Αρχεία | Αύγουστος, 2010

ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΜΕΘΟΔΟΣ ΕΚΔΙΩΞΗΣ ΜΑΣ УШТЕ ЕДЕН МЕТОД ЗА НАШЕ ПРОГОНУВАЊЕ

Έγγραφο του Βασιλείου της Ελλάδας, Υπουργείου Εσωτερικών, Γενική Διεύθυνση Ιθαγένειας, με αριθμό πρωτοκόλου 30278/820 το οποίο στάλθηκε στο τότε Νομάρχη Φλώρινας, με ημερομηνία 30 Μαρτίου 1968. Με το έγγραφο αυτό δίνεται η εντολή διαγραφής από τα μητρώα αρρένων και το δημοτολόγιο, προσώπων (Μακεδόνων), τα οποία κυρήχθηκαν έκπτωτα της Ελληνικής Ιθαγένειας, βάση του Ν.Δ.4234/1962. Ο λόγος που αναφέρεται είναι «περι ρυθμίσεως θεμάτων αφορώντων την ασφάλειαν της χώρας». Τέτοιου είδους αφαιρέσεις ιθαγένειας γίνονταν μέχρι πριν λίγα χρόνια και τέτοια έγγραφα στάλθηκαν πάμπολλες φορές στους τοπικούς φορείς όλων των νομών της χώρας, όπου ζουν Μακεδόνες. Το συγκεκριμένο έγγραφο δίνεται ως παράδειγμα και αφορά κατοίκους των χωριών Смрдеш-Σμ’ρντεςς-Κρυσταλοπηγή, Мокрени-Μόκρενι-Βαρυκό, Крушоради-Κρουσσόραντι-Αχλάδα, Нерет-Νέρετ-Πολυπόταμος, Желево-Ζζέλεβο-Ανταρτικό, Трсие-Τ’ρσιε-Τρίβουνο, Турие-Τούριε-Κορυφή, Нивици-Νίβιτσι-Ψαράδες και Долно Клештино-Ντόλνο Κλέσστινο-Κάτω Κλεινές. Αφορά μόνο κάποιους από τους κατοίκους αυτών των χωριών. Τα άτομα που απολέσθηκαν την ελληνική ιθαγένεια από αυτά τα χωριά είναι πολύ περισσότερα.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ΝΕΑ «ΦΡΟΥΡΙΑ» ΚΤΙΖΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ… ή αλλιώς:село гори, бабата се чешла…

Όσοι ταξιδεύουν συχνά οδικά στη γειτονική μας χώρα την Δημοκρατία της Μακεδονίας διαπίστωσαν ότι η Ελλάδα έχτισε νέο μεθοριακό σταθμό. (φώτο)

Στο Негочани/Νίκη, ανάμεσα σε Лерин/Φλώρινα και Битола/Μπίτολα, ο υπάρχων «παλιός» μεθοριακός σταθμός και οι αντίστοιχες υπηρεσίες (τελωνείο-αστυνομία) λειτουργούσε και λειτουργεί εδώ και χρόνια χωρίς κανένα πρόβλημα. Μάλιστα αποτελεί  μια από τις βορειο-δυτικές πύλες της χώρας και ειδικά φρόντισε το κράτος να «καλλωπίσει» τα κτίρια και τους χώρους πριν το 2004, ξοδεύοντας χρήματα με αφορμή την διοργάνωση των Ολυμπιακών αγώνων, ώστε να υπάρχει θετική εντύπωση στον οποιονδήποτε ταξιδιώτη για τον χώρο εισόδου-εξόδου στην Ελλάδα.

Έχουμε ακούσει και ακούμε και σήμερα πολλές φορές από τους εκάστοτε Υπουργούς των Εξωτερικών ότι η Ελλάδα επιθυμεί και εργάζεται, σε συνεργασία με τους γείτονες και τους εταίρους ώστε έως το 2014 να προχωρήσει γοργά η διαδικασία ευρωπαϊκής ολοκήρωσης με την είσοδο στην Ε.Ε. των υπόλοιπων βαλκανικών χωρών, ανάμεσά τους και η Δημοκρατία της Μακεδονίας. Έτσι διατυμπανίζει η Ελλάδα τις «επίσημες» θέσεις για τα Bαλκάνια, ιδιαίτερα δε γίνεται αναφορά  ακόμη και στην ατζέντα 2004, την Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. που διοργανώθηκε στην χώρα μας (Χαλκιδική) τότε, με πρωθυπουργό Σημίτη.

Κάθε άνθρωπος που έχει ταξιδέψει στις ευρωπαϊκές χώρες μέλη της Ε.Ε. οδικά, έχει διαπιστώσει ότι καταργούνται-καταργήθηκαν οι διασυνοριακοί σταθμοί. Δεν υπάρχει καν έλεγχος, μάλιστα δεν καταλαβαίνει κάποιος αν πέρασε τα σύνορα ή όχι. Όπως ανάμεσα σε Δανία-Γερμανία ή Γαλλία-Γερμανία ή Ιταλία-Αυστρία και αλλού. Απλώς υπάρχει πινακίδα που γράφει-ενημερώνει σε ποια χώρα ταξιδεύεις, λόγου χάρη με F για Γαλλία, DN για Δανία, Ι για Ιταλία Α για Αυστρία κλπ. δυό σημαίες, ή πινακίδα σε ποιά πόλη ταξιδεύεις, τίποτα περισσότερο. Κτίρια δεν υπάρχουν ή υποτυπώδεις εγκαταστάσεις λειτουργούν και έχουν σταδιακά γκρεμιστεί οι μεγάλες κτιριακές εγκαταστάσεις που υπήρχαν στο παρελθόν.

