Εγώ ο κληρονόμων των πουλιών
πρέπει και με σπασμένα φτερά
να πετάξω.
ΜΙΛΤΟΣ ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ

Μετά την κατάληψη της Μακεδονίας από τους Οθωμανούς, οι γηγενείς πληθυσμοί, δηλαδή οι Μακεδόνες, αποθούνται σε άγονες, κυρίως ορεινές περιοχές. Στην περιοχή του Λέριν/Φλώρινας, γόνιμο μέρος είναι η καλλιεργούμενη πελαγονική πεδιάδα. Η πεδιάδα αυτή περνάει στην κυριαρχία των Μουσουλμάνων και οι ντόπιοι πληθυσμοί εκτοπίζονται στους ορεινούς όγκους κυκλικά.

Η Μακεδόνικη Επανάσταση του Ίλιντεν (Илинден) το 1903, που στόχο είχε τη βίαια αποπομπή των κατακτητών, δεν ευδοκίμησε. Η ολιγόχρονη κυβέρνηση του Κρούσσεβο (Крушево) ήταν μια αστραπή στην σκοτεινή περίοδο εκατοντάδων ετών, από τους βυζαντινούς χρόνους μέχρι και το 1912.

Οι Βαλκανικοί Πολέμοι και στην συνέχεια ο Α Παγκόσμιος Πόλεμος άλλαξαν το γεωγραφικό χάρτη. Οι ντόπιοι πληθυσμοί, κυρίως Μακεδόνες, αρχίζουν κι αγοράζουν κτήματα από τους Τούρκους κατακτητές που ήταν «ιδιοκτήτες» όλων των εδαφών που περιήλθαν σ’αυτούς ως λεία πολέμου. Έτσι αρκετοί Μακεδόνες βρέθηκαν ιδιοκτήτες κτημάτων με συμβόλαια (тапии) υπογεγραμμένα στη Μπίτολα (Битола).

Η Ε.Α.Π. (Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων) και η Εθνική Τράπεζα μετά το 1922, αντιμετώπιζαν προβλήματα, ενώ οι Μακεδόνες πάση θυσία προσπαθούσαν να διατηρήσουν ότι αγόρασαν από τους Τούρκους Μπέηδες. Η Ελληνική Πολιτεία βρίσκεται προ διλήμματος: να ακυρώσει όλες τις αγοραπωλησίες, αδικώντας τους αγοραστές και καλλιεργώντας εξ αντικειμένου μια διαφορετική συμπεριφορά έναντι κάποιων που είχαν μια διαφορετική εθνική συνείδηση από την ελληνική ή θα έπρεπε να αγκαλιάσει και να χαϊδέψει τους πληθυσμούς αυτούς και να τους εξελληνίσει;

Εδώ αξίζει να αμαφερθούμε στις συμβουλές των ειδικών της εποχής εκείνης και ένας από αυτούς ήταν ο Κ.Δ.Καραβίδας [ο Κ.Δ.Καραβίδας (1890-1973) υπηρέτησε στη Γενική Διοίκηση Μακεδονίας (το μετέπειτα Υπουργείο Β.Ελλάδος), στο Υπουργείο Εξωτερικών στην Υπηρεσία Επικοισμού Β.Ελλάδος και στην συνέχεια στην Αγροτική Τράπεζα] ο οποίος λέει ευθαρσώς τι πρέπει να γίνει και μάλιστα το 1927, πράγμα που σημαίνει ότι το Μακεδόνικο Ζήτημα υπήρχε από τότε. Ο ανώτερος κρατικός υπάλληλος από τους υπεύθυνους για τη Μακεδονία, Καραβίδας, σε συνταχθέν απ’ αυτόν υπόμνημα για την περιοχή της Φλώρινας, θέτει δύο ερωτήματα στα οποία προτείνει λύση.

• Πώς θα ικανοποιηθεί το δίκαιο οικονομικό και κοινωνικό αίτημα των εντοπίων ν’ αποκατάσταθούν αποκτώντας δική τους γη ή να κατοχυρωθούν όσοι είχαν αποκτήσει με αγορά από τους Τούρκους;
• Πού προσκρούει ο μελλοντικός εξελληνισμός των εντοπίων (γιατί άραγε να εξελληνιστούν, αφού σύμφωνα με την επίσημη άποψη της Ελληνικής Πολιτείας ήταν Έλληνες;) και ποιός ο μηχανισμός, με τον οποίο αν επιμένουν θα καταφέρουν να εκριζώσουν τις ετσίες αυτές στη χώρα μας;

Και να τι προτείνει ο μελετητής και σύμβουλος της Πολιτείας.

