμφωνία να συσταθούν μακεδόνικες παρτιζάνικες μονάδες και πολιτικές οργανώσεις στην Ελλάδα, το σύνταγμα επέστρεψε στις τάξεις του ΕΛΑΣ. Εξαιτίας όμως μιας δεύτερης διαφωνίας, η Σλαβιάνκα με αρκετούς αγωνιστές, ξαναπήγε στη Δημ.Μακεδονίας και στην πόλη Μπίτολα συμμετείχε στην ίδρυση της Πρώτης Αιγαιάτικης Μάχιμης Ταξιαρχίας, η οποία ενεργά συμμετείχε στις μάχες για την απελευθέρωση εκείνου του τμήματος της Μακεδονίας και αργότερα στην οργάνωση της νέας κυβέρνησης.

Στην Ελλάδα επέστρεψε στις 9 του Μάη 1946 και συμμετείχε σε όλες τις μεγάλες μάχες του Δημ.Στρατού κατα τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου. Εκείνη την περίοδο εκτελούσε πολλές και σημαντικές λειτουργίες στις μακεδόνικες πολιτικές οργανώσεις НОФ (λαϊκο-απελευθερωτικό μέτωπο) και АФЖ (αντιφασιστικό μέτωπο γυναικών). Επίσης, ήταν αντιπρόσωπος στο Πρώτο Συνέδριο του ΝΟΦ, στις 13 Ιανουαρίου 1948, στο χωριό В’мбел-Β’μπελ (Μοσχοχώρι Καστοριάς). Όσο όμως πλησίαζε το τέλος του πολέμου, τόσο η Σλαβιάνκα καταννοούσε το διπλό παιχνίδι του ΚΚΕ σχετικά με το μακεδόνικο ζήτημα. Σε μία από τις εκθέσεις της, στις 9 Αυγούστου 1948, η οποία στάλθηκε στο Αρχηγείο του Δ.Στρατού στο Καϊμάκτσσαλαν, καταλήγει με το συμπέρασμα: «Η ηγεσία του ΚΚΕ, συνεχώς παρουσιάζει ανάρμοστη συμπεριφορά προς τους Μακεδόνες». Μετά την έκθεσή της αυτή, η Σλαβιάνκα βρισκόταν υπο στενή παρακολούθηση, όπως και πολλοί άλλοι Μακεδόνες οι οποίοι κατηγορήθηκαν από το ΚΚΕ πως συνεργάζονταν με κάποιες άλλες υπηρεσίες και πολλοί από αυτούς εκτελέστηκαν. Βλέποντας ξεκάθαρα την όλη κατάσταση, αποφάσισε πως πρέπει να φύγει. Αυτό το έπραξε τον Οκτώβριο του 1948 και για πάντα εγκατέλειψε την πατρική της γη και εγκαταστάθηκε στη Δημοκρατία της Μακεδονίας.

Η Σλαβιάνκα όμως ποτέ δεν ξέχασε την καταγωγή της και ενεργά βοηθούσε τους συναγωνιστές της, οι οποίοι από τις ανατολικές χώρες όπου είχαν καταφύγει, προσπαθούσαν να επιστρέψουν τουλάχιστον στη Δημ.Μακεδονίας. Ήταν μια μεγαλόψυχη Μακεδόνισσα, έτοιμη πάντα να βοηθήσει τον καθένα. Απεβίωσε στο Скопје-Σκόπιε, στις 19 Μαḯου 2005.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

СТАРИ ЛЕКОВИТИ РЕЦЕПТИ НА БАБА ΠΑΛΙΕΣ ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ

ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΣ
- Στίψτε ένα λεμόνι και το χυμό του προσθέστε τον σε τούρκικο καφέ. Πιείτε τον καφέ και ξαπλώστε λιγάκι.

ΓΡΙΠΗ
- Σε 200ml νερό προσθέτετε 4 κουταλάκια καφέ, τον χυμό ενός μεγάλου λεμονιού, ένα κουτάλι ελαιόλαδο και 4 κουταλάκια ρούμι. Βράστε όπως βράζετε έναν καφέ και πιείτε όταν ανεβαίνει ο πυρετός ή όταν αισθάνεστε πολύ άσχημα.

