Κατηγορία | ΠΡΟΣΩΠΑ | Личности

ИЛИЈА ДИМОВСКИ – ГОЧЕ ΙΛΙΑ ΝΤΙΜΟΒΣΚΙ – ΓΟΤΣΣΕ (1908-1961)


Ο Илија Димовски (Ίλια Ντίμοβσκι) γεννήθηκε στο χωριό Горна Статица, Костурско (Γκόρνα Στάτιτσα, Κόστουρσκο – Άνω Μελάς Καστοριάς) το έτος 1908, παιδί φτωχής μακεδόνικης οικογένειας. Σε μικρή ηλικία, μαζί με την οικογένειά του μετακόμισαν στην πόλη Лерин (Λέριν – Φλώρινα), όπου άρχισε νέα προσπάθεια επιβίωσης εργαζόμενος ως τσιράκι και αργότερα ως εργάτης για φτηνά μεροκάματα, καταφέρνοντας να επιβιώνει με χίλια βάσανα.

Έχοντας καταγωγή από περιοχή με μεγάλη μακεδόνικη επαναστατική παράδοση, ο Ντίμοβσκι από πολύ νέος εντάχθηκε στα τότε θεωρούμενα προοδευτικά κινήματα. Έγινε μέλος του ΚΚΕ και του ΒΜΡΟ Ενωμένη. Ήταν πολύ περήφανος για τη μακεδόνικη καταγωγή του και ποτέ του δεν έκρυβε το γεγονός αυτό. Μια από τις αιτίες που είχε γίνει μέλος του ΚΚΕ ήταν το γεγονός ότι αυτό το πολιτικό κόμμα ήταν το μοναδικό στην Ελλάδα που το 1934 στην Πέμπτη Ολομέλειά του είχε αναγνωρίσει το δικαίωμα των Μακεδόνων στον αυτοπροσδιορισμό και την ίδρυση ενωμένου μακεδόνικου κράτους. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Μεταξά (1936-1940), ο Ίλια εκδιώχθηκε, συλλήφθηκε και φυλακίστηκε.  Την περίοδο του ελληνο-ιταλικού πολέμου (1940-1941) είχε επιστρατευτεί και είχε πολεμήσει στο μέτωπο, ενώ μετά την ήταα της Ελλάδας, ήταν ένας από τους πρώτους που βγήκε στο βουνό και γρήγορα έγινε ο ηγέτης του γνωστού παρτιζάνικου σώματος του Вичо (Βίτσσο – Βίτσι).

Το 1943 ήταν πλέον αρχηγός μεγαλύτερης παρτιζάνικης μονάδας. Επίσης, ήταν ένας από τους πρώτους που συμμετείχε στην σύσταση της μακεδόνικης οργάνωσης СНОФ (ΣΝΟΦ) στην περιοχή του Λέριν το φθινόπωρο του 1943 και με όλες του τις δυνάμεις προσπαθούσε να βγουν όσο γινόταν περισσότεροι Μακεδόνες ως παρτιζάνοι και επένεμε ιδιαίτερα οι Μακεδόνες να έχουν δικά τους ξεχωριστά παρτιζάνικα σώματα από αυτά των Ελλήνων. Στις διαφωνίες που είχαν προκύψει με το ΚΚΕ και τον ΕΛΑΣ σχετικά με το μακεδόνικο ζήτημα, ο Ίλια ήταν ξεκάθαρος και ανένδοτος. Αν και δεν συμμετείχε άμεσα στο ,,διαζύγιο,, μεταξύ μακεδόνικων οργανώσεων και ΚΚΕ το Μάη του 1944, βοήθησε σημαντικά το κίνημα αυτό και με πολλούς τρόπους πίεζε συνέχεια τον ΕΛΑΣ και το ΚΚΕ με σκοπό την σύσταση ξεχωριστών μακεδόνικων σωμάτων. Έτσι, το καλοκαίρι του 1944, συστάθηκε το Леринско-костурски македонски баталјон (Λέρινσκο – Κόστουρσκι Μακέντονσκι μπαταλιόν – Μακεδόνικο σύνταγμα του Λέριν και Κόστουρ) την ηγεσία του οποίου ανέλαβε ο Ίλια, ο οποίος ήταν πλέον γνωστός παντού με το ψευδώνυμο Γκότσσε.

