Αρχεία | Δεκέμβριος, 2010

ЗА МНОГУ ГОДИНИ БОЖИЌ И СРЕЌНА НОВА ГОДИНА

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ΕΠΙΣΗΜΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΗ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΣΕ ΑΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ Η ΟΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟ 1920

Του Δημήτρη Λιθοξόου  http://lithoksou.net

Στις απογραφές 1961,1971,1981,1991 και 2001 δεν υπάρχουν στοιχεία για τη μητρική γλώσσα του πληθυσμού. Αυτό βέβαια δεν είναι τυχαίο, αλλά πολιτική επιλογή του ελληνικού πολιτικού κατεστημένου, που θέλει να εμφανίζει χωρίς στοιχεία, μια Ελλάδα που μιλάει μόνο ελληνικά.
Πηγαίνοντας παλαιότερα, θα συναντήσει ανάμεσα στις άλλες μητρικές γλώσσες, τη «σλαβική», στις απογραφές1951 και 1940 και τη «μακεδονοσλαβική» στην απογραφή του 1928.
Φτάνει λοιπόν στην απογραφή του 1920, την πρώτη κανονική μετά την ενσωμάτωση των νέων επαρχιών στο ελληνικό κράτος, μια και η προηγούμενη απαρίθμηση πληθυσμού του 1913 απ τον ελληνικό στρατό, παρουσιάζει μόνο τον πραγματικό πληθυσμό (κατά φύλο).
Η απογραφή λοιπόν της 19ης Δεκεμβρίου περιείχε στο ερωτηματολόγιο του ατομικού απογραφικού δελτίου και μια ερώτηση για την μητρική γλώσσα : «Ποία είναι η μητρική σου γλώσσα, δηλαδή ποια είναι η γλώσσα την οποία ομιλείς εις την οικίαν σου. Εάν μητρική γλώσσα σου δεν είναι η Ελληνική, γνωρίζεις και την Ελληνική; Ναι ή όχι». (βλ. Μ. Χουλιαράκη, «Γεωγραφική, διοικητική και πληθυσμιακή εξέλιξις της Ελλάδος», τομ. Γ΄, 1976 σ. 363).
Τα αποτελέσματα της απογραφής του 1920, δημοσιεύθηκαν από την Στατιστική Υπηρεσία σταδιακά τα επόμενα χρόνια, με εξαιρέσεις λεπτομέρειες για όλες τις διακρίσεις (μέχρι και τον αριθμό των κωφάλαλων κατά φύλο και ηλικία), με εξαίρεση τη διάκριση κατά μητρική γλώσσα.
Έχω υποστηρίξει σε άλλα κείμενα μου στο παρελθόν, πως η Στατιστική Υπηρεσία σε όλες τις απογραφές μείωνε τον αριθμό των μη ελληνοφώνων, στα επίσημα δημοσιεύματα της, προφανώς κατόπιν κυβερνητικών εντολών.
Στην απογραφή ωστόσο του 1920 συνέβη κάτι το τραγελαφικό. Το ελληνικό κράτος, εξαιτίας των διεθνών δεσμεύσεων, απέγραψε τη μητρική γλώσσα του πληθυσμού του αλλά δεν τολμούσε να εμφανίσει τα αποτελέσματα για τις νέες βόρειες επαρχίες του, γιατί θα φαινόταν ότι η ελληνική γλώσσα ήταν μειοψηφική. Δεν είχε ακόμα πραγματοποιηθεί η υποχρεωτική ανταλλαγή χριστιανών –μουσουλμάνων με την Τουρκία, ούτε είχε υλοποιηθεί η «εθελουσία» μετανάστευση της σύμβασης της Νεϊγύ.
Η ελληνική κυβέρνηση βρήκε «λύση» της δημοσίευσης των αναλυτικών στοιχείων για τα γεωγραφικά διαμερίσματα της Παλαιάς Ελλάδας (Στερεά – Εύβοια, Θεσσαλία – Άρτα, Ιόνια Νησιά, Κυκλάδες, Πελοπόννησο) και απαγόρευσε τη δημοσίευση πέντε τόμων που αφορούσαν τις νέες επαρχίες καθώς και την παρουσίαση των συγκεντρωτικών πινάκων με τη διάκριση του πληθυσμού κατά γλώσσα και θρησκεία


