ПОТОМЦИТЕ НА ВЕНИЗЕЛОС МИ УДРИЈА ПЕЧАТ КАКО ПЛАНИНА ВРЗ МОЕТО ВРАЌАЊЕ ДОМА ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΜΟΥ ΧΤΥΠΗΣΑΝ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΣΑΝ ΒΟΥΝΟ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΜΟΥ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ

ΙΒΑΝ ΤΣΣΑΠΟΒΣΚΙ, ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ, ΒΡΑΒΕΥΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΟ ,,ΣΚΗΠΤΡΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ,,

Τεράστια θλίψη, μεγάλος καημός για την πατρική του εστία, υπάρχουν στα έργα του συυγγραφέα Ίβαν Τσσάποβσκι. Η Μακεδονία του Αιγαίου είναι το κύριο πρόσωπο στις δημιουργίες αυτού του βραβευμένου συυγραφέα. Πρόσφατα, για το έργο ζωής του, βραβεύτηκε με το βραβείο ,,Кнежевно жезло,, (Σκήπτρο Λογοτεχνίας). Τα έργα που έχει γράψει, πολυάριθμα. Πρόζες, ποίηση, μυθιστορήματα… Οι ποιητικές του συλλογές άφησαν βαθιά τα χνάρια τους στη μακεδόνικη ποίηση. Ποίηση επί πέντε δεκαετίες, όπως ,,Пепел под маслините,, (Στάχτη κάτω από τις ελιές), ,,Дожд, по дождот Вера,, (Βροχή, μετά τη βροχή η Βέρα), ,,Убавата разделина,, (Ο ωραίος χωρισμός), ,,Лаѓа,, (Βάρκα), ,,Затвори,, (Φυλακές)….

Τα μαύρα σταυροδρόμια της πατρικής μου γης

Στην ερώτηση τί είναι αυτό που τον ωθεί συνεχώς να αναφέρει και ασχολείται με την πατρική του γη, ο Ίβαν απαντάει: Η ερώτηση έχει περισσότερες απαντήσεις. Μια από τις απαντήσεις όμως, θα μπορούσε να προέλθει και από τις συνεχείς αναμνήσεις για τα μαύρα σταυροδρόμια της πατρικής μου γης (ο συγγραφέας κατάγεται από το χωριό Пожар,Мегленско – Πόζζαρ, Μέγκλενσκο / Λουτράκι Αλμωπίας). Πρόκειται συνήθως για αναμνήσεις που προήλθαν από τις πολλές ακροάσεις του ρέκβιεμ της γης μου. Το ρέκβιεμ αυτό, δυστυχώς, το ακούω απ΄όταν έγραψα το πρώτο μου ποίημα ,,Егејска Македонија 1946,, κάπου το μακρινό 1957. Ίσως ο προσδιορισμός να γίνω χρονογράφος του δικού μου Μέγκλεν, ως ποιητής και ως συγγραφέας, ένα Μέγκλεν τόσο πράσινο και ταυτόχρονα τόσο μαύρο, ήταν αποτέλεσμα της ώθησης ότι εγώ δεν κουβαλάω μέσα μου μόνο την κατάρα των συνώρων, αλλά και τη γνώση του ποιός είμαι, από που έρχομαι, ποιοί είναι οι προγόνοι μου, ότι πίσω από τα σύνορα που πέρασα δεν απομένει κάποια έρημη γη – απάντησε ο Τσσάποβσκι.

Αφηγήθηκε ότι για τις γνώσεις αυτές φρόντισε ο παππούς του, τυχοδιώκτης στη βόρεια Αμερική και συμμετάσχων στους Βαλκανικούς Πολέμους, αλλά και στην επική αιματηρή μάχη του Ντόμπρο Πόλε του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.

-Ο παππούς μου συνεχώς επαναλάμβανε τη φράση ότι καταγόμαστε από τη γη του Ντέλτσσεβ, του Μίσιρκοβ, του Κίριλ και Μέτοντι, του Βάσιλ Τσσακαλάροβ, του Λάζαρ ΠοπΤράικοβ αυτού του μεγάλου επαναστάτη και ποιητή που έγραψε το υπέροχο ποίημα ,,Локвата и Вињари,, (Λόκβατα ι Βίνιαρι), της Μίρκα Γκίνοβα, του Λάζο Τ΄ρποβσκι και πολυάριθμων ακόμη επαναστατών και διανοουμένων. Δεν ξεχνούσε να μου πει και ότι το πρώτο βουνό το περνάμε με τη γνώση ότι μιλάμε τη γλώσσα των Μακεδόνων Αποστόλων, ότι κουβαλάμε μέσα μας και τους θρύλους της μακεδόνικης μυθικής γης – αφηγήθηκε ο Τσσάποβσκι.

Ξέρει ποιός είναι και ότι γνωρίζει πως υπάρχουν περισσότεροι δρόμοι για φυγή από τα πατρικά εδάφη, αλλά δεν υπάρχει ούτε ένας εύκολος δρόμος για την επιστροφή.