ΠΥΡΕΤΟΣ

Φορέστε  κάλτσες μουσκεμένες με ξύδι. Οι κάλτσες καλό είναι να μείνουν στα πόδια σας μέχρι να ξεραθούν. Το ξύδι έχει την ιδιότητα μέσω των ποδιών να αποροφά την θερμότητα.

ΑΝΕΠΑΡΚΗΣ ΑΚΟΗ
-Πριν ξαπλώσετε για το νυχτερινό σας ύπνο, τοποθετήστε καθαρή πετσέτα ή βαμβάκι, μουσκεμένο με  άλμη, στο αυτί σας και κοιμηθείτε μ’ αυτό. Εάν δεν έχει πρόβλημα το τύμπανο του αυτιού, σύντομα η ακοή σας θα επιστρέψει στο κανονικό της επίπεδο.

ΣΥΝΑΧΙ
-Το πλέον απλό γιατρικό για το συνάχι: τοποθετείτε σε φωτιά (ηλ.κουζίνα, σκάρα, σόμπα κτλ.) ένα κομμάτι ψωμί (κόρα) και εισπνέετε τον καπνό που εμφανίζεται. Επαναλάβετε περισσότερες φορές την ημέρα από 2-3 λεπτά.

ΙΣΧΙΑΛΓΙΑ – ΦΛΕΓΜΩΝΗ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΣΕΩΝ
- 1/4 του κιλού μέλι, το ανακατεύετε με καθαρό ενεργό άσβεστο. Έπειτα αλοίφετε μεγαλύτερη ποσότητα και καλύπτετε το άρρωστο τμήμα, τυλίγοντάς το με λινή πετσέτα. Αλλάζετε κάθε 4 ώρες.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

РУСАЛИИ – ΡΟΥΣΑΛΙΙ

Οι Ρουσαλίι είναι ιστορία που δεν μπορούμε να τη διαβάσουμε, αλλά να τη δούμε και να τη ζήσουμε. Το έθιμο αυτό των Ρουσαλίι, λάβαινε μέρος στην περιοχή του Кукуш-Κούκουςς-Κιλκίς, ως ένα από τα κυριότερα έθιμα των εκεί Μακεδόνων. Άντρες, οι οποίοι έπρεπε να είναι παντρεμένοι, με ειδική ενδυμασία, η οποία εκτός των άλλων, αποτελούνταν και από δύο црвени шамии-τσ’ρβενι σσάμιι (κόκκινες μαντίλες) και ειδικά στολισμένες чорапи-Τσσόραπι (κάλτσες) ή калчуни-καλτσσούνι, συγκεντρώνονταν την ημέρα του Божик-Μπόζζικ (Χριστούγεννα) και δημιουργούσαν чета-τσσέτα (ομάδα). Αριθμούσαν δέκα, είκοσι ή τριάντα ζευγάρια. Κινούνταν ανα δύο με τις ίδιες κινήσεις ως ένα σώμα και η ιεραρχία και πειθαρχία βρίσκονταν σε υψηλό επίπεδο. Η αποστολή των Ρουσαλίι ήταν να επισκευτούν όλα τα γύρω κατοικημένα μέρη, από σπίτι σε σπίτι, με σκοπό να διώξουν τις κακές δυνάμεις. Όλοι τους κρατούσαν στα χέρια калечки-καλέτσσκι (σπαθιά) και μόνο ένας κρατούσε балтија-μπαλτία (τσεκούρι).