Προσωπικά αναζήτησα, χωρίς επιτυχία, ανέκδοτες πληροφορίες για την απογραφή 1920 που αφορούσαν τη μητρική γλώσσα, τόσο στα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας, όσο και στα Γενικά Αρχεία του Κράτους. Η πληροφορία ωστόσο που έψαχνα βρισκόταν αλλού, συγκεκριμένα στη σελίδα 182 (φωτοτυπία της οποίας αναδημοσιεύεται εδώ) του τόμου: «Απογραφή του πληθυσμού της Ελλάδος κατά την 19 Δεκεμβρίου 1920 – Αποτελέσματα δια την Θεσσαλίαν και Άρταν, Αθήνα 1929» και αφορά το νομό Τρικάλων.
Σε αυτό το νομό, σύμφωνα με το ελληνικό κράτος υπήρχαν, εκτός από εκείνους που μιλούσαν ελληνικά, τούρκικα, κουτσοβλάχικα, ισπανικά (εβραίοι), αθιγγανικά, βουλγάρικα, σέρβικα και 37 άτομα που είχαν ως μητρική γλώσσα τη ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ.
Πρόκειται μάλλον για Μακεδόνες που αναζήτησαν προσωρινά εργασία στη Θεσσαλία (είναι όλοι άντρες), από τους οποίους κάτι λιγότερο από το 1/8 γνωρίζει την ελληνική (είναι δίγλωσσοι). Υπάρχουν ακόμη 6 άτομα εγγράμματα, που δεν ξέρουν ελληνικά πράγμα που σημαίνει ότι μάλλον έχουν πάει σε εξαρχικό σχολείο.
Η σημαντική αυτή πληροφορία, που πέρασε απαρατήρητη από την ιστορική έρευνα, αποδεικνύει πως το ελληνικό κράτος δεχόταν την ύπαρξη ιδιαίτερης ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ γλώσσας, διάφορη της βουλγαρικής και της σεβρικής και από ότι φαίνεται το μεγαλύτερο μέρος της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ αγνοούσε την ελληνική.
Για μια ακόμη φορά τα επίσημα ελληνικά ντοκουμέντα ανατρέπουν την συστηματική και πολύχρονη ελληνική προπαγάνδα.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ΣΕΒΑΣΤΕΙΤΕ ΤΟΥΣ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ

Το Συμβούλιο της Ευρώπης επικρίνει, η κυβέρνηση της Βουλγαρίας αμύνεται πως σέβεται τα δικαιώματα των εθνικά Μακεδόνων. Αυτό ήταν μέρος των επιστολών μεταξύ του Επιτρόπου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, Τόμας Χάμαρμπεργκ και του πρωθυπουργού της Βουλγαρίας Μπόικο Μπορίσοβ. Ο Επίτροπος, με βάση τα συμπεράσματα από την επίσκεψή του στη Βουλγαρία, έστειλε επιστολή στον πρωθυπουργό Μπορίσοβ, όπου του έγραψε πως είναι ανήσυχος λόγω  της μη εκτέλεσης των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σχετικά με την εγγραφή του ΟΜΟ Ιλιντεν ΠΙΡΙΝ ως πολιτικό κόμμα. «Επαναλαμβάνω την σύστασή μου ότι τα δικαιώματα της εθνικής αυτής κοινότητας πρέπει εξ’ ολοκλήρου να γίνουν σεβαστά, σύμφωνα με τις αποφάσεις του δικαστηρίου» έγραψε ο Επίτροπος στον πρωθυπουργό. Ο κ.Μπορίσοβ στην επιστολή-απάντησή του προς τον κ.Χάμαρμπεργκ, απάντησε πως οι βουλγάρικες αρχές εφάρμοσαν όλα τα αναγκαία μέτρα, συμπεριλαμβάνοντας και αλλαγές στο νόμο πέρι συγκεντρώσεων και διαμαρτυριών. Επίσης ισχυρίστηκε ότι το ΟΜΟ Ιλιντεν ΠΙΡΙΝ, τα προηγούμενα δύο χρόνια, ελεύθερα απολάμβανε το δικαίωμα συγκέντρωσης και πως στις εκδηλώσεις του είχε την στήριξη των αρμόδιων οργάνων.

«Δεν είναι έτσι τα πράγματα» δήλωσε ο Στόικο Στόικοβ, μέλος του Προεδρείου του ΟΜΟ Ιλιντεν ΠΙΡΙΝ.
«Ο πρωθυπουργός Μπορίσοβ αγνοεί τα δύο πρώτα σημεία και επικεντρώνεται μόνο στο τρίτο, στο δικαίωμα ειρηνικής συγκέντρωσης. Δηλαδή, άμεσα αναγνωρίζει ότι τα δύο πρώτα σημεία δεν γίνονται ολοσδιόλου σεβαστά» δήλωσε ο κ.Στόικοβ.
Παρόλες τις θερμές επικρίσεις και αποφάσεις από πλευράς Δικαστηρίου του Στρασβούργου, τα βουλγάρικα δικαστήρια, περισσότερες φορές, απέρριψαν τις αιτήσεις εγγραφής της οργάνωσης  των Μακεδόνων, ως πολιτικό κόμμα, επειδή όπως ισχυρίζονται, δεν κατατέθηκαν τα κατάλληλα έγγραφα.

Ιδίου τύπου συστάσεις έχουν σταλθεί από τον Επίτροπο Χάμαρμπεργκ και προς τις ελληνικές κυβερνήσεις και ο ίδιος είχε επισκεφτεί τη χώρα μας το Φεβρουάριο του 2010.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ – Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ

Στις αυτοδιοικητικές εκλογές που πραγματοποιήθηκαν σε δύο γύρους, 7 και 14 Νοεμβρίου 2010, πραγματικός νικητής της κάλπης αναδείχθηκε κυρίως το κόμμα της «αποχής». Δεν είναι τυχαίο ότι αντικατοπτρίζεται η «αδυναμία» ενεργής συμμετοχής στα πολιτικά πράγματα μεγάλου τμήματος των πολιτών της χώρας μας.

