ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΔΙΩΞΗ «ΙΕΡΩΝ ΑΞΙΩΣΕΩΝ»: Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΗ ΝΟΤΙΑ ΑΛΒΑΝΙΑ

(απόσπασμα)
Του
David Vitkov*

David Vitkov

Θα μπορούσε να αποτελέσει έκπληξη για τον ουδέτερο παρατηρητή, εάν μάθαινε ότι η η Δημ.Μακεδονίας δεν είναι η μόνη χώρα προς την οποία η Ελλάδα έχει υιοθετήσει επιθετική εθνικιστική εξωτερική πολιτική. Εκτός από τη Βουλγαρία (οι σχέσεις είναι καλές για τώρα … και για προφανείς λόγους που αφορούν την Δημ.Μακεδονίας), η Ελλάδα έχει προβλήματα με όλους τους γείτονές της. Ωστόσο, ένα λιγότερο γνωστό γεγονός, αφορά την Αλβανία και τις ελληνικές «ιερές απαιτήσεις» στο έδαφος που είναι γνωστό ότι το ελληνικό κράτος και οι εθνικιστές το αποκαλούν «Βόρεια Ήπειρο», δηλαδή το νότιο τμήμα της Αλβανίας. Εκεί η Ελλάδα εκμεταλεύεται τον πληθυσμό για δικούς της σκοπούς, υπό το πρόσχημα της «προστασίας» της ελληνικής μειονότητας.

Αυτό-προσδιορισμός και το πρόσφατο σκάνδαλο του ελληνικού προξενείου στην Korcha-Κορυτσά της Αλβανίας

Το θέμα της επερχόμενης απογραφής στην Αλβανία, αποτέλεσε ένα καυτό αντικείμενο συζήτησης στη χώρα και όχι μόνο. Φυσικά, οι μειονοτικές ομάδες στην Αλβανία θέλουν τη δυνατότητα να ασκήσουν το δικαίωμά τους να δηλώνουν ελεύθερα την εθνικότητά τους αλλά και μια ακριβή εκτίμηση του μεγέθους τους, η οποία έχει καθυστερήσει πολύ. Αυτό είναι λόγω τεκμαιρομένου κινδύνου  μερικοί άνθρωποι να μπορέσουν να διεκδικήσουν δολίως μια συγκεκριμένη εθνοτική καταγωγή – στην προκειμένη περίπτωση ελληνική – λαμβάνοντας υπόψη τα πλεονεκτήματα που υποτίθεται ότι απορρέουν από την υπαγωγή σε αυτή την εθνική μειονότητα, ιδίως όσον αφορά τις διασυνοριακές επαφές. Για να τοποθετήσουμε όλο αυτό σε πλαίσιο, η ελληνική πολιτεία έχει χορηγήσει  την ελληνική υπηκοότητα σε εθνικά Έλληνες από τη νότια Αλβανία και σε άλλους Αλβανούς πολίτες, κατά κύριο λόγο με βάση την ορθόδοξη θρησκεία της περιοχής «Βόρειας Ήπειρου», για την οποία πρόσφατα εχουν αρχίσει να διαλαλούν την «ελληνικότητα» της. Η ελληνική υπηκοότητα φέρνει  πολλά οφέλη, όπως το δικαίωμα να ζουν και να εργάζονται οπουδήποτε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και πρόσβαση σε ελληνικές κρατικές συντάξεις κατά περίπτωση. Αυτό είναι ιδιαίτερα ελκυστικό για ανθρώπους που ζουν σε συνθήκες φτώχειας και σε περιοχές που δεν έχουν μεγάλη οικονομική ευημερία.  Έτσι, εύκολα η πολιτική της Ελλάδας μπορεί να «αυξήσει» το μέγεθος της ελληνικής μειονότητας στην «Βόρειο Ήπειρο», χρησιμοποιώντας όλα τα αναγκαία μέσα.

