АКО ДАВИД ПОРАСНЕ, ШТО ЛИ ЌЕ МУ СЕ СЛУЧИ НА ГОЛИЈАТ? | ΑΝ Ο ΔΑΒΙΔ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ, ΤΙ ΘΑ ΠΑΘΕΙ ΑΡΑΓΕ Ο ΓΟΛΙΑΘ;

Είναι γνωστό ότι τις πρώτες δεκαετίες μετά τον εμφύλιο πόλεμο εξελίχθηκε η διαχωριστική ιδεολογία-σύστημα στην χώρα. Κυρίαρχη μεν η «δεξιά» ως νικητής και η περιθωρική δε «αριστερά» ως ηττημένη.

Το «ιδεολογικό καθεστώς» απεικονίζονταν φανερά σε επίπεδο κυρίως πολιτικών δραστηριοτήτων και τις συμπεριφορές της εξουσίας- κράτους απέναντι στους πολίτες. Δεξιοί στην εξουσία, αριστεροί στο περιθώριο. Δομήθηκε επίσης μια κυρίως συντηρητική «δεξιά» κοινωνία-κράτος, βασιζόμενη στις αρχές Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια, παράλληλα ο «αριστερός» έγινε στιγματισμένος».

Κάπως έτσι κυλούσαν οι πρώτες τρεις περίπου δεκαετίες μετά τον πόλεμο, συμπεριλαμβανομένης και της δικτατορικής παρέμβασης 1967-1974. Μετά την πτώση της δικτατορίας και την συνέχεια της «δεξιάς» κομματικής κυριαρχίας για μερικά ακόμη χρόνια, το «περιθώριο» της αριστεράς ηττημένο-ταπεινωμένο μετά τον εμφύλιο σταδιακά «ξεθαρρεύει» και πολιτικά νομιμοποιείται όπως το ΚΚΕ το 1974. Καταργείται ταυτόχρονα η βασιλεία και μετά την σχετική δημοκρατικοποίηση ενός «αυστηρού-συντηρητικού-αστυνομικού» κράτους πραγματοποιείται η μεγάλη «Αλλαγή» σε επίπεδο κρατικής-κομματικής εξουσίας-πολιτικής, με το ΠΑΣΟΚ νικητή.

Ο δημαγωγός Ανδρεάς Παπανδρέου υιοθέτησε την σταδιακή «ξεθαρεμμένη» αριστερίστικη ιδεολογία και ρητορική περί σοσιαλισμού, ελευθερίας, δημοκρατίας, αισθανόμενος τις υφέρπουσες αντιλήψεις στο κοινωνικό υπόστρωμα της χώρας, μετα-εμφυλιακού παρελθόντος γαρ και κυρίως κάνει την ανοιχτή πλέον αντιδυτική στροφή, «προσφέροντας-δηλητηριάζοντας» ιδεολογικά τα επόμενα χρόνια την ελληνική κοινωνία, με την υιοθέτηση της soft KKE-δίστικης λογικής με αντίστοιχα συνθήματα και αρχές. Παράλληλα δούλευε για να δομηθεί μια μεταρρύθμιση παρα-παιδεία με απόλυτο στόχο-όνειρο για κάθε οικογένεια να εισαχθεί το παιδί σε πανεπιστήμιο, να πάρει το «χαρτί» για να μπει στο Δημόσιο. Αυτό έγινε το φετίχ κάθε μέσου πολίτη τις τελευταίες δεκαετίες.

Επίσης στην παιδεία μας τα ίδια πρότυπα διατηρούνται, εκγχαράσονται εθνικιστικές συνειδήσεις κουβαλώντας και σήμερα τα εθνικιστικά σύνδρομα όπου οι Έλληνες διαπαιδαγωγούνται ως απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων, που αναβίωσαν-αναβιώνουν ως περιούσιος λαός, το μεγαλείο του αρχαίου κόσμου. Ακόμη εντονότερη γίνεται στα πολιτικά πράγματα η παρουσία της ορθόδοξης ελληνικής εκκλησίας ως πυλώνας του νέου εθνικιστικού ελληνισμού. Αποχή στην παιδεία από οποιαδήποτε προσπάθεια για γνώση των γειτονικών λαών. Κλασσική εθνικιστική παιδεία όπως και τα προηγούμενα χρόνια και πάντρεμα με την εντονότερη αντιδυτική στροφή επί ΠΑΣΟΚ.