Οι «θριαμβολογίες» κομματικών ηγεσιών των κοινοβουλευτικών κομμάτων, επαναλαμβάνουν την μεταφορά-συνέχεια των στείρων κομματικών αντιπαραθέσεων κατά την προεκλογική περίοδο, στο μετα-εκλογικό πολιτικό τοπίο μετά τα αποτελέσματα. Είναι φυσική συνέχεια μιας κατάστασης χώρας και κοινωνίας σε πολιτικό «κώμα» λόγο της πολιτικής ρουσφετολογικής «διαπαιδαγώγησης» διαχρονικά, της απαρχής της σοβαρής οικονομικής κρίσης και της  ελλειπέστατης ενημέρωσης, συζήτησης, διαλόγου σχετικά με τον νέο νόμο «Καλλικράτης».

Επίσης νίκησε η «αποχή» γιατί δεν υπήρχε σχεδόν κατά κανόνα η εναλλακτική πολιτική πρόταση, με ανεξάρτητες λίστες υποψηφίων μακριά από τα κοινοβουλευτικά κόμματα, σχετικά με αυτοδιοικητικές ανεξάρτητες λογικές τόσο από  την κεντρική εξουσία τόσο και από την κομματική κηδεμόνευση, αλλά κυρίως γιατί συμμετείχαν λίστες υποψηφίων καθεστωτικών κοινοβουλευτικών κομμάτων.

Συνήθως οι εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα και για αυτό δεν είναι τυχαίο ότι στους δύο μεγάλους Δήμους της χώρας, στην Αθήνα και στην Θεσσαλονίκη, «επιβραβεύθηκαν» οι υποψήφιοι Γ. Καμίνης και Ι. Μπουτάρης που εξέπεμψαν κατά την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, από την μία περισσότερο ανεξάρτητες λογικές-θέσεις από τα καθεστωτικά κοινοβουλευτικά κόμματα και από την άλλη κυρίως λόγου της θετικής πολιτικής σκέψης και πρακτικής των δύο υποψηφίων τα προηγούμενα χρόνια.

Η Ε.Ε.Σ.-Ουράνιο Τόξο, δεν συμμετείχε στις αυτοδιοικητικές εκλογές ως κόμμα με δικές του λίστες, αλλά προσπάθησε στα πλαίσια που περιγράφονται στο προεκλογική πολιτική ανακοίνωση στις 26.10.2010* να καλέσει τα μέλη και τους συμπαθούντες του κόμματος να

«…ψηφίζουν άτομα-προσωπικότητες που συμμετέχουν σε οποιαδήποτε λίστα υποψηφίων με βάση τα κριτήρια που καθορίζει η πολιτική ιδεολογία-στάση του Ουράνιου Τόξου όλα αυτά τα χρόνια… Υπό αυτά τα πλαίσια από την μία είναι σημαντική η ηθική ακεραιότητα οποιουδήποτε υποψηφίου για να ψηφισθεί και να συμμετέχει στα κοινά. Από την άλλη δε βασική προϋπόθεση για να ψηφισθεί υποψήφιος είναι η ιδεολογική δημόσια τοποθέτηση υποψηφίου για τα δικαιώματα των εθνικά Μακεδόνων σε περιφερειακό και εθνικό επίπεδο στην Ελλάδα».

Εκτός από την επιβράβευση-εκλογή αρκετών υποψηφίων που εκλέχθηκαν στην βόρεια Ελλάδα στις μειονοτικές περιοχές που συμπαθούν την Ε.Ε.Σ.-Ουράνιο Τόξο συμμετέχοντας σε διάφορες λίστες, η εκλογή ως Πρόεδρου του προβεβλημένου στελέχους της ηγεσίας του κόμματος Αναστασιάδη Παναγιώτη – Панде Ашлаков (Πάντε Ασσλάκοβ), στο Κοινοτικό Διαμέρισμα Μελίτη-Овчарани (Οφτσσάρανι), με τον μεγαλύτερο πληθυσμό αμέσως μετά τις πόλεις Φλώρινα-Лерин (Λέριν) και  Αμύνταιο-Сорович (Σόροβιτςς)Sorovich του νομού Φλώρινας-Лерин, δίνει την δυνατότητα να συμμετέχει ενεργά το Ουράνιο Τόξο στα πολιτικά πράγματα στην περιοχή γιατί…

«…γενικά θεωρούμε ότι η εθνική χειραφέτηση των πολιτών με μακεδονική εθνική συνείδηση δίνει την δυνατότητα για ακόμη καλύτερη-χρήσιμη συμμετοχή οποιουδήποτε πολίτη στα κοινά σε αυτοδιοικητικές πολιτικές».*

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

TO ABECEDAR

TO ABECEDAR

-Τέσσερα χρόνια πέρασαν από την επανέκδοση του abecedary (2006-2010), καρπός συνεργασίας του Ευρωπαικού Γραφείου Λιγότερο Ομιλουμένων Γλωσσών, της Ελληνικής Επιτροπής του Γραφείου αυτού και του κ΄λομματος των Μακεδόνων Ουράνιο Τόξο. Παραθέτουμε παρακάτω κείμενο του Νίκου Δήμου, Συγγραφέως-Δημοσιογράφου , το οποίο έγραψε για τον σκοπό αυτό.