• Η συνεκτική δύναμη που διατηρεί τις οικογένειες και συνεχίζεται η γλώσσα και η παράδοση και συντηρεί τη διαφορετικότητα, είναι ο τύπος της οικογενειακής και οικονομικής συγκρότησης που είναι η πατριά (задруга).  Ο τύπος αυτός της πατριαρχικής οικογένειας με δεδομένο ότι η απασχόλησή της είναι αγροτική πλεονεκτεί κι αυτό γιατί: α) Τα πολλά εργατικά χέρια είναι απαραίτητα στην αγροτική παραγωγή και αν αυτά ανήκουν στην οικογένεια, τότε η εργασία είναι φτηνή. Δεδομένου ότι μια πατριά διαθέτει από 20 εώς 60 μέλη, η κατάλληλη διανομή των μελών μπορεί να καλύψει και να διεκπεραιώσει τις γεωργικές, τις κτηνοτροφικές και τις οικοτεχνικές ανάγκες. Η κάθε πατριά αποτελεί ένα ασυναγώνιστο και αποτελεσματικό συνεργείο για όλες τις αγροτικές ασχολίες. β) Η ομαδική διαβίωση και η χωρίς φυγόκεντρες βλέψεις των μελών της, που κάνουν οι πατριές, πετυχαίνουν τη διατήρηση, τον εμπλουτισμό και τη μετάδοση της όλης νοοτροπίας και παράδοσης από πατέρα σε γιο, από μητέρα σε κόρη κι έτσι διατηρείται η συνοχή της οικογένειας.  γ) Η παράδοση που θέλει οι νεότεροι με τις οδηγίες των μεγαλυτέρων να μοιράζονται τις δουλείες και να ειδικεύονται όλο και περισσότερο σ’ αυτές. Συνεπώς η πατριά να γίνεται παραγωγικότερη και ισχυρότερη. Σε ένα τέτοιο οικογενειακό, οικονομικό και κοινωνικό τύπο οργάνωσης της οικογένειας (πατριά), οι εξωτερικές επιδράσεις είναι αναποτελεσματικές κι έτσι το δημοτικό σχολείο τίποτα δεν αλλάζει από τη νοοτροπία των μελών της, που μένουν προσκολλημένα στις παραδόσεις και στη νοοτροπία της πατριάς. … «πρέπει να πλήξωμεν ευθέως» γράφει ο Κ.Δ.Καραβίδας, «εις το κέντρον του τον μηχανισμόν της πατριαρχικής σύνθετου γεωργοκτηνοτροφικής οικογένειας και όχι τα καθ’έκαστον μέλη αυτής, άτινα αντιθέτως δέον να δικαιώσωμεν και να υποστηρίξωμεν οικονομικώς αλλά επι άλλης κατευθύνσεως και επι πάση άλλης βάσεως, εντός δε βεβαίως του κύκλου των γεωργοκτηνοτροφικών επαγγελμάτων».   Για να πληγεί η πατριαρχική αυτή οικογένεια πρέπει: α) Να μην αναγνωρίσωμε ως νόμιμες τις αγορές που πραγματοποίησαν στα χωριά τους και κοντά στα σύνορα. β) Συγχρόνως να πάρουμε μέτρα κοινωνικής προστασίας για όσους δεν έχουν δική τους γη. Πρέπει να αποσπάσουμε τους ισχυρούς οικογενειακούς κορμούς επιλέγοντας ζευγάρια της οικογένειας και παραχωρώντας γεωργική γη και να τους μετακινήσουμε νοτιότερα, δηλαδή μακριά από το χωριό τους και την οικογένειά τους, γι’αυτό η γη που θα τους παραχωρηθεί να είναι γόνιμη, να τους δοθούν δάνεια, ζευγάρια υποζυγίων και γεωργικά εργαλεία. Οι νέες αυτές οικογένειες που θα μετακινούνται νοτιότερα, εύκολα θα εξελληνίζονται. Η εγκατάλειψη νέων ζευγαριών στη φτώχεια και την ανέχεια θα έχει ως αποτέλεσμα να μεταναστεύουν (Αμερική, Αυστραλία) όπου και υπάρχουν ισχυρές σλαβικές εστίες προπαγάνδας και όταν επανέλθουν στην πατρίδα, θα είναι στοιχεία φανατισμένα και αντιδραστικά.

Ιδού και το υστερόγραφο του υπομνήματος του Κ.Δ.Καραβίδα (ΑΓΡΟΤΙΚΑ εκδ.ΠΑΠΑΖΗΣΗ, σελ.298-307)

ΑΙΓΑΙΑΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ

Македонскиот јазик и етничките Македонци во Грција постојат, колку и да сака Атина тоа да го негира – ова беше пораката што ја испратија претставниците на Виножито и членовите на антинационалистичките движења од Грција. По Брисел и Лерин, македонско грчкиот речник пристигна и во Атина. Презентацијата се направи на 28 октомври 2011, во Ексархиа-Атина, во Слободниот Граѓански Простор Носотрос.

„Бидејќи европската фондација е финансирана од Европскиот Парламент и од грчки пари, на некој начин е и алтернативен одговор, но можеби е и трагична иронија, од една страна официјално земјата да кажува јазикот не постои или е идиом, а од друга страна да дава пари преку Европскиот Парламент за издавање речник на македонско-грчки јазик“ изјави Павле Филипов Воскопулос – Виножито.
„Издавањето помага во комуникацијата на овие двете различни јазични култури. Ме интересира признавањето и задржувањето на македонскиот јазик во Грција. Јазик кој се говори и на кој се пее, векови наназад. Јазик против кој војуваше Грција како никој друг“ изјави Никос Јоану – списание „Вавилонија“.
„За македонското малцинство во Грција, чисто фашистичко е мислењето дека би можело да се искористи како средство за проширување на границите на Република Македонија„ вели Филипас Кирицис – антинационалистичко движење.
Со фактот дека во грчкиот образовен систем не постои изучување на македонскит јазик, речникот помага во неговото опстојување во Грција.
За разлика од промоцијата пред три години во Атина која помина со инциденти, овој пат промоцијата на вториот том, помина без проблеми и со голем интерес кај присутните граѓани. Поставуваа прашања и се интересираа за македонско грчките односи, за македонското малцинство и за Република Македонија.
„ЕУ следи политика кој малку или многу , во некои наврати го негува грчкиот национализам“ вели Филипас Кирицис – антинационалситичко движење
„Сакавме да испратиме порака токму од атина зашто сметаме дека е срж, почвата на антимакедонската политика“ рече Воскопулос.
На денот кога Грција му кажа НЕ на германскиот фашизам, 71 година подоцна, антинационалистите и Македонците, преку промоцијата на речникот, му кажаа НЕ на грчкиот фашизам.