Η αποστολή τους διαρκούσε όλες τις λεγόμενες «αβάπτιστες μέρες» και εκτός των άλλων, έπρεπε να προστατεύουν και τις λεχώνες, όπως ήταν και η Παναγία. Μετά το τέλος της δωδεκαήμερης αποστολής τους, οι Ρουσαλίι επέστρεφαν στα χωριά τους και πρώτα από όλα κατευθύνονταν στο ναό της περιοχής τους, όπου τους υποδέχονταν οι συγγενείς τους και παρέδιδαν όσα τους είχαν προσφερθεί, ως δωρεά στην εκκλησία. Τίποτα δεν κρατούσαν για τον εαυτό τους. Έμπαιναν στο ναό με τα σπαθιά σηκωμένα, δέχονταν την ευλογία του ιερέα και όταν έβγαιναν  κρατούσαν τα σπαθιά κάτω, κάτι που σήμαινε πως η αποστολή τους έλαβε τέλος. Σε κάθε χωριό που επισκέπτονταν, εκτελούσαν την αποστολή χορεύοντας συγκεκριμένους χωρούς, τους Русалииски ора-Ρουσαλίισκι όρα (χοροί των Ρουσαλίι). Συνήθως συνοδεύονταν και από δύο ζουρνάδες και ένα τάπαν (νταούλι). Σύμφωνα με πολύ παλιές μαρτυρίες, οι Ρουσαλίι ήταν πολεμική ομάδα ή φρουρά, η οποία, σε παγανιστικές ακόμα περιόδους, στάλθηκε στην Ιερουσαλήμ ως χατζήδες. Γι’αυτό το λόγο, το έθιμο περιλάμβανε και χριστιανικά και παγανιστικά στοιχεία.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ТИХО МИРКА СИ ЗАСПАЛА | ΗΣΥΧΑ Η ΜΙΡΚΑ ΑΠΟΚΟΙΜΗΘΗΚΕ

Πολλά είναι και τα τραγούδια του μακεδόνικου λαού που εξυμνούν τα κατορθώματα και τις τύχες των ηρώων του. Αυτών των Μακεδόνων δηλαδή που αγωνίστηκαν και κατα την περίοδο της Επανάστασης του Ίλιντεν και κατα τον Εμφύλιο Πόλεμο, αλλά και πριν και μετά τα γεγονότα αυτά, για τα δικαιώματα των Μακεδόνων.

Επίσης εδώ θα πρέπει να αναφέρουμε (παράλειψή μας), πως το τραγούδι Камбани бијат сред Баница, το οποίο παρουσιάστηκε στο πρώτο τεύχος, είναι δημιούργημα του Пандо Танев –Πάντο Τάνεβ  από το χωριό Баница-Леринско (Βεύη Φλώρινας), ο οποίος ζει στον Καναδά.

Παρακάτω παρουσιάζουμε το τραγούδι που γράφτηκε από το λαό για το χαμό της Μακεδόνισσας ηρωίδας από το Ροσίλοβο-Ξανθόγεια Έδεσσας, Мирка Гинова-Μίρκα Γκίνοβα.

ТИХО МИРКА СИ ЗАСПАЛА

Тихо Мирка си заспала
во Почепските планини,
во Почепските планини,
таму долу во ливади.

Насред ношка пристигнале,
втора чета комесари,
гласот Мирка им го слушна,
веднаш Мирка се разбуди.

Во зората пристигнале
клети шпиони фашисти,
местото го заградија,
жива Мирка фатија.

Жива Мирка ја фатија,
во град Воден ја носија,
тешко Мирка ја мачија,
жива во гроб ја ставија.

ΤΙΧΟ ΜΙΡΚΑ ΣΙ ΖΑΣΠΑΛΑ

Τίχο Μίρκα σι ζασπάλα

βο Ποτσσέπσκιτε πλανίνι

βο Ποτσσέπσκιτε πλανίνι

τάμου ντόλου βο λιβάντι

Νάσρεντ νόσσκα πριστιγκνάλε

βτόρα τσσέτα κομεσάρι

γκλάσοτ Μίρκα ιμ γκο σλούσσνα

βέντναςς Μίρκα σε ραζμπούντι

Βο ζοράτα πριστιγκνάλε

κλέτι σσπίονι φασσίστι

μέστοτο γκο ζαγκραντία

ζζίβα Μίρκα ια φατία

Ζζίβα Μίρκα ια φατία

βο γκραντ Βόντεν ια νοσία

τέσσκο Μίρκα ια ματσσία

ζζίβα βο γκρομπ ια σταβία.

ΗΣΥΧΑ Η ΜΙΡΚΑ ΑΠΟΚΟΙΜΗΘΗΚΕ

Ήσυχα η Μίρκα αποκοιμήθηκε

στα βουνά του Πότσσεπ (Μαργαρίτα Έδεσσας)

στα βουνά του Πότσσεπ

εκεί κάτω στα λιβάδια.

Στα μέσα της νύχτας κατέφθασε

δεύτερος λόχος επιτρόπων

τη φωνή τους η Μίρκα άκουσε

αμέσως η Μίρκα ξύπνησε.