Ως γνωστόν, σύμφωνα με την επίσημη κρατική τοποθέτηση, μειονότητες στην Ελλάδα δεν υπάρχουν, εκτός από μία: την μουσουλμανική.
Η οποία, αντίθετα με τα ψηφίσματα της ΔΑΣΕ, τα οποία έχουμε υπογράψει και εμείς, δεν έχει το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού. Δεν μπορεί αν το θελήσει να ονομάζεται Τουρκική, έστω κι αν όλες οι διεθνείς συνθήκες και το Ευρωπαϊκό δικαστήριο της αναγνωρίζουν αυτό το δικαίωμα. (Ενώ οι απανταχού Ελληνικές μειονότητες δεν ονομάζονται …ορθόδοξες).
Πάντως άλλες μειονότητες – εθνοτικές, γλωσσικές, θρησκευτικές – δεν υπάρχουν: ούτε Εβραίοι, ούτε Ρομά, ούτε Βλάχοι, ούτε Αρβανίτες, ούτε Καθολικοί, Προτεστάντες ή Χιλιαστές.
Αλλά εκείνη η μειονότητα που ΔΕΝ υπάρχει ακόμα περισσότερο, είναι η ακατονόμαστη. (Ψιθυριστά): Μακεδονική, Σλαβο-μακεδονική, ή Σλαβόφωνη.
Κι όμως. Κι όμως.
Το Ελληνικό κράτος που επί δεκαετίες αρνείται την ύπαρξη αυτής της μειονότητας, είχε τυπώσει το 1925 ένα αναγνωστικό στην (ανύπαρκτη) γλώσσα της, για να την διδάσκει στα σλαβόφωνα παιδιά της Βόρειας Ελλάδας.
Ήταν μία φωτεινή στιγμή, η συμμόρφωση προς τα άρθρα 7, 8 και 9 της «Συνθήκης των Σεβρών» που υπογράφτηκε το 1920 με την εποπτεία της «Κοινωνίας των Εθνών» (προδρόμου του ΟΗΕ). Ειδικά το άρθρο 9 γράφει: «Σχετικά με την εκπαίδευση, η ελληνική κυβέρνηση στις πόλεις και περιοχές που κατοικεί μεγάλος αριθμός πολιτών οι οποίοι δεν ομιλούν την ελληνική, θα τους παραχωρήσει τις κατάλληλες διευκολύνσεις, ώστε να μπορούν τα παιδιά αυτών των Ελλήνων πολιτών στα δημοτικά σχολεία να μαθαίνουν την μητρική τους γλώσσα».
Το ΑBECEDAR το κυκλοφόρησε η ελληνική κυβέρνηση το 1925, όπως προβλέπονταν από την Συνθήκη των Σεβρών (1920) και το Πρωτόκολλο της Γενεύης (1924). Το συνέταξαν ο Έλληνας εθνολόγος-γλωσσολόγος Γεώργιος Σαγιαξής (που σπούδασε γλωσσολογία στην Γερμανία με υποτροφία του Υπουργείου Εξωτερικών) και οι Έλληνες φιλόλογοι Ιωσήφ Λαζάρου και Ι. Παπαζαχαρίου. Το παρουσίασε περήφανα στην Κοινωνία των Εθνών ο Έλληνας Επιτετραμμένος Βασίλειος Δερδάμης, στις 10-11-1925, λέγοντας πως «η Μακεδονική γλώσσα είναι διαφορετική από την Βουλγαρική και γι αυτό φτιάχτηκε αυτό το αλφαβητάρι της». Αυτή ήταν η επίσημη θέση της Ελληνικής Κυβέρνησης – και ο λόγος που το βιβλίο δεν τυπώθηκε με κυριλλικούς αλλά με λατινικούς χαρακτήρες (για να ξεχωρίζει από τα βουλγάρικα).
Μία στιγμή κρατάει μόνο μία στιγμή. Το αλφαβητάριο με το όνομα ABECEDAR αποσύρθηκε πριν καν διανεμηθεί στα σχολεία. Κι από κει και πέρα το Ελληνικό κράτος κάθισε επάνω στο φοβικό του ΟΧΙ και ΔΕΝ. Η επίσημη εκδοχή είναι τώρα ότι η «Μακεδονική» γλώσσα είναι δημιούργημα του Τίτο. (Μόνο που το 1925 δεν υπήρχε Τίτο). Για δεκαετίες η γλώσσα ήταν υπό διωγμόν – όποιος την χρησιμοποιούσε ανοιχτά, είχε να κάνει με τον χωροφύλακα. Επίσης – τι ειρωνεία! – όποιος δήλωνε πως ήταν «Μακεδόνας».
(Αργότερα, όταν ξέσπασε το «Μακεδονικό» στην δεκαετία του 90 – όλοι δήλωναν Μακεδόνες….)
Και για να είναι 100% σίγουρο, το κράτος μας έγινε το μόνο που σε όλες τις μεταπολεμικές απογραφές πληθυσμού εξαφάνισε τις ερωτήσεις για θρησκεία και γλώσσα…
Δεν κινδυνεύαμε ποτέ από τις μειονότητές μας. Ήμασταν μία χώρα με 96% ενιαίο πληθυσμό (πριν να έρθουν οι μετανάστες) από τις πιο συμπαγείς στην Ευρώπη. Γιατί άραγε μας κατείχε τέτοια ανασφάλεια;
(Μετά ψέγουμε την Τουρκία που δεν αναγνωρίζει τους Κούρδους ως μειονότητα. Ωστόσο ακόμα και αυτή δέχθηκε πρόσφατα να υπάρχουν εκπομπές στην Κουρδική γλώσσα – ας όψεται η Ε. Ε.).
Τελικά όμως μερικά αντίτυπα του ABECEDAR επέζησαν – ένα από αυτά στην Εθνική Βιβλιοθήκη. Και με την φροντίδα του Ευρωπαϊκού Γραφείου για τις Λιγότερο Ομιλούμενες Γλώσσες (EBLUL) ανατυπώθηκε και κυκλοφορεί.