Η οικοδόμηση του νέου μεθοριακού σταθμού αποτελεί μνημείο «ύβρις» για κάθε λογικό άνθρωπο και για τους λογικούς πολίτες της Ελλάδας γενικότερα. Γιατί είναι ανακόλουθη η απόφαση-επένδυση αντίθετα με τη λογική της διεύρυνσης της Ε.Ε. με τις γειτονικές χώρες σχετικά με την διευκόλυνση-φιλελευθεροποίηση της διασυνοριακής επικοινωνίας.  Γιατί επίσης θα αναρωτηθεί κάθε καλοπροαίρετος πολίτης ειδικά στην περίοδο οικονομικής κρίσης, πως είναι δυνατόν να ξοδεύτηκαν- ξοδεύονται τζάμπα εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, πεταμένα κυριολεκτικά που δεν εξυπηρετούν απολύτως τίποτα σχετικά με τις διασυνοριακές σχέσεις. Είναι ένα από τα πολλά σκάνδαλα διασπάθησης του χρήματος όπως και για άλλα έργα «βιτρίνας» που ξοδεύτηκαν άσκοπα τα τελευταία χρόνια. Πολλοί Φλωρινιώτες αναρωτιώνται επίσης πως είναι δυνατόν να ξοδεύονται τόσα χρήματα για άχρηστα κτίρια και εγκαταστάσεις στο προσεχές μέλλον αντί να επενδυθούν στο νομό κατάλληλα και να πιάσει τόπο για τους πολίτες της περιοχής; Αφού επαρκεί η λειτουργία του υπάρχοντος μεθοριακού σταθμού ακόμη και για τα επόμενα έστω λίγα χρόνια γιατί κτίσθηκε νέος σταθμός; Δεν μπορούσαν να επενδυθούν τα χρήματα λόγου χάρι στην υγεία ή στον εκσυχρονισμό του οδικού δικτύου ή για οτιδήποτε χρήσιμο για τον τόπο; Ποιό Υπουργείο συνενοήθηκε-συνεργάστηκε με τους φορείς του νομού για τον «μεθοριακό σταθμό-φρούριο» και την υλοποίηση του έργου; Ρωτήθηκαν;

Πρέπει να σημειωθεί ότι το κόστος κατασκευής του έργου κόστισε «κρατηθήτε»! 8.717.000 ευρώ! (φώτο) Μάλιστα! Καλά διαβάσατε. Όχι μόνο νέο σύγχρονο νοσοκομείο μπορούσε να κατασκευασθεί στη περιοχή που πραγματικά υπάρχουν πρόβληματα στο υπάρχων παλιό νοσοκομειακό κτίριο, όχι μόνο τουλάχιστον επένδυση στην βελτίωση των υπηρεσιών υγείας αλλά οτιδήποτε θα μπορούσε να κατασκευασθεί με αυτά τα χρήματα, χρήσιμα έργα για την βελτίωση της ποιότητας της ζωής των πολιτών της περιοχής. Ξοδεύτηκε τεράστιο ποσό μέσω ευρωπαϊκών κονδυλίων-προγραμμάτων όπως τα INTEREG, δυστυχώς όχι εκεί που πρέπει.

Αφού η θέση της Ελλάδος είναι ότι θα συμβάλλει στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και την είσοδο της γειτονικής χώρας στην Ευρωπαίκή Ένωση τι θα κάνουμε με τα τεράστια κτίρια-υπόστεγα και τον νέο μεθοριακό σταθμό μετά την είσοδο της χώρας στην Ε.Ε.; Αφού σε λίγα χρόνα (κατά επίσημες δηλώσεις κυβερνώντων στα περί βαλκανικής ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης) θα φιλελευθεροποιηθεί η διασυνοριακή συνεργασία και η ελεύθερη διέλευση των κατοίκων ένθεν και ένθεν, πώς θα χρησιμοποιηθούν τα κτίρια, τα υπόστεγα, οι εγκαταστάσεις; Μόνο για τα «πουλιά και τα περιστέρια»  μπορεί δυστυχώς να χρησιμεύσει ο «μεθοριακός σταθμός-φρούριο» στο μέλλον ύστερα από μερικά χρόνια.

Πολλοί εθνικιστές στη περιοχή ίσως «χαίρονται» για το νέο φρούριο που κτίσθηκε. Βέβαια η απόλυτη γελοιότητα των εθνικιστών είναι ότι αυτοί οι ίδιοι που πρωτοστατούσαν τότε στα εθνικιστικά αντι-μακεδονικά συλλαλητήρια Θεσσαλονίκη, Φλώρινα και αλλού, αυτοί λοιπόν οι «τύποι», που και σήμερα «πουλούν» εθνικοφροσύνη, επισκέπτονται κάθε Τρίτη ή Παρασκευή το παζάρι στη Битола για να αγοράσουν «σκοπιανά» αγγουράκια και ντομάτες γιατί εκεί είναι φθηνότερες. Για την τσέπη τους «καλοί» οι γείτονες όπου μάλιστα άρχισαν να γίνονται ουρές και στα βενζινάδικα της γειτονικής χώρας από ελληνικά αυτοκίνητα γιατί η διαφορά της βενζίνης αγγίζει τα 50 λεπτά ανά λίτρο. Ούτε τα «σκοπιανά ζαρζαβατικά» ούτε η «σκοπιανή βενζίνη» πειράζει τους εθνικιστές και την ελληνικότητά τους. Έτσι σκέφτονται οι «πατριώτες», να «πουλούν» από τη μία ακόμη τα ντέμεκ «εθνικά τους» ιδανικά…για «φραγκοδίφραγκα» και από την άλλη να χαίρονται για «νέα φρούρια». Αυτά μάθαινε και μαθαίνει δυστυχώς η νεο-ελληνική παιδεία στους πολίτες της διαχρονικά.

