Όπως είναι η ζωή ενός λαού, έτσι είναι και το τραγούδια του, λένε γνώστες του θέματος και έχουν μάλλον απόλυτο δίκιο. Το ίδιο συμβαίνει και με τους Μακεδόνες, όπου αυτοί και αν ζουν. Τα περισσότερα τραγούδια του μακεδόνικου λαού, μιλάνε για βάσανα, διωγμούς, πόνο και ξενιτιά. Από την περίοδο της Επανάστασης του Ίλιντεν, το μεσοπόλεμο, τον Εμφύλιο πόλεμο στην Ελλάδα, όπως και πολλά νεότερα τραγούδια. Ακόμα και τα τραγούδια που αναφέρονται στην αγάπη και τον έρωτα, πάντοτε έχουν μέσα τους τόνο νοσταλγίας, χωρισμού, αλλά και σύνορα, απαγορεύσεις, καταπίεση, μακρυνές χώρες. Τα στοιχεία αυτά είναι παρόντα και στα τραγούδια που γράφτηκαν από Μακεδόνες μετανάστες σε Καναδά, Αυστραλία και Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Χώρες όπου ζουν εκατοντάδες χιλιάδες Μακεδόνες, από όλη τη γεωγραφική Μακεδονία. Όλα σχεδόν τα τραγούδια μιλούν για τους διωγμούς των Μακεδόνων από τις ελληνικές αρχές, την απαγόρευση της μακεδόνικης γλώσσας, την απαγόρευση επιστροφής στις πατρικές εστίες.
Παρακάτω δίνονται δύο τραγούδια που έχουν γραφτεί από Μακεδόνες μετανάστες σε Αυστραλία και Καναδά. Το πρώτο λέγεται ЛЕРИНСКИТЕ СЕЛА (Λερίνσκιτε σέλα-τα χωριά της Φλώρινας) και έχει γραφτεί από τον Павле Новачковски-Πάβλε Νοβάτσσκοβσκι, ο οποίος ζει στη Μελβούρνη της Αυστραλίας και κατάγεται από το χωριό Битуше,Леринско – Μπίτουσσε, Λέρινσκο (Παρόρι Φλώρινας). Πρωτοτραγουδήθηκε από τη νεαρή τραγουδίστρια Малена Шомева-Μαλένα Σσόμεβα, επίσης κάτοικο Αυστραλίας και με καταγωγή από το χωριό Негочани,Леринско – Νεγκότσσανι,Λέρινσκο (Νίκη Φλώρινας). Το δεύτερο τραγούδι έχει τίτλο ИМЕТО МАКЕДОНСКО (Ίμετο Μακέντονσκο-Το Μακεδόνικο Όνομα) και έχει γραφτεί από τον Ристо Кљашев-Ρίστο Κλιάσσεβ, κάτοικο Καναδά, με καταγωγή από το χωριό Буф,Леринско – Μπουφ,Λέρινσκο (Ακρίτας Φλώρινας) και πρωτοτραγουδήθηκε από την ορχήστρα του Τορόντο-Καναδά, Boys From Bouf – Μπόις Φρομ Μπουφ-Τα παιδιά από το Μπούφ), μια από τις καλύτερες μακεδόνικες ορχήστρες σήμερα.
ИМЕТО МАКЕДОНСКО
Во далечна илјада
девесто и тринаеста
Граница ја подели
нашата татковина
Имиња променија,
јазикот забранија,
не мачеа, не страмеа,
дури да не истераат.
Рефрен
Сега сме во туѓина,
во слободна Канада
Нема да се плашиме
мајчин јазик да зборваме,
во наша црква си верваме
и гордо ќе го носиме
Името македонско
Дојдовме како селани,
со куфер во раце и без пари
Си најдовме работи
и брзо станавме граѓани
Буф, Герман и Баница,
ни останаја во соништа,
со убави спомени
за времиња поминати
Рефрен х 2
ΙΜΕΤΟ ΜΑΚΕΝΤΟΝΣΚΟ
Βο νταλέτσσνα ίλιαντα
ντέβεστο ι τρινάεστα,
γκράνιτσα ια πόντελι
νάσσατα τατκόβινα.