Εύχομαι αυτό το βιβλίο να λειτουργήσει ως αφύπνιση. Δεν είναι δυνατόν να κρυβόμαστε αιώνια πίσω από το δάχτυλό μας. Ούτε να φοβόμαστε τον ίσκιο μας. Πρέπει να αποδεχθούμε τις πραγματικότητες που μας περιστοιχίζουν. Ναι, υπήρχε και υπάρχει μία (κατ’ αρχήν γλωσσική και μετά όπως αυτοπροσδιορίζεται) μειονότητα στην Βόρεια Ελλάδα. Όπως εξίσου φυσιολογικά υπάρχει μια Ελληνική μειονότητα στην Νότια Αλβανία.
Δεν μπορούμε να αξιώνουμε τον σεβασμό των δικών μας μειονοτήτων όταν δεν σεβόμαστε εκείνες των άλλων. Ούτε να θεωρούμαστε ένα πολιτισμένο, δημοκρατικό κράτος όταν δεν αναγνωρίζουμε σε όλους τους πολίτες μας, όλα τα δικαιώματα.
(Επάνω το εξώφυλλο στης νέας έκδοσης και κάτω το εξώφυλλο από την πρώτη έκδοση).

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ

Τηλεοπτικό πρόγραμμα στη μακεδόνικη γλώσσα και στην Αλβανία. Ονομάζεται ТВ КРИСТАЛ (ΤΒ ΚΡΙΣΤΑΛ). Η τηλεόραση αυτή, στην ουσία υπάρχει εδώ και δέκα χρόνια στην Κόρτσσα, αλλά πρόσφατα τη νοίκιασαν οι Μακεδόνες. Εκτελεστικός διευθυντής είναι ο Βάσιλ Στέριοβσκι και για το πρόγραμμα φροντίζουν ακόμα πέντε νέοι Μακεδόνες.  
«Εκπέμπουμε μόνο μακεδόνικα προγράμματα, ταινίες, ντοκυμαντέρ, μακεδόνικες παραδοσιακές ιστορίες, μακεδόνικα τραγούδια. Σύντομα θα έχουμε τη δυνατότητα παραγωγής δικών μας εκπομπών, με δικά μας συνεργεία και στούντιο» μας δήλωσε κ. Στέριοβσκι.
η Τηλεόραση αυτή, καλύπτει χώρο περίπου 200.000 τηλεθεατών. Λόγω του μεγάλου αριθμού Μακεδόνων κατοίκων της περιοχής, τα τοπικά αλβανικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, αισθάνθηκαν το ανταγωνιστικό πνεύμα που δημιουργήθηκε και άρχισαν και αυτά, με σκοπό να μη μειωθούν τα ποσοστά θέασης και ακρόασης, να εκπέμπουν και αυτά μακεδόνικα τραγούδια. Δηλαδή από το θετικό σε θετικότερο. Ίσως κάποτε, σε μελλοντικές εποχές πραγματικής δημοκρατίας και ανεκτικότητας, να έχουμε και εμείς, οι Μακεδόνες στην Ελλάδα, κάτι παρόμοιο.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Ερώτηση Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ για τους Μακεδόνες πρόσφυγες του Εμφυλίου πολέμου

Ένα ισχνό φως στο μεγάλο σκοτεινό τούνελ. Ελπίζουμε πως τέτοιου τύπου πρωτοβουλίες θα συνεχιστούν, όχι μόνο από μερικούς βουλευτές ενός κόμματος, αλλά από το σύνολο των πολιτικών αρχόντων της χώρας μας. Δυστυχώς, εώς σήμερα, ανάλογη απάντηση από τους αρμοδίους δεν έχει δοθεί. Παρακάτω παραθέτεται το κείμενο της ερώτησης προς τους αρμόδιους Υπουργούς.

Προς τους κ.κ. Υπουργούς
Εσωτερικών
Εξωτερικών

Θέμα: Πρόσφυγες του εμφυλίου.

Μετά το νόμο 1285/1982 «για την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης του Ελληνικού Λαού εναντίον των στρατευµάτων κατοχής 1941 – 1944», ο Υπουργός Εσωτερικών Γιώργος Γεννηματάς και ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης Γιάννης Σκουλαρίκης της κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. εξέδωσαν κοινή απόφαση (106841/29-12-1982) με θέμα «Ελεύθερος επαναπατρισμός και απόδοση της Ελληνικής Ιθαγένειας στους πολιτικούς πρόσφυγες»… «στα πλαίσια της πολιτικής της Κυβέρνησης για Εθνική συμφιλίωση και ομοψυχία» και όρισαν ότι «Μπορούν να επιστρέψουν στην Ελλάδα όλοι οι Έλληνες το γένος, που κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου 1946-1949 και λόγω αυτού κατέφυγαν στην αλλοδαπή ως πολιτικοί πρόσφυγες έστω και αν αποστερήθηκαν της Ελληνικής Ιθαγένειας».