Στάτιτσα

Στάτιτσα

Κατά την προσπάθεια του ΚΚΕ και ΕΛΑΣ για διάλυση του συντάγματος, το οποίο μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα είχε αυξήσει τον αριθμό αντρών και πλέον είχε δυνάμεις ταξιαρχίας, ο Ντίμοβσκι χωρίς δεύτερη σκέψη υπεράσπισε το μακεδόνικο σώμα και μετά τις συγκρούσεις με τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ να μεταφέρει όλο το σύνταγμα στα ελεύθερα εδάφη της τότε Γιουγκοσλαβίας, δηλαδή στο τμήμα της Μακεδονίας που είχε πλέον γίνει γνωστό με την ονομασία Μακεδονία του Βαρδάρη. Εκεί συμμετείχε στις μάχες για την απελευθέρωση της πόλης Μπίτολα, με επιτυχή κατάληξη. Στις 18 Νοεμβρίου 1944, στο χωριό Драгош  (Ντράγκοςς) της περιοχής της Μπίτολα, συστάθηκε η Πρώτη Αιγαιάτικη Λαϊκοαπελευθερωτική Ταξιαρχία Κρούσης, μετά από την ένωση της Μακεδόνικης Ταξιαρχίας του Λέριν και Κόστουρ και του Συντάγματος του Βόντεν (Έδεσσας). Ως διοικητής της νέας αυτής ταξιαρχίας ορίστηκε ομόφωνα ο Ίλια Ντίμοβσκι – Γκότσσε, ο οποίος είχε υπό τη διοίκησή του περισσότερους από 1500 μαχητές. Η ταξιαρχία αυτή συμμετείχε σε περισσότερες μάχες για την απελευθέρωση της Μακεδονίας και έλαβε εξέχουσα θέση στη μάχη ενάντια των Μπαλιστών (Αλβανοί σύμμαχοι των Ναζί) στις περιοχές του Κίτσσεβο, Γκόστιβαρ και Τέτοβο. Η ταξιαρχία αφοπλίστηκε στις 2 Απριλίου 1945.

Μετά τον αφοπλισμό της ταξιαρχίας, ο Γκότσσε έλαβε το αξίωμα του ταγματάρχη στον τότε ЈНА (Γιουγκοσλαβικός Λαϊκός Στρατός), αλλά σύντομα, χωρίς δεύτερη σκέψη, έδωσε παραίτηση και το καλοκαίρι του 1946 αναχώρησε και πάλι για τη Μακεδονία του Αιγαίου για να αγωνιστεί στον Εμφύλιο Πόλεμο, ο οποίος είχε ήδη ξεκινήσει. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου (1946-1949) διοικούσε μεγαλύτερη παρτιζάνικη ομάδα του ΔΣΕ (Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας) και συμμετείχε σε πολυάριθμες μάχες και επιχειρήσεις, μεταξύ των οποίων και στη μεγάλη μάχη για την πόλη Κόνιτσα, το Δεκέμβριο του 1946.

Ο Γκότσσε με την οικογένειά του

Ο Γκότσσε με την οικογένειά του

Ανεξαρτήτως της ιδεολογίας του, ο Γκότσσε πάντοτε σε πρώτη θέση εξείχε τα μακεδόνικα εθνικά συμφέροντα. Λόγω αυτού, ήρθε σε προσωπική άμεση σύγκρουση με το Γενικό Γραμματέα του ΚΚΕ, Νίκο Ζαχαριάδη, τον οποίο κατηγόρησε ότι ασκεί αντιμακεδόνικη πολιτική. Θαρραλαίος και μετριόφρων, αλλά απομονωμένος από τον Ζαχαριάδη λόγω των αρχών του, δεν εγκατέλειψε τον αγώνα. Άρχισε να αγωνίζεται ως πολιτικός επίτροπος, πηγαίνοντας από χωριό σε χωριό, ωθώντας τον πληθυσμό προς επιστράτευση για παραπέρα αγώνα, ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι το ΚΚΕ και ο Ζαχαριάδης συνέχισαν να κάνουν μεγάλα λάθη και να ασκούν αντιμακεδόνικη πολιτική, επειδή θεωρούσε ότι η τελική νίκη θα ανήκει στο λαό. Στο Συνέδριο της μακεδόνικης οργάνωσης НОФ (ΝΟΦ), ο Γκότσσε και πάλι ήρθε σε σύγκρουση με τον Ζαχαριάδη για το μακεδόνικο ζήτημα και ως αποτέλεσμα αυτού, μετά την απόφαση του Ινφορμπιρό (1948) αναγκάστηκε να υποχωρήσει στην τότε Γιουγκοσλαβία.