Членот на Антинационалистичкото Движење, Филипос Кирицис, за Нова Зора изјави: ,,Промоцијата од сите гледни точки се разви безпрекорно. Траеше од 21.00 до пополноќ и беше снимена од македонската телевизија Канал5 и од грчкиот одел на Амнести Интернашонал. После моето и останатите две излагања, следеше една многу интересна дискусија, каде се поставија сите скоро прашања околу борбата на македонската заедница во Грција за признавање на нејзините човекови права како и во врска со создавањето и политичкиот идентитет на Виножито. Дадовме интересни интервјуа и разделивме доста весници на Нова Зора, и на списанието Бабилонија. Виножито, на наше задоволство, подари комплети од Грчкиот-Македонскиот и од Македонскиот-Грчкиот Речник на Носотрос, на списанието Бабилонија и на Антинационалистичкото Движење. Разговорите и контактите продолжија и после завршувањето на манифастацијата. Така течење првата јавна манифастација на Антинационалистичкото Движење во соработка со Виножито и се надевам да не биде последната,,.

Η Μακεδόνικη γλώσσα και οι εθνικά Μακεδόνες στην Ελλάδα υπάρχουν, όσο και να θέλει η Αθήνα να το αρνείται και να το αποσιωπεί –  αυτό ήταν το μήνυμα που έστειλαν οι εκπρόσωποι του Ουράνιου Τόξου-Виножито και τα μέλη της Αντιεθνικιστικής Κίνησης της Ελλάδας. Μετά τις Βρυξέλλες και το Λέριν-Φλώρινα, το Μακεδονο-Ελληνικό Λεξικό έφτασε και στην Αθήνα. Η παρουσίαση έγινε στις 28 Οκτωβρίου 2011, στα Εξάρχεια της Αθήνας, στον Ελεύθερο Κοινωνικό Χώρο Νόσοτρος.

«Επειδή το ευρωπαϊκό ίδρυμα που βοήθησε την έκδοση του Λεξικού, χρηματοδοτήται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, άρα και από ελληνικά χρήματα, με κάποιον τρόπο αποτελεί και εναλλακτική απάντηση, αλλά μπορεί να είναι και τραγική ειρωνία, από τη μία πλευρά επίσημα η χώρα διαλαλεί ότι η γλώσσα δεν υπάρχει ή ότι είναι «ιδίωμα» και από την άλλη, να δίνει χρήματα μέσω του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την έκδοση του Μακεδονικού-Ελληνικού Λεξικού» δήλωσε ο Πάυλος Φιλίποβ Βοσκόπουλος, μέλος του Προεδρείου του Ουράνιου Τόξου.
«Η έκδοση βοηθάει στην επικοινωνία αυτών των δύο διαφορετικών γλωσσικών πολιτισμών. Με ενδιαφέρει η αναγνώριση και η διατήρηση της μακεδόνικης γλώσσας στην Ελλάδα. Γλώσσα η οποία ομιλείται και τραγουδιέται εδώ και πολλούς αιώνες. Γλώσσα εναντίον της οποίας πολέμησε η Ελλάδα όπως κανείς άλλος» δήλωσε ο Νίκος Ιωάννου από το περιοδικό Βαβυλωνία.
«Αποτελεί καθαρό φασισμό η σκέψη ότι οι εθνικά Μακεδόνες της Ελλάδας μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μέσο εξάπλωσης των συνόρων της Δημοκρατίας της Μακεδονίας» δήλωσε με την σειρά του ο εκπρόσωπος της Αντιεθνικιστικής Κίνησης Φίλιππας Κυρίτσης.
Στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα δεν υπάρχει η διδασκαλία της μακεδόνικης γλώσσας και έτσι, κατα κάποιο τρόπο, το λεξικό βοηθά στη διατήρησής της στην Ελλάδα.
Αντίθετα από την παρουσίαση στην Αθήνα, πριν τρία χρόνια, του Ελληνο-Μακεδονικού Λεξικού, κατα τη διάρκεια της οποίας υπήρξαν επεισόδια από ακροδεξιά στοιχεία, αυτήν τη φορά η παρουσίαση του δεύτερου τόμου έγινε χωρίς προβλήματα και με μεγάλο ενδιαφέρον από πλευράς των παρεβρισκομένων πολιτών. Έθεταν ερωτήσεις και ενδιαφέρονταν για τους εθνικά Μακεδόνες της Ελλάδας, για τις μακεδονο-ελληνικές σχέσεις, για τη Δημοκρατία της Μακεδονίας κ.α.
« Η Ευρωπαϊκή Ένωση ακολουθεί πολιτική η οποία λίγο ή πολύ, σε πολλές περιπτώσεις, διατηρεί τον ελληνικό εθνικισμό», πρόσθεσε ο Φίλιππας Κυρίτσης.
«Θέλαμε να στείλουμε μήνυμα από την Αθήνα και όχι από κάπου αλλού, επειδή θεωρούμε ότι αποτελεί την σπονδυλική στήλη, τη βάση της αντιμακεδόνικης πολιτικής» δήλωσε ο Πάβλε Φιλίποβ Βοσκόπουλος.
Την ημέρα που η Ελλάδα είπε ΟΧΙ στο γερμανικό φασισμό, 71 χρόνια αργότερα, οι αντιεθνικιστές και οι Μακεδόνες, μέσω της παρουσίασης του λεξικού, είπαν ΟΧΙ στον ελληνικό φασισμό.