Μέσα μαζικής ενημέρωσης ανέφεραν πρόσφατα ότι  «ο Έλληνας Πρόξενος στη πόλη της Κορυτσάς (Κόρτσσα), Θεόδωρος Οικονόμου-Καμαρινός ανακλήθηκε στην Αθήνα, μετά από δηλώσεις του στην πόλη αυτή, ότι «η περιοχή αναφέρεται ως Βόρεια Ήπειρος» και ότι «οι παππούδες σας ήταν Έλληνες», όπως και: «Ναι, οι Βλάχοι είναι Έλληνες. Έλληνες, μην φοβάστε την απογραφή, διακηρύξτε την πραγματική καταγωγή σας. Όπως ήταν αναμενόμενο, αυτό το διπλωματικό επεισόδιο, μέσα στην Αλβανία, έγινε αντικείμενο έντονων δημόσιων συζητήσεων και πρώτο θέμα πολλών ΜΜΕ.

Σε σχέση με το σκάνδαλο στην Αλβανία, υπήρξαν πολλοί οι οποίοι ζήτησαν την κήρυξη του Έλληνα Πρόξενου ως ανεπιθύμητο πρόσωπο (persona non grata), ενώ οι Έλληνες εθνικιστές  χειροκρότησαν τη «γενναιότητα» του. “Γιατί θα πρέπει η Ελλάδα να επιχειρήσει να απαγορεύσει τη χρήση του όρου«Βόρειος Ήπειρος», στερώντας έτσι από τους ανθρώπους της, το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού;” απαίτησαν κάποιοι να μάθουν. Εδώ οι Μακεδόνες καγχάζουν ειρωνικά. Ενώ ζητάνε αυτοπροσδιορισμό για την ελληνική μειονότητα στην Αλβανία, αρνούνται  να αναγνωρίσουν το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού των Μακεδόνων στην Ελλάδα. Επιπλέον, είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί πως οι Έλληνες επιθυμούν τη χρήση ενός όρου όπως «Βόρειος Ήπειρος», ωστόσο σπεύδουν να καταδικάσουν όρους όπως «Αιγαιακή Μακεδονία» ή «Τσαμουριά». Αυτούς τους θεωρούν αλυτρωτικούς.

Ωστόσο,οι  Έλληνες εθνικιστές μπορούν να είναι ήσυχοι γιατί ο Θεόδωρος Οικονόμου-Καμαρινός έχει διατηρήσει τη θέση του στη «Βόρειο Ήπειρο». Η Αθήνα απέδειξε ότι «απέρριψε» τις δηλώσεις του Προξένου, καλώντας τον για  διαβουλεύσεις και, στη συνέχεια, εκ νέου τον τοποθέτησε στην Κόρτσσα!

Οι ελληνικές «ιερές αξιώσεις» στη «Βόρειο Ήπειρο»

Οι ελληνικές διεκδικήσεις στη νότια Αλβανία ήταν παρούσσες από τη στιγμή του σχηματισμού του αλβανικού κράτους, με τη διακήρυξη του 1914 της «Αυτόνομης Δημοκρατίας της Βορείου Ηπείρου», η οποία στη συνέχεια «προσαρτήθηκε» στην Ελλάδα. Η Αλβανία ανέκτησε τον έλεγχο της περιοχής κατά την επόμενη δεκαετία, ωστόσο η Ελλάδα αξιώθηκε επι της περιοχής και πάλι κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1940, μόνο για να επιστραφεί στην Αλβανία στο τέλος του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου. Οι ελληνικές αξιώσεις συνεχίστηκαν κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Το 1960, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Γεώργιος Παπανδρέου, εμφατικά δήλωσε στη Βουλή των Ελλήνων ότι: «Αυτό που όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις πρέπει να ξέρουν είναι ότι το Βορειοηπειρωτικό ζήτημα εξακολουθεί να υφίσταται. Τα όσα αφορούν την Βόρειο Ήπειρο, είναι ιερά και ανεξίτηλα».

