Κατηγορία | ΓΝΩΜΕΣ | Мислења

ТИЕ ШТО ОСТАНАА ИСПРАВЕНИ – ΟΣΟΙ ΕΜΕΙΝΑΝ ΟΡΘΙΟΙ

Τα δύσκολα χρόνια 1992-1993 κάποιοι νέοι βρέθηκαν να δικάζονται στην Αθήνα, γιατί εναντιώθηκαν στην ελληνική εθνική θέση για το

Δημήτρης Λιθοξόου

Δημήτρης Λιθοξόου

μακεδονικό. Το επίμαχο ζήτημα ήταν ότι είχαν υποστηρίξει με αφίσες και προκηρύξεις την ύπαρξη «Σλαβομακεδόνων» (κάτι που οι κατηγορούμενοι είχαν μάθει από τα μισόλογα μεγαλυτέρων τους σε ηλικία αριστερών και ορισμένα βιβλία για την ιστορία του εμφυλίου, που είχαν διαβάσει). Το εναντίον τους κατηγορητήριο είχε στηριχθεί στον περίφημο νόμο περί «διασποράς ψευδών ειδήσεων».

Το 2008 ένας εκπρόσωπος της γενιάς του πολυτεχνείου, μεσήλικας πια καθεστωτικός μεγαλοδημοσιογράφος, εξηγούσε κατά την παρουσίαση ενός νέου βιβλίου του για τη Μακεδονία, στα στελέχη του Καθεστώτος που παρευρίσκονταν στην εκδήλωση (πολλά εκ των οποίων υπήρξαν επίσης στα νιάτα τους μέλη του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος), το «εθνικά συμφέρον» της αναβάπτισης των «Σκοπιανών» στην σλαβομακεδονική κολυμπήθρα.

Τώρα πια η διασπορά ειδήσεων περί «Σλαβομακεδόνων», όχι μόνο δεν θεωρείται ψεύδος, αλλά αντίθετα εμφανίζεται ως σανίδα σωτηρίας, για τους πνιγμένους στα άλλα τους ψέματα έλληνες μακεδονολόγους.

Τι πράγματι συμβαίνει σε αυτή τη χώρα; Μήπως αν ίσχυε σοβαρά και προς πάσα κατεύθυνση, ο νόμος περί «διασποράς ψευδών ειδήσεων», θα έπρεπε όσοι διαμορφώνουν την κοινή γνώμη σε αυτή τη χώρα να βρίσκονται στη φυλακή;

Γιατί η μόνη αλήθεια, για όσους γνωρίζουν επί της ουσίας το μακεδονικό, είναι ότι η ελληνική εθνική θέση επί του ζητήματος, αποτελεί διαδοχικά εναλλασσόμενες  συρραφές μικρών και μεγάλων ψεμάτων.

Από την άλλη, όποιος πει την αλήθεια για τα μακεδονικά πράγματα, μετατρεπόταν και μετατρέπεται αυτόματα σε αντικαθεστωτικό και ανθέλληνα.

Θέλετε να το δοκιμάσετε και να υποστείτε τις συνέπειες της πράξης σας; Υποστηρίξτε δημόσια, αν το πιστεύετε, ότι υπάρχει μακεδονικό έθνος, μακεδονικό κράτος, μακεδονική γλώσσα και εθνική μακεδονική μειονότητα στην Ελλάδα.

Κυρίαρχη ιδεολογία στην Ελλάδα είναι ο σύγχρονος εθνικός σοσιαλισμός. Πυλώνες της: ο άκριτος αντιαμερικανισμός, ο υπό σοσιαλιστικό μανδύα κρατισμός, η αρχαιολατρεία κι η γοητεία της ορθόδοξης παράδοσης. Κι αυθεντικότερος εκφραστής αυτής της ιδεολογίας, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.

Τι υποστήριξε πρόσφατα το ΚΚΕ για το μακεδονικό: Δεν υπάρχει μακεδονικό έθνος, μακεδονικό κράτος, μακεδονική γλώσσα και μακεδονική εθνική μειονότητα.