Το μέλος της Αντιεθνικιστικής Κίνησης, Φίλιππας Κυρίτσης, δήλωσε στη Νόβα Ζόρα: «Η παρουσίαση, απ’ όλες τις πλευρές, εξελίχτηκε τέλεια. Διέρκησε από τις 21.00 ώρα ώς και μετά τα μεσάνυχτα και βιντεοσκοπήθηκε από τη μακεδόνικη τηλεόραση Κάναλ5 και το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας. Μετά την εισήγησή μου και τις άλλες δύο εισηγήσεις, ακολούθησε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση, όπου τέθηκαν πολλά ερωτήματα σχετικά με τον αγώνα της μακεδόνικης κοινότητας στην Ελλάδα για αναγνώριση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της, όπως και σχετικά με την ίδρυση και την πολιτική ταυτότητα του Ουράνιου Τόξου. Δώσαμε κάποιες ενδιαφέρουσες συνεντεύξεις και μοιράσαμε πολλά τεύχη της Νόβα Ζόρα και του περιοδικού Βαβυλωνία. Οι εκπρόσωποι του Ουράνιου Τόξου, προς ευχαρίστησή μας, δώρισαν Ελληνο-Μακεδόνικα και Μακεδονο-Ελληνικά Λεξικά στο Νόσοτρος, το περιοδικό Βαβυλωνία και στην Αντιεθνικιστική Κίνηση. Οι συζητήσεις και οι επαφές συνεχίστηκαν και μετά τη λήξη της εκδήλωσης. Έτσι εξελίχθηκε η πρώτη δημόσια εκδήλωση της Αντιεθνικιστικής Κίνησης σε συνεργασία με το Ουράνιο Τόξο-Виножито και ελπίζω να μην είναι η τελευταία».

Το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) γνωστοποιεί πως πρόσφατα καταδικάστηκαν από το Δ’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών οι Δημήτρης Ζαφειρόπουλος, Δημήτρης Παπαγεωργίου και Χριστόφορος Πετρίδης, αντίστοιχα εκδότης-διευθυντής, αρχισυντάκτης και συντάκτης του «Ελεύθερου Κόσμου», σε οκτώ μήνες φυλάκιση με αναστολή για συκοφαντική δυσφήμηση του Παναγιώτη Δημητρά προσωπικά και ως Εκπροσώπου του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ), καθώς και από το Γ’ Τριμελές Εφετείο Αθηνών ο δικηγόρος Κώστας Πλεύρης σε έξι μήνες φυλάκιση με αναστολή για ομοερωτοφοβική εξύβριση της Andrea Gilbert, στελέχους του ΕΠΣΕ (καθώς και του Athens Pride). Στην πρώτη δίκη μοναδικός μάρτυρας υπεράσπισης ήταν ο βουλευτής του ΛΑΟΣ Θάνος Πλεύρης. Στη δεύτερη δίκη μάρτυρας κατηγορίας ήταν η Ευαγγελία Βλάμη εκπρόσωπος της Lesb.Equal – Λεσβίες για την Ισότητα, ενώ η μάρτυρας υπεράσπισης του Κώστα Πλεύρη Καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών Μαρία Τζάνη αν και κλητεύθηκε δεν εμφανίστηκε. Το ΕΠΣΕ επιθυμεί να ευχαριστήσει τους δικηγόρους που παρείχαν δωρεάν νομική βοήθεια Θανάση Τάρτη (στην πρώτη δίκη) και Βασίλη Σωτηρόπουλο και Βασίλη Χειρδάρη (στη δεύτερη δίκη).

Τα στελέχη του «Ελεύθερου Κόσμου» καταδικάστηκαν για δύο δημοσιεύματα της 10 Οκτωβρίου 2010[1] και της 6 Φεβρουαρίου 2011 στα οποία αναφέρεται «Ο επαγγελματικός αντιρατσισμός χέρι-χέρι με τη διαφθορά. Οι ΜΚΟ έφαγαν τα λεφτά των «ρομά»» - «Μ.Κ.Ο: Μ.ΠΙΖΝΕΣ Κ.ΑΛΑ Ο.ΡΓΑΝΩΜΕΝΕΣ» - «πάρτι» και «τρελή μάσα» από «επαγγελματίες αντιρατσιστές». Αναφέρεται επίσης πως «Η ιστορία αυτή άρχισε πριν από πολλά χρόνια, με την προώθηση φίλων του τότε ΥΠΕΞ στην ΥΔΑΣ. Τα χρήματα πολλές φορές, κατέληξαν στις τσέπες ημετέρων. Φυσικά, επί ΝΔ το όργιο συνεχίστηκε, με τον Θ. Σκυλακάκη να «μεριμνά» για οργανώσεις και τύπους με ανθελληνική και υπονομευτική δραστηριότητα, όπως το Παρατηρητήριο του Ελσίνκι και ο «παντός καιρού» Παναγιώτης Δημητράς.» Από τις εκατοντάδες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και τα χιλιάδες στελέχη τους, στα δημοσιεύματα αυτά κατονομάζονταν μόνο ο Παναγιώτης Δημητράς και το ΕΠΣΕ. Θα ακολουθήσει αναλυτικό δελτίο τύπου για τη δίκη αυτή και όσα ειπώθηκαν στο δικαστήριο ιδίως από τον καλυπτόμενο από βουλευτική ασυλία Θάνο Πλεύρη. Πρόκειται για τη δεύτερη καταδίκη του «Ελεύθερου Κόσμου» για εξύβριση ή συκοφαντική δυσφήμηση του ΕΠΣΕ (πρώτη αμετάκλητη καταδίκη στις 9 Σεπτεμβρίου 2009 από το Α’ Πενταμελές Εφετείο Αθηνών[2]).