Η οικοδόμηση του νέου μεθοριακού σταθμού ίσως αποδεικνύει έμμεσα ότι ΔΕΝ θέλει την Δημοκρατία της Μακεδονίας σύντομα μέλος στην Ε.Ε. και την φιλελευθεροποίηση των διασυνοριακών σχέσεων. Γιατί έτσι λογικά και εύκολα-έμμεσα θα ενισχυθεί η μακεδονικότητα στην Ελλάδα μέσα από στις διασυνοριακές συνεργασίες-επαφές στις συνοριακές περιοχές, σε επίπεδο γλώσσας-πολιτισμού-οικονομίας, κοινές πρωτοβουλίες πολιτών ένθεν και ένθεν γενικά. Η χώρα μας δυστυχώς δεν έχει ακόμη κάνει υπέρβαση και μεταρύθμιση στην εθνικιστική ιδεολογία περί σεβασμού μειονοτικών δικαιωμάτων.

Εμείς οι συνειδητοποιημένοι Μακεδόνες στην Ελλάδα τους «διαβάζουμε» εύκολα λόγω «παιδείας» μας εκ των έσω στη χώρα μας τους Έλληνες εθνικιστές και τους «γιαλαντζί» δημοκράτες. Ξέρουμε το «σύστημα» και πως σκέφτονται για το μακεδονικό ζήτημα και πώς αποφασίζουν οι Έλληνες κυβερνήτες-εθνικιστές σχετικά με την ελληνική αντι-μακεδονική πολιτική στη περιοχή μας και γενικότερα, ακόμη και για τους λόγους-πολιτικές οικοδόμησης «νέων φρουρίων». Καθήκον μας είναι ως συνειδοτοποιημένοι Μακεδόνες, πολίτες της χώρας μας, να παρεμβαίνουμε, να «διορθώνουμε» λαθεμένες πολιτικές, για το καλύτερο μέλλον για όλους μας τόσο στη περιοχή όσο και ευρύτερα.

Παύλος Φιλίποβ Βοσκόπουλος

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΜΑ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ

Στις 25 Ιουλίου, στο χωριό Трново της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, κοντά στη Μπίτολα,  έλαβε μέρος η τριακοστή συνάντηση των Μακεδόνων πολιτικών προσφύγων του εμφυλίου πολέμου, στους οποίους, ακόμα και σήμερα αρνείται την επιστροφή τους στα πάτρια εδάφη η Ελλάδα. Τις εκδηλώσεις αυτές διοργάνωσε ο Σύλλογος Αιγαιατών Μακεδόνων της Μπίτολα και τον εναρκτήριο λόγο απεύθυνε ο πρόεδρος του συλλόγου Αλεξάνταρ Πόποβσκι, ο οποίος κατάγεται από το χωριό Долно Котори-Ντόλνο Κότορι-Κάτω Υδρούσα Φλώρινας. Επίσης, εξ ονόματος της ένωσης των συλλόγων αυτών ανα τον κόσμο, μίλησε ο Методија Тошевски-Μετόντια Τόσσεβσκι, ο οποίος κατάγεται από το χωριό Ранци-Ράντσι-Ερμακιά Πτολεμαίδας. Στην ομιλία του ανέφερε για πολλοστή φορά το γολγοθά των εκδιωγμένων Μακεδόνων από την Ελλάδα, κατα τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, αλλά και τις περιόδους πριν και μετά το γεγονός αυτό. «Συνεχίζουμε να διοργανώνουμε μεγάλο αριθμό εκδηλώσεων και διαμαρτυριών» δήλωσε μεταξύ άλλων, και κλείνοντας είπε: «Δημοσιεύουμε ιστορικά ντοκουμέντα και φωτογραφίες για να θυμίσουμε στον κόσμο το γολγοθά μας. Όλες οι δραστηριώτητές μας έχουν ανθρωπιστικό χαρακτήρα και μήνυμα προς αυτούς που με την καταστροφική τους πολιτική, στο παρελθόν αλλά και σήμερα, προκάλεσαν και προκαλούν μεγάλες δυστυχίες στο μακεδόνικο λαό και συνεχίζουν την τραγωδία των εκδιωγμένων». Στην συνάντηση παρεβρέθηκαν χιλιάδες επισκέπτες, από τη Δημοκρατία της Μακεδονίας, αλλά και από την Ελλάδα, Βουλγαρία, Αλβανία, Αυστραλία, Καναδά κ.α. Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων ήταν πλούσιο και εκτός των ομιλιών, χόρεψαν χορευτικά συγκροτήματα και τραγούδησαν γνωστοί καλλιτέχνες.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ΓΙΟΡΤΑΣΤΗΚΕ ΤΟ ΙΛΙΝΤΕΝ – СЕ ПРОСЛАВИ ИЛИНДЕН

Μέσω μεγαλοπρεπούς πανηγυριού γιορτάστηκε και φέτος, στις 19 και 20 Ιουλίου, στο Офчарани-Οφτσσάρανι (Μελίτη Φλώρινας), η μέρα του Προφήτη Ηλία, αλλά και ανεπίσημα η εθνική εορτή των Μακεδόνων. Η Επανάσταση του Илинден-Ίλιντεν.