Ίμινια προμένια,
ιάζικοτ ζαμπράνια,
νε ματσσέα, νε στραμέα,
ντούρι ντα νε ιστέραατ.
Ρεφρέν
Σέγκα σμε βο τούγκινα,
βο σλομπόντνα Κάναντα,
νέμα ντα σε πλάσσιμε
μάιτσσιν ιάζικ ντα ζμπόρβαμε,
βο νάσσα τσρκβα σι βέρβαμε
ι γκόρντο κε γκο νόσιμε
Ίμετο μακέντονσκο
Ντόιντοβμε κάκο σέλανι,
σο κούφερ βο ράτσε ι μπεζ πάρι,
σι νάιντοβμε ράμποτι
ι μπρζο στάναβμε γκράγκιανι.
Μπουφ, Γκέρμαν ι Μπάνιτσα,
νι οστανάια βο σόνισστα,
σο ούμπαβι σπόμενι
ζα βρέμινια πομίνατι.
Ρεφρέν х 2
ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΟΝΟΜΑ
Το μακρυνό χίλια
εννιακόσια δεκατρία,
σύνορα χώρισαν
την πατρίδα μας .
Ονόματα αλλάξαν,
τη γλώσσα απαγόρεψαν,
μας βασάνιζαν, μας ντρόπιαζαν,
μέχρι να μας διώξουν.
Ρεφραίν
Τώρα είμαστε στην ξενιτιά,
στον ελεύθερο Καναδά.
Δεν φοβόμαστε πλέον
τη μητρική μας γλώσσα να μιλάμε,
στη δική μας εκκλησία πιστεύουμε
και περήφανα φέρουμε
το μακεδόνικο όνομα.
Ήρθαμε σαν χωρικοί,
με βαλίτσα στα χέρια και χωρίς χρήματα,
βρήκαμε δουλείες
και σύντομα γίναμε πολίτες.
Το Μπουφ (Ακρίτας), το Γκέρμαν (Άγιος Γερμανός)
και η Μπάνιτσα (Βεύη),
μας έμειναν στα όνειρα,
με όμορφες αναμνήσεις
για καιρούς περασμένους.
Ρεφραίν х 2
ЛЕРИНСКИТЕ СЕЛА
Поминале стара мајко тешки години
кога си остави села лерински.
Душа плаче никој нема да ме разбере
никој нема ниту рака да ми подаде
Овчарани, Песочница, Арменоро
Горничево, Крпешина, Забрдени
Петораци, Росен, Лаген, Турије
Блаца, Неред, Кучкојни, Бапчор, Лажени
Далеку од родна земја, од мој роден крај
мајчин јазик уште сакам да си зборувам.
Како и да ја напишаа историјата
Господ знае, јас сум чедо на Македонија.
Овчарани, Песочница, Арменоро
Горничево, Крпешина, Забрдени
Петораци, Росен, Лаген, Турије
Блаца, Неред, Кучкојни, Бапчор, Лажени
Срце носам роден крај, села лерински!
ΛΕΡΙΝΣΚΙΤΕ ΣΕΛΑ
Πομινάλε στάρα μάικο τέσσκι γκόντινι,
κόγκα σι οστάβι σέλα λέρινσκι.
Ντούσσα πλάτσσε, νίκοϊ νέμα ντα με ράζμπερε,
Νίκοϊ νέμα νίτου ράκα ντα μι πόνταντε.
Οβτσσάρανι, Πεσότσσνιτσα, Αρμένορο
Γκορνίτσσεβο, Κρπέσσινα, Ζαμπρντενι
Πετόρατσι, Ρόσεν, Λάγκεν, Τούριε
Μπλάτσα, Νέρεντ, Κουτσσκόινι, Μπάπτσσορ, Λάζζενι
Ντάλεκου οντ ρόντνα ζέμια, οντ μόι ρόντεν κράι,
μάιτσσιν ιάζικ ούσστε σάκαμ ντα σι ζμπόρουβαμ.