Στα πλαίσια της υπό διαμόρφωσης κοινωνίας μετά τον πόλεμο οι πολίτες στις μειονοτικές περιοχές της βόρειας Ελλάδας και ειδικά ο Μακεδονικός πληθυσμός εντάχθηκε στις ανάλογες πολιτικές γραμμές. Οι συμβιβαστικοί-υποταχτικοί- Μακεδόνες εντάχθηκαν στην πλευρά των «νικητών» και ανάλογα είτε χρησιμοποιήθηκαν μετά από το κράτος για τους λεγόμενους ευνοϊκούς λόγους, (π.χ. χαφιεδίστικες δραστηριότητες-υπηρεσίες) είτε ακολούθησαν τον ατομικιστικό δρόμο του συμφέροντος, υποστηρίζοντας την λεγόμενη «δεξιά» για ίδιο όφελος.  Μερικοί επίσης αναγκάστηκαν να το κάνουν και να πάνε με τους «νικητές» για να προστατέψουν τα μέλη της οικογένεια τους όταν συγγενείς συμμετείχαν ενεργά στην λεγόμενη «αριστερά». Τμήμα του Μακεδονικού πληθυσμού που τάχθηκε στην πλευρά των «ηττημένων» μετά την διάρκεια του πολέμου, είτε εκδιώχθηκε εκτός Ελλάδος, είτε σιώπησε. Άλλοι για να προστατέψουν τις οικογένειές τους από τις συνέπειες του εμφυλίου, άλλοι γιατί δεν είχαν καμμία δυνατότητα πολιτικών ή ανάλογων δραστηριοτήτων για να μην υποστούν τα ίδια και παρόμοια (π.χ. εξορίες, φυλακίσεις) συγγενών.

Επειδή η μεγάλη πλειοψηφία των συνειδητοποιημένων και ασυμβίβαστων Μακεδόνων ανήκαν ιδεολογικά στην τότε λεγόμενη αριστερά που ήταν στο περιθώριο για χρόνια, πολλοί θεώρησαν ότι με την “Αλλαγή” μετά το 1981 θα μπορέσουν να «δουν τον ήλιο», τουλάχιστον ότι θα είχαν καλύτερη μοίρα-τύχη στα πολιτικά πράγματα και ειδικά την δυνατότητα έκφρασης της ιδιαίτερης Μακεδονικότητας, που για χρόνια τους εκφράζει και δεν μπορούσαν να το κάνουν ελεύθερα.  Φρούδες οι «ελπίδες» με την πάροδο του χρόνου διακυβέρνησης από τις πασοκικές κυβερνήσεις.

Η πραγματικότητα είναι ότι όπως μεταπολεμικά και τις πρώτες δεκαετίες το κράτος-σύστημα χρησιμοποιούσε Μακεδόνες από την ακραία εθνικιστική πλευρά, «δεξιά» εις βάρος του μακεδονικού πληθυσμού με εφαρμογή διακρίσεων, καταπίεσης, εκδίωξης κλπ. έτσι το λεγόμενο «πασοκικό σύστημα» χρησιμοποίησε μετά το 1981 Μακεδόνες, που συντάχθηκαν εκεί «αφελώς» με σκοπό ακριβώς να καθησυχάζει την μεγάλη πλειοψηφία του Μακεδονικού πληθυσμού, ουσιαστικά αποτρέποντας πολιτική μαζικοποίηση των συνειδητοποιμένων Μακεδόνων για να ζητήσουν και αποκτήσουν γλωσσικά και εθνικά δικαιώματα στις μειονοτικές περιοχές.