Είναι πολύ δύσκολο να περιγραφεί το κλίμα που επικρατούσε. Χιλιάδες κόσμου, νέοι και γέροι, κατέφτασαν από όλα τα μέρη όπου ζούν Μακεδόνες για να παρευρεθούν στο μεγάλο αυτό γεγονός. Μακεδόνες από τη γύρω περιοχή, αλλά και από Костурско-Καστοριά, Кајларско-Εορδαία, Воденско-Έδεσσα, Ениџевардарско-Γιαννιτσά, Негуш –Νάουσα, Кукуш-Κιλκίς, ακόμα και από Солун-Θεσσαλονίκη και Сер-Σέρρες. Επίσης παρευρέθηκαν και Μακεδόνες από τη Δημοκρατία της Μακεδονίας, από τα μακεδόνικα χωριά της Αλβανίας, της Βουλγαρίας, όπως και πολλοί οικονομικοί μας μετανάστες σε Αυστραλία, Καναδά και Δυτική Ευρώπη.

Την πρώτη μέρα του πανηγυριού, έδωσε μεγάλη συναυλία το παγκόσμιας φήμης  έθνο συγκρότημα από τη Δημοκρατία της Μακεδονίας СИНТЕЗИС και το πλήθος των ακροατών, κυρίως νεαρών, διασκέδασε καταευχαριστημένο, χειροκροτώντας ασταμάτητα τους πρεσβευτές αυτούς της παραδοσιακής μακεδόνικης μουσικής και τραγουδιού. Ακολούθησε επίδειξη τοπικών χορών από το μικρό χορευτικό τμήμα του πολιτιστικού συλλόγου του χωριού και έπειτα λαικό γλέντι με την συνοδεία ορχήστρας της περιοχής και τα πανέμορφα τραγούδια της Έλενα Βέλεβσκα, τραγουδίστριας από τη Δημ.Μακεδονίας. Το γλέντι κράτησε μέχρι αργά μετά τα μεσάνυχτά.

Η πρωτάκουστη όμως συρροή λαού συνέβη τη δεύτερη μέρα του πανηγυριού. «Τόσες χιλιάδες κόσμου βλέπουμε για πρώτη φορά. Πάντα οι εκδηλώσεις μας συγκέντρωναν μεγάλο αριθμό επισκεπτών, αλλά φέτος είναι κάτι το απερίγραπτο» δήλωσαν οι οργανωτές.

Όλες οι ανακοινώσεις και οι ευχαριστίες έγιναν στη μακεδόνικη γλώσσα και αρκετοί από τους χορευτικούς ομίλους, χόρεψαν τους μακεδόνικους χορούς μαζί με το τραγούδι τους. Αποκορύφωμα του γεγονότος αυτού ήταν το χορευτικό συγκρότημα Θεσσαλονίκης СОЛУНЧАНИ-ΣΟΛΟΥΝΤΣΣΑΝΙ, το οποίο παρουσίασε μακεδόνικους χορούς, τους οποίους τραγουδούσαν ταυτόχρονα οι ίδιοι οι χορευτές. Η συγκίνηση ήταν μεγάλη. Πολλοί από τους γεροντότερους έκλαψαν βλέποντας κάτι το οποίο για πολλές δεκαετείες ήταν απαγορευμένο και εξαφανισμένο.

Μετά τα χορευτικά τμήματα ακολούθησε λαικό γλέντι με τοπική ορχήστρα και την ανεπανάληπτη φωνή της Σουζάνα Σπάσοβσκα-Сузана Спасовска. Εάν και η μέρα ήταν καθημερινή και η επόμενη εργάσιμη, κανένας από τους παρευρισκομένους δεν αποχώρησε παρα πολύ αργά τη νύχτα.

Αξιοσημείωτη ήταν και η παρουσία της γενικής προξένου της χώρας μας στη Δημ.Μακεδονίας Ελένης Πετρουλά (περίεργο ε;), η οποία μαζί με τους τοπικούς φορείς είχαν τη δυνατότητα να απολαύσουν μακεδόνικα τραγούδια.

Η НОВА ЗОРА παρευρέθηκε και τις δύο μέρες, έχοντας στήσει περίπτερο παρουσίασης της εφημερίδας και του Ελληνομακεδονικού Λεξικού και το ενδιαφέρον του κόσμου ήταν τεράστιο. Μοιράστηκαν πάνω από 4000 εφημερίδες. Το σημαντικότερο ήταν πως ο κόσμος μόνος του ερχόταν κοντά μας και μας ζητούσε τεύχος, συζητώντας και ανταλλάσοντας απόψεις πάνω σε θέματα που αφορούν τους Μακεδόνες αλλά και γενικότερα.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Μέτρα Αφομοίωσης των Μακεδόνων στην Ελλάδα και μετά το τέλος του Εμφυλίου πολέμου (1949)