Ο μεγάλος και γενναίος όμως Μακεδόνας πατριώτης δεν ησύχασε ούτε εκεί. Μετά τις σκληρές μάχες του Γράμμου και του Βίτσσο, ο Γκότσσε ήταν ένας από τους έχοντες την πρωτοβουλία και οργανωτής μιας νέας επιστράτευσης των Μακεδόνων και από τη μία και από την άλλη πλευρά των συνόρων. Ήταν έτοιμος με το νέο σώμα να αναχωρήσει για την Ελλάδα, κατευθείαν στο μέτωπο, για να συνεχίσει τον αγώνα ενάντια στις ελληνικές κυβερνητικές δυνάμεις. Αυτήν τη φορά όμως έθεσε όρους στον Ζαχαριάδη. Μέσω επιστολής τον πληροφόρησε ότι είναι έτοιμος, με τη διοίκηση μιας μεγάλης μακεδόνικης μονάδας, να αγωνιστεί τις πρώτες γραμμές του μετώπου, υπό τον όρο η μονάδα να διοικείται αποκλειστικά από Μακεδόνες, όπως και επίσης να πάψει να ασκεί λαϊκιστική πολιτική προς τους Μακεδόνες. Ο Ζαχαριάδης λύσαξε λόγω της επιστολής αυτής και με εξαναγκασμό κάλεσε την ηγεσία του ΝΟΦ και με προηγουμένως ετοιμασμένη επίσημη γραπτή δήλωση προσπάθησε την ενοχή για τα εώς τότε λάθη να τη μεταφέρει πάνω στο Γκότσσε και σε κάποια άλλα ηγετικά μέλη του ΝΟΦ. Έπειτα, εξανάγκασε τους παρόντες να υπογράψουν τη γνωστή δήλωση με την οποία καταδίκαζαν την πολιτική του Γκότσε ως „Γκοτσεβισμό“.

Στην ουσία, η ιστορία απέδειξε ότι ο Γκότσε είχε απόλυτο δίκιο στις απόψεις του για τον Ζαχαριάδη, επειδή μετά την ήττα του ΔΣΕ, ο

Η Πρώτη Αιγαιάτικη Ταξιαρχία στην απελευθέρωση της Μπίτολα

Η Πρώτη Αιγαιάτικη Ταξιαρχία στην απελευθέρωση της Μπίτολα

Ζαχαριάδης απομακρύνθηκε από την ηγεσία του ΚΚΕ και από το ίδιο το κόμμα.

Ο Ίλια Ντίμοβσκι – Γκότσσε για την αφοσίωσή του στην πατρίδα του έχει λάβει περισσότερα μετάλλια και αναγνωρίσεις και είναι παρασημοφορημένος και με το  „Παρτιζάνικο Ενθύμιο 1941“. Με την πόλυχρονη δράση του, ιδιαίτερα συνδεδεμένη με το ΣΝΟΦ και ΝΟΦ και τις μακεδόνικες παρτιζάνικες μονάδες τις οποίες και διοίκησε, δίκαια έλαβε θέση ανάμεσα στους κορυφαίους Μακεδόνες αγωνιστές. Πέθανε στην πόλη Σκόπιε της Δημοκρατίας της Μακεδονίας στις 26 Ιουνίου 1961 σε ηλικία 53 ετών.

δεν επιτρέπονται τα σχόλια.

Κατηγορίες

Ευχαριστούμε θερμά τους Μακεδόνες οικονομικούς μας μετανάστες σε Αυστραλία, Καναδά και δυτική Ευρώπη, όπως και τους φίλους μας απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας, για την οικονομική στήριξη της έκδοσης της Нова Зора. Благодариме - Μπλαγκοντάριμε


ALPHA BANK

Account 852 00 2101 031390

IBAN: GR47 0140 8520 8520 0210 1031 390

BIC: CRBAGRAA

Μηνιαίες Εκδόσεις

Македонска Ризница
  • ,ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΥΧΩΝ
    РАЗГЛЕДУВАЊЕ НА ПРЕТХОДНИ БРОЕВИ
  • 2016 (147)
  • 2015 (416)
  • 2014 (404)
  • 2013 (377)
  • 2012 (372)
  • 2011 (323)
  • 2010 (202)