Μεταξύ άλλων μοίραζε  «ψίχουλα-οφίτσια» με βολέματα και εντεταλμένους διορισμούς στο Δημόσιο σε διάφορους τομείς (π.χ. μέσο πασοκικών κλαδικών), ειδικά δε μετά την διάλυση της τότε Γιουγκοσλαβίας το 1989, την ίδρυση ανεξάρτητου Μακεδονικού κράτους και την δραστηριοποίηση Μακεδόνων ακτιβιστών στην βόρεια Ελλάδα, με σκοπό την αποτροπή πολιτικής μαζικοποίησης του Μακεδονικού πληθυσμού. Εντονότερο αντι-Μακεδονικό φαινόμενο και πρακτική ήταν που συνειδητοποιημένοι Μακεδόνες κατάφεραν χάρη σε Ευρωπαϊκή παρέμβαση την ίδρυση μειονοτικού-περιφερειακού κόμματος, Ουράνιο Τόξο, το 1994. Έγινε μέλος ενός ευρύτερου ευρωπαϊκου κόμματος της Ευρωπαϊκής Ελεύθερης συμμαχίας (Ε.Ε.Σ.) μετά το 2004 και αγωνίζεται να μεταφέρει στην Ελλάδα την πρακτική χειραφετημένων εθνών (π.χ. Σκωτζέζοι, Καταλανοί, Φλαμανδοί) ή εθνικών μειονοτήτων (π.χ. Σλοβένοι στην Ιταλία, Γερμανοί στην Δανία) στα ευρωπαϊκά πράγματα. Έγινε όμως εφιάλτης για το κράτος η μαζική υποστήριξη του Μακεδονικού κόμματος και με όλα τα μέσα η αποτροπή κομματικής-πολιτικής υποστήριξης από τον Μακεδονικό πληθυσμό στις ευαίσθητες περιοχές στην βόρεια Ελλάδα. Πασοκικοί κύκλοι κυρίως σε συνεργασία με το «βαθύ κράτος» άφηναν κατά το δοκούν και ελεγχόμενα (ανάλογα με τον διοργανωτή της εκδήλωσης) να ακούγεται δημόσια η Μακεδονική γλώσσα (μέσο των τραγουδιών), κατά την διάρκεια της άνθησης των παραδοσιακών πανηγυριών, αλλά παράλληλα στιγματοποίηση των μελών του κόμματος, λάσπη, συκοφαντία κατά του ΟΥΡΑΝΙΟΥ ΤΟΞΟΥ, φρασεολογία και ρητορία για πράκτορες, σκοπιανούς, πληρωμένους κλπ. που πράγματι κατάφερε το «σύστημα» να περιθωριοποιεί για πολλά χρόνια το κόμμα.

Άλλωστε δεν ήταν εύκολο για να ένα μικρό ανεξάρτητο κόμμα με πενιχρές οικονομικές δυνατότητες να λειτουργήσει με ισότιμους όρους στην πολιτική σκηνή της χώρας ακόμη και σε εκλογικές αναμετρήσεις που καθόριζε το «βαθύ κράτος» τους τρόπους σαμποταρίσματος του Τόξου. Η λαθροχειρία μεταξύ άλλων στα εκλογικά τμήματα (π.χ. έλλειμα ψηφοδελτίων του ΟΥΡΑΝΙΟΥ ΤΟΞΟΥ στα εκλογικά τμήματα) και οι αποκλεισμοί από τα ΜΜΔ (Μέσα Μαζικής Διαστρέβλωσης) την προεκλογική περίοδος ήταν δεδομένα. Γενικά πάντα γνωρίζουν τα μέλη και τα όργανα του κόμματος για την άνιση πολιτική μάχη όλα αυτά τα χρόνια, αλλά με αξιοπρέπεια το κάνουν. Οι συνειδητοποιημένοι Μακεδόνες, με αφορμή την οικονομική κρίση προβληματίζονται εντονότερα σε σχέση με το κομματικό πολιτικό-σκηνικό του σήμερα, γιατί κανένα από τα μεγάλα κοινοβουλευτικά κόμματα δεν εκφράζουν δημόσια και καθαρή θέση για την αναγνώριση και σεβασμό της ιδιαίτερης Μακεδονικής εθνικής ταυτότητας.

Η τεράστια προπαγανδιστική πολιτική του κράτους εναντίον μειονοτικού κόμματος παραπέμπει σε μάχη Δαβίδ-Γολιάθ.  Μόνο που ο Γολιάθ φοβάται συνεχώς την μοίρα του Βιβλικού ήρωα αν ο Δαβίδ μεγαλώσει και γίνει άντρας.

ΠΑΥΛΟΣ ΦΙΛΙΠΟΒ ΒΟΣΚΟΠΟΥΛΟΣ

δεν επιτρέπονται τα σχόλια.

Κατηγορίες

Ευχαριστούμε θερμά τους Μακεδόνες οικονομικούς μας μετανάστες σε Αυστραλία, Καναδά και δυτική Ευρώπη, όπως και τους φίλους μας απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας, για την οικονομική στήριξη της έκδοσης της Нова Зора. Благодариме - Μπλαγκοντάριμε


ALPHA BANK

Account 852 00 2101 031390

IBAN: GR47 0140 8520 8520 0210 1031 390

BIC: CRBAGRAA

Μηνιαίες Εκδόσεις

Македонска Ризница
  • ,ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΥΧΩΝ
    РАЗГЛЕДУВАЊЕ НА ПРЕТХОДНИ БРОЕВИ
  • 2016 (147)
  • 2015 (416)
  • 2014 (404)
  • 2013 (377)
  • 2012 (372)
  • 2011 (323)
  • 2010 (202)