Μετά το τέλος των ένοπλων συγκρούσεων στην Ελλάδα, με διάρκεια μιας δεκαετείας (1940-1949), ο αριθμός των Μακεδόνων στην Ελλάδα μειώθηκε κατα 100.000 άτομα. Η θετική αυτή εξέλιξη για την επίσημη ελληνική πολιτική, έδωσε τη δυνατότητα, το «μακεδόνικο ζήτημα» και εντός και εκτός της χώρας, να παρουσιάζεται πλέον ως «ανύπαρκτο πρόβλημα». Η νέα στρατηγική, η οποία διαρκεί ως και σήμερα, θεμελιώνεται σε αβάσιμα, ανύπαρκτα στοιχεία. Η επίσημη Αθήνα ισχυρίζεται ότι μετά τη μεγάλη μείωση του αριθμού των Μακεδόνων λόγω των πολέμων, ο υπόλοιπος μακεδόνικος πληθυσμός, ο οποίος συνέχισε να ζει στα πλαίσια του ελληνικού κράτους «παρουσίαζε ξεκάθαρη ελληνική συνείδηση» και λόγω αυτού, «αποδέχεται και ζητά αφομοίωση με τον ελληνικό εθνικό πυρήνα». Αν όλα αυτά αληθεύουν-και είναι οφθαλμοφανές πως τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι- τότε τίθεται ένα πολύ αντιφατικό ερώτημα. Εάν οι Μακεδόνες που ζούσαν τότε και ζουν και σήμερα στην Ελλάδα, έχουν ξεκάθαρη ελληνική συνείδηση, τότε ποιοί οι αποδέκτες των μέτρων αφομοίωσης που πάρθηκαν τότε και ισχύουν μέχρι και σήμερα;! Όπως και να ‘χει, η «πολιτική ανύπαρκτου προβλήματος» έγινε πράξη όχι μόνο στην εσωτερική πολιτική ζωή, αλλά και σε διεθνές επίπεδο. Για πρώτη φορά, η θέση αυτή παρουσιάστηκε στο ελληνικό κοινοβούλιο το 1950 από τον τότε Υπουργό Εξωτερικών, Ιωάννη Σοφιανόπουλο.

Karamanlis

Το φθινόπωρο του 1951, το Υπουργείο Βορείου Ελλάδας συμβούλεψε τους έφεδρους αξιωματικούς, μέσω «μόρφωσης και κατάλληλης συμπεριφοράς», να επέλθει «ενδυνάμωση των ελληνικών εθνικών αισθημάτων» των Μακεδόνων, οι οποίοι μετά τον εμφύλιο απέμειναν να ζουν στην κεντρική και δυτική Μακεδονία. Στο έγγραφο τονίζεται πως επιτακτική ανάγκη είναι, οι Μακεδόνες «να γίνουν όχι μόνο Έλληνες στην συνείδηση, αλλά και γλωσικά, αποτάσσοντας το ξενόφωνο γλωσσικό ιδίωμα, το οποίο μιλούν μεταξύ τους στα σπίτια τους». Παράλληλα μ’αυτό, το 1953 και 1956 σε Костур-Καστοριά και Лерин-Φλώρινα, άνοιξαν τοπικοί ραδιοσταθμοί από το Βασιλικό Εθνικό Ινστιτούτο και η ύπαρξη αυτών δικαιολογήθηκε ως «εθνικές ανάγκες». Πάντως, τα πλέον χαρακτηριστικά μέτρα, γνωστά ως «Ειδικά προγράμματα», συστάθηκαν και υλοποιήθηκαν από την κυβέρνηση Κων/νου Καραμανλή, την περίοδο 1958-1963. Σ’αυτά προβλεπόταν «σταδιακή αφομοίωση της συμπαγούς ξενόφωνης (μακεδόνικης) μειονότητας στη Δυτική Μακεδονία». Τα μέτρα αυτά, έπρεπε να τα υλοποιήσουν πολυάριθμά «κατάλληλα» εθνικά ιδρύματα, σχολεία, η Εκκλησία, ο στρατός, αστυνομία, διάφορα κρατικά όργανα και οργανισμοί. Ένα από τα μεγαλύτερα παραδείγματα είναι και οι «Ορκομωσίες» τριών χωριών, το 1959 (Крпешина-Κάρπέσσινα-Ατραπός Φλώρινας, Требињо-Τρέμπινιο-Καρδιά Πτολεμαίδας και Лудово-Λούντοβο-Κρύα Νερά Καστοριάς), όπου οι Μακεδόνες αναγκάστηκαν να ορκιστούν πως ποτέ πια δεν θα μιλήσουν στο «τρισκατάρατο αυτό ιδίωμα», αλλά μόνο στα ελληνικά, όπως και η υπογραφή ψηφίσματος παραίτησης από τη γλωσσική τους παράδοση, το 1962, παρουσία κρατικών αρχών, από 600 κατοίκους του Острово-Όστροβο-Άρνισσα Πέλλας και κατοίκους των χωριών Русилово-Ρουσίλοβο-Ξανθόγεια Πέλλας και Друшка-Ντρούσσκα-Δροσιά Πέλλας

Επίσης δωρεάν εκδρομές (Γνωρίζω την Ελλάδα), παιδικές κατασκηνώσεις (προγράμματα Φρειδερίκης), Σπίτια του Παιδιού, Οικοκυρικές Σχολές, εσωτερικές μετακινήσεις πληθυσμών, απαγορεύσεις μακεδόνικων τραγουδιών και χορών, διορισμοί Νοτιοελλαδιτών σε «εθνικά ευαίσθητες περιοχές», μικτοί γάμοι  και πολλά άλλα….

Και όλα αυτά τα πολυδάπανα προγράμματα, με την απασχόληση τεράστιου αριθμού «καταλλήλων» ατόμων, για ποιούς; Για τους «ανύπαρκτους»;

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ – ΤΟΤΕ ΥΠΑΡΚΤΗ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ «ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ»

Στο προηγούμενο τεύχος παρουσιάστηκε συμβολαιογραφικό έγγραφο, συμβολαιογράφου Έδεσσας, όπου στην ουσία αναγνωριζόταν η μακεδόνικη γλώσσα. Στο τεύχος αυτό παρουσιάζεται συμβολαιογραφικό έγγραφο, συμβολαιογράφου Φλώρινας, όπου επίσης αναφέρεται στη μακεδόνικη γλώσσα.