Η διάκριση αυτή που εξαίρεσε όλους τους αποκαλούμενους μη «Έλληνες το γένος» Έλληνες πολίτες αποτελεί σαφώς απαράδεκτη διάκριση -διάκριση λόγω εθνοτικής καταγωγής και δεν έχει καταργηθεί ακόμα-, παρά τις επανειλημμένες δεσμεύσεις του ΠΑΣΟΚ και τις συστάσεις προς την Ελλάδα Ευρωπαϊκών και διεθνών οργανισμών.

Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας του Συμβουλίου της Ευρώπης στην έκθεσή της για την Ελλάδα το 2009 «συστήνει ξανά στις Ελληνικές αρχές να λάβουν μέτρα για να εφαρμόσουν, με μη-μεροληπτικό τρόπο, τα μέτρα συμφιλίωσης που έλαβαν για όλους εκείνους που τράπηκαν σε φυγή λόγω του εμφύλιου πόλεμου».

Επειδή δεν είναι δυνατόν να παρατείνονται μέχρι σήμερα μετεμφυλιακά σύνδρομα σε βάρος ελλήνων πολιτών- πολιτικών προσφύγων του εμφυλίου πολέμου που ζουν σε άλλες χώρες, επειδή δηλώνουν διαφορετική από την ελληνική εθνοτική καταγωγή

Ερωτώνται οι κ.κ.Υπουργοί:

1) Περισσότερα από εξήντα χρόνια μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου και εικοσιπέντε μετά την επιστροφή των περισσότερων πολιτικών προσφύγων στην Ελλάδα, τι σκοπούς εξυπηρετεί η απαγόρευση επιστροφής των εναπομεινάντων πολιτικών προσφύγων;
2) Αναγνωρίζουν ότι αυτή η ανοικτή ακόμα πληγή του εμφυλίου αποτελεί στίγμα για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα;
3) Πότε σκοπεύουν να αφαιρέσουν από τους παραπάνω νόμους την μεροληπτική, ρατσιστική και μισαλλόδοξη διάκριση «Έλληνες το γένος»;

Οι ερωτώντες βουλευτές:

Λαφαζάνης Παναγιώτης

Αμμανατίδου-Πασχαλίδου Ευαγγελία

Δρίτσας  Θοδωρής

Κουράκης Αναστάσιος

Μουλόπουλος Βασίλης

ΚΟΙΝΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Αθήνα 29.12.1982
Θέμα: Ελεύθερος επαναπατρισμός και απόδοση της Ελληνικής Ιθαγένειας στους πολιτικούς πρόσφυγες.
Έχοντες υπ’ όψη: Τις διατάξεις του Νόμου 400 / 76 “Περί Υπουργικού Συμβουλίου και Υπουργείων” όπως τροποποιήθηκαν με το Ν. 1266 / 1982 και στα πλαίσια της πολιτικής της Κυβέρνησης για Εθνική συμφιλίωση και ομοψυχία,
ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ:
Μπορούν να επιστρέψουν στην Ελλάδα όλοι οι Έλληνες το γένος
, που κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου 1946-1949 και λόγω αυτού κατέφυγαν στην αλλοδαπή ως πολιτικοί πρόσφυγες έστω και αν αποστερήθηκαν της Ελληνικής Ιθαγένειας…

ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ
ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ
Γ. Γεννηματάς
Γιάννης Σκουλαρίκης

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ЕТНИЧКИТЕ ПРОМЕНИ ВО СЕВЕРНА ГРЦИЈА (МАКЕДОНИЈА) ΕΘΝΟΤΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΕΛΛΑΔΑ (ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ) (1928 – 1940)

(ΙΙ μέρος. Το Ι μέρος δημοσιεύτηκε στο τεύχος Νοεμβρίου. www.novazora.gr)

Ολόκληρη την περίοδο μεταξύ των δύο παγκοσμίων πολέμων, οι ελληνικές επίσημες αρχές, προσπάθησαν να αποδείξουν ότι με την εγκατάσταση τεραστίων προσφυγικών πληθυσμών, επιτεύθηκε στη Μακεδονία της Ελλάδας, ελληνική εθνική ομογενοποίηση. Η επίσημη θέση της ελληνικής πολιτικής ήταν πως στο δικό της κομμάτι της Μακεδονίας δεν υπήρχε άλλος πληθυσμός. Όλοι ήταν Έλληνες. Αυτοί που δεν αισθάνονταν έτσι, «εθελοντικά» εγκατέλειψαν τη χώρα. Επειδή όμως, δεν μπορούσαν έτσι εύκολα να κρύψουν την παρουσία περισσοτέρων από 300.000 Μακεδόνων, τα αρμόδια όργανα, τα κυβερνητικά έντυπα, οι πολιτικοί και οι πνευματικοί άρχοντες, ισχυρίζονταν και επέμεναν να παρουσιάζουν τον αριθμό των Μακεδόνων στην Ελλάδα όσο το δυνατόν μικρότερο από τον πραγματικό και πάντοτε να τους αντιμετωπίζει ως ελληνικό πληθυσμό με λιγότερο ανεπτυγμένη την ελληνική εθνική συνείδηση.