Κάκο ι ντα ια ναπίσσαα ιστορίατα,
Γκόσποντ ζνάε, ιάς σουμ τσσέντο να Μακεντόνια.
Οβτσσάρανι, Πεσότσσνιτσα, Αρμένορο
Γκορνίτσσεβο, Κρπέσσινα, Ζαμπρντενι
Πετόρατσι, Ρόσεν, Λάγκεν, Τούριε
Μπλάτσα, Νέρεντ, Κουτσσκόινι, Μπάπτσσορ, Λάζζενι
Σ΄ρτσε νόσαμ ρόντεν κράι, σέλα λέρινσκι!
ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΟΥ ΛΕΡΙΝ (ΦΛΩΡΙΝΑΣ)
Περάσαν γριά μητέρα δύσκολα χρόνια,
όταν άφησα τα χωριά του Λέριν (Φλώρινας).
Η ψυχή κλαίει, κανείς δεν υπάρχει να με καταλάβει,
κανείς δεν υπάρχει ούτε χέρι να μου απλώσει.
Μελίτη, Αμμοχώρι, Αρμενοχώρι
Κέλλη, Ατραπός, Λόφοι
Τριπόταμος, Σιταριά, Τριανταφυλλιά, Κορυφή
Οξυά, Πολυπόταμο, Πέρασμα, Ποιμενικό, Μεσονήσι
Μακριά από την πατρίδα, από την πατρική εστία,
τη μητρική γλώσσα ακόμα θέλω να μιλάω.
Όπως και να έγραψαν την ιστορία,
ο Θεός ξέρει, εγώ είμαι παιδί της Μακεδονίας.
Μελίτη, Αμμοχώρι, Αρμενοχώρι
Κέλλη, Ατραπός, Λόφοι
Τριπόταμος, Σιταριά, Τριανταφυλλιά, Κορυφή
Οξυά, Πολυπόταμο, Πέρασμα, Ποιμενικό, Μεσονήσι
Στην καρδιά μου φέρω την πατρική μου εστία,
τα χωριά του Λέριν (Φλώρινας)!
Το τραγούδι ЛЕРИНСКИТЕ СЕЛА, έτσι όπως το εκτελεί το γνωστό μακεδόνικο συγκρότημα Лерински Билбили – Λερίνσκι Μπίλμπιλι – Αηδόνια της Φλώρινας, μπορείτε να το απολαύσετε στο ίντερνετ , στη διεύθυνση: http://www.youtube.com/watch?v=C9rPdGBWpvE&feature=related
Το τραγούδι ИМЕТО МАКЕДОНСКО, έτσι όπως πρωτοτραγουδήθηκε από το συγκρότημα Boys From Bouf, μπορείτε να το απολαύσετε στο ίντερνετ, στη διεύθυνση:

Οι γεροντότεροι συχνά λένε ότι ζεστός χειμώνας σημαίνει άγονη χρονιά. Ή ότι εάν εμφανιστούν μύγες το Φεβρουάριο, ο Μάρτης θα είναι χιονισμένος. Με τις κλιματικές αλλαγές, κάποια πράγματα έχουν αλλάξει, αλλά οι παλιές…μετεωρολογικές ειδήσεις έχουν ακόμη ενδιαφέρον. Παρακάτω δίνονται μερικές μόνο προβλέψεις για κάθε μήνα του έτους…(οι ημερομηνίες των γιορτών είναι σύμφωνα με το παλιό ημερολόγιο)

και του ηλεκτρικού ρεύματος, οι πρόγονοί μας, μετά από ολοήμερη εργασία, μαζεύονταν τα βράδια γύρω από τη φωτιά ή το τζάκι και η κύρια διασκέδαση τους αποτελούταν από αφηγήσεις ιστοριών, αινιγμάτων, τραγουδιών, όπως και συζητήσεις σχετικά με τα γεγονότα της ημέρας. Με τον τρόπο αυτό ενημερώνονταν, ψυχαγωγούνταν και επίσης μετέδιδαν οι γεροντότεροι την σοφία τους στους νεότερους. Παρακάτω παρουσιάζονται μερικά αινίγματα εκείνης της εποχής, ένα πολύ μικρό μέρος των χιλιάδων που σώζονται ακόμη και σήμερα. 