Ο Κώστας Πλεύρης καταδικάστηκε γιατί, στις 16 Ιουλίου 2008 ως εγκαλούμενος επέδωσε εξώδικη «Δήλωσι ενώπιον του κ. Εισαγγελέως Πλημμελειοδικών Αθηνών» (!!), στην οποία αναφερόταν στην Andrea Gilbert ως «αντικοινωνικό στοιχείο» και ως «καυχωμένη ότι εκπροσωπεί τας ομοφυλοφίλους γυναίκας, δηλαδή πρόκειται περί ψυχανωμάλου γενετησίου διεστραμμένου προσώπου, τον οποίον αφού δεν σέβεται την γυναικείαν φύσιν του δεν σέβεται και την αλήθειαν».[3]

[2] http://cm.greekhelsinki.gr/uploads/2009_files/ghm1197_katadiki_zafeiropoulou_greek.doc

[3] http://3.bp.blogspot.com/_AMBR3zJKK3c/Shxv166xaII/AAAAAAAAAEA/F097wBAGPQA/s1600-h/jr-plevris-epse-00.jpg

Tου Πασχου Μανδραβελη

Το 1993 τέσσερα μέλη μιας αντεθνικιστικής ομάδας καταδικάστηκαν σε 19 μήνες φυλάκιση επειδή μοίραζαν φυλλάδια που έγραφαν «Οι γείτονές μας δεν είναι εχθροί μας. Οχι στον εθνικισμό και τον πόλεμο». Σύμφωνα με την εφημερίδα Independent (18.8.1993) «παρά το γεγονός ότι στα φυλλάδια γινόταν έκκληση για ειρήνη στα Βαλκάνια και ασκούσαν κριτική στην Ελλάδα για την πολιτική της έναντι των μειονοτήτων, οι τέσσερις κατηγορήθηκαν για διασπορά ψευδών ειδήσεων, προσπάθεια υποκίνησης πράξεων βίας και ότι επιχείρησαν να διαταράξουν τις φιλικές σχέσεις με άλλη χώρα…».

Το «Μακεδονικό» είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα για τα καταστροφικά αποτελέσματα που έχει η νομοθετημένη και οιονεί ανελευθερία του λόγου στην Ελλάδα. Οι καταδίκες, οι προπηλακισμοί, οι εκφοβισμοί ανθρώπων που είχαν διαφορετική άποψη για το εθνικό ζήτημα οδήγησαν την πολιτική ηγεσία σε ακραίες και αδιάλλακτες θέσεις. Αυτές, προϊόντος του χρόνου, περιθωριοποίησαν διπλωματικά τη χώρα, με τεράστιο οικονομικό και πολιτικό κόστος, και φυσικά επιδείνωσαν το πρόβλημα αντί να το λύσουν. Σήμερα όλες οι χώρες του κόσμου ονομάζουν την πΓΔΜ «Μακεδονία», ενώ οι Ελληνες διπλωμάτες αντί να ασχολούνται με σοβαρότερα εθνικά ζητήματα τρέχουν από φόρουμ σε φόρουμ για να διορθώνουν όσους ομιλητές ή διοργανωτές αποκαλούν την ακατονόμαστη χώρα με το συνταγματικό της όνομα.

Αν, τότε, κάποιοι άνθρωποι δεν καταδικάζονταν, δεν προπηλακίζονταν κ. λπ. και κάποιοι άλλοι δεν φοβούνταν να μιλήσουν μπορεί να ανέπτυσσαν «ακραίες θέσεις», όπως π. χ. ότι «η Μακεδονία είναι μακεδονική», «βουλγαρική», «κονγκολέζικη» κ. λπ. Αυτή η θέση όμως θα ζυμωνόταν με την αντίθετη «ακραία θέση», ότι «η Μακεδονία είναι ελληνική» και θα προέκυπτε ένας ενδιάμεσος τόπος και πιθανότατα θα υιοθετούσαμε μια σύνθετη ονομασία. Οι πολιτικές ηγεσίες δεν θα ασπάζονταν την αδιέξοδη θέση του «Οχι στη Μακεδονία και στα παράγωγά της» κι εμείς σήμερα δεν θα τρέχαμε να επιτύχουμε κάποιο παράγωγο της ονομασίας.

Σε ένα ζωντανό δημόσιο διάλογο πάντα θα ακούγονται ακραίες θέσεις. Αυτές τον γονιμοποιούν, ακόμη και διά της απορρίψεώς τους. Οπως έγραφε στο βιβλίο «Περί Ελευθερίας» ο Τζον Στιούαρτ Μιλ «αν οι ιδέες που ακούγονται είναι σωστές, τότε η κοινωνία θα έχει κέρδος με το να τις ασπαστεί. Αν αυτές οι ιδέες είναι λάθος, τότε η κοινωνία πάλι θα έχει κέρδος απορρίπτοντάς τες και ισχυροποιώντας ταυτόχρονα τις δικές της σωστές πεποιθήσεις».