Αποδεικτικό της ύπαρξης Μακεδόνων στα μέρη αυτά ήταν η επίδραση της μακεδόνικης γλώσσας. Έτσι π.χ. μεγάλος αριθμός ελληνικών εφημερίδων εκείνου του καιρού, επιδείκνυαν τον «κίνδυνο» οι πρόσφυγες του ελληνο-τουρκικού πολέμου (1922), οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στη Μακεδονία, ευκολότερα να μάθουν τη μακεδόνικη απ’ ότι την ελληνική γλώσσα, ιδιαίτερα οι τουρκόφωνοι πρόσφυγες. Λογικό το συμπέρασμα πώς μόνο μια συμπαγής μάζα ιδίων χαρακτηριστικών θα μπορούσε να με φυσικό τρόπο και χωρίς εξαναγκασμό να έχει τόση ισχυρή επίδραση στους νεοεγκατεστημένους πρόσφυγες. Παρόλη την τεράστια πίεση, η μακεδόνικη γλώσσα και παραπέρα παρέμεινε το βασικό μέσο επικοινωνίας μεταξύ του πληθυσμού. Η απομάκρυνση της γλώσσας από την καθημερινή ζωή αποτελούσε άλυτο πρόβλημα για τις ελληνικές αρχές. Η γλώσσα παρέμεινε σημαντικός παράγοντας προστασίας της συνείδησης της  εθνικής ταυτότητας των Μακεδόνων και ισχυρό όπλο εναντίων της προσπάθειας αφομείωσής των, ιδιαίτερα κατα την περίοδο της δικτατορίας του Μεταξά (1936-1940). Από τις πολυάριθμες πληροφορίες εκείνης της περιόδου αναφέρεται πως σε μέρα λαικής αγοράς, στη δυτική πλευρά της Μακεδονίας της Ελλάδας, δινόταν η εντύπωση στον οποιοδήποτε «πως δεν βρίσκεται σε ελληνική γη».

Λόγω του ότι οι επίσημες αρχές δεν αναγνώριζαν την ύπαρξη εθνικού μακεδονικού πληθυσμού, είναι πολύ δύσκολο να επιβεβαιωθεί ο πραγματικός αριθμός του. Έτσι θα χρησιμοποιήσουμε άλλες πηγές. Έτσι π.χ. προσεγγίζουν την πραγματικότητα οι αριθμοί που παρουσίαζε το ΚΚΕ το 1935. Λόγω της ανάγκης να οικοδομήσει δική του πολιτική πάνω στο μακεδονικό πρόβλημα στην Ελλάδα, η ηγεσία  του κόμματος, μην πιστεύοντας στα επίσημα κρατικά όργανα, πραγματοποίησε δημογραφική έρευνα. Τα αποτελέσματα της «απογραφής» έδειξαν ότι τότε στην Ελλάδα ζούσαν  περίπου 300.000-320.000 Μακεδόνες. Στην περιοχή Лерин-Λέριν-Φλώρινας  – 70 000 или 81% του συνολικού πληθυσμού, στην περιοχή Костур-Κόστουρ-Καστοριάς – 45.000 ή 61%, περιοχή Воден-Βόντεν-Έδεσσας (περιλαμβανομένων και των περιοχών Ениџевардар-Γιαννιτσών και Негуш-Νάουσας) – 85.000, Кајларско-Κάιλαρσκο-Πτολεμαίδας – 20.000, περιοχή Σερ-Σερρών και Ντραμ-Δραμας – 50.000 και στην περιοχή Σόλουν-Θεσσαλονίκης 30.000 Μακεδόνες.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ΕΠΙΒΑΛΟΜΕΝΑ …ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Κάθε κράτος-μέλος του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, κατέχει μέρος της ιστοσελίδας του Οργανισμού, έχει δηλαδή την «καρτέλα» του. Σ’ αυτήν παρουσιάζονται τα βασικά στοιχεία της χώρας, όπως όνομα, γλώσσα, πληθυσμός κ.τ.λ. Τέτοιο δελτίο έχει και η Δημοκρατία της Μακεδονίας, όπου αναγράφεται το προσωρινό της όνομα «πρώην γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας», η γλώσσα «μακεδόνικη» και άλλα. Πρόσφατα όμως, σε επίσημο επίπεδο, «κάποιοι», λόγω της πίεσης «κάποιων», έσβησαν  τη λέξη «μακεδόνικη» και προσπάθησαν να την αντικαταστήσουν με προσδιορισμούς όπως «κρατική γλώσσα», «η γλώσσα της ΠΓΔΜ», αλλά τελικά δεν τα κατάφεραν. Η γλώσσα παρουσιάζεται ξανά όπως είναι αναγνωρισμένη. «Μακεδόνικη γλώσσα».

Και εμείς αναρωτιόμαστε.