Το έγγραφο συστάθηκε από τον συμβολαιογράφο Φλώρινας, Αναστάσιο Χ. Χατζηχρίστο, στις 18.04.1930 και επιβεβαιώνει δανεισμό χρημάτων μεταξύ δύο κατοίκων του νομού Φλώρινας.

Από την σειρά 9 εώς και την σειρά 16 του κειμένου αναφέρεται το εξής:

«….ενεφανίσθησαν οι γνωστοί μου και μη εξαιρετέοι αφ’ ενός ο Νικόλαος Κωνσταντίνου Τσάπανος έμπορος κάτοικος Φλωρίνης και αφ’ ετέρου ο Τραγιανός Κωνσταντίνου Τσάφκας γεωργός κάτοικος Παπαγιάννης δι’ον αγνοούντα την Ελληνικήν και ομιλούντα την Μακεδονικήν προσέλαβαν ως διερμηνέα τον γνωστόν μοι και μή εξαιρετέον Θεόδωρον Ιωάννου Προδάνου τυπογράφον κάτοικον Φλωρίνης ον όρκισα επί του Ιερού Eυαγγελίου δια την πιστήν εκπλήρωσιν του έργου του διερμηνέως και ούτω συνωμολόγησαν τα εξής….»

(το έγγραφο στάλθηκε στη Νοβα Ζόρα από τον κάτοχό του, κάτοικο Παπαγιάννης-Попожани, ο οποίος διαμένει στο εξωτερικό).

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Αναγνώριση του ξεχωριστού έθνους των Αρμάνων!

Στις 23 Ιουνίου το «Συμβούλιο των Αρμάνων ή Μακεδοναρμάνων»

Manaki

παρεβρέθηκε στην   Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης, στο Στρασβούργο, παραδίδοντας αίτημα αναγνώρισης της οργάνωσής τους ως «ΜΚΟ εκπρόσωπος των απανταχού Βλάχων» με το «καθεστώς του μόνιμου Παρατηρητή στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης». Σκοπός Αρμάνων ή Βλάχων είναι η διεκδίκηση των δικαιωμάτων τα οποία τα κράτη όπου ζούνε από αιώνες δεν θέλουν να τους παραχωρήσουν».

Ειδικότερα απαίτησαν την:

-αναγνώριση του ξεχωριστού έθνους των Αρμάνων,

-αναγνώριση της ΜΚΟ «Συμβούλιο των Αρμάνων ή Μακεδοναρμάνων» ως εκπροσώπου των απανταχού Βλάχων,

-παραχώρηση στο «Συμβούλιο των Αρμάνων ή Μακεδοναρμάνων» ως εκπροσώπου του αρμάνικου έθνους δίχως κράτος το καθεστώς του μόνιμου Παρατηρητή στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης

- υλοποίηση της «μη δεσμευτικής» Σύστασης (1333/1997) της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης σχετικά «με τη γλώσσα και τον πολιτισμό των Αρωμούνων» από την Ελλάδα και τις άλλες βαλκανικές χώρες όπου ζουν οι «Αρμάνοι ή Μακεδοναρμάνοι».

Η βλάχικη μειονότητα στην Ελλάδα είναι γεγονός. Πολλοί είναι οι Βλάχοι οι οποίοι ως πολίτες διαφόρων κρατών, κυρίως στα Βαλκάνια, έχουν την συνείδηση του κράτους όπου ζούνε, αλλά πολλοί είναι και αυτοί οι οποίοι έχουν ξεχωριστή βλάχικη εθνική συνείδηση. Η βλάχικη γλώσσα ομιλείται από μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού των Βαλκανίων και αποτελεί ξεχωριστή γλώσσα. Στα περισσότερα κράτη είναι αναγνωρισμένοι (όπως στη Δημ.Μακεδονίας). Στη χώρα μας όμως, επικρατεί ότι και για τις άλλες μειονότητες. Είναι «ανύπαρκτοι» ως άτομα με διαφορετική εθνική συνείδηση, αντί της ελληνικής. Και όμως, στην Ελλάδα υπάρχουν και Βλάχοι με βλάχικη εθνική συνείδηση, οι οποίοι δεν αντιμετωπίζουν την γλώσσα τους ως κάτι το «χωριάτικο», αλλά ως πλούτο τους και σημείο της ιστορίας τους.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

13Ο ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ – СОЛУН 15ο ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΑΣ

Στις 25, 26 και 27 Ιουνίου 2010, διοργανώθηκε με μεγάλη επιτυχία το 13ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ στη Θεσσαλονίκη-Солун, στο Πάρκο Νέας Παραλίας. Στο φεστιβάλ αυτό, συμμετέχουν κάθε χρόνο πολλές πολιτικές και κοινωνικές οργανώσεις, μη κυβερνητικές οργανώσεις, σύλλογοι πολιτών, κινήσεις, οργανώσεις μεταναστών κτλ. Εκεί λαμβάνουν μέρος συζητήσεις, ανταλλαγές απόψεων, παρουσιάσεις, πολιτιστικές εκδηλώσεις, συναυλίες, εκθέσεις βιβλίων, προβολές ταινιών και ντοκυμαντέρ κ.α. Χιλιάδες τα άτομα που επισκέπτονται το φεστιβάλ αυτό.