Την αυγή κατέφθασαν

καταραμένοι χαφιέδες φασίστες

το μέρος περικύκλωσαν

ζωντανή τη Μίρκα έπιασαν.

Ζωντανή τη Μίρκα έπιασαν

στην πόλη Βόντεν την πήγαν

σκληρά τη Μίρκα βασάνισαν

ζωντανή στον τάφο την έβαλαν.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ДЕВЕТИ ЧАС – ΕΝΑΤΟ ΜΑΘΗΜΑ

ПОВРАТНИ  ГЛАГОЛИ – ΑΥΤΟΠΑΘΗ  ΡΗΜΑΤΑ

Σ’ αυτό το ένατο μάθημα θα δούμε την παθητική φωνή των ρημάτων της μακεδόνικης γλώσσας. Στην ουσία, εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων, δεν υπάρχει παθητική φωνή με τη μορφή που υπάρχει στην ελληνική γλώσσα. Δηλαδή δεν χρησιμοποιούνται ρήματα σε προτάσεις όπου το αντικείμενο ενεργεί σε βάρος του υποκειμένου. Π.χ. στην ελληνική : Ο Πέτρος πληρώνει τον Παύλο – Ο Παύλος πληρώνεται από τον Πέτρο. Αυτό το είδος παθητικών ρημάτων δεν υφίσταται στη μακεδόνικη γλώσσα. Τα ρήματα που αποτελούν την παθητική φωνή είναι τα λεγόμενα повратни глаголи-πόβρατνι γκλάγκολι (σε ελευθερη μετάφραση: επιστρεφόμενα ρήματα), τα οποία στην ελληνική ονομάζονται Ρήματα μέσης διάθεσης ή αυτοπαθή ρήματα. Τα ρήματα αυτά δείχνουν ότι το υποκείμενο ενεργεί και η ενέργεια αυτή επιστρέφει πάλι σ’ αυτό. Π.χ. Јас се мијам – Ιάς σε μίαμ – Εγώ πλένομαι. Επίσης εδώ ανήκουν και τα ρήματα τα οποία δεν παράγουν ενέργεια, αλλά απλως δείχνουν μία κατάσταση. Π.χ. се радувам – σε ράντουβαμ – χαίρομαι.  Τα ρήματα αυτά, εκτός του μορίου  ,,се,, (σε), κλίνονται όπως και τα ρήματα της ενεργητικής φωνής.

АКТИВНИ ГЛАГОЛИ                                                 ПОВРАТНИ ГЛАГОЛИ

ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ                                                     ΠΑΘΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ

Бричам  -  μπρίτσσαμ – ξυρίζω                             се бричам  -  σε μπρίτσσαμ – ξυρίζομαι

Бричеш  - μπρίτσσεςς – ξυρίζεις                           се бричеш  - σε μπρίτσσεςς – ξυρίζεσαι

Бриче  - μπρίτσσε – ξυρίζει                                    се бриче  - σε μπρίτσσε – ξυρίζεται

Бричеме – μπρίτσσεμε – ξυρίζουμε                     се бричеме – σε μπρίτσσεμε – ξυριζόμαστε

Бричете – μπρίτσσετε – ξυρίζετε                          се бричете – σε μπρίτσσετε – ξυρίζεστε

Бричат – μπρίτσσατ – ξυρίζουν                             се бричат – σε μπρίτσσατ – ξυρίζονται