Τι δεν είπε το ΚΚΕ;

Δε μίλησε για το μισό Δημοκρατικό Στρατό που έμεινε εκτός των συνόρων, τους χιλιάδες πολιτικούς πρόσφυγες του εμφυλίου, που με τη σύμφωνη γνώμη του δεν επαναπατρίστηκαν, ως μη Έλληνες το γένος. Δεν είπε κουβέντα για τις περιουσίες αυτών των ανθρώπων που κατασχέθηκαν από το κράτος και παραχωρήθηκαν στους εθνικά ημετέρους.

Πρώτα υπέστειλε το ΚΚΕ τα πανό με τα συνθήματα για το μαζικό και δίχως όρους επαναπατρισμό όλων των πολιτικών προσφύγων, και στη συνέχεια αρνήθηκε την ίδια την εθνική μακεδονική ταυτότητα των εν όπλοις συντρόφων του και την υπόσχεσή του στη μειονότητα να σταθεί δίπλα της για την απόδοση των δικαιωμάτων της.

Έχω χαρακτηρίσει την άρνηση του μακεδονικού έθνους, ως σύμπτωμα πολιτικής σχιζοφρένειας του ελληνικού και του βουλγαρικού έθνους.

Εξηγώ ξανά: το έθνος αποτελεί μια ιδεολογικοπολιτική κοινότητα. Η ύπαρξη του συνίσταται στο συλλογικό τρόπο που «διαβάζουν» το παρελθόν και σχεδιάζουν το μέλλον τους τα μέλη αυτής της κοινότητας. Ο διαφορετικός ιδεολογικός τρόπος που η κοινότητα αφηγείται το χθες της και σχεδιάζει πολιτικά το αύριο, είναι που τη συγκροτεί ως χωριστό έθνος. Η ύπαρξη μιας άλλης γειτονικής κοινότητας, που έχει τη δική της «ιστορία» για την περιοχή και το δικό της πολιτικό σχέδιο, δεν μπορεί να αναιρέσει την ύπαρξη της πρώτης. Αντίθετα, η εχθρική στάση της μπορεί να επιταχύνει διαδικασίες που ενισχύουν την εθνική συνείδηση του αντιπάλου.

Με άλλα λόγια το μακεδονικό έθνος συγκροτήθηκε και υπάρχει, ανεξάρτητα από τις επιθυμίες και τις επιδιώξεις του ελληνικού και του βουλγαρικού έθνους. Η άρνηση Ελλήνων και Βουλγάρων να αναγνωρίσουν εθνικά τους Μακεδόνες, αποτελεί πράξη στρουθοκαμηλισμού που ενδυναμώνει αντικειμενικά το μακεδονισμό των γειτόνων.

Παγκοσμίως οι σχέσεις μεταξύ των εθνών προσδιορίζονται από το δίκαιο που εδράζεται στην αρχή του συλλογικού αυτοπροσδιορισμού. Γι αυτό και η Ελλάδα, παρά τις καθυστερήσεις που επιτυγχάνει, λόγω του ειδικού πολιτικού βάρους της στους μεγάλους οργανισμούς, θα αναγκαστεί μεσοπρόθεσμα να αποδεχθεί το αναπόφευκτο.

Ας έρθουμε τώρα στη μειονότητα. Οι νονοί του ελληνικού έθνους, δεν αποδέχονται την ύπαρξη εθνικά Μακεδόνων ελλήνων υπηκόων.

«Ανύπαρκτοι», «δίγλωσσοι», «σλαβόφωνοι», «σλάβοι», «μακεδονοσλάβοι», «σλαβομακεδόνες», «ομιλητές του ιδιώματος», είναι μερικά από τα ονόματα με τα οποία βάπτισαν κατά καιρούς οι ηγέτες του ελληνισμού τους Μακεδόνες.

Τελευταία, οι εξυπνότεροι του Καθεστώτος, μετά τις εκθέσεις των διεθνών οργανισμών, περί ύπαρξης εθνικά μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα που στερείται της αναγνώρισης και των δικαιωμάτων της, προτείνουν μια νέα γραμμή εθνικής άμυνας: Ναι μεν υπάρχουν κάποιοι «Σκοπιανοί» που δηλώνουν «Μακεδόνες», αλλά αυτοί είναι τόσοι λίγοι, ώστε δεν είναι δυνατόν να τους αναγνωρίσουμε σαν μειονότητα.