Φέτος, ενεργά συμμετείχε και το Ουράνιο Τόξο με τη Νόβα Ζόρα. Μεγάλη ομάδα Μακεδόνων ακτιβιστών, ετοίμασε ειδικό χώρο όπου παρουσίασε τα πρώτα τεύχη της Νόβα Ζόρα και τις εκδόσεις Αμπετσένταρ-Абецедар και Ελληνομακεδόνικο Λεξικό. Πολλοί ήταν αυτοί που πλησίασαν το χώρο και ενδιαφέρθηκαν να μάθουν περισσότερα. Μοιράστηκαν πάνω από 2000 εφημερίδες. Επίσης, στις 27 Ιουνίου, τελευταία μέρα των εκδηλώσεων, το χορευτικό συγκρότημα Солунчани-Σολούντσσανι, στην κεντρική εξέδρα του πάρκου, χόρεψε και τραγούδησε Μακεδόνικους χορούς και τραγούδια, με την συνοδεία ορχήστρας από το χωριό Мокрени-Μόκρενι (Βαρικό Φλώρινας), όπως και ορχήστρας από τη Μακεδονία του Πίριν (Βουλγαρία). Μακεδόνικα τραγούδια ακούγονταν στο κέντρο της Θεσσαλονίκης-Солун, μέχρι τις 4 το πρωί.

Το ίδιο περίπου συνέβη και στο 15ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Αθήνας (9-10 Ιουλίου), όπου και εκεί παραβρέθηκαν μέλη του Ουράνιου Τόξου. Ως ομιλητές, σε διάφορες συζητήσεις, εξέθεσαν τις απόψεις και τις θέσεις του κόμματος σχετικά με τη μη αναγνώριση των εθνικά Μακεδόνων στην Ελλάδα. Μοιράστηκαν πολλές εφημερίδες Νόβα Ζόρα και έγιναν επαφές με πολλούς Μακεδόνες, οι οποίοι ζουν στην Αθήνα και την ευρύτερη περιοχή. Επίσης παραβρέθηκε και ο Гјорги Канзуров-Γκιόργκι Κανζούροβ, Μακεδόνας πολιτικός πρόσφυγας με καταγωγή από το χωριό Сетина Леринско-Σέτινα (Σκοπός Φλώρινας), ο οποίος σε ομιλία του παρουσίασε το πρόβλημα της άρνησης του κράτους να επιτρέψει την επιστροφή των Μακεδόνων πολιτικών προσφύγων του Εμφυλίου πολέμου.

Χαρακτηριστικά, μέλος των οργανωτών του Φεστιβαλ, δήλωσε: «Και μόνο το γεγονός ότι επί αρκετή ώρα από τα μεγάφωνα του φεστιβάλ ακουγόταν δυνατά η μακεδονική γλώσσα, με ομιλητή τον Γκιόργκι, και μάλιστα… λίγα μόνο μέτρα μακριά από την καρδιά του βαθέος ελληνικού κράτους (δηλαδή το άλσος Στρατού, τα στρατιωτικά νοσοκομεία, τα γραφεία του ΓΕΣ και το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης), ήταν αρκετό για να μας αποζημιώσει για την κούραση μας όλες αυτές τις μέρες….».

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ΑΓΑΠΗΤΗ ΝΟΒΑ ΖΟΡΑ

Ονομάζομαι Στόγιαν Κότσσοβ και κατάγομαι από το χωριό Турје-Τούριε (Κορυφή Φλώρινας). Ήμουν μαχητής στο Δημοκρατικό Στρατό και μετά την ήττα το 1949 βρέθηκα στην Τασκένδη. Σήμερα ζω στη Δημοκρατία της Μακεδονίας και ασχολούμαι με την συγγραφή και την ποίηση. Αντί για κάποιο κείμενο, σας στέλνω το πρώ το μου ποίημα, γραμμένο το 1957 στην Τασκένδη, αφιερομένο στη γιαγιά μου η οποία πέθανε με το καημό του γυρισμού.

АМАНЕТ: СМРТТА НА СТАРИЦАТА
На мојата покојна баба Цилка, која умре на 80 години со насолзени очи во Ташкенд.

Старицата војн е покојна
Таа правнука на војните словени
Ни сандук, ни лафет
Ни звук од труба со писклив глас
Не и ја означи смртта
Чиниш е предмет најден во ноќта
Од разиграните асијатски коњи
Покојна е старицата војн
Знаменосец на победеното знаме
Таа што даваше за рожба благослов
Таа што родот го роди горд
Таа што го изгуби родот
Таа што иташе по нас победените
Таа што заветот го носеше до Ташкенд
Ја умам: умре без солзи
Со клетва во уста
Со страв од пожар
Умирајки ми ја посака раката
И молбено со избледени очи:
,,Внуку! Аманет имаш
Грижата да е твоја
Врати се види
Цел живот едно ме мори
Не си помнам дали нешто оставив да гори
Можеби огништето?…
Можеби кандилото?…
Можеби свештата уште гори…?