ПОВРАТНИ ГЛАГОЛИ – ПРИМЕРИ

ΑΥΤΟΠΑΘΗ ΡΗΜΑΤΑ – ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ

  • Се мијам  -  σε μίαμ  -  πλένομαι
  • Се чешлам  -  σε τσσέσσλαμ  -  χτενίζομαι
  • Се чистам  -  σε τσσίσταμ  -  καθαρίζομαι
  • Се тепам  -  σε τέπαμ  -  χτυπιέμαι
  • Се борам  -  σε μπόραμ  -  αγωνίζομαι
  • Се грижам  -  σε γκρίζζαμ  -  ανησυχώ
  • Се потстрижувам  -  σε ποτστρίζζουβαμ  -  κουρεύομαι
  • Се облекувам  -  σε ομπλέκουβαμ  -  ντύνομαι
  • Се каам  -  σε κάαμ  -  μετανιώνω
  • Се валкам  -  σε βάλκαμ  -  λερώνομαι
  • Се радувам  -  σε ράντουβαμ  -  χαίρομαι
  • Се шегувам  -  σε σσέγκουβαμ  -  αστειεύομαι
  • Се лизгам  -  σε λίζγκαμ  -  γλιστράω
  • Се обидувам  -  σε ομπίντουβαμ  -  προσπαθώ
  • Се лечам  -  σε λέτσσαμ  -  γιατρεύομαι
  • Се спремам  -  σε σπρέμαμ  -  ετοιμάζομαι
  • Се чуствувам  -  σε τσσούστβουβαμ  -  αισθάνομαι
  • Се гордеам  -  σε γκόρντεαμ  -  περηφανεύομαι
  • Се соблекувам  -  σε σομπλέκουβαμ  -  ξεντύνομαι
  • Се уморувам  -  σε ουμόρουβαμ  -  κουράζομαι

РЕЧЕНИЦИ – ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

  • Татко се бриче и оди на работа –Τάτκο σε μπρίτσσε ι όντι να ράμποτα – Ο πατέρας ξυρίζεται και πάει στη δουλειά.
  • Дедо е болен  и се лечи сам – Ντέντο ε μπόλεν  ι σε λέτσσι σαμ – Ο παππούς είναι άρρωστος και γιατρεύεται μόνος του.
  • Мамо не се грижи. Ќе бидам добро дете – Μάμο νε σε γκρίζζι. Κε μπίνταμ ντόμπρο ντέτε – Μαμά μην ανησυχείς. Θα είμαι καλό παιδί.
  • Се мијам, се чешлам, се облекувам и тргнувам брзо зошто ме чекаат – Σε μίαμ, σε τσσέσσλαμ, σε ομπλέκουβαμ  ι  τ’ργκνουβαμ μπ’ρζο ζόσστο με τσσέκαατ – Πλένομαι, χτενίζομαι, ντύνομαι και ξεκινάω γρήγορα επειδή με περιμένουν.

ДЕНОВИ НА СЕДМИЦАТА  -  ΗΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ


-Недела  -  Νέντελα  -  Κυριακή
-Делник – Ντέλνικ – Καθημερινή μέρα
-Понеделник  -  Πονέντελνικ  -  Δευτέρα

-Ден – Ντεν – Μέρα

-Вторник  -  Βτόρνικ  -  Τρίτη

-Слободен ден – Σλόμποντεν ντεν – Ελεύθερη μέρα (ρεπό)

-Среда  -  Σρέντα  -  Τετάρτη

- Празник – Πράζνικ – Γιορτή

-Четврток  -  Τσσέτβρτοκ  -  Πέμπτη

-Неработен ден – Νεράμποτεν ντεν – Αργία

-Петок  -  Πέτοκ  -  Παρασκευή

-Одмор – Όντμορ – Ξεκούραση (άδεια)

-Сабота  - Σάμποτα  -  Σάββατο

-Секојдневно – Σεκοϊντνέβνο – Καθημερινά

  • Стојан многу се радува кога има снег, но и многу се валка – Στόγιαν μνόγκου σε ράντουβα κόγκα ίμα σνεγκ, νο ι μνόγκου σε βάλκα – Ο Στόγιαν χαίρεται πολύ όταν έχει χιόνι, αλλά και πολύ λερώνεται.
  • δεν επιτρέπονται τα σχόλια

    Κατηγορίες

    Ευχαριστούμε θερμά τους Μακεδόνες οικονομικούς μας μετανάστες σε Αυστραλία, Καναδά και δυτική Ευρώπη, όπως και τους φίλους μας απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας, για την οικονομική στήριξη της έκδοσης της Нова Зора. Благодариме - Μπλαγκοντάριμε


    ALPHA BANK

    Account 852 00 2101 031390

    IBAN: GR47 0140 8520 8520 0210 1031 390

    BIC: CRBAGRAA

    Μηνιαίες Εκδόσεις

    Македонска Ризница
    • ,ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΥΧΩΝ
      РАЗГЛЕДУВАЊЕ НА ПРЕТХОДНИ БРОЕВИ
    • 2016 (147)
    • 2015 (416)
    • 2014 (404)
    • 2013 (377)
    • 2012 (372)
    • 2011 (323)
    • 2010 (202)