Ενα από τα βασικά προβλήματα της χώρας είναι ότι ο διάλογος είναι είτε τυπικά είτε οιονεί ποινικοποιημένος. Το θεμέλιο της τυπικής ποινικοποίησης είναι το άρθρο 14 του Συντάγματος. Αυτό έχει 571 λέξεις (!) εκ των οποίων μόνον οι 12 προασπίζουν την ελευθερία του λόγου «Ο Τύπος είναι ελεύθερος. Η λογοκρισία και κάθε άλλο προληπτικό μέτρο απαγορεύονται». Τα υπόλοιπα είναι απαγορεύσεις. Υπάρχει όμως και η οιονεί ποινικοποίηση. Ιδέες για την οικονομία που αντετίθεντο στο μεγάλο κράτος απαξιώνονταν ως «νεοφιλελεύθερες» ή «ανάλγητες», αποτρέποντας τη γονιμοποίηση της συζήτησης που έπρεπε να γίνει για την οικονομία. Απέναντι στην ακραία θέση «όλα στο κράτος» δεν ακούστηκε η αντίθετη «όλα στους ιδιώτες» ώστε να καταλήξουμε σε μια ενδιάμεση θέση. Αυτό ίσως πληρώνουμε σήμερα. Το έλλειμμα του πραγματικού διαλόγου…

Ο μεγάλης επιρροής Καναδός βουλευτής με ελληνική καταγωγή, Τζιμ Καραγιάννης, άρχισε επίσημα να χρησιμοποιεί τον όρο Μακεδονία, αντί του Π.Γ.Δ.Μ.

Ο Καραγιάννης, ο οποίος στον Καναδά είναι γνωστός για τις αντιμακεδονικές του θέσεις, πριν λίγες μέρες έστειλε επιστολή στην πρεσβεία της Δ.Μακεδονίας στην Οττάβα, στην οποία απευθήνεται στη χώρα με το συνταγματικό της όνομα και ζήτησε από τους διπλωμάτες, πληροφορίες σχετικές με τη μακεδόνικη κουλτούρα και ιστορία.
Της επιστολής προηγήθηκε ,,θερμή μάχη,, στο καναδικό κοινοβούλιο και κοινή γνώμη, όταν από τον Απρίλιο σκληρά  επέκρινε τον Καναδό Πρωθυπουργό Χάρπερ, σχετικά με την αναγνώριση της Δημοκρατίας της Μακεδονίας με το συνταγματικό της όνομα. Ακολούθησαν μεγάλες αντιδράσεις από τη μακεδόνικη διασπορά, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων της χώρας και των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και ο βουλευτής πιέστηκε να παραιτηθεί.

Ο Καναδάς αποτελεί μια από τις πλέον ανεπτυγμένες δημοκρατίες του κόσμου, όπου αναγνωρίζονται και απολαμβάνουν πλήρη ανθρώπινα δικαιώματα, περισσότερες από 160 εθνικές, γλωσσικές και θρησκευτικές ομάδες. Σε τέτοιου είδους κοινωνίες δεν έχουν θέση άτομα που δεν σέβονται τους συμπολίτες τους και που προσπαθούν να βαπτίσουν άλλα έθνη και ανθρώπους. Ίσως αυτό προς το παρόν γίνεται σε κάποιες λιγότερο ανεπτυγμένες δημοκρατικά χώρες των Βαλκανίων, αλλά οποσδήποτε όχι σε σύγχρονες κοινωνίες.

Με αυτά τα λόγια καημού ξεκίνησε η έβδομη στην σειρά εκδήλωση του Συλλόγου ,,Σέτιντσι, Ποπάντιντσι και Κρουσσόραντσι από το Λέριν στη Δημοκρατία της Μακεδονίας,, και της Ένωσης των Μακεδόνων με καταγωγή από τα μακεδόνικα χωριά της Ελλάδας, Μάκεντον. Πλήθος πολιτικών μας προσφύγων, εκδιωγμένων από τις φασιστικές ελληνικές αρχές κατα τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, διωγμού που ακόμη διαρκεί, συγκεντρώθηκαν στις 15 Οκτωβρίου 2011, στην αίθουσα Дом на АРМ του Σκόπιε, για να παρακολουθήσουν την παραδοσιακή πλέον εκδήλωση  „Песни и ора од Егејот“ (Πέσνι ι όρα οντ Έγκεϊοτ) και να ξαναδούν από κοντά νέα παιδιά από τα χωριά που κατάγονται, να χορεύουν και να τραγουδούν τα τραγούδια με τα οποία μεγάλωσαν. Η ατραξιόν της βραδιάς ήταν η χορευτική ομάδα του Συλλόγου Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού του Λέριν (Φλώρινα), η οποία αποτελείται από χορευτές από διάφορα μέρη της Ελλάδας όπου ζουν Μακεδόνες και η οποία χόρεψε μακεδόνικους χορούς και τραγούδησε η ίδια μακεδόνικα τραγούδια, όπως και το καταξιωμένο πλέον χορευτικό συγκρότημα του χωριού Овчарани-Οβτσσάρανι (Μελίτη Φλώρινας), το οποίο συγκίνησε τους παρεβρισκομένους και τους μετέφερε, όπως δήλωσε ο υπεύθυνος χοροδιδάσκαλος, ,,μια μικρή μυρωδιά και αεράκι από τα χωριά τους,,. Επίσης, ως συνοδός των χορευτικών, δίνοντας έναν εξαιρετικό τόνο παραδοσιακής μακεδόνικης μουσικής και τραγουδιού, εμφανίστηκε η μουσική ορχήστρα από την περιοχή του Λέριν-Φλώρινας, Тукашен Глас-Τούκασσεν Γκλας (Τοπικός Ήχος). Το πρόγραμμα των μακεδόνικων παραδοσιακών τραγουδιών εμπλουτίστηκε με τις εμφανίσεις των γνωστών καλλιτεχνών με καταγωγή από τα μακεδόνικα χωριά της Ελλάδας, Марија Димкова-Μάρια Ντίμκοβα (από το Пожарско-Ποζζάρσκο-Λουτράκι), Лазо Андоновски-Λάζο Αντόνοβσκι (Крушоради-Κρουσσόραντι-Αχλάδα) και Ристо Краповски-Ρίστο Κράποβσκι (Рупишта-Ρούπισστα-Άργος Ορεστικό). Συμμετείχαν επίσης οι γνωστές καλλιτέχνιδες της Δημ.Μακεδονίας, Ани Малинкова-Άνι Μαλίνκοβα και Сузана Спасовска-Σουζάνα Σπάσοβσκα. Στα πλαίσια της εκδήλωσης πραγματοποιήθηκε και η παρουσίαση του βιβλίου της Μάρια Ντίμκοβα „Од фолклорната ризница на Марија Димкова (Από το φολκλορικό θησαυρό της Μάρια Ντίμκοβα)“, συλλογή παραδοσιακών τραγουδιών, παραμυθιών, θρύλων, αφηγήσεων, αινιγμάτων και εθίμων από την περιοχή του Меглен-Μέγκλεν (Αλμωπία Πέλλας).
Οι εκδηλώσεις ολοκληρώθηκαν με μεγάλη επιτυχία και οι παρεβρισκόμενοι αναχώρησαν ικανοποιημένοι επειδή οι καλεσμένοι Μακεδόνες από την Ελλάδα, τους γέμισαν τις καρδιές τους με τραγούδια και χορούς από τα μέρη τους, από τα μέρη όπου τους είναι απαγορευμένο να επιστρέψουν, από τα μέρη όπου το πνεύμα τους ζει ακόμη και σήμερα.