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΕΙΣ, ΑΠΟΚΡΥΨΕΙΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑ

Μέχρι πριν λίγα χρόνια και αφού ξεκίνησα ως φοιτητής, βρισκόμουν σε ένα άσχημο μεσαίωνα από πλευράς γνώσης για τους λαούς που με περιστοιχίζουν αλλά και την ίδια την Ελλάδα. Πνεύμα που δεν συμβιβαζόμουν, βάλθηκα να μάθω από διαφορετικές σκοπιές πως έχουν τα πράγματα και να σχηματίσω μια γνώμη για πράγματα, πολιτικές καταστάσεις και στρεβλώσεις που μου κληρονόμησε το άθλιο εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας.
Έτσι λοιπόν τα τελευταία χρόνια βάλθηκα να γνωρίσω από την αρχή την Ελλάδα, μια και αυτό που μου παρουσιάσανε ήταν ένα εικονικό κράτος, στρεβλωμένο όπως θέλανε να το παρουσιάσουν αποκρύπτοντάς μου, βασικά πράγματα. Δεν έμαθα ποτέ για τους γείτονές μου, ενώ δεν γνώριζα καλά καλά τι γλώσσα μιλούν. Δεν μου μάθανε ποτέ τι είναι αυτοί οι Βλάχοι που ζουν δίπλα μου, αυτοί οι Σαρακατσάνοι, και γενικά κάθε αναφορά από τον περίγυρο, αφορούσε μιάσματα σαν παρουσίαση. Το γνωστό ρητό που ίσχυε ήταν πως ότι δεν συμβαδίζει με την πλειοψηφία είναι κακό, βρώμικο και άσχημο, και “δεν είναι δικό μας”. Διδάχτηκα με το στανιό πως όλοι γύρω μου ήταν εχθροί, και πως το ελληνικό κράτος όλα εν σοφία εποίησε. Πάντα μίσος και πάντα αναφορές σε θρύλους και Αρχαίους Έλληνες, οι οποίοι όχι μόνο δεν είχαν καμία σχέση με μας, αλλά θα δέναν μια πέτρα και θα αυτοκτονούσαν αν βλέπαν πως κατέντησε η ελληνική νοοτροπία.
Όπως λοιπόν πονώ και πόνεσα κάθε χώρα, είτε λέγεται Εσθονία, είτε Ουκρανία, είτε Μακεδονία, χρειάστηκε να καταβάλλω υπεράνθρωπες προσπάθειες να βρω γνώμες στην Ελλάδα πέρα από τις στρεβλωμένες. Παρά το πείσμα πολλών πριν λίγο καιρό γνώρισα πολλούς και έκανα την πρώτη επαφή με φίλους και φίλες από την Μακεδονία που έτυχε να παραθερίζουν στην Πιερία. Με ντροπή αλλά και μην γνωρίζοντας γλώσσα, κατάφερα και έγινα φίλος με ορισμένους και υποσχέθηκα να επισκεφτώ την χώρα τους. Έτσι πριν μερικούς μήνες ξεκίνησα το ταξίδι προς την πόλη των Σκοπίων και το Κουμάνοβο όπου ήταν αρκετοί από τους φίλους μου. Η ζεστασιά των ανθρώπων αλλά και η δική μου, με έκανε να διαπιστώσω πόσα κοινά έχουμε με αυτόν τον λαό, και πόσο μας το απέκρυπταν.
Έμαθα πως οι χοροί του Ρουμλουκιού και όχι μόνο που χόρευα ήταν το Πουστένο, το Ραίκο, το Ζάραμο, δεν ήταν ελληνικοί αλλά μακεδονικοί. Και δεν εννοώ την ελληνική μόνο περιοχή της Μακεδονίας αλλά όλης της γεωγραφικής περιοχής. Πάντα είχα απορία γιατί δεν υπάρχει ελληνική λέξη για αυτούς τους χορούς. Συνεχίζοντας, έπρεπε να πάθω ένα σοκ για το τι Μακεδόνας είμαι, αν είμαι αυτός που μου λέγαν ότι είμαι, ή κάτι άλλο, και τι είναι ο Μακεδόνας, ποιοι είναι αυτοί που ονομάζονται έτσι κτλ.
Από τότε, κάνω μεγάλες προσπάθειες να μάθω Μακεδονικά. Όχι για κάποιον λόγο αλλά για να μπορώ να δείξω στους φίλους μου από την Μακεδονία μια περισσότερη ζεστασιά και ότι θέλω να έρθω κοντά τους περισσότερο. Κανείς δεν βοηθά στην Ελλάδα. Όλοι είναι πίσω από εθνικιστικές παρωπίδες, δεν μπορώ να κάνω μια σοβαρή συζήτηση. Γιατί οι συμπολίτες μου μισούν μια χώρα που δεν λέγεται Βαρντάρσκα ( ντρέπομαι όταν τους ακούω με το πλύσιμο εγκεφάλου ) αλλά Μακεδονία και τι τόσο κακό τους έκανε;

Χαιρετίσματα από Γιδά – Αλεξάνδρεια Ημαθείας

Ένας φοιτητής…

δεν επιτρέπονται τα σχόλια

Κατηγορίες

Ευχαριστούμε θερμά τους Μακεδόνες οικονομικούς μας μετανάστες σε Αυστραλία, Καναδά και δυτική Ευρώπη, όπως και τους φίλους μας απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας, για την οικονομική στήριξη της έκδοσης της Нова Зора. Благодариме - Μπλαγκοντάριμε


ALPHA BANK

Account 852 00 2101 031390

IBAN: GR47 0140 8520 8520 0210 1031 390

BIC: CRBAGRAA

Μηνιαίες Εκδόσεις

Македонска Ризница
  • ,ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΥΧΩΝ
    РАЗГЛЕДУВАЊЕ НА ПРЕТХОДНИ БРОЕВИ
  • 2016 (147)
  • 2015 (416)
  • 2014 (404)
  • 2013 (377)
  • 2012 (372)
  • 2011 (323)
  • 2010 (202)