στην καθημερινότητα των Μακεδόνων ακόμη και σήμερα, καταλαμβάνουν τα суеверија – σουεβέρια (δεισιδαιμονίες), απλές πράξεις τις οποίες αποφεύγουν να κάνουν σε ορισμένες στιγμές της ημέρας ή απλά φαινόμενα τα οποία ερμηνεύουν με συγκεκριμένο προφητικό τρόπο. Παρακάτω παρουσιάζονται μερικά από τα χιλιάδες που υπάρχουν και τα οποία, με μικρές παραλλαγές, είναι τα ίδια σε όλα τα μέρη όπου ζουν Μακεδόνες.
ќе се расипи – μάτσσκατα άκο σε μίε σο ντέσνατα νόγκα κε όπραϊ βρέμετο, α σο λέβατα κε σε ράσιπι – η γάτα εάν πλένεται με το δεξί πόδι θα σιάξει ο καιρός, ενώ με το αριστερό θα χαλάσει.



Η Μάρια Ντίμκοβα γεννήθηκε το 1942 στο χωριό Горно Пожарско-Γκόρνο Πόζζαρσκο (Άνω Λουτράκι), της περιοχής Меглен-Μέγκλεν (Αλμωπίας Πέλλας). Κατάγεται από πατριωτική πολυμελή οικογένεια, η οποία στη δίνη του Εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα (1946-1949), μετά από σχεδόν μιας δεκαετίας εκδιωγμούς και μετοικήσεις, εγκαταστάθηκε στη Μπίτολα της Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Λόγω του γάμου της με τον Стојан Димков-Στόγιαν Ντίμκοβ, ο οποίος κατάγεται από το ίδιο χωριό, μετακόμισε και μέχρι και σήμερα ζει με την οικογένειά της στην πόλη Штип-Σστιπ της Δημ.Μακεδονίας. Η Μάρια είναι το μεγαλύτερο παιδί της εντεκαμελούς οικογένειας του Τράικο και της Σόφια Νικόλοβι, η οποία ασχολούταν με την καλλιέργεια καπνού. Τα τραγούδια, τα παραμύθια, οι αφηγήσεις, τις βραδυνές ώρες μετά την κουραστική δουλειά, αποτελούσαν σημαντικές στιγμές των παιδικών της χρόνων. Τραγουδώντας τα παραδοσιακά τραγούδια, δουλεύοντας τον καπνό και ακούγοντας τις αφηγήσεις των γεροντότερων, εξελίχτηκε σε φορέα της μακεδονικής παράδοσης, θησαυρός της μακεδόνικης συλλογικής μνήμης. Έχει τραγουδήσει πολλά τραγούδια, συμμετέχοντας σε πολλά φεστιβάλ της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, αλλά και σε πολλές εκδηλώσεις των Μακεδόνων της Ελλάδας. Ως σολίστ εμφανίζεται με την ορχήστρα ,,Браќа Димкови,, (Μπράκια Ντίμκοβι), τα μέλη της οποίας κατάγονται επίσης από το Ποζζάρσκο και θεωρούνται απο τους καλύτερους εκτελεστές της μακεδονικής μουσικής παράδοσης της ευρύτερης περιοχής του Воден-Βόντεν (Έδεσσας). Παρακάτω παρουσιάζονται δύο μακεδόνικα τραγούδια, όπως τραγουδιούνται στην περιοχή αυτή και όπως περιλαμβάνονται στο βιβλίο ,,Од Фолклорната Ризница на Марија Димкова,, (Οντ φολκλόρνατα ρίζνιτσα να Μάρια Ντίμκοβα-Από το φολκλορικό θησαυρό της Μάρια Ντίμκοβα) που προσφάτως εκδόθηκε.