Εάν η μακεδόνικη γλώσσα παρουσιάζεται ως «κρατική γλώσσα» ή «γλώσσα της ΠΓΔΜ», τότε οι τί γίνεται με τους πολίτες άλλων κρατών, όπως της Βουλγαρίας, της Ελλάδας, της Αλβανίας, της Αυστραλίας, του Καναδά, των ΗΠΑ, κτλ. οι οποίοι δεν συνδέονται με την Δημοκρατία της Μακεδονίας, αλλά έχουν ως μητρική τους γλώσσα τη μακεδόνικη;

Πώς είναι δυνατό, να παρουσιάζεται στην ίδια ιστοσελίδα ως μακεδόνικη γλώσσα, η γλώσσα των αναγνωρισμένων διεθνώς μακεδόνικων μειονοτήτων και κοινοτήτων, όπως των Μακεδόνων της Αλβανίας ή των Μακεδόνων της Αυστραλίας και του Καναδά;

Πώς είναι δυνατόν, τέτοιες μεγάλες διεθνείς οργανώσεις, οι οποίες «πολεμούν» για αξίες όπως τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι βασικές ελευθερίες όλων των πολιτών, να κάνουν τέτοια «λάθη» και να ασεβούν σχετικά με βασικά δικαιώματα όπως του αυτοπροσδιορισμού και της ταυτότητας;

Η διαφορετικότητα, η ελευθερία και τα ανθρώπινα δικαιώματα μπορούν να προστατευτούν μόνο εάν τα σεβόμαστε.

Поздрав

Уредничката комисија

Συντακτική Επιτροπή

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

-          Αγαπητή  Νόβα Ζόρα,
Με πολύ ενδιαφέρον διαβάσαμε σε προηγούμενό σου φύλλο [Νο 6, Οκτώβριος 2010] και τη σελίδα εκείνη με τα γυναικεία Μακεδόνικα ονόματα.
Υπάρχουν βέβαια και άλλα ονόματα και άλλων μικρών-μεγάλων τοπικών περιοχών.
….Κινδυνεύουν λοιπόν να μείνουν έξω από τον κατάλογο και άλλες μητέρες, αδελφές, θείες, συγγενείς και γειτόνισες.
Λόγω μνήμης και αυτογνωσίας, σας στέλνω ένα συμπλήρωμα της προηγούμενης λίστας. Ελπίζω να σας ικανοποιεί ώστε να δημοσιευτεί σε κάποιο από τα επόμενα τεύχη.

30/10/2010

Ανώνυμος Μακεδόνας
Ντάνα, Τάνα, Τάνκα, Ρίνκα, Μίτσα, Λιόπα, Προύσσκα, Πέτκα, Καμμένα, Φέα, Ζώικα, Ντόρα, Βέρα, Μπάντα, Νούλα, Σάβη, Βάσκα, Βαρσσιάνα, Γκία, Γκίτσα, Τσότσα, Φάνκα, Τίνα, Ρία, Βίτσα, Κύρα, Μίϊκα, Ντίνκα, Σσία, Λίικα, Λένκα, Σσένη, Βένκα-Βένα, Λίνα, Μούλα

(τα διπλά γράμματα αντιπροσωπεύουν τους παχιούς ήχους της μακεδόνικης)

-          Αγαπητέ μας φίλε και αναγνώστη,

Σ’ ευχαριστούμε για τις υποδείξεις και τη βοήθεια.

Βεβαίως και υπάρχουν ακόμα πάρα πολλά ονόματα τα οποία δεν παρουσιάστηκαν, αλλά αυτό είναι αδύνατο λόγω χώρου κυρίως. Επίσης όπως θα διάβασες στο σχετικό άρθρο, παρουσιάστηκαν ονόματα τα οποία είναι παραδοσιακά μακεδόνικα και όχι αυτά τα οποία είναι θρησκευτικής προέλευσης (π.χ. Έλενα, Μάρια κτλ.). Όπως αναφέρθηκε και σε εκείνο το άρθρο, κάθε λαός έχει τα παραδοσιακά του και τα θρησκευτικά του ονόματα. Υπάρχουν π.χ. τα ελληνικά παραδοσιακά ονόματα όπως Ισμήνη και Άρτεμις και τα θρησκευτικά όπως Ελένη και Κωνσταντίνα. Το ίδιο συμβαίνει και με τα μακεδόνικα ονόματα. Παραδοσιακά όπως Στόικα και Ρούμενα και θρησκευτικά όπως Βάσκα και Λένκα (τα οποία ανέφερες στο συμπλήρωμά σου).

Топол Поздрав

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Κατηγορίες

Ευχαριστούμε θερμά τους Μακεδόνες οικονομικούς μας μετανάστες σε Αυστραλία, Καναδά και δυτική Ευρώπη, όπως και τους φίλους μας απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας, για την οικονομική στήριξη της έκδοσης της Нова Зора. Благодариме - Μπλαγκοντάριμε


ALPHA BANK

Account 852 00 2101 031390

IBAN: GR47 0140 8520 8520 0210 1031 390

BIC: CRBAGRAA

Μηνιαίες Εκδόσεις

Македонска Ризница
  • ,ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΥΧΩΝ
    РАЗГЛЕДУВАЊЕ НА ПРЕТХОДНИ БРОЕВИ
  • 2016 (147)
  • 2015 (416)
  • 2014 (404)
  • 2013 (377)
  • 2012 (372)
  • 2011 (323)
  • 2010 (202)