Μία πρώτη απάντηση σε αυτό τον ισχυρισμό είναι πως η ελληνική πλευρά χρησιμοποιεί δύο μέτρα και δύο σταθμά. Άλλες ευαισθησίες έχει για τους λίγους έλληνες μειονοτικούς σε Τουρκία και Αλβανία και άλλες για τους Μακεδόνες στην Ελλάδα. Στην πρώτη μεν περίπτωση δυο-τρεις χιλιάδες αρκούν για να ορίσουν μια μειονότητα, στη δεύτερη δε όχι.

Το ουσιαστικό ωστόσο επιχείρημα είναι ποιοτικού χαρακτήρα. Όσο δηλαδή μικρότερη είναι μια μειονότητα, τόσο περισσότερο έχει ανάγκη προστασίας, ώστε να κατορθώσει να διατηρήσει την ιδιαίτερη ταυτότητά της.

Στην Ελλάδα ωστόσο αυτά θεωρούνται ψιλά ευρωπαϊκά γράμματα από τους κυβερνώντες.

Οι λίγοι ή πολλοί εθνικά Μακεδόνες που έμειναν όρθιοι στην Ελλάδα, γνώρισαν ως φαμίλια και ως κοινότητα το μαχαίρι του μακεδονομάχου, το χάρακα του δασκάλου, το βούρδουλα του χωροφύλακα, τον αφορισμό του παπά, το πρόστιμο του δικαστή, τον εξελληνισμό των ονομάτων τους και των τοπωνυμίων του τόπου τους, τη φυλακή και την εξορία της δημοκρατίας του μεσοπόλεμου και της μεταξικής δικτατορίας, τις βόμβες ναπάλμ του εθνικού στρατού, την αναγκαστική πολιτική προσφυγιά, την τρομοκρατία του μετεμφυλιακού κράτους, τις διώξεις της ελληνοχριστιανικής χούντας και τη ρουσφετοκρατία της μεταπολίτευσης.

Όσοι στάθηκαν όρθιοι σαν εθνικά Μακεδόνες, στάθηκαν μόνοι τους, έχοντας πάντα το ελληνικό κράτος απέναντί τους.

Οι Μακεδόνες αυτοί προσπάθησαν και προσπαθούν παρά τις αντιξοότητες να κρατήσουν ζωντανή τη γλώσσα των προγόνων τους, χωρίς σχολεία και χωρίς εκπαιδευτικούς. Στα καφενεία και στις ταβέρνες, στα σπίτια και στους δρόμους. Κάποιοι δυνατά και θαρραλέα, κάποιοι τρομαγμένα και ψιθυριστά. Άλλοι σιγομουρμουρίζοντας και άλλοι τραγουδώντας.

Και ορισμένοι, ίσως ελάχιστοι, τυπώνοντας αλφαβητάρια και λεξικά ή φτιάχνοντας ιστοσελίδες για να διατηρήσουν τη γλώσσα της μάνας τους και την αξιοπρέπειά τους.

Δημήτρης Λιθοξόου – 19 Μαΐου 2009

δεν επιτρέπονται τα σχόλια.

Κατηγορίες

Ευχαριστούμε θερμά τους Μακεδόνες οικονομικούς μας μετανάστες σε Αυστραλία, Καναδά και δυτική Ευρώπη, όπως και τους φίλους μας απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας, για την οικονομική στήριξη της έκδοσης της Нова Зора. Благодариме - Μπλαγκοντάριμε


ALPHA BANK

Account 852 00 2101 031390

IBAN: GR47 0140 8520 8520 0210 1031 390

BIC: CRBAGRAA

Μηνιαίες Εκδόσεις

Македонска Ризница
  • ,ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΥΧΩΝ
    РАЗГЛЕДУВАЊЕ НА ПРЕТХОДНИ БРОЕВИ
  • 2016 (147)
  • 2015 (416)
  • 2014 (404)
  • 2013 (377)
  • 2012 (372)
  • 2011 (323)
  • 2010 (202)