Ευχαριστούμε πολύ για την οικονομική ενίσχυση, τους κυρίους Спиро Царев από Солун-Θεσσαλονίκη, Ристо Думков από Врбени-Β’ρμπενι (Ξυνό Νερό Φλώρινας) και Трајко Манев από Илинџиево-Ιλιντζζίεβο (Χαλκηδόνα Θεσς/νικης).

Голема благодарност за финансиската помош, кон господата Спиро Царев од Солун, Ристо Думков од Врбени Леринско и Трајко Манев од Илинџиево Солунско.

Τελωνειακός σε συνοριακό σταθμό σταματάει για έλεγχο ένα άτομο με ποδήλατο και ένα σακίδιο στον ώμο. –Καλημέρα. Έχετε κάτι να δηλώσετε; -Όχι, τίποτα. –Στο σακίδιο τί έχετε; -Τίποτα, μόνο άμμο. Όταν ο τελωνειακός επιβεβαιώθηκε ότι υπάρχει μόνο άμμος, επέτρεψε στον ποδηλάτη να περάσει. Την άλλη μέρα ο ποδηλάτης ξαναεμφανίστηκε και επαναλήφθηκε η χτεσινή διαδικασία. Πάλι ο τελωνειακός έψαξε το σακίδιο και πάλι άμμο βρήκε. Το ίδιο συνέβη και τις επόμενες εβδομάδες. Πάντα έλεγχε το σακίδιο, το έψαχνε καλά και συστηματικά, έχυνε την άμμο κάτω, αλλά τίποτα. Ήταν έτοιμος να σκάσει. Ήξερε ότι κάτι ύποπτο συμβαίνει, αλλά δεν μπορούσε να το αποδείξει. Απογοητευμένος πλέον, κάποιο πρωί είπε στον ποδηλάτη, όταν ξαναφάνηκε: -Ξέρω ότι κάτι περνάς λαθραία αλλά δεν μπορώ να βρω τί. Πες μου σε παρακαλώ και σου υπόσχομαι ότι δεν θα σε ξαναενοχλήσω. Τί περνάς κάθε πρωί λαθραία στην άλλη πλευρά των συνόρων; Και ο ποδηλάτης του απάντησε: -Ποδήλατα !!

Цариник во граничен премин, застанува една особа со велосипед и ранец на рамо. –Добар ден. Имате нешто да пријавите? –Не, ништо. –Во ранецот што имате? –Ништо, само песок. Кога цариникот се увери дека постој само песок, му дозволи на велосипедистот да помине. Следниот ден велосипедистот повторно се појави и се повтори вчерашната процедура. Пак цариникот го испита ранецот и пак песок најде. Истото се случи и следните недели. Секогаш го испитуваше ранецот детално и систематизирано, го истураше песокот долу, но ништо. Беше готов да пукне. Знаеше дека нешто сомнително се случува но не можеше да докажи. Разочаран веќе, едно утро му рече на велосипедистот, кога тој повторно се појави: -Знам дека нешто шверцуваш, но не можам да најдам што. Кажи ми те молам и ти ветувам дека нема да те попречам повторно. Што шверцуваш секое утро на другата страна на границата? И велосипедистот му одговори: -Велосипеди !!

Μικροπωλητής φτάνει στα σύνορα και θέλει να μπει στη χώρα του. Ο τελωνειακός τον ρωτάει: – Τί έχετε στον σάκο σας;  Ο μικροπωλητής του απαντάει: – Τροφή για τις κότες. –Ανοίγετε παρακαλώ για να δω; -Τί να δείτε; Σας λέω τροφή για τις κότες έχω. –Ανοίξτε παρακαλώ, να μην το επαναλάβω. Ο μικροπωλητής άνοιξε τον σάκο και ο τελωνειακός είδε ότι ήταν γεμάτος με μπαταρίες, ρολόγια, τρανζιστοράκια, γυαλιά ηλίου, μπρελόκ και άλλα τέτοια μικροπράγματα. –Τροφή για τις κότες ε; είπε στον μικροπωλητή και αυτός του απάντησε: -Αν θέλουν ας φάνε. Αν όχι ας πάνε στο διάολο !

Продавач на ситни ствари стигна на граничен премин и сака да влезе во неговата земја. Цариникот го прашува: -Што имате во вашата чанта? Продавачот му одговара: -Храна за кокошките. –Можете да ја отворите ве молам за да видам? –Што да видите? Ви кажувам дека има храна за кокошките. –Отворите ве молам и не сакам тоа да го повторам. Продавачот ја отвори чантата и цариникот виде дека внатре имаше батерии, часовници, радиофончиња, очила за сонце, привезоци и други такви ситни работи. –Храна за кокошките а? Му кажа на продавачот и тој му одговори: -Ако сакаат нека јадат. Ако не, ѓаол нека фатат !

Χωριό Буф, Леринско – Μπουφ, Λέρινσκο (Ακρίτας Φλώρινας) Κάποτε 3000 κάτοικοι, όλοι Μακεδόνες. Σήμερα 130 κάτοικοι.

Χωριό Смрдеш, Костурско – Σμ’ρντεςς, Κόστουρσκο (Κρυσταλοπηγή Καστοριάς) Πριν τον Εμφύλιο πόλεμο, άνω των 1000 κατοίκων. Μετά το 1949, έρημο χωριό. Μεταπολεμικά η ελληνική διοίκηση εγκατέστησε στον έρημο οικισμό ογδόντα οικογένειες νομιμοφρόνων Βλάχων από την Ήπειρο και τη Θεσσαλία. Χωριό Зборско, Мегленско – Ζμπόρσκο,Μέγκλενσκο (Πευκωτό Αλμωπίας) Το 1928 είχε 1100 κατοίκους. Το 1950, μηδέν κατοίκους. Και ο κατάλογος ερημωμένων ή αποδεκατισμένων χωριών είναι πολύ μακρύς......

Χωριό Герман, Преспанско – Γκέρμαν, Πρέσπανσκο (Άγιος Γερμανός Πρεσπών) Κάποτε άνω των 2500 Μακεδόνων κατοίκων. Το 1950, 0 (μηδέν) Μακεδόνες. Η ελληνική διοίκηση εποίκησε το έρημο χωριό με Πόντιους και ελληνόφρονες Βλάχους από την Ήπειρο.

Χωριό Дмбени, Костурско – χωριό Ντ’μπενι, Κόστουρσκο (Δενδροχώρι Καστοριάς) Μέχρι το 1948, 1640 κάτοικοι. Η απογραφή του 1951 παρουσιάζει 19 κάτοικους.

Χωριό Зборско, Мегленско – Ζμπόρσκο,Μέγκλενσκο (Πευκωτό Αλμωπίας) Το 1928 είχε 1100 κατοίκους. Το 1950, μηδέν κατοίκους.