Το να αναφέρει και να ζητάει κάποιος «ανθρώπινα δικαιώματα» εν μέσω οικονομικής κρίσης μπορεί να ληφθεί ως  «πολυτέλεια» σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς. Αν  σκεφτούμε όμως λογικά, θα διαπιστώσουμε ότι το θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν έχει να κάνει με  την οικονομία. Είναι θέμα  λήψης μέτρων, αποφάσεων και εφαρμογής τους από κάθε κυβέρνηση και δεν έχουν στην ουσία κανένα οικονομικό κόστος.

Για παράδειγμα, το να έχεις ελευθερία έκφρασης στην μητρική σου γλώσσα, το να ενισχύεις την πολιτική πολυφωνία  και  την ισοτιμία,  δεν στοιχίζει.

Επιπλέον,  το δικαίωμα σου να  αναγνωρίσεις έναν Σύλλογο, όπως την «Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού», εδώ και είκοσι χρόνια,  με την πολιτεία να σου το στερεί αυτό, δεν κοστίζει. Αντιθέτως, η απαγόρευση αναγνώρισης του Συλλόγου  είχε και έχει  ως αποτέλεσμα να υπάρχει ένας διαρκής δικαστικός αγώνας τον οποίο χάνει συνεχώς το κράτος μας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και αυτό κοστίζει σε όλους μας.

Το να μαθαίνει ένα παιδί τη μητρική του γλώσσα σωστά μέσα από το κρατικό εκπαιδευτικό σύστημα όπου αυτή ομιλείται, αποτελεί βασικό ανθρώπινο δικαίωμα.  Τα παιδία σήμερα μαθαίνουν αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά μέσα στο σχολείο αλλά δεν έχουν το δικαίωμα να μάθουν τη Μακεδονική γλώσσα που ακούν καθημερινά  στα σπίτια τους από τους γονείς τους.

Το να επιτραπεί να επιστρέψουν οι Μακεδόνες πολιτικοί πρόσφυγες του εμφύλιου πολέμου στον τόπο που γεννήθηκαν, στο σπίτι τους, χωρίς εμπόδια  και εξευτελισμούς στα σύνορα της χώρας μας, δεν κοστίζει.

Υπάρχουν βέβαια και άλλες διακρίσεις  κατά των εθνικά Μακεδόνων που θα μπορούσαν να αναφερθούν σε αυτό το κείμενο όμως το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα πρέπει να συνοψίζεται στην καταπολέμηση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας και όλων των άλλων μορφών διακρίσεων (εθνότητα, θρησκεία, φύλο, αναπηρία, σεξουαλικό προσανατολισμό). Η πολιτεία θα πρέπει να προωθεί τον κοινωνικό πλουραλισμό και την ισότητα όλων των πολιτών  της, επειδή μέσω αυτών και μόνο θα υπάρξει ανάπτυξη κοινωνική και οικονομική για όλα τα μέλη της κοινωνίας.

Το Γραφείο Τύπου του Ουράνιου Τόξου-Виножито

13 октомври 2011 година, Скопје, Р.Македонија – Во Скопје, по кусо боледување, згасна животот на Сократ Пановски, сопруг, родител, брат, пријател, соборец за македонските работи, за човековите права на Македонците ширум светот. Еден од прогонетите, жртва на грчкиот фашизам врз македонскиот народ. Погребот се изврши на гробиштата Бутел во Скопје. Сократ беше роден во село Вмбел-Костурско и како дете бегалец беше принуден да ја напушти родната земја. Се истакна за неговиот неуморен ентусијазам околу македонската борба за признавање и права, а исто така и како писател и уметник.

Лесна му земја!

ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΣΟΚΡΑΤ ΠΑΝΟΒΣΚΙ (1936-2011)

13 Οκτωβρίου 2011, Σκόπιε, Δ.Μακεδονίας -  Στο Σκόπιε, μετά από μάχη με την ανίατο, έσβυσε η ζωή του Σόκρατ Πάνοβσκι, συζύγου, γονέα, αδερφού, φίλου, συναγωνιστή για τα μακεδόνικα ζητήματα, για τα ανθρώπινα δικαιώματα των Μακεδόνων ανα τον κόσμο. Ένας από τους εκδιωγμένους, θύμα του ελληνικού φασισμού επι του μακεδόνικου λαού. Η κηδεία έγινε στο νεκροταφείο Μπούτελ του Σκόπιε. Ο Σόκρατ γεννήθηκε στο χωριό Β’μπελ-Κόστουρσκο (Μοσχοχώρι Καστοριάς) και ως παιδί φυγάδας αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τα πάτρια εδάφη. Έλαβε εξέχουσα θέση λόγω του ακούραστου ενθουσιασμού του σχετικά με το μακεδόνικο αγώνα για αναγνώριση και δικαιώματα, όπως και για το μεγάλο του συγγραφικό και καλλιτεχνικό έργο.

Ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει!

ВИКТОР ФРИДМАН: Политичарите во Европската унија да се соочат со фактот дека македонскиот јазик и македонскиот идентитет постојат

Виктор Фридман

Виктор Фридман е професор на американскиот универзитет „Ендру Мекон – Чикаго“член на МАНУ и експерт и познавач на македонската историја и култура. Во неодамнешно телевизиско интервју, проф. Фридман изјави: време е политичарите во Европската унија да се соочат со фактот дека македонскиот јазик и македонскиот идентитет постојат и тоа не само во Република Македонија, туку во многу земји, вклучувајќи ја и Грција.
Македонскиот јазик и македонскиот идентитет постојат и се признаваат во цел свет, освен кај некои луѓе кои не се свесни дека живееме во 21 век, а не во 19 век. Македонскиот јазик се предава и се учи во Северна Америка, Австралија, Азија и Европа, вклучувајќи ја и самата Европска унија,додаде познатиот во светски рамки професор.
- Издавањето на првиот современ македонско-грчки речник во Грција годинава беше финансирано со помош на Европскиот парламент. Значи, изгледа некои европски политичари не се свесни на одлуката на самите европски институции, потенцира Фридман.

ΒΙΚΤΟΡ ΦΡΙΝΤΜΑΝ: Οι πολιτικοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αντικρύσουν το γεγονός ότι η μακεδόνικη γλώσσα και η μακεδόνικη ταυτότητα υπάρχουν

Ο Βίκτορ Φρίντμαν είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο «Andrew Macon» του Σικάγο – ΗΠΑ, μέλος της Μακεδόνικης Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών και ειδικός και γνώστης της μακεδόνικης ιστορίας και πολιτισμού. Σε πρόσφατη τηλεοπτική συνέντευξή του, ο προφ.Φρίντμαν δήλωσε: Είναι πλέον καιρός οι πολιτικοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αντικρύσουν στα μάτια την αλήθεια, το γεγονός ότι μακεδόνικη γλώσσα και μακεδόνικη συνείδηση υπάρχουν και όχι μόνο στη Δημοκρατία της Μακεδονίας, αλλά και σε πολλές άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας.
Η μακεδόνικη γλώσσα και η μακεδόνικη συνείδηση/ταυτότητα υπάρχουν και αναγνωρίζονται σε όλον τον κόσμο, εκτός από μερικούς ανθρώπους οι οποίοι δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι ζούμε στον 21^ο αιώνα και όχι στον 19^ο. Η μακεδόνικη γλώσσα διδάσκεται και μαθαίνεται στην Βόρεια Αμερική, Αυστραλία, Ασία και Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης και της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πρόσθεσε ο παγκοσμίου φήμης καθηγητής.
- Η έκδοση του πρώτου σύγχρονου Μακεδόνικου-Ελληνικού Λεξικού στην Ελλάδα φέτος, χρηματοδοτήθηκε με τη βοήθεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Που σημαίνει ότι κάποιοι Ευρωπαίοι πολιτικοί δεν έχουν συνείδηση της απόφασης των ίδιων των ευρωπαϊκών ινστιτούτων, τόνισε ο Φρίντμαν.

Σύμφωνα με την επίσημη εξήγηση των ελληνικών αρχών, όλοι όσοι είναι κάτοχοι διαβατηρίου στο οποίο αναφέρεται ως τόπος γέννησης η Μακεδονία, αποτελούν απειλή για την εσωτερική ασφάλεια της Ελλάδας, κάτι δηλαδή σαν τους τρομοκράτες της Αλ Κάιντα.

Με τη νέα της αυτή απόφαση, η Αθήνα άμεσα αναστέλει τα δικαιώματα εκατοντάδων χιλιάδων Μακεδόνων, οι οποίοι κατέχουν αμερικάνικο, καναδικό ή διαβατήριο τρίτης χώρας, η οποία αναγνωρίζει τη Δημοκρατία της Μακεδονίας με το συνταγματικό της όνομα.
Σύμφωνα με ανακοίνωση της αστυνομίας της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, πρόσφατα, σε ανεπίσημη συνάντηση, οι συνοριακές υπηρεσίες της χώρας ενημερώθηκαν από τους συναδέλφους τους της Ελλάδας ότι είχαν λάβει οδηγίες να μην επιτρέπουν την είσοδο στην Ελλάδα όλων των υπηκόων τρίτων χωρών, εάν στα διαβατήριά τους αναγράφεται ως τόπος γέννησης η Μακεδονία.

Στέρηση δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας, δημόσια υποεκτίμηση διαβατηρίων των ΗΠΑ, Καναδά κ.α. και στην ουσία μη αναγνώριση των εγγράφων των χωρών αυτών.