Η ρητορική είχε μετατραπεί σε συγκεκριμένες διατάξεις της πολιτικής μετά την πτώση του κομμουνισμού στην Αλβανία. Το 1991, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης (αυτός που το 1995, παραδέχθηκε ότι το πρόβλημα με τη Δημοκρατία της Μακεδονίας δεν ήταν όνομά της, αλλά οι εθνικά Μακεδόνες στην Ελλάδα), ζήτησε από την Αλβανική κυβέρνηση μια σειρά δικαιωμάτων για την ελληνική μειονότητα στη χώρα. Ενώ τα θέματα ήταν πράγματι δικαιολογημένα από πλευράς ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η υποκρισία του ελληνικού κράτους ήταν εξωφρενική: «Οι ελληνικές οικογένειες που εγκατέλειψαν την Αλβανία κατά τη διάρκεια του κομμουνιστικού καθεστώτος (1945-1991), θα πρέπει να ενθαρρύνονται ώστε να επιστρέφουν στην Αλβανία και να αποκτήσουν ξανά  τις περιουσίες τους “(εν τω μεταξύ η ελληνική κυβέρνηση συνεχίζει να αρνείται την επιστροφή της υπηκοότητας  και της περιουσίας των Μακεδόνων πολιτικών προσφύγων του Εμφυλίου Πολέμου 1946-1949). Η Αλβανία θα πρέπει να επιτρέπει «τη λειτουργία των ελληνικών σχολείων» (ενώ η Ελλάδα συνεχίζει να αρνείται την εισαγωγή της μακεδόνικης γλώσσας στο εκπαιδευτικό της σύστημα). «Η ελληνική μειονότητα πρέπει να μπορεί να ιδρύει πολιτιστικές, θρησκευτικές, εκπαιδευτικές και κοινωνικές οργανώσεις» (μόλις δύο χρόνια πριν από αυτή τη δήλωση, το 1989, ένας πολιτιστικός σύλλογος που ονομάζεται Στέγη Μακεδόνικου Πολιτισμού, απορρίφθηκε από τις ελληνικές αρχές – και παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες και την ευνοϊκή απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων παραμένει μη αναγνωρισμένος ακόμα και σήμερα).

Η επίσημη πολιτική του ελληνικού κράτους σήμερα δεν είναι διαφορετική και από τον εγγονό του Παπανδρέου, τον σημερινό πρωθυπουργό της Ελλάδας. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών, «Υπάρχει μια εγχώρια ελληνική μειονότητα στην Αλβανία που χρονολογείται από τον 7ο αιώνα π.Χ.». Ωστόσο, αυτή η συγκλονιστική και γελοία 2.700 χρονών απαίτηση επισκιάζεται από τα διπλά πρότυπα που η Αθήνα παρουσιάζει όταν επικρίνει το γεγονός ότι «δεν υπάρχουν αξιόπιστα στατιστικά στοιχεία σχετικά με το πραγματικό μέγεθος της μειονότητας, διότι δεν υπάρχει επίσημη απογραφή με εθνικά κριτήρια στην Αλβανία, παρόλες τις δεσμεύσεις έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Και πάλι, η υποκρισία εδώ είναι αξιοσημείωτη: ενώ οι ελληνικές κρατικές αρχές ζητούν ερωτήματα σχετικά με εθνότητα και γλώσσα στην απογραφή στην Αλβανία, στο σπίτι τους αποκλείουν  τέτοια ερωτήματα στην δική τους απογραφή . Με άλλα λόγια, «ευρωπαϊκά πρότυπα» για τους Έλληνες έξω από την Ελλάδα, αλλά συνολική άρνηση και καταπίεση των μειονοτήτων στην Ελλάδα!

* Ο David Vitkov είναι πολιτικός αναλυτής, μεταπτυχιακός στις πολιτικές επιστήμες. Είναι Αυστραλός υπήκοος, εθνικά Μακεδόνας, με καταγωγή από τα χωριά Сетина-Σέτινα (Σκοπός) και Неред-Νέρεντ (Πολυπόταμος) του Лерин-Λέριν (Φλώρινας).

δεν επιτρέπονται τα σχόλια.

Κατηγορίες

Ευχαριστούμε θερμά τους Μακεδόνες οικονομικούς μας μετανάστες σε Αυστραλία, Καναδά και δυτική Ευρώπη, όπως και τους φίλους μας απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας, για την οικονομική στήριξη της έκδοσης της Нова Зора. Благодариме - Μπλαγκοντάριμε


ALPHA BANK

Account 852 00 2101 031390

IBAN: GR47 0140 8520 8520 0210 1031 390

BIC: CRBAGRAA

Μηνιαίες Εκδόσεις

Македонска Ризница
  • ,ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΥΧΩΝ
    РАЗГЛЕДУВАЊЕ НА ПРЕТХОДНИ БРОЕВИ
  • 2016 (147)
  • 2015 (416)
  • 2014 (404)
  • 2013 (377)
  • 2012 (372)
  • 2011 (323)
  • 2010 (202)