Είναι χρονογράφος της πατρίδας, της γης των γονέων, ενώ επί πολλά χρόνια του είχε απαγορευθεί να πατήσει σ΄αυτήν, να περάσει τα νότια σύνορα. Αναφέρει ότι ποιήματα έγραφε στα νερά του Βάρνταρ, ο οποίος εκβάλλει στο Αιγαίο πέλαγος, αλλά και ποιήματα που γράφτηκαν μπροστά στον καθρέφτη του Μέγκλεν.

-Ήταν το 1976 και ήλιος ζέστανε το Βόντεν και το Πόζαρρσκο, ενώ εγώ έγραφα τα ποιήματα στο σκοτάδι, καθισμένος στο σαπισμένο κατώφλι της πατρικής εστίας – ανέφερε ο Τσσάποβσκι.

Ισχυρίζεται επίσης ότι η πρόζα έχει τους δικούς της κανόνες, τη δική της ώθηση για να κινείται σε καθαρούς φανταστικούς δρόμους, αφήνοντας πίσω της στοιχεία που μας επιβεβαιώνουν την αλήθεια των γεγονότων.

-Στα έργα μου όλα κινούνται υπό έναν ήχο: Εκείνοι έφυγαν για να γυρίσουν, γύρισαν για να φύγουν. Φράση γραμμένη στο μυθιστόρημα ,,Μάγκλα,,. Μπορώ να πω ότι στη δημιουργία τίποτα δεν είναι τυχαίο, αν και πολλά πράγματα γίνονται στα ξαφνικά. Έτσι και με την εμφάνιση του μυθιστορήματος ,,Γκράνιτσα,, (Σύνορα). Ήταν τυχαίο; Όχι. Το μυθιστόρημα αυτό έλαβε μορφή στα σύνορα, όταν οι Έλληνες διοικητικοί, απόγονοι του Βενιζέλου, έβαλαν σφραγίδα, μεγάλη σαν βουνό, πάνω στην επιστροφή μου, πάνω στην επιθυμία μου να δω το πατρικό μου σπίτι. Το μυθιστόρημα γράφτηκε επειδή υπήρχαν τα σύνορα αυτά. επειδή υπήρχαν οι λέξεις του παππού μου, ο επιτάφιός του: το φθινόπωρο του 1913 μου είπαν να μην πηγαίνω πια στο χωραφάκι μου στους λόφους, από εκεί θα περνούσαν πλέον σύνορα, αλλά εγώ συνέχισα να πηγαίνω και εδώ και εκεί, αφού το χωραφάκι δικό μου ήταν – αφηγήθηκε με θλίψη τα λόγια του παππού του.

Το βιβλίο είναι μια πανοραμική φωτογραφία της πραγματικότητας.

Το λογοτεχνικό έργο δεν είναι διάταγμα με το οποίο κάτι αποδεικνύεται, εξηγείται, κάτι που μοιάζει με έγγραφο, αλλά είναι ένα είδος φωτογραφίας, πανοραμικής φωτογραφίας μάλιστα, της πραγματικότητας, ασχέτως αν εκείνη η φωτογραφία είναι στην ουσία ψευδαίσθηση. Το λογοτεχνικό έργο που εγώ δημιουργώ περιέχει μόνο μια αλήθεια: Υπάρχουν περισσότεροι δρόμοι για φυγή από τη γη σου, αλλά δεν υπάρχει ούτε ένας ίσιος δρόμος για επιστροφή. Ορίστε, μέσα σε εκείνους τους πολυάριθμους δρόμους κινούνται εκείνοι οι εκδιωγμένοι Μακεδόνες από το Μπερ (Βέροια), το Βόντεν (Έδεσσα), το Μέγκλεν (Αλμωπία), το Κόστουρ (Καστοριά), το Λέριν (Φλώρινα) και απ΄όπου και αν είναι, περπατητές της κρύας Ευρώπης από την Πολωνία ως την Σιβηρία, από την Τασκένδη ως την Αυστραλία, από την Πράγα ως τον ποταμό Μισισιπή. Μερικές φορές η μοίρα τους γύριζε και προς τη Μακεδονία…

δεν επιτρέπονται τα σχόλια.

Κατηγορίες

Ευχαριστούμε θερμά τους Μακεδόνες οικονομικούς μας μετανάστες σε Αυστραλία, Καναδά και δυτική Ευρώπη, όπως και τους φίλους μας απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας, για την οικονομική στήριξη της έκδοσης της Нова Зора. Благодариме - Μπλαγκοντάριμε


ALPHA BANK

Account 852 00 2101 031390

IBAN: GR47 0140 8520 8520 0210 1031 390

BIC: CRBAGRAA

Μηνιαίες Εκδόσεις

Македонска Ризница
  • ,ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΥΧΩΝ
    РАЗГЛЕДУВАЊЕ НА ПРЕТХОДНИ БРОЕВИ
  • 2016 (147)
  • 2015 (416)
  • 2014 (404)
  • 2013 (377)
  • 2012 (372)
  • 2011 (323)
  • 2010 (202)